اخبار

دویچه‌وله: تحریم‌های تازه آمریکا علیه ایران باعث عقب‌نشینی کشورهای بیشتری از جمله چین، سنگاپور، تایوان و کره جنوبی از بازار ایران شد. کارشناسان معتقدند که این تحریم‌ها باعث افزایش قیمت کالاهای وارداتی و انزوای بیشتر ایران می‌شود.

رشته تحریم‌های تازه آمریکا علیه ایران که روز دوشنبه (یکم ژوئیه / دهم تیر) به اجرا گذاشته شد، کشتی‌رانی، صنعت کشتی‌سازی و بخش انرژی و مدیریت بنادر ایران را نیز در بر می‌گیرد.

روز سه‌شنبه (۲ ژوئیه، ۱۱ تیر) خبرگزاری رویتروز گزارش داد که در نخستین واکنش به این تحریم‌ها، شماری از شرکت‌های مهم حمل و نقل خارجی همکاری‌های خود با ایران را قطع کرده‌اند. بر اساس تحریم‌های تازه، تنها محموله‌ای که مجاز است به بندرهای ایران حمل شود، دارو و غذاست.

از آنجایی که دولت ایران از این پس ناچار خواهد بود کالاهای مورد نیاز خود را از راه‌های زمینی وارد کند، کارشناسان احتمال می‌دهند که قیمت‌ کالاهای وارداتی بیش از پیش افزایش یابد.

تحریم‌های تازه شامل معامله نفت در برابر طلا نیز می‌شود. تا کنون ایران توانسته بود بخشی از بهای فروش نفت و گاز خود را در کشورهای مجاور مانند ترکیه به صورت طلا دریافت و سپس از طلا برای خرید کالاهای خارجی استفاده کند. تحریم‌های تازه خرید و فروش فلزات، کالاهای مصرفی و همچنین نرم‌افزارهای مربوط به تولیدات صنعتی را نیز شامل می‌شود.

عقب‌نشینی شرکای مهم ایران
انتظار می‌رود که قیمت کالاهای وارداتی بیش از پیش افزایش باید انتظار می‌رود که قیمت کالاهای وارداتی بیش از پیش افزایش باید

چین و سنگاپور که از شرکای تجاری بزرگ ایران به‌شمار می‌روند، اعلام کردند که به تحریم‌های تازه علیه ایران عمل خواهند کرد.

خبرگزاری رویترز نوشت که دو شرکت بزرگ کشتیرانی چینی هم به خواست آمریکا گردن نهاده‌اند. یکی از این شرکت‌ها “کاسکو کانتینر” (Cosco Container Lines) است که پنجمین شرکت بزرگ حمل و نقل دریایی جهان به‌شمار می‌رود. شرکت “چاینا شیپینگ کانتینر لاینز” (China Shipping Container Lines) نیز تضمین کرده است که با “جدیت تمام” به تحریم‌ها علیه ایران عمل خواهد کرد و از معامله با این کشور خوددرای می‌‌کند.

علاوه بر چین و سنگاپور، شرکت‌های حمل و نقل دریایی تایوانی و کره جنوبی نیز از رابطه با ایران پرهیز می‌کنند.

“حسن نیت” کشورها در برابر ایران

یک روز پیش از اعلام خبر کناره‌گیری شرکت‌های بزرگ آسیایی از بازار ایران، عباس عراقچی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا از تحریم‌های تازه‌ی ایالات متحده علیه ایران انتقاد کرد و گفت، بجز آمریکا «همه‌‌ دنیا به دنبال نشان دادن حسن نیت در رابطه با ایران هستند.»

عراقچی همچنین گفت: «حتی در خود آمریکا کسانی بوده‌اند که پیشنهاد کرده‌اند این تحریم‌ها اعمال نشود و یا به عقب بیافتد.»

سخنگوی وزارت امور خارجه‌ ایران همچنین مدعی شد که “سیاست تحریم به خودی خود سیاست شکست خورده‌ای است”. او تاکید کرد که جمهوری اسلامی با وجود تحریم‌های تازه، برنامه‌ی اتمی خود را دنبال خواهد کرد.

پس از انتخاب حسن روحانی به ریاست‌جمهوری اسلامی ایران انتظار می‌رفت که آمریکا و هم‌پیمانانش برخی از تحریم‌ها علیه ایران را لغو کنند. البته تحریم‌های تازه شش ماه پیش برای واداشتن ایران به تعلیق غنی‌سازی اورانیوم تصویب شده بودند.

آمریکا و شماری از کشورهای غربی ایران را متهم می‌کنند که در پی دستیابی به جنگ‌افزار اتمی است. جمهوری اسلامی پیوسته این اتهام را رد کرده و بر صلح‌آمیزبودن برنامه‌ی اتمی خود تاکید ورزیده است.

عصرایران: معاون امور کانتینر و لجستیک تایدواتر خاورمیانه از قطع همکاری تمامی خطوط معتبر کشتیرانی دنیا و عدم ارایه سرویس مستقیم به بندرشهید رجایی خبر داد.

به گزارش ایسنا، علیرضا چشم‌جهان ضمن اعلام این خبر افزود: با قطع تردد هر ۳۰ خطوط کشتیرانی و عدم همکاری آنها با بندرشهید رجایی، حمل محموله‌ها و کالاهای این بندر از طریق شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران و والفجر صورت میگیرد.

چشم‌جهان با بیان اینکه قطع همکاری چهار خطوط کشتیرانی باقیمانده زودهنگام بوده است، افزود: از قبل اعلام شده بود که تمامی خطوط از تاریخ اول جولای ۲۰۱۳ یعنی ۱۰ تیرماه امسال همکاری خود را با این بندر قطع خواهند کرد و این امر به منظور افزایش تحریم‌ها بر علیه کشورمان بوده است.

وی با تایید این که تمامی ۳۰ خط معتبر کشتیرانی جهان ارتباط خود را با بندرعباس قطع کرده‌اند، بیان کرد: از خطوط معتبر کشتیرانی که با بندر شهید رجایی همکاری داشتند، ۲۶ خط قطع ارتباط کرده بودند که طی روزهای اخیر و قبل از موعد مقرر چهار خط دیگر هم تصمیم به قطع این همکاری گرفتند.

معاون امور کانتینر و لجستیک شرکت تایدواتر عدم تعامل خطوط بین‌المللی با بندر شهیدرجایی را در جهت ایجاد تحریم‌های بیشتر بر علیه کشور دانست و عنوان کرد: این که بگویند علت عدم همکاری آنها اپراتور اول بندر شهید رجایی بوده که به صورت یک‌جانبه تحریم شده و در فهرست سیاه قرار گرفته صحت ندارد، زیرا هر نام دیگری نیز در بندر شهید رجایی وجود داشت باز هم این اتفاق صورت می گرفت.

وی با بیان اینکه اینگونه تصمیمات که منجر به قطع روابط شده، ارتباطی با مدیریت مدیران مجموعه بنادر کشور ندارند افزود: این تحریم‌ها در پی تحقق خواسته‌ی آنان که همان تبادل نفت به ازای غذا و دارو می‌باشد صورت گرفته و با این شیوه کار خود را دنبال می‌کنند.

چشم‌جهان خاطرنشان کرد: هرچند متولیان امر می‌توانستند با تصمیمات متدبرانه از سرعت ترک خطوط بین‌المللی از بندرعباس نقش به سزایی داشته باشند، اما این تدبیراندیشی از سوی آنان مشاهده نشد.

به گزارش ایسنا، تردد خطوط کشتیرانی خارجی به بندر شهید رجایی بطور کامل قطع شد و به دنبال تحریم‌های ظالمانه غرب تنها ۴ خط کشتیرانی خارجی باقیمانده بود که به بندر شهید رجایی بعنوان بزرگترین بندر تجاری ایران تردد داشتند و از ابتدای هفته جاری با تغییر مسیر از حضور در این بندر خودداری کردند.

پیش از این نیز ۲۶ خط کشتیرانی خارجی در این بندر تردد داشتند که به این ترتیب همکاری و تردد هر ۳۰ خط کشتیرانی خارجی با ایران قطع شده است.

رادیوفرانسه: رئیس کمیسیون مالی سنای فرانسه امروز، چهارشنبه تحریم های آمریکا علیه ایران را برای بخش خودرو سازی فرانسه فاجعه انگیز توصیف کرد. وی از دولت این کشور خواست تا به فوریت از رئیس جمهوری آمریکا بخواهد تا بخش صنعت خودرو سازی فرانسه را از شمول تحریم ها علیه ایران معاف کند.

“فیلیپ مارینی” رئیس کمیسیون مالی سنای فرانسه به متن تحریم های مصوب آمریکا که تحت شماره 13645 در سوم ژوئن گذشته بخش خودرو سازی ایران را هدف قرار داده است، اشاره کرد و گفت: “صنعت خودرو سازی فرانسه با توجه به اهمیت مناسباتی که با بخش صنعت خودرو سازی ایران دارد، بزرگترین قربانی این تحریم ها است.”

“فیلیپ مارینی” گفت: “دهها شرکت فرانسوی فعال در بخش خودروسازی به لحاظ این تحریم ها علیه ایران نمی توانند قطعات و سرویس های خود را عرضه کنند. وی افزود: “کاهش فعالیت در بخش خودروسازی ایران منجر به تعطیل شدن سایت های خودرو سازی در ایران خواهد شد که به وسیله شرکت ها و گروه های صنعتی فرانسوی کنترل میشوند.”
رئیس کمیسیون مالی سنای فرانسه با توجه به این موضوع اعلام کرد که تعطیل شدن سایت های متعلق به فرانسه در کوتاه مدت میتواند نتایج فاجعه انگیزی برای صنایع خودرو سازی فرانسه در برداشته باشند و این امر، بیکاری گسترده ای را در بخش خودرو سازی فرانسه به دنبال خواهد داشت.

او گفت که این موضوع یک اضطرار ملی است و از دولت سوسیالیست فرانسه خواست تا بدون فوت وقت در جهت رفع این تحریم ها و یا معاف کردن فوری فرانسه از شمول این تحریم های یک جانبه آمریکا علیه ایران اقدام کند.

یاد آور میشویم که فروش خودروهای ساخت کارخانه پژو وسیتروئن در اروپا با مشکلاتی روبرو گردیده و میزان آن در سه ماهه نخست سال جاری به نسبت دوره مشابه در سال گذشته درحدود 15 درصد کاهش یافته است. در چنین شرایطی، تحریم های یکجانبه آمریکا علیه ایران در بخش خودرو سازی، شرکت بزرگ خودرو سازی “پ اس آ PSA” فرانسه را که سازنده اصلی خودروهای پژو و سیتروئن میباشد با مشکلات عمده ای روبرو ساخته است. این تحریم ها، این شرکت فرانسوی را از فروش 400 هزار مجموعه قطعات خودرو به ایران محروم کرده است.

ایران دومین بازار عمده بین المللی شرکت فرانسوی “پ اس آ PSA” در جهان بوده است.

عصرنو: دیشب خواب می‌دیدم همه توی زندان بزرگی هستیم. همه‌ی كسانی كه می‌شناختم، از دوست و آشنا تا همسایه‌ها. صبح زود بود. زندانبان همه را بیدار كرده بود اما من و بچه‌هایم هنوز توی رختخواب مانده بودیم. بچه‌هایم خواب بودند اما من بیدار بودم. انگیزه‌ای برای بیرون آمدن از رختخواب نداشتم، مثل بسیاری از روزهایی كه تمامی این سال‌ها برما گذشته است. خودم را به خواب زده بودم. خودم را به خواب زده بودم تا بغضم را توی خواب خالی كنم. اما به جز زندانبان كسی نبود. همو بود كه بالای سرم آمده بود و سعی داشت مرا بیدار كند. خود را به خواب زدم تا توی بغل او بغضم را خالی كنم. شرم داشتم در بیداری توی بغل او گریه كنم!

دیروز حس وحشتناكی داشتم اینكه این من، ما و بسیاری از این مردم به كجا رسیده‌ایم. من و ما كه آرمان‌های بزرگی داشتیم، آن‌هایی كه در مطالبتشان از خاتمی، موسوی و كروبی عبور كردند، آن‌هایی كه آرزوهایشان را در موسوی و كروبی می‌جستند، حتی كسانی كه هنوز به خاتمی امید بسته بودند و كسانی كه همین یك ماه پیش به یكباره دوباره به سوی رفسنجانی شتافتند، حالا همه از شنیدن برنده شدن روحانی شعله‌ای لرزان توی قلبشان روشن می‌شود، لبخندی تلخ می‌زنند و حتما خیلی‌هایشان دیشب خواب دیدند كه توی آغوش زندانبانشان بغض سی‌ساله‌اشان می‌تركد، چون گریزگاه دیگری نمی‌بینند!

آیا چنین بی‌چاره شده‌ایم؟ آیا راه گریزی از این زندان بزرگ نیست؟ تا سه چهار روز قبل از انتخابات آنانی كه دیگر حاضر نبودند وارد بازی «انتخابات» شوند بسیاربیشتر از این ۲۷ درصدی بودند كه امروز اعلام می‌شود. شاید ۳۰ یا حتی ۴۰ درصد. نمی‌دانم. اما آنچه كه الان مسلم است این است كه به رغم تمامی تلاش‌های فریبكارانه برای كشاندن مردم پای صندوق‌های رای هنوز ۲۷ درصد از مردم حاضر نشدند پای صندوق‌ها حاضر شوند، حتی بعد از اینكه خامنه‌ای آن‌ها را به رسمیت شناخت و اعلام كرد:«حتی اگر مخالف نظام هستید در انتخابات شركت كنید چون مخالف كشور كه نیستید.» اما باز هم ۲۷ درصد شركت نكردند. یعنی در بین تمام واجدین شرایط برای رای دادن، ما، یعنی كسانی كه دیگر حاضر نیستیم شرایط «زندگی» در این زندان بزرگ را تحمل كنیم- دوم شدیم. خیلی بیشتر از آقای قالیباف، جلیلی، رضایی و آن دیگری‌ها رای آورده‌ایم و اگر بخواهیم آرای باطله و آرای كسانی كه دو باره فریب ِ وعده و وعید‌های بی‌پایه و اساس را خورده‌اند و در انتخابات شركت كرده‌اند را با این ۲۷ درصد جمع بزنیم بسیار بیشتر از ۲۷ درصد خواهد شد. در جایی كه فقط یك درصد، یعنی آن یك درصدی كه ۵۰ را تبدیل به ۵۱ می‌كند، سرنوشت ملتی را تغییر می‌دهد، این ۲۷ درصد رقم بسیار بزرگی است. اینان و بسیاری دیگر دموكراسی‌اشان را فقط بر همان یك درصد بنا می‌كنند. تازه قبل از این نمایش ِ دموكراسی هم، امكان‌های انتخاب‌‌‌ِ مردم چنان مهندسی شده بود كه درصد بزرگی از مردم اساسا از حق رای دادن به نماینده خود محروم شده بودند و به ناچار مطالباتشان را محدود كردند و به كسی رای دادند كه آن‌ها می‌خواستند.

آیا ما ۲۷ تا ۳۵ درصدی‌ها به نقش خود در این «پیروزی» واقفیم؟ آیا می‌دانیم چه چیزی باعث شد حاكمیت تصمیم بگیرد فعلا ودر شرایط فعلی كمی «عقب نشینی» كند و امتیاز كوچكی به مخالفینش و مردم بدهد؟ آیا واقعا این توهم را داریم كه نتیجه‌ی انتخابات خواست آنان نبود؟

مسلما آن‌ها می‌خواستند كه این‌گونه شود، اما این مردم، مطالبات آنان و پافشاری و مقاومت آنان در مخالفتشان با شرایط حاكم بر كشور بود كه آنان را وادار به عقب‌نشینی كرد. مسلما فاكتورهای دیگری هم دخیل بودند اما اگر مردم از شرایط موجود راضی بودند حاكیمت به هیچ‌وجه حاضر به حتی یك نیم‌قدم عقب‌نشینی هم نبود. این توافقی بود كه گفته و ناگفته برای گذر از این دوران بحرانی بین جناح‌های مختلف حاكمیت انجام شد. برای حاكمیت این یك عقب‌نشینی بود، در عین حال یك پیروزی هم بود. حاكمیت توانست در بدترین شرایط اقتصادی- سیاسی- اجتماعی- فرهنگی سی و چند ساله‌ی حاكمیتش باز ۳۷ میلیون از مردم را به پای صندوق‌های رای بكشاند؛ مطالبات اصلاح‌طلبان را آنچنان محدود و فشرده كند كه به كسی مثل روحانی رضایت دهند؛ آبروباختگانی چون رفسنجانی و خاتمی را دوباره احیا كند و چهره‌ای به مراتب رادیكال‌تر از چهره‌ی واقعی‌ آنان به نمایش بگذارد، مردم را به روزی بیاندازد كه به كسانی چون روحانی «رضایت» دهند، آرزوهای خود را در او ببینند و از «پیروزی» او شادمانی كنند و مهم‌تر از همه انتخابات را بدون سروصدا و به شكل نمایشی از دموكراسی برگزار كند و شاید بسیاری منافع دیگر كه هنوز عیان نیست. آنچه مسلم است فعلا سر به سلامت برده است، برای بعدش هم حتما فریبی دیگر خواهد ساخت، به ویژه اگر ما باز هم به امید معجزه‌ی كسانی همچون روحانی و امثالهم بنشینیم.

نه تنها اصلاح‌طلبانی كه از موسوی و كروبی عبور كرده‌بودند، حتی عده‌ای از كسانی كه آرزوهای بزرگشان را در این سی واندی سال با خود كشیده بودند نیز از سر ناچاری سربر شانه‌ی زندانبان خود گذاشتند و بغض فروخورده‌ی سه ساله‌اشان تركید.

به كجا رسیده‌ایم؟! اگر ما آرزوهای بزرگمان را فراموش كنیم، اگر ما مطالبتمان را فراموش كنیم، اگر «چپی» وجود نداشته باشد همه به «میانه»ها رضایت خواهند داد و بعد از مدتی ما را به پذیرش «راست»ها قانع خواهند كرد. آرزوها و مطالباتمان را فراموش نكنیم حتی اگر مجبورمان كرده‌اند در لحظاتی بحرانی بغض فروخورده‌امان را درآغوش زندانبان‌هایمان فرو بنشانیم. یادمان باشد كه آن‌ها از ترسشان ما را زندان كرده‌اند، از ترس ما، از ترس آرزوها و مطالباتمان. آن‌ها بدجوری از ما می‌ترسند، اگر نمی‌ترسیدند ما را به زندان نمی‌انداختند. آن‌ها می‌دانند رای ندادن ما از سرقهر كردن نیست، می‌دانند كه این نیرو، این ۳۵-۲۷ درصد نیروی عظیم، هشیار و جسوری است. آنقدر هشیار كه با هیچ ترفندی نتوانسته‌اند فریبش دهند و همواره با زندان، شكنجه و اعدام به سراغش رفته‌اند. آنقدر جسور كه به رغم تمامی تهدیدهایی كه در این سی و اندی سال شده است همچنان به دنبال آرزوها و آرمان‌هایش است و آنقدر تاثیر گذار است كه بسیاری از مطالبات و آرزوهای مردم براساس آرمان‌ ِ بزرگ آن‌ها شكل گرفته است. آرزوی بزرگ ِ عدالت و دموكراسی برای همه. آرزوهایمان را واگذار نكنیم،‌كسی آن‌ها را برایمان متحقق نخواهد كرد باید آستین‌ها را بالا بزنیم و خود دنیای خود را بسازیم.

فرزانه راجی- ۲۶/۳/۹۲

رادیوفردا: در آستانه انتخابات ۲۴ خرداد ایران، ناظران برجسته آمریکایی در گفت‌وگو با رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی درباره میزان تأثیرگذاری تحریم‌ها، هدف نهایی مذاکرات هسته‌ای و دستاوردهای احتمالی رویکردی «دیپلماتیک‌تر» در قبال تهران به تبیین دیدگاه‌های خود پرداختند.

در همین چهارچوب، گفت‌وگو با دنیس راس، دیپلمات باتجربه آمریکایی و کارشناس مسائل خاورمیانه و آسیای جنوب غربی، را می‌خوانید. آقای راس در طول چهار دهه گذشته مسئولیت‌های ارشدی را در دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه ایالات متحده عهده‌دار بوده و هم‌اکنون مشاور امور سیاست خاور نزدیک مؤسسه واشینگتن است.

رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی: در یادداشت اخیرتان در روزنامه «واشینگتن پُست»، استدلال می‌کنید که ایالات متحده نیازمند آن است از رویکرد «گام به گام» اعتمادسازی در مذاکرات فاصله بگیرد، و با شفافیت بیشتری مواضع آمریکا را در قبال برنامه هسته‌ای ایران تبیین کرده و ابعاد قابل قبول و غیرقابل قبول این برنامه را [از دید ایالات متحده] مشخص کند. به نظر شما، ایالات متحده باید با چه چیزی کنار بیاید؟

دنیس راس: ما باید آمادگی این را داشته باشیم که بپذیریم ایران برنامه هسته‌ای داشته باشد، در عین حال، در صورتی که ایرانی‌ها از حق نامحدود غنی‌سازی برخوردار باشند، چنین برنامه‌ای نمی‌تواند صلح‌آمیز باشد. دلیل این امر هم آن است که حق نامحدود غنی‌سازی ایرانی‌ها را در جایگاهی قرار خواهد داد که خواهند توانست، با سرعت زیاد، دنیا را در برابر عمل انجام شده قرار دهند و [به ناگاه] جنگ‌افزار هسته‌ای خود را به جهان نشان دهند.

برخی ترجیح می‌دهند که ایرانی‌ها سوخت خود را از خارج تأمین کنند و حق غنی‌سازی نداشته باشند. منظورم این است که می‌شود خود را در وضعیتی تصور کنیم که ایرانی دارای حق حداقل غنی‌سازی را بپذیریم، به این معنا که شمار سانتریفیوژها، نوع سانتریفیوژهای فعال [برنامه هسته‌ای ایران]، مقدار ماده غنی‌شده‌ای که می‌توانند داخل کشور نگاه دارند و میزان غنی‌سازی را محدود نگاه داریم. هر یک از این محدودیت‌ها باید مورد نظارت دقیق باشد. چنین روشی هم به ایرانی‌ها اجازه می‌دهد غنی‌سازی خود را داشته باشند، که ادعا می‌کنند به دنبالش هستند و احساس می‌کنند حق‌شان است، و هم – در عین حال- کاری می‌کند که نتوانند هر وقت خواستند به راحتی به توانایی ساخت جنگ‌افزارهای هسته‌ای دست یابند.

مایلم خودمان را در جایگاهی تصور کنم که به ایرانی‌ها پیشنهاد کنیم که البته می‌توانند قدرت هسته‌ای داشته باشند، اما این قدرت محدود خواهد بود. رویکردی که تا کنون داشته‌ایم با هدف تلاش برای حصول نتیجه نبوده، بلکه بیشتر به این سو معطوف بوده که حال ببینیم می‌توانیم روند اعتمادسازی متقابلی ایجاد کنیم. این رویکردی بوده که ایرانی‌ها برای ادامه برنامه هسته‌ای خود از آن سوء استفاده کردند تا در نهایت به نقطه‌ای برسند که با دسترسی به توانایی ساخت جنگ‌افزار هسته‌ای از ادامه مذاکرات سر باز بزنند و حصول نتیجه از روش دیپلماتیک را غیرممکن سازند، و من فکر می‌کنم که روند [کنونی] به مقدار زیادی حالت فرسایشی پیدا کرده است.

شما نوشته اید «باید کاری کنیم که رهبر [جمهوری اسلامی] متوجه شود که وقتی ایالات متحده می‌گوید زمان برای دیپلماسی رو به پایان است، بر سر حرف‌مان هستیم – و تبعات چنین چیزی می‌تواند استفاده از زور باشد.» جدای از [توسل به] زور، آیا گزینه دیگری را در چشم‌انداز مشاهده می‌کنید؟

خب، فکر می‌کنم روشن است که به این جمع‌بندی رسیده‌اند که اگرچه بهای اقتصادی‌ای که هم اکنون پرداخت می‌کنند گزاف است، آمادگی این را دارند که برای پیگیری چیزی که به وضوح هدف‌شان است این بها را پرداخت کنند، هدفی که به باور من این است که خود را در موقعیتی قرار دهند که باید جنگ‌افزار هسته‌ای داشته باشند. از این رو، روش پیشنهادی من یک راه برون‌رفت دیپلماتیک است، و راه برون‌رفت دیپلماتیک به آنها این اجازه را می‌دهد که چیزی را که می‌گویند می‌خواهند داشته باشند، و اگر آمادگی قبول آن را نداشته باشند [خود] دست‌شان را برای جهانیان رو می‌کنند.

بسیاری از ناظران معتقدند که تا بعد از انجام انتخابات ریاست جمهوری در ایران هیچ حرکتی را در بحث هسته‌ای شاهد نخواهیم بود. اما شما استدلال کرده‌اید که زمان «تغییر رویکرد» برای ایالات متحده و هم‌پیمانانش پیش از انتخابات ۱۴ ژوئن (۲۴ خرداد) است. می‌توانید توضیح بدهید چرا؟

بله، فکر می‌کنم باید حتی پیش از انتخابات این پیام را [به ایران] برسانیم، نه برای این که انتظار داریم پیش از انتخابات توافقی حاصل می‌شود، بلکه به این خاطر که ایرانی‌ها برای سبک و سنگین کردن پیشنهاد ما، – و همچنین برای هضم این واقعیت که ما به سوی شفاف‌سازی رویکرد خود حرکت می‌کنیم،- به زمان نیاز دارند.

حال، اگر به طور جدی به دنبال آن هستیم که به راه دیپلماتیک برون‌رفت فرصت دهیم، بایستی به شکلی این روش را ارائه کنیم که به [ایرانی‌ها] وقت بدهیم که معنایش را درک کنند. با علم به این که برنامه هسته‌ای آنها هر روزه ادامه داشته – به طور روزانه غنی‌سازی می‌کنند، هر روز سانتریفیوژ جدید اضافه می‌کنند و هر روز هم سانتریفیوژهای نسل جدید بیشتری می‌افزایند – بنابراین زمان زیادی باقی نمانده و به باور من صبر کردن پیش از ارائه این راهکار، اشتباه است چون ممکن است زمان باقی‌مانده برای رسیدن به دستاوردی دیپلماتیک را کاهش می‌دهد.

شما اوایل امسال گفته بودید که اگر تا آخر سال ۲۰۱۳ دیپلماسی کارآیی نداشت، احتمال استفاده از نیروی [نظامی] بسیار بالا خواهد رفت. آیا هنوز هم همین طور فکر می‌کنید؟

البته که [همین طور] فکر می‌کنم، آخر امسال، اوایل سال آینده.

آیا فکر می‌کنید امکان دارد بدون نزدیک شدن به خطر جنگ، پیام محکمی برای ایران فرستاد؟ آیا ارزش ریسک را دارد؟

خب، فکر می‌کنم مسئله [اساسی] آنجاست که این ایرانی‌ها هستند که با خطر جنگ مواجهند، ایرانی‌ها هستند که خطر استفاده از زور علیه زیرساخت هسته‌ای‌شان را در برابر خود دارند، آنها هستند که شانس [انتخاب] برون‌رفت دیپلماتیک را دارند. اما اگر از این فرصت استفاده نکنند، کل این سرمایه را از دست خواهند داد. در عین حال گزینش نهایی با آنهاست که این راه را انتخاب کنند.

آیا فکر می‌کنید که تحریم‌ها ممکن است به وجهه ایالات متحده نزد ایرانیان صدمه وارد آورد؟

به باور من، چیزی که باعث آسیب دیدن ایرانی‌ها شده، رفتار دولت ایران است و فکر می‌کنم احتمالاً درصد قابل توجهی از عموم جامعه ایران این امر را درک می‌کند و [بازهم] فکر می‌کنم اگر رهبری ایران – رهبر جمهوری اسلامی – واقعاً به مردم ایران اعتماد دارد، انتخابات را به این شکلی که الان برگزار می‌کنند، برگزار نمی‌کردند، نامزدهایی را که می‌توانستند انتخابات را جدی‌تر کنند، رد صلاحیت نمی‌کردند. بنابراین، فکر می‌کنم این که دیدگاه مردم ایران چگونه است، احتمالاً بسیار روشن است، مردم می‌دانند که رهبری است که تمامی این مشکلات اقتصادی را برای‌شان ایجاد کرده، اگر بخواهند راه متفاوتی را در پیش بگیرند می‌توانند، اما انتخاب [در نهایت] با آنهاست.

بی‌بی‌سی: حدود ٥٠ هزار شهروند ایرانی در کویت کار می‌کنند و اکثر آنها در مشاغل کارگری غیر ماهر یا نیمه ماهر مشغول هستند

گزارش شده است که چند فروشگاه زنجیره ای کویتی کالاهای ایرانی را تحریم کرده‌اند.

رسانه ها در کویت گزارش داده اند که این تحریم به دلیل حمایت ایران از دولت سوریه است.

هفت شرکت فروشنده مواد غذایی در بیانیه ای مشترک گفته اند که قدم بعدی اخراج نیروی کار ایرانی این شرکت‌ها و لغو مجوز اقامت آنها در کویت خواهد بود.

حدود ٥٠ هزار شهروند ایرانی در کویت کار می کنند و اکثر آنها در مشاغل کارگری غیر ماهر یا نیمه ماهر مشغول هستند.

این تحریم ابتکار شرکت فروشگاههای زنجیره ای بیان بوده و فروشگاههای زنجیره ای رقه، خیطان، عارضیه، صباح الناصر و هدیه هم به آن پیوسته اند.

اغلب صادرات مواد غذایی ایران به کویت شامل محصولات دریایی است.

این شرکت‌ها کنترل قسمت بزرگی از بازار خرده فروشی مواد غذایی در کویت را در اختیار خود دارند.

این تحریم در شرایطی انجام گرفته که هیئتی پارلمانی از کویت در حال خاتمه دیدار سه روزه از ایران است.

کویت کشوری عمدتا سنی مذهب است. دولت این کشور از شورشیان سوریه حمایت می کند و از کمک‌های دولت شیعه ایران به دولت سوریه ناخشنود است.

چند شیخ تندرو کویتی خواستار مسلح کردن و اعزام ١٢ هزار پیکارجو به سوریه برای پیوستن به شورشیان آن کشور شده اند.

دیگربان: سایت «الف» از افزایش شمار تحریم‌کنندگان انتخابات آینده خبر داد و ناصر مکارم شیرازی نیز با صدور فتوایی از مردم خواست پای صندوق‌های رای حاضر شوند «ولو اینکه رای سفید بدهند.»

این سایت خبری روز یک‌شنبه (۱۹ خرداد) علت افزایش آمار تحریم‌کنندگان انتخابات را «ناتوانی» حسن روحانی به ترغیب حامیان اصلاح‌طلبان برای حضور در پای صندوق‌های رای اعلام کرده است.

«الف» نوشته که «روحانی خیلی باید انرژی صرف کند تا آرای موثر اصلاح‌طلبان را کسب کند.»

هفته گذشته نیز سایت محافظه‌کار «اخبار محرمانه» از سرد بودن فضای انتخابات ریاست جمهوری در ایران خبر داده بود.

این سایت نوشته بود مناظره‌های انتخاباتی نیز نتوانسته مردم را ترغیب به شرکت در انتخابات کند.

در روز‌های اخیر نیز گروهی از روحانیون محافظه‌کار با توسل به مسائل مذهبی به مردم نسبت به عواقب تحریم انتخابات در «جهان آخرت» هشدار داده‌اند.

ناصر مکارم شیرازی از مراجع تقلید قم هم با صدور فتوایی از مردم خواسته در انتخابات شرکت کنند «ولو اینکه رای سفید بدهند.»

مکارم شیرازی افزوده شرکت نکردن در انتخابات «سبب می‌شود عده‌ شرکت‌کنندگان کاسته شود و آسیب به نظام و کشور وارد شود.»

در یک هفته گذشته نیز سناریویی از سوی برخی رسانه‌های محافظه‌کار مبنی بر القای این موضوع که اگر مردم انتخابات را تحریم کنند٬ سعید جلیلی به قدرت خواهد رسید به اجرا گذاشته شده است.

دیگربان: سایت «اخبار محرمانه» گزارش کرده که فقدان شور و شوق لازم انتخاباتی در جامعه٬ ارگان‌های مسئول {وزارت کشور و شورای نگهبان} را نگران کرده است.

این سایت محافظه‌کار که به عنوان سایت پوششی «خبرگزاری آریا» فعالیت می‌کند٬ روز دوشنبه (۱۳ خرداد) این مطلب را اعلام کرده است.

این سایت به نام ارگان‌های مسئول هیچ اشاره‌ای نکرده٬ اما نوشته که مسئولان این ارگان‌ها بررسی‌ها درباره علل استقبال نکردن مردم از انتخابات ریاست جمهوری آینده را آغاز کرده‌اند.

«اخبار محرمانه» در ادامه گزارش کوتاه خود در پنج بند به علت بی‌اعتنایی مردم به یازدهمین دوره انتخابات پرداخته است.

این سایت از رد صلاحیت اکبر هاشمی و اسفندیار رحیم‌مشایی توسط شورای نگهبان به عنوان نخستین علت فقدان شور و شوق انتخاباتی در جامعه ایران نام برده است.

«فقدان جذابیت و تفاوت جدی در سخنان و مواضع نامزد‌ها» و حمیات نکردن هاشمی و احمدی‌نژاد از نامزدهای موجود از دیگر عوامل بی‌رونقی انتخابات ریاست جمهوری اعلام شده است.

سایت «اخبار محرمانه» در ادامه از «فقدان انگیزه دولت در ایجاد شور انتخاباتی» و «ضعف صدا و سیما در إیجاد جذابیت لازم برای مخاطبان» به عنوان عوامل چهارم و پنجم سردی انتخابات نام برده است.

رادیوفردا: ایالات متحده آمریکا در تازه‌ترین دور تحریم‌های یک‌جانبه خود علیه جمهوری اسلامی ایران، دوشنبه سیزدهم خردادماه، واحد پول ملی ایران و صنایع خودروسازی این کشور را به فهرستش افزود.

از این پس داد و ستد به «ریال» برای شهروندان و شرکت‌های آمریکایی غیرممکن است و موسسات مالی که خرید و فروش ریال را ممکن می‌کنند نیز تحریم می‌شوند. آن دسته از موسسات مالی یا شرکت‌هایی که دارایی زیادی به ریال دارند نیز در تحریم‌های جدید قرار می‌گیرند.

بیانیه کاخ سفید در مورد تحریم ریال می‌گوید تحقیقات آن کشور نشان می‌دهد که ریال ایران از آغاز سال میلادی گذشته (یک سال و نیم پیش) نیمی از ارزش خود را از دست داده است، ولی برای نخستین بار تحریم‌ها شامل پول ایران برای تجارت می‌شوند.

در تحریم‌های تازه کمک مادی به کسانی که در فهرست تحریم‌ها قرار دارند نیز ممنوع می‌شود.

فروش، تهیه و ارسال قطعات خودرو و خدماتی که به خودرودی سازی ایران ارتباط پیدا می‌کند نیز ممنوع شده است. کسانی که دانسته بخش قابل توجهی از این قطعات یا خدمات را در اختیار ایران قرار دهند با مجازات روبه‌رو خواهند شد.

صنایع کشتی‌سازی ایران نیز پیش از این تحریم شده بود.

مدیر عامل شرکت کشتی‌رانی ایران در اردیبهشت ماه در مورد تاثیر تحریم‌ها بر کشتی‌رانی و کشتی‌سازی ایران هشدار داده و در جریان همایش «ارگان‌های دریایی» گفته بود «باید تدبیری در مورد تحریم‌هایی که از اول ژوئیه (یک ماه دیگر) افراد غیرآمریکایی را هم در بر می‌گیرد اتخاذ شود».

او در این همایش به تاثیر غیرمستقیم این تحریم‌ها بر کاهش صادرات پتروشیمی ایران نیز خبر داده بود.

صنایع پتروشیمی ایران، خود روز دهم خرداد ماه به طور جداگانه‌ای با تحریم‌های وزرات خزانه‌داری آمریکا روبه‌رو شد.

طی روزها و هفته‌های گذشته تحریم‌های تازه دیگری هم علیه تهران وضع شده است.

در آغاز خرداد ماه ۲۰ شرکت و شهروند ایرانی به فهرست تحریم‌ها اضافه شدند که عمدتاً در کار حمل‌ونقل بودند.

پس از آن نیز معاون امور امنیتی دفتر آیت‌الله خامنه‌ای و نهادهایی دیگری در ایران، این بار نه به خاطر ارتباط با برنامه اتمی حکومت ایران بلکه به دلیل «سرکوب» و «سانسور» شهروندان ایرانی، تحریم شدند.

با این همه تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا عمدتاً مربوط به برنامه اتمی ایران می‌شود که از نظر واشینگتن و کشورهای غربی اهداف نظامی را دنبال می‌کند. آنچه ایران همواره رد کرده است.

با این همه تهران آن دسته از برنامه‌های اتمی خود را که ظن نظامی بودن آن می‌رود، برخلاف خواست شورای امنیت سازمان ملل تعلیق نکرده است. در نتیجه با تحریم‌های بین‌المللی و تحریم‌های یک‌جانیه آمریکا و هم‌پیمانانش روبه‌روست.

مقام‌های آمریکایی بارها تاکید کرده‌اند که با وجود وضع تحریم‌ها برای گفت‌وگو آماده‌اند؛ جی کارنی، سخنگوی کاخ سفید، این بار نیز پس از اعمال تحریم‌های جدید گفت «درها را برای ایران برای بازگشت به جامعه بین‌المللی و رسیدن به یک راه‌حل دیپلماتیک باز گذاشته‌ایم».

از سوی دیگر رهبر جمهوری اسلامی، که بنا بر گفته‌های مقام‌های رسمی تهران تصمیم‌گیرنده اصلی در مورد برنامه اتمی ایران است، تا کنون انعطافی از خود نشان نداده و بارها تاکید کرده است که غرب تنها در پی عقب‌نشینی ایران از برنامه اتمی نیست.

رهبر ایران سال گذشته در یک سخنرانی اعلام کرده بود با شرایط موجود و «ملاحظه واقعیت‌ها»، حکومت «نه تنها در محاسبات خود تجدید نظر» نمی‌کند بلکه با اطمینان بیشتر به راه «مورد نظر ملت» ادامه می‌دهد.

بی‌بی‌سی: ایالات متحده تحریم‌های تازه‌ای علیه صنعت پتروشیمی ایران که می‌گوید اکنون دومین منبع درآمد این کشور است و همچنین شرکت‌های خارجی که می‌گوید به نقض تحریم‌ها کمک کرده‌اند، وضع کرده است.

وزارت خزانه‌داری آمریکا روز جمعه ۳۱ مه (۱۰ خرداد) اعلام کرد که هشت شرکت پتروشیمی ایران را که “یا در مالکیت و یا در اختیار دولت هستند” به فهرست تحریم ایران افزوده است.

این شرکت‌ها شامل پتروشیمی بندر امام خمینی، پتروشیمی بو علی سینا، پتروشیمی مبین، پتروشیمی نوری، پتروشیمی پارس، پتروشیمی شهید تندگویان، پتروشیمی شازند و پتروشیمی تبریز هستند.

مقامات آمریکایی می‌گویند به افزایش فشارها بر ایران ادامه خواهند داد.

واشنگتن همچنین اعلام کرده علیه افراد و شرکت‌های هواپیمایی مختلفی در قبرس، قرقیزستان، اوکراین و امارات عربی متحده هم اقدام کرده است چون به نهادهایی کمک می‌کنند که به دست‌داشتن در برنامه هسته‌ای ایران متهم هستند.

از جمله “شرکت هوایی قرقیز” (KTA) که به خطوط هوایی ایران خدمات می‌دهد، در میان تحریم‌شدگان است. دولت آمریکا شبکه هوایی ایران را پیش‌تر به اتهام “دست‌داشتن ایران در حمایت از تروریسم در سرتاسر جهان” تحریم کرده بود.

وزارت خزانه‌داری آمریکا همچنین یک شرکت مستقر در قبرس و اوکراین به نام فرلند را به خاطر تسهیل مبادلات مالی جعلی برای شرکت نفت‌کش ایران تحریم کرده است.

مقام‌های آمریکایی می‌گویند صنعت پتروشیمی ایران را به این خاطر تحریم کرده‌اند که بخشی عمده از درآمد ایران را تامین می‌کند.

این تحریم‌ها متکی به یک فرمان اجرایی رئیس‌جمهوری آمریکا در سال ۲۰۰۵ است که به دولت این کشور اختیار می‌دهد دارایی‌های تولیدکنندگان سلاح‌های کشتارجمعی و حامیان آنان را مسدود کند و آنان را تحریم اقتصادی کند.

ایالات متحده و اتحادیه اروپا مجموعه‌ای از تحریم‌های سنگین را با هدف کاستن از درآمدهای نفتی ایران به اجرا گذاشته‌اند.

این تحریم‌ها دسترسی ایران را به نظام مالی بین‌المللی به‌شدت محدود کرده و به کاهش ۴۰ درصدی درآمدهای نفتی این کشور طی سال گذشته منجر شده است.

غرب با ابراز نگرانی از احتمال دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای، امیدوار است که فشارهای ناشی از تحریم‌های اعمال‌شده علیه ایران، این کشور را به توقف فعالیت‌های هسته‌ای ترغیب کند.

در سوی دیگر ایران همواره بر صلح‌آمیز بودن فعالیت‌های هسته‌ای خود تاکید کرده است.
‘فشارها را افزایش می‌دهیم’

معاون وزارت خزانه‌داری آمریکا می‌گوید این کشور به افزایش فشارها بر ایران ادامه می‌دهد

دیوید کوهن، معاون وزارت خزانه داری آمریکا که تحریم‌های ایران را پیگیری می‌کند، در بیانیه‌ای گفته است: “ما به تشدید فشار بر ایران متعهد هستیم؛ نه فقط با وضع تحریم‌های تازه بلکه همچنین این تحریم‌ها را فعالانه اعمال می‌کنیم و جلوی دور زدن آنها را هم می‌گیریم.”

او گفت: “ما به همکاری با شرکای خود در سرتاسر جهان ادامه می‌دهیم تا مطمئن شویم فشار تحریم‌ها به جایی برسد که ایران وادار شود به تعهدات بین‌المللی اش عمل کند.”

در این دور تازه تحریم‌ها، آمریکا معامله با یک شرکت مواد غذایی مستقر در دوبی که بستنی و دسر تولید می‌کند را هم ممنوع کرده است.

وزارت خارجه آمریکا این شرکت را متهم کرده که پرداخت‌های مربوط به شرکت پتروشیمی جم را از طرف این شرکت تحریم‌شده، وصول می‌کرده است.

این تحریم‌های تازه تنها یک روز پس از آن اعلام شده‌اند که آمریکا از لغو تحریم‌ فروش تلفن همراه و کامپیوتر به ایران خبر داد و گفت که در پی رفع موانع فروش مواد غذایی و دارو به ایران است.

وندى شرمن، معاون وزیر امور خارجه آمریکا که به نمایندگی از آمریکا در گروه ۱+۵ با ایران مذاکره می‌کند، روز چهارشنبه ۲۹ مه (۸ خرداد) گفت که با صدور مجوز لغو این تحریم‌ها، راه براى فروش قانونى وسایل ارتباطى به ایران باز می‌شود.

معاون وزیر امور خارجه آمریکا گفت برای مقام‌های آمریکایی مهم است که تحریم‌ها چه تأثیری بر زندگی روزمره مردم عادی ایران می‌گذارد و افزود: “به همین دلیل هم ما یک تیم ویژه به کشورهاى مختلف فرستاده‌ایم تا موانع فروش مواد غذایى و دارو به ایران را رفع کنیم.”

پیش از آن در پنج‌شنبه گذشته، آمریکا اسامی ۱۲ شهروند ایران و ۸ شرکت را به فهرست تحریم های این کشور اضافه کرد.

وزارت خزانه‌داری آمریکا تحریم‌شدگان را به کمک به ایران در دور زدن تحریم‌های ایالات متحده و همکاری با برنامه‌های موشکی و هسته‌ای این کشور متهم کرد.

اسامی یک معاون وزیر، مدیران ارشد چند شرکت نفتی و چند شرکت حمل و نقل در میان تحریم‌شدگان دیده می‌شود.