اخبار

مسعود بهنود: اینک نامه ای را این جا می گذارم که به دوستی نوشتم

باز هم پیشدستی کردی ای شیطان. نوشته ای مبادا بنویسید نامه مرتضوی و ابراز پیشیمانیش از شرکت در فاجعه کهریزک گامی است به جلو و خوش خبری است… چرا راه را بر ما خوش خیالان می بندی. خوش خبری نیست؟

درست گفتی پنج ماه به درست و کامل اسیر او بودم، و او به ده زبان پیام می داد – گاه با همین کلمات که – همه چیز دست من است من الان قانونم و مجری. این فرمان آقاست. شاید هم در لحظاتی موفق بود و مرا قانع کرد که همه وجودم در ید با اقتدار اوست. و در این مدت کارها هست که قلم از نقل آن پروا دارد، دروغ ها گفت، شایعه ها ساخت، و همه به یک قصد. همان که هفته اول صریح گفته بود: آقا گفته اند که مطبوعات پایگاه دشمن شده. باید همین را بگویی و طلب عفو کنی. با این فتوای آقا تکلیف من قاضی و تو مجرم تکرارست و هیچ توضیحی هم قابل قبول نیست.

به کسی از دفتر رییس جمهور که رفته بود تا از پرونده من بپرسد و نظر ایشان را بازگوید به دروغ گفته بود از خانه فلانی مشروب هایی پیدا شده که کارشناسان دادگستری تعجب کرده اند. روزهای آخر که زبانم باز شده بود و پیدا بود که دیگر عادت کرده ام به اوین و جا افتاده ام در آن تخت هفتاد سانت در یک متر و هشتاد به او گفتم این بطری چیست که به هر کس می رسد نشان می دهی و ادعا می کنی از خانه من به درآمده تو که می دانی من خبر داشتم از دستور دستگیریم و از سه چهار روز قبل منتظرتان بودم به قاعده اگر خلاف قانون چیزی داشتم پاکسازی می کردم. خندید گفت خب همین را بنویس . بنویس داشتم پاکسازی کرده بودم.

در میان دادگاه که خواستم به کیفرخواست دروغ تشکری دادستان تحت امر مرتضوی اعتراض کنم مرا صدا کرد و آهسته گفت حرفی نزن که باز بمانی. با وکیلت قرار گذاشته و به حاجی خانم قول داده ای که زود با وثیقه آزاد شوی. گفتم این می گوید از خانه من مواد مخدر پیدا شده . شما که می دانی این دروغ است (دوباره تکرار کردم احتمال پاکسازی را) این بار گفت باشد بگذار بگوید من رییس دادگاهم من حکم می دهم . به قرآن برای این ها حکمی نمی دهم.

و البته نداد. در حکم زندانم اشاره ای به مواد مخدر و صور قبیحه و مانند این ها نبود. گرچه نوشته بود سه ماه زندان به جهت نگهداری مشروبات الکلی .

در شب های انفرادی جلساتی می ساخت در راهرو که صدایش به درون می رسید . همراه همان تشکری و اصلانی حقوقدان و مثلا استاد دانشگاه که هر سه با لهجه هایشان شناختنی بودند. در آن جا یک جمله تکرار می شد. این فکر می کنه این جا که هست کسی برایش سروصدا می کنه و قهرمان میشه نمی دانه خبری نیست. تازه باشه هم من در همه روزنامه ها را می بندم. آن کس با لهجه غلیظ اصفهانی می گفت شاید نمی داند که بالاسر شما فقط آقا هست. یک بار هم یکی از همکاران درباره پرونده من از آقای اژه ای پرسیده بود که رییس مجتمع قضایی کارکنان دولت و در نتیجه بالادست دادگاه های آن حوزه بود. مرتضوی به او گفته بود انگار تو نمی دانی من مستقیم از آقا دستور می گیرم. هیچ کس هم نمی تواند مرا از جایم تغییر دهد.

این نکته را به هر زبان بازها گفته بود.

وقتی هم برای یک سخنرانی در چند شهر اروپایی به این سامان آمدم و در غیبت دو روزه قاضی دادگاه تجدیدی که پرونده من در آن بود با امضای دو دادیار، حکم ۲۳ زندانش را به تایید رساند و در نتیجه حکم دستگیری و اجرای حکم را به فرودگاه ابلاغ کرد. به وکیلم گفته بود: من گفتم که کسی جرات ندارد نظر مرا تغییر بدهم من چک سفید دارم.

این ها نوشتم که اهلیت حضور در این بحث را یادآور شده باشم و فضای پانزده سال قبل را توضیح داده باشم، حرکات او در دوران همفکر و همشانش، محمود احمدی نژاد دیگر به یادها هست. آن جا که طعم رسیدن به مقام اجرایی و احیانا به ثروت به دامش کشید و از بهشتش بیرون کرد.

اینک او در نامه‌ای به دادگاه رسیدگی به موضوع کشته شدن چند نفر در بازداشتگاه کهریزک در سال ۱۳۸۸، از “وقوع این حادثه هولناک” عذرخواهی و ابراز شرمندگی کرده از رهبر ایران، خانواده جانباختگان و ملت ایران عذرخواهی کرد.

خوش خیالی

برحذرم داشته ای از افتادن به خوشدلی و خوش بینی و استقبال از این تغییر در کسی که چنان در نقش جدال فرورفته بود که انگار تا ابد همان است و مانند سرلشکر حسین آزموده «آیشمن ایرانی» لقب خواهد داشت.

گمانم درست است و نیست.

اول این که به گمان من نامه مرتضوی به دادگاهی که به اتهاماتش رسیدگی می کند حتی اگر تفاهمی با دادگاه باشد به قصد رهایی، باز می تواند مثبت باشد و نشانی از این که به او ثابت شده است که چنین نیست که نظام هزینه های همه اعمال وی را به جهت خدماتی که به خیال خود انجام داده، بر عهده خواهد داشت . یا می تواند نشانه این باشد که وی حالا دیگر دریافته است که خطا می کرده و «آقا» تنها کسی نیست که بالادست اوست.

اما در عین حال نمی توان به نگاهی که به مرتضوی وجود دارد و با هزار دلیل در ذهن ها حک شده امیدوار بود. چرا که حکایت مرتضوی فقط کهریزک نیست.پرونده زهرا کاظمی هم هست. دویست پرونده قضایی دارای بار حقوقی برای دویست نفر که برای برخی به بهای از هم پاشیدن خانواده و نفی بلد آنان شده است همچنان دارد کسانی را به ناحق شکنجه می دهد. قبل عذرخواهی برای فاجعه کهریزک اگر پذیرفته شود یک معنایش این است که فقط به یک دلیل رخ داده و آن هم وجود دکتر روح الامینی است و نزدیکی وی با بالاترین مقام جمهوری اسلامی. و می تواند پیامی دیگر هم داشته باشد که خوش نیست. این که مرتضوی درست پنداشت که فقط «آقا» باید از من رضایت داشته باشد و هیچ قانون و آیینی در کار نیست. این دفعه بد آوردم و کلنگم به سیم برق خورد . وگرنه حتی آن بار که ندانسته برادر عروس حضرت آقا را تهدید کردم و از وی خواستار شهادت غیرحق شدم باز هم با سکوت آقای خوش وقت همه چیز سر جای خود ماند.

پس چنین است که معتقدم تغییر نگاه مرتضوی می تواند مثبت بود اگر همه بدکاری های او را در برگیرد، نه یک نمونه که در آن بد آورده و دکتر روح الامینی پیگیر بوده است.

بی‌بی‌سی: خانواده رامین پوراندرجانی، پزشک وظیفه بازداشتگاه کهریزک، نامه عذرخواهی سعید مرتضوی از وقایع کهریزک را “سیاسی و نمایشی عوام فریبانه” می خوانند و خانواده رامین آقازاده قهرمانی، یکی از قربانیان این بازداشتگاه می گویند که اگر جامعه، عذرخواهی آقای مرتضوی پس از چنین جنایتی (کهریزک) را بپذیرد آنها هم خواهند پذیرفت.

دیروز، ۲۱ شهریور ماه رسانه های ایران متن نامه سعید مرتضوی، دادستان سابق تهران خطاب به دادگاه رسیدگی کننده به پرونده کهریزک را منتشر کردند. او در این نامه از وقایع پیش‌آمده در تیرماه ۸۸ از رهبر ایران، خانواده جانباختگان و ملت ایران عذرخواهی و از “وقوع این حادثه هولناک” ابراز شرمندگی کرده بود.

آقای مرتضوی در عین حال نوشته که در وقوع حوادث کهریزک “هیچ عمدی” در کار نبوده است.

دادستان سابق تهران طی سالهای گذشته همواره نقش خود در اتفاقاتی که در بازداشتگاه کهریزک افتاد را انکار می کرد.

نامه آقای مرتضوی واکنش های زیادی ایجاد کرده اما خانواده های قربانیان کهریزک چه واکنشی نسبت به این نامه دارند؟

رامین پوراندرجانی به عنوان یکی از ‘قربانیان بازداشتگاه کهریزک’ شناخته می شود. او پزشک وظیفه ای بود که جانباختگان این بازداشتگاه را معاینه کرده بود و ۱۹ آبان ماه ۱۳۸۸ به صورت مرموزی درگذشت. مقامات مسئول، ابتدا علت مرگ او را را سکته قلبی و سپس خودکشی اعلام کردند؛ در نهایت هم پزشکی قانونی اعلام کرد مرگ این پزشک جوان به علت مسمومیت بوده است.

خانواده آقای پوراندرجانی با طرح شکایتی خواهان روشن شدن چگونگی جان باختن فرزندشان شدند، اما به پرونده شکایت آنها رسیدگی نشد.

رضاقلی پوراندرجانی، پدر رامین پوراندرجانی در واکنش به عذرخواهی سعید مرتضوی می گوید: “من دیروز از وقتی خبر را شنیدم ناراحت هستم، واقعا ناراحت شدم آخر آدم چه می تواند بگوید در این مورد؟ من چی بگویم؟ اصلا انتظار نداشتم بعد از ۷ سال با آن همه جنایت، با آن همه ظلم. مگر پدر و مادر می تواند غم از دست دادن فرزندش را اینطور با یک عذرخواهی فیصله بدهد؟ سیستم قضایی ما درست عمل نمی کند. ظاهرا مد شده هر کاری می کنند، هر جرمی مرتکب می شوند، بعد با یک عذرخواهی می خواهند هشتاد میلیون آدم یا داغدیده ها آنها را عفو کنند.”

او می گوید که عذرخواهی سعید مرتضوی را نمی پذیرد “من نامه را خواندم ما آدم های سیاسی نیستیم اما آن نامه کاملا سیاسی است، یک نوع بازی است بیشتر از رهبر عذرخواهی کرده اند تا جانباختگان و… وقتی آدم از اول تا آخر نامه را می خواند نمایشی است، یک نوع برنامه ساختگی عوام فریبانه است.”

“رامین در نظر من صد تا شهید است خیلی بزرگتر از این کلمات است متاسفانه دست ما کوتاه شد. ما ضرر کردیم ما باختیم در این مسئله.”

رامین آقازاده قهرمانی، چهارمین قربانی بازداشتگاه کهریزک بود. او دو روز پس از آزادی از این بازداشتگاه در بیمارستان رسول اکرم در تهران جان باخت و پزشکی قانونی به گفته خانواده آقای آقازاده قهرمانی، علت مرگ او را “نرسیدن خون به مغز و قلب بر اثر ضربات وارده بر نخاع” اعلام کرد.

اما پرونده او در دادسرای نظامی و جدا از پرونده سه تن از محسن روح الامینی، امیر جوادی فر و محمد کامرانی مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت حکم به پرداخت دیه داده شد.

رضا آقازاده قهرمانی، برادر رامین آقازاده قهرمانی در واکنش به نامه عذرخواهی سعید مرتضوی می گوید: “از خانواده های داغدار عذرخواهی کرده اند اما به صورت مستقیم از ما نبوده منتهی من فکر می کنم این حداقل رفتاری بود که ایشان از خود به خرج داده است، اما فکر نمی کنم دردی از اصل ماجرا دوا بکند.”

به گفته او، تلاش های عبدالحسین روح الامینی، پدر محسن روح الامینی ، یکی از قربانیان بازداشتگاه کهریزک باعث چنین عذرخواهی از سوی سعید مرتضوی شده “قصد اصلی آقای روح الامینی این بود که حداقل آقای مرتضوی یک عذرخواهی از جامعه بکند حالا درست است که پرونده ها به هر شکلی بود مختومه شد، اما پرونده ایشان باز است و این حداقل خواسته خانواده ها بود و به هرحال این عذرخواهی انجام شده. اما اگر جامعه پس از چنین جنایتی، این عذرخواهی را می پذیرد من هم می پذیرم. اگر عدالت بر این اساس باشد که این عذرخواهی تنبیه ایشان باشد من هم مجبور به پذیرش هستم، ولی اگر نباشد صحبتی نمی ماند و چاره ای نیست”.

واکنش ها در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی نسبت به عذرخواهی آقای مرتضوی عمدتا منفی بوده است و با یاداوری آنچه که در کهریزک گذشته مبتنی بر اینکه “نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم”. ( بیشتر بخوانید)

برادر رامین آقازاده قهرمانی این واکنش را معقول و منطقی می داند و می گوید : “من دنبال عذرخواهی نبودم. عذرخواهی باشد یا نباشد این قربانیان و برادر من، نه زنده می شوند نه نفس شان برمیگردد دیگر تمام شده، این بچه ها ناخواسته رفتند زیرخاک و آرزوها و جوانی شان را با خود بردند. آنها چیزهای زیادی را از دست دادند که من به خاطر یک عذرخواهی شاد بشوم یا غمگین. اما از آقای روح الامینی واقعا تشکر می کنم که در این مدت کمک کرد و ایستاد و حداقل عذرخواهی ایشان را به جامعه تحویل داد.”

اعظم آقاولی، مادر رامین آقازاده قهرمانی در دومین سالگرد جان باختن فرزندش به وب سایت روزآنلاین گفته بود که “ما شکایت کرده بودیم و پرونده مان در شعبه اول بازپرسی دادسرای نظامی بود و همان جا رسیدگی می شد، اما در نهایت گفتند بهتر است رضایت دهید و دیه بگیرید… گفتم ده میلیارد هم بدهید یک تار موی بچه من نمی شود. بعد دیدم بی فایده است چه چیزی را پی گیری کنم؟”

پرونده های همه قربانیان کهریزک در دستگاه قضایی مختومه شده و تنها پرونده سعید مرتضوی با اتهام معاونت در قتل باز است.

انصاف نیوز: بیش از ۵۰ نفر از فعالان سیاسی و اجتماعی استان فارس در نامه ای به استاندار در مورد نحوه ی برخورد با مهاجران اعتراض کردند.

متن این نامه که در اختیار انصاف نیوز قرار گرفته به همراه اسامی امضا کنندگان در پی می آید:

جناب آقای مهندس افشانی، استاندار محترم فارس

با سلام و احترام، مستحضرید که در روزهای گذشته پلیس شهر شیراز اقدام به نمایش اتباع دستگیر شده افغان با چشمان بسته، در قفس و در کنار سایر کشفیات این نهاد از قبیل مواد مخدر کرده است. متاسفانه توضیح بیشتری در زمینه نادرست بودن این اقدام لازم نیست.

استاندار محترم!

شایسته ی نام و آوازه ی شهری که ۲۵ قرن پیش منشور حقوق بشر به جهانیان عرضه داشت، نیست که اینگونه با اتباع کشوری که از سر ناچاری و به علت جنگ داخلی به ما پناه آورده اند، برخورد شود. پذیرفتنی نیست در شهری که شاعرانش از قرن ها پیش در وصف محبت به همنوع سروده اند و مردمانش از ادیان و اقوام مختلف به آرامی در کنار هم می زندگی می کنند اخبار و تصاویری اینچنینی بر خروجی رسانه ها قرار گیرد.

از سوی دیگر قوانین جاری کشور نیز چنین اجازه ای به ما نمی دهد که به این شکل با متهمان برخورد کنیم. لذا ضمن درخواست از حضرتعالی برای اقدام قاطع در این زمینه، استدعا داریم از آسیب دیدگان این ماجرا نیز به بهترین نحو دلجویی شود. انتظار است که به مدیران تحت امر خود تاکید فرمایید که نسبت به رعایت شان و حرمت انسانی مهاجرین کوتاهی ننمایند.

مسعود احمدیان، محمد مهدی احمدی، فرود افراسیابی، حسن اقبال پور، رضا آل محمد، صادق آرامش، نیلوفر امامی، یاسر ایزد پناه، علی بحرانی، مریم بنه ای، مریم بهرمن، حسن بنام، اشکان پناه، نصیبه پارسایی، سحر پور مهراب، رسول تقوی، کامران توانگر، مینا جهانگیرفام، فاطمه جاویدی، مهدی حاجتی، سید محمد رضا حسینی رامشه، علی حسام فر، مسعود خیراتی، جعفر خوشرو، الهه دهقانیان، مسعود درکه، فرهاد دادفر، محمد رسول داریجانی، سعادت دلفانی، ایمان دستیار، نادر دیناری، توحید رزمی، محمد رضا روستایی، سید مهدی سادات شجاعی، محمد کیافر، محمد جواد کشاورزی، سید محسن فخری، محمد علی قادری، سید عظیم عظیمی فر، امیر عزمی، مهرداد عابدی نژاد، عارف عباس نژاد، محمود طراوت روی، سید محمد یار موسوی، منیژه محمدی، علی رضا محمدی، افشین مصطفوی، مهدی مصطفوی، کاوه موسوی، حسین مرادی خلج، عباس نوربخش، مجتبی وکیلی، سجاد وهابی، علی هاشمی.

انتهای پیام

بی‌بی‌سی: سازمان مجاهدین خلق اعلام کرده است که با پرواز ۲۸۰ عضو باقی‌مانده این سازمان از عراق به آلبانی، همه اعضای این سازمان از عراق خارج شده و اردوگاه لیبرتی در این کشور بسته شد.

وزارت خارجه آمریکا ضمن تایید خبر خروج اعضای مجاهدین خلق گفته است که کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل با دو هواپیما، اعضای مجاهدین خلق را به آلبانی منتقل کرد.

سازمان مجاهدین خلق گفته است که قرار بود انتقال اعضایش از اردوگاه لیبرتی چند هفته یا چند ماه بیشتر طول نکشد، اما “توطئه‌ها، شانتاژها و تهدیدهای” حکومت ایران و متحدانش در عراق، باعث شد روند انتقال اعضای این سازمان بیشتر از چهار سال طول بکشد.

بنا به گفته وزارت خارجه آمریکا سازمان ملل بیشتر از ۳ هزار نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق را با موفقیت از عراق منتقل کرده‌اند.

پیش‌تر حسن دانایی‌فر، سفیر ایران در بغداد گفته بود که آخرین اعضای این گروه تا پایان تابستان از عراق خارج می‌شوند.

به گفته آقای دانایی‌فر، دولت عراق علیرغم میل خود و “به دلیل فشارهای آمریکا و برخی متحدانش” اخراج اعضای این سازمان را به تاخیر انداخته بود.

در سال‌های اخیر اردوگاه‌های اشرف و لیبرتی، که محل اقامت اعضای سازمان مجاهدین خلق بودند، بارها مورد حمله قرار گرفتند و ده‌ها نفر از اعضای این سازمان در این حملات کشته شدند. سازمان مجاهدین خلق شمار افرادی را که در این حملات کشته شده‌اند ۱۴۱ نفر عنوان کرده و گفته است علاوه بر آنها ۲۷ نفر نیز به دلیل “شرایط محاصره” درگذشتند.

سازمان مجاهدین خلق به تازگی موفق شده است که روابط گرمی را با عربستان سعودی و تشکیلات خودگردان فلسطین برقرار کند. ایران از عربستان و تشکیلات خودگردان برای این روابط انتقاد کرده است.

حکومت ایران این سازمان را سازمانی تروریستی می‌داند. آمریکا و اتحادیه اروپا نیز این سازمان را تروریستی تلقی می‌کردند اما چند سال پیش آن را از فهرست سازمان‌های تروریستی حذف کردند.

در ماه‌های پایانی جنگ ایران و عراق سازمان مجاهدین خلق در دو عملیات عمده نیروهایش را از خاک عراق برای تصرف مناطقی از ایران به این کشور فرستاد. پس از شکست عملیات فروغ جاویدان، آیت‌الله خمینی رهبر وقت جمهوری اسلامی دستور اعدام هزاران نفر از زندانیان سیاسی عضو سازمان مجاهدین و گروه‌های چپگرا را داد.

اخیرا با افشای محتوای جلسه آیت‌الله منتظری با هیئت اعدام‌ها، مقام‌های عالی جمهوری اسلامی از اعدام وسیع زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ دفاع کرده‌اند.

اعتدال: «بالاخره پیام‌هایی رد و بدل می‌شود و برخی خبرگزاری‌ها وکانال‌های تلگرامی‌ دفاع می‌کنند. روشن است که هماهنگ هستند. در مقابل، من همین‌جا اعلام می‌کنم اگر پا را از گلیم خود درازتر کنند و با وجود غارت بیت‌المال همچنان به زیاده‌گویی‌هایشان ادامه دهند، من تمام اسناد تحقیق و تفحص را در مجلس منتشر کرده و در اختیار نمایندگان قرار خواهم داد.»

به گزارش اعتدال، روزنامه وقایع اتفاقیه نوشت: «پرونده تحقیق و تفحص از بنیاد شهید در مجلس نهم، شاید یکی از چالش‌برانگیزترین تفحص‌های سال‌های اخیر باشد که با وجود حجم گسترده تخلفات، هیچگاه گزارش آن در مجلس قرائت نشد؛ تا جایی که چندی پیش علی لاریجانی هم گفت: در نهایت نفهمیدیم این پرونده به کجا رسید.

اما خبری که دو روز قبل از سوی عباس جعفری‌ دولت‌آبادی، دادستان تهران، منتشر شد، این پرونده را وارد فاز جدیدی کرد. دادستان تهران دو روز پیش، از بازداشت مدیر عامل سابق بانک دی خبر داد؛ بانکی که یک پای تخلفات بنیاد شهید در پرونده تفحص مجلس دهم بود. بخشی از این پرونده درباره بانک دی و مربوط به سال‌های ۸۹ و ۹۱ در دولت گذشته بود.

از سوی‌ دیگر پرونده تفحص از بنیاد شهید حرف و حدیث‌های دیگری را هم به دنبال داشت؛ حرف‌ و حدیث‌هایی از جنس تطمیع و تهدید نمایندگان که موجب کناره‌گیری برخی از آنها از تحقیق و تفحص شد. حالا امیر خجسته، رئیس کمیته تحقیق و تفحص مجلس نهم از بنیاد شهید، دوباره از این پرونده جنجالی صحبت می‌کند. خجسته به خبرآنلاین گفت: آن‌ قدر که من سر موضوع تحقیق و تفحص اذیت شدم – چون دیدم که در حق ایثارگران اجحاف می‌کنند – در زمان اسارتم در زندان‌های صدام در عراق، تا این اندازه رنج نکشیده بودم.

با این‌ حال، او درباره تطمیع یا تهدید نمایندگان تأکید کرد: «نه این که بگوییم کسی پای موضوع نایستاد اما در کمیته تحقیق و تفحص حضور پیدا نکردند. آقایان گروسی، جعفرزاده و افخمی پای کار بودند اما دیگران نبودند. عرض من این است که شبکه‌ای وجود داشت و به طرق مختلف تلاش می‌کردند تحقیق و تفحص را بی‌خاصیت کنند.»

خجسته نکته دیگری را درباره برخی رسانه‌ها مطرح می‌کند و مدعی می‌شود که برخی از رسانه‌ها از مفاسد اقتصادی دفاع می‌کنند. او درباره سازوکار چنین حمایت‌هایی می‌گوید: «بالاخره پیام‌هایی رد و بدل می‌شود و برخی خبرگزاری‌ها وکانال‌های تلگرامی‌ دفاع می‌کنند. روشن است که هماهنگ هستند. در مقابل، من همین‌جا اعلام می‌کنم اگر پا را از گلیم خود درازتر کنند و با وجود غارت بیت‌المال همچنان به زیاده‌گویی‌هایشان ادامه دهند، من تمام اسناد تحقیق و تفحص را در مجلس منتشر کرده و در اختیار نمایندگان قرار خواهم داد.»

سحام: معاون دادستان در دادسرای انقلاب مشهد گفت: ۸ مجموعه فعال در زمینه مدلینگ در مشهد پلمب و ۳۰ نفر احضار شدند.

حسن حیدری در گفت‌وگویی پیرامون دستگیری افراد فعال در زمینه مدلینگ در مشهد اظهار داشت: قبلاً اقدامات پیشگیرانه در مورد این افراد صورت گرفت و تذکرات لازم نیز ارائه شد اما برخی توجه نکرده و حتی لجاجت کردند.

وی با اشاره به اینکه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی حرکاتی برای تغییر هویت در ایران انجام شد بیان کرد: برای مثال فردی که نظریه پرداز قدرت نرم بود گفت باید تغییرات فرهنگی و اجتماعی در ایران را صورت دهیم و نباید سرمایه خود را در ایران به باد دهیم.

حیدری با اشاره به اینکه نگاه رهبری درباره جنگ نرم با علم و آگاهی از رخداد چنین اتفاقاتی بوده است خاطرنشان کرد: تلاش شده بنیان خانواده ایرانی حفظ شود و در همین راستا با حرکاتی که مغایر این مسئله باشد برخورد می‌کنیم.

وی افزود: امروز شاهدیم برخی به عنوان مدلینگ کارهایی می‌کنند که در غرب هم رواج ندارد برای مثال در آرایشگاه زنانه یک آقا کار آرایشگری را صورت می‌دهد و این یک خرده فرهنگ ناهنجار و غیرقابل قبول است، علاوه بر این در رابطه با بعد دیگر جنگ نرم باید گفت جنگ نرم فقط خانواده‌های پائین دست را مدنظر ندارد و حتی رده‌های بالا را نیز هدف قرار می‌دهد.

معاون دادستان در دادسرای انقلاب مشهد گفت: در این حوزه، سپاه وظیفه داشته از کیان جمهوری اسلامی دفاع کند و بحث برخورد با مدلینگ‌ها در دستور کار است و در این رابطه سه خانم و سه آقا دستگیر شده‌اند و قبلاً سابقه قضایی و بازداشتی نداشته‌اند.

حیدری گفت: علاوه بر این شش نفر دستگیر شده، حدود ۳۰ نفر را نیز احضار کردیم و ۸ مکان نیز پلمب شده است. براساس قانون مجازات اسلامی این افراد ممکن است به یک تا ۱۰ سال حبس محکوم شوند.

رادیوفردا: نمایش عده‌ای از مهاجران غیرقانونی افغان در نمایشگاهی از دستاوردهای نیروی انتظامی با عنوان «مکشوفات کلانتری‌های شیراز» اعتراض چند شخصیت سیاسی و اجتماعی و کاربران فضای مجازی ایرانی و افغان را به دنبال داشت.

مقامات نیروی انتظامی و وزارت کشور جمهوری اسلامی هنوز به این اقدام واکنشی نداشته‌اند.

نیروی انتظامی روز سه‌شنبه، ۱۶ شهریورماه، نمایشگاهی را از «مکشوفات کلانتری‌های شیراز در ۴۸ ساعت گذشته» برگزار کرد که بخشی از کالاهای ضبط شده توسط این نیرو از جمله مواد مخدر، مشروبات الکلی و فیلم‌های «غیرمجاز» را نشان می‌داد.

در همین نمایشگاه تعدادی از اتباع افغان نیز که به دلیل نداشتن اجازه اقامت در ایران دستگیر شده بودند، در حالی که چشمان‌شان با پارچه‌ای سفید پوشانده شده و حصاری فلزی دورشان کشیده بودند، نیز به نمایش گذاشته شده بود.

در همان روز ناصر کشاورز، معاون هماهنگ‌کننده نیروی انتظامی استان فارس، اعلام کرده بود که طی یک عملیات دو روزه ۲۷۷ نفر از «اتباع بیگانه غیرمجاز» در این استان بازداشت شده‌اند.

نمایش اتباع افغان در حصار خشم بسیاری از کاربران ایرانی و افغان فضای مجازی را سبب شد.

عبدالله رمضان‌زاده، سخنگوی دولت محمد خاتمی، رئیس جمهوری سابق ایران، در صفحه اینستاگرام خود در این باره نوشته است که «شرمنده انسانیت شدم، شرمنده مردم افغانستان».

علی جمالی، عضو شورای مرکزی ادوار تحکیم وحدت، نیز در صفحه فیس‌بوک خود نوشت که «شرم بر ما كه ديديم و سكوت كرديم. با عاملان اين هتک حرمت برادران فغانم سخنی ندارم كه بويی از انسانيت ندارند. ما چرا سكوت می‌كنيم؟! چرا اعتراض نمی‌كنيم».

این اقدام در کانال‌های تلگرامی نیز بازتاب زیادی داشته و برخی از کاربران فضای مجازی از این اقدام با عنوان «در قفس کردن» افغان‌های بازداشت‌شده یاد کرده‌اند.

در همین حال وب‌سایت انصاف‌نیوز در ایران نیز گزارشی از واکنش برخی از چهره‌های فرهنگی افغان به این اقدام نیروی انتظامی را منتشر کرده است.

از جمله مصطفی هزاره، شاعر و روزنامه‌نگار افغان، در صفحه فیس‌بوک خود نوشته است: «یعنی آدمی چقدر می تواند حقیر شود! ببینید دوستان ایرانی من، شما اگر به خارج از جغرافیای‌تان سفر کنید خواهید دید که ارزش آدمی آن چیزی نیست که شما فکر می‌کنید.»

به گفته این وب‌سایت، محمدرضا خوشک، نماینده هرات در پارلمان افغانستان، نیز در واکنش به این اتفاق نوشت: «می گويند در شهرى كه سعدى گفته، تو كز محنت ديگران بى‌غمى، نشايد كه نامت نهند آدمى، مردمانش انسان‌ها را داعش‌وار در قفس به نمايش می‌گذارند.»

مهدی جعفری، وبلاگ‌نویس «افغانستان سرزمین من»، نیز خطاب به مقامات دولت افغانستان نوشته است که «دولتمردان شرم‌تان باد! شماهایی که دعوای جایگاه و قدرت دارید باید از شنیدن این خبر بمیرید».

شبکه اطلاع‌رسانی افغان از وب‌سایت‌های افغان‌های مقیم ایران نیز ضمن انتشار تصویر این اقدام نیروی انتظامی از آن با عنوان «نمایشگاه افغانستانی‌های در قفس در ایران» نام برده است.

مقامات نیروی انتظامی و وزارت کشور ایران هنوز به این گزارش‌ها واکنش نشان نداده‌اند.

اما عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران، پیش از این از دستگیری ماهانه «صد تا ۱۵۰ هزار» تبعه «غیرمجاز» افغان و انتقال آنان به افغانستان خبر داده بود.

دولت ایران در سال‌های گذشته مقرراتی را برای بازگشت اتباع افغان به کشورشان از جمله «آیین‌نامه تسریع در روند بازگشت اتباع افغان» تصویب کرده که محدودیت‌هایی را برای اتباع افغان که اجازه اقامت در ایران را ندارند به دنبال دارد.

در بخش‌هایی از تعدادی از استان‌های ایران از جمله فارس، اصفهان، بوشهر، خراسان جنوبی، خراسان رضوی، خوزستان، سمنان، فارس، قزوین، کرمان، گلستان، مرکزی و یزد نیز اقامت افغان‌ها ممنوع اعلام شده است.

تصویب این بخشنامه‌ها و قوانین موضوع بحث‌های دامنه‌داری در جامعه مدنی ایران بوده‌ و در سال‌های گذشته اعتراضات زیادی را به دنبال داشته است.

رادیوفردا: این عکس توسط فعالان حقوق بشر منتشر شده و گفته می شود، اجساد قربانیان اعدام های دستجمعی سال ۱۳۶۷ در خاوران تهران را نشان می دهد.

۱۰۰ چهره مدنی، دانشگاهی و حقوق بشر ایرانی مقیم خارج از کشور در نامه‌ای به شورای حقوق بشر سازمان ملل و دیوان بین المللی کیفری از این نهاد‌ها خواسته اند که قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ در جمهوری اسلامی ایران را به عنوان «جنایت علیه بشریت» به رسمیت بشناسند.

به گزارش «کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران»دربخشی از این نامه آمده است: «در سال ۱۳۶۷، به فرمان شخص آیت الله خمینی، انبوهی از زندانیان سیاسی اعدام شدند. بنا به گزارش عفو بین الملل، دست کم ۴۴۸۲ مرد و زن جوان در فاصله دوماه در آن سال «ناپدید» شدند. محکومیت بسیاری از اعدام شدگان به سرآمده بود و باید از زندان آزاد می شدند. جنازه اعدام شدگان در جاهایی بدون نشان به گور سپرده شد و خانواده‌های آنها هرگز از گور عزیزان‌شان آگاهی نیافتند.»

امضا کنندگان این نامه تصریح کرده اند: « قتل عام ۱۳۶۷ زندانیان سیاسی ایران را یک مورد واضح و روشن از جنایت علیه بشریت میدانیم. ما از سازمان‌های حقوق بشر بین المللی و شورای حقوق بشر سازمان ملل درخواست می‌کنیم جمهوری اسلامی می ایران را برای دشمنی سیستماتیک به حقوق مدنی و سیاسی شهروندان خود محکوم سازد.»

شیرین عبادی، برنده جایزه نوبل ، سهراب بهداد، استاد اقتصاد در آمریکا، علی اکبر مهدی، استاد دانشگاه در آمریکا، هادی قائمی فعال حقوق بشر ، مهرانگیز کار، وکیل حقوق بشر، اسفندیار منفردزاده، آهنگساز، ناصرپاکدامن نویسنده، نیره توحیدی فعال مدنی و استاد دانشگاه، و محسن یلفانی، نویسنده از جمله امضا کنندگان این نامه هستند .

امضا کنندگان این نامه همچنین با اشاره به این که «کانادا یگانه کشور جهان است که رسما ایران را به دلیل کشتار ۱۳۶۷ به جنایت علیه بشریت متهم ساخته است» تاکید کرده اند: «تنها راه حقوقی برای گشایش پرونده ایران از سوی دیوان، درخواست رسمی شورای امنیت سازمان ملل است، هرچند مصلحت‌های سیاسی دولت‌های دارنده حق وتو، شورای امنیت را از این کار بازمی دارد.»
انتقادهای صریح آیت‌الله منتظری از روند اعدام‌های ۶۷ در دیدار با مسئولان قضایی
فایل صوتی: لینک مستقیم

در حالی این نامه منتشر شده است که اواخر مراداماه سال جاری وبسایت رسمی آیت‌الله منتظری فایلی صوتی را از نشست او با اعضای کمیته اعدام‌های سال ۱۳۶۷منتشر کرد. در این جلسه افرادی مانند حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی، مصطفی پورمحمدی و ابراهیم رئیسی حضور داشته اند. آیت الله منتظری در این فایل صوتی اعدام دسته‌جمعی زندانیان سیاسی را «بزرگترین جنایت» در تاریخ جمهوری اسلامی توصیف می کند و خطاب به حاضران می‌گوید که در آینده از آنها به عنوان «جنایت کار» نام برده می‌شود.

انتشار این فایل صوتی واکنش‌های گسترده‌ای در ایران داشت و علی مطهری، نایب رئیس مجلس ایران، از «مسئولان» خواست درباره اعدام‌های سال ۶۷ به مردم توضیح دهند.

فعالان سیاسی و حقوق بشر می گویند، در جریان اعدام دستجمعی زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷چند هزار هواداران سازمان مجاهدین خلق و گروه‌های چپ که دوران محکومیت خود را می گذارند، اعدام شده اند.

رادیوزمانه: در پی اعدام ۱۲ زندانی در ندامتگاه مرکزی کرج و درز گزارش‌های خبری و تصویری آن، نیروهای امنیتی در روزهای گذشته به بند ۵ این زندان یورش برده و ضمن کتک زدن زندانیان و تهدید آن‌ها، دست‌کم ۶ تن از آن‌ها را برای بازجویی به انفرادی منتقل کردند.

به گزارش هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حمله گسترده مأموران امنیتی با همراهی گارد زندان به بند ۵ ندامتگاه مرکزی کرج روز سه‌شنبه ۱۶ شهریور رخ داد.

در این حمله ضمن انتقال دست‌کم ۶ زندانی برای بازجویی‌های بیشتر به سلول‌های انفرادی، زندانیان این بند که به‌طور عمده از محکومان به اعدام هستند به تسریع در اجرای حکم در صورت عدم همکاری تهدید شدند.

بامداد ششم شهریورماه حکم اعدام ۱۲ زندانی با اتهامات مربوط به مواد مخدر در زندان ندامتگاه کرج اجرا شد.

به‌دنبال این اعدام‌ها گزارش‌های متعددی چه به‌شکل نوشتاری و چه فیلم، با ذکر هویت ۹ تن از آن‌ها از سوی هرانا منتشر شد و بازتاب گسترده‌ای یافت.

احمد شهید، گزارشگر وقت سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران نیز خواستار توقف این اعدام‌ها شده بود.