اخبار

دویچه‌وله: کامیون‌داران مجددا دست به اعتصاب زده‌اند. مشکلات صنفی کامیون‌داران و به‌ویژه آنانی که در خارج از مرزهای ایران فعالیت می‌کنند، بار دیگر باعث اعتصاب آن‌ها شده است. برخی از مسئولان از توطئه ضدانقلاب سخن می‌گویند.

فیلم‌های منتشر شده بر روی شبکه‌های اجتماعی و همچنین اخبار منتشر شده بر روی سایت‌های خبری حکایت از اعتصاب مجدد کامیون‌داران در ایران دارند. اعتصابی که از آن به عنوان “دور سوم اعتصابات” کامیون‌داران یاد می‌شود.

انتشار اخبار اعتصاب اخیر کامیون‌داران بازتاب‌های متفاوتی در رسانه‌های داخل کشور داشته است. برخی به نقل از مسئولان خبر اعتصاب را تکذیب کرده‌اند، برخی خواستار حل مشکلات کامیون‌داران شده‌اند و عده‌ای نیز مدعی شده‌اند که اعتصاب کامیون‌داران ناشی از توطئه و عملکرد “جریان‌های معاند” با هدف “چالش‌افزایی” برای حکومت ایران هستند.

پایگاه “البرزبان” در گزارشی که روز سه‌شنبه ۳ مهر (۲۵ سپتامبر) منتشر کرده از دور سوم اعتصاب کامیون‌داران خبر داده است. اعتصابی که از روز شنبه ۳۱ شهریور (۲۱ سپتامبر) آغاز شده است و هم‌چنان ادامه دارد.

اعتصاب کامیون‌داران از جمله  در شهرهای نیشابور، تبریز، قزوین، اصفهان، ارومیه، اردبیل، کرج و تهران گزارش شده است.

تناقض‌گویی مسئولان

شماری از مسئولان جمهوری اسلامی مشکلات کامیون‌داران را تنها به گرانی لوازم یدکی و کمبود لاستیک فروکاسته‌اند. به عنوان نمونه خبرگزاری دانشجویان ایران “ایسنا” به نقل از داریوش امانی، معاون حمل و نقل سازمان راهداری علت اعتصاب را از جمله گرانی و کمبود لاستیک مورد نیاز کامیون‌داران اعلام کرده است.

تامین لاستیک از جمله خواست‌های کامیون‌داران در دور پیشین اعتصابات آن‌ها بود. داریوش امانی گفته است که نیاز ماهانه کامیون‌داران ۱۰۰ هزار حلقه لاستیک است. او گفته است که در دو ماه گذشته، یعنی از پایان دور دوم اعتصاب کامیون‌داران تا کنون، مجموعا ۱۰۰ هزار لاستیک توزیع شده و بنابراین «۱۰۰ هزار کمبود لاستیک وجود دارد.»

امانی گفته است در این رابطه با اسحاق جهانگیری، معاون روحانی تماس گرفته شده است و دولت قول داده است برای تهیه و خرید لاستیک ارز لازمه تامین شود.

افزون بر آن، کامیون‌داران از نازل بودن کرایه حمل بار شکایت دارند. خواست‌ آن‌ها محاسبه حمل بار بر اساس قاعده هر تن بار بر کیلومتر است. وعده‌ای که دولت هنوز به آن عمل نکرده و گفته شده است که ظرف ما‌ه‌های آینده در این رابطه تصمیم‌گیری خواهد شد.

آن‌دسته از رانندگانی که در خارج از مرزهای ایران فعالیت می‌کنند، با مشکلات بیشتری روبه‌رو هستند. از آن جمله است موازین ناظر بر آلاینده‌ها در کشورهای اروپایی. بر اساس مقررات کشورهای اروپایی کامیون‌هایی که نرم‌های یورو ۴، یورو ۵ و اخیرا یورو ۶ را تامین نکنند، حق حضور در جاده‌های آن کشورها را نخواهند داشت.

نتیجه این موضوع حذف کامیون‌های ایران از جاده‌های بین‌المللی خواهد شد و حمل و نقل بار عملا در اختیار رانندگان غیرایرانی قرار خواهد گرفت.

نقش ضد انقلاب

سایت “البرزبان” در گزارش خود مدعی شده است که اعتصابات کامیو‌ن‌داران در سایه “فضاسازی گروه‌های معارضین، منافقین و سلطنت‌طلبان حول مطالبات صنف رانندگان” شکل گرفته است.

در این گزارش به نقش رسانه‌های “معاند انقلاب” در خارج از کشور در شکل‌گیری و تداوم اعتصابات اشاره شده و ادعا شده است که این رسانه‌ها با “اشاعه گزارشات غلط” در گسترش این اعتصابات نقش داشته‌اند.

حتی ادعا شده است که جریان‌های “معاند انقلاب” برای کشاندن کامیون‌داران به اعتصابات آن‌ها را تهدید کرده‌ و با ایجاد “رعب و وحشت” کامیون‌داران را با هدف “چالش‌افزایی” برای حکومت وادار به شرکت در اعتصابات نموده‌اند.

ایران وایر: دو روز قبل تعدادی از شهروندان آبادانی نسبت به مشکلاتی که به دلیل حضور توریستهای عراقی در این شهر شکل گرفته دست به تجمعی اعتراضی زداند.

به گفته شهروند خبرنگار ایران‌وایر روز پنجشنبه پانزدهم شهریور ماه ۱۳۹۷، تعدای از مردم شهر آبادان در خیابان «لین یک احمد آباد» تجمع کردند. در این تجمع مردم معترض، از مسئولین شهر و استان خوزستان خواستار متوقف کردن صدور ویزا برای شهروندان کشور عراق شدند.

در سالهای گذشته اتباع عراقی بدون ویزا امکان تردد به «منطقه آزاد اروند» را داشتند.

اگر چه در پی انتشار اخبار مرتبط با ارائه خدمات جنسی تعدادی از هتل‌‌های شهر مشهد به مردان عراقی ، وزارت کشور در دولت «حسن روحانی» سفر گردشگران و زائران عراقی به مشهد و « منطقه آزاد اروند» با هدف دریافت خدمات جنسی و سوء استفاده از زنان ایرانی را تکذیب کرد و خواستار «برخورد قاطع قضایی» با منتشر کنندگان اینگونه اخبار شد اما حساسیت شهروندان ساکن در شهرستان آبادان در اعتراض به این اتفاق دست به تجمع زدند.

شهروند خبرنگار ایران وایر در مورد تجمع روز پنجشنبه مردم آبادان ‌می‌گوید: « عصر روز پنجشنبه پانزدهم شهریور، حدودا ۵۰۰ نفر در خیابان «لین یک احمدآباد» دست به تظاهراتی مسالمت آمیز زدند. کمی سردرگم بودند و شعارهایشان متفاوت بود. محوریت اعتراض مردم نسبت به حضور گردشگران عراقی در آبادان بود. از یک سال و نیم گذشته تا کنون گردشگران عراقی در سطح شهر برای زنان و دختران آبادانی مزاحمتهای فراوانی ایجاد کرده اند. از زمانی هم که وضعیت اقتصادی ایران بهم ریخته است و ارزش پول ایران پایین آمده است، حضور گردشگران عراقی بیشتر از گذشته برای مردم اذیت کننده است. پول آنها ارزش بیشتریدارد. بازاریها به خاطر حضور آنها قیمتها را بالا بردهاند، آنها اجناس را با هر قیمتی خریداری میکنند و این مردم آبادان هستند که توانایی خرید ندارند. البته دیروز بین مغازهداران و مردمی که در تظاهرات شرکت کرده بودند هم کمی درگیری ایجاد شد. به همان اندازه که مردم از حضور عراقیها و بالا رفتن قیمتها به خاطرحضور آنها شاکی هستند، بازاریها رضایت دارند.»

چند ماه پیش فیلمی در شبکه های اجتماعی منتشر شد که در آن مردم در آبادان، یک گردشگر عراقی را در یکی از پارکها مورد ضرب وشتم قرار داده بودند. به گفته برخی از شاهدان و کسی که هنگام فیلمبرداری در آن فیلم صحبت میکرد، بعد از پیشنهاد و ایجاد مزاحمت آن گردشگر برای به یک زن آبادانی مردم متوجه میشوند و او را مورد ضرب و شتم قرار میدهند.

مهرداد، یکی از کسبه بازار لین لیک احمدآباد در گفت وگو با ایران وایر می‌گوید: « مردم دیروز اعتراض کردند. البته بلاتکلیف بودند، آنهایی که هسته اصلی تظاهرات را شکل دادند نسبت به حضور عراقی‌‌ها معترض بودند. بعد که تعداد بیشتر شد شعارها به سمت وضعیت اقتصادی و گران شدن دلار و یورو رفت اما اصل ماجرا به خاطر حضور عراقی‌ها بود. بین ما ( مغازه دار ها) و مردم هم کمی درگیری ایجاد شد. ما باید چکهایمان را پاس کنیم. فروشی نداریم و طلبکار هم که این چیزها سرشان نمیشود. سر ماه باید کرایه مغازه، پول برق و آب و چک طلبکار را پاس کنیم. با این وضعیت اقتصادی، بازار خوابیده است. اگر همین چند گردشگر عراقی هم نباشد ما عملا ورشکست می شویم. هرچند همین الان هم ورشکسته هستیم. با خریدهایی که عراقی ها می کنند فقط کرایه مغازه و پول آب و برق مغازه و مقداری از بدهی ها را میتوانم پرداخت کنم و بعد تازه می شوم مثل مابقی همشهری هایم که پولی ندارند سر سفره زن و بچه‌‌شان ببرند. من یا مابقی مغازه داران هم مثل اغلب مردم آبادان با ایجاد مزاحمتی که عراقیه ا برای زنان و دختران در شهر ایجاد میکنند مشکل داریم اما خرید هم میک نند. به نظر من مسئولین باید فکری بکنند. عدم مدیریت و عدم کفایت دولت در کنترل قیمت و بازار سبب شده ما به جان هم بیافتیم. دیشب بین ما و مردم کمی درگیری ایجاد شد. باور کنید نه من و نه هیچ کدام از همکارانم بعد از درگیری خوشحال نبودیم. عذاب وجدان داشتیم، همه ما بدبخت هستیم. وقتی دردی مشترک داریم چرا باید به جان هم بیافتیم. ما چرا باید با هم دعوا کنیم و سودش را یک مشت گردن کلفت بخورند.»

حسین یکی دیگر از شهروندان آبادانی شرکت کننده در تجمع دیروز به ایران وایر می گوید: « دیروز در حین تظاهرات مردم چند گردشگر عراقی که برای خرید به بازار «لین یک» آمده بودند را مورد ضرب و شتم قرار دادند. حقشان بود. عده ای می گویند برخورد ما نژاد پرستانه است. اصلا اینطور نیست، من خودم عرب هستم.نصف مردم این شهر هم عرب هستند. ما با خودمان ( عربها) مشکلی نداریم. مشکل ما این است که عراقی ها برای لذت جنسی از ناموسمان در خیابان به همه پیشنهاد می دهند. یک سال است داریم داد می زنیم، هیچ مسئولی گوش شنوا ندارد. نه تنها کمکی نمی کنند بلکه تکذیب هم می کنند. می‌گویند این حرفها کار رسانه های بیگانه است. من خودم با چشم های خودم دیدم که چطور عراقی ها در خیابان به زنها پیشنهاد می دهند. هفته گذشته در خیابان خودم با یکی از آنها درگیر شدم، به زن میان سالی گیرداده بود و می گفت پول خوبی می دهم. خب هر کسی باشد عصبی میشود. مردم در آبادان وضعیت اقتصادی خوبی ندارند. مردم شهر زیر خط فقر زندگی می کنند خوب معلوم است که وسوسه می شوند. دولت به جای اینکه منکر این موضوع بشود باید کاری بکند. اگر تن فروشی آزاد است خوب بگوید آزاد است و مراکزی را تاسیس کند و خودش مدیریت کند تا عراقیها مستقیم به آنجا بروند و در شهر به هر زنی پیشنهاد ندهند. ما اصلا اگر نخواهیم آبادان منطقه آزاد باشدباید چکار کنیم؟ تنها دستاورد منطقه آزاد برای مردم آبادان ایجاد فاصله طبقاتی و فقر و بدبختی بوده است. مردمی که گرسنه هستند و آبی هم برای نوشیدن ندارند نژاد پرستی سرشان نمیشود. نه آب داریم و نه نان، ناموسمان هم بدهیم، دیگر چیزی برایمان باقی نمیماند».

دیدگاه نویسنده الزاما بیانگر نظر ایران وایر نیست. ایران وایر در بخش وبلاگ ها، از انتشار همه دیدگاه ها استقبال می کند.

صدای آمریکا: سه روز پس از کشته شدن رضا اوتادی، یکی از شرکت کنندگان در اعتراضات گوهردشت کرج، مراسم یادبودی از سوی خانواده او برگزار شد.

این مراسم در حالی سه شنبه ۱۶ مرداد برگزار شد که تردید های جدی در مورد ادعای مقامات مبنی بر تیراندازی به رضا اوتادی از میان جمعیت وجود دارد.

در پی کشته شدن رضا اوتادی، دادستان کرج اعلام کرد که تیراندازی از میان جمعیت معترض صورت گرفته و گلوله به پشت سر آقای اوتادی برخورد کرده است.

اعلامیه ترحیم رضا اوتادی که در فضای مجازی منتشر شده است.

این در حالیست که در پی کشته شدن این جوان ۲۶ ساله، برخی از کاربران شبکه های اجتماعی از کشته شدن او در پی شلیک نیروهای ضدشورش خبر دادند.

برخی سایت های وابسته به مخالفان حکومت ایران می گویند مقامات بسیج تلاش کردند ابتدا او را از نیروهای خود و قربانی حمله معترضان معرفی کنند اما با مقاومت خانواده او روبرو شدند.

ایران وایر نیز در گزارشی به نقل از نزدیکان رضا اوتادی نوشت او ۲۵ ساله، و فروشنده لوازم چوبی بود.

مقام های جمهوری اسلامی در اعتراض های دی ماه گذشته نیز کشته شدن تعدادی از معترضان را تایید کرده اما بسیاری از موارد تیراندازی از میان جمعیت را عامل کشته شدن معترضان دانستند.

کشته شدن معترضان دی ماه سال گذشته با واکنش انتقادی نهادهای حقوق بشری و دولت ایالات متحده آمریکا مواجه شده بود.

فیسبوک نسرین ستوده: سخنی با هموطنانم
ما زندانیان نیز اخباری را می‌شنویم. اعتراض‌های خیابانی، دستگیری و بازداشت، و بازداشت و بازداشت که شاهد آن هستیم. در کنج عزلت و زندان به رویاهایم پناه می‌برم.
رویای صلح و دوستی، عفو و بخش، مهر و محبت و رویای برابری. رویای زیستن بی‌هیچ تبعیضی. رویای آنکه کودکانمان فارغ از قومیت و مذهب و جنسیت و هزاران تفکیک دیگر در کوچه و خیابان با یکدیگر بازی می‌کنند و قد می‌کشند و دانشگاه می‌روند، تحصیل می‌کنند و کار می‌کنند.
رویای روزی که برای گشودن درهای دانشگاه به روی جوانان‌مان، مذهب آنها را مورد سوال قرار ندهند. رویای روزی که یهودی و مسیحی و بهایی و زرتشتی و مسلمان با برابری کامل و در کنار هم زندگی کنند.
به رویای عدم خشونت و استقرار قانون می‌اندیشم. به آزادی انتخاب پوشش زنان و انتخاب مذهب می‌اندیشم. به رویای پایان آپارتاید مذهبی می‌اندیشم به اینکه هر زنی حق داشته باشد از تمامی سکوهای شهر بالا رود بی‌آنکه داغ و درفش هیچ دادگاه و زندانی در انتظارش باشد.
با این حال اگر قدرت به ما نزدیک باشد بیش از هر زمان دیگری به عدم خشونت و فرهنگ صلح و مهربانی می‌اندیشم. اکنون و در میدان عمل، زمانه‌ی تحقق رویاهایمان است. رویایی که تحقق آن در گرو رفتار ماست. اکنون نوبت ماست تا نشان دهیم چه اندازه مطابق رویاهایمان عمل می‌کنیم. من به قدرت صلح و دوستی و عدم خشونت باور دارم. باوری تام و تمام و بر این باورم تنها با پرهیز از هرگونه خشونت و البته ایستادگی قدرتمندانه به نتیجه‌ای پایدار خواهیم رسید.
نسرین ستوده
تهران – زندان اوین
بند زنان
مرداد / 97

No responses yet