اخبار

رادیوفرانسه: چند روز پس از پایان مذاکرات بدون توافق وین و همزمان با شکست طرح جمهوری اسلامی در اوپک، ارزش پول ایران در برابر طلا و ارزهای خارجی، همچنان در حال سقوط است.

بر اساس آخرین آمار منتشر شده، نرخ فروش هر قطعه سکه تمام بهار آزادی طرح جدید در روز پنج‌شنبه (دیروز) در بازار تهران با سه هزار و پانصد تومان افزایش نسبت به دیروز آن، یعنی روز سه‌شنبه، به ۹۳۸ هزار و ۵۰۰ تومان رسید.

همچنین باقی سکه‌ها نیز افزایش قیمت داشت و طرح قدیم ۹۳۷ هزار و ۵۰۰ تومان، نیم سکه ۴۷۱ هزارتومان، ربع سکه ۲۶۹ هزار و ۵۰۰ تومان و سکه گرمی ۱۷۰ هزار تومان اعلام شد.

همچنین نرخ هر گرم طلای زرد ۱۸ عیار در بازار ایران ۹۶ هزار و ۵۹ تومان بود.

در همین حال، قیمت دلار آمریکا از مرز سه هزار و سیصد تومان گذشت و صرافان بازار ارز نرخ هر دلار آزاد را برای فروش 3315 تومان اعلام کردند.

یورو نیز 4160 تومان، پوند 5205 تومان و هر درهم امارات نیز 905 تومان معامله شد.

افزایش قیمت ارز و طلا در ایران درحالی است که دیروز طرح ایران در اوپک شکست خورد و سقف تولید روزانه این سازمان در حد ۳۰ میلیون بشکه در روز ثابت ماند.

به دنبال این تصمیم اوپک، قیمت‌های جهانی نفت سقوط کرد و به کمترین سطح در چهار سال اخیر رسید.

همچنین سقوط ارزش پول ایران درحالی است که مذاکرات وین، بدون توافق جامع در زمینه پرونده هسته‌ای ایران به پایان رسید و آینده این مذاکرات نیز چندان روشن نیست.

خودنویس: غول نفتی توتال که با پرداخت جریمه ۳۹۸ میلیون‌دلاری از محاکمه در آمریکا گریخت، برای پرونده پرداخت رشوه به مقام‌های ایرانی در فرانسه گرفتار شد. نام مهدی هاشمی به عنوان گیرنده این رشوه مطرح شده است.

بر مبنای اعلام رسمی دفتر دادستانی پاریس در روز سه شنبه ۲۵ نوامبر ۲۰۱۴، شرکت نفتی توتال به اتهام پرداخت رشوه در قراردادهایی که بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۴ با مقام‌های ایرانی در ارتباط با صنعت نفت و گاز این کشور بسته بود، در فرانسه محاکمه می‌شود .

سوپرمیجر توتال که سال گذشته میلادی به همین دلیل، یعنی پرداخت ۶۰ میلیون دلار رشوه برای دست‌یابی به قراردادهای پرسود در چند میدان نفت و گاز از جمله پارس جنوبی، مجبور به پرداخت جریمه‌ای معادل ۳۹۸ میلیون دلار به دولت و کمیسیون بورس آمریکا شده بود، نتوانست از تعقیب قضایی در فرانسه بگریزد و دادستان‌های این کشور اعلام کرده بودند که توتال و مدیرعامل رشوه‌دهنده‌اش یعنی کریستوفر دو مارژری را به محاکمه خواهند کشید.

کریستوفر دو مارژری اما ماه گذشته (نیمه‌شب بیستم اکتبر) طی یک حادثه در فرودگاه مسکو کشته شد و از قضا عباس‌ یزدان‌پناه یزدی، دوست، مشاور و شریک جرم مهدی هاشمی در این پرونده نیز چند ماه پیش از آن ناپدید شده بود.

گفتنی است که نام عباس یزدا‌ن‌پناه و بیژن دادفر از سوی دادستانی فرانسه به عنوان واسطه‌های انتقال رشوه به مقام ایرانی (یعنی مهدی هاشمی، فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی) اعلام شد و یکی از شروط آزادی دو مارژری در سال ۲۰۰۷، عدم تماس با مهدی و پدرش بود.

در پی بازجویی دومارژری در سال ۲۰۰۷ و افشای نام مهدی هاشمی، وی این اتهام را رد کرد . شایان ذکر است که مهدی هاشمی اتهام مشابه رشوه‌گیری در رابطه با شرکت استات‌اویل را هم تکذیب کرده بود و گفته بود که از اساس عباس یزدان‌پناه و شرکت هورتون متعلق به او را نمی‌شناسد ، اما بی‌پایه‌بودن ادعای وی پس از افشای دوستی دیرینه این دو هم از سوی نزدیکان هاشمی و هم از سوی وکیلش فاش شد.

جالب توجه است که در ادامه تکذیب‌ها، طی روزهای گذشته محمود علیزاده طباطبایی وکیل مهدی هاشمی در مصاحبه‌ای مدعی شد که هیچ‌یک از مدیران استات‌اویل محکوم نشده، همگی تبرئه شدند و از مدعی خسارت هم گرفتند. طباطبایی خبرهای مربوط به استات اویل را شانتاژ یک وکیل بهایی دانست. این در حالی است که جریمه استات اویل بابت پرداخت رشوه در ایران رسماً تایید شده است.

در سال ۲۰۰۷ چهار مقام دیگر شرکت توتال که تحت بازجويی قرار گرفتند، «روبرت کاستِنی» مديرامورمالی، «فيليپ بواسو» رييس شعبه توتال درايران، «ميشل نِيلی» مسوول بهره برداری ازگاز پارس جنوبی در شرکت توتال و «پاتريک رمبو» از کارکنان سابق این شرکت بودند و منابع نزديک به اين پرونده به گفتند که درطول بازجویی‌های مقدماتی، نام هاشمی رفسنجانی‌ها، پدر و پسر، به عنوان «شرکای احتمالی رشوه‌خواری» در امضای قرارداد پارس جنوبی و توتال به ميان آمده است.
همين منابع اشاره کرده‌اند که ۳۰ ميليون يورو از کل مبلغ پرداختی که ۶۰ ميليون يورو اعلام شده بود، از طريق دوبی، به خاندان رفسنجانی‌ ارسال شده است . اين مبلغ در گزارش خبرگزاری‌های معتبر ديگر، ده‌ها ميليون دلار ذکر شده است.

تقاطع: رییس “کمیسیون سلامت و محیط زیست شورای شهر تهران” با اشاره به حضور ۱۵ هزار کارتن‌خواب در خیابان‌های این شهر، گفت که “۲۰ تا ۲۵ درصد” از این افراد یعنی بیش از ۳ هزار نفر از آنان، زن هستند.

رحمت‌الله حافظی، روز جمعه (۳۰ آبان-۲۱ نوامبر) با بیان این‌که در حال حاضر، تمام “گرم‌خانه‌”های تهران به “مردان” اختصاص دارد به خبرگزاری “تسنیم” گفت که «زنان کارتن‌خواب به خصوص در این فصل سرما به مراتب از آسیب‌پذیری بیشتری نسبت به مردان برخوردارند».

وی در عین حال از فراهم شدن “مقدمات تاسیس نخستین گرم‌خانه زنان در تهران” خبر داد و از مسوولان قوای مقننه و قضاییه جمهوری اسلامی خواست تا «برای فراهم کردن زیرساخت‌های قانونی لازم در این موضوع اقدام کنند».

آقای حافظی یکی از مشکلات کنونی گرم‌خانه‌های تهران را فقدان “جایگاه حقوقی” آن‌ها دانست و افزود: «اگر در این گرم‌خانه‌ها برای یکی از این افراد بی‌سرپناه، اتفاق ناخوشایندی رخ دهد، هیچ‌کس پاسخ‌گو نیست و دادستان می‌تواند شهردار منطقه را به دلیل نداشتن جایگاه قانونی این اماکن مورد بازخواست قرار دهد.»

پیش‌ از این، در شام‌گاه ۲۸ مهرماه امسال، محمدباقر قالیباف، شهردار پایتخت، در برنامه “گفتگوی ویژه خبری” شبکه دوم تلویزیون دولتی ایران، “اکثر” کارتن‌خواب‌های تهران را، افرادی «دارای عزت نفس بالا» توصیف کرده و گفته بود که در برخورد با آن‌ها متوجه شده که برخی‌شان «مترجم بوده و چندین کتاب را ترجمه کرده‌اند».

در خردادماه گذشته نیز علی‌اصغر ناصربخت، “معاون سیاسی و انتظامی فرماندار تهران” در گفتگو با خبرگزاری “تسنیم”، حل نشدن معضلات اجتماعی را باعث تبدیل آنها به “معضلات امنیتی” دانسته و تاکید کرده بود که با انکار “آسیب‌هایی” چون زنان کارتن‌خواب نمی‌توان صورت مساله را پاک کرد.

در این میان، “معاون خدمات اجتماعی سازمان رفاه و مشارکت‌های اجتماعی شهرداری تهران”، در آبان‌ماه سال گذشته در گفتگویی با خبرگزاری “ایلنا” گفته بود که میانگین سن زنان کارتن‌خواب و بی‌خانمان تهران، به ۱۷ و ۱۸ سال رسیده است.

این در حالی است که در سال ۱۳۸۹، بر اساس آمارهای رسمی، زنان کارتن‌خواب تنها ۲ درصد از کل افراد کارتن‌خواب تهران را تشکیل می‌دادند و متوسط سنی آنها بین ۲۵ تا ۴۵ سال بود.

رادیوفردا: رئیس و نایب رئیس جامعه هتل‌داران ایران اظهارات رئیس سازمان گردشگری و میراث فرهنگی درباره تکمیل ظرفیت هتل‌های ایران در سال ۲۰۱۴ و همچنین رزرو کامل هتل‌ها برای سال ۲۰۱۵ را تکذیب کردند.

رئیس سازمان گردشگری و میراث فرهنگی ایران روز جمعه، ۲۳ آبان، گفته بود که برای نخستین بار تعداد گردشگران خارجی ورودی به ایران از ایرانیانی که برای سفر به خارج از کشور می‌روند بیشتر شده است.

مسعود سلطانی‌فر، رئیس سازمان گردشگری، همچنین گفته بود که ظرفیت هتل‌های ایران برای تورهای ورودی سال ۲۰۱۴ تکمیل شده و این تورها از هم‌اکنون هتل‌های ایران را برای سال ۲۰۱۵ نیز رزرو کرده‌اند.

اما جمشید حمزه‌زاده، رئیس جامعه هتل‌داران ایران، روز چهارشنبه، ۲۸ آبان، در مصاحبه‌ای با روزنامه کسب و کار، چاپ تهران، در پاسخ به این سخنان آقای سلطانی‌فر گفت که هنوز در هتل‌های ۵ و ۴ستاره ایران «ظرفیت خالی وجود دارد».

وی که در دولت محمود احمدی‌نژاد مدیریت کل گردشگری سازمان میراث فرهنگی را بر عهده داشت در عین حال افزود که به دلیل «بزرگ بودن ایران» نمی‌توان آماری از گردشگری و ظرفیت هتل‌ها اعلام کرد.

این در حالی است که در دولت‌های محمود احمدی‌نژاد مسئولان سازمان گردشگری بارها آمارهایی از تعداد گردشگران خارجی ایران اعلام کردند، آمارهایی که همواره با دیده شک و تردید به آنها نگاه می‌شد.

اما پیش از این نیز ابراهیم پورفرج، رئیس جامعه تورگردانان ایران، گفته بود که ظرفیت تور‌ها و اماکن اقامتی شهرهای پرگردشگر ایران برای سال ۲۰۱۵ «پر» شده است.

با این حال به گفته محمدعلی فرخ مهر، رئیس اتحادیه هتل‌داران تهران و نایب رئیس جامعه هتل‌داران ایران، به روزنامه کسب و کار، «تغییری» در رزرو هتل‌ها در سال ۲۰۱۴ «احساس نمی‌شود» و هنوز هیچ توریست خارجی به رزرو هتل در استان تهران برای سال ۲۰۱۵ «اقدام نکرده» است.

آقای فرخ مهر اضافه کرد: «در حال حاضر ظرفیت هتل‌های ما در حدود ۶۵ درصد است و بازار مناسبی هم برای جذب گردشگر وجود ندارد.»

آقای فرخ مهر در عین حال تصریح کرد: «ما آمار دقیق در زمینه گردشگری نداریم، اما در سال ۹۳ نسبت به سال گذشته وضعیت ورود توریست خارجی به کشور بهتر شده است.»

وی روابط سیاسی و لغو برخی از تحریم‌های غرب علیه ایران را از جمله مواردی دانست که به جذب توریست خارجی کمک می‌کند.

به گزارش روزنامه کسب و کار، یکی از مسئولان هتل اسپیناس تهران نیز بدون ذکر نام خود گفت که «امکان ندارد» تمام هتل‌های ایران از یک سال قبل رزرو شده باشد.

پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی، مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران بارها از افزایش سفر توریست‌های خارجی به ایران خبر داده‌اند.

از جمله مسعود سلطانی‌فر، رئیس سازمان گردشگری و میراث فرهنگی ایران، پیش از این نیز گفته بود که ورود گردشگران خارجی به ایران در ۱۲ ماه منتهی به فروردین‌ماه گذشته ۳۵ درصد افزایش پیدا کرده، به طوری که چهار میلیون و ۵۰۰ هزار نفر در این مدت از ایران دیدن کرده‌اند.

سفر این تعداد گردشگر خارجی به ایران در حالی است که بر اساس سند چشم‌انداز بیست ساله که توسط آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، ابلاغ شده، ایران تا سال ۱۴۰۴ شمسی باید سالانه ۲۰ میلیون توریست خارجی داشته باشد.

در عین حال برخی از کارشناسان، کمبود ظرفیت هتل‌های ایران را یکی از مشکلات موجود برای رسیدن به این آمار می دانند.

بر اساس آمار اعلام شده، در سال ۹۲ هتل‌های یک تا پنج ستاره، هتل‌آپارتمان‌ها و مهمان‌پذیرهای ایران مجموعا حدود ۲۱۶ هزار تخت دارند.

رادیوفردا: بانک مرکزی ایران در گزارشی اعلام کرده است که ۲۴ درصد از خانواده‌های ایرانی عضو شاغل ندارند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در سال ۱۳۹۲ درصد خانوارهایی که در آن‌ها فرد شاغلی وجود ندارد به نسبت سال ۹۱ افزایش یافته و درصد خانوارهایی که در آن‌ها یک یا دو نفر کار می‌کردند نیز کاهش یافته است.

بر اساس آن‌چه در این گزارش آمده در ۵۷ درصد از خانواده‌ها، یعنی در بیش از نیمی از آن‌ها تنها یک فرد شاغل وجود دارد.

این گزارش همچنین نشان می‌دهد که تعداد افراد با درآمد اما بدون کار افزایش یافته است.

دویچه‌وله: با گران شدن قیمت حامل‌های انرژی، روستائیان دوباره به خرید و فروش خرها علاقه نشان می‌دهند. هم اینک در مناطق کوهستانی قیمت یک راس خر گاهی به یک و نیم میلیون تومان می‌رسد.

در دهه‌های گذشته و با تولید انبوه موتورسیکلت و کاهش قیمت آن، روستائیان هم به تدریج نسبت به این وسیله حمل و نقل علاقه نشان دادند. در کمتر از یک دهه، کار تا آنجایی پیش رفت که در اغلب روستاها، کشاورزان به جای استفاده از چهارپایان، موتورسیکلت را برای رفتن بر سر زمین‌های کشاورزی انتخاب کردند.

این تغییر رویه سبب کاهش قیمت خر در روستاها شد و اغلب روستائیانی هم که خر داشتند به دلیل هزینه‌های بالای نگهداری آن، ترجیح می‌دادند در فصل سرما خرها را در طبیعت به‌حال خود رها کنند. آن‌ها با شروع فصل گرما اقدام دوباره به خرید خر جدید با قیمتی نازل‌تر می‌کردند.

به‌تازگی به دلیل بالا رفتن قیمت بنزین و گازوئیل، روستائیان ایران بار دیگر به خرید و نگهداری خر علاقه نشان داده‌اند.

به‌گزارش اقتصادنیوز، از چندی پیش در برخی مناطق روستائی کشور خرید و فروش خر رونق گرفته است. هم‌اینک در روستاها خرها با قیمتی میان ۵۰۰ هزار تا یک و نیم میلیون تومان معامله می‌شوند.

به‌گفته یکی از روستائیان، چند سال پیش و بعد از این که روستائیان خرهای خود را رها می‌کردند، افرادی با خودروهای نیسان به این مناطق می‌آمدند و این خرها را به نوعی جمع‌آوری می‌کردند و با خود می‌بردند.

موارد استفاده از خر

در حال حاضر با رونق گرفتن بازار خرید و فروش خر، روستائیان خرهای خود را به‌جای رها کردن در بیابان، با قیمت‌های ۵۰۰ هزار تا یک و نیم میلیون تومان به همان افراد می‌فروشند. به‌گفته برخی از روستائیان این مشتریان برای مناطق کوهستانی و مناطق صعب‌العبور از خرها بهره می‌برند.

با این حال بعضی از اهالی هم می‌گویند که شاید این مشتریان برای مصارفی دیگر مانند مصرف گوشت یا روغن این حیوانات آن‌ها را خریداری می‌کنند. طبق فتواهای مراجع گوشت خر مکروه است. برخی متخصصان پزشکی هم می‌گویند که روغن این حیوان برای دردهای روماتيسمی و ضرب خوردگی مفید است و خاصیت شفاف کردن پوست را هم دارد.

در سال‌های اخیر براساس همین حدس و گمان‌ها قیمت این حیوان رشد قابل توجهی داشته و اکنون خرهای تا سه ساله را با نرخ ۵۰۰ هزار تومان معامله می‌کنند و آن طور که برخی از اهالی می‌گویند خرهای تنومند چهار تا ۱۰ ساله تا یک میلیون تومان هم ارزش دارند.

رادیوفردا: امیرعباس سلطانی، عضو کمیسیون انرژی مجلس، گفت: دادستانی او را به دلیل اطلاع‌رسانی در مورد پرونده بابک زنجانی احضار کرده است. به گفتهٔ او، دادستانی معتقد بود که این پرونده نباید رسانه ای شود.

به گزارش خبرگزاری ایلنا، این نماینده مجلس گفت: براساس اصل ۸۶ قانون اساسی، او به وظایف نمایندگی خود عمل کرده است. وی افزود: از آنجا که این احضار غیر‌قانونی بود وی دردادستانی حاضر نشده است.

امیرعباس سلطانی گفت: با اینکه مجلس بارها از مسئولان قوه قضائیه دعوت کرده است که در باره روند پرونده اطلاع رسانی کنند اما آنها مقاومت کرده و در کمیسیون حاضر نشده اند.

این عضو کمیسیون انرژی مجلس با تاکید بر اینکه هنوز هم قصد اطلاع رسانی در مورد پرونده بابک زنجانی را دارد گفت: از روند این پرونده نگران است

دویچه‌وله: قهرمان رشته پاور لیفتینگ آسیا دستفروشی می‌کند. دارنده مدال برنز کشتی آزاد جهان، در خیابان سمبوسه می‌‌فروشد. مربی تیم ملی کریکت ایران کنار خیابان بنزین می‌فروشد. قهرمان المپیک سال ۲۰۱۳ کنار خیابان سیگار می‌فروشد.

ایران‌وایر: دو هفته پیش، لندن میزبان بیش از دویست مدیر و فعال بازرگانی ایرانی و غیر ایرانی بود که در کنار سیاستمداران اروپایی در همایش فرصتهای سرمایه گذاری ایران شرکت کردند. فضای کنفرانس مثبت بود و خبرهای رسانه های رسمی درباره آن امیدوارکننده است. سیاستمدارانی مانند جک استراو طوری درباره روابط اقتصادی با ایران صحبت کردند که جویندگان طلا درباره معادن گمشده آمریکای جنوبی صحبت می کنند. همه می گویند سرمایه گذاران به ایران باز می گردند و با خود اشتغال و رونق اقتصادی به ارمغان می آورند، منابع عظیم طبیعی و پتانسیل های اقتصادی واژه هایی هستند که زیاد شنیده می شوند …. ولی آیا واقعا اینطور است؟

علی، یک استاد دانشگاه که در تهران مشاور بانک های خصوصیست، به ایران وایر می گوید: «این تصور که فرش قرمز برای همه سرمایه گذاران خارجی پهن شده است غلط انداز است.» شرکت هایی که در کنفرانس لندن شرکت کردند، اغلب طرف حساب دولت ایران و شرکت های دولتی ایران بودند، اغلب از حمایت دولت هایشان برخوردارند و از هم اکنون ضمانت های کافی دریافت کرده اند.

سرمایه گذاران خارجی خرده پا و ایرانیان مقیم خارج از کشور که به بازگشت به فضای کسب و کار در ایران می اندیشند، تجربه کاملا متفاوتی دارند. داستان ایشان، شرح گرفتار شدن شان در ییچ و خم ادارات و هزار توی دادگاه هاست و قصه سوء استفاده های گسترده ای که از آنها می شود.

مسعود یکی از ایرانیان مقیم ایالات متحده است که بعد از پیروزی حسن روحانی به فکر بازگشت به ایران افتاد و بعد از توافق ژنو عزم خود را برای برگشتن به ایران جزم کرد. او می خواست در زمینه تجهیزات پزشکی و اقلام دارویی فعالیت کند و از طریق یک وکیل در ایالات متحده در پی کسب مجوز کار بازرگانی با ایران بود: «وقتی که به ایران رسیدم، همه از فکرم استقبال کردند.» دلگرم از استقبال دوستان به توصیه یکی از دوستان خانوادگی مسعود با فرزند یکی از افسران بازنشسته سپاه وارد مشارکت شد: «همه می گفتند که او و خانواده اش افراد خوش قول و دارای ارتباطات فراوان هستند.» گام اول تاسیس شرکت بود.

قرار شد مسعود و شریک تازه اش یک شرکت در تهران ثبت کنند. دفتری را در غرب تهران رهن کردند و بعد بازسازی دفتر شروع شد: «شریکم در هر گام اصرار داشت که بهترین دکور و بهترین تجهیزات انتخاب شوند.»

مسعود که به بریز و بپاش معمول در تهران عادت نداشت ابتدا با کراهت تن به این قضیه داد: «برای ثبت شرکت یک مشاور استخدام شد، به آمریکا برگشتم تا پیگیر کارها باشم.» در تهران کار ثبت به مشکل می خورد، اول عدم سوء پیشینه مسعود گم می شود و بعد حساب مشترک به بهانه غیبت او افتتاح نمی شود: «ولی ما قرارداد داشتیم و اولین پارتی اجناس برای تهران ارسال شد.» شریک مسعود همیشه از گرانی هزینه ها و کمبود سرمایه می نالید: «ظرف شش ماه، 150 هزار دلار در تهران هزینه کرده بودم بدون آنکه ثبتی در کار باشد.» در سفر دوم مسعود برای انگشت نگاری و گرفتن عدم سوء پیشینه مراجعه می کند. مدارک آماده می شود تا شرکت به ثبت برسد ولی مسعود متوجه می شود که شرکت سه ماه پیش به ثبت رسیده بوده است، تمام سهام بنام شریک و پدر شریکش ثبت شده بود. مسعود که خود را سهامدار شرکت می دانست قربانی یک کلاهبرداری 500 میلیون تومانی بود و وارد نیمه تاریک ماه شده بود: «همه آدم ها ناپدید شدند.»

دوستان مسعود و معرف های شریکش، تلفن های او را بی پاسخ می گذاشتند: «معرف این آدم بعد از تلفن دوم، پای تلفن شروع کرد به فریاد کشیدن و ناسزا گفتن و به من گفت که خودت باید چشمهایت را باز می کردی.»

همه آدمها به مسعود می گفتند که بهتر است از پولش صرفنظر کند: «حتی آدم هایی که از این آدم تعریف می کردند، می گفتند مواظب باش می تواند نیست و نابودت کند.» دست آخر مسعود به یک وکیل مراجعه کرد تا ادعای خسارت کند. وکیل مسعود به او اعلام کرده بود که مدارک محکمه پسند کافی در اختیار ندارد و حتی اگر هم چنین مدارکی داشت مراحل دادرسی بسیار طولانی می تواند باشد: «اینجور که او می گفت بعد از دو یا سه سال دوندگی به فرض پیروزی در دادگاه اجرای حکم می تواند با مشکلات بسیاری مواجه باشد.»

علی این حرف را تایید می کند: «در تهران و در ایران، پس گرفتن یک وام بدون ضمانت های کافی با پشتوانه نقدی قفل شده در بانک تقریبا غیر ممکن است.» دادگاه های ایران که به سرعت عمل در محکوم کردن منتقدان سیاسی و فعالان اجتماعی معروفند با سرعتی حلزونی به پرونده های اقتصادی رسیدگی می کنند. علی بارها شاهد مالباختگانی بوده که در دادگاه ها و ادارات دولتی ایران می کوشند بخشی از سرمایه خود را زنده کنند و هرگز موفق نمی شوند: «دیدن این آدمها اعصاب می خواهد، همه جامعه از آنها طلبکار است که چرا الکی به کسی اعتماد کرده اند و آنها فقط می خواهند بتوانند بخشی از داراییشان را پس بگیرند.»

مسعود خیلی زود متوجه شد که واقعیت فعالیت اقتصادی در ایران با در باغ سبزی که فامیلش به او نشان داده بودند متفاوت است: «یکی از مدیران طرف قرارداد شرکت به من گفت یک قاضی می شناسد که با 50 میلیون کار مرا حل می کند و حکم خواهد داد ولی اجرای آن بعهده خود من است.» بنظر مسعود ایران سرزمین فرصت های اقتصادی یک جنگل فساد اداری و قضایی هم هست که می تواند با بی رحمی شاهد پاره پاره شدن آدمها بدست گرگ ها باشد. او تصمیم به بازگشت گرفت: «فکر کردم جایی که قاضیش را می شود با 50 میلیون، پول یک دستگاه ماشین، خرید و فروش کرد، نفر بعدی با خرید یک قاضی دیگر، من را پای دار خواهد فرستاد.» او همان روز به آپارتمان مسکونیش رفت، حساب هایش را بست و به آمریکا برگشت.

علی تجربه مسعود را منحصر بفرد نمی داند: «آدم های زیادی به تهران می آیند و وارد فضای کسب و کار می شوند، غافل از اینکه قواعد بازی و پیش فرضهای حاکم بر فضای کسب و کار در ایران بسیار متفاوت است”

در درجه اول بنظر علی می آید که ایرانیان مقیم خارج از کشور به اعضای خانواده خود بی اندازه اعتماد دارند و با خوشدلی با آدمها وارد مشارکت می شوند: «آنها فکر می کنند دادگاه های ایران برای فعالان اقتصادی همان حاشیه امنیتی را ایجاد کرده اند که دادگاه های اروپایی یا آمریکایی می کنند.» اعتماد آنها به قول و قرارهای لفظی و قراردادهای کتبی بظاهر کارشناسی شده در تهران ساده لوحانه و حتی بچگانه بنظر می رسد و «آنها را به طعمه های خوبی برای شیادان و فرصت طلبان تبدیل می کند.»

از طرف دیگر همه می دانند که سرمایه گذار خارجی، چه ایرانی مقیم خارج باشد چه نباشد در نهایت زندگیش در خارج از کشور است: «هزینه فرصت ایرانیان خارج از کشور برای پیگیری دعاوی حقوقی در ایران بسیار بالاست و همه آدم های اینجا این را می دانند و روی آن برنامه ریزی می کنند.» در نهایت بنظر علی آدمی مثل مسعود از روز اول بازنده بوده است: «ایران جایی نیست که آدم بخواهد در آن سرمایه گذاری کند، با حجم گسترده فساد اداری آدم هایی مثل آدم قصه شما هیچ سپر حمایتی ندارند.»

این روزها، در گوشه و کنار، رسانه های رسمی حکومت ایران در حال تبلیغ نتایج کسب شده در لندن هستند. شرکت کنندگان در کنفرانس هم احتمالا فرازهای پیام خوشامد گویی محمد نهاوندیان، رییس دفتر رییس جمهور ایران و رییس سابق اتاق بازرگانی را بخاطر سپرده اند. پیامی که در آن از بازارهای رقابتی و فضای مناسب کسب و کار صحبت شده است. حتی افراد دودلی مانند سورل مدیر شرکت تبلیغاتی و خدمات بازرگانی WPP در این کنفرانس اذعان کرده اند «به استثنای مریخ و ماه، در کمتر جایی این همه فرصت‌های دست نخورده و بکر در چنین مقیاسی یافت می‌شود!» ولی آدم هایی مثل مسعود می دانند ایران کماکان می تواند مسلخ سرمایه گذارانی باشد که با امید و آرزو وارد بازار آن می شوند تا در هزار توی فساد و پیشفرض های اشتباه، دارایی خود را از دست بدهند. در واقع، منابع ماه و مریخ هر چقدر هم که دست نخورده باشند، جو لازم برای استخراج آنها وجود ندارد.

رادیوفردا: يک سرويس قطار لوکس که حدود دو هفته پيش بوداپست، پايتخت مجارستان، را به مقصد تهران ترک کرده بود،‌ روز دوشنبه،‌ پنجم آبان،‌ وارد پايتخت ايران شد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، حدود ۷۰ مسافر که اغلب آنها از اتباع بريتانيا و استراليا هستند پيش از اينکه قطار به تهران برود، از شهرهای اصفهان، شيراز و يزد ديدار کرده بودند.

اين قطار مجلل پيش از ورود به ايران از کشورهای رومانی بلغارستان و ترکيه نيز عبور کرده بود.

اين سفر جذاب دو هفته‌ای که تحت عنوان «جواهرات پارس» برگزار شد گران قيمت بود و برای هر مسافر بين ۱۴ هزار تا ۴۰ هزار دلار هزينه داشت. با این همه،‌ خبرگزاری فرانسه روز دوشنبه در گزارش خود نوشت که قیمت بلیت برای هر مسافر ۳۱ هزار دلار بوده است.

بر اساس گزارش ها، مسافران متناسب با پولی که پرداخت ‌کرده اند از اتاق‌ها، خدمات ويژه و برنامه‌های شهرگردی بهره‌مند شده اند.

خبرگزاری رويترز پيش از اين گزارش داده بود که بليت‌های اولين سفر اين قطار طی ۱۰ روز پيش فروش شد.

به نوشته خبرگزاری فرانسه، ۱۲ سفر ديگر با اين قطار برای سال آينده ميلادی برنامه ريزی شده است.

پيش از اين، تيم ليتلر، موسس شرکت جهانگردی «گلدن ايگلز» اداره کننده اين سفر، به روزترز گفته بود که برای سال آينده ميلادی، چهار سرويس ديگر برنامه‌ريزی کرده است.

آقای ليتلر افزوده بود: «در صنعت جهانگردی برای کسانی که مايل به سفر به ايران هستند خلا بزرگی وجود دارد به ويژه برای کسانی که می‌خواهند سفری امن و راحت داشته باشند. اين قطار تامين کننده هر دو نياز است.

به گفته او، برای کسب اطمينان در مورد بروز هرگونه مشکلی برای قطار و مسافران آن، برخی از دولت‌ها قول همکاری داده‌ بودند.

بر اساس اين گزارش، دولت ايران که گفته است در صنعت جهانگردی سرمايه‌گذاری بزرگی خواهد کرد، قول داده بود که در اين قطار ماموران امنيتی بگمارد.

خبرگزاری فرانسه به نقل از باب، داروساز بازنشسته استراليايی، نوشت: «در هر شهر، با برخورد دوستانه مردم مواجه شديم.»

او اشاره کرد که گزارش روزنامه ها تاثير استباهی بر خوانندگان می گذارد.

از قطار پست تا واگن‌های مجلل

بخش اصلی اين قطار، چهار واگن قديمی است که يک سرمايه دار بريتانيايی ديگر به نام هوارد تريندر از اداره پست مجارستان خريداری و با صرف يک ميليون دلار برای هر واگن، آن‌ها را به فضايی مجلل شامل تخت خواب و ساير وسايل رفاهی تبديل کرده است.

آقای تريندر به خبرنگار رويترز گفته بود: «چهار واگن مجلل ساختيم که من آن‌ها را خريدم و اين برنامه سفر طولانی و لوکس را در بازار بريتانيا عرضه کردم. تيم ليتلر پيشنهاد کرد که مقصد تهران را به آن بيفزاييم که پاسخ اوليه من منفی بود.»

هوارد تريندر پس از مخالفت اوليه بالاخره با اين پيشنهاد موافقت کرد. اين شرکت جهانگردی برای شروع کار از «هفت خوان» مشکلات از جمله تهيه سوخت در مسير، رواديد عبور از پنج کشور تا حل مشکلات ناشی از تحريم سياسی و اقتصادی ايران عبور کرد.

سرانجام قطاری با ۱۳ واگن شامل واگن‌های قديمی اداره پست مجارستان، واگن‌های اعضای ارشد حزب کمونيست سابق مجارستان و همچنين چند واگن تازه به لوکوموتيو بخاری قديمی متصل شدند.

پس از اتمام تدارکات، اين قطار حدود دو هفته پيش با به صدا درآوردن سوت و‌‌ رها کردن توده فشرده‌ای از بخار، ايستگاه قطار نيوگاتی بوداپست را به مقصد تهران ترک کرد.