اخبار

ایسنا: زمین‌لرزه ٦ ریشتری در ساعت 10:39 امروز بخش‌های از خراسان رضوی را لرزاند.

12:58 شاهین فتحی ، جدیدترین وضعیت و برآوردهای انجام شده از مناطق تحت تاثیر زلزله در خراسان رضوی را اعلام کرد و گفت: تا کنون 10 پس لرزه ثبت شده که بزرگترین آن ٤.٧ ریشتر بوده است.

وی افزود: به دنبال بررسی‌های انجام شده، متاسفانه تا این لحظه ٤ مصدوم و یک فوتی در روستای کالوش گزارش شده است.

تخریب جزیی برخی مناطق بر اثر زلزله

11:56 علیرضا رشیدیان استاندار خراسان رضوی در گفت‌وگویی با شبکه خبر گفت: در حال حاضر بر اساس اطلاعات به دست آمده تخریب جزیی برخی مناطق بر اثر زلزله گزارش شده است.

علیرضا رشیدیان در این گفت‌وگو اظهار کرد: این زلزله در حدود 6 در مقیاس ریشتر در عمق 10 کیلومتری زمین در منطقه سنگ سفید واقع در 40 کیلومتری شمال شرق فریمان در ساعت 10.39 رخ داد.

وی ادامه داد: تاکنون براساس گزارشات به دست آمده این زلزله چند مورد تخریب جزیی در برخی مناطق داشته است. در حال حاضر دانشگاه‌های علوم پزشکی گنباد و مشهد به حالت آماده باش درآمده‌اند.

همچنین شایان فر، مدیرکل بحران خراسان رضوی، نیز در این گفت‌وگو اظهار کرد: در حال حاضر بالگرد هلال احمر به صورت آماده باش در سطح منطقه درآمده و براساس گزارشات به دست آمده یک زخمی در شاهان گرماب داشته‌ایم. گزارش تلفاتی از سنگ سفید و قلندرآباد نداشته‌ایم.

شایان‌فر در مورد اختللات تلفن عنوان کرد: این اختلالات ناشی از حجم بالای مکالمات و ترافیک زیاد شبکه بوده است.

اختلال در ارتباطات خراسان رضوی به دلیل ترافیک بالا/ مخابرات به دنبال راهکار مناسب

11:48 مدیرکل روابط عمومی شرکت مخابرات ایران از تلاش این شرکت برای بررسی وضعیت ارتباطات در مناطق زلزله‌زده استان خراسان رضوی خبر داد.

محمدرضا بیدخام در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به گزارش‌هایی که درباره اختلال در وضعیت ارتباطی شهرستان فریمان از توابع استان خراسان رضوی پس از زلزله صبح امروز ایجاد شده است، گفت: گزارشی مبنی بر قطع ارتباطات دریافت نشده است و در حال بررسی این موضوع هستیم تا آمار دقیقی از آن به دست بیاید، اما به جهت حجم بالای تماس‌های غیرمنتظره، طبیعی است که اختلال ایجاد شده باشد.

او با بیان اینکه با توجه به زلزله و حجم بالای تماس به این استان ترافیک ارتباطی وجود دارد، اظهار کرد: تعداد مکالمات افزایش پیدا کرده و اختلال موجود به به دلیل این ترافیک بالا طبیعی است و مخابرات هم به دنبال راهکار مناسب برای برطرف کردن این اختلال و بهبود ارتباطات است.

وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات هم اعلام کرد که به دلیل وقوع زلزله، هیچ مشکل فنی در برقراری ارتباطات استان خراسان رضوی به وجود نیامده است.

به گزارش ایسنا، محمدرضا فرنقی‌زاد، مدیر روابط عمومی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، درباره پیامدهای زلزله صبح امروز در استان خراسان رضوی و احتمال اختلالات ارتباطی به وجود آمده بر اثر آن، گفت: هیچ مشکل فنی از نظر ارتباطی در این استان وجود ندارد و تنها به دلیل ایجاد ترافیک ارتباطی و تماس‌های مکرر هموطنان در شهرهای زلزله زده، احتمال اختلال وجود دارد.

ارتباطات رادیویی و تلفنی در مناطق مذکور قطع است

11:42 اکبرپور معاون آمادگی و مقابله سازمان مدیریت بحران اعلام کرد که تمامی تیم‌های امدادی و خدماتی به محل حادثه زمین لرزه در فریمان اعزام شده‌اند، اما در حال حاضر ارتباطات رادیویی و تلفنی در بیشتر مناطقی که تحت تاثیر مستقیم زمین لرزه قرار داشتند، قطع شده است.

اکبرپور در گفت‌وگو با ایسنا، در این باره گفت: به دنبال وقوع زمین لرزه در استان خراسان رضوی تیم‌هایی از فرمانداری، بخشداری، هلال‌احمر و … به محل اعزام شده و عملیات جست‌وجو و ارزیابی آغاز شده است.

وی درباره تعداد کشته‌ها یا مصدومان احتمالی این زمین لرزه نیز گفت: در اکثر مناطقی که تحت تاثیر مستقیم زلزله قرار داشته، ارتباطات رادیویی قطع شده است و ما در حال حاضر آماری از تعداد جانباختگان یا مصدومان احتمالی این حادثه و همچنین تعداد مصدومان نداریم و البته ممکن است این حادثه خسارات جانی نداشته باشد.

معاون آمادگی و مقابله سازمان مدیریت بحران از شهروندان خواست که درخصوص این حادثه اخبار را از منابع رسمی و مسوولان مرتبط پیگیری کنند.

ورود تیم واکنش سریع هلال احمر به مناطق زلزله‌زده

11:40 مدیرعامل جمعیت هلال احمر خراسان رضوی گفت: خوشبختانه با توجه به تراکم جمعیت در بخش سفیدسنگ مشکل جدی برای این منطقه به وجود نیامده است.

دکتر مجتبی احمدی در ویدیو کنفرانس سازمان امداد و نجات گفت: بالگرد جمعیت هلال احمر استان خراسان رضوی به همراه تیم واکنس سریع استان در حال گشت زنی و برآورد خسارات احتمالی ناشی از زلزله هستند.

آماده‌باش مراکز درمانی تامین اجتماعی در مناطق زلزله‌زده خراسان رضوی

11:26 به دنبال وقوع زلزله نسبتا شدید 6 ریشتری در حوالی مشهد، با دستور فوری مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی، کمیته بحران در این استانها برای رسیدگی به وضعیت زلزله زدگان تشکیل شد.

به گزارش ایسنا، به دستور دکتر سید تقی نوربخش، مراکز درمانی تأمین اجتماعی در این استانها برای ارائه خدمات درمانی به آسیب دیدگان احتمالی در وضعیت آماده باش قرار گرفتند.

تشکیل جلسه اضطراری در سازمان امداد و نجات

11:15 فتحی همچنین از تشکیل جلسه اضطراری شورای معاونین سازمان امداد و نجات در محل مرکز کنترل و هماهنگی عملیات سازمان امداد و نجات و بررسی شرایط استان خراسان رضوی خبر داد.

زلزله 6 ریشتری در خراسان رضوی/ اعزام نیروهای ارزیاب به منطقه

11:00 شاهین فتحی در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: این زمین‌لرزه در عمق ١٠ کیلومتری زمین و در شهرستان فریمان – روستای سفید سنگ رخ داده است.

وی گفت: هشت تیم‌ ارزیاب هلال احمر شامل 32 نفر ارزیاب، جهت انجام بررسی‌های لازم به منطقه زلزله‌زده اعزام شده‌اند.

به گفته وی، تا کنون پنج پس‌لرزه گزارش شده است. همچنین آبادی‌های دارای سکونت تا شعاع پنج کیلومتری از مرکز زمین لرزه شامل هشت روستا با ٢٥٣ نفر جمعیت را شامل می‌شوند.

معاون عملیات امداد و نجات هلال احمر تاکید کرد: هماهنگی‌های لازم با فرودگاه مهرآباد جهت اعزام احتمالی نیرو و اقلام زیستی صورت گرفت.

فتحی گفت: همچنین وضعیت آماده‌باش در استان‌های خراسان جنوبی، سمنان و خراسان شمالی اعلام شده است.

عصرایران: عباس جدیدی و حسین رضازاده البته می توانند بگویند که در «انتخابات» شرکت کرده اند و هر دو نزدیک به پانصدهزار رای آورده اند. یعنی مردم تهران پانصدهزار بار به هوش آنها برای مدیریت پایتخت اعتماد کرده اند.

عصرایران؛ احسان محمدی_ هنوز دارد از ساختمان پلاسکو دود به آسمان ایران می رود. هنوز غبارها فرو ننشسته و زخم های کسی التیام نیافته است. کم کم می شود تاریخ «مدیریت ایرانی» را به قبل از فرویختن پلاسکو و بعد از فرویختن پلاسکو تقسیم کرد. گرچه به شخصه اعتقاد دارم نه فقط عبرت نمی گیریم که چند روز بعد موجی از راه می رسد و فراموشش می کنیم. درست مثل منا، مثل تصادف قطار سمنان، مثل کشته شدن سربازها، مثل فروریختن ساختمان سعادت‌آباد که هفده کارگر دفن شدند، مثل آتش سوزی خیابان جمهوری که دو زن پائین پریدند و مُردند… چرا راه دور می رویم؛ مثل گورخواب ها!

در این میان مثل همیشه گروه های سیاسی به جان هم افتاده اند و رخت چرک های هم را در میان خرابه های پلاسکو می شویند. عباس جدیدی یکی از سوژه های این ماجرا است. او دیروز در صحن شورای شهر تهران به خشم آمد و گفت: شما که ادعا می کنید هنرمند هستی و حتی نمی توانی در سناریوهایت دو تا شاخ بز را از هم جدا کنی! چرا در مورد مدیریت شهری نظر می دهی و دخالت می کنی؟

این حرف های او را واکنش به سخنان رضا کیانیان قلمداد کردند که مثل میلیون ها ایرانی دیگر نقدهایی را به عملکرد مدیران وارد کرده بود و در اینستاگرامش نوشت که به او هم پیشنهاد داده بودند کاندیدای شورای شهر شود اما چون تخصصی در مدیریت شهری و شهرداری نداشت، نپذیرفت.

حالا در کنار نام عباس جدیدی که او را به واسطه درخت کن ها و زیر دو خم گرفتن های جانانه و کتاب در حوزه نماز نوشتن و البته تن ندادن به رای داوران در دوران اوج می شناسیم، اصطلاح «شاخ بز» هم ذکر می شود.

فقط عباس جدیدی مقصر است؟

جدیدی با همه خویشتن داری که در ماه های گذشته از خود نشان داد مثل بعضی دیگر از اعضای شورای شهر عصبانی است. ماجرا بیشتر از روزی شروع شد که عکسش در کنار تخت مرحوم منصور پورحیدری در فضای مجازی منتشر شد و امان از فضای مجازی که یک گلوله برف را می تواند به بهمن تبدیل کند.

نسل جدید که بی پروا نقد می کند آن عکس و زُل زدن او به دوربین را «متظاهرانه و به نیت خودنمایی» تفسیر کرد و عکس های فتوشاپی عباس جدیدی در کنار پیکر چه گوارا، در کنار فیدل کاسترو، در کنار ترامپ، در کنار ناپلئون بناپارت و … منتشر شد. فشاری خُردکننده که فقط یک کُشتی گیر سنگین وزن می توانست تا دیروز تاب بیاورد.

بعد از فروریختن پلاسکو هم این موج ادامه پیدا کرد و برخی به صراحت نوشتند شورای شهر ناکارآمد با حضور ورزشکاران نتوانسته روی عملکرد شهرداری تهران نظارت داشته باشد و باز هم در شبکه های مجازی به طعن برخی از تخصص های بعضی از اعضای شورای شهر تهران را ذکر کردند:

1)عباس جدیدی: زیر دو خم

2)علیرضا دبیر: بار انداز

3)حسین رضا زاده:دو ضرب

4)هادی ساعی: دیت چاگی(تی چاگی): چرخش بدن و ضربه با پاشنه ی پا به صورت.

عباس جدیدی و حسین رضازاده که هدف بیشترین شوخی ها قرار گرفته اند البته می توانند بگویند که در «انتخابات» شرکت کرده اند و هر دو نزدیک به پانصدهزار رای آورده اند. یعنی مردم تهران پانصدهزار بار به هوش آنها برای مدیریت پایتخت اعتماد کرده اند و گناهی مرتکب نشده اند و می توانند صریح تر بپرسند آیا باقی اعضای شورای شهر تهران جمله فرهیختگان شایسته و مدیران برجسته شهری هستند یا الهه راستگو و عبدالحسین مختاباد و حبیب کاشانی و … را هم می شود در این دسته قرار داد که اصولاً کارنامه درخشان مدیریتی ندارند و بیش از بیست عضو دیگر که حتی اگر در خیابان انقلاب راه بروند بعید است پنجاه شهروند تهرانی آنها را بشناسد!

فقط عباس جدیدی مقصر است؟

زمانی که در رسانه ها اهل قلم فریاد می زدند که شورای شهر را جدی بگیرید و از ظرفیت های آن غافل نشوید چنین روز و روزگاری را پیش بینی می کردند. این فقط شورای شهر تهران نیست که به این آفت گرفتار شده، کافیست سری به شهرستان ها بزنید و ببینید حتی میزان زیبارویی برخی کاندیداها و البته مناسبت های فامیلی چه ها که نکرده است!

می دانم شورای شهر معجزه نمی کند اما تقلیل دادن یک نهاد نظارتی تا سرحد یک زورخانه ورزشکاران ظلم به یک شهر است. کار آمریکا هم نیست، نتیجه همدستی همه مان است. از عقلای سیاسی؟! که آنها را در لیست قرار می دهند تا عزیزانی که الان دارند برای جدیدی جوک می سازند اما به او رای دادند و آنها که گفته می شود از همین الان رفته اند سراغ امثال علی کریمی که وسوسه اش کنند بیاید و کت و شلوار بپوشد و عضو شورای شهر تهران! و حتماً بیخ گوشش می خوانند علی کریمی چه کم از جدیدی و رضازاده دارد؟

باور کنیم که مدیرانی با بهره هوشی و ادبیاتی در حد جدیدی و رضازاده کم نداریم. آنها فقط روی صندلی داغ نمی نشینند و در سکوت و انزوا موریانه وار کارشان را پبش می برند و راهشان را می می روند. هزار فریاد از این دسته که فقط وقتی تشت شان از بام می افتد و اختلاس شان فاش می شود به شهرت می رسند. اینها هزار بار عملکردی بدتر از امثال جدیدی دارند و تیشه به ریشه باورهای مردم می زنند. فقط بافت های فرسوده خطرناک نیستند، مدیرانی از این دست خودشان «آوار» هستند!

رادیوفردا: بر اساس گزارش‌ها، وقوع سیل در شش استان ایران منجر به وارد شدن خسارت فراوان، از جمله تخریب پل‌ها، جاده‌ها، تاسیسات آب و برق و همچنین تخریب ۸۵۰ خانه در استان سیستان و بلوچستان و مرگ یک زن ۶۰ ساله شده است.

به گزارش خبرگزاری فارس، رئیس سازمان مدیریت بحران ایران روز پنج‌شنبه، هفتم بهمن‌ماه، خبر داد که در روزهای گذشته ١٤٩ شهر و روستا در استان‌های هرمزگان، سیستان و بلوچستان، کرمان، فارس، خراسان جنوبی و خراسان رضوی درگیر سیل و آبگرفتگی بوده‌اند.

مرتضی سلیمی، رئیس این سازمان، اعلام کرد که در این حوادث بیش از چهار هزار حادثه‌دیده «اسکان اضطراری» یافته و ۷۳ خودرو از مسیر سیلاب خارج شده است.

در همین حال روزنامه شرق خبر داد که سیل هفته اخیر در جنوب سیستان‌ و بلوچستان خسارت‌های زیادی به بار آورده است.

به گفته این روزنامه، با وجود این خسارت‌ها، بارش ١٦٤ میلی‌متر باران در روزهای گذشته باعث خوشحالی ساکنان این مناطق شده که در ده سال گذشته خشک‌سالی و بی‌آبی را تجربه کرده اند.

ریزش سقف صد منزل در شهرستان خاش از جمله خسارات سیل بوده و در همین حال رضا اربابی، مدیرکل مدیریت بحران سیستان و بلوچستان، خبر داد که یک زن ۶۰ ساله در پی بارندگی شدید و ریزش سقف خانه‌اش کشته شده است.

همچنین، به گفته خبرگزاری ایرنا، بر اثر جاری شدن سیل در استان سیستان و بلوچستان بیش از ۸۵۰ خانه در روستاهای شهرستان های مهرستان، سیب و سوران، سراوان و خاش دچار خسارت شده اند.

در همین حال در شبکه های اجتماعی عکس‌هایی از خسارات سیل در استان سیستان و بلوچستان از جمله تخریب چند پل و جاده منتشر شده است.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، ایجاد سیل‌بند در ایرانشهر در کاهش خسارات سیل تاثیر داشته است.

رسانه‌های ایران گزارش‌هایی نیز از امدادرسانی به پنج استان دیگر منتشر کرده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، شدت سیل در این استان‌ها کمتر از استان سیستان و بلوچستان بوده است.

در ماه‌های گذشته نیز وقوع سیل در استان‌های ایران باعث کشته شدن چندین نفر شده است.

ایران وایر: حاج ابراهیم از قدیمی های بازار کویتی هاست. خودش پشت دخل نیست اما به امور مغازه سرکشی می کند. او وارد کننده کتانی و کفش های ورزشی است. حاج ابراهیم اخیرا در یکی از روزنامه های کثیرالانتشار آگهی استخدام داده و نوشته نیازمند دو بازاریاب و یک آبدارچی است، آنهم فقط از بیکارشدگان پلاسکو.

او می گوید خدا کند توجه مردم و دولت به کسبه بیچاره پلاسکو که شب سال نو کمرشان شکسته، برنگردد و محدود به همین روزهای بحران نباشد: «از روزی که این فاجعه به بار آمده، بعد از آتش نشان ها که جانشان را دادند، من هم مثل هر انسان دیگری نگران کسبه آنجا هستم که کمرشان شکسته.»

حاج ابراهیم تاکید می کند من و شما نمی توانیم درک کنیم میزان فاجعه چقدر بوده. به شماره نمی آید. خیال کنید ششصد واحد تولیدی، چندهزار انسان بیکار شده آنهم شب عید، میلیون میلیون چک برگشتی، زندان، خانواده هایی که منتظر نانند، دخترهایی که شب عید می خواسته اند بروند خانه بخت، جنس هایی که انبار شده اند با هزار امید و حالا خاکستر شده اند و از همه مهم تر عزیزانی که از دست رفته اند و جای خالیشان قابل جبران نیست: «فقط خدا می تواند کمر شکسته پلاسکویی ها را راست کند.»

او قصد استخدام آبدارچی نداشته و تمام این سال ها خودش یا فروشنده مغازه اش، کار آبدارچی را انجام می داده اند: «برو بیای زیادی نداشتیم. مشتری هم که چای خور نیست. خودم یا فروشنده مغازه، رتق و فتق می کردیم اما با بروز این پیشامد می خواهم حداقل به اندازه وسعم زیر دست و بال یک کارگر آسیب دیده را بگیرم.»

کسبه بازار کویتی ها می گویند رقمی بالاتر از چهار هزار کارگر در ساختمان مجاور کار می کرده اند، حالا غم همه چهار راه استانبول را گرفته. صبح که آیند آن حوالی ، غم عجیبی به جانشان می افتد: « به دوستانم گفتم شاید باید یک صندوق راه بیاندازیم و تلاش کنیم برای کارگران بیکار شده مقداری وجه مالی جمع کنیم. انتظار می رود کسبه در این امر خیر همراهی کنند.»

اما فقط کسبه بازار کویتی ها نگران نیستند. در طول چند روزی که گذشته آگهی استخدام و دعوت به همکاری زیادی در رسانه های مجازی و بخش نیازمندی های روزنامه های پایتخت منتشر می شود که بر صدر آگهی نوشته شده: « استخدام فقط جهت کارکنان محترم ساختمان پلاسکو»

آگهی دهندگان، صاحبان تولیدی پوشاک یا مزون های فعال در تهرانند و متقاضی همکاری با کارگر تولیدی، آشپز، پیک موتوری، دوزنده، بازاریاب، حسابدار، نگهبان و کارمند اداری هستند.

خبرگزاری تسنیم بدون اشاره به نام بزرگترین فروشگاه اینترنتی کشور، از قول مسوولان این فروشگاه نوشت: « ما مرکز فروش گسترده و توان مناسبی برای عرضه و فروش کالا داریم، اعلام آمادگی کرده ایم اقلام تولید شده توسط آسیب دیدگان ساختمان پلاسکو را بدون دریافت هرگونه سودی، به فروش برسانیم» بر اساس همین خبر، عوامل این فروشگاه در روزهای نخست فاجعه، مابین نیروهای امدادی و عملیاتی حاضر شده در منطقه به توزیع ماسک پرداخته بودند.

کسبه محل همچنین از حضور دانش آموزان مدارس می گویند. دانش آموزانی که شاخه گل به دست و با پلاکارهایی با عناوین «خدا قوت قهرمان» یا «خدا قوت ناجی آسیب دیدگان» حوالی چهار راه استانبول حاضر شده و از راه دور شاهد فعالیت امدادگران و تیم نجاتند.

در مورد حضور دانش آموزان از حاج ابراهیم می پرسم: « مردم ما نقره نیستند. طلا هستند. آنها مردم با جنمی هستند که مصیبت دیدگان را تنها نمی گذارند. آنها همان روز اولی که محل فاجعه بسته نشده بود آمدند با آب میوه و شیرینی و گل از امدادگرها پذیرایی کردند. زنی آمده بود که یک پایش می لنگید. می گفت ساکن خیابان میرهادی هستم. توی کیفش نان و پنیر و خرما بسته بندی کرده بود و می داد به بچه های آتشنشانی.»

علاوه بر این، به نوشته رسانه ها، افراد داوطلب ساکن تهران یا حاشیه شهر که صاحب امکانات سنگینی همچون جرثقیل مگنتی یا دستگاه برشکاری بودند یا در این مورد تخصص داشتند، با وسایل شان در محل حاضر شده و داوطلبانه اعلام همکاری کردند. صحنه خون دادن مردم در همان لحظات اولیه وقوع حادثه پلاسکو را هم خیلی از رسانه ها ضبط کردند، مانند تصویر شمع روشن کردن و ادای احترام شان در سراسر ایران.

پویش: یکی از آتش‌نشان‌ها می‌گوید: متأسفانه ما جایی برای اعتراض نداریم و حتی پارسال وقتی عده‌ای از همکارانمان برای شکایت به شهرداری رفتند و اعتراض کردند، به‌شدت با آنها برخورد شد و با تهدید و ارعاب هم روبه‌رو شدند.

روزنامه «ایران» آورده است: نگاهشان به خرابه‌ها دوخته‌ شده بود. خسته و بی‌رمق اما برای نجات جان همقطارانشان لحظه‌شماری می‌کردند تا برای چندمین‌بار وارد میدان عملیات شوند. برخی از ابتدای حادثه شاهد ماجرا بودند و با چشمان بهت‌زده‌شان، پرپر شدن همکارانشان را دیده بودند و عده‌ای هم با‌ وجود اینکه شیفت کاری‌شان نبود راهی ساختمان «پلاسکو»یی شدند که از هر گوشه‌اش، آتش زبانه می‌کشید؛ پس حضور هر آتش‌نشان می‌توانست کمکی در عملیات بزرگ امداد و نجات باشد.

نفس‌هایشان را در سینه حبس کرده و در نگاهشان حسرت و انتظار موج می‌زد. درد دلشان زیاد بود و نمی‌توانستند داغ سنگین از دست دادن همکارانشان را باور کنند. ولی تنها یک امید، قوت را به پاهایشان بازمی‌گرداند: «امید به نجات یک رفیق».

آتش‌سوزی و ویرانی ساختمان عظیم پلاسکو در چشم برهم زدنی همه را شوکه کرده بود اما ناپدید و گرفتار شدن افرادی که برای نجات جان همنوعانشان دل به آتش زده بودند، دل ملت را آزرد و این فداکاری اشک همه را در آورد.

من زنده ماندم ولی…

بغض رهایش نمی‌کند. خسته و درمانده روی سنگفرش‌های سرد خیابان جمهوری نشسته و با نگاهی حسرت بار، به خرابه‌های ساختمانی خیره مانده که در چند لحظه در مقابل چشمانش با خاک یکسان شد.

فتاح آقا محمدرضا از مأموران سختکوش ایستگاه ۳۱ آتش‌نشانی تهران است که زمان آتش‌سوزی به محل حادثه اعزام شده و تمام این مدت در صحنه بوده است.

مرد جوان با لباس‌های سوخته و صورت سیاه شده‌اش، جرعه‌ای آب نوشید و با فروخوردن بغض تلخش به تشریح جزئیات ماجرا برای خبرنگار حوادث روزنامه ایران پرداخت و گفت: صبح روز پنجشنبه ۳۰ دی ماه وقتی به ما اعلام کردند که طبقه نهم ساختمان پلاسکو طعمه حریق شده است آژیرکشان راهی محل حادثه شدیم.گرچه هجوم مردم و شلوغی‌ها کمی کار را سخت می‌کرد ولی خیلی سریع به اطفای شعله‌های سرکش پرداختیم.اما آتش خیلی سریع به طبقه دهم سرایت کرد. همان لحظه من پایین آمدم تا با کمک دستگاه‌های دیگر آتش را خاموش کنم اما دقایقی نگذشت که صدای انفجار از طبقه دهم به گوش رسید. لحظات تلخ و وحشتناکی بود. حدود ۶ نفر از همکارانم در طبقه دهم بودند که با این انفجار در طبقه نهم محبوس شدند. راه پله‌ها بسته بود و به سختی می‌توانستیم راهی برای ورود و خروج پیدا کنیم.

ساعت ۱۰ و نیم صبح اعلام کردند که ساختمان در حال ریزش است و باید آنجا را تخلیه کنیم ولی هنوز عده‌ای از مردم عادی در ساختمان بودند و همکارانم برای نجات آنها در ساختمان حضور داشتند. راه پله‌ها ریزش کرده بود و امکان خروج وجود نداشت. بعضی از دوستانم به سمت پنجره آمدند و از طریق نردبان خارج شدند اما پس از شنیدن صدایی مهیب، در کمال ناباوری ساختمان ۱۷ طبقه جلوی دیدگانمان با خاک یکسان شد و دیگر اثری ازهمکاران گرفتار به دستمان نرسید. آتش‌نشان فداکار که با یاد‌آوری روز حادثه اشک در چشمانش حلقه زده بود ادامه داد:«۷سال است که استخدام شده‌ام و برای کمک به همنوعانم تلاش می‌کنم. بارها چنین حوادثی رخ داده بود ولی مصیبت به این بزرگی کمر همه ما را خم کرده و غم از دست دادن رفیقان و همکارانمان که هنوز هیچ ردی از آنها نداریم برایمان سخت و سنگین است.»

به خاطر چشم‌انتظاری خانواده همکارم اینجا هستم

فتاح آقا محمدرضا، در ادامه ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های همکارانش که چشم انتظار خبری از آتش‌نشان‌ها هستند گفت: من هم متأهلم و در روز حادثه در صحنه بودم.تمام این مدت اینجا حضور دارم .همسرم هم هر روز اشک می‌ریزد ودعا می کند.امروز همسرم خواست تا به خاطر دختر کوچولویمان چند ساعتی کنارشان باشم.اما در حالی که بسیاری از فرزندان و خانواده‌های همکاران‌مان چشم انتظار خبری از عزیزان‌شان هستند نمی‌توانیم اینجا را ترک کنیم.

دردسر لباس‌های کهنه آتش‌نشانان

کنار جدول روبه‌روی ساختمان نشسته و به لودرهایی که در حال خاکبرداری هستند چشم دوخته. شاید در زیر این آوارها ردی از همکارانش به‌دست بیاید.

حسین فریدون‌نسب، از ایستگاه ۵۸ در حالی که منتظر است تا پس از مرحله خاکبرداری بار دیگر وارد خرابه‌ها شود و به خاموش کردن آتش‌های زیرخاکستر بپردازد به خبرنگار ماگفت: «همه ما شوکه هستیم. خانواده‌ها چشم انتظارند و می‌خواهند تا خبری از عزیزانشان به آنها بدهیم. حجم این آوار ناامیدمان می‌کند ولی تنها امیدمان به خداست.»

این آتش‌نشان فداکار که آستین‌های لباس آتش‌نشانی‌اش پاره شده وبخشی ازلباس‌هایش هم سوخته، ادامه داد: ما ۵ هزار نیروی عملیاتی هستیم اما با هزار لباس آتش‌نشانی. متأسفانه به خاطر بی‌توجهی‌های مدیران‌مان ومسئولان شهری با کمبود امکانات روبه‌روهستیم که کار را برای ما سخت کرده است. اگر کیفیت لباس‌های ما بهتر شود به طورقطع راحت‌تر می‌توان دل به آتش زد ولی گاهی همین ابتدایی‌ترین مسائل مشکل‌ها را برایمان دو چندان می‌کند.

سختی کار آتش‌نشان در رده آخر

یکی دیگر از همکاران این آتش‌نشان در حالی که از مسئولان گلایه داشت، گفت: متأسفانه هیچ وقت آتش‌نشانان جدی گرفته نشدند و همیشه به سادگی از کنارشان گذشتند.حتی حالا با وجود این حادثه غم انگیز وبزرگ و از دست دادن همکارانمان، بنیاد شهید آنها را شهید نمی‌داند. تنها شهدای جنگ را شهید عنوان می‌کنند.مگر این نیست که آنها با گلوله به جنگ رفتند تا هموطنانشان را نجات دهند. ما هم بواسطه آتش تن به آتش می‌زنیم تا عزیزانمان را نجات دهیم. آنها برای حفظ کشور، ناموس وجان ومال مردم قدم در راه گذاشتند و ما آتش‌نشان‌ها هم از جانمان می گذریم تا گرفتاران را نجات دهیم. ولی افسوس که هیچ گاه صدایمان به جایی نرسید و از درجه‌بندی سختی کارهم در رده سوم قرار گرفتیم. ما هم خانواده داریم و عزیزانی که چشم به راهمان هستند.در این حادثه ما نجات پیدا کردیم ولی به قیمت از خودگذشتگی همکاران آتش‌نشانمان. ای کاش حداقل کیفیت ابزاری که در دسترسمان هست بالا برود و تجهیزات بیشتری در اختیارمان قرار بگیرد. گرچه مدتی است لباس‌های با کیفیت خوب در دسترسمان هست ولی هنوز برخی از آتش‌نشانان با لباس‌هایی که جنس خوبی ندارند و در آتش و حرارت آسیب می‌بینند دل به آتش می‌زنند. ای کاش لباس‌های کهنه ما از رده خارج شود و کمی هم امنیت و جان ما درعملیات‌های مختلف که با جان‌مان سروکاردارد در نظر گرفته شود.

جایی برای اعتراض نداریم

یکی دیگر از این قهرمانان فداکار نیز همسو با همکارش به خبرنگار «ایران» گفت: متأسفانه ما جایی برای اعتراض نداریم و حتی پارسال وقتی عده‌ای از همکارانمان برای شکایت به شهرداری رفتند و اعتراض کردند به‌شدت با آنها برخورد شد و با تهدید و ارعاب هم روبه‌روشدند؛ اما این رسم برخورد با جانفشان‌ها نیست.

یادی از خانواده آتش‌نشانان شهید

یکی از آتش‌نشانان ایستگاه ۴۰ نیز در حالی که در غم از دست دادن همکارش اشک می ریخت، گفت: ما بارها در امدادرسانی‌ها همکارانمان را از دست دادیم. اما این سازه‌ها و بافت‌های فرسوده کار را برای ما سخت‌تر می‌کند.ای کاش در این شرایط به فکر خانواده همکارانمان باشیم که چشم انتظار خبری از عزیزانشان هستند. ای کاش این لحظات پردلهره را فراموش نکنیم نه تنها این حادثه دیدگان پلاسکو بلکه شهیدان دیگر که در عملیات‌های همین امسال و سالهای گذشته جانشان را از دست دادند تا دیگران زنده بمانند. برادرم شهید شده و می‌دانم این خانواده‌ها چه می‌کشند. ای کاش مسئولان درتمام بخش‌ها به فکرشان باشند تا گوشه‌ای از آلام‌شان التیام بخشیده شود.

بی‌مسئولیتی به چه قیمت؟

آتش‌نشان دیگری که در صحنه ویرانی و خاکبرداری «پلاسکو» به لودرها خیره شده بود با تأسف گفت: می‌دانید این صاحبان ساختمان درآمدشان چقدر بود؟ حداقل ۲۰۰ میلیون تومان در ماه؟ یعنی اینها پول نصب یک دستگاه اطفای حریق نداشتند؟ مگر هزینه‌اش چقدر می‌شد؟ به طور قطع هر قدر هم هزینه می‌کردند همیشه برایشان این دستگاه و امکانات می‌ماند. ولی حالا مگر آتش‌نشان‌های ما زنده می‌شوند و میلیاردها تومان خسارت بازمی‌گردد.آیا ایمنی این قبیل ساختمان‌ها ارزش نداشت که به چنین فاجعه‌ای بینجامد.متأسفانه همه ما فکر می‌کنیم مرگ برای همسایه است. اما روز پنجشنبه، همکارانم و کسانی که در عملیات‌های مختلف با هم بودیم در یک چشم به هم زدن زیر صدها تن آوار و آتش ماندند.آنها مظلومانه رفتند تا مردم زنده بمانند؛ اما افسوس که …

بهترین‌هایمان را از دست دادیم

یکی دیگر از آتش‌نشانان در حالی که خستگی در چهره‌اش موج می‌زد و تازه از میدان عملیات بازگشته و برای لحظاتی کنار زمین نشسته بود تا کمی نفس بگیرد تا بازهم به محل عملیات بازگردد، سرش را تکان داد و گفت: باور کنید هنوز هم باور نمی‌کنیم این صحنه‌ها واقعی باشد.ما و خانواده نمی‌توانیم این فاجعه را باور کنیم. تا زمانی هم که رد و نشانی از آنها به‌ دست نیاوریم آرام و قرار نمی‌گیریم و باید تا آخر به عملیات ادامه دهیم. وی ادامه داد: ما ۲۰ نفر از بهترین‌ها و نخستین‌ها را از دست دادیم. آنها بهترین بودند که برای نجات جان و مال مردم با وجودی‌که می‌دانستند مرگ از شاهرگ هم به آنها نزدیک است دست از عملیات و امدادرسانی برنداشتند.باور کنید بهترین‌هایمان پر کشیدند و نمی‌دانیم چه انفاقی می‌افتد.

در میان همه این آتش‌نشانان فداکار و خسته که دیگر رمقی برایشان نمانده، عده‌ای از همکارانشان از اقصی نقاط شهر برای کمک به صورت خودجوش آنجا آمده بودند تا کمکی به آنها کنند. جلال رحمان‌زاده یکی از این آتش‌نشانان است که به‌عنوان نیروی کمکی از ایستگاه گلستان در شهرری به اینجا آمده تا پا به پای همکارانش تلاش کند. آتش‌نشان‌هایی از سایر شهرها نیز آمده‌اند و …

‌تجهیز بی‌سیم شخصی به کلاه‌های حریق

یکی از آتش‌نشانان دیگر هم بیان کرد: ای‌کاش کلاه‌های آتش‌نشانی به بی‌سیم‌های شخصی مجهز شود، گرچه این امکانات وجود دارد ولی متأسفانه همچنان ما با مشکلات اساسی در این زمینه روبه‌رو هستیم. اگر همین امکانات اولیه برای ما فراهم شود قطعاً در زمان حوادث امنیت ما بیشتر می‌شود.

دیگربان: محمود علوی٬ وزیر اطلاعات گفته که «در حال حاضر هیچ نشانه و علامتی از تروریستی بودن ساختمان پلاسکو در دست نیست.»

علوی افزوده «اگر شواهد موجود نشان دهد که اراده تروریستی در این میان بوده٬ قطعاً تدبیر اندیشیده خود را اجرا خواهیم کرد.»

وی اضافه کرده «در حال حاضر وزارت اطلاعات اشراف اطلاعاتی کاملی در این ماجرا دارد و تاکنون به نشانه‌ای مبنی بر اینکه وقوع این حادثه به دنبال اهداف خاص بوده در دست نیست.»

وزیر اطلاعات همچنین گفته «اجازه نخواهیم داد یکسری افراد فرصت‌طلب بهره‌برداری سیاسی نامعقول از این ماجرا داشته باشند.»

علوی در پاسخ به پرسشی درباره مشکوک بودن یا نبودن انفجارهای رخ داده در ساختمان پلاسکو، دقایقی قبل از فرو ریختن هم گفته «در این خصوص نمی‌توانیم اظهارنظری کنیم.»

عصرایران:دی ماه 1395 پایان تلخی داشت و دهها نفر که اغلب شان آتش نشانان فداکار بودند، در فاجعه آتش سوزی و فروریختن ساختمان معروف پلاسکو، جان باختند یا مجروح شدند.
در این باره می توان به سه نکته اشاره کرد که فراتر از حادثه کنونی است:

1 – مقامات شهرداری می گویند بارها و بارها به مالکان ساختمان پلاسکو هشدار داده اند که این ساختمان ایمن نیست و اتفاقاً در نامه های مکتوبی که داده اند، درباره وقوع آتش سوزی هم تذکر داده اند ؛ پلاسکوی 54 ساله، آنقدر ناامن بود که شرکت گاز حاضر نشده بود انشعاب گاز به آن بدهد.

سوال اینجاست که آیا به کسانی که در مرکز شهر، بمبی به عظمت پلاسکو را آماده انفجار کرده بودند، فقط باید هشدار و نامه داده می شد یا این که مسؤولان شهر، وظایف دیگری هم داشته اند؟

سه نکته درباره فاجعه

وقتی مسؤولان به این جمع بندی می رسند که فلان ساختمان شهری، ناامن است، آیا باید فقط نامه نگاری کننند یا این که ضرب الاجلی بدهند و بعد حکم تخلیه و تخریب این بمب های غول پیکر را بگیرند و اجرا کنند؟

شاید گفته شود که در این ساختمان ها ، هزاران نفر مشغول کارند و نمی شود آنها را جابجا کرد ولی آیا تعطیلی این ساختمان ها هزینه بیشتری دارد یا فاجعه ای نظیر آنچه در پلاسکو رخ داد و دهها تن کشته و مجروح شدند و صدها میلیارد تومان نیز دود شد و به هوا رفت؟!

مسؤولان می گویند در این ساختمان، انبارهای گازوئیل وجود داشته است و احتراق و انفجار همین انبارها، باعث فرو ریختن ساختمان و قربانی شدن ده ها نفر شده است. چرا مسؤولان در برابر این وضعیت خطرناک کاری نکردند و فقط به نامه نگاری بسنده کردند؟ در کجای دنیا، در برج 17 طبقه، آن هم وسط شهر و یک منطقه پرجمعیت اجازه می دهند انبارهای متعدد گازوئیل درست کنند که نتیجه اش هم بشود این؟!

راستی چند بمب دیگر مانند پلاسکو در تهران و شهرهای دیگر، منتظر یک جرقه اند که منفجر و بر روی مردم بی گناه آوار شوند؟

قطعاً مسؤولان شهری خواهد گفت که تعطیل، الزام به بازسازی یا تخریب این بناها، روندی طولانی دارد؛ حق شاید با آنها باشد ولی با فاجعه ای که رخ داد، باید ساز و کاری فوری اندیشیده شود و به کمک دستگاه قضایی، همه ساختمان های خطرآفرین، در یک برنامه زمان بندی شده، تخلیه و بازسازی شوند.

عصر امروز، خبر رسید که دادستانی تهران مجوزهای لازم را داده است تا در صورت نیاز هرگونه تخریبی در ساختمان های اطراف پلاسکو صورت گیرد تا کمک به مصدومان تسریع شود. این نشان می دهد که فضا برای اقدام مهیاست و شهرداری ها می توانند با بهره گیری صحیح از بستر مهیا شده، اقدامات عملی علیه ساختمان های نا امن را آغاز کنند و به پشتوانه دستگاه قضایی، این بمب ها غول آسا را خنثی کنند. هیچ بهانه ای مسموع نخواهد بود.

2 – تصاویر منتشره از نحوه اطفای حریق، حیرت آور و تأثر انگیز است و یاد آور مثل “آب دادن به فیل با قاشق چایخوری” است.
آتش نشانی ها در ایران، از قافله نوسازی و مدرنیزاسیون بسیار عقب مانده اند و اگر هنوز سرپا هستند، به لطف ایثارگری های آتش نشانانی که با کمترین امکانات کار می کنند.

سه نکته درباره فاجعه

واقعاً چرا در شهری مانند تهران که پر است از برج های بلند، امکانات اطفای حریق اینقدر باید ناچیز و ناکارآمد باشند؟ آیا مسؤولان شهری، از اتفاقات قبلی، مانند آنچه در دی ماه 93 در همین خیابان جمهوری رخ داد و کمبود امکانات خود را نشان داد، درس نگرفته اند؟
واقعاً چه سهمی از درآمدهای شهری برای تجهیز آتش نشانی به امکانات مدرن، مانند هلی کوپترهای اطفای حریق در نظر گرفته شده است؟ چرا باید شهرهای ما در برابر حوادث شناخته شده و پرتکراری مانند آتش سوزی اینقدر بی دفاع باشند؟ مدیریت شهری که فقط فروختن تراکم و جمع کردن زباله ها و گلکاری نیست.

3 – در روز حادثه، در دو جا، ازدحام جمعیت بود، یکی در اطراف ساختمان پلاسکو و دیگری در مراکز انتقال خون.
اولی ها – به جز نیروهای پلیس و امدادی و خبرنگاران – عمدتاً افرادی بودند که آمده بودند تا حس کنجکاوی خود را ارضا کنند و عکس و فیلم بگیرند؛ آنها با تجمع خود مانع از امدادرسانی به موقع شدند. در همان ساعات نخستین حادثه، ویدئوی کوتاهی منتشر شد که آمبولانس گرفتار در جمعیت را نشان می داد و راننده اش از مردم خواهش می کرد که راه را باز کنند. همین فیلم چند ثانیه ای گویای وضعیت فرهنگی بخش مهمی از جامعه بود و چه تأسف آور!

سه نکته درباره فاجعه

اما گروه دوم کسانی بودند که از سر انساندوستی به مراکز انتقال خون رفته بودند تا خون شان را اهدا کنند و زندگی مصدومان حادثه را نجات دهند.

مختصر بگویم: تا زمانی که دسته اول در کشور ما اکثریت دارند، نه فقط کار امدادرسانی در حوادث، که همه امور کشور با اختلال و وقفه مواجه خواهد بود.

ایران وایر: ظهر روز پنج شنبه آخرین روز از دی ماه ۱۳۹۵ شمسی دیگر در چشم انداز خیابان جمهوری تصویری از ساختمان ۱۵ طبقه «پلاسکو» نداشت؛ ساختمانی ۵۵ ساله در مرکز تهران که در لحظه فروریختن تنها نامی را که به یاد آورد، «حبیب القانیان»، سازنده آن بود که در روزهای شتاب‌زده انقلاب ایران، به حکم شیخ «صادق خلخالی»، در تصمیمی ۲۰ دقیقه‌ای به دار آویخته شد.

آتش در کم‌تر از چهار ساعت به جان پلاسکو افتاد. شعله‌های آن از یک مغازه کوچک در طبقه نهم آغاز شد و خیلی زودتر از آن چه فکرش را بکنند، همه ساختمان را در خود گرفت. شاهدان عینی در ساختمان پلاسکو می‌گویند که صبح پنج‌شنبه هر هفته گروهی از کاسبان این ساختمان مجلس زیارت عاشورا برگزار می‌کردند. از آن جا که این ساختمان بلندمرتبه گازکشی نشده بود، بعضی از واحدهای تجاری از گاز پیک نیک برای گرمایش استفاده می‌کردند. آخر هم این گاز پیک نیک آتش به جان پلاسکو انداخت؛ آتشی که شاید خیلی پیش‌تر، درست در صبح یک روز بهار سال ۵۸ در زندان «قصر» تهران شعله کشید و حاج حبیب القانیان مکه نرفته با تصمیم شخصی حاکم شرع انقلابی به جرم کارآفرینی محکوم به اعدام شد. این شعله حالا دامن بیش از ۴۰۰ کاسب و هزاران نفری را گرفت که در این سال‌ها نانشان از این ساختمان به خانه می‌بردند.

شانه پلاستیکی راز اولین آسمان خراش تهران

او و برادرانش، اولین کارخانه پلاستیک و ملامین‌سازی در ایران را در اوایل دهه 1340، زمانی ساختند. به همین دلیل حبیب القانیان همیشه یک شانه پلاستیکی را در جیب خود نگه می‌داشت تا به یاد داشته باشد سرمایه‌اش را از کجا به دست آورده است. حاج حبیب القانیان، حاجی مکه نرفته یهودی که به خاطر زیارتش از بیت المقدس به او حاجی لقب داده بودند، یکی از مشهورترین تاجران و کارآفرینان و از خانواده‌های سرشناس یهودی ایرانی بود.

حبیب القانیان در سال ۱۲۹۱ شمسی در محله یهودی‌نشین «عودلاجان» تهران به دنیا آمد. پدرش، حاجی «بابایی» در عودلاجان خیاط بود و مادرش، «حنا» به خاندان شموییل نبی منسوب. حبیب در مدرسه «الیانس» تحصیل کرد و در 15 سالگی به مدیریت هتل دایی خود، «عزیزالله القانیان» در خیابان «فردوسی» رسید. اما خیلی در این هتل نماند و به مدیریت مغازه «انصاف» رسید که متعلق به یکی از اقوام‌شان بود. ولی این هم برای او کافی نبود و حبیب القانیان با سرمایه‌ای کوچک به همراه سه برادرش در سرای «حاج اسماعیل» بازار، تجارت‌خانه‌ای تأسیس کرد و در کار واردات اجناسی چون ساعت، پارچه، رادیو و ماشین خیاطی از امریکا و اروپا وارد شد. این تجارت با آغاز جنگ جهانی دوم رو به افول رفت اما ستاره خاندان القانیان تازه درخشیدن گرفت.

القانیان هم چنین به همراه برادرانش، چندین پاساژ و بنای تجاری را در تهران ساختند. آن‌ها در اسراییل نیز اقدام به ساختن برجی ۲۳ طبقه به نام «شیشمون» کردند. البته این تنها کارهای القانیان‌ها نبود؛ آن‌ها در کنار کارهای اقتصادی، از امور خیریه و عام المنفعه هم غافل نبودند و در کنار ساخت بناهای مختلف، در نوسازی کنیسه‌ها و مساجد و بیمارستان‌ها حضور جدی داشتند.

حاج حبیب زمانی که بیمارستان خیریه کلیمیان تهران به نام «سپیر» دچار مشکلات زیادی شد، به طور شخصی هزینه تعمیرات آن را تأمین کرد و وسایل ساختمانی را به طور رایگان در اختیار بیمارستان داد. او همین طور با استفاده از اعتبار و تضمین شخصی، از بانک ملی هفت میلیون ریال وام گرفت و در اختیار مدیران بیمارستان سپیر قرار داد تا این بیمارستان را بازسازی کنند. این بیمارستان هنوز در جنوب تهران میزبان خانواده‌های کم درآمد است.

القانیان در دهه 40، بعد از اتفاقاتی که در جامعه یهودیان رخ داد، سمت رهبر جامعه کلیمیان ایران را به عهده گرفت و برای سال‌های متمادی ریاست آن را برعهده داشت؛ دورانی که کلیمیان ایران از عصر طلایی خود یاد می‌کنند. در این دوره، با موافقت القانیان، املاک ملی یهودیان در سراسر ایران که بدون مالک بودند، به انجمن منتقل شدند. تأسیس صندوق ملی انجمن کلیمیان، تشکیل کمیته فرهنگی کلیمیان، تعیین کمیته شورای حل اختلاف و داوری بین کلیمیان، تصویب قانون تعدیل حق ارث زنان و دخترهای یهودی و ساخت بنای انجمن کلیمیان در خیابان «آقا شیخ هادی» از کارهای مهمی بود که در دوران ریاست القانیان انجام شد.

حبیب القانیان انجمن خیریه‌ای را تأسیس کرده بود که هزینه‌ها و وسایل دانش‌آموزان بی بضاعت مدارس «اتحاد» را تأمین می‌کرد. او هم چنین در انتخابات ۱۳۳۹ اتاق بازرگانی ایران، به عنوان نخستین یهودی بر کرسی اتاق نشست. او هزار و ۷۰۰ کارت بازرگانی را از سه هزار و ۲۶۰ اتاق خرید و هفتمین عضو این اتاق شد. اما ستاره القانیان در سال ۵۴ افول کرد. او در مقابل خواست «اشرف پهلوی» برای جمع آوری ۱۰۰ میلیون دلار توسط انجمن کلیمیان سر باز زد. همین باعث شد تا به زندان بیفتد. گفته می‌شود القانیان را در فرودگاه به جرم گران فروشی دو عدد نمک دان پلاستیک بازداشت و به زندان فرستاندند.

انجمن کلیمیان بلافاصله برای آزادی حبیب القانیان، با حضور جمعی از مسوولان جامعه تشکیل جلسه داد تا هرچه زودتر برای حل این مساله، پی گیری‌های لازمه قانونی انجام شود پس از پنج ماه تبعید و زندان، حاج‌حبیب القانیان از زندان آزاد شد. او به شهر سنندج تبعید شده و اتهام وارده به او گران‌فروشی و مدت تبعید، سه ماه در نظر گرفته شده بود. گرچه در سنندج حاج‌حبیب از حمایت و هم دردی جامعه یهودیان کُرد به‌طور کامل برخوردار بود و تا حدودی تحمل این ناراحتی برای او آسان شده بود ولی انعکاس بازداشت وی ضربه غیرمنتظره‌ای به اعتبارش به شمار می‌رفت. ضمن آن که این‌گونه حرکت‌ها، اثرات ناخوشایندی در روحیه خانواده القانیان و نیز جامعه کلیمیان ایران به جای گذاشت.

عصرایران: محدودیت ترافیکی در مسیر غرب به شرق خیابان جمهوری و جنوب به شمال خیابان فردوسی اجرا شده است.
صبح امروز ساختمان پلاسکو تهران دچار آتش سوزی شد.

به گزارش عصر ایران، پلاسکو اولین ساختمان بلند تهران است که قبل از انقلاب ساخته شده بود.

* خبرهای جدید:

14:45 – پیامک محبوس شدگان آوار پلاسکو به نیروهای امدادی

شاکری، رئیس کمیته عمران شورای شهر تهران:
یک یا دو نفر از محبوس شدگان با ارسال پیامک به نیروهای امدادی اعلام کرده‌اند که در موتورخانه ساختمان پلاسکو در جان پناهی محبوس شده‌اند/ قطعا با برش ساختمان و آوار برداری کامل می‌توان به این افراد دسترسی پیدا کرد.
ادامه خبر

بی‌بی‌سی: ساختمان پلاسکو واقع در مرکز تهران به دنبال آتش‌سوزی فروریخته است.

این ساختمان صبح پنجشنبه، ۳۰ دی (۱۹ ژانویه)، دچار آتش‌سوزی شده بود و منابع خبری ایران تصاویری از تلاش آتش‌نشانان برای خاموش کردن آتش را منتشر کرده بودند. براساس گزارش‌های قبلی، آتش‌سوزی حدود ساعت ٧:٣٠ به وقت محلی آغاز شد و طبقات نهم به بالای این ساختمان را فرا گرفت و اگرچه ساعاتی بعد، سازمان آتش‌نشانی اعلام کرد که آتش فرونشانده شده است.

کوتاه مدتی پس از آن، برخی خبرگزاری‌های داخلی گزارش کردند که آتش دوباره شعله‌ور شده و ساختمان فرو ریخته است.

به گزارش تلویزیون جمهوری اسلامی، هنگام فروریختن ساختمان، تعدادی از ماموران آتش‌نشانی در داخل ساختمان بودند و احتمال دارد زیر آوار مانده باشند. خبرگزاری تسنیم به نقل از اورژانس کشور گزارش کرده که تاکنون ۳۸ مصدوم به مراکز درمانی منتقل شده‌اند که بیشتر آن‌ها آتش نشانان هستند. وی گفته است عملیات نجات و کمک به مصدومان ادامه دارد و ممکن است آمار مربوطه تغییر کند.

خبرگزاری صدا و سیما از کشته شدن سی مامور آتش‌نشانی در این حادثه خبر داده اما منابع رسمی این خبر را تایید نکرده‌اند هر چند با توجه به گستردگی حریق و فروریختن ساختمان، در مورد تلفات احتمالی این واقعه نگرانی‌ وجود دارد.

ساختمان پلاسکو در خیابان اسلامبول (استانبول) واقع شده و یکی ازمراکز عمده توزیع پوشاک در تهران محسوب می‌شد و احتمالا وجود مواد قابل اشتعال به گسترش آتش منجر شد.

وقوع آتش‌سوزی باعث ایجاد ترافیک سنگین در خیابان‌های محل به خصوص تقاطع خیابان جمهوری و فردوسی شده و پلیس محدودیت‌های ترافیکی ویژه‌ای را در محل به اجرا گذاشته بود.

ساختمان یا پاساژ پلاسکو با هفده طبقه، از جمله اولین ساختمان‌های مرتفع در ایران است که در سال ۱۳۴۲ تکمیل شد.

این ساختمان توسط حبیب‌الله القانیان ساخته شد که سازنده و مالک ساختمان مرتفع دیگری به نام ساختمان آلومینیوم نیز بود. القانیان، که از تاجران و صاحبان صنایع عمده ایران محسوب می‌شد، ریاست انجمن یهودیان ایران را هم برعهده داشت. او چند روز پس از انقلاب دستگیر و چند ماه بعد به دستور صادق خلخالی، قاضی شرع دادگاه انقلاب، اعدام شد.

حبیب‌الله القانیان اولین کارخانه تولید لوازم پلاستیکی را با نام پلاسکو و اولین کارخانه تولید پروفیل آلومینیوم را در ایران تاسیس کرده بود.

اموال حبیب‌الله القانیان، از جمله ساختمان پلاسکو پس از انقلاب مصادره شد و در اختیار بنیاد مستعضفان قرار گرفت.