اخبار

بی‌بی‌سی: وکیل آرش صادقی، زندانی سیاسی که بیش از دو ماه است اعتصاب غذا کرده، می‌گوید دادستانی برای دادن “مرخصی” به آقای صادقی و همسرش درخواست “وثیقه” کرده است.

امیر رئیسیان، وکیل آقای صادقی، در توییتر خود نوشته و همین‌طور به یکی از سایت‌های خبری در ایران گفته است که دادستانی برای “مرخصی درمانی” آرش صادقی و “مرخصی” همسرش، گلرخ ابراهیمی، وثیقه خواسته است.

آقای رئیسان می‌گوید روز یکشنبه وثیقه را به دادگاه خواهد برد.

آقای صادقی، که به ۱۹ سال حبس محکوم شده‌ است، خواهان آزادی همسرش گلرخ ابراهیمی ایرایی است که برای گذراندن ۶ سال حبس به زندان اوین منتقل شده است. یکی از مستندات اتهام‌های خانم ایرایی داستان منتشرنشده‌ای است که او درباره سنگسار نوشته بود.
نامه نماینده مجلس به رییس قوه قضاییه

امروز الیاس حضرتی، نماینده مجلس ایران، در نامه‌ای به صادق لاریجانی، رئیس قوه قضاییه، خواهان “دستور صریح و سریع” او برای رسیدگی به مطالبات آرش صادقی و علی شریعتی، شده است. علی شریعتی هم مانند آرش صادقی بیش از دو ماه است که اعتصاب غذا کرده است.

آقای حضرتی در نامه خود به رئیس قوه قضاییه ایران گفته است به دلیل برخورد امنیتی با مجرمان سیاسی این افراد “از حقوق مسلم خودشان محروم شده‌اند” و ” بی‌توجهی به مطالبات قانونی این زندانیان منجر به این شده است که برخی از آنان دست به اعتصاب غذا بزنند”.

نماینده مجلس ایران گفته است که رئیس قوه قضاییه و مسئولان زندان موظف به حفظ سلامتی زندانیان هستند. او از صادق لاریجانی خواسته دستور رسیدگی به مطالبات آقایان صادقی و شریعتی را بدهد ” تا آسیبی به آنان وارد نشود و اگر حقی از آنان ضایع شده، اعاده گردد.”

روز گذشته محمود صادقی، دیگر نماینده مجلس هم گفت پیگیر وضعیت آقایان صادقی و شریعتی است. احمد مازنی، نماینده دیگر مجلس هم با حمایت از آرش صادقی گفته است که متهمانی مانند او باید در دادگاه‌هایی با هیئت منصفه محاکمه شوند.

محمدعلی ابطحی گفته برخورد قوه قضاییه با آرش صادقی “نشانه ضعف حاکمیت” است.رحمت الله حافظی، نماینده شورای شهر هم گفته است که از دادستانی خواسته تا به عنوان پزشک بتواند با آرش صادقی ملاقات کند.

شهیندخت مولاوردی، معاون رییس جمهور ایران، هم قول پیگیری وضعیت آرش صادقی را داده است.

آرش صادقی، زندانی سیاسی ترند اول جهانی در توییتر شد
اعتصاب غذای طولانی هفت زندانی در ایران

در هفته‌های اخیر چند زندانی در ایران اعتصاب غذا کرده‌اند. در شصت و هشتمین روز اعتصاب غذای آرش صادقی و با شدت گرفتن نگرانی‌ها از وضعیت جسمی او حرکت گسترده‌ای در حمایت از او شکل گرفته و عده‌ای از فعالان و مردم عادی با شعارنویسی در خیابان‌ها و شبکه‌های اینترنتی خواهان رسیدگی به خواسته‌های او شده‌اند.

علی شریعتی، دیگر زندانی اعتصابی، از آغاز حبسش در آبان ماه اعتصاب غذا کرده است. یکی از جرایم آقای شریعتی شرکت در تجمع اعتراض به اسیدپاشی‌های اصفهان در سال ۱۳۹۳ بوده است.

خانواده علی شریعتی از وخامت حال او خبر می‌دهند.
الیاس حضرتی، نماینده مجلس، در نامه خود به صادق لاریجانی نوشته است: ” برای جمهوری اسلامی شایسته نیست که به خاطر تعداد انگشت شمار زندانی سیاسی، در سطح جهانی متهم به نقض حقوق بشر و حقوق زندانیان شده و تصویر نامناسبی از آن برای جهانیان ترسیم شود.”

آقای حضرتی خواهان تجدید محاکمه زندانیان اعتصابی و تخفیف مجازات آنها شده است.

سعید شیرزاد، محمدرضا نکونام، حسن رستگاری مجد، مهدی کوخیان، محمدعلی طاهری و نزار زکا، شهروند لبنانی، زندانیان دیگری هستند که از اعتصاب غذای آنها ابراز نگرانی شده است.

مرتضی مرادپور، زندانی دیگری که اعتصاب غذا کرده بود با قول آزادی از طرف مسئولان قضایی اعتصاب غذایش را شکست و آزاد شد.

مادر مرتضی مرادپور یکی از کسانی است که در روزهای اخیر از آرش صادقی خواسته‌اند به اعتصاب غذای خود پایان دهد.

پویش: نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه خواستار رسیدگی به مطالبات دو تن از زندانیان سیاسی و دستور سریع برای جلوگیری از به خطر افتادن جان آن‌ها به خاطر اعتصاب غذا شد.

الیاس حضرتی در نامه خطاب به آیت الله آملی لاریجانی نوشت:

«ریاست محترم قوه قضاییه

جناب آیت الله آملی لاریجانی

با سلام و احترام

همچنان که مطلعید قانون جرم سیاسی بسیار دیرهنگام به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده و متاسفانه هنوز درباره هیچ کسی هم اجرایی نشده است. نتیجه چنین عملکردی این است که اکنون کسانی که در واقع مجرم سیاسی محسوب می‌شوند به عنوان متهم امنیتی محاکمه شده و در زندان به سر می‌برند. این افراد مطابق قانون اساسی از حقوق مسلم خودشان محروم شده‌اند و اکنون در شرایطی در زندان به سر می‌برند که حق آنان ضایع شده است. برای جبران این حق ضایع شده مناسب است که محاکمات آنان تجدید شده و در مجازات آنان تخفیف اعمال شود.

متاسفانه بی‌توجهی به مطالبات قانونی این زندانیان منجر به این شده است که برخی از آنان دست به اعتصاب غذا بزنند تا درخواست آنان شنیده شود؛ یعنی با به خطر انداختن جان و سلامتی خود به وضعیت موجود اعتراض کرده‌اند.

از آنجا که قوه قضاییه و مسئولان زندان ضامن حفظ سلامتی زندانیان هستند بجاست دستور مقتضی برای رسیدگی به مطالبات دو تن از زندانیان سیاسی که دست به اعتصاب غذا زده‌اند (آقایان آرش صادقی و علی شریعتی) صادر شود تا آسیبی به آنان وارد نشود و اگر حقی از آنان ضایع شده، اعاده گردد.

طبعا برای جمهوری اسلامی شایسته نیست که به خاطر تعداد انگشت شمار زندانی سیاسی، در سطح جهانی متهم به نقض حقوق بشر و حقوق زندانیان شده و تصویر نامناسبی از آن برای جهانیان ترسیم شود.

اینجانب به عنوان نماینده مردم شریف در مجلس شورای اسلامی وظیفه خود دانستم این امر را به حضرتعالی متذکر شوم تا با دستور صریح و سریع شما در این زمینه اقدام مناسب صورت بگیرد و جان دو تن از زندانیان به خاطر اعتصاب غذای ناچاری آنان به خطر نیفتد.

خداوند مفاسد امور مسلمین را اصلاح کند و خادمان به اسلام و مردم و نظام اسلامی را محفوظ بدارد.

«الیاس حضرتی»

دانشجو آنلاین 95/10/10:«حسین صادقی پدر زندانی سیاسی آرش صادقی در حمایت از فرزندش دست به اعتصاب‌غذا زد.
وی بیان کرد که فرزندش آرش در شصت و هفتمین روز از اعتصاب‌غذای اعتراضی خود پیکار لحظه به لحظه مرگ را تجربه می‌کند. او ادامه داد که روز دوشنبه ۶ دی ماه آرش به‌دلیل وخامت جسمی‌اش به‌صورت اورژانسی به بیمارستان طالقانی منتقل شد و تحت معاینه و آزمایش قرار گرفت. پزشکان بیمارستان وضعیت جسمی فرزندم را شدیداً وخیم گزارش کردند و در نتیجه‌ای کتبی، نسبت به «وضعیت قلبی خطرناک»، «خطر ایست قلبی»، «خطر به کما رفتن و حتی فوت فرزندم» هشدار داده‌اند“.
پدر آرش صادقی گفت ”اکنون از روز جمعه هفته گذشته (۳دی ماه) در اعتراض به عدم توجه مسئولان جهت رسیدگی به مطالبات فرزندم، ممنوع‌الملاقات بودن با همسرش و همچنین در حمایت از اعتصاب‌غذا و خواسته‌هایش دست به اعتصاب‌غذا زده‌ام و خواستار رسیدگی به مطالبات و وضعیت وخیم فرزندم هستم و از همگان می‌خواهم صدای فرزندم، همسرش و دیگران عزیزان در بند باشند“.
لازم به ذکر است زندانی سیاسی آرش صادقی از تاریخ سوم آبان ماه در اعتراض به دستگیری همسرش گلرخ ابراهیمی ایرایی و روند غیرقانونی دستگیری و محاکمه خود و همسرش دست به اعتصاب‌غذا زده و در شرایط وخیم جسمی به‌سر می‌برد اما هم‌چنان بر ادامه اعتصاب‌غذا خود تا رسیدن به خواست هایش تأکید دارد.»

خبرهای ما را میتوانید در کانال تلگرام نیز دنبال کنید

https://telegram.me/DaneshjoOnline95

خبرگزاری هرانا: آرش صادقی کنشگر مدنی در شصت و پنجمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود با وضعیت جسمی «وخیم» در بند ۸ زندان اوین نگهداری می شود. روز گذشته این زندانی در بیمارستان مورد معاینه و آزمایش قرار گرفت که در اعلام نتیجه کتبی، پزشکان نسبت به «خطر به کما رفتن و حتی فوت وی»، «وضعیت قلبی خطرناک» و «خطر ایست قلبی» هشدار داده اند. شرح گزارش کتبی در ادامه می آید.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آرش صادقی زندانی سیاسی بند هشت زندان اوین، دو شب پیش در اثر افت فشار، تپش قلب، تنگی نفس و بالا آوردن مقادیر زیادی خون به حالت نیمه بیهوش به بیمارستان طالقانی منتقل و سپس روز گذشته به زندان بازگردانده شد.
طی معایناتی که پزشکان روز گذشته مورخ ۶ دی ماه از آرش صادقی به عمل آورده اند وضعیت دقیق جسمانی وی به شرح زیر گزارش شده است:

– فشار خون ۶ روی ۷

– قند خون ۵۰ و خطر رفتن به کما

– آریتمیک نامنظم قلب

– ماهیچه های قلب تحلیل رفته و وضعیت قلبی به شدت خطرناک است

– احتمال وجود زخم معده و سوراخ شدن معده که پزشکان به شدت ابراز نگرانی کرده اند اگر معده سوراخ شده باشد، احتمال خونریزی معده در خواب و خطر به کما رفتن و حتی فوت وی وجود دارد

– غلظت خون ۲۰ که خطر لخته شدن خون و ایست قلبی آرش صادقی بالاست

– احتمال چسبندگی روده که به شدت خطرناک گزارش شده

روز گذشته در بیمارستان طالقانی تهران، پزشکان از آرش صادقی خواسته اند که آندوسکوپی را انجام دهد چرا که اگر معده وی سوراخ شده باشد خطر به کما رفتن و حتی فوت وی وجود دارد. اما چون بدن آرش صادقی در اثر اعتصاب غذا به شدت ضعیف شده، باید برای انجام عمل آندوسکوپی سرم تراپی را انجام دهد. اما آرش صادقی با وصل سرم مخالفت کرده و روز گذشته تنها پس از تزریق داروی ضد تهوع به زندان بازگردانده شده است.

آرش صادقی که در شصت و پنجمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود به سر می برد، از مشکلاتی همچون: افت شدید فشار خون، کاهش وزن شدید و لاغری مفرط، تپش قلب و وضعیت خطرناک قلبی، تنگی نفس، حالت تهوع، بالا آوردن لخته خون و در مقاطعی خون، غلظت خون بالا و خطر ایست قلبی، خطر به کما رفتن در اثر قند خون بالا، مشکلات کلیه و همچنین احتمال سوراخ شدن معده وی و احتمال خونریزی معده در خواب و خطر به کما رفتن و حتی فوت آرش صادقی، بریده بریده گفتن کلمات، پوسته پوسته شدن پوست بدن و بی خوابی شده است که همگی از عوارض اعتصاب غذاست.

مسئولین با اینکه خطر به کما رفتن و حتی فوت آرش صادقی وجود دارد، هیچ گونه واکنشی نسبت به خواسته های وی نشان نداده اند.
لازم به یادآوری است، آرش صادقی که در سالن ۱۰ بند ۸ زندان اوین مشغول تحمل ۱۹ سال محکومیت حبس خود است، هم‌زمان با بازداشت همسرش گلرخ ابراهیمی ایرایی جهت اجرای شش سال حکم حبس، با نگارش نامه‌ای ضمن غیرقانونی خواندن این اقدام، اعلام اعتصاب غذای اعتراضی کرد.

این زندانی عقیدتی مدتی بعد، در نامه‌ای سرگشاده به ذکر مستند موارد حقوقی نقض شده در فرآیند بازداشت، بازجویی، تشکیل دادگاه و صدور حکم و سپس اجرای آن در پرونده همسرش پرداخت.

گلرخ ابراهیمی ایرایی، صبح روز سوم آبان ماه بدون دریافت احضاریه کتبی توسط ماموران امنیتی جهت اجرای حکم حبس بازداشت و به زندان اوین منتقل شد، وی درحال حاضر در بند زنان (نسوان) این زندان نگهداری می‌شود.

سحبانیوز: آرش صادقی، زندانی سیاسی، شامگاه گذشته، در آستانه شصت و سومین روز از اعتصاب غذا به دلیل تپش قلب شدید به صورت اورژانسی به بهداری زندان اوین منتقل شد.

آرش صادقی، زندانی سیاسی که در اعتراض به نقض مکرر قانون در پرونده خود و همسرش، گلرخ ایرایی، از روز دوشنبه سوم آبان‌ماه سال جاری، اقدام به اعتصاب غذا کرده، شب گذشته چهارم دی ماه، در پی تپش قلبش شدید به بهداری منتقل شده و پزشکان برای درمان وی از داروی “پروپرانولول” استفاده کرده اند؛ پس از تزریق این دارو حال آرش صادقی وخیم تر شده و دچار تهوع شدید و بالا اوردن خون و لخته خون گشته است.

پزشک بهداری دستور بستری شدن در بیمارستان و سرم تراپی صادر کرده اما این زندانی سیاسی با انتقال به بیمارستان و وصل سرم مخالفت نموده و به بند بازگشته است.

پزشکان همچنین درباره ی بالا بودن غلطت خون آرش صادقی هشدار داده و اعلام داشته اند که خطر ایست قلبی وی را تهدید می کند.

گفتنی است، آرش صادقی پس از ۶۳ روز اعتصاب غذا قادر به تکلم نبوده و با توجه به افت شدید فشار (۸ روی ۵)، بیش از نوزده کیلو کاهش وزن، بیهوشی‌های پیاپی، مشکلات کلیوی و معدوی، بالا آوردن لخته های خون، تپش قلب و همچنین تنگی تنفس، خطر مرگ وی را تهدید می کند. این درحالی است که تاکنون مسئولان قضایی هیچ واکنشی به خواسته‌های قانونی این زندانی سیاسی محکوم به نوزده سال حبس نشان نداده‌اند.

من ایرانم:
آری، امید ها و آرش ها و سعید ها، گلرخ ها و نرگس ها همه گروگان اند!

ما دادخواهيم اين بيداد را

#freearash

خبرگزاری هرانا: آرش صادقی کنشگر مدنی در بند هشت زندان اوین در پنجاه و نهمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود به سر می برد. این زندانی نامه ای سرگشاده با عنوان “امروز در آستانه شصتمین روز از اعتصاب اعتراضی ام به بی قانونی، خشونت و بی رحمی هستم” نوشته و ضمن توضیح وضعیت وخیم جسمی خود، علیرغم درخواست پایان اعتصاب بسیاری از شهروندان، بر تداوم اعتصاب غذایش تاکید کرده است.

متن کامل این نامه را در ادامه به نقل از هرانا بخوانید؛

امروز در آستانه شصتمین روز از اعتصاب اعتراضی ام به بی قانونی، خشونت و بی رحمی هستم.

احساس میکنم ارگان های داخلی بدنم هریک ذره ذره تحلیل رفته تا جایی که امروز و در این روز های در راه ورق های پایانی قمار من رو خواهد شد.

وزنم از ۶۹به ۵۰کیلو رسیده است و گواه شب های هراس و بی خوابی را تپش قلب و تنگی نفس و افت فشار های مکرر میدهد.

روزی که آغاز این اعتصاب بود خواسته ام را با آزادی یگانه عشق زندگی ام پیوند زدم، با اعتقاد به ستمی که بر او رفته تمام این روزها را برای من قابل تحمل کرده است.

این شعر خوارز را فرای ایدئولوژی فکری شاعرش دوست دارم و به یاد یگانه عشق زندگی ام هر روز زمزمه میکنم:
((هردو همزمان به نقطه ای در منتهای هستی چشم دوختیم آن را باز شناختیم و ساکت ماندیم از آن لحظه به بعد است که همدیگر را میشناسیم))

اکنون که احساس میکنم برای من در این روز ها منتهای وجود فرا رسیده است، مینویسم و زندگی واقعی را ورای این نامه ها و نوشته ها جستجو میکنم، چرا که دیگر این روز ها برای من چیزی جز حیات برهنه انسان معاصر نیست.

در این دو ماه پا به پای روز های روزه رفته من نیز تغییر کرده ام و بهتر است بگویم درکم به نسبت جهانی که در آن زیسته ام و هستی و موقعیتی که در آن به سر میبرم و میبریم تحویل بسیار کرده است.

مطالباتم از خواست آزادی بی قید و شرط گلرخ به عشق تمام زندانیان سیاسی دیگر پیوند خورده است و اکنون خود را قلمه زده به تنه تنومند آن عشق میدانم که دو ماه است من را امیدوار و سرپا نگه داشته است.

قلمه ای که ماه عسل آن حق آزادی همه زندانیان سیاسی وجدان، وهزاران خواست به حق تک تک کسانی هست که در این سال های زندان شناخته و دیده ام.

در کریدر های بند زندان اوین از دیدن چهره اندوهناک سعید ملک پور و یاد چشم های کم سو شده زینب جلالیان شرمگین میشوم، شرمگین میشوم از ده ها و صد ها هموطنانی که به جرم بیان عقیده امروز در زندان اند.

در این روزها و در جریان انتخاب بین پافشاری بر خواسته ها یا نجات جان و دوری از مرگ خود خواسته تمام اندیشه ها و حرف ها و کتاب ها به طور کلی بی اعتبار گشته و ظهور منطق مطلق، تجربه ناب زندانی شدن و حبس جای آن را گرفته است.

باور کنید این مطالبه خواست کامل زندگی است بدون قید و شرط و نقطه مقابل تفکر مرگ طلب و شهادت طلبی است، چرا که خود را جهادیست نمیدانم و راه مبارزاتی ام با تمامیت خواهی به آنان که چراغ راهنما و شمع روزهای تاریکم بودند را آسایش مردم و حقوق هم تراز برای همه میدانم، و حقوق اولیه و ثانویه انسانی و هر موجود زنده.

همانگونه که یاد و نام اکبر محمدی، هدا صابر، فرزاد کمانگر و غیره با روزهای روشن و امید به آینده بهتر گره خورده است

زندگی آنان مصداق خواست تمامیت زندگی است، چنان که فرزاد گفته بود: میخواهم قلبم در سینه کودکی که آفتاب را در دامنه زاگرس به تماشا نشسته است بتپد.

و چنانکه هدا صابر گفت:انسان نه بازیگر تاریخ است نه تحت اراده حاکم نه تحت جبر، بلکه عامل تغییر در هستی و تاریخ و زندگی میباشد.

با احترام و سپاس از همه عزیزانی که در این مدت مرا مورد لطف خود قرار دادند اما تا پایان راه خواهم ماند و این اعتصاب را تا رسیدن به خواسته بر حقم ادامه خواهم داد.

ترجیح میدهم شرافتمندانه بمیرم تا تن به ظلم و ذلت بدهم شاید که مرگ من آغازی بر پایان بی قانونی و خشونت ساختاری در میهنم باشد.

آرش صادقی
بند هشت زندان اوین

گویانیوز: آرش صادقی و مرتضی مرادپور دو زندانی سیاسی پنجاه و پنجمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود را پشت سر گذاشته اند. صادقی دو شب پیش برای چندمین بار به بهداری منتقل شد. مرتضی مرادپور به دلیل وخامت حالش دچار بیهوشی در زندان شد. همچنین علی شریعتی و نزار زکا در زندان اوین، حسن رستگاری در زندان ارومیه و سعید شیرزاد در زندان رجایی شهر کرج به همراه تعداد دیگری از زندانیان از جمله معترضانی هستند که اعتصاب غذای آنها ادامه دارد

خبرگزاری هرانا – آرش صادقی و مرتضی مرادپور دو زندانی سیاسی در زندان های اوین و تبریز، پنجاه و پنجمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود را پشت سر گذاشته اند. آقای صادقی دو شب پیش برای چندمین بار به بهداری منتقل شد و زیر دستگاه اکسیژن قرار گرفت و روز شنبه نیز جهت گرفتن نوار قلب به بیمارستان منتقل شد. از سوی دیگر، مرتضی مرادپور به دلیل وخامت حالش دچار بیهوشی در زندان شده است و با تداوم بی تفاوتی عامدانه مسئولین زندان در وضعیت خطرناکی به سر می برد. همچنین علی شریعتی و نزار زکا در زندان اوین، حسن رستگاری در زندان ارومیه و سعید شیرزاد در زندان رجایی شهر کرج به همراه تعداد دیگری از زندانیان از جمله معترضانی هستند که اعتصاب غذای آنها ادامه دارد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آرش صادقی کنشگر مدنی در بند هشت زندان اوین دو شب پیش برای چندمین بار در اثر افت شدید فشار خون و تپش قلب علاوه بر تنگی نفس به بهداری منتقل شد و تحت رسیدگی با دستگاه اکسیژن قرار گرفت. پزشکان به شدت از روند متوالی منتقل شدن وی به بهداری از شروع اعتصاب غذا و نیاز وی به استفاده از دستگاه اکسیژن ابراز نگرانی کرده اند.

بنا بر آخرین گزارشات دریافتی هرانا، آرش صادقی حدود ساعت پنج صبح روز گذشته جهت گرفتن نوار قلب به بیمارستان طالقانی منتقل و بعد از انجام به زندان بازگردانده شد.

در چند روز گذشته از این زندانی سیاسی آزمایش خون گرفته شده بود که غلظت خون وی ۱۹ ثبت شد، در حالی که متوسط غلظت خون باید ۱۶ باشد. پزشکان وضعیت وی را به شدت خطرناک گزارش کرده اند.

آرش صادقی که ۵۴ روز است در اعتصاب غذا به سر میبرد وزنش به شدت کاهش پیدا کرده و از لاغری مفرط رنج میبرد. افت شدید فشار خون، مشکلات دستگاه گوارش و کلیوی، بالا اوردن مقطعی لخته خون، حالت تهوع، تپش قلب و تنگی نفس، “پوسته پوسته” شدن پوست بدن از جمله مشکلاتی است که آرش صادقی طی این مدت اعتصاب غذا به آن دچار شده است.

همچنین به دلیل اختلال در سیستم متابولیسم بدن آرش صادقی به شدت از مشکل بی خوابی رنج میبرد.

آرش صادقی طی این مدت اعتصاب غذا دوبار به دلیل حالت تهوع، افت فشار، بالا اوردن لخته خون به بیمارستان طالقانی منتقل شده که پزشکان وضعیت وی را وخیم گزارش کرده و به او توصیه کرده اند که باید سرم تراپی را انجام دهد اما آرش صادقی از وصل سرم ممانعت کرده و بدون درمان به زندان بازگردانده شده بود.

مرتضی مرادپور دیگر زندانی عقیدتی است که در پنجاه و پنجمین روز اعتصاب غذایش به سر می برد. آقای مرادپور روز گذشته از شدت ضعف بدن بیهوش شده و به بهداری زندان منتقل شده است.

فردین مرادپور، برادر وی ضمن بیان مطلب فوق به گزارشگر هرانا گفت “طی تماس تلفنی ظهر روز شنبه ۲۷ آذر از احوال مرتضی مطلع شدم، گفته شده مرتضی امروز صبح وقتی در تلاش بوده که از جایش برخیزد، چشمانش سیاهی رفته، تعادلش را از دست داده و بیهوش شده و به زمین خورده است.”

برادر این زندانی سیاسی با ذکر این که مرتضی پس از حدودا ۱۵ دقیقه‌ بیهوشی، با کمک هم‌بندانش و پاشیدن آب بر صورتش به هوش آمده، ادامه داد “مرتضی را بعد از به هوش آمدن، به بهداری زندان منتقل کرده‌اند. دو پزشک وی را معاینه کرده‌اند. آنها قند و فشار خون او را کنترل کرده ولی در مورد کیفیت آنها هیچ اطلاعاتی به وی نداده‌اند. ضربان قلبش چنان نامنظم و کند شده که پزشکان زندان فکر کرده‌اند دستگاه‌ها و ابزار پزشکی‌شان درست کار نمی‌کند و چندین بار آنها را تست کرده تا این که آن را مربوط به وخامت وضعیت وی و نامنظم بودن ضربان دانسته‌اند. “

وی با ابراز نگرانی شدید از جدال مرگ و زندگی برادرش، تاکید کرد: “بعد از کنترل‌های پزشکی، آنان سعی کرده‌اند با اجبار به وی آمپول و سرم تزریق کنند، طوری که چندین نفر از دستانش نگه داشته‌اند ولی مرتضی با تهدید این که در صورت تزریق آمپول یا سرم، سرش را به دیوار و تخت خواهد کوبید، با اصرار و سماجت مقاومت کرده و مانع از تزریق آنها می‌شود.”

فردین مرادپور با هشدار نسبت به پنجاه و چهارمین روز اعتصاب وی، با بیان این که صدای مرتضی همواره برای‌شان صدای زندگی و امید بوده، تصریح کرد “صدای زندگی و امید او، این روزها بیشتر به صدای مرگ می‌ماند. صدایی که بسیار نحیف و ضعیف شده است، او به زور حرف می‌زد. نفس‌هایش به شماره افتاده است. توانایی ایستادن بدون کمک دیگران را ندارد، سرش گیج می‌رود. پوسته پوسته شدن پوست دستانش هم شدیدتر شده است.”

مرتضی مرادپور، فعال مدنی ترک (آذری) از تاریخ چهار آبان ۹۵ در اعتراض به عدم اجرای ماده ۱۳۴ (تجمیع مجازات) با نوشتن نامه‌ای خطاب به ریاست دادگستری استان آذربایجان شرقی ضمن اعتراض به روند غیرقانونی دادرسی و اجرای حکم دادگاه، تا رسیدگی مسئولین به موارد اعتراضی، وارد اعتصاب غذا شده است. او بارها اعلام کرده این اعتصاب تا رسیدن به آزادی ادامه دارد، چنان که طی پیام صوتی از زندان در هفته اخیر گفته است: “یا آزاد خواهم شد یا خواهم مرد.”

بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، فرد محکوم مجموع دوره‌های حبس را نمی‌گذراند بلکه از بین چندین مجازات، تنها اشد مجازات درنظرگرفته شده برای وی اجرایی می‌شود. بر این اساس و با توجه به سپری شدن بیش از دو سال از دوره‌ی محکومیت مرتضی مرادپور، وی اکنون می‌تواند آزاد شود.

شایان ذکر است، بعد از بی‌نتیجه ماندن پیگیری‌های قضایی، خانواده‌ی وی با همراهی برخی فعالین تبریز، روز پنجشنبه ۲۵ آذر در مقابل دادگستری تبریز تحصن کردند. آنان اعلام کرده‌اند این تحصن و تجمع در روز یکشنبه نیز تداوم خواهد داشت. آنها خواستار اجرای این ماده قانونی و آزادی مرتضی مرادپور می‌باشند.

بعضی از حاضرین در این تحصن به خبرگزاری هرانا گفتند تعدادی از اجتماع کنندگان در روز پنج شنبه مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفتند.
علی شریعتی دیگر زندانی سیاسی است که در زندان اوین به اعتصاب غذای اعتراضی اش ادامه داده و همچنان در بهداری زندان به صورت زندانی بدون استفاده از هواخوری یا ملاقات و تنها با تماس تلفنی بسیار محدود نگهداری می شود.

خانم شهیدی، مادر علی شریعتی در مورد وضعیت جسمانی پسرش به گزارشگر هرانا گفت: “فشار و قند خون علی بسیار پایین است. کسی که ۴۷ روز اعتصاب است مسلم است که ضعیف شده، روز جمعه هفته گدشته بعد از اینکه علی بیهوش شده بود به بیمارستان منتقلش کرده بودند اول به ما اطلاع ندادند. علی نگذاشته بود به او سرم وصل کنند، روز بعد به ما زنگ زدند و ما رفتیم اما باز هم علی از تزریق سرم تقویتی قند و نمک ممانعت بعمل آورد و دوباره او را به بهداری زندان منتقل کردند.”

مادر این فعال مدنی در ادامه تاکید کرد: “پسر من به دلیل اعتراض به حکمش در اعتصاب غذاست. ایشان هوادار دولت آقای روحانی بوده و در اعتراض به اسیدپاشی ها درسکوت جلوی مجلس جمع شده بودند. کار خلاف قانون انجام نداده است. اگر قرار است اینطور پیش رود، پس ۲۰ میلیون نفری که به آقای روحانی رای داده اند حتما باید زندانی شوند.”

علی شریعتی، روز دهم آبان‌ماه «درحال انجام کار اداری در شهرداری» بازداشت و برای تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکومیت خود به بند هشت زندان اوین منتقل شد وی از بدو ورود در اعتراض به این اقدام دست به اعتصاب غذا زده است.
از سوی دیگر، به گفته وکیل نزار زکا، شهروند لبنانی زندانی در ایران موکلش در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده و خواستار آزادی بی قید و شرط خود است. از وضعیت آقای زکا اطلاع دقیقی در دست نیست.
سعید شیرزاد، دیگر زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج نیز در اعتراض به وضعیت زندانیان بیمار و فقدان امنیت زندانیان عقیدتی از روز هفدهم آذرماه با دوختن لبانش دست به اعتصاب غذا زده است.

مسئولین زندان تاکنون سیاست بی توجهی نسبت به اعتراض و وضعیت این زندانی پیشه کرده اند. اعتراض آقای شیرزاد عمدتا متوجه عملکردهای فراقانونی مسئولین زندان است.
حسن رستگاری مجد، زندانی تبعه ترکیه، دیگر معترضی است که از روز شنبه سیزدهم آذرماه در اعتراض به وضعیتش در زندان مرکزی ارومیه دست به اعتصاب غذا زده و همزمان نامه اعتصاب را به مسئولین زندان و هم‌چنین کنسولگری کشور ترکیه در شهر ارومیه ارسال کرده است.

مورخ دوشنبه ۱۵ آذرماه این زندانی توسط مسئولین زندان ارومیه به سلول انفرادی منتقل شد و همچنان در انفرادی نگهداری می شود.
علاوه بر زندانیان سیاسی، یک زندانی به نام پرویز رجب نژاد نیز از ۱۴ روز پیش در زندان مرکزی تبریز در اعتصاب غذا به سر می برد.

بنابر گزارشات دریافتی هرانا، آقای رجب نژاد که متهم به قتل و محکوم به اعدام است در اعتراض به اینکه چندین بار تا چوبه دار رفته و با خواست شاکیان پرونده اش اعدام نشده، برای روشن شدن تکلیفش ۱۴ روز هست که در بند۱۲ محکومین زندان مرکزی تبریز دست به اعتصاب غذا زده است.

آقای رجب نژاد در این رابطه گفته “از اینکه هر روز خواب مرگ ببینم و تا چوبه دار بروم و برگردم خسته شده ام و میخواهم تکلیفم روشن گردد که یا اعدام میشوم و یا زنده خواهم ماند .”

رادیوفردا: یکی از نزدیکان آرش صادقی به رادیو فردا گفته که این زندانی سیاسی در چهل و پنجمین روز از اعتصاب غذا در زندان اوین، در «آستانه مرگ» قرار گرفته است.

این فرد نزدیک به آقای صادقی گفته که او همچنان حاضر نیست تا آزادی همسرش، اعتصاب غذای خود را بشکند.

کمپین حمایت از این زندانی سیاسی نیز گزارش داده که او شامگاه چهارشنبه ۱۷ آذر به دلیل «تنگی تنفس و تپش قلب شدید» به بهداری زندان اوین منتقل شد.

این گزارش افزوده که فشار خون این زندانی سیاسی «به شدت پایین بوده و در کنار تپش قلب و تنگی تنفس شدید و سایر مشکلات از جمله مشکلات معدوی و کلیوی، کاهش قدرت تکلم، پوست پوست شدن بدن، حالت تهوع، بالا آوردن مقطعی لخته خون و کاهش وزن ۱۸ کیلویی»، از وضعیت «به شدت خطرناک» او حکایت دارد.

آرش صادقی، زندانی سیاسی است که به اتهاماتی مانند «اجتماع و تبانی علیه نظام، توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه غیرقانونی» توسط قاضی صلواتی در دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال زندان محکوم شده است.

گلرخ ابراهیمی ایرایی، همسر آقای صادقی نیز به علت نوشتن داستان منتشرنشده‌ای درباره سنگسار در ایران، به «توهین به مقدسات» و «تبلیغ علیه نظام» متهم و به شش سال زندان محکوم شده است.

به دنبال زندانی شدن خانم ایرایی، همسر او، در اعتراض به این مسئله، اعتصاب غذا کرد.

آرش صادقی، دانشجوی اخراجی دانشگاه علامه طباطبایی است که ۱۵ شهریور ۱۳۹۳ توسط قرارگاه ثارالله اطلاعات سپاه بازداشت شد.

این فعال سابق دانشجویی در سال‌های اخیر چندین بار بازداشت شده و بعضا برای چند ماه در سلول انفرادی به سر برده است.

مادر آرش صادقی هم در جریان یورش ماموران امنیتی به خانه آنها برای بازداشت پسرش در سال ۱۳۸۹ دچار حمله قلبی شد و پس از چند روز بستری بودن در بیمارستان درگذشت.

خبرگزاری هرانا: ظرف هفته گذشته دست‌کم سه زندانی سیاسی در زندان رجایی‌شهر کرج جهت اجرای طرح آزادی با پابندهای الکترونیکی فراخوانده شدند. زندانیان موظفند بعد از پرکردن فرم مورد نظر، هزینه ۳ میلیون تومان «قیمت رهن پابند» و ماهانه ۲۵۰هزار تومان «هزینه شارژ» آن را پرداخت کنند. دوتن از این زندانیان، آزادی به این شکل را نپذیرفتند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ظرف هفته گذشته دست‌کم سه زندانی سیاسی در زندان رجایی‌شهر کرج؛ عبدالحد جلیل زاده، مهدی فرحی شاندیز و شهاب دهقانی، جهت اجرای طرح آزادی با پابندهای الکترونیکی به دفتر مددکاری این زندان فراخوانده شدند.

از این زندانیان خواسته شده است که فرم مورد نظر این طرح که اجازه می‌دهد با پابند الکترونیکی آزاد شوند را پر کنند. زندانیان آزاد شده به این شکل تا پایان دوره محکومیت حبس، تحت مراقبت اینترنتی و ویژه قرار خواهند داشت.

مسئولان مربوط دیگر شرایط این طرح را پرداخت هزینه‌ها توسط خود زندانی عنوان کرده اند: ۳ میلیون تومان «قیمت رهن دستگاه پابند» و ماهانه ۲۵۰هزار تومان «هزینه شارژ» آن.

یک منبع نزدیک به این زندانیان به گزارشگر هرانا گفت: “آقایان عبد الحد جلیل زاده و مهدی فرحی شاندیز به دلایل مختلفی آزادی به این شکل را نپذیرفتند اما آقای شهاب دهقانی، فرم مربوطه را پر کرده و احتمالا به زودی در قالب این طرح با پابند الکترونیکی آزاد خواهد شد.”

شایان ذکر است، چندی پیش در اوایل شهریورماه، اصغر جهانگیر رئیس سازمان زندان‌ها از اجرای «پابندهای الکترونیکی بومی» برای زندانیان در ماه‌های آینده خبر داده بود. این اولین مورد آزادی زندانیان سیاسی با پابند الکترونیکی خواهد بود.