اخبار

رادیوفردا: روزنامه وال‌استریت جورنال در گزارشی به نقل از مقامات غربی و افغان، ایران را متهم کرد که از طالبان افغانستان پشتیبانی مالی و نظامی می‌کند.

این گزارش روز پنج‌شنبه، ۲۱ خرداد منتشر شده است و ادعا می‌کند که تهران نه تنها به حمایت مالی و تسلیحاتی از طالبان روی آورده، بلکه شبه‌نظامیان وابسته به این گروه را آموزش می‌دهد.

در ابتدای گزارش وال‌استریت جورنال از شخصی به نام عبدالله نام برده شده که یکی از فرماندهان طالبان است و او می‌گوید که هر زمان به تفنگ و مهمات نیاز داشته از ایران خواسته آن را تامین کند، «کشوری که به او ماهیانه ۵۸۰ دلار حقوق می‌دهد».

این روزنامه در ادامه اظهارات یک دیپلمات غربی را بدون اشاره به نام و ملیت او منتشر کرده که گفته است: «ایران روی ظهور دوباره طالبان سرمایه‌گذاری کرده است. آنها مطمئن نیستند که افغانستان اکنون به چه سمت و سویی حرکت می‌کند و به همین خاطر دست به اقدامات احتیاطی زده‌اند.»

گزارش این نشریه کمتر از یک ماه پس از آن منتشر می‌شود که اخباری مبنی بر سفر یک هیات سیاسی طالبان افغانستان به تهران در رسانه‌های ایرانی و خارجی بازتاب یافت. این اخبار بیان می‌کردند که هیئت سیاسی طالبان افغانستان در قطر به رهبری «طیب آغا» اواخر اردیبهشت ماه به تهران سفر کرده است.

این خبر را اگرچه سخنگوی دولت روحانی تکذیب کرد و گفت که «با عقل جور درنمی‌آید»، اما همان زمان محمد حسن آصفری، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، به روزنامه قانون گفت که در گذشته نیز این اتفاق افتاده ولی به خاطر مسائل امنیتی رسانه‌ای نشده بود.

وال‌استریت جورنال به نقل از دیپلمات‌های غربی می‌نویسد که استراتژی ایران در حمایت از طالبان دوگانه است، یکی تقابل با نفوذ ایالات متحده در منطقه و دومی علم کردن یک نیروی متعادل‌کننده در برابر گروه حکومت اسلامی در محدوده سرزمین‌های طالبان در افغانستان.

این روزنامه سپس از قول یک مقام ارشد دولت افغانستان بدون اشاره به نام او می‌نویسد: «ایران در ابتدا از طالبان پشتیبانی مالی می‌کرد، اما آنها الان طالبان را آموزش می‌دهند و تسلیحات در اختیارشان می‌گذارند.»

به نوشته وال‌استریت جورنال، مقامات ایران حاضر نشده‌اند به پرسش‌های خبرنگار آن در این باره پاسخ بدهند، اما ایران در گفت‌وگوهای خود با مقامات افغانستان و غرب همیشه اتهام حمایت نظامی و مالی از طالبان را رد کرده است.

بی‌بی‎سی: “در موصل، پیروزی یک نیروی حدودا ۱۳۰۰ نفره بر یک نیروی اسمی ۶۰ هزار نفره، شامل نیروهای ارتش و پلیس محلی و ملی عراق، شگفت انگیز بود. البته… فساد در نیروهای مسلح عراق به حدی بود که تنها یک سوم این ۶۰ هزار نفر واقعا در موصل حضور داشتند: دو سوم بقیه، هر ماه تا نیمی از حقوق خود را به عنوان رشوه به افسران مافوق پرداخت می کردند تا در مرخصی دائم باشند.”

این، بخشی از کتاب “صعود دولت اسلامی” نوشته پاتریک کوبرن، خبرنگار خاورمیانه ایندیپندنت و برنده جایزه “مفسر سال” در سال ۲۰۱۳ است که از زمان قدرت گیری داعش در عراق، تحولات مرتبط با این گروه را از نزدیک دنبال کرده است.

بخشی از این کتاب، به تحولات نظامی موصل اختصاص دارد که درست یک سال پیش در چنین روزی، ۱۰ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰ خرداد ۱۳۹۳)، در عین ناباوری ناظران داخلی و خارجی به اشغال داعش درآمد.

کتاب، روایت مستند و شگفت انگیزی از فساد و از هم گسیختگی ساختار نظامی – امنیتی عراق را، که پس از سقوط صدام حسین به وسیله آمریکایی ها طراحی و پیاده سازی شد، ارائه می کند.

به تصریح نویسنده، عراق در هنگام حمله داعش به موصل، “به طور اسمی” ۳۵۰ هزار نفر نیروی نظامی و ۶۵۰ هزار نفر نیروی پلیس داشت که در سه سال پیش از حمله، ۴۱.۶ میلیارد دلار خرج تجهیز و آموزش آنها شده بود.

در پی سقوط موصل، به نوشته برخی نشریات عراق حداقل ۷ وزیر و ۴۲ نماینده پارلمان، از ترس حرکت داعش به سمت بغداد به همراه خانواده هایشان به اردن گریختند

اما در پی سقوط موصل، به گفته آمریکایی‌ها ۵ لشکر از مجموع ۱۸ لشکر ارتش و پلیس ملی عراق به سرعت از هم پاشیدند و به گزارش برخی نشریات عراق، حداقل ۷ وزیر و ۴۲ نماینده پارلمان از ترس حرکت داعش به سمت بغداد، به همراه خانواده هایشان به اردن گریختند.

این در حالی بود که سال ها رسوخ فساد در بدنه نیروهای مسلح و حکومت عراق، حتی امکان استفاده از نیروهایی که انگیزه جنگیدن با داعش را داشتند را نیز گرفته بود.

اریک کوبرن به عنوان نمونه زمانی را یادآوری می کند که بعد از سقوط موصل، آیت الله سیستانی مرجع تقلید شیعیان، داوطلبان جنگ با داعش را به حضور در مناطق نبرد فراخواند. اما این داوطلبان بعد از دو – سه هفته ناچار به بازگشتن به خانه‌های خود شدند؛ در حالی که شکایت می کردند که به خاطر عدم حمایت دولت، مجبور بوده اند برای جنگ با داعش از سلاح های شخصی خود استفاده کنند و پول مهمات مصرفیشان را هم بپردازند.

این اولین بار نبود که تلاش عراقی ها برای نبرد با نیروهای به شدت مسلح و با روحیه داعش به چنین سرنوشتی می انجامید. به دنبال اشغال فلوجه در استان انبار در ژانویه ۲۰۱۴، تعداد ۵ لشکر ارتش عراق برای مقابله با داعش به استان انبار رفتند که به دلایلی مشابه، متحمل شکست های سنگین شدند.

عراق در هنگام حمله داعش به موصل، عراق ‘به طور اسمی’ ۳۵۰ هزار نفر نیروی نظامی و ۶۵۰ هزار نفر نیروی پلیس داشت که در سه سال پیش از حمله، ۴۱.۶ میلیارد دلار خرج تجهیز و آموزش آنها شده بود

به نوشته آقای کوبرن، در آن زمان، هر سرباز ارتش عراق در حالی به جبهه فرستاده شد که به عنوان مهمات، تنها ۴ خشاب فشنگ کلاشنیکف در اختیار داشت. این در حالی بود که در کشور نفت خیز عراق، سوخت کافی برای خودروهای نظامی ارتش وجود نداشت و حتی سربازان اعزامی به انبار غذای کافی نداشتند چون فرماندهانشان پول غذای آنها را “اختلاس” کرده بودند. از نظر تعداد نفرات نیز، برخی از گردان ها تنها به اندازه یک چهارم ظرفیت اسمی خود نیرو داشتند.

تمام اینها در حالی بود که رفتار غیرعادلانه دولت نوری مالکی با اهل سنت عراق، زمینه های همکاری گروهی از ساکنان مناطق سنی نشین را با داعش فراهم کرده بود.

نویسنده، به عنوان نمونه یادآوری می کند که در جریان تلاش های ناموفق نیروهای دولتی برای بازپس گیری فلوجه و رمادی در استان سنی نشین انبار در اوایل سال ۲۰۱۴، گلوله باران نیروهای دولتی ۵۰۰ هزار نفر از جمعیت ۱.۶ میلیون نفری استان انبار را در شرایطی بسیار دشوار آواره کرد.
فروپاشی ساختار امنیتی عراق

حکایت سربازانی که نیمی از حقوق خود را به فرماندهانشان می دادند تا به جای آنها در لیست حضور و غیاب “حاضر” بزنند، تنها نوک کوه یخ فساد گسترده نیروهای مسلح عراق در هنگام سقوط موصل بود.

بعد از سقوط موصل، آیت الله سیستانی داوطلبان جنگ با داعش را به حضور در مناطق نبرد فراخواند. اما این داوطلبان مجبور شدند برای جنگ با داعش از سلاح های شخصی خود استفاده کنند و پول مهمات مصرفی شان را هم بپردازند

به گفته یک ژنرال بازنشسته ارتش عراق “آمریکایی ها از حدود سال ۲۰۰۵، به عراقی ها گفتند که تهیه مواد غذایی و سایر ملزومات ارتش را طور قراردادی به اشخاص واگذار کنند. در آن زمان، مثلا به یک فرمانده گردان پول لازم برای تامین ملزومات یک گردان واقعی ۶۰۰ نفری داده می شد و این در حالی بود که او بیش از ۲۰۰ نفر نیرو نداشت و در نتیجه، بقیه پول را در جیب خود می گذاشت.”

در کتاب صعود دولت اسلامی، توصیفات عجیبی در مورد خرید و فروش سمت های نظامی در ارتش عراق وجود دارد که از عمق فساد مالی در نیروهای مسلح این کشور، حداقل در زمان نگارش این کتاب، حکایت می کند.

کتاب، به عنوان نمونه مدعی است که یک ژنرال عراقی، برای آنکه فرمانده لشکر بشود باید ۲ میلیون دلار رشوه می داده و سپس می توانسته مبلغی که پرداخت کرده را از طریق گرفتن عوارض (باج) از محموله های کالا در راه ها و ایست – بازرسی ها جبران کند. فرایندی که در عمل، باعث دست کشیدن بسیاری از تجار و صاحبان کسب و کار از فعالیت در چنین شرایط پرهزینه ای شد.

به گفته یکی از منابع مصاحبه شونده در کتاب: “شما نمی توانید شغلی را در ارتش به دست آورید مگر آنکه برای آن پول بدهید. شما حتی نمی توانید از زندان آزاد بشوید مگر آنکه پول بدهید. حتی اگر قاضی حکم آزادیتان را بدهد باید برای کارهای اداری پول بدهید وگرنه در زندان می مانید. حتی اگر آزاد بشوید ممکن است توسط یک افسر پلیس که ۱۰ هزار تا ۵۰ هزار دلار برای سمت خود پرداخت کرده و باید این پول را در بیاورد دوباره دستگیر شوید.”

یک ژنرال عراقی، برای آنکه فرمانده لشکر بشود باید ۲ میلیون دلار رشوه می داد و سپس می توانست مبلغی که پرداخت کرده را از طریق گرفتن عوارض (باج) از محموله‌های کالا در راه ها و ایست-بازرسی‌ها جبران کند

این سیستم، در سطوح دیگر دستگاه نظامی – امنیتی عراق هم برقرار بوده. به عنوان نمونه، یک زندانی سابق شهادت می دهد که در هنگام حبس، باید برای دوش گرفتن به زندانبان های خود ۱۰۰ دلار رشوه پرداخت می کرده است.

نکته قابل توجه در ارتباط با همه این مستندات آن است که ساختار جدید نظامی و امنیتی عراق در دوران پس از صدام حسین، در شرایطی شکل گرفته که آمریکایی ها در این کشور حضور داشته و به شدت برای مقابله با گروه های جهادی، بر روی نیروهای عراقی حساب می کرده اند.

به عقیده اریک کوبرن، ایالات متحده از همان ابتدای اشغال عراق، با مجموعه ای از تصمیم های حساب نشده به وضعیت امنیتی پیچیده این کشور دامن زده است. تصمیم هایی که احتمالا نخستین آنها، منحل کردن ارتش به شدت تعلیم دیده و کارآمد صدام حسین، بعد از سقوط وی بود.

آقای کوبرن می نویسد سقوط سریع حکومت بعثی در شرایطی به وقوع پیوست که بخش مهمی از ارتش عراق نمی خواست برای صدام حسین بجنگد و بمیرد.

وی به عنوان نمونه، روایتی از دوران بعد از حمله آمریکا به عراق در ۲۰۰۳ را نقل می کند؛ زمانی که تصاویر تلویزیونی، ستون های تانک عراقی را در شاهراهی در شمال بغداد نشان می دادند که ظاهرا به واسطه حملات هوایی آمریکا از کار افتاده بودند. او می افزاید: “ولی من از بعضی از این تانک ها بالا رفتم و توانستم ببینم که مدت ها قبل از هدف قرار گرفتن توسط آمریکایی ها ترک شده بودند.”

ارتشیان عراق از تصمیم آمریکایی ها در مورد انحلال کامل این ارتش غافلگیر شدند. به دنبال این تصمیم، سیل نیروهای تعلیم دیده ارتش صدام حسین، که برای امرار معاش به درآمد نیاز داشتند، به گروه های جهادی پیوستند

در چنین شرایطی ارتشیان عراق، که برای مقابله با ارتش آمریکا تلاش زیادی انجام نداده بودند، ظاهرا انتظار داشتند پس از تغییر رژیم شغل های خود را حفظ کنند. اما بعد از اشغال عراق توسط آمریکا و متحدانش، از تصمیم آمریکایی ها در مورد انحلال کامل ارتش غافلگیر شدند.

به دنبال این تصمیم، سیل نیروهای تعلیم دیده ارتش صدام حسین که برای امرار معاش به درآمد نیاز داشتند، به گروه های جهادی پیوستند. این تحول، برای نیروهای اشغالگر نتایج ویرانگری داشت: تنها یک سال بعد، آمریکایی ها که زمانی ظاهرا کل عراق را اشغال کرده بودند، تنها مناطقی پراکنده را در عراق تحت کنترل داشتند.

در ادامه چنین وضعیتی بود که ائتلافی از برخی سنی های ناراضی از حکومت عراق، نظامیان سابق و نیروهای جهادی سلفی، زمینه گسترش نفوذ نیرویی نوظهور و مخرب را در منظقه را فراهم آوردند.

نیرویی که در ابتدا به “القاعده عراق” معروف شد و سپس، خود را “دولت اسلامی عراق و شام” و نهایتا “دولت اسلامی” نامید.

رادیوفردا: خبرگزاری بلومبرگ از قول یک مقام‌ بین‌المللی و یک محقق امور خاورمیانه می‌گوید برآوردها و تحقیقات آن‌ها نشان می‌دهد، تهران سالیانه ۶ میلیارد دلار هزینه حکومت اسد می‌کند و در مورادی این کمک مبلغی تا ۱۵ میلیارد دلار را در بر گرفته است.

نویسنده شبکه خبری بلومبرگ در گزارشی در ۱۹ خرداد ماه به گفته‌های استفان ده‌میستورا، نماینده ملل متحد در امور سوریه، اشاره کرده است که بنا بر برآورد نمایندگی، «ایران سالیانه ۶ میلیارد دلار خرج حکومت بشار اسد می‌کند».

ندیم شهادی، تحلیلگری در موسسه چتم‌هاوس، و مدیر مطالعات شرق مدیترانه در دانشگاه تافتس، به بلومبرگ گفته است تحقیقات او نشان می‌دهد تهران در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ مبلغی بین ۱۴ تا ۱۵ میلیارد دلار به حکومت اسد کمک کرده است.

به گفته آقای شهادی این کمک‌ها، در زمینه نظامی و اقتصادی بوده و تحت شرایط بسته ناشی از تحریم‌ها علیه سیستم بانکی و مالی این کشور، انجام شده است.

این چندمین بار است که گزارشی در مورد کمک‌های ایران به حکومت بشار اسد منتشر می‌شود. کشورهای مخالف حکومت اسد، که بارها از نقش ایران در دفاع از دمشق انتقاد کرده‌اند، مانند ایالات متحده نیز از کمک مالی ایران به دمشق سخن گفته‌اند. اما برآوردی رسمی از کل این کمک‌ها ارائه نشده است.

بنا بر گزارشی ایران در سال گذشته تسهیلات اعتباری سه میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلاری برای خرید محصولات نفتی برای دولت بشار اسد باز کرد؛ تهران یک میلیارد دلار تسهیلات اعتباری (وام) برای خرید محصولات غیرنفتی از سوریه نیز باز کرده بود. [بیشتر بخوانید]

مقام‌های رسمی در دمشق و تهران، خود گاهی از گشایش خطوط اعتباری جدید یا کمک‌های ایران به سوریه حرف زده‌اند.

در اردیبهشت ماه گذشته گزارشی در مورد توافق اولیه مقام‌های دو کشور برای باز کردن یک خط اعتباری یک میلیارد دلاری برای دمشق منتشر شد.

در آن زمان رئیس بانک مرکزی سوریه، در گفت‌وگوی تلفنی با شبکه خبری بلومبرگ گفت این دومین خط اعتباری یک میلیارد دلاری ایران برای کمک به اقتصاد سوریه از سال ۲۰۱۳ است.

در آن سال بانک توسعه صادرات ایران، خود، خبر اختصاص اعتباری یک‌ میلیارد دلاری را به سوریه منتشر کرده بود.

کمک‌ها به حکومت اسد، به طور عمده، در زمانی انجام شده که تهران تحت تحریم‌های شدیدی قرار داشته که وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، در سال ۱۳۹۲، آنها را «شدیدترین مجازات‌ها در تاریخ» توصیف کرده بود.

تهران همواره بر حمایت خود از حکومت بشار اسد تاکید کرده است.

در تازه‌ترین نمونه‌ از این حمایت‌های رسمی، حسین امیرعبداللهیان، معاون عربی و آفریقایی وزارت خارجه، ۱۹ خرداد ماه، در گفت‌وگو با خبرنگاران در تهران گفت هیچ تغییری در سیاست حمایت ایران از سوریه به وجود نیامده است.

این گفته‌های تازه زمانی مطرح شده که بنا بر گزارش‌ها، طی هفته‌های گذشته نیروهای عمدتا افراطی و اسلام‌گرا مانند حکومت خودخوانده اسلامی، دست به پیشرفت‌های تازه‌ای زده‌اند و حکومت مرکزی سوریه بخش‌های بیشتری از مناطق تحت کنترل خود را از دست داده است.

جنگ داخلی سوریه که تلاش‌های بین‌المللی برای پیدا کردن راه‌حلی سیاسی برای آن، تا کنون نتیجه‌ای نداشته است، بیش از ۲۰۰ هزار قربانی برجای گذاشته و نیمی از مردم آن کشور را آواره کرده است.

خودنویس: روزنامه‌ی وال‌ستریت جورنال در یادداشتی به بررسی رفع تحریم‌های جمهوری اسلامی پرداخته است. دلایل بازداشت یکی از نزدیکان حزب‌الله لبنان در قبرس و اخراج یکی دیگر از گامبیا، حساسیت‌ها را بالا برده است.

به نوشته‌ی وال ستریت جورنال، جک لیو، وزیر خزانه‌داری آمریکا معتقد است که بخش عمده‌ی پول‌های بلوکه شده‌ای که بعد از توافق هسته‌ای به ایران باز خواهد گشت، برای اهداف تروریستی هزینه نخواهد شد. اما اتفاقات اخیر در قبرس و گامبیا، نشان می‌دهد که نظر وزیر خزانه‌داری کابینه‌ی اوباما با نویسنده‌ی وال ستریت جورنال، نزدیک نیست.

اخراج حسین تاج‌الدین، یک تاجر لبنانی از گامبیا به خاطر دست داشتن در«شیوه‌های تجاری غیر قابل قبول» از سوی مقام‌های گامبیا در آفریقا، اخراج شد. که به گفته‌ی مقام‌های آمریکایی، شبکه‌ی تجاری آقای تاج‌الدین در خدمت حزب‌الله لبنان بوده است.

از طرف دیگر، کشف ۵ تن نیترات آمونیوم از سوی ۲۷ پلیس قبرسی در خانه‌ای در شهر لارناکا، زنگ خطر را به صدا در آورد. نیترات آمونیوم، که ماده‌ای منفجره محسوب می‌شود، در خانه‌ی یک لبنانی جوان ۲۶ ساله با گذرنامه‌ی کانادایی یافت شد، که بنا به گفته‌ی وزیر دفاع اسرائیل، با حزب‌الله لبنان در ارتباط است. جوان لبنانی به دست داشتن در توطئه‌ای تروریستی متهم شده، که البته آن‌را رد می‌کند. با این وجود، در اختیار داشتن این مقدار ماده‌ی منفجره در قبرس، جایی که میزبان تعداد زیادی از توریست‌های اسرائیلی در تابستان است باعث وارد آمدن این اتهام شده است. حزب‌الله در ۲۰۱۲، در انفجار اتوبوس توریست‌های اسرائیلی در بلغارستان دست داشت. دستگیری یک سوئدی لبنانی‌تبار در ۲۰۱۳، از توطئه برای زدن اهداف اسرائیلی پرده برداشت.

به نوشته وال ستریت جورنال، جمهوری اسلامی در هنگامه‌ی تحریم‌های اقتصادی قادر بوده سالانه ۲۰۰ میلیون دلار به حزب‌الله لبنان کمک مالی کرده است، حال سوال بزرگ اینجا است که با برداشته شدن تحریم‌ها و در اختیار گرفتن ۵۰ میلیارد دلار، چه خواهد کرد؟

عصرایران: رییس ستادکل نیروهای مسلح گفت: دولت جمهوری اسلامی ایران، نظام آماده کننده زمینه ظهور امام زمان(عج) است.

به گزارش ایرنا، سردار سرلشکر بسیجی سیدحسن فیروزآبادی روز سه شنبه در مراسم افتتاح مجموعه فرهنگی شهید تهرانی مقدم که در محل سازمان پدافند غیرعامل کشور برگزار شد، افزود: می خواهیم که حاکم جهان یعنی مهدی فاطمه(عج) بیاید، از این رو باید خود را آماده کنیم.

وی انتظار فرج را افضل اعمال خواند و گفت: انتظار فرج زمینه ظهور را فراهم می کند.

رییس ستادکل نیروهای مسلح ادامه داد: دولت جمهوری اسلامی ایران با تمام خوبی ها و انتقادهایی که به آن وارد است، نظام زمینه ساز ظهور است.

سرلشکر فیروزآبادی افزود: هر کسی در هر قوه ای برای پیشرفت این نظام کاری کند و این کار برای رضای خدا باشد، این کار او انتظار فرج است.

داعش جرات نزدیک شدن به مرزهای ایران را ندارد

رییس ستادکل نیروهای مسلح با تاکید بر این‌که «داعش جرات نزدیک شدن به مرزهای ما را ندارد»، ‌گفت که مصمم هستیم هرگاه رد پای داعش به 40 کیلومتری آن طرف مرزهای ما در هر کدام از کشورها برسد در همان محل نابودش کنیم.

سرلشکر حسن فیروزآبادی در حاشیه مراسم افتتاح مجتمع فرهنگی سردار سرلشگر شهید تهرانی‌مقدم در پاسخ به ایسنا در مورد میزان امنیت مرزها برای مقابله با تهدید احتمالی داعش با توجه به آخرین اظهارنظرها در این زمینه با ابراز تاسف از انتشار برخی اخبار افزود: ما هرگز داعشی در مرزهای‌مان نداشتیم. داعش جرات نزدیک شدن به مرزهای ما را ندارد. مصمم هستیم هرگاه رد پای داعش به 40 کیلومتری آن طرف مرزهای ما در هر کدام از کشورها برسد در همان محل نابودشان کنیم؛ بنابراین هیچ تهدیدی از این بابت از جانب داعش در مرزها مطرح نیست.

بی‌بی‌سی: سقوط شهر رمادی، مرکز استان انبار، بزرگترین استان عراق، در حالی صورت گرفت که نیروهای آمریکایی، نظاره گر ورود کاروان داعش به داخل شهر رمادی بودند و هیچ واکنشی از خود نشان ندادند. این امر با سیاست جدید آمریکا مبنی بر بمباران هوایی مواضع داعش در سوریه و عراق که از مرداد ماه سال گذشته به اجرا در آمد، در تناقض بود.

عکس های کاروان داعش، شامل نفربرها و ادوات جنگی که در صفی طولانی در حال ورود به رمادی بودند به سرعت در فضای مجازی منتشر شد. آنچه که بیشتر مایه شگفتی شد، گزارش ۲۸ ماه مه (۷خرداد ۱۳۹۴) نشریه آمریکایی بلومبرگ بود.

در گزارش مزبور از منابع و مقامات اطلاعاتی آمریکا (که خواسته بودند نامشان فاش نشود) نقل شده بود که “اطلاعات قابل توجهی از برنامه حمله (گروه) دولت اسلامی به رمادی در اختیار داشتیم.”

در پی این حوادث، قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران ایران، آمریکا را به “شریک بودن در توطئه” و “نداشتن اراده” برای مقابله با داعش متهم کرد. وی خطاب به رئیس‌جمهور آمریکا گفت: “آقای اوباما! فاصله پایگاه‌های شما ‌با رمادی چند کیلومتر است و چه طور می‌شود کشتار در یک کشور صورت گیرد، شما به بهانه حمایت از آن ملت در آن کشور استقرار پیدا کنید، اما هیچ غلطی نکنید، این اسمش چیست؟”

در همین اثناء انتشار مدارکی از طبقه بندی خارج شده مربوط به سال ۲۰۱۲ که نشان می‌داد آمریکا به همراه متحدین غربی اش، به علاوه ترکیه و کشورهای حوزه خلیج فارس، از شکل گیری یک “قلمرو سلفی” در شرق سوریه (در همسایگی مرز غربی عراق) حمایت می‌کرده اند، به تردید ها نسبت به سیاست آمریکا در مبارزه با داعش دامن زد.

بی انگیزگی و کم اثر بودن نیروهای ارتش عراق، به خصوص “نیروهای مخصوص” آن کشور که آمریکایی‌ها برای آموزش و تجهیز آنها تلاش گسترده‌ای داشته‌اند، چاره‌ای جز این پیش پای حکومت عراق نگذاشت که برای مقابله با داعش دست به تشکیل گروه موسوم به “بسیج مردمی” بزند

در هر حال، سیاست دوگانه آمریکا در برخورد با داعش، درک موضع واقعی آمریکا را مشکل می‌کند. آمریکا از ماه اوت ۲۰۱۴ تصمیم به حمله هوایی به مواضع داعش گرفت. این تصمیم فقط در حد حرف نبود. نمی‌توان انکار کرد که اگر بمباران های بی وقفه نیروهای داعش در جریان محاصره کوبانی نبود، نیروهای محدود و محاصره شده کرد، به احتمال قوی از عهده امواج نیروهای داعش که وارد شهر می‌شدند بر نمی‌آمدند. نمونه دیگر حملات گسترده هوایی آمریکا علیه داعش را می‌توان در عملیات باز پس‌گیری سد موصل یافت. حتی در جریان آزاد سازی تکریت، هر چند که نقش اصلی را شبه نظامیان شیعه بازی کردند، اما پیش از آغاز حمله زمینی، آمریکایی ها حملاتی را برای هموار کردن راه نیروهای موسوم به “حشد الشعبی” (بسیج مردمی) بازی کردند.

بی انگیزگی و کم اثر بودن نیروهای ارتش عراق، به خصوص “نیروهای مخصوص” آن کشور، که آمریکایی ها برای آموزش و تجهیز آنها تلاش گسترده ای داشته اند، چاره ای جز این پیش پای حکومت عراق نگذاشت که برای مقابله با داعش دست به تشکیل گروه موسوم به “بسیج مردمی” بزند که شبه نظامیان شیعه نیروی غالب آن را تشکیل می‌دهند. در درون سازمان مزبور، شبه نظامیان شیعه هوادار ایران، که تاریخ تشکیل برخی از آنان به دهه هشتاد میلادی باز می‌گردد، بنا به گفته مقامات آمریکایی، موثرترین نقش را در مبارزه علیه داعش بازی می‌کنند. گفته می‌شود که قاسم سلیمانی نقش هماهنگ کننده را بین این نیروهای نیابتی ایران بر عهده دارد.

آمریکایی ها از این تحولات نگرانند. در یک جلسه استماع در برابر کمیته نیروهای مسلح سنا که در ماه مارس تشکیل شد، سناتور جان مک کین رئیس کمیته مزبور از اشتون کارتر وزیر دفاع آمریکا سئوال کرد که آیا اینکه ایران عملا رهبری جنگ را بر عهده گرفته وی را نگران نمی‌کند؟ کارتر پاسخ داد: “چرا می‌کند. ما تحولات را بسیار از نزدیک زیر نظر داریم”.

آمریکایی‌ها مواضعی ضد و نقیض در مواجهه با داعش در پیش گرفته‌اند. از یک سو طی هزاران سورتی پرواز مواضع آنها بمباران می‌کنند، از سوی دیگر در جریان حمله آنان به رمادی، با آنکه ظاهرا از پیش هم از قضیه مطلع بوده‌اند، هیچ گونه واکنشی از خود نشان نمی‌دهند

با وجود چنین پیش زمینه ای در عراق، آمریکایی ها مواضعی ضد و نقیض در مواجهه با داعش در پیش گرفته اند. از یکسو طی هزاران سورتی پرواز مواضع آنها بمباران می‌کنند، از سوی دیگر در جریان حمله آنان به رمادی، با آنکه ظاهرا از پیش هم از قضیه مطلع بوده اند، هیچ گونه واکنشی از خود نشان نمی‌دهند. چگونه می‌توان این رفتار آمریکا را تفسیر و تحلیل کرد؟

سه تئوری مختلف را می‌توان برای توضیح این دوگانگی برخورد در نظر گرفت:

تلفات غیرنظامی

نظریه اول: همانطور که خانم جنییو دیوید، سخنگوی “مرکز فرماندهی آمریکا” می گوید، علت خودداری آمریکا از انجام حملات هوایی در جریان حمله داعش به رمادی خطر کشته شدن غیر نظامیان بی شمار، یا آنگونه که در فرهنگ نظامیان بکار می‌رود “تلفات جانبی” بالا بوده است.

این در حالی است که در مورد رمادی کاروان نظامی داعش ساعت ها در راه رسیدن به شهر بود، اما در جاده مورد حمله هواپیماهای آمریکایی قرار نگرفت. در گزارش بلومبرگ آمده است که آمریکا “قبل از سقوط شهر رمادی ناظر تجمع ستیزه جویان، خودروها و ادوات جنگی سنگین (گروه) دولت اسلامی در حاشیه شهر رمادی بود… (با این حال) دستوری برای اجرای حملات هوایی علیه کاروان صادر نشد.”

ژنرال دمپسی و اشتون کارتر

پیام برای عبادی

نظریه دوم: آمریکا از اهمیت حملات هوایی اش استفاده کرده و با عدم دخالت در رمادی خواسته این پیام را به حیدر عبادی، نخست وزیر عراق بدهد که یا رابطه اش را با شبه نظامیان مورد حمایت ایران قطع کند و یا حداقل از آنان فاصله بگیرد و بیش از این باعث قدرت گرفتن آنها نشود.

اما به گفته کارشناسان نظامی، قدرت هوایی در نبرد علیه یک نیروی نامنظم نقش مهمی دارد، اما تنها با در اختیار داشتن یک نیروی زمینی باتجربه و با انگیزه بالا می‌توان بر یک نیروی چریکی غالب شد. نمونه بارز این امر، جنگ برای آزادی تکریت بود.

ژنرال مارتین دمپسی، فرمانده نیروهای مشترک آمریکا در ماه مارس در گزارشی به سنای آمریکا گفت که دو سوم نیروهایی که موجب آزادی تکریت شدند شبه نظامیان شیعی حمایت شده توسط ایران بودند. به عبارت دیگر، اگر نظر آمریکا، وارد آوردن فشار به آقای عبادی باشد، او چاره ای ندارد جز آنکه در شرایط موجود که ارتش عراق به خوبی وظایفش را انجام نمی‌دهد، بین یک قدرت هوایی (آمریکا) و یک قدرت زمینی با انگیزه (شبه نظامیان طرفدار ایران) برای مبارزه با داعش، قدرت زمینی را انتخاب کند.

از طرفی اگر قصد آمریکا از ساکت ماندن در سقوط رمادی دور کردن آقای عبادی از نیروهای نیابتی ایران بوده، رویکرد مزبور شاید نتیجه عکس دهد و باعث اتکای بیشتر نخست وزیر عراق به آن نیروها شود.

به طور مثال، تا قبل از سقوط رمادی، شبه نظامیان شیعه حق وارد شدن به استان انبار را نداشتند. ترس آقای عبادی این بود که با ورود شبه نظامیان شیعه، جنگ فرقه ای در بگیرد. اما با سقوط شهر رمادی، آقای عبادی از شبه نظامیان شیعی درخواست کمک کرد.

ژنرال جان آلن

نوسان و موازنه

نظریه سوم: آمریکا از سال ۲۰۱۴ دو نوع تهدید را برای خود در عراق تعریف کرده است. یکی نیروهای داعش و دیگری ایران. ترس آمریکا این است که رفته رفته نیرو های نظامی نیابتی ایران در عراق به موقعیتی مانند حزب‌الله در لبنان دست یابند و ایران علاوه بر نفوذ سیاسی، از یک قدرت نظامی خارج از سیستم ارتش منظم عراق برخوردار شود. این نگرانی را در اظهارنظرهای بسیاری از مقامات آمریکایی می‌توان یافت.

حرکات به ظاهر متناقض آمریکا در برخورد با داعش می‌تواند ناشی از این نگرش باشد که آمریکا پیوسته در حال مقابله با این دو تهدید، یعنی داعش و ایران، در نوسان است به نحوی که موازنه، به طور قاطع به نفع یکی از دو طرف بر هم نخورد.

جان آلن، نماینده ویژه رئیس جمهور آمریکا در ائتلاف جهانی برای مبارزه با داعش در مصاحبه ای در روز ۲۸ ماه مه (۷ خرداد) در پاسخ به این سئوال که آیا شما در عراق در کنار ایران مبارزه می‌کنید حرف های ژنرال دمپسی را نقض کرده و می‌گوید که نیروی غالب در تشکیلات بسیج مردمی که ما با آنان همکاری داریم شبه نظامیان وابسته به ایران نیستند. او اضافه می‌کند: “ما آن شبه نظامیان (طرفدار ایران) را حمایت نمی‌کنیم.”

اما مشخص نیست آمریکا چگونه می‌خواهد از نیروی بسیج مردمی عراق در مبارزه با داعش حمایت کند به طوری که شبه نظامیان نزدیک به ایران از این حمایت سود نبرند.

از طرف دیگر در حالی که آمریکا رهبری ائتلاف جهانی مبارزه با داعش را بر عهده گرفته، تکرار صحنه‌هایی مانند رمادی می تواند به اعتبار آمریکا در مبارزه با گروه مزبور و “مبارزه با تروریسم” آسیب بزند.

رادیوفردا: گزارش‌ها حاکی است که سيد جاسم نوری، از فرماندهان سپاه پاسداران، روز پنجشنبه هفتم خرداد در نزديکی شهر رمادی استان انبار عراق در درگيری با گروه خلافت اسلامی (داعش) کشته شده است.

خبرگزاری «حج»، وابسته به «حوزه نمايندگی ولی فقيه در امور حج و زيارت»، از جاسم نوری به عنوان «مدافع حرم» ياد کرده است.

به گزارش خبرنگار اين خبرگزاری، جنازه جاسم نوری روز جمعه هشت خردادماه خردادماه از «حرم امام حسين» تا «حرم عباس» در کربلای عراق تشييع شده است.

به گزارش سايت‌های اصولگرايان، جاسم نوری اهل خوزستان و از فرماندهان جنگ هشت ساله ايران و عراق بود که روز پنجشنبه در جبهه رمادی کشته شد.

طبق اين گزارش‌ها، وی طی سال‌های گذشته در جبهه‌های سوريه و عراق مشارکت فعال داشته است.

توضيحات بيشتری در خصوص چگونگی کشته شدن جاسم نوری منتشر نشده است.

از تابستان سال گذشته و آغاز پيشروی گسترده گروه حکومت اسلامی (داعش) در غرب عراق و تصرف بخش زیادی از مناطق سنی نشين اين کشور توسط گروه یاد شده، شماری از فرماندهان و نيروهای سپاه پاسداران در عراق کشته شده‌اند.

سيدرضا حسينی‌مقدم٬ معاون اطلاعات عمليات لشگر پنج نصر در بهمن ماه سال گذشته در جنگ با نيروهای گروه حکومت اسلامی در نزديکی سامرا کشته شد.

سرتيپ حميد تقوی از فرماندهان سپاه پاسداران نیز دی‌ماه پارسال حین انجام «ماموريت مستشاری» در شهر سامرای عراق کشته شد.

گروه حکومت اسلامی دو هفته پيش توانست شهر رمادی مرکز استان انبار عراق را تصرف کند.

با عقب‌نشينی نيروهای دولتی از شهر رمادی، اکنون شبه نظاميان شيعه مورد حمايت ايران با استقرار در نزديکی اين شهر در آستانه انجام عمليات برای بازپس‌گيری اين شهر هستند.

رادیوفردا: یکی از روزنامه‌های پرتيراژ ترکيه که از مخالفان حکومت اسلامگرای رجب طيب اردوغان است روز جمعه هشتم خرداد برخی از اسناد و تصاوير مربوط به روابط ترکيه و گروه‌های شبه نظامی سوريه را منتشر کرد.

به دنبال انتشار گزارش ويژه‌ای در روزنامه «جمهوريت» ترکيه درباره کشف اسلحه و مهمات از چند کاميون متعلق به سازمان امنيت آن کشور، دادستانی استانبول دستور آغاز تحقيقات درباره «جان دوندار» سردبير ارشد اين روزنامه را صادر کرد.

پس از تحقيقات قضايی ممکن است سردبير روزنامه جمهوريت به نقض قوانين ضد تروريسم ترکيه متهم و محاکمه شود.

روزنامه جمهوريت در شماره روز جمعه خود در یک گزارش اختصاصی برای نخستين بار تصاوير و ويدیويی از چند کاميون متعلق به سازمان امنيت ترکيه، ميت، منتشر کرد که در آنها اسلحه و مهمات جاسازی شده‌ای که قرار بود به سوريه فرستاده شود، ديده می‌شود.

بر پايه گزارش «جمهوريت» و ديگر رسانه‌های غير دولتی ترکيه، در ۱۹ ژانويه سال جاری میلادی ماموران ژاندارمری بر اساس اخباری که دريافت کرده بودند و به دستور دادستان شهر چند کاميون باری را که راهی مرز سوريه بودند، متوقف کردند.

ماموران مخفی سازمان امنيت ترکيه ابتدا سعی کردند جلوی بازرسی محموله کاميون‌ها را بگيرند اما حضور دادستان در محل و اصرار او، به باز شدن صندوق‌های موجود در اين کاميون‌ها منجر شد.

به نوشته روزنامه جمهوريت، در اين صندوقها مقدار زيادی فشنگ که در قوطی‌های داروی آنتی بيوتيک جاسازی شده بودند، خمپاره و راکت‌های کوچک کشف شد.

چند هفته پس از اين واقعه، رجب طيب اردوغان نخست وزير وقت در اجتماع بزرگ شهر آدانا گفت: «با کاميون‌هايی که برای ترکمن‌های سوريه کمک‌های انساندوستانه می‌بردند مانند دشمن و خائنان رفتار کردند. موقعی که من اينها را ديدم به عنوان نخست‌وزير بسيار ناراحت و عصبانی شدم. بايد بدانيم هرکسی که کاميون‌های ما را متوقف کرده خائن است».

اما چند روز پس از اين ماجرا، نماينده ترکمن‌های سوريه به خبرنگاران گفت که آنها کمکی از ترکيه دريافت نکرده‌اند.

همزمان با ادامه کشمکش‌ها بين دولت و حزب اسلامگرای توسعه و عدالت و احزاب اپوزيسيون که رجب طيب اردوغان را به دخالت در امور داخلی کشور ديگر متهم می‌کردند، «ياسين آکتای» از اعضای حزب توسعه و عدالت در ۱۸ مه ارسال اسلحه و مهمات به سوريه را تايید کرد.

او در مشاجره با يکی از مخالفان حزب حاکم که می‌پرسید سلاح‌های کشف شده در کاميون‌ها به کجا می‌رفتند، گفت که اين سلاح‌ها برای ارتش آزاد سوريه بود و گروه داعش بزرگترين دشمن ارتش آزاد سوريه است.

اوایل ماه جاری ميلادی چهار تن از دادستان‌هايی که دستور بازرسی کاميون‌ها را صادر کرده بودند بازداشت شدند و عليه دستکم ۳۰ نفر از ماموران امنيتی محلی نيز پرونده‌های قضايی تشکيل شده است‌. عده‌ای از آنان با اتهاماتی از قبيل جاسوسی نظامی و تلاش برای سرنگونی دولت روبرو هستند.

رجب طيب اردوغان، ریيس جمهوری ترکيه، دادستان‌های محلی، برخی رسانه‌های مخالف و شخصيت‌هايی که در کشف و افشا عمليات سازمان امنيت ترکيه دست داشتند را به همکاری با فتح‌الله گولن، رهبر معنوی بسياری از شهروندان آن کشور متهم کرده است.

آقای اردوغان و حزبش هواداران گولن را به تشکيل دولت موازی و تلاش برای براندازی حکومت او متهم کرده‌اند.

احزاب و گروه‌های اپوزيسون در ترکيه ساعاتی پس از انتشار اين گزارش ويژه در روزنامه جمهوريت و آغاز تحقيقات قضايی عليه سردبير آن، حمايت خود را از اين روزنامه اعلام کردند.

عصرایران: قلعه باستانی آشور در کرانه رود دجله و 280 کیلومتری بغداد قرار دارد. تاریخ ساخت این قلعه به 2 هزار و 500 سال پیش از میلاد می رسد و پادشاه آشوریان در آن تاجگذاری کرده بود.
یک مقام نظامی عراقی اعلام کرد که شماری از عناصر گروهک تروریستی تکفیری داعش روز پنجشنبه چهار ورودی قلعه باستانی آشور در شمال تکریت را منفجر کردند.

به گزارش ایرنا به نقل از پایگاه خبری الیوم السابع، این منبع نظامی عراقی افزود: داعشی ها از صبح امروز در این قلعه باستانی واقع در شهرستان شرقاط استان صلاح الدین مستقر شده بودند.

وی گفت: آنها طاق های خارجی و چهار ورودی این قلعه را با چهار بمب منفجر کردند.

قلعه باستانی آشور در کرانه رود دجله و 280 کیلومتری بغداد قرار دارد. تاریخ ساخت این قلعه به 2 هزار و 500 سال پیش از میلاد می رسد و پادشاه آشوریان در آن تاجگذاری کرده بود.

مسئولان آثار باستانی عراق پیش از این بارها درباره تسلط داعش بر شهرهای تاریخی که منجر به وقوع فاجعه در حق میراث بشری و متمدن عراق می شود هشدار داده و از مقام های رسمی عراق، سازمان یونسکو و کشورهای جهان خواستار مداخله و کمک به عراق برای حفظ آثار باستانی و پاکسازی آنها از وجود وجود تروریست های داعش شده بودند.

گروه تروریستی داعش علاوه بر اشغال بخش های از عراق، آثار باستانی، زیارتگاه های پیامبران وکلیساها را تخریب کرده است.

دویچه‌وله: “دولت اسلامی” قدرت و جاذیه اولیه خود را از دست داده است. در سوریه گروه‌های رقیب داعش با دریافت سلاح و تجهیزات نظامی موقعیت خود را تقویت می‌کنند. داعش تنها در قلمروی زیر کنترل خود قدرت مانور و عمل دارد. تحلیلی از رویترز:

خبرگزاری رویترز در تحلیلی کوتاه نوشته است، نشانه‌های زیادی حاکی از آن است که گسترش قلمرو حاکمیت گروه “دولت اسلامی” در عراق و سوریه به نهایت خود رسیده و این گروه دیگر چیزی برای افزودن بر متصرفات این گروه ندارد.

هر چند داعش اخیرا شهر پالمیرا در مرکز سوریه را به تصرف خود درآورد، اما “هاله‌ی شکست‌ناپذیری” آن ماه‌ها پیش در شکست آنها در تصرف شهر کوبانی در شمال سوریه از بین رفت.

اکنون این کردهای شمال سوریه هستند که به سوی قلمروی حاکمیت “دولت اسلامی” در حال پیشروی‌اند و مسیر اصلی منتهی به شهر رقه، پایتخت غیررسمی “دولت اسلامی” را آزاد کرده‌اند.

در عراق نیز پیشروی نیرو‌های وابسته به گروه “دولت اسلامی” پس از تصرف مناطق سنی‌نشین و آماده‌شدن شبه‌نظامیان شیعه به تهاجم متقابل علیه آنها، کند شده است. اما تبلیغاتچی‌های داعش مشغول بزرگنمایی پیروزی‌های اخیرشان در تصرف پالمیرا در سوریه و شهر رمادی در عراق هستند. این محاسبه استراتژیک داعش که این دو پیروزی را برای به راه‌انداختن حمله‌ای دیگر مبنا قرار دهند، محل تردید است.

در سوریه گروه‌های سنی رقیب، رهبری گروه “دولت اسلامی” در مبارزه علیه رژیم بشار اسد را روز به روز بیشتر به چالش می‌کشند. این گروه‌های سنی رقیب طیف وسیعی را از جبهه نصرت گرفته تا ملی‌گرایان سکولار شامل می‌شود. این گروه‌ها ادعا نمایندگی انحصاری دینی از سوی “دولت اسلامی” را رد می‌کنند.

بیشتر بخوانید: مجموعه مطالب در باره “دولت اسلامی”

در اوایل ظهور “دولت اسلامی”، زمانی که این گروه در حال پیشروی در عراق بود، برای مدتی چنین به‌نظر می‌رسید که دیگر گروه‌های مسلح سوری در حال از دست دادن اهمیت و اعتبار خود هستند. زیرا “دولت اسلامی” سلاح‌ها و تجهیزاتی را از ارتش عراق به غنیمت گرفته بود که دیگر گروه‌های رقیب فاقد آن بودند.

اما گروه‌های رقیب اکنون از سوی دولت عربستان سعودی و احتمالا حتی ترکیه، سلاح و تجهیزات دریافت می‌کنند. افراد مسلح این گروه‌ها در هفته‌های اخیر به موفقیت‌های چشم‌گیری در برابر نیروهای وفادار به رژیم بشار اسد به دست آورده‌ و وجهه خود را در میان مردم بالا برده‌اند، در حالی که شبه‌نظامیان داعش اغلب با موانع فزاینده روبرو می‌شوند.

موقعیت “دولت اسلامی” در عراق

در عراق نیز وضعیت “دولت اسلامی” بدتر شده است. هرچند شبه‌نظامیان این گروه تروریستی پیشروی ارتش عراق در مناطق غرب این کشور را بدون زحمت زیاد دفع کردند، اما این هدفی که داعش برای خود تعیین کرده، بسیار دور از دسترس است.

شهر سامرا توسط داعش تصرف و حرم حسن عسکری، یکی از امامان شیعه را در این شهر تخریب کردند. این اقدام منجر به افزایش شمار داوطلبان شیعه شده که توسط افسران سپاه پاسداران ایران برای جنگ علیه داعش آموزش داده شده و هدایت می‌شوند.

حتی در میان اهل سنت عراق نیز داعش با مخالفت و مقاومت روبروست. علت آن رفتار تند و بی‌رحمانه نمایندگان “دولت اسلامی” و به راه انداختن اعدام‌های دسته‌جمعی و آزار و شکنجه و ایجاد وحشت در میان مردم است.

در منطقه سنی‌نشین دره فرات، صدها نفر از ریش‌سفیدان و سران قبایل توسط داعش به قتل رسیده‌اند. برای بسیاری از ناظران قابل ‌تامل است که بسیاری از سنی‌ها آماده رفتن سلطه شیعیان “نامحبوب” هستند تا زیر فرمان شبه‌نظامیان “غیرقابل‌پیش‌بینی” دولت اسلامی قرار نگیرند.

مایکل نایتس یکی از کارشناسان “موسسه واشنگتن” به خبرگزاری رویترز گفته است، داعش الان در وضعیتی است که تنها در قلمروی زیر کنترل خود قدرت مانور و عمل دارد و دیگر آن نفوذ و جاذبه سابق را از دست داده است.

اما یکی از شبه‌نظامیان “دولت اسلامی” که خبرگزاری رویترز تلفنی با او گفت‌وگو کرده روایت کاملا دیگری از موقعیت “دولت اسلامی” دارد. او می‌گوید: «تصرف پالمیرا خیلی مهم بود تا نشان دهد که “دولت اسلامی” همچنان قوی‌ترین و جذاب‌ترین گروه مخالف در سوریه است.»

این عضو داعش ادعا کرده که افراد جدیدی به این گروه خواهند پیوست زیرا آنها دریافته‌اند که “دولت اسلامی” از حقانیت برخوردار است و به همه وعد‌ه‌های خود عمل کرده و عزت آنها را به آنها بازمی‌گرداند.