اخبار

رادیوفردا: شان اسپایسر، سخنگوی کاخ سفید روز چهارشنبه ۱۸ اسفند در واکنش به نزدیک شدن قایق‌های تندرو ایران به یک ناو آمریکایی در تنگه هرمز اظهار داشت، رییس جمهوری آمریکا تاکید کرده است که اقدامات تحریک آمیز ایران تحمل نخواهد شد.

روز دوشنبه یک مقام آمریکایی که نخواست نامش فاش شود، گفته بود که شناورهای سپاه پاسداران در دهانه تنگه هرمز روز شنبه گذشته خود را به ۵۵۰ متری کشتی رهگیری «یواس‌ان‌اس اینوینسیبل» رسانده و «این ناو ناچار شد که مسیرش را تغییر دهد».

این مقام آمریکایی افزوده بود که تلاش شد با شناورهای یاد شده ارتباط رادیویی برقرار شود، ولی هیچ پاسخی دریافت نشد. وی این نوع رویکرد را «خطرناک و غیرحرفه‌ای» توصیف کرد.

به گزارش وب سایت کاخ سفید،‌شان اسپایسر روز چهارشنبه در پاسخ به پرسشی در خصوص رویارویی اخیر در تنگه هرمز و آگاهی رییس جمهوری آمریکا از این رویداد گفته است: بدیهی است که رییس جمهوری از این موضوع مطلع شده است. رییس خیلی روشن گفته است اقدامات تحریک آمیز این چنینی تحمل نخواهد شد.

سخنگوی کاخ سفید اضافه کرده است: بر همین اساس پیشنهاد می کنم به وزارت دفاع رجوع کنید، چرا که این وزارتخانه وضعیت را زیر نظر دارد و در خصوص واکنش متناسب به چنین اقدامی صحبت خواهد کرد.

این در حالی است که یک مقام سپاه ایران پیشتر روز چهارشنبه در واکنش به اظهارت مقام آمریکا، اقدام ناو آمریکایی را «غیرحرفه‌ای» خوانده و گفته بود: «این‌ گونه اقدامات می‌تواند تبعات جبران‌ناپذیری به دنبال داشته باشد.»

مهدی هاشمی، فرمانده ناوتیپ رزمی ۱۱۲ ذوالفقار منطقه یکم نیروی دریایی سپاه، روز چهارشنبه، ۱۸ اسفند، در واکنش به این تحولات، اظهارات مقام آمریکایی مذکور را «نادرست» خواند و او را به «دروغگویی»، «تصویرسازی غیرواقعی» و «فرافکنی و فرار رو به جلو» متهم کرد.

دونالد ترامپ، رئیس‌ جمهوری آمریکا، در دوران مبارزات انتخاباتی‌ خود هشدار داده بود، هر قایق تندرو ایرانی که برای ناوهای آمریکایی در خلیج فارس مزاحمت ایجاد کند، هدف قرار خواهد گرفت.

تابناک: با توجه به محرمانه بودن روند رسیدگی به پرونده های قضایی در لوکزامبورگ، جزئیات اندکی از پرونده درز کرده؛ اما وکلای شکات ایران گفته اند که دولت ایران به دنبال آزادسازی این منابع است و در راستای مقابله با تلاش ایران، وکلایِ شکات، نامه ای به نخست وزیر لوکزامبورگ فرستاده و رونوشتی از این نامه نیز برای یک مقام ارشد سیاست خارجی در کاخ سفید ارسال کرده اند.

در اقدامی بی سابقه در اروپا، یک قاضی در لوکزامبورگ، دستور توقیف 1.6 میلیارد دلار از اموال ایران را صادر کرد؛ دستوری که مشخص نیست تا چه حدود قدرت اجرایی دارد.

به گزارش «تابناک»؛ یک قاضی در لوکزامبورگ بی سر و صدا دستور توقیف 1.6 میلیارد دلار از اموال ایران ـ که متعلق به بانک مرکزی است ـ صادر کرد. نیویورک تایمز با انتشار این خبر که این حکم در پی اقامه دعوا علیه ایران در دادگاه های این کشور تحت اتهام عوارض اقدامات تروریستی منتسب به ایران صادر شده است.

در واقع احتمالاً قرار است به عنوان غرامت به اشخاصی پرداخت شود که ادعا کرده اند در حملات تروریستی آسیب دیده اند. نیویورک تایمز به نقل از کارشناسان مورد وثوقش گزارش کرده که اگر شاکیان ایران بتوانند اموال ایران را تصاحب کنند، می تواند گامی به سوی یک رویارویی تازه باشد.

با توجه به محرمانه بودن روند رسیدگی به پرونده های قضایی در لوکزامبورگ، جزئیات اندکی از پرونده درز کرده؛ اما وکلای شکات ایران گفته اند که دولت ایران به دنبال آزادسازی این منابع است و در راستای مقابله با تلاش ایران، وکلایِ شکات، نامه ای به نخست وزیر لوکزامبورگ فرستاده و رونوشتی از این نامه نیز برای یک مقام ارشد سیاست خارجی در کاخ سفید ارسال کرده اند.

به نظر می رسد، این تحرکات وکلای شکات با هدف تحریک مقامات دولت کنونی آمریکا برای فشار به دولت و سیستم قضایی لوکزامبورگ برای اجرای این حکم و سیاسی کردن روند رسیدگی به این پرونده انجام شده؛ هرچند مشخص نیست تیم سیاست خارجی ترامپ مشخصاً در این زمینه چه رویه ای پیش گرفته است.

این دومین اقدام برای توقیف رقم کلانی از اموال ایران به عنوان غرامت، پس از توقیف هفت میلیارد دلاری اموال ایران (دو میلیارد دلار غرامت و پنج میلیارد دلار خسارت تنبیهی) به اتهام مشارکت ایران در حوادث یازده سپتامبر بود.

بی‌بی‌سی: موسسه تحقیقاتی بین‌المللی “نوماد کاپیتالیست” که در زمینه ارائه مشاوره فعالیت دارد، اخیرا به بررسی ارزش گذرنامه ۱۹۹ کشور جهان پرداخته و ایران در این رتبه‌بندی، در رده ۱۹۱ قرار گرفته است.

کشورهای سوئد، بلژیک، ایتالیا، اسپانیا و جمهوری ایرلند به ترتیب رتبه های اول تا پنجم معتبرترین گذرنامه های دنیا را به خود اختصاص داده‌اند.

بریتانیا در این لیست شانزدهم و ایالات متحده آمریکا سی و پنجم هستند.

بهترین کشورها برای مهاجرت کاری کدامند؟

اعتبارسنجی گذرنامه کشورها بر مبنای شاخص‌های مختلفی محاسبه شده است:

تعداد کشورهایی که شهروندان یک کشور می‌توانند بدون ویزا به آن‌ها سفر کنند

مالیات

آزادی‌های عمومی

امکان داشتن تابعیت دوگانه

حسن شهرت جهانی کشور

این اعتبارسنجی ایران را در رتبه ۱۹۱ در بین ۱۹۹ کشور مورد مطالعه قرار داده است.

بر این اساس اعتبار گذرنامه ایرانی فقط از کشورهای سودان، یمن، سوریه، لیبی، پاکستان، اریتره، عراق و افغانستان بیشتر است.

افغانستان در انتهای این لیست قرار درد و رتبه صد و نود و نهم را به خود اختصاص داده است.

دارندگان گذرنامهٔ ایرانی می‌توانند بدون نیاز به اخذ ویزا یا با دریافت ویزا در مرز ورودی، به طور موقت و کوتاه مدت وارد ۳۷ کشور شوند که بعضی از آنها در زیر آورده شده است.

ترکیه؛ بدون نیاز به ویزا
ارمنستان (قفقاز)؛ بدون نیاز به ویزا
گرجستان (قفقاز)؛ بدون نیاز به ویزا
مالزی (جنوب شرقی آسیا)؛ بدون نیاز به ویزا
ونزوئلا (آمریکای جنوبی)؛ بدون نیاز به ویزا
اکوادور (آمریکای جنوبی)؛ بدون نیاز به ویزا
نیکاراگوئه (آمریکای مرکزی)؛ بدون نیاز به ویزا
ایالات فدرال میکرونزی (اقیانوسیه)؛ بدون نیاز به ویزا
دومینیکا (جزیره‌ای در دریای کارائیب)؛ بدون نیاز به ویزا
بولیوی (آمریکای جنوبی)؛ صدور ویزا به محض ورود
لبنان (خاورمیانه)؛ صدور ویزا به محض ورود
تاجیکستان (آسیای میانه)؛ صدور ویزا به محض ورود
ایالات مستقل ساموآ (اقیانوسیه)؛ صدور ویزا به محض ورود
نپال (آسیا)؛ صدور ویزا به محض ورود
ماداگاسکار (جزیره‌ای در اقیانوس هند)؛ صدور ویزا به محض ورود
از دیگر کشورهایی که دارندگان گذرنامه ایرانی می‌توانند بدون داشتن ویزا به آنها سفر کنند می‌توان به کامبوج، کیپ ورد، کومور، جیبوتی، گینه بیسائو، گویان، لائوس، موریتانی، موزامبیک، سومالی و تانزانیا اشاره کرد.

رادیوفرانسه: ایران‌هراسی و ایران‌ستیزی درهفته های اخیر ابعاد گسترده تری یافته است. با ورود دونالد ترامپ در ۲۰ ژانویه گذشته به کاخ سفید و رایزنی‌های بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل با رئیس جمهوری جدید آمریکا، کمپین تازه و نیرومندی نه تنها علیه رژیم جمهوری اسلامی، بلکه علیه منافع ایران طراحی و آغاز شده است. پیوستن برخی از کشورهای عرب منطقه از جمله عربستان سعودی، قطر، مصر و… ، همچنین مشارکت توأم با ملاحظه ترکیه در این کمپین جدید ضد ایران و جمهوری اسلامی، کاملاً مشهود بوده و از هماهنگی‌های آنان در طراحی و اجرای این رویکرد تازه علیه ایران حکایت دارد. سایه محدودیت های تازه و تهدید جنگ- اقتصادی و یا نظامی، محدود و یا گسترده، بر ایران و ایرانی سنگینی می کند. در همین حال، این تهدید می تواند سرمنشا تحولات و تغییراتی در ساختار درونی و رویکرد سیاسی نظام اسلامی و همچنین آرایش جدید نیروهای سیاسی در ایران باشد.
دکتر آزاده کیان استاد جامعه شناسی در پاریس، دکتر رسول نفیسی استاد جامعه شناسی سیاسی در واشینگن و رضا علیجانی نویسنده و فعال سیاسی مقیم پاریس دراین میز گرد رادیویی (زمینه ها و دیدگاه ها) در باره این موضوع و گمانه ها و پیش فرض‌های مرتبط با آن به بحث و گفتگو پرداخته اند.

فرمان ضد مهاجرتی دونالد ترامپ که درآن از جمله همه شهروندان ایرانی- چه آنانی که در ایران اقامت دارند و چه آنانی که در خود آمریکا و دیگر کشورهای غربی اقامت دارند- را به عنوان تروریست های بالقوه تعریف می کند و ورود آنان به خاک آمریکا را منع می کند، هرچند موقتاً با مخالفت دستگاه قضایی آمریکا روبرو شده است، ولی دیدگاه و نگرش ایران ستیزی دولت جدید آمریکا را آشکار می سازد. در همین حال، تهدیدهای لفظی دونالد ترامپ، مایک پِنس، معاون او و وزرا و مشاوران دونالد ترامپ طی هفته های اخیر به شدت افزایش یافته است. آنان ایران را به عنوان بزرگ ترین حامی تروریسم در جهان معرفی می کنند و به رغم دوران ریاست جمهوری باراک اوباما، بین رژیم ایران و مردم ایران فرق چندانی قائل نمی شوند. اقدام هماهنگ آمریکا، اسرائیل، عربستان سعودی و ترکیه در کنفرانس امنیتی مونیخ و حملات لفظی وزرای خارجه اسرائیل، عربستان سعودی و ترکیه علیه ایران نشانگر آنست که آمریکا سیاست به انزوا کشانیدن ایران را دارد و در این راه تمامی گزینه ها، از جمله عملیات نظامی علیه ایران را در دست بررسی دارد.

نشریه اکونومیست در آخرین شماره خود سخنان “استفان بانون” مشاور بسیار نزدیک به دونالد ترامپ در باره رویکرد آمریکا در قبال ایران را نقل کرده است. استفان بانون می گوید: آمریکا در گیر نبرد تمدن ها در خاورمیانه شده و این رویکرد می تواند آمریکا را در گیر یک جنگ بزرگ در خاورمیانه کند. او می گوید این وظیفه “رکس تیلرسون” وزیر خارجه و “جیمز ماتیس” وزیر دفاع آمریکا است که نقشه راه را برای محدود کردن و توقف ایران طرح و به مرحله اجرا بگذارند…

فشارهای خارجی و تهدید، می تواند موجب سخت شدن هر چه بیشتر حاکمیت جمهوری اسلامی در عملکرد‌های داخلی و خارجی آن شود. در همین حال، این فرض را نمی توان نادیده گرفت که گسترش ایران ستیزی می تواند آرایش نیروهای سیاسی و اجتماعی ایران را برای مقابله با افزایش دشمنی های خارجی به سوی انسجام تازه ای سوق دهد.

آزاده کیان و رسول نفیسی در باره سناریوی عملیات نظامی آمریکا علیه ایران، این سناریو را نا محتمل می دانند. با این وجود، آنان امکان بروز یک جنگ اقتصادی تمام عیاراز سوی آمریکا علیه ایران را محتمل میدانند.
آزاده کیان امکان بروز برخوردهای منطقه ای را رد نمی کند. رسول نفیسی اعتقاد دارد که دونالد ترامپ هنوز رویکرد مشخص و مدونی در زمینه سیاست خارجی به طور عام و در قبال ایران به طور خاص ندارد و اوضاع سیاست خارجی رئیس جمهوری جدید آمریکا بیشتر از آشفتگی های دولت جدید آمریکا حکایت دارد.

رضا علیجانی امکان عملیات نظامی آمریکا و یا عملیات منطقه‌ای علیه ایران را به عنوان یکی از گزینه های دولت جدید آمریکا مطرح می کند. در همین حال، رضا علیجانی امکان تشدید تحریم ها و بروز یک جنگ اقتصادی علیه ایران را محتمل می داند.

رسول نفیسی، می گوید که رویکرد مبارزه و مخاصمه جمهوری خواهان و محافظه کاران آمریکا علیه ایران امری بدیهی است. او همچنین این امکان را مطرح می کند که با توجه باینکه مشروعیت دولت آقای ترامپ هم اکنون درآمریکا سخت به خطر افتاده است، ترامپ برای منحرف کردن افکار عمومی شاید به دنبال یک اقدام خارجی علیه ایران باشد…

آزاده کیان به فرمان اخیر ضد مهاجرتی دونالد ترامپ اشاره می کند و آن را اقدامی ضد ایرانی می داند. آزاده کیان همچنین تهاجم ترامپ به توافق هسته‌ای و برجام را تنها اقدامی علیه رژیم جمهوری اسلامی نمی داد و آن را در چهارچوب یک اقدام ضد ایرانی توجیه می کند…

رضا علیجانی، در باره طرح شکل گیری ائتلاف عربی-اسرائیلی با حمایت آمریکا و انگلیس اعتقاد دارد که این ائتلاف بر اساس منافع کنونی اضلاع آن شکل گرفته است و دوام آن در آینده نامطمئن می باشد.
او در باره کمپین ایران ستیزی می گوید که ماهیت آن جنگ قدرت بین دولت ها و رهبران دولت هاست، نه جنگ ملت ها. در این باره او می گوید که افکار عمومی مردم آمریکا و اروپا مخالف تند روی های ترامپ است، همانگونه که بخش مهمی از مردم ایران مخالف برخی از سیاست های نظام اسلامی است.

در باره نفوذ منطقه ای ایران، رضا علیجانی می گوید که سیاست منطقه ای ایران را وزارت خارجه هدایت نمی کند. سیاست منطقه‌ای در عراق، سوریه، لبنان و… توسط بیت رهبری و واحد قدس سپاه پاسداران هدایت می شود…

برای شنیدن نسخه کامل این مجله رادیویی بر روی فایل صوتی بالا کلیک نمائید.

دویچه‌وله: وزیر کشور در حاشیه اجلاس مبارزه با جرائم سازمان یافته، از مشارکت کارشناسان سازمان ملل در امر مبارزه با پولشویی خبر داد. اتصال بانک‌های ایرانی به سیستم مالی دنیا مستلزم شفافیت و مقابله با تروریسم و پولشویی است.
عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور (وسط) – عکس از آرشیو

عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور (وسط) – عکس از آرشیو

عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور و دبیر ستاد مبارزه با مواد مخدر ایران می‌گوید، وزارت خارجه و وزارت اقتصاد در بحث مبارزه با پولشویی و مبارزه با مواد مخدر تفاهم‌نامه‌هایی را با سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی امضا کرده‌اند: «اخیرا هم به ما قول داده‌اند که در دفتر تهران، کارشناسان مبارزه با پولشویی سازمان ملل مستقر شوند.»

فضلی روز دوشنبه نهم اسفند گفت، ایران از طرف‌های خارجی خواسته است، اراده‌ای جدی برای رویارویی مستمر و رصد دائمی اطلاعات و اخبار به‌ویژه در حوزه پولشویی داشته باشد.

در اجلاس مبارزه با مواد مخدر و جرائم سازمان یافته در تهران، معاون دبیرکل سازمان ملل و نمایندگان کشورهای غرب و مرکز آسیا حضور دارند.

مبارزه با مواد مخدر و جرائم سازمان‌یافته، انتقال اطلاعات و انجام همکاری‌های مشترک، مبارزه با پولشویی به ویژه پولشویی در کشورهایی که بیشترین مصرف‌کننده مواد مخدر هستند و بالاترین پولشویی در آنجا صورت می‌گیرد، آموزش، معیشت و کشت جایگزین در افغانستان محورهای اصلی برگزاری این کنفرانس بین‌المللی بوده است.

ایران از نظر گروه بین‌المللی اقدام مالی، تا سال ۲۰۱۵ در شمار کشورهای خطرناکی به شمار می‌رفت که “مقررات نگران‌کننده” مالی و پولشویی دارند.

بیشتر بخوانید: «رد پای وابستگان به قدرت‌ در ایران در پولشویی‌ها»

اجرای کامل برجام و اتصال دوباره بانک‌های ایرانی به سیستم مالی بین‌المللی در گرو شفافیت در نظام مالی و بانکی ایران و مقابله با پولشویی و تروریسم است. خروج نام ایران از فهرست کشورهای پرخطر در حوزه تجارت و امور مالی، مستلزم همکاری با گروه کاری اقدام مالی (FATF) است اما ابراز آمادگی دولت روحانی برای همکاری با این گروه چالش‌ها و مقاومت‌های بسیاری در مجلس، سپاه و رسانه‌ها ایجاد کرد. روزنامه کیهان از جمله در تابستان ۹۵، پیوستن ایران به این کارگروه را “حراج اطلاعات بانکی” جمهوری اسلامی خواند.

گردش مالی مواد مخدر

رحمانی فضلی از پیشنهادهای ایران برای دریافت کمک‌های مالی خارجی و تجهیزات به منظور مبارزه با مواد مخدر نیز خبر داده و گفته است: «تا زمانی که تحریم‌های بین‌المللی وجود داشت کشورهای خارجی در حوزه تجهیزات سگ‌های موادیاب با ما همکاری نداشتند اما بعد از برجام چند قلاده سگ تحویل گرفته و در برخی مناطق مستقر کرده‌ایم.»

وزیر کشور افزوده که همه ۶۰ میلیارد دلار گردش مالی مواد مخدر در جهان، در کشورهای مقصد دپو می‌شود و تنها بخشی از این پول در افغانستان و کشورهای مسیر باقی می‌ماند.

علی هاشمی، رئیس کمیته مستقل مبارزه با مواد مخدر دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام، شهریور ۹۵ گفته بود: «خسارت اقتصادی مواد مخدر در ایران سالانه ۱۲ میلیارد دلار است.» او در توضیح این رقم عنوان کرد: «در حال حاضر ارزش بازار بورس ایران حدود ۳۲۰ هزار میلیارد تومان یعنی حدود ۹۲ میلیارد دلار است؛ یعنی ارز کل کارخانجات پتروشیمی، پالایشگاهی، خودرو سازی، فولاد سازی، معدنی، مخابراتی و غیره در بازار بورس ۹۲میلیارد دلار است؛ این درحالیست که گردش اقتصادی مواد مخدر در هر سال به اندازه ۱۳ درصد ارزش بورس ایران است و این نشان می‌دهد چه مبلغی در این حوزه هدر می‌رود.»

رادیوفردا: رسانه‌های روسی از لغو سفر معاون نخست‌وزیر روسیه به ایران «به خاطر افشای اطلاعات این سفر» از سوی ایران خبر می‌دهند.

خبرگزاری اینترفکس روز سه‌شنبه، ۲۶ بهمن، از قول روزنامه روسی کومرسانت نوشت که دمیتری راگوزین، معاون نخست‌وزیر روسیه، برنامه سفر خود به ایران را لغو کرده و دلیل آن را «مسائل فنی» عنوان کرده است.

دمیتری راگوزین سرپرست بخش دفاعی در دولت روسیه است.

این روزنامه از قول منابع خود در دولت روسیه نوشته است: «علت لغو این سفر این است که ایران اطلاعاتی را دربارهٔ سفر پیش رو افشا کرده و این در حالی است که مسکو انتظار داشت این سفر محرمانه بماند.»

به نوشته این روزنامه، آقای راگوزین قرار بود روز دوشنبه ۲۵ بهمن به تهران سفر کرده و با حسین دهقان، وزیر دفاع، و همچنین سورنا ستاری، معاون علمی و فناوری رئیس‌ جمهور ایران، دیدار کند.

بنا بر این گزارش، طرفین قرار بود در این دیدارها در مورد «مسائل نسبتاً حساسی» تبادل نظر کنند.

در همین زمینه «یک منبع دولتی روس» به این روزنامه گفته است که در این سفر «قرار بود بحث‌های پیچیده‌ای در خصوص دلایل روی آوردن شرکای ایرانی ما به خرید هواپیما از کشورهای غربی انجام شود.»

این منبع افزوده است: «ما پشتیبانی عظیمی از تهران کرده‌ایم، با وجود این، آنها در حال تهیه سخت‌افزار از آن کشورهایی هستند که از طریق تحریم دست به تحقیر ایران می‌زنند.»

خبرگزاری دولتی ایرنا روز یک‌شنبه از قول مهدی سنایی، سفیر ایران در مسکو، خبر داده بود که ایگور شووالف، معاون اول نخست‌وزیر، دمیتری راگوزین، معاون نخست‌وزیر، و الکساندر نوواک، وزیر انرژی روسیه، قرار است به‌زودی به تهران بیایند.

به نوشته روزنامه کومرسانت، سفر شووالف و نوواک لغو نشده و دیدار آنها با مقامات ایرانی در تهران هم‌چنان در دستور کار قرار دارد.

ایران و روسیه به‌ویژه در زمینه حفظ بشار اسد در منصب ریاست‌ جمهوری سوریه با یکدیگر همکاری نظامی دارند و تهران همچنین از مسکو یک سامانه پیشرفته موشکی دریافت کرده است.

مسئله انتقاد طرف‌های ایرانی و روسی از «افشای اطلاعات» پیش از این نیز رخ داده و در همین زمینه در روز ۳۱ مردادماه حسین دهقان، وزیر دفاع ایران، در یک برنامه تلویزیونی از «اعلام» حضور جنگنده‌های ارتش روسیه در پایگاه هوایی نوژه همدان، تلویحاً انتقاد کرده و گفت که روسیه در این مورد «بی‌معرفتی» کرده‌ است.

رادیوفردا: در پی انتشار گزارش‌ها در مورد «تماس» مایکل فلین، مشاور امنیت ملی رئیس‌ جمهوری آمریکا با سفیر روسیه و «گفت‌وگو در مورد تحریم‌های اعمال‌شده»، او روز دوشنبه استعفا کرد.
به گزارش آسوشیتدپرس، مایکل فلین در نامه کناره‌گیری خود اذعان کرده است که در فاصله بین دوره انتقالی دولت ترامپ با دولت گذشته، تماس‌های متعددی با سفیر روسیه در آمریکا داشته و به مایک پنس، معاون اول رئیس جمهوری اطلاعات «ناقصی» در خصوص محتوای این تماس‌ها ارائه کرده است.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، ژنرال بازنشسته کیت کلاگ را به عنوان جانشین آقای فلین در سمت مشاور امنیت ملی، معرفی کرده‌است تا در نهایت مشاور امنیت ملی تازه خود را انتخاب کند.
کاخ سفید پیش از کناره‌گیری مایکل فلین اعلام کرده بود که «در حال ارزیابی » موضوع تماس‌های او با سفیر روسیه است.
یک مقام کاخ سفید پیشتر به آسوشیتدپرس گفته بود، فلین، خصوصی از مایک پنس، معاون رئیس‌جمهوری، عذرخواهی کرده‌است.
موضوع این عذرخواهی برمی‌گردد به گفته‌های آقای فلین به آقای پنس، در این مورد که او در ارتباط با تحریم‌های دولت ایالات متحده علیه مسکو، با سفیر روسیه در واشینگتن «گفت‌وگویی نکرده‌است». معاون آقای ترامپ هم بر پایه همین گفته‌ها، به‌طور علنی گفت‌وگوها را رد کرده بود. پس از این اما فلین به کاخ سفید گفته بود که موضوع تحریم‌ها شاید مطرح شده بود.
شان اسپایسر، سخنگوی کاخ سفید به خبرنگاران گفته‌ بود، ترامپ در مورد صحبت‌های ردوبدل‌شده بین پنس و فلین، با معاون خود گفت‌وگو کرده بود و در مورد مذاکره فلین و سفیر روسیه «به هیچ‌وجه» اطلاعی نداشته است.
بر پایه گزارش‌های مختلف، گفته می‌شود آقای فلین با سرگئی کیسلیاک، سفیر روسیه، در تماس بوده و این تماس‌ها، با تحریم‌های اعمال‌شده از سوی اوباما، «همزمان بوده‌است».
موضوع تحریم‌ها، به هفته‌های پایان ریاست‌جمهوری باراک اوباما باز می‌گردد که دولت ایالات متحده، بر پایه اتهام‌های مطرح‌شده از سوی نهادهای اطلاعاتی خود علیه دخالت‌های سایبری روسیه در انتخابات آمریکا، تصمیم به اعمال تحریم‌هایی علیه مسکو گرفت؛ از جمله شماری از دیپلمات‌های روسیه را اخراج کرد.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری فعلی ایالات متحده پیش از این با پذیرفتن اتهام‌های وارد شده به مسکو، قول داده بود که در آغاز دوره ریاست‌جمهوری خود دست به انتشار گزارشی در مورد دخالت‌های سایبری خواهد زد. آقای ترامپ در عین حال از اینکه روسیه دست به اقدام متقابل در مقابل اقدام دولت اوباما نزده، از ولادیمیر پوتین تمجید کرده بود.
ترامپ خود در دی ماه گذشته در مصاحبه‌ای با روزنامه وال‌استریت‌جورنال گفته بود تحریم‌ها علیه روسیه برای مدتی باقی خواهد ماند. او در عین حال افزوده بود «اگر شما با هم کنار بیایید، و اگر واقعا روسیه به ما کمک کند، دیگر چرا کسی باید تحریم شود، اگر کسی دارد کارهای بزرگ انجام می‌دهد». در آن زمان خبرگزاری‌ها، از جمله رویترز، گفته بودند اشاره تلویحی آقای ترامپ به کمک احتمالی روسیه در مسائلی مانند با نبرد تروریسم و دیگر اهداف واشینگتن است.
رئیس‌جمهوری ایالات متحده، اخیرا در گفت‌وگویی با رئیس‌جمهوری اوکراین، نیز گفته است «با همکاری اوکراین، روسیه و دیگر طرف‌های دخیل، کمک خواهیم کرد تا صلح در مرزهای (اوکراین و روسیه) برقرار شود».
در موقیعت‌های دیگری نیز رئیس‌جمهوری آمریکا گفته است «علاقه پوتین برای داشتن روابط حسنه با دولت آینده [آمریکا] یک سرمایه ارزشمند در سیاست خارجی محسوب می‌شود». او با این‌حال اضافه کرده است که به رغم امیدواری به آینده روابط، مطمئن نیست که با پوتین روابط نزدیکی خواهد داشت.
در واکنش به گزارش‌های منتشرشده اخیر در مورد آقای فلین، شماری از نمایندگان هر دو حزب جمهوری‌خواه و دمکرات به انتقاد از مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ پرداخته‌اند. نانسی پلوسی، رهبر اقلیت دمکرات در مجلس نمایندگان خواستار کنار گذاشتن آقای فلین شده بود چرا که «نمی‌شود اطمینان داشت او [مصالح] پوتین را بر آمریکا ترجیح ندهد». سناتور جمهوری‌خوان سوزان کالینز، نیز گفته بود نمی‌تواند تصور کند که مایک پنس، پس از وقایع اخیر، به مایکل فلین اعتماد داشته باشد.
کلیان کانوی، از مشاوران ارشد آقای ترامپ، روز دوشنبه گفته بود، رئیس‌جمهوری به معاون خود «اطمینان کامل» دارد. آقای فلین در جریان کنفرانس خبری ترامپ و نخست‌وزیر کانادا، پیش از انتشار خبر درخواست کناره‌گیری‌اش، در ردیف اول حضور داشت.

عصرایران: من بیش از 20 سال است که با سردار سلیمانی ارتباط نزدیک دارم.

وزیر امور خارجه ایران بر این باور است که بخش عظیمی از جامعه ما جلیلی موافق نیست وگرنه به او رأی می‌دادند

به گزارش عصر ایران، ظریف وزیر خارجه دولت یازدهم در گفت و گو با انتخاب در مورد مسائل مختلفی اظهار نظر کرد. ظریف در این گفت و گو لحظه ای که خبر فوت آیت الله هاشمی را شنید، می گوید و آخرین گفتگویش با ایشان را روایت می کند.

وی در این گفتگو به سابقه ی آشنایی خود با حاج قاسم سلیمانی و نگاه غربی ها به او نیز می پردازد. او همچنین به ماجرای جنجالی انتشار سخنان کذب منتسب به خود در مجلس اشاره می کند و از نحوه ی مذاکره ی سعید جلیلی می گوید.

نحوه ی اطلاع مقام معظم رهبری از مذاکرات هسته ای، شایعه کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری، حضور در دولت بعدی روحانی، نگاه مردم ایران به روسیه و بسیاری مسائل دیگر، از جمله سئوالاتی است که ظریف به آن پاسخ می می دهد.

اهم این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید:

– من حتماً لیاقت محبت‌هایی که حضرت آقا نسبت به بنده در طول 27 یا 28 سال گذشته داشتند را ندارم، شاید اولین باری که من خدمت ایشان رسیدم زمانی بود که کارمند محلی در نیویورک بودم و البته به عنوان کارمند محلی مسئول نمایندگی بودم که از اتفاقات نادر تاریخ دیپلماسی هر کشوری است و ایشان به عنوان رئیس‌جمهور برای مجمع عمومی تشریف آورده بودند ؛ از آن زمان محبتی که آقا به من داشتند ، محبت ویژه‌ای بوده است که حتماً لایق آن نبودم

– من معمولاً یک عادت دارم که درخواست جلسه نمی‌کنم مگر اینکه بفرمایند کاری با من دارند که خدمت ایشان برسم اما یک سعادتی دارم که قبل از ملاقات‌های خارجی آقا، فرصتی می دهند و چند دقیقه‌ای خصوصی خدمت ایشان هستم. لذا این فرصت همیشه برای ما غنیمت بود و جلساتی که در خدمت ایشان هستیم کم‌وبیش وجود دارد، هر وقت هم که نیاز باشد ایشان بخواهند یا بنده درخواست کنم به محضر ایشان شرفیاب می‌شویم

-من مجبورم چندین بار در طول جلسه هیئت دولت از جلسه خارج شوم تا موبایلم را چک کنم تا ببینم چه اتفاقی افتاده است. چون ایمیل ها و کانال‌های خبری و تماس‌هایی که ممکن است با من گرفته شود و یا پیام‌هایی که گذاشته شده باشد، در تلفن همراه من است. فکر می‌کنم بعد از نماز بود ، بعد از ساعت پنج و نیم، حدود یک ربع به شش ، اول آمدند و آقای دکتر هاشمی را بردند و ایشان چیزی نگفتند و رفتند ؛ من می‌دانستم آقای هاشمی برای چه رفتند ، اتفاقی نبود که بابت آن تعجب می‌کنیم و برای همه ما و آقای هاشمی این اتفاق می‌افتد که کاری پیش بیاید و برویم . من از جلسه بیرون رفتم که خبرها را چک کنم ، یک خبر را دیدم که نوشته بود آقای آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به خاطر مشکل قلبی به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شدند ؛ خود بیمارستان شهدای تجریش جای سوال داشت.ایشان باید به سایر بیمارستان‌ها مراجعه می‌کردند که بخش‌های ویژه دارد و مشخص بود که یک حالت اضطراری وجود داشته است؛ من فوراً داخل آمدم و به آقای واعظی که دوست قدیمی و همکار من بودند گفتم : اتفاقی برای آقای هاشمی افتاده است، ببینید چه خبر است. آقای واعظی بیرون آمدند و برگشتند و گفتن که ظاهراً ایشان مدتی است که حالشان خوب نیست ؛ همان وقت با آقای دکتر هاشمی صحبت کردند و ایشان گفتند که دکترها در تلاش هستند که ایشان را احیا کنند ولی جواب نمی‌دهد و نمی‌شود. آقای دکتر روحانی فکر می‌کنم بعد از نماز تعهد قبلی داشتند و در دولت نماندند و بعد که ایشان متوجه شده بودند که حال آقای هاشمی خوب نیست، به بیمارستان رفته بودند. آقای جهانگیری در ساعت 7:15 که حدوداً 45 قبل از وقت معمول تعطیلی جلسه دولت است، خیلی با حالت آشفته جلسه را تعطیل کرد و گفتند: خبر خیلی بدی دارد اتفاق می‌افتد، دعا کنید که این اتفاق نیفتد. ما می‌دانستیم اما بعضی از همکاران در دولت که بیشتر درگیر بحثی که در جلسه هیئت دولت بودند بیرون نرفته بودند و خبرها را چک نکرده بودند خبر نداشتند . به یاد دارم سوار ماشین که شدم تا حدود ساعت هفت و نیم سوره حمد می‌خواندم که خداوند شفای ایشان را دهد . متأسفانه حدود ساعت هفت و نیم بود که خبردار شدیم این اتفاق افتاده است

-در هنگام دفن به داخل ضریح نرفتم. ما خدمت حاج سیدحسن آقای خمینی بودیم ، آقای جهانگیری، بنده و چندی از دوستان بودند ؛ ایشان تصمیم گرفتند که همان جا در زیر پاویون بایستند، زمانی که دفن صورت گرفته بود به احترام ایشان ایستادیم و بعضی از دوستان از پشت، داخل ضریح رفتند ولی ما چون در خدمت ایشان بودیم همان جا ایستادیم و از دور ناظر بودیم

-بزرگ‌ترین استوانه انقلاب یار امام و یار رهبری از دست ما رفت .من افتخار خدمت در محضر حضرت آیت‌الله هاشمی را از زمانی که معاون نمایندگی نیویورک بودم در اواخر دهه 60 و ابتدای دهه 70 داشتم ؛ مخصوصاً در بحث‌های مربوط به اجرای بند 6 قطعنامه 598 تعیین متجاوز و بحث‌های جانبی دیگر ارتباطات مستقیم ، نفر به نفر خدمت ایشان داشتم . بعد از آن در دورانی معاون وزیر خارجه بودم آقای هاشمی همیشه نسبت به من محبت داشتند ، در زمانی که مذاکرات هسته‌ای بود آقای هاشمی از بزرگ‌ترین حامیان ما بودند .

— به هر حال کار جدیدی در این دوره شکل گرفته که ما خیلی به آن عادت نداشتیم ، عادت ما این بود که صرفاً مقاومت کنیم و این مقاومت را به شکل خیلی بارزی نشان دهیم ، عادت نکردیم که مذاکره نوعی از مقاومت است و در خود مذاکره شما ناگزیر از مقاومت هستید . من به شما عرض می‌کنم که اجرای برجام شاید از خود مذاکره بیشتر از ما وقت گرفته، به خاطر اینکه آن هم مقاومت است و هر طرفی در اجرا تلاش می‌کند حداقل مورد نیاز را ارائه دهد . ما هیچ وقت دنبال بمب هسته‌ای نبودیم لذا آمریکایی‌ها می‌توانند ادعا کنند که به آنچه که می‌خواستند رسیدند اما واقعیت امر این است که آنها می‌خواستند ایران یک سانتریفیوژ هم نداشته باشد . می‌خواستند یک برنامه تحقیق و توسعه نداشته باشیم و تا روزهای آخر مذاکرات اصرار می‌کردند ایران می‌تواند فقط کار تحقیق و توسعه روی IR1 انجام دهد که ما گفتیم IR1 از رده خارج شده و ما نه‌تنها کار تحقیق و توسعه روی آن نداریم ، کار ساختن آن را هم نداریم و برای ما فایده‌ای ندارد. اگر ما بخواهیم IR1 مورد نیاز بوشهر را تأمین کنیم چهار ساختمان مثل نطنز باید بسازیم و آنها را پر IR1 کنیم تا بتوانیم 190000 سو بگیریم، چون کل ساختمان نطنز می‌توانست پنج یا 4000 سو IR1 به ما بدهد . لذا ما اصرار داشتیم روی تحقیق و توسعه پیشرفت کنیم و آنها اصرار داشتند که روی IR1 کار کنیم. چند روز پیش IR8 را تزریق کردیم که بهترین سانتریفیوژ بود که داشتیم، لذا آنها هم در طول مذاکره ناگزیر شدند چیزهایی که نمی‌خواستند را بپذیرند و هم در طول اجرا. لذا ما یک تلاش دشوار در این مدت داشتیم. برخی دوستان در داخل مقاومت را در تعامل نکردن می‌دانستند نه تعامل و این نگرانی‌هایی برای بعضی‌ها ایجاد می‌کرد که بنده می‌خواهم خوش‌بینانه نگاه کنم . البته انسان باید به برادر مسلمان خود همیشه با دید حسن‌نیت نگاه کند ، لذا یک نگرانی‌هایی ایجاد شد و ملاحظات سیاسی داخلی وجود داشت، برای همین بحث برجام به موضوع داغ جامعه تبدیل شد؛ و این هیچ وقت خوب نیست که موضوع سیاست خارجی به بحث داغ جامعه تبدیل شود ولی متأسفانه این اتفاق افتاد و آنچه که من نگران هستم تخریب خودم و همکارانم نیست. البته نمی‌توانم از طرف همکارانم صحبت کنم اما اطمینان دارم که همکارانم این آمادگی را به پیروی از آن درسی که همه ما از آقای هاشمی رفسنجانی گرفتیم دارند که ما باید هزینه نظام شویم نه نظام هزینه ما . ما باید هزینه رهبری شویم نه رهبری هزینه ما . این اعتقاد را همیشه ما داشتیم لذا خیلی سخت نبود ، آن چیزی که برای ما سخت بود این بود که این تخریب‌ها روی مذاکره تأثیر می‌گذاشت . بعضی وقت‌ها، برخی صحبت‌ها که در داخل می‌شد ، دوستان می‌گفتند که خوب است و نشان می‌دهد که خارجی‌ها می‌بینند که در داخل اختلاف نظر هست و دیدگاه‌های متفاوتی است که واقعاً هم است اما بعضی وقت‌ها خارجی ها پیام‌های غلطی می‌گرفتند ؛ چون دوستان ما در تخریب از یک محدوده فراتر می‌رفتند و طوری وانمود می‌کردند که تیم مذاکره‌کننده تیمی است که اصلاً تعلقی به مقاومت ندارد ، تعلقی به خواسته‌های ملت ندارد و این‌گونه به دروغ و به اشتباه گروهی را به مذاکره‌کننده خارجی معرفی می کردند که حتماً به منافع ضرر می زد. البته من یقین دارم که برخورد ما در طول مذاکرات این توهم را از آنها دور کرده بود اما بالاخره تحت تأثیر قرار گرفتند . یا مثلاً اقدامی که در مرحله آخر برای افشا کردن بحث‌های سری و محرمانه ما در جلسه خصوصی اعضای کمیسیون اتفاق افتاد، دست همکاران من را در مذاکرات بعدی خیلی پایین آورد. بالاخره یک سری حرف‌ها از قول من منتشر کرده بودند که درست خلاف حرفی بود که قرار بود همکاران من در مذاکرات مطرح کنند و این فضاسازی‌ها از این جهت برای ما سنگین بود وگرنه بالاخره وقتی شما کار را انجام می‌دهید باید توقع داشته باشید که گروهی با آن مخالفت کنند ؛ مخصوصاً اگر این کار کمتر سابقه داشته باشد.

-یک قصه معروف داریم که دزدی سر یک کیسه رفت و دید بسم‌الله بر روی آن نوشته شده و در ادامه نوشته که خداوندا من مالم را به تو سپردم. دزد پول را در همان جا گذاشته و گفت: من دزد اموال هستم و دزد عقیده نیستم. من نمی‌دانم بعضی از دوستان ما چطور حاضر می‌شوند با اعتقادات مردم بازی کنند و بعد ادعای انقلابی گری و طرف‌داری از ارزش‌ها را داشته باشند . امیدوارم واقعاً آن طرف خیال می‌کرده که برای اتفاقی که او فکر می‌کرد ناراحت شدم.

ظریف: با قطعیت می گویم، هیچگاه کاندیدای ریاست جمهوری نمی شوم/ ‎اتفاق اخير کمیسیون امنیت ملی دست ما را در مذاکرات بعدی بست / براي جلسه با رهبري درخواست نمي‌دهم

-من با اینکه به زبان عربی و فرانسه نمی‌توانم صحبت کنم ، اما بعضی وقت‌ها ایراد ترجمه را می‌گیرم ، چه برسد به زبان انگلیسی که این توان را دارم و امکان پذیر نیست که چنین کاری صورت بگیرد . دوستان ما باید به زبان به عنوان یک ابزار نگاه کنند نه به عنوان یک چیزی که هویت یک فرد را در این ماجرا معامله کند. حتماً این‌طور نیست ، در تمام مذاکرات هسته‌ای تصوراتی می‌شود ؛ مثلاً دو یا سه دقیقه در برابر دوربین بعضی از همکاران خارجی من به زبان محلی صحبت می‌کنند، برخی هم فکر می‌کنند در مذاکره هم همین طور است . در تمام مذاکرات هسته‌ای ، هم وزیر خارجه روسیه وهم وزیر خارجه فرانسه به انگلیسی مذاکره می‌کردند و کسی به غیر از زبان انگلیسی صحبت نمی‌کرد مگر اینکه زبان انگلیسی بلد نباشند. یعنی اگر کسی نمی‌توانست انگلیسی صحبت کند، به زبان انگلیسی صحبت نمی‌کرد ، این هم از آن نشانه های غلط است که به خارج می‌فرستند که تصور شود صحبت کردن به انگلیسی که ابزار ارتباط است، منافع ملی را به خطر می‌اندازد و ضدارزش است. اگر طرف مذاکره شما احساس کند که شما برای هر حرکت، ناگزیری که با یک هجمه وسیعی روبرو باشید حتماً با شما برخورد مناسب نمی‌کند

-اتفاق عجیبی نیست که ما بگوییم اشتباه کردیم . ما هر روز اشتباهات متعددی می‌کنیم ولی آن‌جور که اقای کریمی قدوسی فرموده بودند من نگفتم؛ من نه در مذاکرات برجام و نه در مورد موارد دیگر ، بلکه در مورد یک اظهارنظر عمومی، گفتم این اظهار نظر من درست نبوده و اشتباه بود. مثل اینکه دوستان ما از شنیدن کلمه اشتباه خیلی مشعوف شده بودند ، من هنوز اعتقاد دارم حرف‌هایی که در کمیسیون زدم حرف‌های محرمانه است .نه اینکه از مردم محرمانه باشد، این را بعضی‌ها با مقداری فضاسازی در تلاشند که افکار عمومی را دراین باره تحریک کنند . همه دولت‌ها در برابر طرف‌های مقابل حرف محرمانه دارند ، برای همین در وزارت خارجه اسناد محرمانه وجود دارد و یک ساز و کار عظیم به صورت محرمانه وجود دارد. برای چه محرمانه است ؟ از مردم محرمانه نیست، از طرف مقابل محرمانه است. یعنی طرف مقابل نباید استراتژی شما را بداند.

– مثلاً اقدامی که در مرحله آخر برای افشا کردن بحث‌های سری و محرمانه ما در جلسه خصوصی اعضای کمیسیون اتفاق افتاد، دست همکاران من را در مذاکرات بعدی خیلی پایین آورد. بالاخره یک سری حرف‌ها از قول من منتشر کرده بودند که درست خلاف حرفی بود که قرار بود همکاران من در مذاکرات مطرح کنند و این فضاسازی‌ها از این جهت برای ما سنگین بود وگرنه بالاخره وقتی شما کار را انجام می‌دهید باید توقع داشته باشید که گروهی با آن مخالفت کنند ؛ مخصوصاً اگر این کار کمتر سابقه داشته باشد

-دوستان با این روش خودشان را بی‌اعتبار می‌کنند اول باید متن را بخوانند، حالا که متأسفانه برادر ما متن را منتشر کرد ، بروند و متن را بخوانند و ببینن متن چیست

-واکنش به سخنان جلیلی: من امیدوارم از سر دلسوزی باشد ولی حتماً با ایشان موافق نیستم و سیاست‌هایی هم که ایشان دنبال کردند نه تنها من موافق نیستم بلکه یک بخش عظیمی از جامعه ما موافق نیست وگرنه به او رأی می‌دادند

-موضوعات مهمی که در مذاکرات جریان داشت به محضر مقام معظم رهبری گزارش می‌شد ، اینکه ایشان در مورد جزئیات اظهارنظر می‌کردند درست نیست. ایشان در مورد جزییات اظهار نظر نمی‌کردند اما خطوط کلی را مشخص می‌کردند ، با این حال، ما جزئیات را هم به ایشان گزارش می‌دادیم ؛ اما شأن رهبری ورود به آن جزئیات نبود و ایشان خطوط کلی مشخص می‌کردند. وقتی ما خدمت ایشان می‌رفتیم ، به صورت مکتوب و شفاهی گزارش تقدیم می‌کردیم. مثلا در مورد موضوعات مذاکرات صحبت می‌کردیم که مثلاً با تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا چه کار کنیم ، با تحریم‌های داخلی آمریکا چه کار کنیم ، نقش کنگره را چه کار کنیم. ما کلیات را خدمت ایشان عرض می کردیم و پیشنهاد خودمان را خدمت ایشان مطرح می‌کردیم و ایشان هر وقت مصلحت می دیدند رهنمود می‌دادند و مشخص می‌کردند که چه حوزه‌ای را باید دنبال کنیم اما اینکه ایشان وارد جزییات شوند معمولاً منش ایشان و خط مشی ایشان این نبود که وارد جزئیات شوند اما ما کل ماوقع مذاکره را با ریز جزئیات و متون به محضر مبارک ایشان تقدیم کردیم و وظیفه خودمان را در این حوزه انجام می‌دادیم

— آقای ترامپ نگاه می‌کند و می‌گوید که ایران نباید یک سانتریفیوژ داشته باشد و الان این تعداد سانتریفیوژ دارد . می‌گوید که حتی تا روز آخر سیاست ما این بود که راکتور آب سنگین در ایران نباشد ولی الان این کشور راکتور آب سنگین دارد. سیاست شان این بود که پالایشگاه آب سنگین اراک را ببندند، اما الان پالایشگاه آب سنگین ایران یکی از بزرگ‌ترین تولیدات در دنیا است . سیاست شان این بود که ایران از نظر تحقیق و توسعه به IR1 محدود باشد اما الان IR8 که بهترین سانتریفیوژ است که اخیراً تست گاز شده، را داریم. تا روزهای آخر مذاکره طرف مقابل اصرار می‌کرد ما نمی‌گذاریم IR1 بیشتر داشته باشید و تحقیق و توسعه کنید. متون آن موجود است و حرف هایی که رد و بدل شده نیز وجود دارد. آقای ترامپ می‌گوید که چرا ایرانی‌ها این‌ها را به دست آوردند؟ متوجه نیست که وقتی آدم‌ها وارد مذاکره می‌شوند نمی‌توانند همه چیزی را که می‌خواهند به دست آورند. آمریکایی‌ها خیال می‌کردند که ایران دنبال سلاح هسته‌ای است و ما می‌دانستیم که دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم. حالا می توانند مطمئن شوند که ایران دنبال سلاح هسته‌ای نیست، از طرفی دیگر دوستان ما ممکن است خواست‌های سنگینی داشته باشند و دوست داشتند همه تحریم‌ها برداشته شود . اگر به مذاکره می‌آمدند متوجه می‌شدند که ما قرار بود راجع به مسائل هسته‌ای صحبت کنیم و قرار نبود راجع به حقوق بشر صحبت کنیم. این درحالی است که آنها آمادگی این کار را داشتند و اماده بودند که راجع به موشک صحبت کنند. اگر ما حاضر می‌شدیم که راجع به موشک صحبت کنیم، بحث تحریم‌های موشکی روی میز می‌آمد . ولی ما حاضر نیستیم راجع به بحث موشکی صحبت کنیم و به آنها می گوییم که به شما ربطی ندارد. برنامه دفاعی ما به شما هیچ ربطی ندارد و تحریم موشکی روی میز نمی‌آید

-ما به دلیل مواضع صحیح خودمان حاضر نیستیم راجع به آن موضوعات صحبت کنیم. خطوط قرمزی که نظام برای ما تعیین کرده، مشخص است ،کسی که در مذاکره نبوده همان‌طور که آقای ترامپ در مذاکره نبود نمی‌داند که ما راجع به چه چیزی صحبت کردیم یا جزئیات آن را متوجه نیست و نمی داند چرا این‌قدر طرف امریکایی کوتاه آمده است. اینها متوجه نیستند که آمریکا نتوانست با تحریم ایران را وادار کند که مسیرش را کنار بگذارد ، لذا از روی ناچاری به میدان آمدند. دولت قبلی آمریکا هیچ امتیازی را از روی رغبت به ما نداد و تک تک امتیازاتی که در زمان مذاکره و در زمان اجرا که مهم‌تر از مذاکره بود، گرفتیم با تلاش و کوشش بود. بدعهدی آمریکا، ایرادی است که به ما می‌گرفتند، ولی این نقطه افتخار تیم مذاکره‌کننده است که علیرغم همه این بدبختی‌ها توانسته‌ علی رغم این میزان فشار، با دیپلماسی موفقیت کسب کند و از طرف مقابل امتیاز بگیرد . بدعهدی آمریکا یک صفحه ننگین برای آمریکا است ، ولی یک صفحه زرین برای کشور و مذاکره‌کنندگان و در رأس همه اینها مقام معظم رهبری است که این مسئله را هدایت کرده اند. دوستان ما در اینجا نگاه می‌کنند و می‌گویند که ما توقعات بیشتری از شما داشتیم و دوست داشتیم که همه تحریم‌ها برداشته شود . از طرفی دیگر، آن طرف توقعاتی برای خودشان دارند، به همین دلیل است که همیشه عادت به تحمیل داشته اند و در بحث برجام نتوانستند به ما چیزی تحمیل کنند. این طرف عادت به ایستادگی در همه مواضع داشت و در اینجا احساس می‌کند که همه مواضع به خاطر اینکه خود وارد مذاکره نشده‌اند حاصل نشده است و ایراد می‌گیرد . در صورتی که شما اگر پشت میز مذاکره قرار می گرفتید، متوجه می‌شدید جمهوری اسلامی با عزت و با قدرت مذاکره کرده است. دو سال و نیم این مذاکرات طول کشید ، خب همین‌طور بی‌دلیل مذاکره طول نمی‌کشد. این بدین خاطر بود که ما در ما برابر خواسته‌های آنها مقاومت کردیم و آنها هم در برابر خواسته‌های ما مقاومت داشتند. اما توانستیم در نهایت به یک نقطه تعادل برسیم.

-من بیش از 20 سال است که با سردار سلیمانی ارتباط نزدیک دارم . در مذاکرات مختلف ، وقتی که در مورد عراق ، افغانستان، مذاکره می‌شد و من مسئول هیئت ایرانی بودم . البته ما کمک‌کننده به این مذاکرات بودیم و مذاکره‌کنندگان اصلی خود افغان‌ها بودند. در مذاکراتی که در مورد عراق بود ، قبل و بعد از حمله آمریکا ارتباط بسیار خوب و کاری با سردار سلیمانی داشتم و ایشان را یک شخصیت بسیار فهیم و دلیر می‌دانم که امکان مفاهمه برای بنده با ایشان کاملاً وجود دارد و معتقد هستم که ما همه کارگزاران یک نظام هستیم و نیاز است که همه ما با هم متحد باشیم. بنده و همه دوستان من‌جمله سردار سلیمانی ممکن است تفاوت دیدگاه داشته باشیم اما ما توانسته‌ایم یک رابطه کاری مناسبی را دنبال کنیم و در بحث سوریه و آتش‌بس حلب ارتباط خیلی خوبی داشته باشیم و توانستیم مقداری به مردم محروم و مظلوم فوعه و کفریا که تحت محاصره بودند کمک کنیم. در مذاکرات سه‌جانبه نیز همکاری خیلی خوبی داشتیم و در سایر مذاکرات همکاری خوبی داشتیم و توانستیم منافع کشور را جلو ببریم

— این را با قطعیت می‌توانم بگویم که من هیچ گاه کاندید ریاست جمهوری نخواهم بود چون این توان را در خود نمی بینم

بی‌بی‌سی: گزارش‌هایی از “جدال تلفنی” ترامپ با رهبران خارجی منتشر شده است

رسانه‌های خبری از اختلاف نظر و جدال لفظی بین رئیس جمهوری آمریکا با رهبران استرالیا و مکزیک خبر داده‌اند اما منابع رسمی این کشورها این گزارش‌ها تایید نکرده‌اند.

روزنامه آمریکایی واشنگتن پست شرحی از مکالمه تلفنی رئیس جمهوری آمریکا با مالکوم ترنبول، نخست وزیر استرالیا را منتشر کرده که، به نوشته این روزنامه، با ناخرسندی دو طرف پایان یافت.

به گزارش واشنگتن پست، این مکالمه روز شنبه گذشته صورت گرفت و از موضوعاتی که در آن مطرح شد، توافق دولت قبلی آمریکا با قبول بیش از ١٥٠٠ تن از پناهجویانی بود که استرالیا به اردوگاه‌های پناهندگان در خارج از خاک آن کشور اعزام کرده است. براساس این گزارش، آقای ترامپ این توافق را مغایر سیاست مهاجرتی خود توصیف کرد اما نخست وزیر استرالیا تاکید ورزید که دولت آمریکا باید به تعهداتی که در این مورد برعهده گرفته است عمل کند.

روزنامه واشنگتن پست نوشت که آقای ترامپ با عصبانیت مکالمه را قطع کرد و گوشی تلفن را گذاشت. دونالد ترامپ در آن روز با رهبران و مقامات چند کشور دیگر گفتگو کرده بود و به نوشته این روزنامه، پس از مکالمه با نخست وزیر استرالیا گفت: “این بدترین مکالمه امروز بود.”

گزارشی که منابع رسمی آمریکا و استرالیا در مورد این مکالمه منتشر کرده بودند با شرحی که روزنامه واشنگتن پست داد تفاوت داشت. روز دوشنبه، آقای ترنبول گفت که رئیس جمهوری آمریکا موافقت کرد که ١٦٠٠ تن از مهاجران مستقر در اردوگاه‌های پناهندگان نائورو و پاپوآ گینه نو را بپذیرد و منابع رسمی آمریکا نیز صرفا از تبادل نظر دو طرف در زمینه‌های مختلف خبر دادند.

ترنبول گفته است که بهتر است مکالمه تلفنی او “خصوصی” بماند

امروز، پنجشنبه، ١٤ بهمن (٢ فوریه)، نیز نخست وزیر استرالیا در یک نشست خبری از تایید تنش در گفتگوی تلفنی با دونالد ترامپ خودداری ورزید. آقای ترنبول در پاسخ به سئوالی در مورد گزارش واشنگتن پست گفت: “علاقمندی شما به این موضوع را خوب درک می‌کنم اما بهتر است که این قبیل چیزها – این نوع مکالمات به شکلی صریح، بی‌پرده و خصوصی انجام گیرد.” وی افزود که “به شما اطمینان می‌دهم که روابط ما و آمریکا مثل همیشه محکم است.”

در پی انتشار گزارش روزنامه واشنگتن پست، دونالد ترامپ در مطلبی در توئیتر خود نوشت: “باورتان می‌شود؟ دولت اوباما موافقت کرد که هزاران مهاجر غیرقانونی را از استرالیا بپذیرد. این توافق ابلهانه را مطالعه خواهم کرد.”

استرالیا از جمله متحدان نزدیک آمریکا بوده و در جریان جنگ عراق، افغانستان و مقابله با داعش در ائتلاف‌های به رهبری ایالات متحده شرکت موثر داشته است. همچنین، بین نهادهای اطلاعاتی استرالیا و آمریکا همکاری نزدیک و تبادل اطلاعات از جمله در مورد مقابله با تهدیدات تروریستی وجود دارد.

دولت مکزیک گزارش منتشر شده از تهدید ترامپ علیه مکزیک را نادرست خوانده است
هشدار به مکزیک

اختلاف نظر با نخست وزیر استرالیا تنها مورد گزارش رسانه‌ای از جدال تلفنی آقای ترامپ نبوده است و رسانه‌های خبری از درگیری لفظی مشابهی در تماس تلفنی وی با رئیس جمهوری مکزیک خبر داده‌ بودند.

بر اساس این گزارش‌ها، دونالد ترامپ در گفتگوی تلفنی با انریکه پنا نیتو، رئیس جمهوری مکزیک، از کوتاهی آن کشور در زمینه مقابله با “آدم‌‌های بد در آنجا” انتقاد کرد و اظهار داشت که دولت مکزیک از برخورد با این افراد واهمه دارد. وی گفت: “یک مشت آدم بد آنجا دارید و به اندازه کافی هم برای متوقف کردن آنها کار نمی‌کنید. به نظرم ارتش شما از آنها ترس دارد؛ نظامی‌های ما ترسی ندارند، بنابراین ممکن است من آنها را آنجا بفرستم تا کارشان را تمام کنند.”

مشخص نیست که منظور آقای ترامپ از “آدم‌های بد” کیست اما برخی رسانه‌های خبری مکزیک گفته‌اند که احتمال دارد منظور او رهبران باندهای قاچاق مواد مخدر و جنایت سازمان یافته باشد.

مجسمه های مومی پنا و ترامپ در موزه‌ای در مکزیک – رئیسان جمهوری دو کشور بر سر موضوع ساخت دیوار و مهاجرت اختلاف نظر جدی دارند

مقامات رسمی دو دولت نسبت به انتشار گزارش مربوط به این گفتگو واکنش نشان داده‌اند. پیشتر، سخنگوی دفتر رئیس جمهوری مکزیک گفته بود که “این گزارش که رئیس جمهوری ایالات متحده تهدید کرده نیروی نظامی به مکزیک اعزام کند کاملا نادرست است.” وی افزود که ایالات متحده همواره برای استقلال و حق حاکمیت مکزیک احترام قایل بوده است.

وزارت خارجه آن کشور نیز گفته بود که “اظهارات منفی به نحوی که گزارش شده در جریان مکالمه تلفنی مطرح نشد و برعکس، این مکالمه بسیار سازنده بود.”

پیشتر، دفتر رئیس جمهوری آمریکا از اظهار نظر در مورد این گزارش خودداری ورزیده بود اما روز پنجشنبه یک منبع کاخ سفید گفت که گزارش مربوط به مکالمه رهبران دو کشور “دقیق نیست.”

از جمله وعده‌های انتخاباتی دونالد ترامپ جلوگیری جدی از ورود مهاجران غیرقانونی از مکزیک و ساختن یک دیوار مرزی موثر برای این منظور بود. وی گفته بود که هزینه ساخت این دیوار را از مکزیک خواهد گرفت. قرار بود رئیس جمهوری مکزیک در ماه گذشته میلادی به آمریکا سفر کند اما پس از اینکه قاطعانه گفت که کشورش هرگز هزینه ساخت دیوار مرزی را برعهده نخواهد گرفت، این دیدار لغو شد.

عصرایران: به نظر می رسد ترامپ برای تشدید فشار علیه جمهوری اسلامی ایران باید با دادن امتیازاتی همکاری روسیه را جلب کند.
عصر ایران – مازیار آقازاده ؛ از زمان پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا این سوال بیش از پیش از سوی ناظران و تحلیلگران به میان آمده است که : آینده روابط دولت آتی آمریکا با روسیه و ایران با توجه به دیدگاه های مثبت ترامپ درباره پوتین و دیدگاه به غایت منفی او درباره جمهوری اسلامی ایران چگونه قابل جمع خواهد بود؟

بسیاری از ناظران با توجه به متناقض بودن و نامشخص بودن برخی رویکردهای دولت آتی آمریکا درباره این دو موضوع، هنوز منتظرند تا زمان استقرار رییس جمهور منتخب آمریکا در کاخ سفید صبر کنند.

اما برخی دیگر از ناظران از شعارها و مواضع ترامپ در زمان انتخابات و سپس انتخاب های او برای پست های حساس کابینه اش ، گمانه زنی کرده اند.

از نظر این دسته ترامپ به احتمال زیاد رویکردی مثبت در قبال روسیه در پیش خواهد گرفت و در مقابل تلاش خواهد کرد جمهوری اسلامی ایران را در فشار قرار دهد.

اما سوال اصلی اینجاست که : ترامپ چگونه این استراتژی خود را پیش خواهد برد؟

دولت های ایران و روسیه هم اینک دیدگاه های به ظاهر مشترکی را در مسایل مربوط به بحران های منطقه ای و بین المللی در پیش گرفته اند و بحران سوریه را آوردگاه اجرای این دیدگاه خود قرار داده اند.

تهران و مسکو با یکجانبه گرایی و جهان تک قطبی – به رهبری آمریکا – سر ناسازگاری دارند و هر دو کشور با دموکراسی لیبرال غربی که ایالات متحده آمریکا مدعی رهبری آن است، سر سازش ندارند.

از سوی دیگر به نظر می رسد تهران و مسکو در حال مبارزه با تروریسم افراط گرای اسلامی – گروه های تکفیری- سنی – در خاورمیانه هستند و هر دو کشور این گروه ها را خطری برای منافع و امنیت ملی خود تلقی می کنند.

اگر ترامپ بخواهد در عین جلب همکاری روسیه ، ایران را مهار کند به نظر می رسد راهی جز دور کردن مسکو از تهران و ایجاد جدایی و شکاف بین این دو کشور نداشته باشد.

اما چگونه رییس جمهور آتی آمریکا می تواند موفق به انجام چنین کاری شود؟

ترامپ و پوتین ؛ همکاری یا مقابله با ایران؟
پرواضح است که چنین دستور کاری آسان نخواهد بود ، به ویژه اینکه دیدگاه های اصولی حاکمان ایران و روسیه دستکم بیش از دو دهه گذشته – پس از سقوط شوروی – درباره سیاست های آمریکا و ضرورت مقابله با جهان تک قطبی ، مشترک بوده است.

اما ترامپ شاید یک راه در پیش رو داشته باشد و آن جلب نظر روسیه برای افزایش فشار بر جمهوری اسلامی ایران باشد. در این صورت به نظر می رسد باید “مایکل فلین” مشاور امنیت ملی کابینه ترامپ نقش محوری را بر عهده بگیرد.

از نظر ” فلین” تهدیدهای ناشی از تروریسم افراط گرای اسلامی علیه آمریکا و روسیه می تواند دغدغه ای مشترک باشد.

فلین که همچون ترامپ دیدگاهی منفی درباره روسیه و حاکمان آن ندارد؛ در کتابی که سال گذشته میلادی تحت عنوان ” صحنه جنگ – چگونه می توان در جنگ جهانی علیه اسلام رادیکال و متحدانش پیروز شد ” به نگارش درآورده، رویکرد خود درباره خطرات ناشی از تروریسم رادیکال اسلامی را علیه منافع آمریکا تشریح کرده است.

این دیدگاه فلین کاملا با رویکرد دولت باراک اوباما متفاوت است. از نظر دولت اوباما تفاوت معناداری بین جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک دولت مشروع با گروه های افراط گرای تکفیری و سلفی وجود دارد.

اوباما در سال های گذشته به همین خاطر رویکردی مداراجویانه و میاندارانه بین ایران شیعی و اعراب سنی منطقه خاورمیانه و خلیج فارس در پیش گرفت ؛ رویکردی که سبب شد جمهوری اسلامی ایران به یکی از محوری ترین دولت های منطقه برای مبارزه با تروریسم افراط گرا در عراق وسوریه بدل شود؛ تا جایی که حتی صدای بسیاری از رهبران کشورهای عربی منطقه به ویژه حاکمان سعودی را در آورد؛ اما پاسخ اوباما به رهبران سعودی بسیار دلسرد کننده بود. او سال گذشته در مصاحبه ای با مجله آمریکایی “آتلانتیک ” به حاکمان عربستان سعودی توصیه کرد : به سهم و نقش جمهوری اسلامی ایران در منطقه احترام گذاشته و تلاش کنند به نوعی با جمهوری اسلامی ایران کنار بیایند.” (نقل به مضمون)

از نظر دولت اوباما ایران شیعی و غالب گروه های تحت حمایت این کشور نه تنها در تداوم زنجیره گروه های افراط گرای تکفیری نیستند بلکه گروه های تکفیری خطری جدی برای منافع و ایران شیعی هم محسوب می شوند و می توان از ظرفیت ضدیت این گروه ها برای ایجاد تعادل و موازنه بهره گرفت.

اما در دیدگاه “مایکل فلین ” هسته اصلی گروه های تروریستی اسلامی که منافع و امنیت آمریکا را تهدید می کنند نه گروه هایی چون داعش و یا القاعده بلکه “دیدگاه ضد غربی و ضد آمریکایی غالب در جمهوری اسلامی ایران ” و گروه های تحت حمایت جمهوری اسلامی است. او حتی مدعی است جمهوری اسلامی ایران پیشتر در چارچوب دستور کار ضد آمریکایی مشترک از گروه هایی چون القاعده در عراق پشتیبانی کرده است.

فلین بر این باور است که تهدید اصلی از ناحیه اسلام گرایی افراطی از درون ذات و ماهیت حکومت جمهوری اسلامی ایران برمی خیزد. به باور این ژنرال بازنشسته آمریکایی که قرار است در 4 سال آتی خوراک فکری ترامپ را در زمینه مسایل مرتبط با امنیت ملی آمریکا تامین کند، این جمهوری اسلامی ایران است که در هسته مرکزی اسلام سیاسی و افراط گرایی اسلامی نشسته است- البته افرادی چون فلین هیچ گاه برای این سوال پاسخی ندارند که اگر چنین است چرا حتی یک تروریست ایرانی تبار را نمی توان در بین تروریست هایی که در سال های گذشته عملیات های ضد غربی را در سرتاسر جهان مرتکب شده اند ، یافت!-

در این دیدگاه شاید بتوان رویکرد مثبت نسبت به روسیه را همزمان با تلاش برای مهار ایران در پیش گرفت و آن همراه ساختن دولت روسیه و شخص ولادیمیر پوتین در این تعریف و این برداشت از اسلام گرایی افراطی است.

شکی نیست که دولت روسیه نیز تروریسم ناشی ازاسلام گرایی افراطی را یک تهدید جدی برای امنیت ملی خود تلقی می کند و هم اینک نیز صدها شهروند روس – از مناطقی چون داغستان و چچن و اینگوش و.. – به عضویت و استخدام گروه های تروریستی همچون داعش یا جبهه النصره و یا القاعده درآمده اند.

روس ها بارها به صراحت اعلام کرده اند که تروریسم افراط گرای اسلامی یک تهدید جدی علیه منافع آنهاست، اما آیا دولت آتی ترامپ قادر خواهد بود به تعریف مشترکی درباره این تهدید با ولادیمیر پوتین برسد ؟ وآیا کابینه آتی ترامپ قادر خواهد بود جمهوری اسلامی ایران را نیز یک تهدید جدی در قالب اسلام گرایی افراطی به باور مقام ارشد تصمیم گیر کرملین برساند؟

پاسخ دادن به این سوال بسیار دشوار است اما شاید یک راه دیگر دولت آتی آمریکا جلب نظر روسیه از طریق دادن امتیازاتی چون محدود کردن حضور نظامی آمریکا و ناتو در اروپای شرقی و مرکزی باشد.

روس ها حساسیت فوق العاده ای روی تهدیدات ناشی از فعالیت های ناتو در اروپای شرقی و مرکزی دارند و نشان داده اند در این زمینه اهل مسامحه نیستند. در صورتی که دولت آتی آمریکا – همان طور که پیشتر وعده و شعار آن را داده – علاقه چندانی به حمایت از متحدان ناتویی در شرق اروپا از خود نشان ندهد، شاید بتواند نظر دولت مسکو را درباره حل و فصل مرضی الطرفین مسایل و بحران های خاورمیانه جلب کند.

مخلص کلام اینکه به نظر می رسد دولت آتی آمریکا بدون جلب نظر و همکاری روسیه قادر به ایجاد فشار بیشتر روی جمهوری اسلامی ایران نباشد و این وضعیت موقعیتی ممتاز را در اختیار ولادیمیر پوتین قرار خواهد داد تا به عنوان یک واسطه در میان آمریکا و ایران امتیازات قابل توجهی را از دو طرف دریافت کند.

دو گزینه برای آینده روابط مثلت آمریکا – ایران – روسیه قابل تصور است:

1- همکاری هر سه ضلع مثلث در صورتی که روس ها بتوانند نظر ترامپ را درباره جلب همکاری با جمهوری اسلامی ایران برای حل بحران های منطقه ای جلب کنند.

2- تشدید تقابل بین آمریکا و جمهوری اسلامی ایران در صورتی که ترامپ با دادن امتیازاتی نظر پوتین را درباره ضرورت مقابله و مهار جمهوری اسلامی ایران جلب کند.

در هر دو سناریوی در پیش رو “پوتین ” نقش مرکزی و تعیین کننده ای خواهد داشت.

البته سناریوی دیگری نیز محتمل است و آن تداوم وضعیت کنونی یعنی محوریت ایران و روسیه در منطقه خاورمیانه و بی علاقگی دولت آتی آمریکا به مداخله به منظور مهار ایران در منطقه است که با توجه به دیدگاه های به شدت منفی ترامپ وغالب اعضای کابینه او نسبت به جمهوری اسلامی ایران ، ادامه سیاست بی عملی و بی تحرکی دولت اوباما از سوی کابینه آتی آمریکا و عدم تغییر سیاست فعلی دولت آمریکا چندان محتمل به نظر نمی رسد.