اخبار

مجمع دیوانگان: «ژان وال‌ژان» در حق «اسقف موریل» بی‌انصافی بزرگی کرد. یک شب پس از آنکه میهمان او شد و مورد لطف و پذیرایی او قرار گرفت، شمع‌دانی‌هایش را دزدید و فرار کرد. خیانت به لطف و اعتماد آن پیرمرد، بی‌شباهت به جنایتی علیه «روح انسانیت» نبود، اما «اسقف موریل» کار ناتمام خود را تکمیل کرد. به «ژان» نشان داد که انسانیت چیزی فراتر از صدقه دادن به جسم انسان‌ها است، «روح انسانیت» این توانایی را دارد که به جای شکم، به روح انسان‌ها کمک کند. پس وقتی نیروهای پلیس ژان را دستگیر کرده و به کلیسا برگرداندند، موریل پیر مدعی شد که ژان دزد نیست و شمع‌دانی‌ها را خودش به او داده است. دست‌کم «ویکتور هوگو» مدعی است فرصتی که اسقف موریل به ژان داد کاملا نتیجه‌بخش بود.

* * *

بحث در مورد مجازات اعدام را از جنبه‌های گوناگون می‌توان مورد بررسی قرار داد. از جنبه عمل‌گرایانه تاثیر آن بر افزایش یا کاهش جرایم را بررسی می‌کنند. در جنبه اخلاقی-فلسفی می‌توان بر روی «حق حیات» تمرکز کرد. با نگاهی شکاک و نگران می‌توان به احتمال بروز خطا در داوری و غیرممکن بودن اصلاح اشتباه در مجازات اعدام پرداخت و از نگاه مذهبی می‌توان به مباحث درون‌دینی و نظر فقها پرداخت. من فقط می‌خواهم اشاره کنم که یک مرحله پیش از اعدام، اساس نگرش به «مجازات» دست‌کم به دو نگاه کاملا متفاوت تقسیم می‌شود. نگرشی نخست مجازات را نوعی «انتقام‌جویی» قلمداد می‌کند و دیگری مجازات را صرفا یکی از راه‌کارهای کاهش جرم می‌داند.

در نگرش نخست بحث بر سر این است که «آیا مجازات با جرم تناسب دارد یا نه»! در واقع اینجا دستگاه قضایی نمونه‌ای شبیه‌سازی شده از دستگاه «عدل الاهی» است که در ابعاد زمینی خود تلاش می‌کند «هرکس را به سزای اعمال خود برساند». پس «چشم در برابر چشم» شعار این دستگاه قضایی می‌شود. بسیاری از شهروندان گاه در برخورد با برخی جنایت‌های زنجیره‌ای (مثلا مجرمی که به چندین کودک تجاوز کرده و آنان را به قتل رسانده) افسوس می‌خورند که «یک بار اعدام برای این جانوران کم است»! این اظهار نظر محصول طبیعی همان نگرش نخست به مسئله اعدام است که حالا افسوس می‌خورد که صرفا با یک بار اعدام کردن قاتل «دل آدم خنک نمی‌شود»! اینجا پیش‌زمینه‌های اجتماعی یا روانی منجر به جرم یا ابدا مورد توجه نیستند و یا جنبه‌ای فرعی دارند. مجرم صرفا در لحظه وقوع جرم مورد توجه قرار می‌گیرد و مثلا اگر در آن لحظه سلامت عقلی مجرم احراز شود، متناسب با جرمش «تقاص» پس می‌دهد و البته در چنین دستگاهی، منطقی است که تصمیم‌گیری و حتی اجرای نهایی «انتقام» هم بر عهده «اولیای دم» قرار گیرد!

اما نگرش دوم خودش را در جایگاهی زمینی قرار می‌دهد. ابدا ادعا ندارد که دستگاه قضایی توانایی اجرای «عدالت» را دارد. حتی از این  هم فراتر، ادعا می‌کند که: «عدالت آنچنان مفهوم پیچیده‌ای است که ما حتی در ارایه یک تعریف مورد توافق از آن نیز عاجز هستیم، تا چه رسد به اجرای آن»! پس اساسا لقمه را به اندازه دهان خودش بر می‌دارد و صرفا به تلاش برای کاهش جرایم روی می‌آورد. این دستگاه قضایی از هیچ مجرمی انتقام نمی‌گیرد، بلکه صرفا می‌خواهد خطر تکرار جرم را به حداقل کاهش ‌دهد. (شاید هم در برخی موارد به این نتیجه برسد که هیچ راهی برای جلوگیری از تکرار جرم وجود ندارد مگر اینکه مجرم را با حبس ابد و یا حتی اعدام از صحنه جامعه حذف کنیم. اینجا بحث بر سر حکم نهایی دادگاه نیست)

برای این نگرش دوم، پیش‌زمینه وقوع جرم حتی از خود آن نیز مهم‌تر است. وقتی هدف جلوی از تکرار جرم باشد باید مدام سوال کنیم «چه شرایطی باعث شده که چنین جرمی روی دهد؟» و وقتی چنین سوالی مطرح می‌شود، بلافاصله سوال دیگری به ذهن می‌رسد: «آیا هر انسان دیگری در چنین شرایطی عملی مشابه این فرد مجرم انجام نمی‌داد؟»

* * *

متهم ردیف اول در پرونده زورگیری اخیر به دار مجازات آویخته شد، در دادگاه گفته بود: «من مادرم مریض بود، قبول دارم که جرمی را انجام دادم ولی برای عمل مادرم احتیاج به 4 میلیون تومان پول داشتم. زندگی سختی داشتیم، پدر من مرده و مادرم در خانه‌های مردم کار می‌کرد و تحت پوشش کمیته امداد بودیم … مادرم نمی‌توانست سر کار برود، من به او گفتم، تو نگران نباش برای عملت من این پول را جور می‌کنم». (+)

وکیل مدافع وی ادعاهایش را با یک سری اسناد و گواهی پزشکی تایید می‌کند و توضیح دیگری می‌دهد که تن هر خواننده‌ای را باید بلرزاند: «پدر متهم به واسطه‌ آسیبی که در سربازی و در زمان جنگ دیده فوت کرده است، متهم 12 ساله بوده و مادر او مجبور بود که در شرکت‌های مختلف کار کند». (+) متوجه شدید؟ وکیل مدافع احتمالا در پرهیز از جنجال‌های رسانه‌ای و در هراس از برخوردهای دستگاه تبلیغاتی حکومت از بردن نام «شهید» خودداری می‌کند، اما کسی که «به واسطه آسیبی که در سربازی و در زمان جنگ دیده» فوت می‌کند در کشور ما نامش می‌شود «شهید»! حالا جوانی را تصور کنید که پدرش برای دفاع از همین کشور به جنگ می‌رود و شهید می‌شود، بعد می‌بیند جامعه هیچ حمایتی از او نکرده و حتی مادرش را که از فرط کار کردن مریض شده درمان نمی‌کند. چه جای تعجب است اگر چنین جوانی تصمیمی عجیب بگیرد و بخواهد نیاز خودش را به زور تامین کند؟

قطعا مقصود من تئوریزه کردن جرم و جنایت نیست؛ حرف درستی است که دفاع از حقوق مجرم نباید به دفاع از خود جرم منجر شود، اما مصرانه تاکید دارم گاهی باید از اساس به صورت مسئله‌ای که بدیهی فرض کرده‌ایم تردید کنیم. سال‌ها پیش علی شریعتی به نقل از «ابوذر» می‌گفت: «در شگفتم از کسی که در خانه‌اش نانی نمی‌یابد و با شمشیر آخته‌اش بر مردم نمی‌شورد». احتمالا این نقل قول هم به مانند بسیاری دیگر از ارجاعات شریعتی پایه و اساسی ندارد و زاییده ذهن خودش بوده، اما من را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. چطور می‌شود در مملکتی که همه می‌دانیم تولید در آن معنایی ندارد و همه مردم صرفا سر سفره نفت جمع شده‌اند یک عده ماشین‌های میلیاردی سوار شوند و یک عده دیگر حتی برای درمان بیماری خودشان هم نتوانند پولی پرداخت کنند؟ آیا جرم اصلی همین تبعیض آشکار نیست؟ و آیا نباید همه ما بسیج شویم و بر چنین جنایت آشکاری بشوریم؟

* * *

شنیده‌ام که در فرانسه قانونی وجود دارد که بر اساس آن هیچ کس را نمی‌توان به دلیل سرقت یک قرص نان مجازات کرد. ملت فرانسه به مدد نبوغ «ویکتور هوگو» دریافت که اگر در کشوری یک نفر کارش به جایی برسد که بخواهد یک قرص نان بدزدد، تنها قربانی قطعی همان یک نفر است و در برابر کل جامعه مسوول و مجرم هستند. چه جای تعجب است اگر همان انسانی که امروز به خاطر یک قرص نان دزدی می‌کند، با کسب یک فرصت دوباره از جامعه به فردی مفید برای اجتماع‌اش بدل شود؟ وای به حال آن مملکتی که بخواهد به همین سادگی فرصت را از شهروندانش بگیرد و وای به حال آن مملکتی که بخواهد کسی را به خاطر دزدیدن یک قرص نان مجازات کند در حالی که هزینه ریخت و پاش‌های تجملاتی و تبلیغاتی حکومتش شکم کرور کرور آدم را سیر خواهد کرد و نماینده مجلس‌ش هشدار می‌دهد که فقط در یک فقره بالا و پایین کردن نرخ ارز 15 هزار میلیارد تومان رانت به کیسه رانت‌خوار جماعت واریز شده است!

اینجا حتی نمی‌توان گفت «ای کاش قانونی داشتیم» و یا «باید قانونی وضع کنیم»! 30 سال پیش پدرانمان انقلاب کردند تا در اصل 29 قانون اساسی بنویسند: «… نیاز به خدمات بهداشتی‌درمانی و مراقبت‌های پزشکی به صورت بیمه و غیره، حقی است همگانی. دولت موظف است طبق قوانین از محل درآمدهای عمومی و درآمدهای حاصل از مشارکت مردم، خدمات و حمایت‌های مالی فوق را برای یک یک افراد کشور تأمین کند». پس اگر من بخواهم کسی را متهم کنم، دولت و تمامی شرکت‌های بیمه را متهم می‌کنم که با گذشت این همه سال می‌بینیم هزینه‌های درمان را به بزرگترین کابوس بیماران کشور بدل کرده‌اند و رویایی را که زمانی یک ملت برایش انقلاب کرده بود بر باد داده‌اند: «رویای روزی که هیچ انسانی به دلیل فقر از درمان شایسته محروم نشود».

دیگربان: محسن رضایی٬ دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام می‌گوید علی خامنه‌ای به سران قوای مقننه٬ قضائیه و مجریه هشدار داده اگر اختلاف‌های آن‌ها ادامه یابد با آن‌ها «برخورد» خواهد کرد.

به گزارش خبرگزاری فارس٬ آقای رضایی این مطلب را روز دوشنبه (دوم بهمن) طی سخنانی در همایش «اقتصاد مقاومتی» در بومهن بیان کرده است.

وی بدون آنکه به نام روسای قوا و اختلاف آن‌ها اشاره کند٬ گفته «کاری کردند که مقام معظم رهبری فرمود اگر این مسائل ادامه پیدا کند، من برخورد می‌‏کنم.»

رضایی افزوده است: «این منازعات خیانت است؛ حال چرا باید در شرایط تحریم، کارهایی صورت گیرد که بالا‌ترین مقام کشور به مسئولان چنین سخنی بگوید.»

دو روز پیش نیز حمید رسایی٬ نماینده مجلس از «اتمام حجت» رهبر جمهوری اسلامی با سران قوا خبر داده و نوشته بود آقای خامنه‌ای از سران قوای مجریه و مقننه خواسته برای حل مشکلات راهی بیابند.

به نوشته رسایی در پی این «اتمام حجت» بود که جلسه چهارشنبه گذشته احمدی‌نژاد با نمایندگان در مجلس با کمترین حاشیه برگزار شد.

پس از برگزاری این جلسه روسای قوا مجریه و مقننه به همراه برخی مسئولان دولتی و نمایندگان مجلس از شامگاه شنبه (۳۰ دی) جلسات مشترکی برای حل و فصل مشکلات آغاز کرده‌اند.

بر اساس مصوبه یکی از این جلسات به دولت اجازه داده شده مبلغ دو میلیارد دلار از حساب صندوق توسعه ملی برای تامین سبد حمایتی اقشار کم درآمد برداشت کند.

وضعیت معیشتی مردم بر اثر تحریم‌ها٬ ناکارآمدی دولت و اختلاف عمیق میان مقام‌های مسئول منجر به نگرانی خامنه‌ای مواجه شده است.

رهبر جمهوری اسلامی از سران قوا خواسته به طور جدی راهی برای مقابله با تحریم‌های بین‌المللی پیدا کنند.

محسن رضایی هم از «سوء مدیریت»، «خود‏زنی» و «خود‏تحریمی» به عنوان سه عامل مشکلات کنونی جامعه ایران در کنار تحریم‌های بین‌المللی نام برده است.

رضایی گفته این تحریم‌ها «بسیار سخت»، «سنگین»، «ناجوانمردانه» و «ظالمانه» است به طوری که فروش نفت و درآمد‌های جمهوری اسلامی را به نصف کاهش داده است.

رادیوفردا: خبرگزاری بلومبرگ با استناد به آمار اداره کل گمرک های چين گزارش داده که واردات نفت چين از ايران در ماه دسامبر به دو و نیم ميليون تن رسيده که در ماه گذشته ميلادی نسبت به ماه قبل آن تا ۴۳ درصد افزايش يافته است.

این گزارش می گوید بر اساس گزارش اداره کل گمرک های چين، واردات روزانه نفت ايران توسط اين کشور طی ماه گذشته به طور متوسط حدود ۵۹۶ هزار بشکه در روز بوده که حتی نسبت به دور مشابه آن در سال ۲۰۱۱ حدود سه و شش دهم درصد افزايش نشان می دهد.

با اينحال، بر اساس گزارش اداره کل گمرکهای ايران، واردات نفت چين از ايران طی دوازده ماه سال گذشته با ۲۱ درصد کاهش نسبت به سال ۲۰۱۱، مجموعا به ۲۲ ميليون تن رسيده است.

اين گزارش می گويد که بعد از بازبينی معافيت نفتی آمريکا برای مشتريان نفت ايران، اين اولين باز از آغاز دور جديد تحريمهای نفتی آمريکا عليه ايران است که چين چنين حجم بزرگی محموله نفت از ايران وارد می کند.

بر اساس دور جديد تحريمهای امريکا که از ۲۸ ژوئن سال گذشته میلادی به اجرا گذاشته شد، هر گونه نقل و انتقالات مالی با بانک مرکزی ايران که متولی دريافت پول نفت صادراتی ايران است تحريم شده و شرکت هايی که داد و ستدهای مالی با اين بانک را ادامه دهند، در فهرست سياه آمريکا قرار خواهند گرفت و از دسترسی به سيستم مالی اين کشور محروم خواهند شد.

آمريکا آن زمان به مدت شش ماه همه مشتريان نفتی ايران را به خاطر «کاهش چشمگير» واردات نفت ايران از تحريم ها معاف کرد و اين معافيت ۷ دسامبر سال ۲۰۱۲ برای شش ماه ديگر تمديد شد، با اين استدلال که چين به همراه ۸ کشور ديگر وارد کننده نفت ايران، «کاهش دوباره خريد نفت خام از ايران را ادامه داده اند.»

يک کارشناس انرژی در شانگهای به خبرگزاری بلومبرگ گفته که حجم کاهش واردات نفت ايران توسط چين دقيقا در حوزه ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهشی بوده است که آمريکا از چين درخواست کرده است.

این کارشناس انرژی همچنین گفته که خريد نقت ايران توسط چين برای نيمسال اول ۲۰۱۳ احتمالا رقمی بين یک و هفت دهم تا دو ميليون تن در ماه خواهد بود.

اين گزارش همچنین می گوید عربستان سعودی به عنوان بزرگترين تامين کننده نفت وارداتی چين در سال ۲۰۱۲ مجموعا نزديک به ۵۴ ميليون تن نفت به اين کشور صادر کرده است که نسبت به سال ۲۰۱۱ حدود هفت و سه دهم درصد افزايش نشان می دهد.

شورای امنیت سازمان ملل طی چهار قطعنامه تحریمی، از ایران خواسته فعالیت های مرتبط با غنی سازی اورانیوم را به حال تعلیق درآورد. ایران این قطعنامه ها را رد کرده و فعالیت های خود را گسترش داده است.

آمریکا و اتحادیه اروپا تحریم های یکجانبه ای را دو سال گذشته علیه ایران به اجرا گذاشته اند که روی درآمد دولت ایران از محل فروش نفت، تاثیر گذاشته است.

گویانیوز: مجتبی واحدی
سی ودو سال پیش که «همتای خامنه ای در عراق» به ایران حمله کرد جوانان سلحشوری در برابر دشمن ایستادند که همگی آنها در دوره رژیم گذشته تربیت شده بودند. همان جوانان، در هنگامه جنگ، در حالی که خود تشنه بودند «قمقمه آب» خود را در اختیار اسرای عراقی می گذاشتند و جوانان گرسنه ایرانی که اوباشگری را از مزدوران خامنه ای آموخته اند روز روشن در خیابان بر روی هموطن خویش «قمه» می کشند

وقتی شرح حال یکی از اعدام شدگان روز شنبه را از زبان خود او خواندم بار دیگر بر خود لرزیدم نه فقط به خاطر ازدست رفتن یک جوان با هزاران آرزو بلکه به خاطر به خواب زدگی عمدی کسانی که با بزرگ نمایی یک دروغ به نام «احتمال حمله خارجی به ایران» همچنان مدارا با رژیم فساد ساز خامنه ای را توصیه می کنند و برای تقویت آن می کوشند. بر اساس اظهارات یکی از دو اعدام شده اخیر، او برای تأمین هزینه معالجه مادر خویش دست به دزدی زده است. البته این جوان و مادر رنج دیده او، تنها کسانی نیستند که با مشکلات روزافزون مالی دست و پنجه نرم می کنند. امروزه بر خلاف معدود مزدوران ولی فقیه که به رانت های میلیاردی رسیده اند، میلیونها ایرانی، زندگی پر عذاب را سپری می نمایند اما حاضر نیستند دست به آزار سایر هموطنان خویش بزنند. لذا همه ما از یک سو موظفیم حق ضایع شده جوان اعدام شده را فریاد بزنیم و به اعمال مجازات بسیار سنگین و ناعادلانه علیه او اعتراض کنیم و از سوی دیگر باید به یاد داشته باشیم اگر به بهانه تأمین مالی خود و خانواده، اوباش گری وحشیانه علیه سایر شهروندان به امری رایج تبدیل شود آنگاه شاهد توسعه روز باج گیری و سلب امنیت ایرانیان خواهیم بود . پس بهتر است ضمن محکوم کردن اعمال مجازات غیر انسانی علیه دو جوان ایرانی ، اقدامات آنها را نیز تفبیح کنیم و هم زمان به ریشه یابی «ترویج خشونت » در ایران عزیزمان نیز بپردازیم . بر همین اساس در این یادداشت کوتاه به نکته ای خاص می پردازم.

متهم ردیف اول پرونده که روز شنبه درعنفوان جوانی اعدام شد متولد سال ۱۳۶۸ بود؛ همان سالی که سید علی خامنه ای با همدستی احمد خمینی و اکبر هاشمی رفسنجانی تاج ولایت فقیه بر سر نهاد. به عبارت دیگر این جوان، تمام بیست و سه سال عمر خود را درفضایی تنفس کرده که خامنه ای و مزدوران فاسد او بر ایران عزیز ما تحمیل کرده اند . او هنوز به مدرسه نمی رفت که چماقداران خامنه ای «به دستور»، حملات به جلسات سخنرانی دگر اندیشان را آغاز کردند و بی رحم ترین ایشان، داریوش و پروانه فروهر را « کارد آجین » نمودند. این جوان در آستانه ده سالگی خویش، صحنه های حمله اراذل و اوباش حکومتی به کوی دانشگاه را شاهد بود که به بهانه اهانت به تصویر ناپاک خامنه ای، جوانان بی گناه مردم را از طبقه سوم به پایین پرتاب می کردند. بیست سالگی این جوان هم مصادف با اعتراضات انتخاباتی سال ۸۸ و حملات عقده گشایانه اراذل و اوباش رهبر به دختران و پسرانی بود که تنها جرم ایشان، پرسش در خصوص سرنوشت رأی خویش بود . او در همین سن، اخبار مربوط به تجاوز « فداییان رهبر » به جوانان زندانی در کهریزک را شنید و اندکی بعد، از ارتقای مقام فرماندهان آن تجاوزات ـ سعید مرتضوی و احمد رادان ـ مطلع شد. این جوان، در چنین فضایی رشد کردو تربیت شد. البته ممکن است کسی بگوید در هر رژیم حکومتی، عده ای قانون گریز، امنیت مردم رامختل می کنند و نمی توان رفتار اینچنینی را به سیستم حکومتی و سران کشور نسبت داد. اما برخورد قوه قضائیه با حادثه اخیر، ثابت می کند رفتار این دو جوان، نه یک استثنا بلکه در حال تبدیل به جریان غالب در میان گروههایی از جوانان ایرانی است . لذا سران جمهوری اسلامی که در هیچ زمینه ای مایل به خردورزی وریشه یابی واقعی پدیده ها نیستند برای کنترل نسبی این روند، راهی ندارند جز ارعاب سایر جوانان از طریق اجرای غیر انسانی ترین مجازات یعنی اعدام.

البته من معتقدم هنوز اکثریت قاطع جوانان ایرانی، اگر در فضای مناسب قرار گیرند مانند هم سن و سالان خویش در سایر کشورها،افتخار آفرینی های فراوان خواهند کرد اما دستور رئیس قوه قضائیه برای اعدام این دو جوان که قبل از تشکیل دادگاه صادر شد در واقع اعتراف به این واقعیت بود که تعداد قابل توجهی از جوانان تربیت شده در زمان حاکمیت خامنه ای، اگر از مجازات اعدام نترسند به صورت بالقوه مجرمان خطرناکی هستند و بر روی هموطنان خویش، تیغ می کشند. در حالی که سی ودو سال پیش که «همتای خامنه ای در عراق» به ایران حمله کرد جوانان سلحشوری در برابر دشمن ایستادند که همگی آنها در دوره رژیم گذشته تربیت شده بودند. همان جوانان، در هنگامه جنگ، در حالی که خود تشنه بودند «قمقمه آب» خود را در اختیار اسرای عراقی می گذاشتند و جوانان گرسنه ایرانی که اوباشگری را از مزدوران خامنه ای آموخته اند روز روشن در خیابان بر روی هموطن خویش «قمه» می کشند.

یه باد بیاوریم یکی از دو جوانی که روز شنبه اعدام شد متولد همان سالی بود که خامنه ای به ناحق، بالانشینی را آغاز کرد و ثمره بیست و سه سال حاکمیت او، وجود مادرانی است که قدرت تأمین هزینه درمانی خویش را ندارند و پسرانی که رذالت را از مکتب « اوباش پرور رهبر » آموخته اند. این وضعیت، هشدار برای کسانی است که به بهانه های واهی، به تداوم حاکمیت فساد ساز خامنه ای کمک می کنند.

خودنویس: ما هر چهار سالی یک بار امیدهای‌مان را می‌ریزیم روی هم و وارد یک قمار سیاسی بزرگ می‌شویم. و بعد آخرش می‌بازیم، همه چیزمان را می‌بازیم و باز فقط یک آرزو برای‌مان می‌ماند: یک قمار دیگر، یک باخت دیگر! سناریو اینگونه پیش می‌رود که به جای تحریم(عدم شرکت) یا شرکت در انتخابات، مساله «انتخابات آزاد» و «انتخابات غیر آزاد» مطرح و به طور کلی تحریم انتخابات کنار گذاشته می‌شود…

هوا، هوای زمستان ۸۷ است. سه ماه قبل از انتخابات سال ۸۸ بود که همه صحبت از تحریم می‌کردند و می‌گفتند «احمدی‌نژاد پدرمان را درآورده»، «کی میره رای بده». اما دو ماه بعد که به دورو برم نگریستم، مشاهده کردم (به غیر از اعضاء خانه) از خاله، دایی، دوستان و همکلاسی‌ها، همه سبز و بعضی‌ها قرمز(طرفدار آقای کروبی) شده‌اند.

چند روز مانده به انتخابات مقاله ای نوشتم و ابراز ناراحتی‌ام از رای دادن اطرافیانم نمودم. همچنین تقلب و ریاست جمهوری احمدی‌نژاد را پیش‌بینی کردم. نمی‌دانم چند ماه آینده، آن خاطرات تکرار خواهد شد یا این بار شاهد تحریم همگانی و گسترده خواهیم بود.

ما هر چهار سالی یک بار امیدهای‌مان را می‌ریزیم روی هم و وارد یک قمار سیاسی بزرگ می‌شویم. و بعد آخرش می‌بازیم، همه چیزمان را می‌بازیم و باز فقط یک آرزو برای‌مان می‌ماند: یک قمار دیگر، یک باخت دیگر!

سال ۸۴ اکثریت طبقه متوسط از اصلاحات نا امید شدند و به تشویق اپوزیسیون – اینکه اگر شخص تندرویی به سرکار بیاید کار رژیم تمام است – تحریم کردند. اما احمدی‌نژاد آمد و رژیم هم سقوط نکرد، اپوزیسیون هم طرحی برای براندازی ارائه نداد. سال ۸۸ به دلیل اینکه وعده فروپاشی حکومت چند ماه بعد از تحریم انتخابات از سوی اپوزیسیون عملی نشده بود، اکثریت قشر متوسط و جوان، که دوره قبل تحریم کرده بودند برای بهبود نسبی اوضاع، بین بد و بدتر، بد را انتخاب نمودند. اما با تقلب بزرگ و بعد هم عقب‌نشینی سران جنبش و یاس و نا امیدی رو به رو شدند.

این انتخابات پیش رو رنگ دیگری دارد و بسیار سرنوشت‌ساز است. ما هم تحریم و هم مشارکت را تجربه نموده‌ایم و نتیجه‌ای که باید را نگرفته‌ایم. آیا راه سومی وجود دارد که تا به حال تجربه نکرده‌ایم؟ این راه چه می‌تواند باشد؟در ادامه مقاله به آن اشاره خواهم کرد.

ایجاد انگیزه در مردم برای مشارکت در انتخابات به هر قیمتی

رژیم نشان داده است که برای ایجاد انگیزه در مردم برای شرکت در انتخابات از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کند و ثابت کرده، در این کار تبهر خاصی دارد. اما حکومتی که تلقب فاحش و بزرگ کرده است و مشروعیتی نزد مردم ندارد چگونه می‌خواهد در مردم انگیزه ایجاد کند؟

آیا احمدی نژاد درگیری بین دولت و مجلس را بالا خواهد برد و استعفا می‌دهد، (خود را دشمن خامنه‌ای نشان می‌دهد) و دوباره کاندیدای ریاست جمهوری می‌شود(طبق قانون اساسی)؟ آیا احمدی نژاد که وعده داده ۳۵۰ هزار نفر را در استانداری استخدام خواهد کرد، اگر رحیم مشایی را رد صلاحیت کنند آنها را به خیابان خواهد آورد و این افراد را آرای سه میلیونی خود می‌بیند؟ آیا کاندیدی که تا به حال اسمش را نشده‌ایم و شش تیغه کرده و شیک با شعارهای مردم پسند و بهبود وضع اقتصادی و مذاکره با آمریکا به صحنه می‌آید و به ظاهر خود را مخالف خامنه‌ای نشان می‌دهد؟ آیا موسوی و کروبی و عده زیادی از زندانیان به ویژه اصلاح‌طلب آزاد خواهند شد؟

این‌که چگونه مردم را قانع کنند سناریوهای متفاوتی خواهد بود و رژیم روی انها حساب باز کرده، و شما در انتظار تلوزیون جدید و صداهای جدیدی در خارج از کشور باشید. ولی در کنار این مساله و در همین راستا برای مشارکت مردم بازی دیگری نیز در حال انجام است.

باتلاق «انتخابات آزاد»

این بار حکومت بازی را به داخل ایران برده است و از الان جو را ملتهب جلوه می‌دهد،که فتنه ۹۲ با رمز: «انتخابات آزاد» در راه است تا اینگونه ایجاد انگیزه کند.رفسنجانی می‌گوید انتخابات آزاد باید برگزار کرد و خامنه ای تو دهنی به رفسنجانی می‌زند که انتخابات آزاد یعنی چه؟ مگر همه انتخابات جمهوری اسلامی آزاد نبوده است؟

جالب است که به موازات داخل، در خارج کشور نیز اصلاح‌طلبان و اپوزیسیون کاذب، همین بحث انتخابات آزاد را پیش می‌کشند و سناریو این‌گونه پیش می‌رود که به جای تحریم(عدم شرکت) یا شرکت در انتخابات، مسئله «انتخابات آزاد» و «انتخابات غیر آزاد» مطرح می‌شود و به طور کلی تحریم انتخابات کنار گذاشته می‌شود. وقتی شما از یک حکومتی خواستار انتخابات آزاد هستید، به این معنی است که حکومت قادر است این انتخابات آزاد را برگزار نماید. اما آیا جمهوری اسلامی چنین حکومتی است؟ قطعا خیر. اما پروژه انتخابات آزاد باتلاقی است برای اپوزیسیون برانداز که طرح رفتن جمهوری اسلامی و تحریم، به حاشیه رود و رژیم به دنیا بگوید: ببینید در ایران دمکراسی است و نیروهای مخالف نیز از ما درخواست انتخابات دارند و با ما وارد مذاکره شده‌اند و از سوی دیگر مردم را به صحنه بیاوردند و برای خود مشروعیت کسب کنند.

راه سوم به غیر از تحریم و مشارکت چیست؟

برای ملتی که زیر سرکوب است، تنها زمانی که فضا کمی باز می‌شود و امکان فعالیت وجود دارد، فضای قبل انتخابات است.

اشاره کردم تحریم و شرکت در انتخابات را تجربه کردیم و باید راه متفاوتی را این بار برگزینم تا نتیجه بهتری حاصل کنیم. این راه چه می‌تواند باشد؟

این راه تحریم فعال است! به این معنی که ما تحریم می‌کنیم و در روز انتخابات ۲۴ خرداد ۹۲ در خانه می‌مانیم(اعتصاب خانگی) اما در کنارش کارهای دیگری از جمله: تهیه عکس و فیلم از حوزه‌های خلوت رای‌گیری، خلوت جلوه دادن خیابان‌ها با تعطیل کردن مغازه‌ها، پرسش از کاندیدها درباره کاندیدای جناح مقابل(به طور مثال از جناح احمدی‌نژاد راجع به خامنه‌ای) که شکاف در حکومت را بیشتر نماییم، در دانشگاه‌ها اگر بشود بالا بردن پلاکارد «خمینی: پدران ما به چه دلیل برای ما تعیین سرنوشت کردند؟ ما هم خواهان تعیین سرنوشت هستیم» و سازمان‌دهی در خود و پس گرفتن خیابان‌ها به مانند سال ۸۸، انجام می‌دهیم.

ممکن است حکومت از ترس ایجاد تجمعات گشترده، ساعت ۹ شب را تعطیلی فعالیت ستادهای تبلیغاتی اعلام کند اما ما با حضور گسترده خود در خیابان‌ها و ایجاد ترافیک این را به ساعت ۱۱ شب موکول می‌نماییم.

نکته اساسی اینست که ما با یک «نه» به انتخابات نمایشی، ضربه بزرگی به جمهوری اسلامی می‌توانیم وارد کنیم. ولی مهم استفاده از فضای باز قبل از انتخابات که تمام دنیا تمرکزش را روی ایران می‌گذارد است و این پیام را به جهان برسانیم که این انتخابات را قبول نداریم و خواهان رفتن این حکومت هستم و خیابان‌ها را قبل از انتخابت پس بگیریم.

——

مطالب بلاگستان و کلیه مطالب رسیده از اعضا، معرف دیدگاه شخصی نویسندگان است نه سایت خودنویس

مانا:

امیرهادی انواری: اگر از دیدن صحنه اعدام دو پسر ۲۰ و ۲۴ ساله خوب لذت نبردیدو

اگر دیدن این صحنه ها برایتان مهیج و سرگرم کننده نبود

اشکالی ندارد

رسانه های “مرد” محور، “باوجدان” که به حریم شخصی افراد هم وارد نمی شوند، برای شما صحنه های ویژه ای تدارک دیدند

ضجه زدن خواهران دو قربانی پای چوبه دار (اتفاقا پر بازدید هم شده)

قبلا هم نوشته بودم “مردی” و “مردانگی” و “اخلاق” در رسانه های حال حاضر ما فقط توجیهاتی هستند برای رسیدن به هدف. نوعی اسلحه که برای هدف قرار دادن وجدان افراد طراحی شده. (اینجا: http://www.anvarionline.net/?p=2686)

اعدام دو زورگیر هم شد شاهد این مدعا

راست می گویند”قصه خر سواری ملاست” واقعا راست می گویند

دستگاه قضا، همان دستگاه قضاست…

چطور حکم دو زورگیر که “زر” و “زور” ندارند خوب، عادلانه، لازم الجراست… باید صورت دو زورگیر را برای همه نشان داد. شیون خواهران آنها ها را هم به تماشای عموم گذاشت(اینجا: http://baztab.net/fa/news/21478)

حکم دادگاه در مورد مجری مشهور صادر شده، هنوز کسی جرات انتشار نام و چهره اش را ندارد. کسی هم حرف بزند متهم به نامردی می شود(اینجا: http://baztab.net/fa/news/21053/ )

آن وقت چهره دو زورگیر را نشان می دهند، که هیچ…. چهره خواهران دو نفر را در حال شیون و زاری بدون حتی واتر مارک یا فیلتری برای پوشاندن چهره با افتخار منتشر می کنند….

تا آنها که از دیدن این صحنه های مهیج عقب افتادند، برسند… شاید هم زاویه تماشای شیون و ضجه زدن دو دختر نوجوان برایشان خیلی محرک و جذاب بوده که شده پربیننده ترین خبر این سایت خبری

اما کار که به مجری مشهور می رسد، که اتفاقا همین دستگاه قضا محکومش کرده، نوشتن درباره محکومیتش بی اخلاقی و ورود به حریم شخصی او میشود، یا مثلا نگاه کردن به فیلم لب گرفتن دو نفر در اسانسور که به گفته نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران جزو حریم شخصی نیست، گمانه زنی در مورد هویت افراد، می شود بی اخلاقی!؟ (اینجا: http://baztab.net/fa/news/21290)

چطور نشان دادن شیون خواهران این متهمان و اعدام شده اخلاقی است و ورود به حریم شخصی نیست، اما حتی اشاره کردن به نام فلان اتاقک اقتصادی و گلایه و از عملکرد روابط عمومی آن، در شرایطی که فرد شاکی در محیط عمومی شکایت خود را فریاد زده، میشود “ورود به حریم شخصی افراد”

گیریم دو متهم زورگیری حقشان بوده اعدام شوند، خواهر و خانواده اش را چرا به نمایش عموم میگذارید، آنها هم باید به گناه برادرانشان بسوزند، با نشان دادن چهره شان و بازنشر چهره آنها آبرویی هم برایشان می ماند؟

فقط یقه سفید های اقتصادی که با استفاده از زر و زور دوست دختر و همسر دوم و… میگیرند و وعده و وعید می دهند آبرو دارند؟

اینها زندگی شخصی ندارند، احتمالا در آینده قرار نیست شوهر کنند؟

به اندازه کافی تماشاگر برای اعدام جمع نشده بود، نا راحت شدید؟ کف و سوت خوب نزدند، دل چند نفر هم این وسط سوخته… صبح تا غروب در صدا و سیما به جنازه هایشان هم فحش می دهند، در حالی که دزدان میلیاردی “یقه سفید” قهرمانان اقتصاد هستند …. چند نفری هم دل سوزاندند، که این جوانان می توانستند اینده بهتری هم داشته باشند…

یک نفر هم مثل من ننوشته چرا مجازات شدند، نوشته اگر عدالت است، باید برای همه باشند، هنوز حکم متهمان اختلاس ۳ هزار میلیاردی مشخص نشده…

کسی جرات نوشتن درباره انواع فساد اخلاقی فلان مدیر اقتصادی و مجری و… را ندارد(چون متهم به نامردی می شود)

چطور جامعه شناس وسط میکشید که تز بدهد که چگونه دل مردم برای زورگیران اعدامی نسوزد، اما جامعه شناسانتان نبودند که بگویند چرا مجری تلوزیون، مدیران اقتصادی و… فساد اخلاقی دارند؟ (اینجا: http://baztab.net/fa/news/21490)

زر و زورشان زیاد بود؟

چرا جامعه شناسانتان درباره تطمیع و تهدید خبرنگارانی که اخبار را گزینشی منتشر می کنند چیزی نمینویسند؟ کر و کور شدن خبرنگار و روزنامه نگار به بهانه کارت هدیه برنامه خبری، بورسیه دکتری، همکاری و حق التحریر و….فساد نیست؟ بزه نیست؟

فقط دل سوختن برای مرگ انسان ها(گیریم مجرم) ناهنجاری است که جامعه شناسان شما دنبال کشف دلیل آن هستند؟

فقط خواستن عدالت در مجازات ضد ارزش است، که جامعه شناسان باید در مورد دلایل آن بنویسند؟

کلاهتان را بالاتر بگذارید….

یاد اوری میکنم:

مردیت نبود فتاده را پای زدن….

اینها دیگر از فتادگی گذشتند، جنازه هستند…

جنازه شان را بزنید، ولی ذره ای به حرف های خودتان ایمان داشته باشید، حداقل به خانواده شان رحم کنید.

مردیت پای زدن چهره دو دختر که در مراسم اعدام برادران مجرمشان شیون می کنند بدون واتر مارک است؟

جناب آقای نویسنده که داد سخن در خصوص بی اخلاقی رسانه ها در کافه خبر سر می دهد، کجا تشریف دارند؟

به نمایش گذاشتن شیون و زاری دو محکوم به اعدام بی اخلاقی نیست؟

دیگر مطمئن شدم هیچ رسانه ای در ایران بی طرف و اخلاق گرا نیست. می خواهید بگویید خودت؟ من هم نیستم… شما هم باور نکنید

خدا به آخرت ما رحم کند

والسلام

بازتاب امروز: ما همچنین از بند نسوان که شامل محکومان بهایی، منافق، فتنه و مجاهد بود بازدید کردیم و سرکرده‌ آن‌ها فائزه هاشمی رفسنجانی صحبت‌هایی را با نمایندگان داشت که البته اظهاراتش با توجه به وضعیت خانوادگی او مطرح می‌شد مثلا او به نوع غذا ایراد می‌گرفت که باید گفت شاید هم حق دارد زیرا او غذاهایی را که همه می‌خورند نمی‌خورد، اما از نظر من غذای زندان اوین از غذایی که ما در خانه می‌خوریم بهتر بود.
یک عضوکمیته امنیت کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با اشاره به «بازدید این کمیته از زندان اوین، گلایه‌های فائزه هاشمی در حضور نمایندگان از وضعیت غذای زندانیان و اعتراض به وجود دوربین‌های مدار بسته در بند نسوان» گفت که پس از این بازدید نام زندان اوین را هتل اوین خواهد گذاشت!

صفر نعیمی رز در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: اعضای کمیته امنیت از بند 209 وزارت اطلاعات و بند 309 مربوط به زندانیان فتنه، امنیت ملی ، منافق و چپ، القاعده، ملی و مذهبی، مشارکت، نهضت آزادی، اهل سنت و بهائیت و همچنین چند تن از محکومان اختلاس 3 هزار میلیاردی که از بزرگان شرکت‌ها و بانک‌ها و اداره‌جات بودند، بازدید کردند.

وی افزود: ما همچنین از بند نسوان که شامل محکومان بهایی، منافق، فتنه و مجاهد بود بازدید کردیم و سرکرده‌ آن‌ها فائزه هاشمی رفسنجانی صحبت‌هایی را با نمایندگان داشت که البته اظهاراتش با توجه به وضعیت خانوادگی او مطرح می‌شد مثلا او به نوع غذا ایراد می‌گرفت که باید گفت شاید هم حق دارد زیرا او غذاهایی را که همه می‌خورند نمی‌خورد، اما از نظر من غذای زندان اوین از غذایی که ما در خانه می‌خوریم بهتر بود.

نماینده‌ مردم آستارا در مجلس یاد آور شد: فائزه هاشمی همچنین خواستار آزادی مشروط برخی زندانیانی شد که نیمی از مدت زندان خود را متحمل شده‌اند، در حالی که این آزادی مشروط برای افراد خاصی است نه کسانی که منافق، بهایی و از عوامل فتنه باشند، پرچم اباعبدالله را به آتش کشیده باشند و قصدشان براندازی حکومت باشد، ضمن این که بسیاری از این افراد غیر از حکم‌های صادره اتهامات رسیدگی نشده‌ای را نیز دارند.

این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، جمع‌آوری دوربین‌های مدار بسته از بند نسوان را از دیگر خواسته‌های فائزه هاشمی در دیدار نمایندگان از زندان اوین عنوان کرد و گفت: در شرایطی که بند نسوان در اختیار بانوان قرار دارد چنین درخواستی معنا ندارد و اگر خودکشی یا اتفاق دیگری در بند نسوان به وجود بیاید با وجود دوربین ثبت و ضبط می‌شود؛ مگر در مورد ستار بهشتی آشوبی اتفاق نیفتاد؟ دلیلش این بود که در زندانی که او مستقر بود دوربین وجود نداشت.

نعیمی با بیان این‌که کمیسیون امنیت مجلس مشکلات زندانیان را مورد مطالعه قرار خواهد داد، گفت: ما در بند آقایان زندانیان دیگری از جمله آقای محسن میردامادی را ملاقات کردیم.

وی با اشاره به طبقه‌بندی زندانیان با توجه به نوع جرم آن‌ها ادامه داد: آن‌چه در بدو ورود برای ما جالب توجه بود تعیین طبقه‌بندی زندان و زندانیان بود که کار قابل توجهی است و مقرر شده در زندان اوین محکومین مالی، جرایم علیه امنیت، اتباع بیگانه منهای پاکستان و افغانستان و محکومین دوجنسیتی نگهداری می‌شوند و زندانیان مواد مخدر و اتباع بیگانه پاکستان و افغانستان در قزلحصار ، سارقین مسلح و متجاوزان به نوامیس در رجایی شهر، سارقین منهای سرقت‌های مسلحانه در تهران بزرگ و بانوان در شهر ری مستقر شوند.

نعیمی اضافه کرد: نمایندگان همچنین از قرنطینه زندان اوین که محل تجمع زندانیان قبل از تعیین تکلیف آن‌هاست بازدید کردند که از امکانات عالی برخوردار بود؛ بهداری زندان هم از دیگر مکان‌هایی بود که نمایندگان از آن بازدید کردند که در آنجا هم پزشک عمومی مستقر بود و هم پزشک متخصص با توجه به نیاز بیمار حضور پیدا می‌کند، آشپزخانه زندان هم مجهز بود و برنامه‌ غذایی متنوع و خوبی داشت.

این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با اشاره به بازدید نمایندگان از بخش‌های عمومی زندان و مجتمع فرهنگی و تربیتی آن تصریح کرد: در این بخش انواع کلاس‌های مختلف زبان، سفالگری و معرق کاری دایر بود.

نماینده مردم آستارا در پایان تاکید کرد: آن‌چه پیش از این زندانیان را به گلایه وا می‌داشت این بود که تخت خواب در زندان به اندازه‌ کافی وجود ندارد و کسانی که به آن‌ها تخت خواب نمی‌رسد ناچار بودند کف خواب شوند که بر اثر آن دچار درد کمر و کلیه می‌شدند اما در حال حاضر همه زندانیان تخت خواب دارند و من پس از این بازدید نام ندامتگاه اوین را هتل اوین می‌گذارم. زیرا امکانات آن از هر لحاظ مناسب بود.

رادیوفردا: نمايندگان مجلس شورای اسلامی و دولت محمود احمدی نژاد توافق کرده اند تا برای آنچه که «کمک به اقشار کم درآمد» عنوان شده است، مبلغ دو ميليارد دلار از صندوق توسعه ملی برداشت شود.

گزارش روز دوشنبه، دوم بهمن، خبرگزاری مهر حاکی است که اين توافق در جلسات مشترک ميان مجلس شورای اسلامی و دولت که «به طور مستمر در حال برگزاری است» حاصل شده است.

بر اساس اين توافق، برای «تامين سبد حمايتی از اقشار کم درآمد» معادل دو ميليارد دلار از صندوق توسعه ملی برداشت و در قالب کالا ميان ۱۵ ميليون خانوار توزيع می شود.

اين سبد حمايتی قرار است که بين هفت دهک درآمدی جامعه توزيع شود.

يک عضو کميته مشترک اقتصادی مجلس و دولت که نامش فاش نشده است به خبرگزاری فارس گفته که «به زودی درباره روش کمک تصميم گيری نهايی خواهد شد.»

وی افزوده است: «کمک به دهک های پايين جامعه در جلسات اوليه مورد حمايت شديد آقای احمدی نژاد و لاريجانی بوده است و اين طرح در آستانه عيد نوروز و قبل از پايان سال انجام خواهد شد.»

يک مقام مسوول ديگر به اين خبرگزاری گفته است که برای اجرای اين طرح، دهک بندی هايی که در آغاز قانون هدفمندی يارانه ها مطرح شد مورد استفاده قرار نمی گيرد چرا که به گفته وی، «اين دهک‌ بندی‌ها غير واقعی و غير قابل پذيرش و از دقت لازم برخودار نبوده است، به همين دليل بود که يارانه بين همه مردم به يک ميزان تقسيم شد.»

وی با اشاره به اينکه «دهک اول و دوم کمترين سطح درآمدی و افراد تحت پوشش کميته امداد و سازمان بهزيستی به عنوان جامعه هدف قرار گرفته‌اند» افزود: «در طرحی که مورد مطالعه مجلس و دولت قرار گرفته است به احتمال زياد کارت اعتباری الکترونيکی با استفاده از شبکه کالا برگی کشور در اختيار اين اقشار قرار می‌گيرد.»

به نظر می رسد که اين طرح برای مقابله با گرانی کالاهای اساسی صورت می گيرد که از زمان اجرای طرح هدفمندی يارانه ها تشديد شده و نارضايتی های زيادی بويژه در ميان افراد کم درآمد بوجود آورده است.

در حال حاضر نرخ تورم در ايران به طور رسمی ۲۷.۶ درصد اعلام شده و اين در حالی است که آمار غير رسمی از تورم ۵۰ درصدی در ايران حکايت دارد.

بر اساس تازه ترين نظرسنجی راديو و تلويزيون دولتی ايران که يکشنبه شب، یکم بهمن، از طريق برنامه «پايش» انجام شد، ۸۵ درصد از جامعه يک ميليون نفری شرکت کننده در اين نظرسنجی گفته اند که خواهان مهار تورم هستند. گزينه ديگر اين نظرسنجی، «افزايش يارانه های نقدی» بوده است که تنها ۱۵ درصد از شرکت کنندگان آن را راه حل بحران فعلی اقتصاد ايران دانسته اند.

اجرای طرح کمک به اقشار کم درآمد در آستانه انتخابات رياست جمهوری صورت می گيرد و به نظر می رسد که به طور موقت جايگزين افزايش يارانه های نقدی شده است که محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری ايران، روز دوم دی ماه وعده آن را داده بود.

بر اساس طرح آقای احمدی نژاد، در صورت اجرای فاز دوم هدفمندی يارانه ها ميزان يارانه های نقدی از ۴۱ هزار تومان فعلی به ۲۰۰ هزار تومان برای هر نفر افزايش می يابد. اين طرح مورد مخالفت شديد نمايندگان مجلس و علی لاريجانی، رييس مجلس قرار گرفته است.

با اين حال، رييس جمهوری ايران روز ۲۷ ارديبهشت ماه در مجلس شورای اسلامی حاضر شد و به طور تلويحی بر اجرای اين مرحله از طرح هدفمندی يارانه ها پافشاری کرد.

وی در سخنان خود خواستار حمايت مجلس از طرح‌های اقتصادی دولت شد و گفت: «برای حل اين مشکلات و انجام کارهای بزرگ بايد همه دست به دست هم بدهيم. اقتصاد نيازمند تمرکز مديريت است و از چند نقطه موازی حتی نمی‌شود يک اتاق را مديريت کرد.»

دیگربان: ایران از طریق بانک توسعه صادرات خط اعتباری یک میلیارد دلاری به سوریه اختصاص داد.

سایت رسمی بانک توسعه صادرات ایران روز شنبه (۳۰ دی) گزارش کرده قرارداد خط اعتباری مذکور به پشتوانه تضمین وزارت دارایی سوریه منعقد شده است.

این قرارداد همچنین تحت پوشش بیمه اعتباری صندوق ضمانت صادرات ایران با بانک تجارت سوریه قرار دارد.

قرارداد این خط اعتباری در دور دوم مذاکرات میان هیات‌های سوری و ایرانی با حضور نادر وائل الحلقی٬ نخست‌ وزیر سوریه و محمدرضا رحیمی٬ معاون اول محمود احمدی‌نژاد امضاء شده است.

نخست‌ وزیر سوریه هفته گذشته با سفر به ایران با برخی مقام‌های ایرانی دیدار و گفتگو کرده که تاکنون جزئیاتی از این دیدار‌ها و تصمیمات اتخاذ شده میان تهران و دمشق منتشر نشده است.

اختصاص خط اعتباری یک میلیارد دلاری به سوریه تنها یکی از نتایج سفر این مقام‌ بلند‌پایه سوری به ایران است.

هدف از انعقاد این قرارداد حمایت از صادرکنندگان خدمات فنی و مهندسی و ترغیب فعالات تجاری ایران و سوریه اعلام شده است.

براساس این قرارداد (خط اعتباری) سوریه بدون پرداخت هیچ پولی به میزان یک میلیارد دلار از ایران کالا وارد کرده و مطابق توافق بازپرداخت خواهد کرد.

بانک توسعه صادرات ایران نیز تا ۱۰۰ درصد مبلغ کالاهای مصرفی را با دوره بازپرداخت دو ساله و ۸۵ درصد کالاهای سرمایه‌ای و طرح‌ها را با دوره تسهیلات سه تا هفت ساله تامین مالی خواهد کرد.