اخبار

بی‌بی‌سی:
حسین باستانی

امروز سی‌امین سالگرد حمله شیمیایی ارتش عراق به شهر کُردنشین سردشت در ۷ تیر ۱۳۶۶ است. این حمله هزاران مصدوم و بیش از ۱۱۰ کشته بر جای گذاشت. با وجود حملات شیمیایی مکرر عراق علیه نیروهای ایرانی، واقعه سردشت نخستین مورد حمله شیمیایی به یکی از شهرهای ایران بود.

“مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس” سال پیش، در گزارشی یادآوری کرد که در پی بمباران سردشت، ایران اخبار این حمله را رسانه‌ای نکرد چون نگران بود سبب “ایجاد ترس و وحشت عمومی” شود. رسانه‌ای نشدن ماجرای سردشت در ایران باعث شد تا این واقعه، عمدتا از دید افکار عمومی پنهان بماند. در چنین فضایی، تعجبی ندارد که در منابع موجود درباره جنگ ایران و عراق، اشارات مختصری به حمله شیمیایی سردشت شده است.

پوشش رسانه‌ای بسیار ناچیز ماجرای سردشت در داخل ایران، در شرایطی بود که قدرت‌های جهانی نیز انگیزه‌ای برای برجسته کردن تخلفات جنگی عراق نداشتند.

حمله به سردشت، ویژه در بستری از بی تفاوتی ایالات متحده نسبت به استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی علیه ایران صورت گرفت. بی تفاوتی همراهانه‌ای که مدتی بعد، به بمباران شیمیایی حلبچه با بیش از ۵ هزار کشته منجر شد.

حمله شیمیایی عراق به این شهر، مشخصا ۹ ماه پس از آن صورت گرفت که واشنگتن، حتی تلاش اکثریت اعضای شورای امنیت را برای صدور یک بیانیه (و نه قطعنامه) در محکومیت استفاده از سلاح‌های شیمیایی از سوی عراق وتو کرده بود.

گزارش حاضر، مروری دارد بر نقشی که دولت آمریکا، در سکوت جامعه جهانی در مقابل استفاده صدام حسین از اسلحه شیمیایی علیه ایران بازی کرده است.

شش ماه مانده به سرنگونی حکومت صدام حسین، جورج بوش در بخشی از سخنرانی ۷ اکتبر ۲۰۰۲ خود در توجیه حمله به عراق گفت: “صدام حسین دستور انجام حملات شیمیایی علیه ایران و بیش از ۴۰ روستای عراق را داد. این حملات، منجر به کشته و زخمی شدن حداقل ۲۰ هزار نفر شد.”

استفاده عراق از سلاح های شیمیایی علیه ایران، موضوعی نبود که دولت ایالات متحده به تازگی در جریان آن قرار گفته باشد. با وجود این، واشنگتن تا زمانی که جنگ ایران و عراق ادامه داشت، درعمل مخالفتی با استفاده صدام حسین از اسلحه شیمیایی نشان نداد.

نشریه فاینانشال تایمز در ۲۳ فوریه ۱۹۸۳، به گزارشی از سازمان اطلاعات نظامی ایالات متحده (دی آی ای) در سال ۱۹۸۰ اشاره دارد که مطابق آن، بغداد حتی از پیش از پیروزی انقلاب ایران، یعنی از اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی، “فعالانه” در صدد به دست آوردن سلاح های شیمیایی بوده است.

عراق از سال ۱۹۸۲، که ایران پس از آزادی خرمشهر وارد خاک این کشور شد، به استفاده از سلاح های شیمیایی علیه ایرانی ها پرداخت و در سال ۱۹۸۳، استفاده از این سلاح ها را به میزان قابل ملاحظه ای افزایش داد.

روزنامه واشنگتن پست، در گزارشی در ۴ سپتامبر ۲۰۱۳، یادآوری کرده که دولت رونالد ریگان نیز از سال ۱۹۸۳ و به دنبال تلاش های ایران برای تصرف بصره، مصمم شده بود جلوی پیروزی تهران را در جنگ بگیرد.

تصمیم دولت ایالات متحده برای حمایت از عراق، در دستورالعمل امنیت ملی شماره ۱۱۴ ایالات متحده به تاریخ ۲۶ نوامبر ۱۹۸۳ توضیح داده شده و تصریح دارد باید با استفاده از “هر اقدام لازم و قانونی” جلوی شکست عراق در مقابل ایران گرفته شود.

بنا بر یک گزارش تحقیقی نشریه آمریکایی فارین پالیسی در ۲۶ اوت ۲۰۱۳، مصاحبه با افسران سابق اطلاعاتی آمریکا و اسناد سازمان سیا که در همین سال از طبقه بندی محرمانه خارج شده نشان می دهند آمریکایی ها از آغاز ۱۹۸۳ به “شواهد قطعی” استفاده عراق از سلاح های شیمیایی دسترسی داشته اند.

روزنامه نیویورک تایمز در ۳۰ مارس ۱۹۸۴، از قول مقام های اطلاعاتی نوشته است بر مبنای “شواهدی که خدشه ناپذیر به نظر می‌رسند” عراق در جنگ با ایران “از گاز اعصاب استفاده کرده و ساخت مراکزی بزرگ را برای تولید انبوه گازهای کشنده شیمیایی به پایان رسانده است”.

در سال ۱۹۸۸، ماهواره های جاسوسی آمریکا کشف کردند که ایران با استفاده از شکافی در خطوط دفاعی عراق، در آستانه یک پیروزی استراتژیک مهم است. به نوشته فارین پالیسی دولت آمریکا در این مقطع، با ‘اطلاع کامل’ از اینکه ارتش عراق برای متوقف کردن ایرانی ها از سلاح های شیمیایی استفاده خواهد کرد، محل استقرار نیروهای ایرانی را به عراقی ها اطلاع داد. هرچند فارین پالیسی مشخص نکرده در چه ماهی از سال ۱۹۸۸ ایران قصد نفوذ استراتژیک به داخل عراق را داشته، اما تنها عملیات تهاجمی بزرگ ایرانی ها در سال ۱۹۸۸، عملیات والفجر ۱۰ بود که در اسفند ۱۳۶۶ (مارس ۱۹۸۸) صورت گرفت و تصرف شهر حلبچه در کردستان عراق، از جمله دستاوردهایش بود. در نتیجه، به نظر می رسد اطلاع آمریکا از امکان واکنش شیمیایی عراق به عملیات در دست انجام ایران در سال ۱۹۸۸، درواقع پیش بینی همان چیزی بوده که در عمل، به فاصله کوتاهی در حلبچه اتفاق افتاده است

همچنین بعد از بمباران شیمیایی حلبچه (در اکتبر ۱۹۸۸)، کمیته روابط خارجی مجلس سنای آمریکا گزارشی را تحت عنوان “استفاده از سلاح های شیمایی در کردستان: آخرین حمله عراق” منتشر کرده که تصریح دارد بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ “عراق به طور مستمرو موثر از گازهای سمی علیه ایران استفاده کرده است”.

واشنگتن پست نیز در گزارشی در ۴ سپتامبر ۲۰۱۳، یادآوری کرده که در نوامبر ۱۹۸۳، یک مسئول ارشد وزارت امور خارجه به وزیر وقت، جورج شولتز، گفته است گزارش های اطلاعاتی آمریکا از استفاده نیروهای عراقی از گلوله های شیمیایی علیه ایرانی ها “به صورت تقریبا روزانه” حکایت دارند (استفاده از تسلیحات شیمایی در مقیاس بزرگ، در موارد خاص صورت گرفته، اما شواهدی وجود دارد که عراقی ها مستمرا از گلوله های توپ یا خمپاره دارای ترکیبات سمی استفاده می‌کرده اند که شاید بسیاری از آنها برای آزمایش تاثیرات این مواد بوده).

واشنگتن پست، در گزارش جداگانه ای که سه ماه پیش از حمله ایالات متحده به عراق در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۲ منتشر شده، از وجود اسناد حاکی از موافقت رونالد ریگان و سپس جورج بوش (پدر) با فروش “مواد شیمیایی سمی و ویروس های کشنده بیولوژیک” به دولت صدام حسین خبر داده است. موادی که البته، دارای کاربرد دوگانه نظامی و غیرنظامی بوده اند.

به گزارش لس آنجلس تایمز (۱۳ فوریه ۱۹۹۱) یکی از این تولیدات دارای کاربرد دوگانه، هلیکوپترهایی بود هکه در سال ۱۹۸۳ به عراق فروخته شده و سپس، برای انجام حملات شیمیایی علیه کردهای عراق در سال ۱۹۹۸ مورد استفاده قرار گرفته است.

تمام اینها در حالی بود که در طول جنگ ایران و عراق، چند بارروسای وقت شورای امنیت با صدور بیانه های غیرالزام آور عراق را به خاطر استفاده از سلاح های شیمیایی محکوم کردند. اما این شورا، به خاطر نفوذ و حق وتوی قدرت های بزرگ، هیچ گاه نتوانست با صدور قطعنامه الزام آور، عراق را به خاطر استفاده از این سلاح ها محکوم کند.

در یکی از آخرین تلاش ها پیش از حمله سردشت، در ۲۱ مارس ۱۹۸۶، تلاش اکثریت اعضای شورای امنیت برای تصویب یک بیانیه در محکومیت حملات شیمیایی مکرر عراق علیه نیروهای ایرانی، با رای منفی ایالات متحده ناکام ماند. ۱۰ کشور دیگر عضو شورا به این متن رای مثبت دادند و کشورهای بریتانیا، فرانسه، استرالیا و دانمارک، در رای گیری شرکت نکردند.

از سردشت تا حلبچه

بی تفاوتی جهانی نسبت به استفاده مکرر بغداد از سلاح های شیمیایی، حدود ۸ ماه پس از بمباران سردشت، به پرتلفات ترین بمباران شیمیایی یک شهر در تاریخ جهان منجر شد.

در ۲۵ اسفند ۱۳۶۶، ارتش عراق شهر کردنشین حلبچه در کردستان عراق را، به تلافی همکاری عده ای از کردها با نیروهای ایرانی بمباران شیمیایی کرد و حداقل ۵ هزار نفر را کشت. تعداد کشته شدگان حلبچه، تا ۶۸۰۰ نفر نیز گفته شده است.

بعد از بمباران حلبچه، شورای امنیت به مدت ۷ هفته موضعی در مقابل این حمله نگرفت. حتی پس از آن هم، از مقصر دانستن حکومت صدام حسین خودداری کرد و درعوض، به محکوم کردن “ادامه استفاده از سلاح های شیمیایی در مناقشه میان جمهوری اسلامی ایران و عراق” پرداخت. شورای امنیت، در ادامه از “هر دو طرف” خواست از “استفاده بیشتر از سلاح های شیمیایی خودداری کنند”.

وشنگتن پست در بررسی مفصلی که در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۳ منتشر کرده تاکید دارد که تحلیل هزاران سند پلیس مخفی عراق که (قاعدتا بعد از جنگ اول خلیج فارس) به دست آمریکایی ها افتاده، اسناد ازطبقه بندی خارج شده دولت آمریکا و مستندات دیگر نشان می دهد که آمریکا شکی نداشته حمله شیمیایی به حلبچه کار عراق بوده است.

بعد از این حمله شیمیایی، ایران که شهر را در اختیار داشت، انبوهی از خبرنگاران غربی را به حلبچه دعوت کرد. صحنه های تکان دهنده شهر، به فاصله چند روز در بخش های خبری اصلی شبکه های تلویزیونی دنیا و از جمله آمریکا به نمایش در آمد.

با وجود این، موضع واشنگتن بعد از حمله شیمیایی عراق به حلبچه این بود که ایران نیز در حمله سهم داشته و مقام های وزارت جنگ، در مصاحبه های گوناگون با شبکه های خبری، بر این ادعا پافشاری کردند. یک سند دولت آمریکا که در سال ۲۰۰۳ از طبقه بندی محرمانه خارج شده نشان می دهد که دیپلمات های آمریکا دستورالعملی را از وزارت خارجه دریافت کرده بودند که بر لزوم پافشاری بر این موضع در گفتگو با متحدان آمریکا و پرهیز از “بحث درباره جزئیات” تاکید داشته است.

مجله فارین پالیسی، در گزارشی در ۲۶ اوت ۲۰۱۳، حتی به توضیح اسنادی پرداخته که از نقش غیرمستقیم آمریکا در اقدامات ارتش عراق در کردستان عراق در ماه های پایانی جنگ حکایت دارند.

مطابق این اسناد در سال ۱۹۸۸، ماهواره های جاسوسی آمریکا کشف کرده بودند که ایران با استفاده از شکافی در خطوط دفاعی عراق، در آستانه یک پیروزی استراتژیک مهم است. به نوشته فارین پالیسی دولت آمریکا در این مقطع، با “اطلاع کامل” از اینکه ارتش عراق برای متوقف کردن ایرانی ها از سلاح های شیمیایی استفاده خواهد کرد، محل استقرار نیروهای ایرانی را به عراقی ها اطلاع داده است.

هرچند فارین پالیسی مشخص نکرده در چه ماهی از سال ۱۹۸۸ ایران قصد نفوذ استراتژیک به داخل عراق را داشته، اما تنها عملیات تهاجمی بزرگ ایرانی ها در سال ۱۹۸۸، عملیات والفجر ۱۰ بوده که در اسفند ۱۳۶۶ (مارس ۱۹۸۸) صورت گرفته و تصرف شهر حلبچه در کردستان عراق، از جمله دستاوردهایش بوده است.

در نتیجه، به نظر می رسد اطلاع آمریکا از امکان واکنش شیمیایی عراق به عملیات در دست انجام ایران در سال ۱۹۸۸، درواقع پیش بینی همان چیزی بوده که در عمل، به فاصله کوتاهی در حلبچه اتفاق افتاده است.

سرانجام سلاح های شیمیایی عراق

چشم پوشی ایالات متحده نسبت به سلاح های شیمیایی حکومت صدام حسین، پس از حمله عراق به کویت در سال ۱۹۹۱ به پایان رسید.

حکومت عراق، بعد از حمله به کویت و اخراج از این کشور در سال ۱۹۹۱، مجبور به انهدام سلاح های کشتار جمعی خود شد.

عراق در ابتدا، بخش کوچکی از توان شیمیایی خود را برای استفاده احتمالی علیه ایران در صورت درگیری مجدد نگه داشت، اما اندکی بعد از شکست کامل در جنگ خلیج فارس، از ترس تبعات نگاهداری سلاح های ممنوعه، این سلاح ها را هم منهدم کرد.

دستگاه های اطلاعاتی ایالات متحده، به خوبی از فرایند انهدام سلاح های ممنوعه بغداد مطلع بودند.

با وجود این، بعد از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ طیفی از سیاستمداران تاثیرگذار آمریکایی، از دیک چنی معاون اول رئیس جمهور و دونالد رامسفلد وزیر دفاع گرفته تا نهایتا شخص جورج بوش (پسر)، به دفاع از حمله به عراق به بهانه در اختیار داشتن سلاح های کشتار جمعی و نیز ارتباط با القاعده پرداختند.

توضیح دلایل اصرار چنین سیاستمدارانی بر حمله به عراق، نیاز به گزارش جداگانه ای دارد، اما شواهدی موجود است که نشان می دهد مدافعان این حمله، از همان روز ۱۱ سپتامبر، تصمیم خود را برای زمینه سازی چنین حمله‌ای گرفته بودند.

تصمیمی که در فرصت یک و نیم ساله میان حملات ۱۱ سپتامبر تا حمله به عراق، دولت و سازمان های اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا، به توجیه آن بر مبنای “ادعاهای جاسوسی” به‌کلی بی‌اعتبار پرداختند.

رادیوفرانسه: علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام، در گفتگو با سایت اطلاع رسانی اش گفت که اخیراً سخنی از او در مورد سوریه نقل شده که مورد سوءاستفادۀ برخی رسانه ها قرار گرفته که “به هیچ وجه صحیح نیست.””

علی اکبر هاشمی رفسنجانی نگفت که چه بخش از سخنان او در مورد سوریه مورد سوءاستفاده قرار گرفته که صحیح نیز نبوده است. اما، او در روزهای اخیر به دلیل اظهاراتی که از سوی خانواده آیت الله خمینی به او نسبت داده شد و در فضای مجازی نیز همراه با صدای وی وسیعاً انعکاس یافت در مورد به کارگیری سلاح های شیمیایی توسط رژیم بشار اسد علیه مردم سوریه سخت از سوی رقبایش در درون قدرت اسلامی مورد انتقاد قرار گرفت.
دیروز احمد توکلی عضو اصولگرای مجلس شورای اسلامی ایران علی اکبر هاشمی رفسنجانی را به دلیل همین سخن به همسویی با آمریکا و حتا توجیه گر اقدام نظامی غرب علیه تنها متحد تهران در منطقه، رژیم بشار اسد، متهم کرد و اظهارات هاشمی رفسنجانی را مصداق خطای فاحش امنیتی دانست و از او خواست که سخنان منسوب به وی را در مورد سوریه قویاً تکذیب کند.
صدای منتسب به هاشمی رفسنجانی

گوش کنید (02:16)

در سخنانی که سایت اطلاع رسانی آیت الله علی اکبر هاشمی رفسنجانی امروز منتشر ساخت، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام، بی آنکه به این دست انتقادها اشاره ای بکند گفت که او در بیان مصلحت نظام و اسلام هرگز تردید نمی کند، حتا اگر بیان مصلحت از سوی او مخالف نظر حاکم و جاری در جمهوری اسلامی باشد و به همین خاطر مورد انواع اتهام ها قرار بگیرد.
هنوز ساعتی از نشر این سخن علی اکبر هاشمی رفسنجانی که توسط سایت فارسی رادیو بین المللی فرانسه انعکاس یافت نگذشته بود که پایگاه اطلاع رسانی هاشمی رفسنجانی با درج خبری تازه از قول وی نوشت که اظهارات منسوب به رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در مورد سوریه “به هیچ وجه صحیح نیست.” به این ترتیب، هاشمی رفسنجانی برای اولین بار رسماً اظهاراتش را در مورد نقش رژیم اسد در بمباران شیمیایی بیست و یکم اوت گذشته تکذیب کرد. این سخنان ضدونقیض آنهم تنها در طول یکی دو ساعت دست کم از دو چیز حکایت می کنند : یک : اختلاف در درون قدرت اسلامی ایران بر سر سوریه و آیندۀ بشار اسد بسیار حاد و جدی است و دو : فشارهای بسیاری از سوی عالیترین و قدرتمندترین مراجع و جناح های قدرت اسلامی بر هاشمی رفسنجانی اعمال شده تا او سخنانش را تکذیب کند.

خودنویس: به نظر می‌رسد هاشمی رفسنجانی خواسته است پیامی ویژه در ارتباط با حمله احتمالی به سوریه توسط آمریکا و متحدانش برساند.

بخش تحلیل خودنویس: عصر روز گذشته، خبرگزاری ایلنا، خبری از هاشمی رفسنجانی مخابره کرد که بر اساس خبر اولیه [2]، او بشار اسد و دولت سوریه را مسئول حمله شیمیایی به مردم این کشور معرفی می‌کرد. متن سخنان هاشمی رفسنجانی بر اساس خبر اولیه ایلنا، به این صورت بود:

«اکنون آمریکا، جهان غرب با همراهی برخی از کشورهای عربی تقریبا شیپور جنگ در سوریه را به صدا درآوردند كه خدا به مردم سوریه رحم کند. مردم سوریه در این ۲ سال آسیب‌های فراوانی دیده‌اند، زندان‌ها مالامال از مردم است و دیگر ورزشگاه‌ها را بدل به زندان کرده‌اند، بیش از ۱۰۰ هزار نفر کشته و میلیون‌ها آواره وضعیت اسفبار سوریه را بیش از پیش نمایان می‌کند. مردم از طرف حکومت خودشان مورد حمله شیمیایی واقع شده‌اند و حالا هم باید منتظر حمله خارجی‌ها باشند.»

اما پس از ساعاتی و به دنبال بازتاب بین‌المللی وسیع این خبر، که برخی رسانه‌های فارسی‌زبان نیز بیان داشتند [3] که «این نخستین بار است که یک مقام رسمی در ایران، رژیم بشار اسد را مسؤول حمله شیمیایی به مردم این کشور معرفی می‌کند»، بخش انتهایی سخنان هاشمی رفسنجانی در خبرگزاری ایلنا [4]، به این صورت تغییر یافت:

«مردم سوریه از یک طرف مورد حمله شیمیایی واقع شده‌اند و حالا هم باید منتظر حمله خارجی‌ها باشند.»

برخی این خطا را نوعی گاف رسانه‌ای یا به اصطلاح اشتباه لپی تلقی کردند؛ اما به نظر نمی‌رسد در چنین فضایی، که خود هاشمی نیز یک روز پیش از آن، با حساس ارزیابی کردن اوضاع، از موضع‌گیری کانال‌های غیررسمی در سیاست خارجی انتقاد کرده و گفته بود [5] «باید از بیان مواضع غیررسمی و افراطی توسط افراد غیرمرتبط، پرهیز و مواضع اصولی و هوشیارانه نظام توسط کانال‌های رسمی و مسؤول بیان شود»، چنین تحلیل و توجیهی چندان معقول باشد. همچنین باید توجه داشت که رسانه‌ها و خبرگزاری‌های رسمی جمهوری اسلامی، تحت اشراف، نظارت و کنترل دقیق نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار دارند و انتشار چنین خبر مهمی، در چنین شرایط حساسی که مستقیماً به امنیت ملی کشور مرتبط است، در دولتی کاملاً امنیتی را نمی‌توان صرفاً یک گاف رسانه‌ای تلقی کرد.

به نظر می‌رسد هاشمی رفسنجانی، که در انتخابات اخیر، یک بار دیگر نشان داد که روباه پیر و سَیّاس کَیّاس جمهوری اسلامی است و بقای این نظام، برای او از هر چیز دیگری مهم‌تر است، به این روش، خواسته است پیامی ویژه را در ارتباط با حمله احتمالی به سوریه توسط آمریکا و متحدانش ارسال نماید.

دویچه‌وله: “سازمان اطلاعاتی آلمان” اطمینان دارد که رژیم بشار اسد مسئول حملات شیمیایی در سوریه بوده است. این سازمان مخفی از شنود مکالمه تلفنی میان حزب‌الله لبنان و سفارت ایران، در تأیید نقش بشار اسد در این حمله خبر می‌دهد.

سازمان اطلاعاتی آلمان (BND) اعلام کرد، اطمینان دارد که رژیم بشار اسد مسئول حملات شیمیایی در سوریه بوده است. اگرچه هنوز نمی‌توان با قطعیت تمام چنین ادعایی کرد، ولی از نظر این سازمان مخفی آلمان شواهد عدیده‌ای در تأیید این ادعا در دست است.

گرهارد شیندلر، رئیس سازمان اطلاعاتی ‌آلمان گفته است که فقط این رژیم بشار اسد است که ماده‌ی رزمی دوگانه‌‌ای مانند “سارین” را در اختیار دارد. وی می‌گوید که تنها کارشناسان رژیم اسد می‌توانسته‌اند این ماده را ترکیب کرده و در موشک‌های کوچک جاسازی کنند.

به گزارش “اشپیگل آنلاین”، بر اساس اطلاعاتی که به دست سازمان مخفی اطلاعاتی آلمان رسیده، از این نوع موشک‌ها در حمله‌ی ۲۱ اوت استفاده شده که بیش از ۱۴۰۰ قربانی داشته است.

شیندلر می‌گوید که در حملات پیش از آن، فقط ترکیبی از گاز به شدت رقیق‌شده به کار رفته بود و به همین دلیل قربانیان کمتری برجای گذاشته بود.

رئیس سازمان اطلاعاتی آلمان در یک سخنرانی ۳۰ دقیقه‌ای سناریوهایی را توصیف کرد که چرا چنین حمله‌ی دهشتناکی صورت گرفت. وی می‌گوید، در شرایطی که شرق پایتخت به طور عمده در تصرف شورشیان است، بشار اسد خود را در مرحله‌ی پایانی یک جنگ بر سر دمشق می‌بیند.

آقای شیندلر گمان می‌برد که رژیم بشار اسد قصد داشته برای ایجاد ارعاب در میان شورشیان، عملیات محدود با گاز سمی را اجرا کند؛ و این احتمال هست که آن‌ها در ترکیب گاز سمی دچار اشتباه محاسبه‌شده ‌و ماده‌ی سمی بیشتری را وارد راکت پرتاب‌کننده کرده‌اند.

به گزارش اشپیگل‌آنلاین، این تحلیل سازمان اطلاعاتی آلمان با اطلاعاتی که به دست مقام‌های آمریکایی رسیده مطابقت دارد. بر اساس اطلاعات آمریکایی‌ها، گاز سمی در راکت‌های کوچک پرتاب شده‌اند که آن‌ها را می‌توان از خودروهای بارکش کوچک پرتاب کرد.

پوکه‌های یافت‌شده در محل اصابت راکت‌ها نشان می‌دهند که موشک‌های کوچک ۱۰۷ میلیمتری بوده‌اند و رژیم بشار اسد میزان زیادی از این موشک‌ها را در زرادخانه‌ی خود دارد. گرهارد شیندلر تصریح کرد که شورشیان سوری قادر به ترکیب گاز سمی و نصب آن در این راکت‌ها نیستند.

شنود گفت‌وگوی مظنون حزب‌الله و سفارت ایران درباره کاربست سلاح شیمیایی

درحالی که کارشناسان سازمان ملل در حال آزمایش نمونه‌های برداشته شده از محل فاجعه هستند، سازمان اطلاعاتی آلمان تقریبا مطمئن است که گاز مورد استفاده، گاز سارین بوده است.

سازمان اطلاعاتی آلمان گفت‌وگوی تلفنی یک پزشک سوری را شنود کرده که او در مکالمه دقیقا عوارضی را تشریح می‌کند که در میان قربانیان و بیماران دیده است و این عوارض با نشانه‌های گاز سارین مطابقت دارد.

گرهارد شیندلر سند تاکنون ناشناخته‌ی دیگری را نیز ارائه کرده است: سازمان اطلاعاتی آلمان گفت‌وگوی “یک نماینده عالی‌رتبه حزب‌الله لبنان با سفارت ایران” شنود کرده است. احتمالا منظور از سفارت ایران، سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیروت است.

مقام حزب‌الله در این گفت‌وگوی تلفنی به کاربست گاز سمی اعتراف کرده است. مقام‌عالی‌رتبه‌ی حزب‌الله به طرف ایرانی گفته است که بشار اسد اعصابش به هم ریخته و با فرمان حمله شیمیایی خطای بزرگی مرتکب شده است.

اشپیگل‌آنلاین می‌نویسد که اطلاعات بدست آمده توسط “سازمان اطلاعاتی آلمان” می‌‌تواند در روزهای آتی توجه زیادی را به خود جلب کند. آمریکا تاکنون گفته بود که سازمان‌های مخفی توانسته‌اند پس از حمله شیمیایی مکالماتی را میان مقام‌های رژیم شنود کنند. حال اطلاعات برگرفته از شنود مکالمه حزب‌الله و مقام‌های ایرانی توسط سازمان مخفی آلمان می‌تواند این پازل اطلاعات سرویس‌های مخفی غربی را تکمیل کند.

سازمان اطلاعاتی فرانسه اسناد درباره نقش اسد در حمله شیمیایی را منتشر می‌کند

خبرگزاری رویترز از انتشار جزوه‌ای ۹ صفحه‌ای خبر داده که توسط سرویس اطلاعاتی فرانسه برای مقامات دولتی این کشور تهیه شده است. آن‌طور که در این جزوه آمده، نیروهای حامی بشار اسد در عملیاتی هماهنگ، گسترده و سازمان‌یافته، عامل اصلی حملات شیمیایی علیه شهروندان سوریه بوده‌اند.

مقامات فرانسوی گفته‌اند تصاویر ماهواره‌ای ثبت‌شده از این حملات موشکی نشان می‌دهد که موشک‌های حامل تسلیحات شیمیایی از مناطق تحت کنترل دولت به سمت شرق و غرب دمشق، یعنی به سمت مناطق تحت کنترل مخالفان شلیک شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، سرویس اطلاعاتی دولت فرانسه در صدد است تا جزئیات بیشتری از اطلاعات مرتبط با حملات شیمیایی بحث‌برانگیز علیه شهروندان سوریه را به صورت عمومی منتشر کند. فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه، پیش‌تر از موضع اوباما برای واکنش نظامی قدرت‌های غربی به این اقدام دولت بشار ا سد حمایت کرده است.

فرانسه می‌گوید بررسی‌های سرویس اطلاعاتی این کشور نشان می‌دهد که موشک‌های حاوی تسلیحات شیمیایی که در حمله مرگ‌بار روز ۲۱ اوت مورد استفاده قرار گرفتند، از مناطق تحت کنترل نیروهای دولتی شلیک شده‌اند. این اطلاعات را یکی از مقامات دولتی این کشور در اختیار خبرگزاری فرانسه قرار داده است. به گفته آنها نحوه اجرای این حملات به‌قدری هماهنگ‌شده و سازمان‌یافته و در ابعادی گسترده بوده که نمی‌توان تصور کرد کسی غیر از حکومت سوریه مسئولیت اجرای آن را بر عهده داشته باشد.

ژان‌مارک آیرو، نخست‌وزیر فرانسه، اکنون میزبان گروهی از قانون‌گذاران، مقامات دفاعی، دیپلماتیک، اطلاعاتی و امنیتی این کشور است و قرار است جزئیات بحران سوریه را در این نشست مورد بحث و بررسی قرار دهند.
خبرگزاری اسوشیتدپرس گزارش داده که مقامات فرانسوی پس از این نشست، خلاصه‌ای از گزارش‌های اطلاعاتی‌ای که دولت در اختیار دارد را از طریق وب‌سایت‌های دولتی منتشر خواهند کرد.

پارلمان فرانسه قرار است روز چهارشنبه هفته جاری (۱۳ شهریور، ۴ سپتامبر) طرح حمله نظامی به سوریه را بررسی کند، اما هنوز زمان دقیق رای‌گیری درباره این طرح مشخص نشده است. بر اساس قانون اساسی فرانسه، در صورتی که رئیس‌جمهور فرانسوا اولاند بخواهد در این حمله نظامی مشارکت کند، برای این کار نیازی به کسب رای از پارلمان این کشور ندارد.