اخبار

ایران وایر: رسول خادم که پیش از این گفته بود «تصمیم گیرنده ها در مورد ممانعت رقابت ورزشکاران ایرانی و اسرائیلی در پشت صحنه پنهان شده اند» حالا با واکنش تند دو سردار سپاه مواجه شده.

خط مرزی ورزش ایران و اسراییل سال ۱۹۸۳ در رقابت‌های کشتی آزاد و فرنگی جهان در «کی یف» شوروی کشیده شد. «بیژن سیف‌خانی»، فرنگی کار گیلانیِ وزنِ ۷۴ کیلوگرم مقابل «رابینسون کوناشویلی»، کشتی‌گیر اسراییلی روی تشک رفت و با نتیجه ۷ بر ۴ پیروز شد.
«علی اکبر ولایتی»، وزیر امور خارجه وقت ایران همان وقت دستور ‌داد تمام کاروان باید به ایران برگردند. خبر را شبانه به کشتی گیران ایران رساندند. وقتی تیم به تهران رسید، تمامی کادر فنی و البته شخص بیژن سیف‌خانی توبیخ شدند.

وزارت امور خارجه ایران اعلام کرد: «دیگر هیچ ورزشکار ایرانی، تحت هیچ شرایطی و در هیچ رقابت رسمی و غیررسمی حق مبارزه با حریف اسراییلی (صهیونیست) خود را ندارد.»

این رویداد، شروع مین‌گذاری نظام جمهوری اسلامی بود در مرز ورزش ایران. مین‌های این مرز بعد از گذشت ۳۵ سال، هنوز از خاک بیرون نیامده‌اند و ورزش ایران از این مرز به بدترین شکل ممکن قربانی می‌گیرد.

تیرماه سال ۹۵ در رقابت‌های جام جهانی تیراندازی که به میزبانی باکو برگزار می‌شد، «حسین باقری»، تیرانداز ایرانی در بخش ۱۰ متر مردان، در سالنی که نماینده اسراییل هم حضور داشت، رقابت کرد و اولین مدال کشور در این مسابقات را به‌دست آورد. حسین با نقره‌ای که روی سینه‌اش دید، به نخستین مدال تاریخ تیراندازی ایران در این رشته رسید اما «باشگاه خبرنگاران جوان» تیتر زد: «مدالی که بوی خون می‌دهد».
یعنی حتی در سالنی که یک اسراییلی حضور دارد، ورود ورزشکاران ایرانی ممنوع است. مدال‌آور ایران در بازگشت از سوی حراست وزارت ورزش و جوانان بازخواست شد.

شاید تا قبل از سال ۲۰۱۷، مشهورترین اتفاق مربوط به پرهیز پرچم‌دار ایران در المپیک آتن از رقابت با حریف اسراییلی بود. «آرش میراسماعیلی» در نخستین قرعه المپیک آتن به حریف اسراییلی برخورد کرد. کاپیتان تیم ملی جودو ایران می‌دانست که حق رقابت با حریف اسراییلی را ندارد، پس خودش مدعی شد که به وزن استاندارد نرسیده است. اما رسانه‌های ایران به‌صراحت از ممنوعیت مبارزه آرش با ورزشکار اسراییلی نوشتند. روزنامه «جهان فوتبال»، به صاحب‌امتیازی «مهدی تاج»، رییس کنونی فدراسیون فوتبال تیتر زد: «پرچم‌دار زمین خورد».
خبرگزاری «ایپنا»، متعلق به باشگاه «پاس» (نیروی انتظامی) اما تیتر روزنامه جهان فوتبال را توهین به مقدسات مردم ایران دانست. آرش در بازگشت به فرودگاه بین‌المللی «امام خمینی»، مورد استقبال «غلامعلی حداد عادل»، رییس وقت مجلس شورای اسلامی و برخی نمایندگان مجلس قرار گرفت. رهبر ایران هم در دیدار با ورزشکاران، با تجلیل از میراسماعیلی گفت: «در این قضیه جوسازی فراوانی شد تا این اقدام محکوم شود ولی این جوان مؤمن ایرانی توانست آن‌ها را در انفعال و در مقابل عمل انجام شده قرار دهد.»

«سیدمحمد خاتمی»، رییس جمهوری وقت مبلغی معادل ۱۲۵ هزار دلار امریکا جایزه نقدی به او پرداخت کرد. دیرتر هم «محمدباقر قالیباف»، شهردار وقت تهران یک مجموعه ورزشی را به نام او ثبت و سند زد.

مبارزه یا عدم مبارزه با ورزشکاران اسراییلی، یک حق انتخاب برای ورزشکاران ایرانی نیست. آن ها حق عبور از این مرز را ندارند. اگر از مرز عبور کنند، سرنوشتی مانند «برنا درخشانی»، نوجوان نابغه شطرنج ایران خواهند داشت. برنا به دلیل رقابت با شطرنج باز اسراییلی در سال ۲۰۱۷، از سوی نهادهای امنیتی و نمایندگان مجلس در ایران مورد حمله قرار گرفت و در نهایت انگلستان را برای ادامه زندگی انتخاب کرد.

«مسعود شجاعی» و «احسان حاج صفی» هم که به خاطر قرارداد خود با باشگاه «پانیونیوس» یونان مجبور شدند مقابل اسراییل در لیگ اروپا به زمین بروند، مورد حمله وزارت ورزش و جوانان، رسانه‌های زیرمجموعه سپاه پاسداران و سردار «داود آذرنوش»، رییس سازمان بسیج ورزشکاران کشور قرار گرفتند. آذرنوش روز سیزدهم مردادماه گفت: «اقدام این دو بازیکن شوک آور بود.»
یک هفته بعد اعلام کرد شجاعی و حاج صفی فقط در صورتی بخشیده می‌شوند که از مردم و «شهدا» ایران عذرخواهی کنند. مسعود شجاعی تا امروز به تیم ملی ایران دعوت نشده است چون حاضر نشد مانند احسان حاج صفی در عذرخواهی به خاطر بازی مقابل نماینده اسراییل چیزی بنویسد.

سردار آذرنوش نماینده بسیج و سپاه پاسداران در ورزش ایران است. او ریاست «سازمان بسیج ورزشکاران کشور» را بر عهده دارد که در اساس‎نامه آن اهداف خود را تحقق و عینیت بخشیدن به رهنمودهای آیت‌الله خمینی و رهبر ایران، ارتقا منزلت و محبوبیت بسیج در ورزش، ایجاد زمینه مناسب برای حضور نیروهای حزب‌اللهی و بسیجی در عرصه مدیریت ورزش کشور و ترویج باورها، اعتقادات و انگیزه‌های انقلابی عنوان کرده است.

فرمانده این سازمان، سابقه دخالت‌های مستقیم در امور فدراسیون‌ها و وزارت ورزش را دارد اما بیش تر با اظهارنظرهای خاص خود مورد توجه قرارگرفته است. او شهریور ۹۴ در همایش بسیجیان اصفهان گفته بود: «اگر فوتبال ایران از ارزش‌های اسلامی و نظام ما فاصله بگیرد، بساط فوتبال را از کشور جمع می‌کنیم.»
به همین خاطر هم بود که وقتی مهرماه سال ۹۵ بازی تیم‌های ملی ایران و کره جنوبی در مرحله انتخابی جام جهانی روسیه با روز عاشورا مصادف شد، گفت: «پی‏گیر هستیم که بازی ایران و کره جنوبی پخش مستقیم نشود. مردم بعد از عاشورا می‌توانند بازی و اخبار آن را ببینند. با پخش نکردن این بازی از تلویزیون، هیچ اتفاقی نمی‌افتد.»

دی‌ماه سال ۹۵ هم به درخواست «رسول خادم» پیرامون توجه به «کشتی بانوان» واکنش نشان داد و گفت: «کشتی زنان را پررنگ کنیم که چه شود؟ تمام مشکلات ورزش مملکت حل ‌شده و مانده چند زن را روی تشک کشتی بفرستیم؟»
دو ماه بعد هم در مورد رقابت برنا درخشانی با شطرنج‌باز اسراییلی گفت: «قرار نیست این بار بدون برخورد جدی، این مساله را فراموش کنیم. من با وزیر ورزش و معاون فرهنگی وزارت صحبت کردم، قول برخورد جدی دادند.»

حالا سردار داود آذرنوش به درخواست رسول خادم برای برداشته شدن مرز بین ورزش ایران و اسراییل واکنش نشان داده و گفته است: «مبارزه با ورزشکاران اسراییل در هر رشته ورزشی منتفی بوده و خط قرمز نظام است.»

اصل ماجرا به حضور «علیرضا کریمی»، کشتی‌گیر ایران در رقابت‌های زیر ۲۳ سال کشتی آزاد جهان برمی‌گردد. ششم آذرماه امسال، علیرضا کریمی به درخواست مربیان خود برابر حریف روسیه ای شکست خورد تا مقابل کشتی‌گیر اسراییلی قرار نگیرد. کریمی بازهم در گروه بازنده‌ها باید با کشتی‌گیر اسراییلی مبارزه می‌کرد اما امتناع کرد. پس ‌از آن اتحادیه جهانی کشتی به درخواست کمیته بین‌المللی المپیک، به پرونده «دخالت سیاست در ورزش ایران» وارد شد.

اساس‏نامه کمیته بین‌المللی المپیک هرگونه دخالت سیاسی در امور ورزش کشورها را ممنوع کرده است. رسول خادم، رییس فدراسیون کشتی ایران و عضو هیات رییسه اتحادیه جهانی کشتی موفق شد محرومیت کشتی ایران را به صورت موقت منتفی کند اما اعلام کرد: «در صورت ممانعت کشتی گیران ایرانی از مبارزه با حریفان اسراییلی، کشتی و حتی ورزش ایران تعلیق خواهد شد.»

خادم به دلیل آن‎چه «سیاست زدگی در ورزش ایران» می‌خواند، از ریاست فدراسیون کشتی ایران استعفا داد. استفعای او با واکنش ریيس سازمان بسیج مواجه شد. سردار «غلامحسین غیب‌پرور»، برآیند این اعتراض ها را تست کردن رابطه با اسراییل دانست و گفت: «این جا عرصه‌ای نیست که فکر کنند حرفی بزنیم و تستی بکنیم و اگر که جواب مثبت گرفتیم، گام‌های بعدی را برمی‌داریم. قطعاً گامی نخواهد بود چون در همان گام اول، آن قدم‌ها را خرد می‌کنیم.»

سردار آذرنوش، رییس سازمان بسیج ورزشکاران که با حکم مستقیم رییس سازمان بسیج کشور انتخاب می‌شود نیز حرف رییس خود را تکمیل کرد: «ما اسراییل جعلی را به رسمیت نمی‌شناسیم. بنابراین، رقابت با ورزشکاران این رژیم جعلی نیز به کل منتفی است و تا به امروز هم این مهم را در عرصه‌های مختلف نشان داده‌ایم.»

براساس آن چه رییس فدراسیون کشتی ایران «خطر قطعی» ورزش کشور دانسته است، تعلیق ورزش و کشتی ایران در صورت تکرار خودداری مبارزه ورزشکاران ایرانی با حریفان اسراییلی، حتمی خواهد بود. اظهارات اخیر دو سردار سپاه پاسداران در قبال فدراسیون کشتی را می‌توان نمونه‌ای بارز از دخالت سیاست ایران در امور ورزش دانست؛ موردی که کمیته بین‌المللی المپیک و تمامی فدراسیون‌های ورزشی جهان آن را خط قرمز و عامل اصلی تعلیق ورزش یک کشور معرفی کرده‌اند.

رادیوفرانسه: رسول خادم بعد از استعفا از ریاست فدراسیون کشتی با انتشار بیانیه‌ای به تندی از مسئولان انتقاد کرد و هشدار داد که طی هفت ماه آینده هشت مسابقه جهانی پیش روی کشتی‌گیران ایرانی خواهد بود و در تمامی این مسابقات ورزشکاران اسرائیلی هم حضور خواهند داشت. او از شورای امنیت ملی و دستگاه دپلماسی کشور خواست که هر چه زودتر راه‌حلی برای این وضعیت بیابند.

رسول خادم در بیانیه‌ای که روز شنبه ١٢ اسفند/٣ مارس منتشر شد می‌گوید “حکایت من داستان خسته شدن و تسلیم شدن نیست”. او از “اظهار نظرهای مقامات وابسته به نهادهای سیاسی و بعضا ً نظامی” تعجب می‌کند و می‌گوید: “این عزیزان یا واقعاً متوجه موضوع نمی‌شوند و یا خود را به ندانستن می‌زنند”.

به نظر می‌رسد که منظور خادم از “مقامات نظامی” غلامحسین غیب‌پرور، رئیس بسیج باشد که بعد از استعفای خادم بدون نام بردن از وی گفته بود که واکنش‌ و اظهار نظر “از سر هیجان و التهاب” نادرست است. غیب‌پرور گفته بود که به رسمیت نشناختن اسرائیل “خط قرمز نظام و جزو اصول تغییرناپذیر انقلاب اسلامی است.”

به گفتۀ غیب‌پرور در این زمینه هیچکس نباید تصور کند که می‌شود “حرفی زد و تستی کرد که اگر جواب مثبت داد گام‌های بعدی را هم بردارند”. او افزود: “قطعاً گامی نخواهد بود، چون در همان گام اول، آن قدم‌ها را خرد می‌کنیم.”

اما خادم خطاب به کسانی که از اسرائیل به عنوان “خط قرمز” سخن می‌گویند پاسخ داد که باید از مصطفی چمران و قاسم سلیمانی پیروی کنند و “سلاح بردارند و پیشاپیش ورزشکاران ملی پوش حرکت کنند. نه اینکه قهرمانان ملی را سپر بلای خود قرار دهند”.

خادم می‌گوید دستگاه دیپلماسی کشور باید “جلو حرکت کند” و ورزشکاران پشت سر آن. در حالی که در شرایط کنونی “قهرمان ملی را منفعلانه و مظلومانه جلو می‌فرستیم، بدون هیچ حمایت دیپلماتیک، و بعد مجبور می‌شویم برخلاف ادعایمان از ورزشکار بخواهیم پیش از مواجهه با رژیم صهیونیستی (اسرائیل)، ببازد و یا مریض شود”.

خادم نفوذ آمریکا و اسرائیل را در کمیتۀ بین‌المللی المپیک گوشزد می‌کند و می‌نویسد که این کمیته “عملاً افتاده دنبال ایران” و در این شرایط دیگر “بازی را زودتر بباز” یا “مریض شو” جواب نمی‌دهد.

او از شورای امنیت ملی و دستگاه دیپلماسی می‌خواهد که مشکل را به سرعت پیگیری نمایند و می‌گوید این پرونده از برجام پیچیده‌تر یا دشوارتر نیست.

وی سپس تأکید می‌کند که “تیم دیپلماسی به هر نتیجه ای برسد قهرمانان ملی همان را اجرا خواهند کرد”.

خادم ابراز تأسف می‌کند که افتخاراتی که قهرمانان ملی برای مردم ایران کسب می‌کنند، “برای رجال مسئول یک نوع سرگرمی اجتماعی است، که بود و نبود آن چندان هم فرقی نمی‌کند”. خادم بی‌عملی مسئولان را “ناجوانمردی” می‌داند و خطاب به آنان توضیح می‌دهد که ورزشکار ایرانی وقتی با قرعۀ مصاف با حریف اسرائیلی مواجه می‌شود، “با توجه به حساسیت‌ها و محرومیت‌های جدید، باید بپذیرد که خودش محروم شود، مربی‌اش هم محروم شود، کشتی ایران تعلیق شود، افکار عمومی داخل و خارج کشور بعضاً او را ترسو، بزدل و مزدور بخوانند، و تا تاریخ پابرجاست، حرکت او را عامل محرومیت کشتی ایران معرفی کنند و ازهمه جالب‌تر اینکه، در زمان تحلیل موضوع، شما هم در کنار سایرین می‌ایستید و قهرمانان ملی، مربیان و فدراسیون‌های آنها را متهم به بی‌عرضگی می‌کنید که نتوانسته‌اند مدیریت کنند تا ما به رژیم صهیونیستی (اسرائیل) نخوریم”…

خادم هشدار می‌دهد که “ما هشت مسابقه جهانی از تیرماه تا انتهای مهرماه سال ٩٧ داریم که در تمامی آن مسابقات، تیم‌های کشتی اسرائیل که گاه از دیگر کشورها به استخدام درآمده‌اند، کامل تر از همیشه شرکت می‌کنند”.

رادیوفردا: رسول خادم خطاب به مسئولین نظام جمهوری اسلامی ایران گفت: «اگر توان مردانه ایستادن پای اعتقاداتتان را ندارید، حداقل پای کشتی‌گیر بایستید. بگذارید بدون منت‌کشی از دیگران و با حفظ عزت، صادقانه تعلیق شویم».

رئیس فدراسیون کشتی ایران در پی محرومیت علیرضا کریمی و مربی‌اش از سوی اتحادیه جهانی کشتی به خاطر فرار از رویارویی با نماینده اسرائیل، در گفت‌وگو با خبرگزاری‌ها انتقادات بی‌سابقه‌ای را مطرح کرده است.

آقای خادم گفت: «اگر سیاست کشور بر به رسمیت نشناختن اسرائیل و عدم مبارزه با ورزشکاران اسرائیلی است، پس پنهانی به حریف قبلی باختن و برای تهیه گواهی بیماری، به درمانگاه‌ها و پزشکان خارج از کشور مراجعه کردن، چه معنایی دارد؟»

قهرمان المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا تأکید کرد: «اگر قرار است عدم رویارویی با ورزشکاران اسرائیل اصل باشد، پس چرا باید زمین و آسمان را به هم دوخت و هر آنچه داشت هزینه کرد تا بتوان با توجیه چرایی موضوع عدم رویارویی با نماینده اسرائیل، از تعلیق گریخت؟

دارنده دو نشان طلای جهانی و یک طلای المپیک گفت: از تیر ٩٧ تا مهر ۹۷، هشت مسابقه جهانی از نوجوانان تا بزرگسالان آزاد و فرنگی داریم. در تمامی این مسابقات اسراییل حضور دارد. حتماً باید زبان را گاز گرفت؟ چه می‌شود کرد قرعه است دیگر!

رئیس فدراسیون کشتی هشدار داد که پس از ماجرای کریمی در لهستان، دیگر نمی‌توانیم گواهی پزشک تهیه کنیم. دیگر نمی‌توانیم به حریف پیشین ببازیم.

خادم گفت: «باید با رفتاری صادقانه، در مواجهه با حریف اسراییل براساس سیاست‌های ابلاغی کشورمان رسماً از رویارویی با آنها خودداری ورزیم و صادقانه تبعات ناشی از آن را بپذیریم.

رسول خادم یک روز پیشتر اعلام کرده بود حاضر به شرکت مجدد در انتخابات هیات رییسه اتحادیه جهانی نیست.

او در این باره گفت: چگونه می‌توان عضو اتحادیه جهانی بود و تمام اندوخته حاصل از مناسبات بین‌المللی خود را به جای کمک به ارتقای جایگاه ایران و کاهش حق‌کشی‌ها، وقف خواهش برای تعلیق نشدن کرد؟ من توان نشستن بر چنین کرسی‌ای را ندارم.

خادم ادامه داد: مسئولان اصلی این تصمیم‌گیری نه تنها کوچکترین نقشی در کمک به ورزشکار، مربی و فدراسیون مربوطه ندارند، بلکه کلاً آنقدر عقب می‌ایستند که اصلاً دیده نشوند.

رییس فدراسیون و سرمربی تیم ملی کشتی آزاد گفت: خیلی جالب است فدراسیون در داخل کشور از سوی مراجع مسئول، با خط دادن به برخی رسانه‌ها چوب می‌خورد که چرا کشتی‌گیرت با اسراییل افتاده و فدراسیون نتوانسته با کمک از الهامات غیبی، این مسئله را قبل از قرعه کشی حل کند.

آقای خادم گفت: «می‌گویند فدراسیون چرا به مسابقاتی رفته که اسراییل حضور دارد، گویا مسابقات جهانی دیگری هم هست که بدون اسراییل برگزار شود!فدراسیون باید چوب بخورد تا مسئولین دیده نشوند. سیاسی کاری تا کجا؟»

جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۹۸۳ از مواجهه ورزشکارانش با نماینده اسراییل جلوگیری می‌کند. اما قانون تصویب شده‌ای در این خصوص ندارد.

رسول خادم گفت: فدراسیون در اتحادیه جهانی، پیش هر کس و ناکسی باید خواهش کند که ورزش ملی کشورم را تعلیق نکنید. مربی زحمتکشی که با ماهانه صد هزار تومان، عاشقانه به تربیت جوانان می‌پردازد را جریمه نکنید. آنوقت در داخل کشور همان مسئولان همیشه غایب، موج رسانه‌ای را هدایت می‌کنند که کدام تعلیق؟ اینها بزرگنمایی است!

خادم تاکید کرد: گمان می‌کنیم با هیس گفتن و از یک رویداد تا رویداد بعدی سکوت کردن، در حال مدیریت هستیم.

رییس فدراسیون کشتی در پایان به خبرنگاران گفت: مخلص کلام، هشت مسابقه جهانی در پیش داریم، هشت بار قرعه کشی، هیچ “سحری” هم بلد نیستیم تا قرعه‌ها را تغییر دهیم. اگر توان مردانه ایستادن پای اعتقادات و تصمیمات‌تان را ندارید، حداقل آزادگی کنید و پای کشتی‌گیر و مربی‌اش بایستید.