اخبار

عصرایران: ما هیچ اطلاعی از روند درمان و اتفاقات در فرانسه نداریم، اما شنیده‌ها حاکی از این است که سر ایشان به جایی برخورد کرده و دچار ضربه مغزی شده‌اند و به این علت فوت کرده‌اند.
پس از آنکه حکم پرونده پزشکی عباس کیارستمی منتشر شد، و طی آن مشخص شد تیم پزشکی قصور در درمان داشتند، پزشک خاطی به سه ماه عدم فعالیت در بیمارستان مربوطه محکوم شد که ابعاد انتشار این حکم واکنش های متفاوتی را در بین اهالی سینما در پی داشت.

به گزارش عصرایران، روزنامه سپید در تازه ترین شماره خود گفتگوی مفصلی را با دکتر احمد میر پزشک معالج عباس کیارستمی انجام داده است. گفتگویی که ابعاد تازه ای در پرونده پزشکی فیلمساز فقید کشورمان پیش روی مخاطب باز کرده است. در ادامه این گفت و گو را می خوانید.

آقای دکتر احمد میر شما پزشک معالج مرحوم عباس کیارستمی بودید و در این دوران هرگز پاسخ و یا واکنشی در جراید از شما ندیده و نشنیده ایم . دلیل این سکوت طولانی چیست ؟

پیش از هرچیز باید یادآور بشوم که درگذشت عباس کیارستمی ضایعه جبران ناپذیری برای فرهنگ و هنر این مرزو بوم است و فقدان چنین فرد و استعدادی برای همه ما تأثر انگیز و دردناک است. لذا وظیفه خود میدانم که به همه هنرمندان و هنردوستان و کلیه جامعه هنردوست ایران تسلیت بگویم .چرا من تا امروز سکوت اختیار کردم.

پایان سکوت پزشک عباس کیارستمی: گویا آقای کیارستمی در فرانسه ضربه مغزی شده بودند

این سکوت به این دلیل بود که گفته ها ونوشته های زیادی درباره بیماری ، روند درمان و مرگ مرحوم عباس کیارستمی وجود دارد و پاسخ به آنها نیاز به کارشناسی علمی داشت و هدف من این بود که اجازه بدهم کارشناسان ذی صلاح و کارشناسان نظام پزشکی کشور به این موارد رسیدگی کنند و درکمال استقلال بتوانند رأی خود را اعلام کنند.

به این دلیل من در مقابل تمام سخنان شایسته و ناشایسته درست و نادرست و حتی اهانت آمیز سکوت کردم تا بتوانیم به نتیجه ای درست و عادلانه ای برسیم.مضافاً اینکه برخى اظهار نظرها به منظور جواب گرفتن و جواب دادن و مطرح بودن به هر قیمت بود.مطلقاًبنده نمى خواستم و نمى خواهم وسیله این فرایند باشم . در ضمن من فکر می کنم که پزشک وظیفه دارد در هر حال و حالتی رفتاری نمونه داشته باشد و بیماران ما نیز از ما چنین انتظاری را دارند . وظیفه من سکوت و احترام به مرحوم کیارستمی بود .

گفته شده است که آقای کیارستمی قرار بوده است توسط پدر جنابعالی مورد عمل جراحی قرار بگیرد آیا این ادعا صحت دارد ؟

این ادعابه هیچ وجه صحت ندارد . آقای کیارستمی با بنده از قبل آشنایی دوری داشتند و پس از بررسی خودشان به من مراجعه کردند . ایشان اصرار داشتند که حتما قبل از تعطیلات عید این عمل انجام بشود چون بعد از عید برنامه مسافرت خارج از کشور داشتند و قرار بود در خارج از کشور فیلمی را تهیه بکنند . در ضمن جای یادآوری است که پدر من دکتر علی محد میر سالها است ، شاید بیش از ۱۰ سال است که عمل جراحی انجام نمیدهند و الان ۹۳ سال دارند و هیچ جای تردیدی باقی نمی ماند که ایشان به من مراجعه کردند و نه به پدرم .

مرحوم کیارستمی با چه علایمی به شما مراجعه کردند ؟

آقای کیارستمی به دلیل کم خونی در بیمارستان دیگری مورد آزمایش و بررسی قرار گرفته بودند ونتایج این آزمایشها نشان میداد که به علت کم خونی و نتایجی که از کولونوسکوپى و بافت شناسى حاصل شده بود باید موردعمل جراحی قرار بگیرند . تمام همکارانی که ایشان را دیده بودند پیشنهاد عمل را داده بودند . به همین علت وقتی به من مراجعه کردند درباره این مسأله با هم صحبت کردیم و به توافق رسیدیم تا پس از قطع داروهای ضد انعقادی که مصرف میکردند به بیمارستان بیایند و در بیمارستان مورد عمل جراحی قرار بگیرند .

بیماری دقیق مرحوم عباس کیارستمی چه بود ؟

به عنوان یک پزشک مثل هر پزشک دیگری ما به قسم نامه ای که سوگند خوردیم پای بندیم. افزون بر این قانون هم حفظ اسرار پزشکى را مقرر کردهاست. بیماری جزء اسرار پزشکی افراد است ، یک بار دیگر این سوال از من شد واز پاسخ به این سوال سرباز زدم چون تا آن زمان اقاى کیارستمی چنین اجازه ای را به من نداده بود تا درباره نوع بیماری ایشان با کسی صحبت کنم.

امروز هم به همین قسم نامه و به همین حفظ اسرار پزشکی پای بندم . چنانچه خانواده مرحوم عباس کیارستمی چنین اجازه ای به من بدهند، من باکمال میل نوع بیماری و درجه بیماری و کل مسائلی را که مربوط به بیماری ایشان است در اختیار همگان قرار میدهم ولی تا قبل از اینکه اجازه به من داده شود من متأسفم که امروز هم درباره نوع دقیق این بیماری اجازه ای ندارم با کسی صحبت کنم .

بیمار در چه تاریخی و به چه علتی بستری شد ؟

مرحوم عباس کیارستمی پس ازتمهیدات لازم و ویزیت ها و مشاوره های لازم بعدازظهر ۱۷ اسفند مورد عمل جراحی قرار گرفتند . آقای کیارستمی به مشکلی دچار بودند که چنانچه عمل نمیشدند در آینده ای نزدیک خطرات زیادی تهدیدشان می کرد. در تاریخ ۱۷ اسفند عمل شدند. عملشان با موفقیت به انجام رسید و به بخش مراقبتهای ویژه منتقل شدند.

عمل دوم بیمار به چه علت بود ؟ در کیفرخواست آمده است که شما در این عمل تأخیر کرده اید ؟

عمل دوم به علت بروز خونریزى بود. بیمار به مدت دو روز داروى ضد انعقاد خون دریافت کرده بود و ما مدت ۴٨ ساعت به بیمار فرصت دادیم تا اثر این دارو از بین برود. در طول این مدت من ،همکارم دکتر ناصرى وهمه پزشکان مشاور و مسؤلین icu بر بالین بیمار حاضر بودیم. خون و فراورده هاى خونى به بیمار تزریق شد ،ودر این مدت هرگز افت فشار خون، کم کارى کلیه یا علایم DIC نداشتیم. بررسى بالینى ، سونوگرافى و سى تى اسکن انجام شد و روز ٢٠ اسفند بیمار دوباره عمل شد. خونریزى مهار شد بدون اینکه منشأ خونریزى واضحى یافت شود. از ان به بعدنیز دیگر با مشگل خونریزى مواجه نشدیم. توجه بفرمایید که اقدام جراحى در بیمارى که داروى انعقاد دریافت کرده است ، پیش از قطع دارو امرى بسیار خطرناک است.

شما در چه شرایطی بعد از عمل دوم به مسافرت رفتید ؟

آقای عباس کیارستمی بعد از عمل دوم یک روند بهبودی کاملا رضایت بخشی داشتند . بعد از عمل دوم فقط یک واحد خون تزریق کردیم و دیگر نیازی برای تزریق خون نشد . هموگلوبین رفته رفته به حد نرمال برگشت و از لحاظ کلیوی- قلبی – ریوی و عمل کرد روده کاملا خوب بودند. تغذیه بامایعات شروع شد ، راه می رفتند و هموگلوبین ۱۱ داشتند. در چنین شرایطی بود که بعد ازظهر روز ۲۹ اسفند ، ۹ روز بعد از عمل دوم در حالی که در موقعیت پایدار و مطلوب قرار داشتند، با ایشان صحبت کردم من اعلام کردم که من فقط با موافقت ایشان به سفر خواهم رفت و گفتم چنانچه با سفر من موافق نباشند من در کنار ایشان خواهم ماند. و این صرفاً به خاطر ارادت خاص به اقاى کیارستمى بود و الا پزشک در صورتیکه جانشین صلاحیتدارى به جاى خود معرفى نماید مکلف نیست براى سفر از بیمار اجازه بگیرد.

آقای کیارستمی و برادر ایشان و پسرشان با سفر من موافقت کردند . من برای این سفر به جای خود جانشینی انتخاب کردم . آقای دکتر ناصری متخصص جراحی عمومی که از روز اول ، از عمل اول و دوم در کنار من بودند و هر روز آقای کیارستمی را دیده بودند ، از ریزه کاری بیماری و تحول و پرونده ایشان مطلع بودند . آقای دکتر ناصری را بعنوان جانشین معرفی کردم و آقای کیارستمی با این جانشینی کوچکترین مخالفتی نشان ندادند و با اجازه بیمار و خانواده و تعیین جانشین به سفر رفتم . تکرار میکنم زمانی که من به مسافرت رفتم شرایط آقای کیارستمی ۱۰۰ درصد پایدار و خوب بود و خونریزی نداشتند . هیچ جراحی بیمار خود را در شرایط بد رها نمیکند وجایى نمیرود.

دکتر مهبد ابراهیمی بی‌بی‌سی: در فیلم گزارش، ساخته بلند عباس کیارستمی (۱۳۵۶) سکانسی در بیمارستان اتفاق می‌افتد که شاید بتوان آن را ظریف‌ترین هجو نظام درمانی در سینمای ایران دانست.

قهرمان داستان همسرش را که با قرص خودکشی کرده بدون اطلاع به اورژانس روی کول خود انداخته و با ماشین شخصی به بیمارستان می‌رساند. البته آنچه در فیلم می‌بینیم ترکیبی بین درمانگاه و بیمارستان است.

در قسمت پذیرش بیمارستان به او می‌گویند که دکتر شاید رفته باشد، اما بعد چون ماشین دکتر جلوی بیمارستان است می‌فهمند که دکتر هنوز نرفته است. مسئول پذیرش “آقای دکتر” را به درمانگاه فرا می‌خواند (پیج می‌کند).

برای انتقال بیمار به محل درمان، بیمار را دو نفر با برانکار بشکلی مضحک از پله‌هایی پیچ‌در‌پیچ بالا می‌برند و همسر بیمار در راه‌پله با پزشک بیمارستان روبرو می‌شود که بجای رفتن به درمانگاه در حال ترک بیمارستان است.

همسر بیمار توضیح می‌دهد که همسرش قرص خورده و بسته قرص را به پزشک نشان می‌دهد.
Image copyright .
Image caption صحنه‌ای از فیلم گزارش

پزشک پس از دیدن بسته قرص به همسر بیمار می‌گوید که “چیز مهمی” نیست و حتی “اگر بیمار را صبح هم می‌آوردید ایرادی نداشت.”

“این قرص‌ها کسی را نمی‌کشد، فقط خودش را اذیت کرده.”

همسر بیمار سوال می‌کند که چرا پزشک در حال ترک بیمارستان است. پزشک جواب می‌دهد: “به وجود من احتیاجی نیست و دوم اینکه خودشون [منظور بیمار است] هم اوستا شده اند.”

پزشک پیش از ترک بیمارستان به پرستار می‌گوید که “طبق معمول رفتار شود” و به همسر بیمار می‌گوید که نگران نباشد و بیمارستان را ترک می‌کند.
Image copyright .
Image caption صحنه‌ای از فیلم گزارش

بعد می‌بینیم که بیمار را با همان برانکار و باز از راه پله از “اتاق عمل” به بخش منتقل می‌کنند. در این حال فردی را می‌بینیم که با لباس اتاق عمل اما با هیبتی هجو آمیز کنار در اتاق بیمار نشسته، از همسر بیمار سیگار می‌گیرد و هر دو مشغول سیگار کشیدن می‌شوند.

در کل در تمام بیمارستان حتی بالای سر بیمار سیگار کشیدن آزاد است و حتی در اتاق بیمار زیرسیگاری هم وجود دارد.

فیلم لحظاتی بعد به پایان می‌رسد. بیمار به هوش می‌آید و چشمانش را باز می‌کند، همسر بیمار اتاق را ترک می‌کند و در حالی که در ایستگاه پرستاری، پرستاری سر بر میز گذاشته و خوابیده بوضوح صدای عق زدن کسی را می‌شنویم بی‌آنکه او را ببینیم.
گزارش کیارستمی

درگذشت کارگردان برجسته سینمای ایران به جز اینکه ضایعه‌ای فرهنگی برای ایران بود، ضربه سنگین دیگری بر اعتماد عمومی نسبت به نظام درمان و پزشکی ایران هم بود.

اما ظاهرا بر خلاف آنچه در فیلم گزارش به تصویر کشیده شده، آقای کیارستمی به نظام درمان ایران اطمینان کرده است.
Image copyright Thinkstock

بار دیگر مسئله تعهد و مسئولیت‌پذیری پزشکان و خطای پزشکی مطرح شده و “گروهی از سینماگران و علاقمندان کمپین پیگیری پرونده پزشکی عباس کیارستمی را راه‌اندازی کرده‌اند.”

از زمانی که خبر بستری شدن عباس کیارستمی در بیمارستان منتشر شد تاکنون بیماری و نحوه درمان او معمایی بزرگ بوده است.

خانواده آقای کیارستمی می‌گویند که تشخیص پولیپ روده از قبل برای آقای کیارستمی داده شده بود و او خود تصمیم گرفت که در چه زمانی برای جراحی انتخابی (غیر اورژانس) اقدام کنند.

اما دکتر رضا پایدار، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی ایران که از طرف وزیر بهداشت ایران مسئول رسیدگی به درمان آقای کیارستمی شده بود، معتقد است که جراحی برای “پیشگیری از پیشروی سرطان” انجام شده بود.

خانواده آقای کیارستمی این مسئله را رد می‌کنند و می‌گویند که مدارک پزشکی در اختیار دارند که نشان می‌دهد آقای کیارستمی مبتلا به سرطان نبوده است.

صرف‌نظر از اینکه بررسی پزشکی آقای کیارستمی حاکی از چه باشد، بیماری کارگردان نامدار سینما یکی از عمیق‌ترین مسائل درمان را در ایران پیش رو می‌گذارد. بی علاقگی پزشکان برای اینکه بیماری و نحوه درمان را برای بیمار و نزدیکانش به اندازه کافی توضیح دهند و در واقع آنها را در روند تصمیم‌گیری مشارکت دهند، در این مورد کاملا مشهود است.

ممکن است استدلال شود که تصمیم تخصصی را نمی‌توان بعهده غیرمتخصص گذاشت، اما این استدلال در هیچ کشوری با نظام درمان قابل اعتنا پذیرفته نیست چون ناقض اساسی‌ترین حق انسانی است.
Image copyright Getty

این نقیصه شامل حال آقای کیارستمی هم شد، او هم درباره آنچه بر سرش می‌رفت اطلاع کافی نداشت و در تصمیم‌گیری‌های طبی شرکت داده نشد.

پس از جراحی چهارم که به گفته خانواده آقای کیارستمی زمانی انجام شد که پزشکان فقط “ده درصد” امید به زنده ماندن او داشتند، وزارت بهداشت وارد عمل شد و از آن به بعد روند اطلاع‌رسانی به آقای کیارستمی و خانواده او بهتر شد.

علاوه بر این، تعطیلات نوروز هم پایان گرفت. دکتر ایرج حریرچی، قائم مقام وزیر در اولین نشست خبری خود در ۱۶ فروردین از تعطیل بودن درمانگاه‌ها و بیمارستان‌های خصوصی در ایام نوروز گلایه کرد و در همان زمان درباره وضعیت عباس کیارستمی گفت که برای او “عوارض متعددی” ایجاد شده بود.

اعتماد جامعه به پزشکان در ایران در پایین‌ترین سطح است و به نظر می رسد که راه بازگرداندن آن اهمیت دادن به حقوق بیمار و اهمیت دادن به آموزش پزشکان برای رعایت حقوق بیمار است.

اما تا وقتی بین پزشک و بیمار رابطه مالی مستقیم وجود دارد چنین امری میسر نخواهد شد.

دکتر حسن قاضی‌زاده، وفادارترین وزیر بهداشت بعد از انقلاب به حرفه پزشکی، که حداقل شش بار شخصا به عیادت آقای کیارستمی رفت، برای برگرداندن این اعتماد باید کمیته حقیقت‌یاب تشکیل دهد و بدون پرده پوشی روشن کند که آیا این چهره جهانی قربانی قصور پزشکی شده است یا نه.

خانواده آقای کیارستمی هم “خواستار شفاف‌سازی” در باره روند درمان آقای کیارستمی هستند.
سیر درمان عباس کیارستمی

بستری در نیمه دوم اسفند سال گذشته برای جراحی انتخابی پولیپ روده به گفته خانواده آقای کیارستمی. دکتر رضا پایدار، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی ایران که از طرف دکتر قاضی‌زاده مسئول رسیدگی به درمان آقای کیارستمی شده بود، معتقد است که جراحی برای “پیشگیری از پیشروی سرطان” انجام شده بود.
جراحی دوم پس از مطرح شدن احتمال خونریزی داخلی قبل از عید
جراحی سوم پس از عفونت و اتساع شکم که منجر به برداشتن کیسه صفرا شد
جراحی چهارم بعلت سپسیس (عفونت خون) که در جریان آن روشن شد که میزنای (مجرای انتقال ادرار از کلیه به مثانه) پاره شده. در این جراحی ترمیم پارگی میزنای، نفروستومی (باز کردن راه خروج ادرار از کلیه به بیرون بدن) و سوند دبل جی انجام می‌شود
در این مدت آقای کیارستمی مدتی در آی سی یو به دستگاه ونتیلاتور (تنفس) متصل بود
انتقال به خانه به دلیل وضعیت روحی نامناسب آقای کیارستمی پس از بستری طولانی و مراقبت درمانگاهی از او در منزل
کشیدن نفروستومی، تخلیه آبسه میزنای و برداشتن سوند دبل جی در بیمارستانی دیگر
سپسیس مجدد و تصمیم به ادامه معالجات در فرانسه (بر خلاف توصیه دکتر هاشمی وزیر بهداشت) و انتقال به پاریس با آمبولانس هوایی که فرانسه فراهم کرد
آمبولی (بسته شدن راه رگهای مغز به علت لخته) و ناممکن بودن جراحی بعلت استفاده از داروهای رقیق کننده خون