اخبار

دیگربان: احمد علم‌الهدی٬ عضو مجلس خبرگان رهبری می‌گوید «دین مردم» مهم‌تر از مسائل اقتصادی و رفاهی آنهاست٬ «مسئول بی‌تفاوت به فرهنگ دین از نظر رسول‌الله خائن است» و «لامذهبی» در ایران غوغا می‌کند.

آقای علم‌الهدی در خطبه‌های نماز «عید فطر» مشهد گفته که «آنچه در اولویت یک این مردم هست، مسائل دینی و دین مردم است و اقتصاد و رفاه و امنیت در اولویت‌های بعدی است.»

وی افزوده «در این کشور که مردم جانشان را فدای دین می‌کنند٬ اما جانشان را فدای اقتصاد و رفاه‌شان نمی‌کنند، پس دین مردم در اولویت است.»

این روحانی محافظه‌کار در بخش دیگری از سخنان خود گفته «مسئولین در برابر آبروی اسلام مسئولند.»

وی اضافه کرده «اگر بنا شد یک آقایی بیاید و مسئولیت اجرایی، قضایی امنیتی را به دست بگیرد و نسبت به توسعه دین بی‌تفاوت باشد، این مدیون پیغمبر اکرم است و از نظر رسول‌الله خائن است.»

علم‌الهدی افزوده «روز به‌روز در این مملکت در مسئله ترویج فحشا و منکرات با یک وضع نابسامان‌تر و فجیع‌تر روبرو می‌شویم و مظاهر بی‌دینی و لامذهبی بر در و دیوار کشور این‌جور غوغا می‌کند.»

خودنویس: مصطفی تاج‌زاده در نامه‌ای از صادق آملی لاریجانی، رییس قوه قضاییه ایران، خواست که دستور برگزاری دادگاه رسیدگی به اتهامات اقتصادی دو برادرش را صادر کند.

به گزارش وب‌سایت «کلمه [2]» آقای تاج‌زاده در نامه‌ی خود با اشاره به فیلم پخش شده از جلسه فاضل لاریجانی و سعید مرتضوی در مجلس ایران در سال گذشته نوشت: «قانون و عدالت حکم می‌کند چنانچه نوار جعلی است آقای احمدی‌نژاد محاکمه شود و اگر درست است دادگاه رسیدگی به رشوه خواری آقای فاضل لاریجانی هرچه سریع‌تر تشکیل شود.»

تاج‌زاده افزوده است که یک سال و نیم پس از این واقعه، دستگاه قضایی از تشکیل دادگاه طفره رفته است.

مصطفی تاجزاده که عضو جبهه مشارکت و در زندان اوین است در ادامه‌ی نامه‌ی خود هم از صادق لاریجانی، رییس قوه قضاییه خواسته است تا اتهام زمین خواری محمدجواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه رسیدگی کند.

وی گفته است پرونده جواد لاریجانی «به گونه ناموجهی چند سال طول کشیده است و از برگزاری دادگاه وی نیز خبری نیست.»

این عضو حزب مشارکت در این خصوص نوشته است: «بایسته است دادگاه رسیدگی به اتهام وی نیز هرچه سریع‌تر برگزار شود و مشخص شود چه مقامی و با چه مجوزی چند هکتار زمین را در چه سالی و در کجا و چرا به وی بخشیده و قیمت آن هم معلوم شود.»

گفتنی است در جریان استیضاح وزیر کار در مجلس شورای اسلامی در ۱۵ بهمن ۱۳۹۱، محمود احمدی‌نژاد، رییس جمهوری وقت ایران، ویدیویی از گفتگوی ضبط شده میان فاضل لاریجانی، با سعید مرتضوی را پخش کرد که طی آن مشخص شد فاضل لاریجانی، برادر صادق لاریجانی گفته بود در ازای گرفتن تسهیلات اقتصادی، تلاش خواهد کرد تا رابطه برادرانش در دو قوه قضاییه و مقننه با سعید مرتضوی بهبود یابد.

همچنین دیگر برادر رییس قوه قضاییه، یعنی محمد جواد اردشیر لاریجانی متهم به زمین‌خواری در اطراف تهران (ورامین) است.

محمد نوری‌زاد: یک: دیروز به دیدن آقای جعفر پناهی رفتم. هنرمندی که به ضربِ طنز ترین حکم قضاییِ کشور، باید عمر باقی مانده اش را به تماشا بنشیند و فیلمی نسازد و فیلمنامه ای ننویسد. چندی پیش تولدش بود. به همین بهانه رفتم دیدنش. می گفت: وقتی در مسابقات جهانی فوتبال، سرود برزیل یا آرژانتین پخش می شد، می دیدم این بازیکنان با چه ولع و غروری کلمه به کلمه ی سرود ملی شان را می بلعیدند و با آن همراهی می کردند. وحال آنکه کلمه به کلمه ی سرود ملیِ ما ربطی به ملت ما ندارد و کاملاً اسلامی و شیعی است و بدیهی است بازیکنان ما یکی بخواند و یکی نخواند و آن که می خواند، احساس چندانی نسبت به آن نداشته باشد.

به وی گفتم: بله، این یک واقعیت بسیار آزاردهنده است که یک بلوچ یک عرب یک کرد یک ترکِ آذری یک ترکمن کمترین قرابتی با سرود ملی ما در خود احساس نمی کند. چرا؟ چون در این سرود سخن از یک نظام و یک باوری است که امروزه به ضرب دگنگ بر سرِ پاست. گفتم: شما حالا بیا به سرودی که مرحوم بنان می خواند توجه کن: ای ایران ای مرز پر گهر، ای خاکت سرچشمه ی هنر…. در این سرود هیچ دکانی برای هیچ احدی وا نشده است. کلمه به کلمه ی این سرود از ایران است و به ایران باز می گردد. آقای پناهی گفت: با این استعدادی که کشور ما برای تفرقه و تجزیه دارد و آقایان در این سالها با رفتارشان خوب بر تنور همین تفرقه و تجزیه هیزم انداخته اند، ترمیم سرود ملیِ کشورمان بشدت ضروری می نماید.

دو: دیشب در جایی بودم شلوغ. در کنار دوستی نشستم که سالم و خردمند و منصف است و از اصلاح طلبان. از وی پرسیدم: با این فرصتی که پدید آمده آیا برای شخص شما کاری موقعیتی مسئولیتی فراهم آمده یا نه؟ گفت: چرا آمده بود. قرار شد در یک وزارتخانه با توجه به تخصصی که دارم مسئولیتی بپذیرم. رییس جمهور حکم هم زد. اما جماعتی از اصول گرایانِ مدعیِ آن وزارتخانه قشقرقی بپا کردند که اگر فلانی پایش به این وزارتخانه برسد ما فلان می کینم و بهمان. گفت: آنچنان سمبه هایشان پر بود که آقای روحانی پای پس کشید و به اسم کسی دیگر حکم زد آن وزارتخانه را.

این دوست اصلاح طلب، از فضای آشفته ی وزارت علوم نیز گفت. این که: وزیر علوم این روزها اختیارات چندانی ندارد. جناب بیت رهبری آمده و اغلب اختیارات حساس و محوریِ وزارت علوم را گرفته و داده به شورای عالی انقلاب فرهنگی. مثلاً جذب و حذف استادان و اعضای هیأت علمی دانشگاهها نه در اختیار وزارت علوم که در اختیار شورای عالی انقلاب فرهنگی است. یعنی وزیر باید برود آنجا بنشیند و خبردار شود که چه کسانی می آیند و چه کسانی باید بروند. بی آنکه در این رفت و آمدها اصلی به اسم توان علمی و شایستگی های دانشگاهی دیده شود.

دوست ما از امام جمعه ی اهواز گفت. این که: این امام جمعه رفته از همین شورای عالی انقلاب فرهنگی، مجوز تأسیس دانشگاه گرفته با یازده شعبه. دانشگاهی که مرکزیتش در اهواز است و در یازده شهر دیگر شعبه دارد. به وی گفتم: من این امام جمعه ی کریه المنظر و کریه الفکر را نیک می شناسم و در سفر به خوزستان با گوشه هایی از کراماتش آشنا شدم. این امام جمعه یک بخور بخورهایی راه انداخته و یک عبدِ ذلیل هایی در اطراف خود آراسته که جمعی از مردم خوزستان از وی با عنوان ” شاه خوزستان” اسم می برند. این امام جمعه در کنار امام جمعه ی تبریز و آدمهایی چون علم الهدی و سید احمد خاتمی و دیگرانی چون حائری شیرازی و نعیم آبادیِ بندرعباس، یک ارکستر سمفونیکِ ولایتمدارانه ای بپا کرده اند که تنها مخاطبش شاید خود جناب رهبر باشد. بی آنکه رهبر بدان این جماعت چه پوستی از تنِ اعتبار وی کنده اند و می کنند. فصل مشترک همه ی اینان، جهالت و قلچماقیِ ولایی است. دولت روحانی با همه ی هیاهویش، اجازه ی این ندارد که هیچ استانداری و هیچ فرمانداری و هیچ مدیرکل و هیچ مسئولی را بی اجازه ی این قلچماقانِ بی بُنیه بکار گیرد.

دوست ما که به سران اصلاح طلب نزدیک است، از آقای سید محمد خاتمی گفت. که خیال داشت دانشگاهی راه بیندازد. گفت: همه ی ما را جمع کرد و در این خصوص از ما مشورت خواست. متفقاً به وی گفتیم اوضاع بلبشوی کشور نه به گونه ای است که شما را فرصتی برای این فکر خوب پدید آورد. به آقای خاتمی گفتیم: حتی اگر آقای روحانی با همه ی قدرتش پای پیش بگذارد، برادران اجازه نخواهند داد شما صاحب دانشگاه شوید. به دوست اصلاح طلب خود گفتم: آقای خاتمی یک چیزکِ مختصری اگر با خود داشت اکنون نه صاحب دانشگاه که جانشین بلافصل خود رهبر بود. چه؟ مختصری ولایتمداری. از همان ملاتی که عربده کشانِ پوک مغزی چون سید احمد خاتمی را از هرکجای گمگشتگی بر می کشد و بر مسند اختیار و نعره های فقیهانه می نشاند.

سه: چون سخن از اصلاح طلبی و اصلاح طلبان شد، می گویم: من – محمد نوری زاد – گرچه به اصلاح امور در هر مقطع از حیات فردی و اجتماعی باور دارم، اما نه اصولگرا هستم و نه اصلاح طلب و نه عضو و هوادار هیچ دار و دسته ی حکومتی. من باوری یافته ام که با همان به آسمان شخصیِ خود صعود می کنم. و آن: انسانیت طلبی است. بله، من انسان طلب یا انسانیت طلبم. در این باور، شما هرگز در محدوده ی تشکیلاتِ محدود خود در جا نمی زنید. یک اصلاح طلب، با همه ی تفاوت هایی که با اصولگرایان منجمد دارد، مثلاً هرگز نمی تواند به خانه ی یک بهایی برود و از خوردنی های آنان بخورد و با آنان غمگساری کند بخاطر جفاهایی که بر سرشان فرو ریخته در این سالهای اسلامی.

یک اصلاح طلب هرگز نمی تواند بگوید: یک سنیِ فهیم کردستانی چرا نباید وزیر شود؟ و یا نمی تواند برای سنیان در تهران یک مسجد بخواهد. یک اصلاح طلب نمی تواند در محفل شاد جوانانی شرکت کند که مستانه پایکوبی می کنند و خوش اند و البته نگران از فرو باریدنِ برادران از درو دیوار. چرا؟ چون تلقی های اسلامی و شیعی و حکومتی، زنجیری اند که شما را از رفتن و رهایی باز می دارند. به این رسیده ام که: انسان طلب اگر باشی، همه ی خوبی ها را از هر تیره و طایفه و از هرکجا که باشد از خود می دانی و تأییدش می کنی، و همه ی بدی ها را از هر تیره و طایفه و از هرکجا که باشد از خود و از جامعه ی اطراف خود دوری می کنی. و این همان اکسیری است که در آینده ای حتمی، تمامی عرصه های بشری را در اختیار خواهد گرفت بی تردید.

محمد نوری زاد
پنجم مرداد نود و سه – تهران

دیگربان: زندانیانیان سیاسی به همراه سارقان٬ قاچاقچیان٬ قاتلان٬ متجاوزان٬ اختلاس‌گران٬ اسید‌پاشان٬ آدم‌ربایان و فاسدان به مناسبت «عید فطر» مشمول «عفو» علی خامنه‌ای نشدند.

آقای خامنه‌ای روز چهارم امرداد به درخواست صادق لاریجانی٬ رئیس قوه قضائیه و براساس یک رویه هر ساله در آستانه «عید فطر» با عفو و تخفیف در مجازات گروهی از مجرمان و زندانیان موافقت کرد.

در فهرست پیشنهادی رئیس قوه قضائیه زندانیان سیاسی در کنار سایر گروه‌های زندانی فوق‌الذکر قرار داده شده و برای آن‌ها درخواست «عفو» نشده است.

روند «عفو» زندانیان سیاسی در جمهوری اسلامی به طور معمول با درخواست رسمی این زندانیان از رهبر جمهوری اسلامی و «توبه» از عملکرد خود صورت می‌گیرد.

این اقدام قوه قضائیه در قرار دادن زندانیانی که «علیه» امنیت داخلی و خارجی اقدام کرده‌اند در کنار سایر مجرمان اجتماعی و اقتصادی معنادار به نظر می‌رسد.

گزارش‌ها از ایران از وخیم شدن وضعیت زندانیان سیاسی پس از به قدرت رسیدن حسن روحانی حکایت دارد.

دیگربان: حسن روحانی از کسانی که علیه شعار «نه غزه٬ نه لبنان» موضع‌گیری کرده و به آن پاسخ داده‌اند٬ قدردانی کرد.

پیام قدردانی آقای روحانی را حسام‌الدین آشنا٬ مشاور فرهنگی وی شامگاه چهارشنبه (اول امرداد) در جریان یک سخنرانی در سالن «مهر» حوزه هنری ابلاغ کرده است.

آشنا در این جلسه گفته «من در اینجا پیام قدردانی و تشکر رئیس جمهور از تمام کسانی که علیه شعار نه غزه نه لبنان پاسخ دادند را اعلام می‌کنم.»

شعار «نه غزه٬ نه لبنان٬ جانم فدای ایران» برای نخستین بار از سوی گروهی از معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ در خیابان‌ها سر داده شد.

با آغاز دوره تازه بحران در غزه٬ محافظه‌کاران تندرو حملات به اصلاح‌طلبان و معترضان به نتیجه انتخابات سال ۸۸ به خاطر سر دادن چنین شعاری را از سر گرفته‌اند.

هادی خامنه‌ای٬ عضو جامعه روحانیون مبارز هم گفته اصلاح‌طلبان هرگز چنین شعاری سر نداده بودند.

این شعار در آن زمان به منظور اعتراض به هزینه‌های جمهوری اسلامی در سایر کشورها و نیز تشبیه وضعیت ایران به غزه و سرکوب اعتراض‌های خیابانی سر داده شده بود.

سال ۱۳۸۸ نیرو‌های نظامی و امنیتی معترضان به نتیجه انتخابات را به شدت سرکوب کردند که منجر به مرگ ده‌ها نفر شد.

رادیوفردا: معاون اول رئیس جمهور ایران روز سه‌شنبه، ۳۱ تیرماه، «سیاست‌های کلی جمعیت» حاوی دستوراتی به وزارتخانه‌ها برای افزایش جمعیت را ابلاغ کرد. افزایش نرخ باروری و «مدیریت» مهاجرت از جمله این دستورات است.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دولت ایران، اسحاق جهانگیری، معاون اول حسن روحانی، ضمن ابلاغ «سیاست‌های کلی جمعیت» که پیش از این توسط رهبر جمهوری اسلامی ابلاغ شده، از هفت دستگاه اجرایی شامل پنج وزارتخانه خواست برنامه‌ها و اقدامات خود را «به صورت دقیق و با زمان‌بندی و شاخص‌های ارزیابی» برای اجرایی کردن این سیاست‌ها ارائه کنند.

آیت‌الله علی خامنه‌ای در اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۳ «سیاست‌های کلی جمعیت» که حاوی دستوراتی برای افزایش جمعیت است را به روسای قوای سه‌گانه و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام ایران ابلاغ کرد.

معاون اول رئیس جمهور ایران همچنین از هفت دستگاه اجرایی شامل دو معاونت ریاست جمهوری خواست که حداكثر ظرف دو ماه برنامه تدوین‌شده خود را برای استفاده در برنامه ششم توسعه ارائه کنند.

در همین حال صبح چهارشنبه نیز ۱۴۷ نماینده مجلس ایران از دولت خواسته بودند در تدوین لوایح بودجه ۹۴ و برنامه ششم توسعه آن چه که آنان «دغدغه‌های رهبر جمهوری اسلامی» خوانده‌اند لحاظ شود.

معاون اول رئیس جمهور ایران در ابلاغیه خود از وزارت ارشاد خواست تا به «ترویج و نهادینه‌سازی سبک زندگی اسلامی- ایرانی و مقابله با ابعاد نامطلوب سبک زندگی غربی» اقدام کند.

فرهنگ‌سازی برای نگهداری سالمندان در خانواده از جمله دیگر وظایف این وزارتخانه تعریف شده است.

وزارت بهداشت نیز بر اساس «سیاست‌های کلی جمعیت» موظف به افزایش نرخ باروری و پوشش بیمه‌ای درمان ناباروری در مردان و زنان است.

در همین راستا مجلس ایران روز سه‌شنبه، ۳۱ تیرماه، کلیات طرح «افزایش نرخ باروری و پیشگیری از کاهش رشد جمعیت کشور» را تصویب کرد.

تعیین مجازات حبس در این طرح برای پیشگیری دائمی از بارداری واکنش‌های زیادی را به همراه داشت. برخی از نمایندگان مجلس اما خبر داده‌اند که این بخش از طرح در بررسی نهایی در کمیسیون بهداشت مجلس حذف شده است.

«سیاست‌های کلی جمعیت» وزارت کشور ایران را به ایجاد مراكز جدید جمعیتی به‌ویژه در جزایر و سواحل خلیج فارس و دریای عمان از طریق توسعه شبكه‌های زیربنایی موظف کرده است.

این وزارتخانه همچنین موظف است مهاجرت به داخل و خارج ایران را با سیاست‌های كلی جمعیت هماهنگ کند.

اصلاح و تكمیل آموزش‌های عمومی درباره فرزندپروری نیز از جمله وظایف وزارت آموزش و پرورش است.

محمد نهاوندیان، رئیس دفتر و سرپرست نهاد ریاست جمهوری، نیز روز هشتم خرداد سال جاری ضمن ابلاغ «سیاست‌های کلی جمعیت» به وزیران کشور، بهداشت و کار از آنان خواسته بود در جهت اجرای این سیاست‌ها برنامه‌ریزی‌های لازم، تهیه لوایح مورد نیاز و اقدامات اجرایی را به انجام برسانند.

بر اساس«سیاست‌های کلی جمعیت» وزارت کار موظف به توانمندسازی جمعیت در سن کار و معاونت اجرایی رئیس جمهور موظف به «تشویق ایرانیان خارج از كشور برای حضور و سرمایه‌گذاری و بهره‌گیری از ظرفیت‌ها و توانایی‌های آنان» است.

این ابلاغیه همچنین از معاونت نظارت راهبردی رئیس جمهور خواسته است تا به رفع موانع ازدواج و ترویج افزایش فرزند و کاهش سن ازدواج اقدام کند.

در دولت محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور سابق ایران، نیز مشوق‌هایی برای افزایش جمعیت ارائه شده بود.

با این حال علی لاریجانی، رئیس مجلس، روز ۲۳ تیرماه گفته بود که «بعضی از مشوق‌هایی که برای افزایش جمعیت در نظر گرفته می‌شود ‌در اراده افراد تاثیری ندارد».

موضوع افزایش جمعیت ایران پس از سخنان رهبر جمهوری اسلامی توسط تعدادی از نمایندگان مجلس و دولت ایران پیگیری می‌شود.

آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در چند سال اخیر بار‌ها بر افزایش جمعیت ایران تاکید کرده است.

رادیوفرانسه: علی‌اکبر ناطق نوری- رئیس دفتر بازرسی رهبر جمهوری اسلامی ایران، از «تملق، چاپلوسی و باندبازی» به عنوان «موریانه»‌هایی نام برد که به جان جمهوری اسلامی افتاده است.

ناطق نوری که شب گذشته در مراسم سالگرد قتل امام اول شیعیان سخنرانی می‌کرد، بدون ذکر نام محمود احمدی‌نژاد و اطرافیانش افزود: «ما یک مرتبه می‌گوییم چندین میلیارد را عده‌ای خوردند و بردند و عده‌ای را نیز در این زمینه دستگیر می‌کنیم، اما مردم هنگامی که دقت می‌کنند می‌بینند هیچ خبری از این مبلغ و افراد دیگر شنیده نمی‌شود.»

ناطق نوری ادامه داد: «یا اعلام نکنید یا اگر چنانچه اینجور مسائل را اعلام می‌کنید، به آن رسیدگی کنید و مردم را نیز در جریان رسیدگی خود قرار دهید و نگذارید که مردم در ابهام و شک باقی بمانند.»

محمود احمدی‌نژاد و برخی از مقام‌های دولت پیشین ایران نظیر محمدرضا رحیمی به فساد مالی گسترده متهم شده‌اند اما هنوز دادگاه درباره پرونده فساد آنها تصمیمی نگرفته است.

این درحالی است که احمدی‌نژاد در جریان مناظره‌های انتخاباتی سال 88، برخی از مقامات جمهوری اسلامی از جمله هاشمی رفسنجانی و ناطق نوری را به فساد متهم کرد.

پس از این مناظره‌ها، مصطفی ناطق نوری، پسر علی اکبر ناطق نوری که احمدی‌نژاد ثروتمند شدن او را نمونه‌ای از «بی قانونی» خوانده بود، نسبت به اظهارات رئیس جمهور وقت ایران واکنش نشان داد.

خود ناطق نوری نیز با صدور اطلاعیه‌ای احمدی‌نژاد را به «اقدام قضایی» تهدید کرد.

بی‌بی‌سی: دولت ایران ادعا می کند که نظام جمهوری اسلامی ایران بدنبال استفادۀ نظامی از انرژی هسته ای نیست و دلیل اثبات آن هم فتوائی است که توسط رهبر ایران صادر شده است و در آن استفاده از سلاح های کشتار جمعی منع شده است.

اخیراً جواد ظریف، وزیر خارجۀ ایران گفته است که به منظور اطمینان بخشی به دول دیگر درباره برنامۀ اتمی ایران، این فتوا بصورت قانون در خواهد آمد. از سوی دیگر وزیر خارجۀ امریکا نیز گفته است که این فتوا مهم است ولی باید قانونی شود. قبلاً هم سخنگوی وزارت خارجۀ ایران گفته بود که جمهوری اسلامی قصد دارد این فتوا را بصورت یک سند سازمان ملل متحد ثبت کند.

اما مسألۀ اصلی این است که فتوای منبع سلاح های هسته ای رهبر ایران کجاست و چه می گوید. در واقع، هیچ کس تاکنون نگفته است که این فتوا را دیده است. هر فتوا دارای تشریفات فقهی خاص خود است. فتوا از لحاظ فرم و محتوا مقرراتی دارد. فرم فتوا این است که معمولاً سؤالی از مرجع تقلید پرسیده می شود و آن مرجع جوابی میدهد که مستند به منابع حقوق اسلامی است.

با توجه به اینکه فتوای منع سلاح های هسته ای رهبر ایران در هیچ جا درج نشده است، روشن نیست که فرم و محتوای آن چیست. چه کسی (فرد حقیقی یا حقوقی) چه سؤالی پرسیده است و چه پاسخی و با استفاده از کدام فرمول های قواعد فقهی اسلامی بدان سؤالات داده شده است؟ مثلاً آیا واژۀ حرام در آن هست و یا شرایط و قیودی برای این منع، مطرح شده است. طبق تعاریف معمول از فتوا (به شرح مندرج در منابع مشهوری که موجود است)، فتوا یک دستور عمومی مذهبی است، در موضوع خاص که مستند به منابع چهارگانۀ قرآن، سنت، اجماع (علمای مذهبی) و تفسیر معقول موضوع توسط مرجع است.

گفته می شود که فتوای منع سلاح های هسته ای رهبر ایران زمانی در حدود ۲۰۰۵ میلادی صادر شده است. در ۳۱ اکتبر سال ۲۰۱۳، علی لاریجانی رئیس مجلس در ایران گفته است که رهبر ایران استفاده از سلاح های هسته ای را حرام دانسته است و دولت ایران مایل است که آن را در سازمان ملل به عنوان سند به ثبت برساند. بنابراین، روشن است که حداقل تا تاریخ فوق این فتوا بصورت سند سازمان ملل در نیامده است. در عین حال هیچ سابقه ای از ثبت چنین فتوائی در سازمان ملل متحد در هیچ تاریخی نیست.

وقتی یک فتوا توسط مراجع تقلید صادر می شود، این دستور مذهبی از روش های متعددی به اطلاع عموم می رسد. در حال حاضر که علمای مذهبی از امکانات گسترده خصوصی و عمومی برخوردار هستند، فتاوی آنها در تارنماهای متعددی منجمله تارنماهای رسمی این مراجع درج می شود. دستورهای مذهبی و فتاوی رهبر ایران دربارۀ تقریباً همه چیز بطور مشروح و منظم در تارنماهای شخصی و رسمی ایشان ظاهر می شود و صدها منبع دیگر هم آنها را تکرار می کنند.

این دستورات برحسب کلمات، زبان ها و اصطلاحات مندرج در آنها تنظیم و منتشر می شوند. ولی، چنین فتوای مهمی (فتوای منع سلاح های هسته ای) که مورد استناد مقامات مختلف نظام جمهوری اسلامی ایران قرار می گیرد، در هیچ منبعی از منابع فوق وجود خارجی ندارد. متن آن در هیچ تارنمائی نیست و در هیچ مجموعه ای از میان مجموعه های متعددی که توسط سازمان ها و افراد مختلف مننتشر می شود (نظیر سازمان حفظ و انتشار آثار و عقاید رهبر) و به هیچ زبانی وجود ندارد.

عدم دسترسی به این فتوا باعث می شود که نمی توان آن را بررسی کرد تا فهمید مبنای منع سلاح های کشتار جمعی در آن در چیست. چه سطحی از کشتار جمعی شامل این دستور می شود؟ در زمان جنگ ایران و عراق که ایرانی ها و عراقی ها بطور گسترده ای کشته می شدند، (بخصوص در سایۀ استراتژی جنگی ایران در مورد حملات “امواج انسانی”) هیچ مرجعی منجمله آیت الله خمینی، دستوری برای منع کشتار نداد و آن همه تخریب و کشتار را غیر اسلامی ندانست.

آیت الله خمینی حتی پروژۀ اتمی عراق را که معلوم بود برای استفاده های نظامی تنظیم شده (این پروژه زمانی متوقف شد که اسرائیل تأسیسات اتمی عراق را به شدت بمباران کرد) غیر اسلامی اعلام نکرد.

برخی منابع سعی کرده اند که بگویند پیام آیت الله خامنه ای به کنفرانس خلع سلاح در ایران در ۴ آوریل ۲۰۱۰ که در آن به محکوم کردن استفاده از سلاح های کشتار جمعی اشاره شده است، و این اقدام را “نقض حقوق بشردوستانه و نمونۀ بارز جنایات جنگی” دانسته است، همان فتوای منع سلاح های هسته ای است. اما این مطلب قابل پذیرش نیست چون این پیام، فتوا محسوب نمی شود.

فتوای منع سلاح های هسته ای رهبر ایران همچنان در هاله ای از ابهام باقی مانده است.

دیگربان: رضا اکرمی٬ رئیس شورای فرهنگی نهاد ریاست‌ جمهوری گفته «عده‌ای با آرایش نامناسب و لباس‌های نامناسب، ولنگاری و ناامنی روحی و روانی در جامعه به راه می‌اندازند و این خطر و هشدار است.»

آقای اکرمی روز چهارشنبه (۲۵ تیر) در گفتگو با خبرگزاری «تسنیم» این مطلب را بیان کرده است.

وی افزوده «ما نمایه‌های آن را در پوشش برخی خانواده‌ها شاهدیم که این برای جامعه ما زیان‌آور بوده و امینیت جامعه را مخدوش می‌کند.»

اکرمی اضافه کرده «هیچ کس نباید در هیچ حالتی برای جامعه حوا‌س‌پرتی و بی‌انضباطی بوجود آورد و کسی که ناهنجاری می‌کند تنها به خود زیان وارد نمی‌کند بلکه به بقیه افراد هم زیان وارد می‌کند.»

این روحانی محافظه‌کار همچنین با انتقاد از آرایش زنان جوان در ایران گفته آرایش در غرب برای زنان مسن و میانسال است نه جوانی که زیبایی و نشاط دارد بیاید و پول کلانی را برای آرایش خرج کند.»

رضا اکرمی عضو جامعه روحانیت مبارز است و در شش ماه اخیر بار‌ها و برخلاف نظر برخی مقام‌های دولتی مواضع تندی علیه وضعیت پوشش زنان در ایران اتخاذ کرده است.

وی چهارم تیر ماه گفته بود «وضعیت حجاب در جامعه هر روز بد‌تر می‌شود و کار به جایی رسیده که زنان باحجاب ما گاهی در این جمع‌ها احساس خجالت می‌کنند.»

دیگربان: محمدتقی مصباح‌ یزدی در دور تازه حملات خود علیه حسن روحانی و اکبر هاشمی رفسنجانی به طور تلویحی آن‌ها را به «کافران» تشبیه کرده است.

مصباح‌ یزدی شامگاه دوشنبه (۲۳ تیر) در قم بار دیگر به روحانی و هاشمی رفسنجانی تاخته و گفته «کافران» اسلام را «طفیلی و خیالی می‌دانند و می‌گویند بخوریم، بسازیم و پیشرفت کنیم.»

وی افزوده «برخی بالا‌ترین وظایف خود را محدود به لذایذ دنیا دانسته و وظیفه خود می‌دانند هرچه مردم می‌خواهند فراهم کنند آن هم نه در چارچوب دین، بلکه هرچه بخواهند.»

مصباح یزدی اضافه کرده اگر کسی هم «صحبت از آخرت کند این‌ها می‌گویند شما بیکارید که فکر آخرت مردم هستید ما کار داریم و باید تحریم‌ها را برداریم.»

حسن روحانی چندی پیش در واکنش به انتقاد‌های مصباح یزدی و حامیانش٬ آن‌ها را عده‌ای «بیکار» خوانده بود که مانع فعالیت‌های دولت هستند.

دولت روحانی تلاش‌های گسترده‌ای برای رفع تحریم‌های بین‌المللی و بهبود وضعیت اقتصادی مردم آغاز کرده٬ اما محافظه‌کاران می‌گویند نگران امتیاز‌هایی هستند که دولت برای تحقق این اهداف می‌خواهد پرداخت کند.

مصباح یزدی نیز با انتقاد از این سیاست‌های دولت روحانی گفته «حالا دیدیم که چقدر هم تحریم‌ها برداشته شد، کار ایجاد شد، گرانی‌ها برطرف شد.»

این روحانی محافظه‌کار در بخش دیگری از سخنان خود با حمله به هاشمی رفسنجانی گفته «آدمی که پایش لب گور است و به قدری دارد که اگر خودش و هفت پشتش بخورند تمام نمی‌شود؛ حرف‌هایی نا‌مربوط می‌زند و آبروی خود و اطرافیانش را می‌برد.»

وی افزوده «محبت خدا در دل چنین شخصی جای نمی‌گیرد چرا که این دو محبت با یکدیگر تناسبی ندارد مثل نور و ظلمت است؛ خداوند اگر پیش‌تر عنایت و توجهی به این فرد کرده باشد، از دلش می‌کند.»