اخبار

دیگربان: محمود احمدی‌نژاد در تازه‌ترین اظهارات جنجالی خود از ظهور امام دوازدهم شیعیان تا چهار سال آینده خبر داد.

به گزارش ایسنا٬ آقای احمدی‌نژاد این ادعا را شامگاه سه‌شنبه (۲۶ شهریور) در حاشیه مراسم تقدیر از خود در مسجد نارمک شهر تهران مطرح کرده است.

وی این ادعا را در واکنش به پرسشی درباره احتمال شرکت در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بیان کرده است.

احمدی‌نژاد افزوده که «امام زمان تا چهار سال دیگر می‌آید و همه دنیا را اصلاح می‌کند.»

رئیس دولت‌های نهم و دهم در هشت سال گذشته بار‌ها به طور تلویحی از ظهور قریب‌الوقوع امام دوازدهم شیعیان سخن گفته٬ اما تاکنون چنین اتفاقی رخ نداده است.

تاکید فراوان احمدی‌نژاد بر لزوم اطاعت از «امام زمان» و اظهار‌نظر‌های وی درباره کیفیت رابطه با این امام شیعیان در «عصر غییت» با خشم روحانیون و محافظه‌کاران حامی علی خامنه‌ای مواجه شده است.

این دسته از محافظه‌کاران در زمان دولت دهم می‌گفتند احمدی‌نژاد با طرح چنین مسائلی قصد کنار زدن ولایت فقیه و روحانیت از قدرت را دارد.

بی‌بی‌سی: عبدالحمید معصومی از روحانیان منتقد حکومت در ایران، از مقام های جمهوری اسلامی خواسته است که عوامل قتل شهروند بهایی در جنوب کشور را شناسایی و مجازات کنند.

عطاءالله رضوانی، از اعضای فعال جامعه بهایی بندر عباس در جنوب ایران، شنبه دوم شهریور به ضرب گلوله افراد ناشناس به قتل رسید.

وبسایت عبدالحمید معصومی تهرانی این هفته خبر داد که با گروهی از فعالان بهایی در دفتر خود دیدار کرده است.

این روحانی منتقد که طبق گزارش‌ها در سال‌های گذشته به دادگاه ویژه روحانیت احضار شده و دوره‌هایی را نیز در بازداشت و حبس گذارنده، گفته است اگر با عوامل قتل شهروند بهایی عطاءالله رضوانی برخورد نشود، “باعث جری‌شدن آمرین و عاملین دیگری نیز می‌شود”.

آقای معصومی تهرانی در این دیدار گفته است: “ما می‌بايست بياموزيم كه ايران متعلق به يك قشر يا قوم و دين و مذهبی خاص نيست، متعلق به همه ايرانيان است؛ و نمی توان و نبايد افراد را به جهت تعلقات دينی و مذهبی و قومیشان از حقوق اوليه انسانی و اجتماعی محروم و محدود كرد.”

این روحانی شیعه ابراز امیدواری کرده است “روزی در اين كشور زن، مرد، شيعه، سنی، زرتشتی، مسيحی، يهودی، بهایی و حتی خداناباوران از حقوقی يكسان و كرامتی هم‌سطح برخودار باشند”.

هیچ فرد یا گروهی مسئولیت قتل آقای رضوانی در بندرعباس را بر عهده نگرفته است.

نوید اقدسی، پسرخاله آقای رضوانی در مصاحبه‌ای با تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی گفته است که ماموران آگاهی برای بررسی پرونده در چند مورد با کوروش رضوانی پسر مقتول صحبت کرده‌اند.

به گفته او، حدس و گمان بهائیان بندر عباس و خانواده مقتول و حتی دوستان غیربهایی آقای رضوانی این است که احتمال آن وجود دارد قتل به مسائل اعتقادی ارتباط داشته باشد.

عطالله رضوانی، عضو سابق “هیات خادمین جامعه بهایی” بندرعباس است.

یکی از اعضای خانواده آقای رضوانی که نخواست از او نام برده شود به بی‌بی‌سی گفت که او بارها از طرف مسئولان اطلاعاتی و دفتر امام جمعه تهدید شده بود.

به گفته خانواده آقای رضوانی، پیش از این نیز دو تن از بهاییان سرشناس بندرعباس با قمه مجروح شده بودند.

حکومت ایران مذهب بهاییت را به رسمیت نمی شناسد و به گفته گروه‌های حامی حقوق بشر، آنها را به خاطر عقایدشان مورد آزار و اذیت قرار می دهد.

به گفته جامعه بین‌المللی بهائیان، در حال حاضر ده‌ها بهایی در ایران به خاطر عقایدشان در زندان به سر می‌برند.

عبدالحمید معصومی تهرانی در دیدار با فعالان بهایی گفته است: “هر حاكميتی هم موظف است كه از حقوق فردی و اجتماعی همه شهروندان بدون هيچ گونه استثناء قايل‌شدنی بصورت بی‌طرفانه دفاع كند و با هر كسی كه به هر بهانه و عقيده‌ای حقوق شهروندی انسانی را مورد تعرض و تجاوز قرار میدهد برخورد نمايد”.

دیگربان: یک مداح بازگشته از جنگ دمشق فاش کرد که از سوی سفارت ایران برای جنگ به سوریه اعزام شده بود و گزارش‌ها درباره محاصره آرامگاه «حضرت زینب» از سوی مخالفان بشار اسد نیز دروغ است.

حمید علیمی٬ یکی از مداحان شهر اصفهان این مطلب را روز یک‌شنبه (۱۰ شهریور) در پنجمین مراسم اجتماع «مدافعان حرم» که در میدان خراسان شهر تهران برگزار شد٬ بیان کرده است.

وی گفته که محاصره «حرم شریفین حضرت رقیه و حضرت زینب» در دمشق «شایعه‌» است٬ چرا که «حرم حضرت زینب در مرکز شهر دمشق قرار گرفته و غیر قابل تصرف است.»

علیمی افزوده است: «خبرهایی که از محاصره حرم حضرت زینب می‌شنوید صحت ندارد چون آن‌ها {مخالفان بشار اسد} اصلا هدفی ندارند که بخواهند به حرمین‌الشریفین جسارت کنند.»

این مداح در بخش دیگری از سخنان خود درباره نحوه حضورش در سوریه گفته که برای نخستین‌بار به واسطه دوستانی که داشته وارد این کشور شده و دومین‌بار نیز به طور قانونی از طریق سفارت به دمشق رفته است.

اظهارات این مداح در شرایطی مطرح می‌شود که مقام‌های جمهوری اسلامی مدت‌هاست با بهانه «دفاع» از حرم «حضرت زینب» نیرو‌های نظامی به سوریه اعزام می‌کند.

این نیرو‌ها در قالب گروه «مدافعان حضرت زینب» در ایران٬ عراق٬ لبنان و چند کشور شیعی سازماندهی و برای جنگ وارد دمشق می‌شوند.

دیگربان: «شبکه فرهنگی امتداد» پس از سال‌ها پرده از زندگی واقعی یکی از قربانیان جنگ هشت ساله عراق علیه ایران٬ مزار و خانواده وی برداشت.

منوچهر (سید احمد) پلارک یکی از «شهدای» جنگ است که ۲۰ سال‌ است برخی روحانیون٬ رسانه‌ها و بسیاری از دستگاه‌های تبلیغاتی جمهوری اسلامی ادعاهای عجیب و اغراق‌آمیزی درباره زندگی و مزار وی منتشر می‌کنند.

احمد پلارک عضو گردان «عمار» در لشکر ۲۷ «حضرت رسول» بود که سال ۱۳۶۶ در عملیات کربلای ۸ (شلمچه) کشته شد.

از مزار «پلارک» در «بهشت زهرای» تهران به عنوان تنها مزار «شهید» جنگ هشت ساله نام برده می‌شود که «بوی عطر» می‌دهد و حتی در مواردی نیز بیماران را «شفا» داده است.

طرح ادعاهای عجیب درباره این فرد و خانواده‌اش٬ سال‌هاست که مزار وی را به یکی از زیارت‌گاه‌های ثابت نیرو‌های بسیج٬ حزب‌الله و هیاتی در «بهشت زهرا» تبدیل کرده است.

این شبکه فرهنگی در پرونده‌ای با عنوان «عشق‌های بدلی» به جزئیات این موضوع پرداخته و بسیاری از ادعاها٬ روایات و گفته‌ها درباره مزار منوچهر پلارک را دروغ خوانده است.

«امتداد» در نخستین یادداشت این پرونده با عنوان «قبر همهٔ شهدا بوی عطر می‌دهد» از ترویج خرافات و داستان‌های غیر واقعی درباره «شهدا» و خانواده‌های آن‌ها به شدت انتقاد کرده است.

در دومین یادداشت این پرونده که «عقل مقدس در هجوم عشق بدلی» نام دارد٬ به بررسی آسیب‌های ناشی از ترویج خرافات درباره قربانیان جنگ هشت ساله پرداخته شده است.

در این یادداشت آمده که «نتیجه مستقیم رشد خرافات و انحرافات، ضربه زدن به هویت حقیقی دفاع مقدس و ترسیم تصویری کاریکاتوری و غیرواقعی از آن است.»

سومین یادداشت این پرونده که «شهید عطری در فضای مجازی» نام دارد به بررسی ادعاهایی پرداخته که سال‌هاست درباره منوچهر پلارک مطرح می‌شود.

«امتداد» در ادامه گزارش خود با گروهی از هم‌رزمان منوچهر پلارک گفتگو‌هایی منتشر کرده که برخی از آن‌ها به بخشی از واقعیت‌های زندگی وی و خانواده‌اش پرداخته‌اند.

محمدمهدی حقانی یکی از هم‌رزمان پلارک گفته مادر وی پس از کشته شدن فرزندش «ادعا می‌کرد که حضرت زهرا را می‌بیند و از ایشان عطر می‌گیرد و خانواده شهدا به خانه ایشان می‌آمدند و ایشان از حضرت زهرا عطر می‌گرفت و به آن‌ها می‌داد.»

حقانی افزوده برای بررسی این مسئله به همراه حسن طائب به منزل پلارک رفته که مادر این «شهید» در توصیف «حضرت زهرا» گفته «کفش‌هایش از این کفش‌هایی است که نوکش بالاست و شال سبز دارد.»

وی افزوده که مادر پلارک همچنین می‌گفت: «امروز نماز صبح را در دمشق، ظهرم را در کربلا و عصر را در نجف خواندم و حضرت از من عکس هم گرفتند. این هم عکسم در نجف٬ که البته عکس شاه عبدالعظیم بود.»

حقانی اضافه کرده که مادر پلارک «کارهای عجیب غریبی می‌کرد. دستش را بالا می‌برد و می‌لرزاند و اداهایی درمی‌آورد، جیغ و داد می‌کرد. مهم‌ترین کاری که ایشان انجام می‌داد، گرفتن عطر بود. دستش را می‌برد بالا و وقتی پایین می‌آورد، دستش عطری بود و موقع گرفتن عطر هم حالش بد می‌شد و خودش را به غش و ضعف می‌زد.»

وی در بخش دیگری از این گفتگو به جزئیات دیگری از پرونده منوچهر پلارک و مادر وی اشاره کرده و در ‌‌نهایت از کشیده شدن این موضوع به مزار وی در «بهشت زهرا» اظهار تاسف کرده است.

یکی دیگر از هم‌رزمان منوچهر پلارک نیز ادعا‌ها درباره اینکه مزار این «شهید» بوی عطر می‌دهد را «دروغ» دانسته و گفته که «این جریان ساختگی و دروغ است.»

حسن شکری دیگر هم‌رزم پلارک نیز در این‌باره گفته است: «اوایل مادرش {پلارک} ادعا می‌کرد که با حضرت زهرا در ارتباط است و از ایشان عطر می‌گیرد. منزل مادرش رفتیم و صحبت کردیم و مادرش را متقاعد کردیم که دیگر این کار‌ها را نکند و ایشان هم قبول کرد. ولی متأسفانه بعد‌ها دیدیم که عطر از قبر سر درآورد. متأسفانه در نشریات هم درج شد و برخی از نهاد‌ها هم در قبال آن سکوت کردند و حتی باعث گسترش آن شدند.»

شکری نیز اظهار کرده که «مادر ایشان {پلارک} در دستش عطر تیروز خالی نموده و غش می‌کرد. می‌گفت حضرت زهرا آمده و به او عطر داده است. یک بار هم شیشه عطر شکست. به ایشان گفتیم: این کار‌ها را نکن. یک مدت هم اسانس عطر در دهانش می‌گذاشت و زبانش را به دستش می‌زد و غش می‌کرد.»

وی افزوده که «من الان می‌شنوم که کاروان‌های دانشجویی و… به خاطر بوی عطر، سر قبر ایشان {منوچهر پلارک} می‌روند و هر سال این اتفاق می‌افتد و نمی‌دانم این مسئله از کجا و به چه نحوی در بین مردم پخش می‌شود.»

خودنویس: آیا با معرکه‌گیری و شارلاتانیسم می‌شود سی و چهار سال جنایت و فساد و غارت و شکنجه و بیداد و کشتار و سنگ‌سار و شلاق بر تن پیر و جوان ایرانی بر سر معابر عمومی را می‌شود توجیه کرد؟

این چه شیادی است که عده‌ای از هواداران شرم‌گین نظام خمینیستی به بازار مکاره سیاست ریاکارانۀ اصلاح‌طلبی حکومتی آورده‌اند.

مضحک نیست ترجیع‌بند «این سکولارها» که دائم در روضه خوانی‌ها و تعزیه گردانی‌های نظری‌شان تکرار می‌کنند؟ که چه بشود؟

آیا با معرکه‌گیری و شارلاتانیسم می‌شود سی و چهار سال جنایت و فساد و غارت و شکنجه و بیداد و کشتار و سنگ‌سار و شلاق بر تن پیر و جوان ایرانی بر سر معابر عمومی را می‌شود توجیه کرد؟

و آیا می‌شود جنگ افروزی، صدور تروریسم، فراری دادن نیروهای کارساز و توان‌مند فکری و فرهنگی جامعه ایران را نادیدنی کرد و پرده بر روش‌های ضد بشری حکومتی پوشانید که ضبط اموال مردم و جلب دختران و پسران جوان به مراکز سرکوب و ایجاد وحشت و هزاران نکبت و فلاکت دیگر به‌اضافه خرافه پروری و ویرانی بنیادهای مدرن جامعه و نابودی آموزش ملی و تخریب جامعۀ علمی و دانشگاهی، روش سی و چهار ساله‌اش بوده و این‌همه را به هدایت و سردمداری گروهی از آخوندهای شیعه با همدستی اوباش و مکلاهای به اصطلاح «روشنفکر دینی» در ایران بر مملکت ما جاری کرده که همچنان ادامه دارد؟

آیا می‌توان با بهره‌گیری از یک مارک «سکولارها»، سکولاریسم را ضدیت با دین مردم نامید و این‌گونه اندیشه‌های آزادی‌خواهانه و انسان‌گرایانه مخالفان حکومت دینی ـ که با دین مردم دشمنی ندارند اما با حکومت اهل دین مخالفند ـ را لوث کرد؟ و آیا می‌شود فی المثل با گفتن این سخن یاوه که: بله آقا هیتلر و موسولینی هم سکولاربود و جنایت سکولارها کمتر از جنایت آخوند‌ها نبوده است و اینطوری قصد توجیه خمینی‌گری و تداوم بربریت حکومت ملاها در ایران را داشت؟

آخر یعنی چی که سکولارها در قرن بیستم جنایت کرده ‌اند؟ همه اینها را می‌گویید که ثابت کنید جنایت و بیداد خاص حکومت دینی نیست؟ بلکه مخالفان دخالت دین در حکومت و قدرت هم همان‌قدر جنایت‌کارند که مثلا آخوند‌ها و طالبان؟

می‌خواهید از این طریق به مردم بگویید که: می‌شود با خمینیسم و طالبانیسم و اخوان‌المسلمین کنار آمد زیرا کمتر از هیتلر و موسولینی و استالین کشته‌اند؟

هیتلر و استالین و موسولینی چه ارتباطی دارند با سکولاریسم؟

آخر هرگردی که گردو می‌شود؟

هیتلر [2] اتفاقا با مذهب میانه‌اش بسیار خوب بود و کلیسا از او حمایت می‌کرد او پیشوا یعنی امام یک ایدئولوژی توتالیتر بود، مثل امام شما که مذهب شیعه را بدل به یک ایدئولوژی توتالیتاریستی کرد و خدا و پیغمبر و ائمه را وارد معادله و معامله قدرت کرد و تیغ بی دریغ قتل و غارت و چپاول و جنگ و کشتار را به دست آنها داد.

استالین هم از لنینیسم مذهبی ساخته بود شبیه آنچه که شماها از شیعه‌گری ساختید (شیعه سرخ علوی انقلابی شما در سال ۵۷ بیش از آن که با ماجرای کربلا و داستان شیعه‌گری ارتباط داشته باشد متأثر از استالینیسم و بولشویسم و چه‌گوارا-ایسم بود) و زیر بیرق آن ملت ایران را به قتل‌گاه و به جهنم حکومت استبداد ملاها بردید.

چه ربطی دارد سکولاریسم به جنایتکاران و ایدئولوگ‌های حاکمان توتالیتاریست مدرن؟
فرانکو [3] در اسپانیا با حمایت کلیسای کاتولیک آدم می‌کشت.

پینوشه در شیلی با حمایت کلیسا [تد مدت‌ها] قتل عام می‌کرد.

یوسف استالین گرجستانی در نوجوانی تعلیمات دینی دیده بود و به هرحال لنینیسم را به یک ایدئولوژی جنایتکارانه بدل کرد.

اما آنچه که شما تحت نام سکولاریسم به این دیوانه‌های زنجیری قرن بیستمی نسبت می‌دهید و بی‌وقفه «سکولارها-سکولارها» می‌کنید که حکومت دینی‌تان را پاک و پالوده جلوه بدهید، هیچ ارتباطی با سکولاریسم ندارد.

جدا کردن امر دین از حکومت کار فیلسوفان و اندیشمندان رنسانس و عصر روشن‌گری و اصحاب دائرةالمعارف و فلاسفه بزرگ آزادی در مغرب زمین است.

سکولاریسم برای آنها مترادف با آزادی و دموکراسی و حق فرد و حقوق انسانی و شهروندی و قانون بوده است بیرون از هرگونه اعتقاد دینی و فلسفی شهروندان.

آنها می‌خواستند دست استبداد سیاه و ظلمانی کلیسا و اهل دین را از قدرت کوتاه کنند تا بشریت نفس بکشد و سدّهای سدید در برابر پیشرفت علوم و دانش و فرهنگ و در یک کلام آزادی و سعادت بشر از سر راه انسان آزاد برداشته شود. حالا شما این میراث بزرگان فلسفه و جامعه‌شناسی و هنر و ذوق و اندیشه و ادب پانصد سال تاریخ مدرنیته غربی را با پراندن یک واژه سکولاریسم (که خیلی مزورانه و عوام‌فریبانه آن را غالبا مخالفت بادین معنا می‌کنید!) به دم هیتلر و موسولینی و استالین می‌بندید تا معنای این میراث باشکوه و پر عظمت بشری را لوث کنید؟

خیلی بچه‌گانه (وبهتر است بگویم آخوندانه) است این رفتار به اصطلاح «اصلاح‌طلبان حکومت خمینیستی» در ایران.

خیر آقایان، سکولاریسم دوش به دوش آزادی و توسعه حقوق فردی و انسانی و در یک کلام حقوق بشر به وجود آمده و سنخیتی با پیشوا و فورور (امام) ایدئولوژی‌های شبه مدرن ضد بشر از نوع فاشیسم و نازیسم و استالینیسم و دیکتاتوری‌های کلاسیک نظامی غربی از نوع فرانکو و پینوشه و امثالهم ندارد. این روش آخوندی و رذیلانه است.

شما قصد تحریف فرهنگ آزادی را دارید.

شما در پی لوث کردن مفاهیم علوم انسانی هستید و زمینه این کار را سی و چهار سال انحطاط فکری و فرهنگی که به واسطه حکومت ملاها به جامعه ایران تحمیل شده برای شما فراهم آورده و به اندازه کافی گوشهای آماده فریب برایتان تولید شده است.

از این رو سکولاریسم را با «فورور»ها و پیشوایان جنایتکار ایدئولوژی‌های شبه مدرن درکنار هم می‌گذارید، قصد دارید خمینی‌گری را توجیه کنید و البته توجیه پذیر نیست.

طالبان و بنیادگرایان و … که با این گونه سفسطه‌گری‌ها مغلطه‌ها و عوام فریبی‌هایی که مستقیما از فرهنگ روضه‌خوان‌ها و مداح‌های شیعی تأثیر پذیرفته توجیه نمی‌شوند و دامن آزادی‌خواهان جهان و ملیون‌ها روشنفکر و نویسنده و هنرمند و کارگر و کارمند آزادی‌خواه تاریخ سیصد چهارسد ساله جهان (و تاریخ صد و پنجاه ساله خودمان ) با این گونه قیاس‌های مع الفارق و تخلیط‌ها و قشقرق‌بازی‌های مفهومی و شبه تئوریک آلوده نمی‌شود.

سکولاریسم خواهر توأمان آزادی و دموکراسی و حقوق بشر است.

دست ازین دکان رزق و شیدتان بردارید.

دیگربان: هاشم حسینی‌ بوشهری٬ مدیر حوزه‌های علمیه ایران با انتقاد از گسترش «فرهنگ غربی» در ساخت و ساز مسکن گفته که «آشپزخانه باز، خلاف معماری اسلامی است.»

به گزارش خبرگزاری «تسنیم» آقای بوشهری این مطلب را روز دوشنبه (۲۸ امرداد) در دیدار با دبیر کل جامعه اسلامی کار آفرینان ایران اسلامی بیان کرده است.

وی با اشاره به ساخت آشپزخانه‌های اپن در ایران گفته که «متاسفانه این موضوع موجب شده تا حریم زن و خانه از بین رفته و خدشه دار شود که باید یک ایست محکم به این موضوع گفت.»

مدیر حوزه‌های علمیه افزوده است: «اسلام در همه زمینه‌ها دستورات خاص خودش را دارد و در خصوص ساخت و ساز مسکن هم به این امر توجه داشته و دستورات خاصی داده که باید مورد رعایت و توجه قرار گیرد.»

حسینی بوشهی ادامه داده است: «رعایت ضوابط معماری ایرانی اسلامی امر مهمی است که باید در این راستا کار صورت گیرد و با ساخت و سازهای غلط مشکلات مردم را اضافه نکنیم.»

به گفته وی «متاسفانه بسیاری از ساخت و سازهای فعلی که در کشور صورت می‌گیرد، مبتنی بر معماری اسلامی – ایرانی نیست و باید بر اساس فقه اصیل اسلامی به این موضوع توجه شود.»

چهارم اردیبهشت امسال نیز جعفر سبحانی از مراجع تقلید قم خواستار رعایت «اصول شرعی» در صدور پروانه ساخت شده و گفته بود ساخت آپارتمان‌هایی که «بر تعداد زیادی از واحدهای مسکونی اشراف دارند، شرعی نیست.»

پنجم خرداد ماه سال گذشته هم عبدالله جوادی آملی از مراجع تقلید قم، ساخت آشپزخانه‌های اپن (open) در ایران را «غیر اسلامی» دانسته بود.

تیر ماه سال ۱۳۸۰ هم وزیر سابق مسکن در اقدامی غیرمنتظره از نظام مهندسی کشور خواسته بود نقشه‌هایی که با معماری ایرانی-اسلامی سنخیت ندارند را تائید نکنند.

وزیر مسکن «ساخت اندرونی و بیرونی، جدا کردن آشپزخانه و لحاظ فاکتورهای معماری ایرانی – اسلامی در نمای ساختمان‌ها را نمونه‌هایی از ساخت و سازهای ایرانی – اسلامی» اعلام کرده بود.

مراجع تقلید سال‌هاست به صورت جسته و گریخته از ساخت و ساز‌ها در ایران انتقاد کرده و برخی از آن‌ها را اسلامی نمی‌دانند.

خبرگزاری هرانا: زهرا پورساعی فرزند حسن و علی ساعی باشسیز فرزند حسن، در سال نود ویک، در شعبه‌ی دوم دادگاه کیفری استان آذربایجان‌شرقی به ریاست آخوند امیری محاکمه و به اتهام زنای محصن و محصنه به مجازات رجم (سنگسار) محکوم شده‌اند.
نقی محمودی، فعال حقوق بشر در گفتگو با هرانا اعلام داشت: ” طبق اطلاع ماخوذه از اجرای احکام دادگستری تبریز، وکلای متهمین به دادنامه‌ی صادره اعتراض کرده‌اند که رسیدگی به اعتراض‌شان به شعبه‌ی هفتم دیوان عالی کشور ارجاع شده است. شعبه‌ی هفتم دیوان عالی کشور به ریاست مرتضی فاضل و عزیزالله رزاقی (مستشار) پس از رسیدگی و بررسی اعتراض متهمین و وکلای آن‌ها، اعتراض را وارد ندانسته و مبادرت به صدور حکم کرده است.”

متن حکم دیوان عالی کشور به قرار زیر است: “با توجه به محتویات پرونده و تحقیقات انجام شده و اظهارات متهمان ومفاد اظهارات مطلعین و فیلم تهیه شده پیرامون رابطه‌ی متهمان و انعکاس واضح ارتکاب عمل زنا با میل و رغبت طرفین و تصریح اعضای دادگاه مبنی بر مشاهده‌ی فیلم و احراز شرایط احصان از سوی کلیه‌ی اعضای دادگاه و عدم ابراز دلیل کافی موجب نقض از سوی محکوم علیه ما و وکلای آنان، دادنامه‌ی شماره‌ی ۰۰۰۰۱۲۹- ۱۹/۴/۹۱ صادره از شعبه‌ی دوم دادگاه کیفری استان آذربایجان‌شرقی حاوی محکومیت آقای علی ساعی و خانم زهرا پورساعی به رجم بابت ارتکاب زنای محصن و محصنه مطابق مقررات تشخیص و مستندا به بند الف ماده‌ی ۲۶۵ قانون آئین دادرسی کیفری، تایید می‌گردد.”
این حکمِ قطعی، در تاریخ ۲۶/۹/۹۱ به متهمین در زندان مرکزی تبریز ابلاغ شده است و لذا بیم آن می‌رود که اجرای احکام دادگستری تبریز به صورت مخفیانه درصدد اجرای این حکم غیرانسانی برآید.

رادیوفردا: منصور برجی، سخنگوی «کليساهای ايرانی همگام»، به راديو فردا می گويد طبق آخرین گزارش های رسیده، دستکم سه نفر از نوکيشان مسيحی در تبریز بازداشت شده اند.

به گفته آقای برجی، «گزارش‌ها همچنين از ضرب و شتم يکی از اين نوکيشان مسيحی در طول دوران بازجويی و بستری شدن او در بيمارستان زندان مرکزی تبريز حکايت دارد.»

در همین حال به گزارش سایت «محبت نيوز» که خبرهای مربوط به مسيحيان ايران را پوشش می دهد، سه تن از نوکيشان مسيحی ساکن تبريز، به نام های فرشيد مدرس اول، محمدرضا پيری و ياشار فرزين نو در تاريخ ۲۰ تيرماه سال جاری توسط ماموران امنيتی جمهوری اسلامی بازداشت شدند.

آقای برجی در این رابطه می گوید «از اتهامات اين افراد که از ۲۰ تيرماه بازداشت شده‌اند اطلاعی در دست نيست. آقای ياشار فرزين پور و همسرش پيشتر نيز توسط ماموران امنيتی برای انکار ايمان مسيحی خود و بازگشت به اسلام تحت فشار و تهديد قرار گرفته اند.»

سخنگوی «کليساهای ايرانی همگام»می افزاید «از اواسط ارديبهشت ماه سال جاری تعداد قابل توجهی از نوکيشان مسيحی در شهرهای مختلف اهواز، تهران، شيراز،‌ رشت، اصفهان و تبريز با دستگيری و صدور احکام سنگين مواجه بوده‌اند.»

وی می گوید «تنها در اين مدت برای ۳۰ نفر از مسيحيان، مجموعا ۵۲ سال احکام زندان صادر شده است. تعداد نوکيشان مسيحی که بازداشت شده‌اند از موارد گزارش شده بيشتر بوده و از سرنوشت عده‌ای از آنها اطلاعی دقيقی در دست نيست.»

هفته گذشته نیز مصطفی بردبار، از نوکيشان مسيحی، توسط قاضی پيرعباس، رئيس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی، به ده سال حبس تعزيری محکوم شد.

در سال‌های اخير تعداد زيادی از افرادی که از اسلام به مسيحيت تغيير دين داده‌اند، دستگير و به حبس های طولانی محکوم شده‌اند.

همچنين در مواردی کليساهای مسيحيان تعطيل شده و از فعاليت‌های دينی آنها جلوگيری به عمل آمده است.

دویچه‌وله: وضعیت جسمی سعید رضایی از مسئولان سابق جامعه بهاییان ایران وخیم گزارش می‌شود. وی که از پنچ سال پیش زندانی است، بلافاصله پس از عمل جراحی قلب در بیمارستان به زندان رجایی‌شهر بازگردانده شده است.

وبسایت “هرانا”، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران از وضعیت نامطلوب جسمی یک زندانی بهایی در زندان رجایی‌شهر گزارش داده است.

سعید رضایی یکی از هفت مدیر سابق جامعه بهاییان ایران است که ۲۵ اردیبهشت سال ۱۳۸۷ همراه با پنج نفر دیگر از اعضای این جامعه در یورش ماموران امنیتی به خانه‌هایشان دستگیر شد.

به نقل از “کمپین صلح فعالان در تبعید”، سعید رضایی در آغاز ماه مرداد به دلیل بیماری گوارشی به بیمارستان منتقل شده اما معاینات روشن ساخته‌اند که وی علاوه بر مشکلات گوارشی، به گرفتگی شدید عروق نیز مبتلاست و باید عمل شود.

کمپین یاد شده می‌نویسد که سعید رضایی با وجود تاکید پزشکان مبنی بر مراقبت‌های ویژه در محیطی آرام به مدت یک ماه، روز ۱۵ مرداد ۱۳۹۲ دوباره به زندان رجایی شهر منتقل شده است.

سعید رضایی در پنج سال زندان خود، هیچگاه به مرخصی نرفته و از مدت‌ها پیش همراه برخی از زندانیان سیاسی مرد، از اوین و دیگر زندان‌های ایران به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شده است.

دادسرای امنیت تهران، در بهمن ماه ۱۳۸۷ برای سعید رضایی و شش عضو دیگر جامعه بهاییان ایران، به اتهام “جاسوسی برای اسرائیل”، “توهین به مقدسات” و “تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی” قرار مجرمیت صادر کرد. این گروه در ۱۳۸۹، از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران، هر یک به ۲۰ سال زندان محکوم شدند.
هفت مدیر سابق جامعه بهاییان ایران، سعید رضایی (نشسته، سمت راست)

مجموعه فعالان حقوق بشر از سپری کردن دوران نقاهت سعید رضایی در زندان ابراز نگرانی کرده‌اند. زندانیان سیاسی در بند ۴ سالن ۱۲ رجایی‌شهر نگاهداری می‌شوند که به گفته آنها، شرایط بهداشتی مناسبی ندارد. این بند با تراکم بالای زندانی، در تابستان تنها با دو کولر آبی خنک می‌شود.

ده‌ها بهایی در زندان‌های ایران

به گزارش واحد آمار مجموعه فعالان حقوق بشر ایران، در ماه‌های فروردین و اردیبهشت سال ۱۳۹۲، دستکم ۶۳ بهایی در زندان‌های مختلف تهران و شهرستان‌ها در بند بوده‌اند. ۱۵ نفر از این عده زنان بهایی هستند که شش نفرشان در بند زنان اوین به سر می‌برند. زندانیان بهایی در شهرهای تهران، کرج، سمنان، مشهد، شیراز، آمل و اردبیل نگاهداری می‌شوند.

بیشترین میزان حبس به مدیران پیشین جامعه بهاییان ایران با ۲۰ سال زندان تعلق گرفته و میانگین احکام صادره علیه سایر زندانیان چهار الی پنج سال است.
DW.DE
مجلس آلمان خواستار آزادی فوری رهبران بهایی شد
آنجا که یک بهایی گوری برای تدفین ندارد
بهاییان ایرانی و تحصیل بر لبه‌ تیغ

جامعه بهاییان ایران، شامل دو زن و پنج مرد، وظیفه بررسی مشکلات پیروان این آیین از جمله مسائل مربوط به ازدواج، طلاق و تربیت فرزندان آنها را برعهده داشت. هفت مسئول دستگیرشده این جامعه اعضای “محفل غیررسمی بهاییان ایران” مشهور به “گروه یاران” بودند.

چند ماه پس از دستگیری این هفت نفر، اتهام تهدیدکننده “مفسد فی‌الارض” به پرونده آنها افزوده شد که خطر مرگ و اعدام برای آنها داشت. این اتهام بعدا از کیفرخواست آنها حذف شد. این هفت تن، فریبا کمال‌آبادی،جمال‌ الدین خانجانی، عفیف نعیمی، بهروز توکلی، وحید تیزفهم، سعید رضایی و مهوش ثابت نام دارند.

وکلای پرونده این هفت نفر، شیرین عبادی، عبدالفتاح سلطانی و مهناز پراکند بودند که دو تن از آنها (شیرین عبادی و مهناز پراکند) از کشور خارج شده‌اند و عبدالفتاح سلطانی نیز خود به زندان افتاده است.

به گزارش سازمان عفو بین‌الملل، بیش از ۳۰۰ هزار بهایی در ایران زندگی می‌کنند. این دین در قانون اساسی جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته نشده و پیروان آن مورد سرکوب و محرومیت‌های حقوقی و اجتماعی قرار دارند.
خانه تخریب شده یک بهایی درآباده

دانشجویان بهایی از دانشگاه‌ها اخراج می‌شوند و در ادارات و شرکت‌ها نیز به آنها کار نمی‌دهند. بیشتر بهاییان ایران به مشاغل آزاد مشغول‌اند اما به محل کار آنها نیز همانند گورستان‌هایشان، حمله می‌شود.

هجوم و تخریب خانه‌های بهاییان، یکی از نمونه‌های رایج سرکوب و آزار این اقلیت دینی در ایران است. گروه‌های سازمان‌یافته فشار، به گور بهاییان نیز رحم نمی‌کنند و سنگ قبر آنها را می‌شکنند. در پاره‌ای موارد نیز، جنازه یک بهایی به دلیل صادر نکردن جواز دفن، روی دست بازماندگان او مانده است.

رادیوفردا: کمیسیون آزادی مذاهب جهان روز پنج‌شنبه، ۱۰ مرداد، فتواهای آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، علیه بهاییان را به شدت مورد انتقاد قرار داد و از رهبران جهان خواست که در برابر این فتواها از جامعه بهاییان ایران حمایت کنند.

در بیانیه رابرت پی. جورج، رئیس این نهاد آمریکایی که وضعیت آزادی مذاهب در جهان را رصد می‌کند، آمده است که جامعه بهاییان ایران باید در انتظار آزار و اذیت بیشتر حکومت ایران در پی این فتواها باشد.

آیت‌الله خامنه‌ای در فتواهای اخیر خود که خبرگزاری تسنیم آنها را منتشر کرده است، بهاییت را «فرقه ضاله مضله» می‌خواند که اکثریت شیعیان جامعه باید از آنها «پرهیز» کنند.

این فتواها بهاییان را «محکوم به نجاست» می‌خواند و به مردم ایران هشدار می‌دهد که در صورت تماس با آنها باید «طهارت» بگیرند.

اما کمیسیون آزادی مذاهب جهان در برابر این فتواها می‌گوید که بهاییت «آیین جهانی صلح‌طلبانه و مستقلی»‌ست که از آغاز آن در حدود ۱۷۰ سال قبل تاکنون مورد «تهمت‌های روحانیون و حکومت ایران» قرار داشته است.

در بیانیه رئیس این کمیسیون آمده است، فتواهای رهبر جمهوری اسلامی که تنها چند روز قبل از آغاز به‌کار رئیس جمهور جدید ایران منتشر شده است به جامعه جهانی یادآوری می‌کند که دستور کار حکومت ایران از چه قرار است و چه کسی در این کشور حرف آخر را می‌زند.

رابرت پی. جورج در نهایت از رهبران جهان و تمام زنان و مردان خیراندیش جهان خواسته است که در حمایت از جامعه بهاییان ایران موضع‌گیری کنند.

از جامعه بهاییان ایران هم‌اکنون ده‌ها نفر در زندان‌ به‌سرمی‌برند. کمیسیون آزادی مذاهب می‌گوید که مقامات ایران از سال ۲۰۰۵ تاکنون بیش از ۶۵۰ بهایی را به‌صورت دلخواهانه بازداشت کرده‌اند و از اواسط بهمن سال گذشته نیز دست‌کم ۱۱۰ نفر از آنان در زندان بوده‌اند.

گزارش این کمیسیون همچنین می‌گوید که جامعه بهاییان ایران در سال‌های اخیر به شکل فزاینده‌ای در معرض تهدید و اذیت قرار گرفته‌ تا جایی که خانه‌ها و اموال شخصی بسیاری از آنها مورد حملات خشونت‌آمیز واقع شده‌ است. در عین حال که شمار بازداشت آنان نیز به نسبت سال ۲۰۱۱ حدود دو برابر شده است.

وضعیت بهاییان در ایران موجب اعتراض سازمان ملل متحد هم شده است. کمیته حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این نهاد بین‌المللی به تازگی آن‌چه را که «تبعیض فراگیر علیه بهاییان» در ایران خوانده محکوم کرده و از حکومت ایران خواسته است که حقوق پیروان این آیین را محترم بشمارد.