اخبار

تابناک: روزنامه جمهوری اسلامی در مقاله ای مفصل، ضمن انتقادهای شدید از آیت الله مصباح یزدی چند پرسش زیر را از وی مطرح کرد:

پرسش اول:
امام خمینی درپیام تاریخی و پر‌نکته حضرت امام خمینی به روحانیت در سوم اسفند 1367 نوشته‌اند: دیروز “حجتیه‌ای‌ها” مبارزه را حرام کرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانی نیمه شعبان را به نفع شاه بشکنند، امروز انقلابی‌تر از انقلابیون شده‌اند!” پرسش این است که ایشان تا کنون درباره تفسیر و تحلیل این پیام تاریخی چه اقداماتی کرده‌اند و آیا در میان منابع و مواد آموزشی و یا برنامه‌های جنبی مرکز آموزشی ایشان، بخشی هر چند محدود به شناخت ویژگی‌های جریان حجتیه و مبانی فکری و تاریخ عملکرد آن اختصاص یافته است؟

پرسش دوم:
ایشان در اردیبهشت سال89 در مدرسه فیضیه در نقد موضوع “رهبری شورایی” گفته‌اند: “در طول تاریخ حکومت پیامبران و یک هزار و چهارصد سال شیعه، مسئله حکومت شورایی مطرح نبود و هیچ پیامبری را نداشتیم که با مجموعه‌ای از پیامبران حکومت کرده باشد. چنین موردی را حتی در زمان ائمه اطهار(ع) و فقهاء سنتی نیز نداشتیم و در هیچ آثاری نیز چنین چیزی نیامده است.” ایشان افزوده‌اند: “ممکن است امروز برخی افکار غربزده چیزهایی بنویسند ولی سراغ نداریم که کسی از فقهای ما احتمال این کار را داده باشد.” این در حالی است که موضوع “شورای رهبری” در هفت اصل و یک عنوان قانون اساسی در کنار عنوان “رهبر”، آمده بود و در بازنگری سال 68 نیز کاملا حذف نشده است. با وجود مبنا و اصولی که در نگاه ایشان این گونه با اسلام و فقه اسلامی و حتی تاریخ ادیان توحیدی مخالفت دارد و کسی از فقهاء احتمال درستی آن را نیز نداده است، ایشان چگونه این امر را نادیده گرفته و به قانون اساسی رای مثبت داده‌اند؟ (پیداست اینک شورای رهبری موضوع بحث نیست و نیازی به بحث ندارد و ذکر آن برای بیان منشأ پرسش است.)
پرسش سوم:
آیت‌الله مصباح که کم و بیش شاهد بودیم برای پیروزی یک نامزد آن گونه وارد میدان شدند و برخی نشریات مربوطه و نیز برخی شاگردان از تقدیم طلاهای یکی از نزدیکان ایشان به ستاد انتخاباتی آن نامزد خبر دادند ، چرا حتی یک روز خودشان و فرزندانشان در جبهه حضور نیافتند و در حد یک سخنرانی نیز برای تقویت روحیه رزمندگانی که در جبهه حضور داشتند شرکت نجستند؟ آیا در طول نزدیک به سه هزار روز جنگ حتی توفیق یک یا چند روز حضور تبلیغی یا حتی حضور “نمادین” نیز نمی‌شد حاصل گردد؟

پرسش چهارم:

آیت‌الله مصباح در این سال‌ها سخت بر مطلق بودن اختیارات ولی فقیه و ما فوق قانون بودن وی تاکید کرده و مشروعیت قوانین را نیز برخواسته از تایید ولی فقیه شمرده‌اند و به مخالفان آن تاخته‌اند. این در حالی است که ایشان در مباحث خود در زمان حضرت امام خمینی، در سال‌های 65-66 که در قالب کتاب نیز منتشر شده از جمله در استدلال بر لزوم “نظارت دقیق” بر “اعمال رهبری” و حتی تشکیل “دادگاه خبرگان” برای رسیدگی به کارهایی که به تعبیر ایشان به “زعم فقهای مجلس خبرگان صحیح و مطابق موازین شرعی و معیارهای عقلی نبود” و عزل وی در صورت اثبات عدم شایستگی، می¬نویسند: “زیرا در اسلام، غیر از معصومین علیهم‌السلام هیچ کس فوق قانون نیست، بلکه همه باید تابع قانون باشند”. و نیز افزوده¬اند: “چنین نیست که رهبر جامعه اسلامی قدرت مطلق و بی¬چون و چرا داشته باشد و کسی نتواند وی را مورد پرسش و بازخواست قرار دهد”. (حقوق و سیاست در قرآن، ص 262-263) خاستگاه تحول و مبنای تبدل نظر ایشان از آن دیدگاه به نگاه کنونی چیست؟ آیا به دلیل شرعی تازه برخورده‌اند یا برداشت تازه‌ای از دلیل قبل پیدا کرده‌اند؟

پرسش پنجم:
چگونه از سوی برخی حامیان دولت فعلی از جمله جناب ایشان، به نفع یک شخص(احمدی نژاد)، آن همه کرامات غیبی و فضائل معنوی به عنوان پشتوانه مطرح می‌شود، آن وقت در فاصله‌ای اندک این گونه مایه اعلام برائت آشکار و پنهان حامیان دیروز می‌شود؟ چگونه می‌شود آیت‌الله مصباح خبر دهند: وجود مقدس ولی عصر(عج) مشغول دعا برای این فرد بوده است. و نیز تاکید کنند: آیندگان به این نتیجه خواهند رسید که انتخاب وی مشحون کرامات و معجزات بوده است. و آن را نفخه الهی در این زمان و ناشی از یاری عنایات امام زمان(عج) بشمارند، اما اینک این گونه مبغوض گردد؟

رادیوفرانسه: نوشتۀ رضا تقی زاده

بنا بر گزارشی که موسسه معتبر رسانه ای و اطلاعات مالی “بلومبرگ” انتشار داده، ادیب میاله، رییس بانک مرکزی رژیم اسد اعلام داشته ایران اعتباری معادل یک میلیارد دلار در اختیار سوریه قرار داده تا از این راه مانع از سقوط ارزش برابری پوند آن کشور در مقابل ارزهای خارجی بشود. روند کاهش ارزش برابری واحد پول سوریه در برابر ارزهای خارجی بعد از اعلام تصمیم آمریکا برای ارائه کمکهای نظامی به مخالفان اسد افزایش یافته است.

بنا بر گزارش سانا، خبر گزاری رسمی سوریه، بانک مرکزی آن کشور هر ماه به هریک از شهروندان سوری هزار یورو ( معادل 1333 دلار آمریکا) برای فروش عرضه میکند. این امتیازی است که مردم ایران عملا از آن محروم اند و تنها در صورت مبادرت به سفر خارجی با شرایط خاص و تنها یکبار در سال میتوانند از بانکهای دولتی ارز با قیمت ترجیحی دریافت کنند.

در آستانه تشکیل دولت تازه جمهوری اسلامی توسط حسن روحانی این تصمیم از دو جهت حائز اهمیت است. یکی بی اعتنایی دولت جمهوری اسلامی به کاهش نرخ برابری پول ملی ایران که طی 14 ماه گذشته به سیصد در صد رسیده و در نتیجه ریال تا هفتاد در صد ارزش خود را از دست داده است. و دیگر اینکه در شرایط دشوار اقتصاد داخلی ایران، حاکمیت جمهوری اسلامی و دولت مجاز و یا قادر به ادامه پرداخت هزینه های ایستادن در کنار سوریه و حفظ حکومت اسد در دمشق میباشد؟

ادیب میاله در ماه آوریل سال جاری نیز رسما از روسیه و ایران در خواست کمک مالی را مطرح ساخته بود. از زمان آغاز جنگ داخلی سوریه، کمکهای کشورهای عرب به دمشق قطع گردیده و تجارت خارجی سوریه نیز به دلیل مضیقه های مالی و وضعیت امنیت داخلی به حد اقل ممکن کاهش یافته است و در نتیجه ایران تنها منبع خارجی کمک برای گردش چرخهای دولت اسد محسوب میشود.

سابقه کمکهای خارجی جمهوری اسلامی

طی هشت سال گذشته که تسلط نظامیان در اداره دولت جمهوری اسلامی افزایش چشم گیر یافته، دیوان محاسبات و کمیسیون بودجه مجلس از ارقام کلان مفقود شده ارزی و ریالی در دخل و خرج های عمومی گزارش داده اند.
بی شک بخشی از ارقام نا مرعی در هزینه ها واعتبارات دولت میتواند به پرداخت کمکهای نقدی برای سازمانها و دولت های دوست جمهوری اسلامی تخصیص یافته باشد. پرداخت کمکهای نقدی ایران به حزب الله لبنان، حماس و دولت بشار اسد و پرداختهای مشابه به بعضی از دولتهای افریقایی مانند سومالی از این جمله اند.

در سال 2010 روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز از کشف 700 هزار دلار پول نقد در کیف دستی “عمر داودزی” رییس دفتر حمید کرزای رییس جمهور افغانستان خبر داد. در گزارش یاد شده گفته شد که وجه نقد از طرف دولت ایران و به عنوان رشوه به رییس دفتر کرزای پرداخت شده و این پرداختها سالانه به میلیونها دلار میرسد.

بعد از آنکه سفیر جمهوری اسلامی در کابل این گزارش را “قویا” تکذیب کرد و آنرا “دروغ مضحک و توهین آمیز” خواند، روز پنجشنبه 4 نوامبر محمود بریمانی مدیرکل وزارت خارجه جمهوری اسلامی موضوع پرداخت نقدی به کارکنان دولت کرزای را تائید ولی مبلغ آنرا تنها 500 هزار دلار در سال اعلام داشت.

مسئولان دولتی افغانستان در گفتگو با نیویورک تایمز میزان پرداختهای نقدی ایران به یک ” صندوق مخفی” در افغانستان را میلیونها دلار اعلام کرده و مدعی شدند از این منبع برای خریدن پاره ای از نمایندگان مجلس، سران قبایل و حتی پرداخت به پاره ای از گروههای طالبان استفاده میشود.

بعد از تائید موضوع از سوی رامین میهمان پرست، سخن گوی وقت وزارت خارجه جمهوری اسلامی، قدرت علیخانی، یکی از نمایندگان مجلس مبنای قانونی این کمکها را مورد پرسش قرار داد ولی پرسش او با واکنش تند علاء الدین بروجردی رییس کمیسیون امنیت و امور خارجه روبرو شد. در شهریور سال 1390 و در جریان رسیدگی به یک اختلاس 3 هزار میلیارد تومانی و اتهامات یک بازرگان متهم به فساد اقتصادی بنام مه آفرید امیر خسروی، آشکار شد که بروجردی شخصا صد ها میلیون تومان رشوه از وی دریافت کرده است.

سال گذشته و بعد از تیره شدن مناسبات جمهوری اسلامی با حماس بر سر حمایت از اسد در سوریه، ” غاضی حمد” معاون امور خارجه دولت حماس طی گفتگویی با روزنامه انگلیسی دیلی تلگراف، ضمن تائید ” همکاری های نظامی” با جمهوری اسلامی و دریافت کمکهای مالی ایران از سال 2006 به بعد که حماس در نوار غزه به قدرت رسید، اعلام داشت که این کمکها اخیرا بشدت کاهش یافته است. غاضی حمد مدعی شد که کمکهای نقدی ایران به اسماعیل هنیه ماهانه بین 13 تا 15 میلیون پوند بوده است ( معادل سالانه تا 300 میلیون دلار)

کمکهای نقدی جمهوری اسلامی به حزب الله لبنان بسیار وسیعتر از کمک به حماس و گروههای سیاسی –نظامی دیگر است. حسن نصر الله دبیر کل حزب الله در اردیبهشت سال گذشته با اشاره به خرابی های گسترده ناشی از جنگ 33 روزه سال 2006 در لبنان اعتراف کرد که بدون کمکهای مالی ایرانبازسازی خرابی ها در جنوب لبنان مقدور نبود. این در حالی است که ویرانی های ناشی از زلزله آذربایجان هنوز ترمیم نشده است.

میزان کمک دولت احمدی نژاد به حزب الله لبنان در این مورد خاص 400 میلیون دلار اعلام شد و گفته شد که پرداخت این مبلغ از طریق بانک صادرات بیروت و سفارت جمهوری اسلامی در پایتخت لبنان صورت گرفته است.

کمکهای ایران به سوریه

پرداخت اعتبار 1.3 میلیارد دلاری اخیر، تازه ترین رقم افشا شده از کمکهای سخاوتمندانهجمهوری اسلامی به سوریه و هزینه های حفظ رژیم اسد در دمشق است. بنا بر توافقهای صورت گرفته در سال 1388 اتباع ایران و سوریه مجاز هستند بدون اخذ روادید به کشور متقابل سفر و تا شش ماه در هر یک از دو کشور اقامت کنند. سال گذشته تعداد مسافرت های متقابل اتباع دو کشور به 450 نفر رسید.

میزان مبادلات تجاری دو کشور در سال 1389 تا 5 میلیارد دلار اعلام شد. طی سال یاد شده درآمدهای نفتی ایران در سطح بالایی قرار داشت. طی دو سال گذشته صادرات سوریه به ایران کاهش و صادرات ایران به سوریه ( بدون انتظار پرداخت وجه ) افزایش یافته است. صادرات ایران به سوریه را عموما شرکتهای دولتی صورت میدهند.

منجمله شرکت سایپا مبادرت به فروش 10.000 دستگاه خود روی پراید به سوریه نموده که از آنها در خطوط تاکسیرانی دمشق استفاده میشود. خود روهایسمندنیز بعد از ارسال تمام قطعات از ایران در سوریه مونتاژ میشود.

شرکت دولتی مینا با اعتبارات دولت ایران ساخت چند نیروگاه برق را در سوریه عهده دار است، منجمله نیروگاه تشرین با 2 توربین گازی 160 مگاواتی و یک واحد توربینبخار 160 مگاواتی در جنوب شرق دمشق. ایران همچنین کشیدن یک خط لوله انتقال گاز از مقصد عسلویه و از راه عراق به سوریه را با هزینه 10 میلیارد دلار متعهد شده است.

قرار داد این خط لوله در نوامبر سال 2012 به امضاء رسیده و ظاهرا قرار است در نیمه دوم سال جاری به نتیجه برسد. ایران همچنین حجم قابل ملاحظه ای از نفت مصرفی سوریه را تامین میکند. علاوه بر کمکهای اقتصادی، مالی و عمرانی، کمکهای نظامی جمهوری اسلامی به سوریه طی دو سال گذشته چند برابر شده است. عملا رژیم اسد جنگ داخلی کنونی را با استفاده از کمکهای نا محدود ایران ادامه میدهد.

لازم به یاد آوری است که بشار اسد رییس جمهور سوریه در اسفند سال 1387 ( شاید به عنوان قدرشناسی از کمکهای جمهوری اسلامی!) پشتیبانی خود را از دعاویامارات علیه سه جزیره ایرانی ابوموسی و تنب ها در خلیج فارس اعلام داشت.

با تشکیل دولت تازه جمهوری اسلامی، تجدید نظر در تعهدات دولت در قالب انجام ارزیابی تازه ای از خطوط اصلی مناسبات خارجی اقدامی است ضروری و عاجل. دولت حسن روحانی با تن دادن به چنین اقدامی، میتواند ضمن فراهم نمودن زمینه کوتاه ساختن نفوذ عوامل نظامی-امنیتی در روند سیاستگذاری ها، به کاهش تعهدات برون مرزی و صرفه جویی منابع ملی و شفافیت مورد ادعا در دولت خود یاری دهد.

دویچه‌وله: برخی از چهره‌های سرشناس اصلاح‌طلب با حسن روحانی دیدار و گفت‌وگو کردند. در این نشست بر سر مشکلات کنونی کشور و زمینه حل آن‌ها رایزنی شد. روحانی ضمن تاکید بر اعتدال، دولت آتی خود را دولتی “فراجناحی” خواند.

حسن روحانی با شماری از اعضای شورای مشورتی و هماهنگی اصلا‌ح‌طلبان در روز یک‌شنبه (۲ تیر/۲۳ ژوئن) دیدار و گفت‌وگو داشت. بنا به گزارش امور رسانه‌ای دفتر رئیس‌جمهور منتخب‌، اصلاح‌طلبان ضمن تبریک به روحانی تاکید کردند: «انتخاب دکتر روحانی به عنوان رئیس‌جمهوری، دستاوردهای مختلفی داشته که بازگشت عاطفه به جامعه و نزدیک شدن دل‌ها از جمله این دستاوردها است.»

اصلاح‌‌طلبان در این دیدار پیروزی روحانی در شهرهای کوچک و روستاها را معنادار خواندند و آن را بیانگر “ارتباط مناسب” قشرهای مختلف با روحانی دانستند. شورای مشورتی اصلاح‌طلبان در این نشست تصریح کرد که با توجه به مشکلات موجود در کشور، نباید انتظار رفع آنها را در “زمان کوتاه” داشت. پیشتر نیز محمد خاتمی، رئیس‌جمهور پیشین ایران، درباره “شتاب‌زدگی و توقعات بی‌جا” هشدار داده بود و خواهان حل تدریجی مشکلات شده بود.

آزادی موسوی، رهنورد و کروبی، درخواستی اعتدال‌گرایانه

روحانی در این دیدار بار دیگر از تلاش‌های هاشمی رفسنجانی و خاتمی برای دعوت از مردم برای شرکت گسترده در انتخابات قدردانی کرد. به گفته روحانی، جامعه ایران در شرایط کنونی نیازمند “اعتدال” است و “باید از تفاسیر متفاوت و غیرصحیح و افراط و تفریط‌ها جلوگیری” کرد. روحانی درباره “دولت امید” تصریح کرد که “فراجناحی به این معنی است که اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان معتدل، دولت یازدهم را از خود بدانند و به آن کمک کنند”.
محمد خاتمی، حامی حسن روحانی در انتخابات یازدهمین دوره ریاست ‌جمهوری ایران محمد خاتمی، حامی حسن روحانی در انتخابات یازدهمین دوره ریاست ‌جمهوری ایران

شاخه جوانان جبهه مشارکت ایران اسلامی بتازگی خواهان آزادی زندانیان سیاسی، بویژه رهایی موسوی، کروبی و رهنورد از حصر خانگی شد. محمد خاتمی نیز پیشتر از ادامه حصر خانگی این سه تن و دیگر مخالفان دولت انتقاد کرده بود.

خاتمی در این‌باره گفت: «باید پاسخ مطالبات اعتدال‌گرایانه مردم مانند رفع حصر موسوی، رهنورد و کروبی داده شود. اگر به این مطالبات پاسخ مناسب داده نشود، جامعه دچار یأس می‌شود.»

به گزارش ایسنا، در این دیدار احمد مسجد جامعی، محمدعلی نجفی، معصومه ابتکار، غلامحسین کرباسچی، محمدرضا خاتمی، محسن رهامی، حسن کاشفی، حمیدرضا جلایی‌پور، هادی خانیکی و مسعود ادیب حضور داشتند.

محمد خاتمی نیز در روز شنبه (۱ تیر) با روحانی دیدار و گفت‌وگو داشت. پیشتر برخی از سایت‌ها و روزنامه‌های اصول‌گرا از تاخیر تبریک علنی خاتمی به روحانی “تفسیر‌های غیرواقعی” ارائه داده و آن را نشانه‌ای از “دلخوری” خاتمی از روحانی قلمداد کرده بودند.

شورای مشورتی اصلاح‌طلبان حلقه‌ای نزدیک به محمد خاتمی، رئیس جمهور پیشین ایران است که در انتخابات اخیر به صورت علنی از حسن روحانی حمایت کرد.

عصرنو: دیشب خواب می‌دیدم همه توی زندان بزرگی هستیم. همه‌ی كسانی كه می‌شناختم، از دوست و آشنا تا همسایه‌ها. صبح زود بود. زندانبان همه را بیدار كرده بود اما من و بچه‌هایم هنوز توی رختخواب مانده بودیم. بچه‌هایم خواب بودند اما من بیدار بودم. انگیزه‌ای برای بیرون آمدن از رختخواب نداشتم، مثل بسیاری از روزهایی كه تمامی این سال‌ها برما گذشته است. خودم را به خواب زده بودم. خودم را به خواب زده بودم تا بغضم را توی خواب خالی كنم. اما به جز زندانبان كسی نبود. همو بود كه بالای سرم آمده بود و سعی داشت مرا بیدار كند. خود را به خواب زدم تا توی بغل او بغضم را خالی كنم. شرم داشتم در بیداری توی بغل او گریه كنم!

دیروز حس وحشتناكی داشتم اینكه این من، ما و بسیاری از این مردم به كجا رسیده‌ایم. من و ما كه آرمان‌های بزرگی داشتیم، آن‌هایی كه در مطالبتشان از خاتمی، موسوی و كروبی عبور كردند، آن‌هایی كه آرزوهایشان را در موسوی و كروبی می‌جستند، حتی كسانی كه هنوز به خاتمی امید بسته بودند و كسانی كه همین یك ماه پیش به یكباره دوباره به سوی رفسنجانی شتافتند، حالا همه از شنیدن برنده شدن روحانی شعله‌ای لرزان توی قلبشان روشن می‌شود، لبخندی تلخ می‌زنند و حتما خیلی‌هایشان دیشب خواب دیدند كه توی آغوش زندانبانشان بغض سی‌ساله‌اشان می‌تركد، چون گریزگاه دیگری نمی‌بینند!

آیا چنین بی‌چاره شده‌ایم؟ آیا راه گریزی از این زندان بزرگ نیست؟ تا سه چهار روز قبل از انتخابات آنانی كه دیگر حاضر نبودند وارد بازی «انتخابات» شوند بسیاربیشتر از این ۲۷ درصدی بودند كه امروز اعلام می‌شود. شاید ۳۰ یا حتی ۴۰ درصد. نمی‌دانم. اما آنچه كه الان مسلم است این است كه به رغم تمامی تلاش‌های فریبكارانه برای كشاندن مردم پای صندوق‌های رای هنوز ۲۷ درصد از مردم حاضر نشدند پای صندوق‌ها حاضر شوند، حتی بعد از اینكه خامنه‌ای آن‌ها را به رسمیت شناخت و اعلام كرد:«حتی اگر مخالف نظام هستید در انتخابات شركت كنید چون مخالف كشور كه نیستید.» اما باز هم ۲۷ درصد شركت نكردند. یعنی در بین تمام واجدین شرایط برای رای دادن، ما، یعنی كسانی كه دیگر حاضر نیستیم شرایط «زندگی» در این زندان بزرگ را تحمل كنیم- دوم شدیم. خیلی بیشتر از آقای قالیباف، جلیلی، رضایی و آن دیگری‌ها رای آورده‌ایم و اگر بخواهیم آرای باطله و آرای كسانی كه دو باره فریب ِ وعده و وعید‌های بی‌پایه و اساس را خورده‌اند و در انتخابات شركت كرده‌اند را با این ۲۷ درصد جمع بزنیم بسیار بیشتر از ۲۷ درصد خواهد شد. در جایی كه فقط یك درصد، یعنی آن یك درصدی كه ۵۰ را تبدیل به ۵۱ می‌كند، سرنوشت ملتی را تغییر می‌دهد، این ۲۷ درصد رقم بسیار بزرگی است. اینان و بسیاری دیگر دموكراسی‌اشان را فقط بر همان یك درصد بنا می‌كنند. تازه قبل از این نمایش ِ دموكراسی هم، امكان‌های انتخاب‌‌‌ِ مردم چنان مهندسی شده بود كه درصد بزرگی از مردم اساسا از حق رای دادن به نماینده خود محروم شده بودند و به ناچار مطالباتشان را محدود كردند و به كسی رای دادند كه آن‌ها می‌خواستند.

آیا ما ۲۷ تا ۳۵ درصدی‌ها به نقش خود در این «پیروزی» واقفیم؟ آیا می‌دانیم چه چیزی باعث شد حاكمیت تصمیم بگیرد فعلا ودر شرایط فعلی كمی «عقب نشینی» كند و امتیاز كوچكی به مخالفینش و مردم بدهد؟ آیا واقعا این توهم را داریم كه نتیجه‌ی انتخابات خواست آنان نبود؟

مسلما آن‌ها می‌خواستند كه این‌گونه شود، اما این مردم، مطالبات آنان و پافشاری و مقاومت آنان در مخالفتشان با شرایط حاكم بر كشور بود كه آنان را وادار به عقب‌نشینی كرد. مسلما فاكتورهای دیگری هم دخیل بودند اما اگر مردم از شرایط موجود راضی بودند حاكیمت به هیچ‌وجه حاضر به حتی یك نیم‌قدم عقب‌نشینی هم نبود. این توافقی بود كه گفته و ناگفته برای گذر از این دوران بحرانی بین جناح‌های مختلف حاكمیت انجام شد. برای حاكمیت این یك عقب‌نشینی بود، در عین حال یك پیروزی هم بود. حاكمیت توانست در بدترین شرایط اقتصادی- سیاسی- اجتماعی- فرهنگی سی و چند ساله‌ی حاكمیتش باز ۳۷ میلیون از مردم را به پای صندوق‌های رای بكشاند؛ مطالبات اصلاح‌طلبان را آنچنان محدود و فشرده كند كه به كسی مثل روحانی رضایت دهند؛ آبروباختگانی چون رفسنجانی و خاتمی را دوباره احیا كند و چهره‌ای به مراتب رادیكال‌تر از چهره‌ی واقعی‌ آنان به نمایش بگذارد، مردم را به روزی بیاندازد كه به كسانی چون روحانی «رضایت» دهند، آرزوهای خود را در او ببینند و از «پیروزی» او شادمانی كنند و مهم‌تر از همه انتخابات را بدون سروصدا و به شكل نمایشی از دموكراسی برگزار كند و شاید بسیاری منافع دیگر كه هنوز عیان نیست. آنچه مسلم است فعلا سر به سلامت برده است، برای بعدش هم حتما فریبی دیگر خواهد ساخت، به ویژه اگر ما باز هم به امید معجزه‌ی كسانی همچون روحانی و امثالهم بنشینیم.

نه تنها اصلاح‌طلبانی كه از موسوی و كروبی عبور كرده‌بودند، حتی عده‌ای از كسانی كه آرزوهای بزرگشان را در این سی واندی سال با خود كشیده بودند نیز از سر ناچاری سربر شانه‌ی زندانبان خود گذاشتند و بغض فروخورده‌ی سه ساله‌اشان تركید.

به كجا رسیده‌ایم؟! اگر ما آرزوهای بزرگمان را فراموش كنیم، اگر ما مطالبتمان را فراموش كنیم، اگر «چپی» وجود نداشته باشد همه به «میانه»ها رضایت خواهند داد و بعد از مدتی ما را به پذیرش «راست»ها قانع خواهند كرد. آرزوها و مطالباتمان را فراموش نكنیم حتی اگر مجبورمان كرده‌اند در لحظاتی بحرانی بغض فروخورده‌امان را درآغوش زندانبان‌هایمان فرو بنشانیم. یادمان باشد كه آن‌ها از ترسشان ما را زندان كرده‌اند، از ترس ما، از ترس آرزوها و مطالباتمان. آن‌ها بدجوری از ما می‌ترسند، اگر نمی‌ترسیدند ما را به زندان نمی‌انداختند. آن‌ها می‌دانند رای ندادن ما از سرقهر كردن نیست، می‌دانند كه این نیرو، این ۳۵-۲۷ درصد نیروی عظیم، هشیار و جسوری است. آنقدر هشیار كه با هیچ ترفندی نتوانسته‌اند فریبش دهند و همواره با زندان، شكنجه و اعدام به سراغش رفته‌اند. آنقدر جسور كه به رغم تمامی تهدیدهایی كه در این سی و اندی سال شده است همچنان به دنبال آرزوها و آرمان‌هایش است و آنقدر تاثیر گذار است كه بسیاری از مطالبات و آرزوهای مردم براساس آرمان‌ ِ بزرگ آن‌ها شكل گرفته است. آرزوی بزرگ ِ عدالت و دموكراسی برای همه. آرزوهایمان را واگذار نكنیم،‌كسی آن‌ها را برایمان متحقق نخواهد كرد باید آستین‌ها را بالا بزنیم و خود دنیای خود را بسازیم.

فرزانه راجی- ۲۶/۳/۹۲

رادیوفردا: بنا به گزارش خبرگزاری‌ها، عدنان منصور، وزیر خارجه لبنان، عصر دوم تیر ماه با حسن روحانی، رئیس‌جمهوری منتختب ایران دیدار و در مورد مسئله سوریه با او گفت‌وگو کرده است.

جزئیات دقیق این دیدار منتشر نشده است، اما خبرگزاری مهر از قول وزیر خارجه لبنان نوشته است در این دیدار «به ویژه» در مورد مسائل سوریه گفت‌وگو شده است.

پس از این دیدار آقای منصور گفت «درباره روابط دو‌جانبه و مسائل منطقه بویژه اوضاع سوریه در این دیدار بحث شد زیرا پیامدهای اوضاع سوریه بر کل منطقه تاثیر دارد و ما هم بخشی از این منطقه هستیم و امنیت و ثبات این کشور مرتبط با امنیت ماست‌».

وزیر خارجه لبنان گفته است دو طرف «دیدگاه‌های مشترکی در مورد توقف ارسال سلاح به سوریه» و حل مسئله از طریق «گفت‌وگوی دولت و مخالفان» دارند.

خبرگزاری ملی لبنان نیز در این مورد گفته است که حسن روحانی بر برقراری آتش‌بس و عدم دخالت خارجی در سوریه تاکید کرده است.

خبرگزاری لبنان در عین حال گفته است، پس از این دیدار حسن روحانی و میشل سلیمان با یکدیگر گفت‌وگویی تلفنی داشته‌اند.

خبرگزاری‌های ایرانی می‌گویند در این تماس تلفنی، میشل سلیمان ابراز امیدواری کرده است که دولت تازه در ایران و «خط و مشی» آن کمک کند تا منطقه و به ویژه سوریه از شرایط موجود خارج شود.

این نخستین دیدار رئیس‌جمهوری منختب ایران با یک مقام رسمی عرب و تماس تلفنی او با میشل سلیمان نیز، نخستین تماس او با یکی از سران کشورهای دیگر است.

تهران در کنار مسکو از جمله مهم‌ترین هم‌پیمانان دمشق به‌شمار می‌روند. گروه شبه‌نظامی حزب‌الله لبنان که با حکومت ایران هم‌پیمان است مستقیما در جنگ داخلی سوریه حضور دارد و نیروهای شبه‌نظامیش همراه با نیروهای وفادار به بشار اسد، علیه مخالفان در جنگ‌اند.

این موضوع بحران را به داخل مرزهای لبنان نیز کشانده است؛ در لبنان در مورد هواداری از طرف‌های درگیر سوریه هم‌رایی وجود ندارد. گفته می‌شود این می‌تواند به اختلافات میان شیعه‌ها، سنی‌ها و دیگر گروه‌های ساکن آن کشور دامن بزند.

تازه‌ترین موردی که به این نگرانی‌ها دامن زده است، حمله روز گذشته افراد مسلح به ارتش لبنان بود.

یک‌شنبه، هوادران احمد الاسير، که یک روحانی سنی مخالف حزب‌الله به شمار می‌رود، به نيروهای ارتش لبنان حمله کردند که به کشته شدن شش تن از افراد ارتش منجر شد.

اين حمله به پاسگاهی در روستای «عبرا » در حومه شهر صيدا انجام شده است.

به گزارش شبکه الجزیره پس ازاين حمله، منطقه به حال تعطيل در آمده و گروهی از ساکنان اين منطقه فرار کرده‌اند. در عین حال گزارش‌ها حاکی‌ست که پس از این حمله، درگيری در بخش‌هايی از اين منطقه ادامه داشته است.

در پایان خرداد ماه میشل سلیمان، رییس جمهوری لبنان، از گروه حزب‌الله خواسته بود که شبه‌نظامیان خود را از سوریه خارج کند. او هشدار داده بود که دخالت‌های بیشتر این گروه در جنگ داخلی سوریه به بی‌ثباتی در لبنان خواهد انجامید.

حسن روحانی پیشتر در گفت‌وگوی مطبوعاتی خود با خبرنگاران و پس از انتخابش به ریاست جمهوری گفته بود تصمیم‌گیرنده نهایی در مورد بحران سوریه «مردم آن کشور» هستند.

انتخاب حسن روحانی در مقام ریاست جمهوری، در سپهر بحران سوریه و منطقه خاورمیانه، با واکنش دیگر کشورهای منطقه نیز روبه‌رو شده است.

رهسا نیوز: وجود دو مار سمی در بند زنان زندان اوین آرامش زندانیان سیاسی زن را بر هم ریخته است. به گزارش کلمه، بعد از آنکه دو مار سمی در بند زنان زندان اوین دیده شد، زندانیان زن موفق شدند یکی از مارها را که…

رهسا نیوز: وجود دو مار سمی در بند زنان زندان اوین آرامش زندانیان سیاسی زن را بر هم ریخته است.

به گزارش کلمه، بعد از آنکه دو مار سمی در بند زنان زندان اوین دیده شد، زندانیان زن موفق شدند یکی از مارها را که طولش به نیم متر می رسد، بکشند. اما هنوز موفق نشده اند که مار دوم را پیدا کنند و این موضوع آرامش را از زندانیان زن گرفته است.

وجود مار تا کنون در بند بی سابقه بوده و زندانیان نمی دانند این مارها از کجا و چه وقتی وارد بند شده اند

کلمه: چکیده :همزمان با میلاد امام زمان، نسرین ستوده به مرخصی آمد و ژیلا بنی یعقوب با پایان دوره محکومیتش از زندان آزاد شد….

همزمان با میلاد امام زمان، نسرین ستوده به مرخصی آمد و ژیلا بنی یعقوب با پایان دوره محکومیتش از زندان آزاد شد.

به گزارش کلمه، امروز ژیلا بنی یعقوب، روزنامه نگار و فعال زنان، که شهریور ماه سال گذشته برای اجرای حکم یک سال حبس تعزیری خود به زندان اوین رفته بود با اتمام دوران محکومیت خود آزاد شد.

دبیر سرویس اجتماعی روزنامه سرمایه و سردبیر کانون زنان ایرانی ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ در جریان سرکوب های پس از انتخابات به همراه همسرش، بهمن احمدی امویی بازداشت و در خرداد ۱۳۸۹ به یک‌سال حبس تعزیری و ۳۰ سال محرومیت از شغل روزنامه‌نگاری محکوم شده بود.

در همین حال نسرین ستوده، وکیل دادگستری نیز به یک مرخصی چهار روزه آمده است.

نسرین ستوده فعال حقوق بشر سرشناس و وکیل دادگستری از سیزدهم شهریورماه ۱۳۸۹ در بازداشت است. او به اتهام “اقدام علیه امنیت ملی، تبانی و تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر” به تحمل شش سال حبس تعزیری، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است.

دیگربان: حسین فدایی٬ دبیرکل «جمعیت ایثارگران» با تشریح ۱۱ هدف نظام از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ گفته این دوره از انتخابات به گونه‌ای مهندسی شده بود که «مشارکت حداکثری» رفم بخورد.

آقای فدایی روز شنبه (اول تیر) به خبرگزاری «تسنیم» گفته است: «در آستانه انتخابات مدیریت عالی و کلان نظام گونه‌ای برنامه‌ریزی کرد که یک مشارکت حداکثری رقم بخورد تا در اثر مشارکت و حضور مردم٬ پاسخ به همه توطئه‌ها داده شود.»

وی افزوده نظام با این «مهندسی عالی» انتخابات می‌خواست نشان دهد «مردم علی‌رغم فشارها، تنگناها و سختی‌های اقتصادی پای کار نظام هستند و جریان فتنه اشتباه کرده و جریان انحراف هم اشتباه می‌کند.»

فدایی در بخش دیگری از این گفتگو به ۱۱ هدف جمهوری اسلامی از برگزاری یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اشاره کرده است.

«تحقق مشارکت گسترده»٬ «تضعیف نشدن جایگاه نظام در جهان»٬ «کنترل جریان انحراف» و «سوءاستفاده نکردن جریان فتنه» از انتخابات چهار هدف نخست نظام در این دوره از انتخابات بوده است.

فدایی دیگر اهداف نظام در انتخابات ۹۲ را «تثبیت امنیت٬ انسداد توطئه دشمن٬ حفظ امید مردم٬ تقویت خط خدمات٬ آشنا شدن فریب خوردگان فتنه و انحراف به مسائل و ریزش در بدنه فتنه و انحراف» اعلام کرده است.

یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری روز ۲۴ خرداد در ایران برگزار شد که بر اساس نتایج آن حسن روحانی به عنوان نامزد پیروز این دوره از انتخابات معرفی شد.

گروهی از تحلیل‌گران سیاسی معتقدند جمهوری اسلامی برخلاف سال ۱۳۸۸ در این دوره از انتخابات دست به تقلب نزد٬ اما این انتخابات را به صورتی هوشمندانه مدیریت کرد.

دیگربان: محمدرضا باهنر٬ نایب رئیس مجلس گفته که «در زمان انتخابات خیلی استرس داشتیم که آرای روحانی بیش از ۵۰ درصد شود و در عددی مانند ۴۹ درصد نماند تا انتخابات به دور دوم کشیده شود و شائبه تقلب در انتخابات به وجود آید.»

به گزارش خبرگزاری «تسنیم»٬ آقای باهنر این مطلب را طی سخنانی در جلسه روز شنبه (اول تیر) جامعه اسلامی مهندسین بیان کرده است.

وی گفته که روشن شدن تکلیف انتخابات در دور اول و «امانتداری نظام جمهوری اسلامی که حتی چند درصد را هم به خوبی حساب کرد» شائبه تفلب در این دوره از انتخابات را از بین برد.

باهنر یکی از چهره‌های شناخته شده محافظه‌کاران است و به نظر می‌رسد استرس محافظه‌کارانی که نگران کشیده شدن انتخابات به دور دوم بوده‌اند٬ نمی‌تواند تنها موضوع «تقلب» بوده باشد.

این نماینده مجلس در بخش دیگری از سخنان خود گفته حسن روحانی یک هفته پیش از برگزاری انتخابات در نامه‌ای به علی خامنه‌ای خود را «همراه نظام» معرفی کرده و نوشته بود: «همیشه همراه نظام بوده و در حال حاضر نیز همراه نظام است.»

حسن روحانی در یازدهمین دور انتخابات ریاست جمهوری با غلبه بر رقبای انتخاباتی خود٬ توانست ریاست قوه مجریه را بر عهده بگیرد.

گروهی از محافظه‌کاران هم با استقبال از این پیروزی٬ حسن روحانی را یکی از اصول‌گرایان قدیمی معرفی کرده‌اند.

باهنر در این زمینه نیز گفته است: «روحانی آدمی نیست که از سیاست‌های اساسی نظام تخطی کند، قطعا وی کسی نیست که به دنبال حاشیه‌ها و حرف‌های تند باشد.»

وی همچنین اظهار کرده است: «حماسه‌ای که مقام معظم رهبری انتظار آن را داشتند، محقق شد و مردم نیز با حضور چشمگیر خود تمام تحلیل‌های دشمن را نفی کردند.»

رادیوفرانسه: شمس الدین بهمنی، سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی ایران، در گفتگو با خبرگزاری فارس گفت : “طبق وعدۀ مسئولان سازمان انرژی اتمی ایران انشاء الله مهر ماه امسال نیروگاه اتمی بوشهر تکمیل و راه اندازی می شود.”

شمس الدین بهمنی این توضیحات را بعد از ملاقات اعضای این کمیسیون با مسئولان سازمان انرژی اتمی کشور ارایه داد و افزود : “دستور کار بعدی کمیسیون انرژی مجلس نحوۀ فروش نفت است.”
طی چهار سال گذشته مقامات جمهوری اسلامی ایران بارها اعلام کردند که نیروگاه اتمی بوشهر برغم دوازده سال تأخیر در راه اندازی آن به زودی به مرحلۀ بهره برداری خواهد رسید.

در این بین مقامات ایران همچنین بارها، و برغم تکذیب های خواسته یا ناخواستۀ بعدی، ادعا کرده اند که نیروگاه اتمی بوشهر راه اندازی و به اصطلاح آنان انرژی اتمی وارد شبکۀ سراسری برق کشور نیز شده است.

توضیحات امروز سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی ایران گویای این مطلب است که نه فقط نیروگاه اتمی بوشهر هنوز راه اندازی نشده، بلکه نیز ساختمان آن تماماً به پایان نرسیده است.
افزون بر این، در روزهای گذشته آژانس بین المللی انرژی اتمی به نقل از منابع آگاه که سرویس های اطلاعاتی غرب هستند خبر داد که حفاظ رآکتور نیروگاه اتمی بوشهر در نتیجۀ زمین لرزه های اخیر بوشهر شکاف هایی برداشته که منشا نگرانی این آژانس و کشورهای جنوب خلیج فارس بوده است.
نیروگاه اتمی بوشهر که توسط روسیه، سازندۀ نیروگاه چرنوبیل، ساخته شده دست کم دوازده میلیارد دلار هزینه برای ایران به بار آورده که معادل هزینۀ ساخت دست کم چهار نیروگاه اتمی با استفاده از آخرین تجهیزات و تکنولوژی های پیشرفتۀ غربی است.