اخبار

دویچه‌وله: هاشمی رفسنجانی دلایل خود برای حضور در انتخابات را عنوان کرد. همچنین جزئیاتی از تماس او با آیت‌الله خامنه‌ای منتشر شده است. همزمان ۱۵۰ نماینده مجلس از رفسنجانی خواسته‌اند به “اندیشه‌های” بنیانگذار جمهوری اسلامی بازگردد.

رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام جمهوری اسلامی تصمیم به حضور در انتخابات پیش رو را حاصل “ماه‌ها رایزنی با شخصیت‌های حقیقی و حقوقی و به پاس قدردانی و احترام به توصیه‌های ضمنی یا مستقیم” آنان دانسته است.

بر اساس بیانیه‌ای که روز یکشنبه (۱۲ مه/ ۲۲ اردیبهشت) در پایگاه اینترنتی اکبر هاشمی رفسنجانی منتشر شد، وی قصد دارد “در این برهه حساس از تاریخ کشور که مشکلات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی […] زمینه تأثیر تهدیدها و تحریم‌های خارجی را هموار کرده است” وارد صحنه انتخابات شود تا “شرایط تحقق حماسه سیاسی و اقتصادی مورد تأکید رهبری معظم انقلاب فراهم آید”.

وی “عزم پاسخ قاطع به ادعاهای کذب و القای ناکارآمدی نظام اسلامی”، “ضرورت ایجاد اتحاد” و “ایجاد اعتدال و استفاده از همه قابلیت‌های مدیران مجرب” را از جمله دلایل حضور خود در انتخابات ۲۴ خرداد ماه دانسته است.

جزئیات تماس تلفنی با آیت‌الله خامنه‌ای

اکبر هاشمی رفسنجانی تا واپسین ساعات مهلت ثبت‌نام نامزدها برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم تصمیم نهایی خود را روشن بیان نکرده بود. او حضور در این انتخابات را همواره منوط به همراهی رهبر جمهوری اسلامی دانسته بود. حال رابط پارلمانی مرکز مطالعات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام جمهوری اسلامی از رایزنی او با علی خامنه‌ای پیش از ثبت نام خبر می‌دهد.
هاشمی رفسنجانی تجربیات اندوخته از زمان جنگ عراق و ایران را راهگشای غلبه بر مشکلات جاری در ایران دانسته است هاشمی رفسنجانی تجربیات اندوخته از زمان جنگ عراق و ایران را راهگشای غلبه بر مشکلات جاری در ایران دانسته است

تیمور علی عسگری روز یکشنبه (۲۲ اردیبهشت) به خبرگزاری “خانه ملت” گفت: «وی [هاشمی رفسنجانی] تا ساعت ۱۶ دیروز بر عدم حضور در عرصه ریاست جمهوری تاکید داشت اما بر اساس اصرار و تقاضای دوستان و حامیان خود که می گفتند، شما عنوان کردید که باید با نظر رهبر معظم انقلاب حضور یابم، بنابراین با ایشان تماس بگیرید، با رهبر انقلاب تماس گرفت که ساعت ۱۷.۱۰ پس از پایان تلفن، گفت که برای ثبت نام می‌رویم».

بنا بر تحلیل شخصی تیمور علی عسگری، “تفرق اصلاح‌طلبان و اصولگرایان” و “عزم دولت و احمدی‌نژاد برای پروژه پوتین-مدودف” بر تصمیم هاشمی رفسنجانی برای تماس با رهبر جمهوری اسلامی تاثیر داشته است.

بیانیه اعتراضی نمایندگان مجلس شورای اسلامی
DW.DE
سخنان ولایتی درباره رفسنجانی و “مأموریت‌های ویژه خامنه‌ای”

مشاور امور بین‌الملل علی خامنه‌ای می‌گوید هاشمی رفسنجانی در ناآرامی‌های سال ۱۳۸۸ “رهبری را تنها گذاشت”. علی اکبر ولایتی همچنین از “مأموریت‌های ویژه‌ای” سخن رانده که علی خامنه‌ای در سال‌های اخیر به وی محول کرده است.
نگاه رسانه‌ها در غرب به ثبت نام رفسنجانی و مشایی
بحث عدم کفایت سیاسی احمدی‌نژاد در پی انجام “اقدام مجرمانه”

روز یکشنبه (۲۲ اردیبهشت) همچنین خبرگزاری مهر از انتشار بیانیه‌ای خبر داد که در آن ۱۵۰ نماینده مجلس از “ولایت فقیه” حمایت و به مواضع اخیر هاشمی رفسنجانی در مورد اسرائیل اعتراض کرده‌اند. جمله “با رژیم صهیونیستی سر جنگ نداریم” هاشمی رفسنجانی محور اعتراض این بیانیه است.

بیانیه مزبور این اظهار نظر هاشمی رفسنجانی را “مصادیق فاصله‌گرفتن” وی از “اندیشه‌های” روح‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی ارزیابی کرده است.

امضاکنندگان در بخش دیگری از بیانیه یادشده تصریح کرده‌اند که جامعه کنونی ایران “به مراتب بازتر و آزادتر” از زمان “حاکمیت” رفسنجانی است.

به زعم این نمایندگان، در جامعه کنونی “توده‌های مردم” قدرتمندتر شده و مناصب از دست “خانواده‌های تما‌میت‌‌طلب” خارج شده‌اند؛ همان خانواده‌هایی که به گفته این نمایندگان هاشمی رفسنجانی آنان را “نیروهای با سابقه” می‌نامد.

این ۱۵۰ نماینده از هاشمی رفسنجانی پرسیده‌اند که چرا تلاش می‌کند “همواره کشور را در حالت خطیر” معرفی کند. به اعتقاد آنان، “امروز با همه انتقادات مبنایی به دولت احمدی‌نژاد، پیشرفت در زیرساخت‌ها، صنعت، مسائل علمی، رفاه و قدرت، بارزتر، با صلابت‌تر و با قدرت‌تر” از دوره ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی است.

امضاکنندگان در ادامه به رفسنجانی توصیه کرده‌اند: «تحت تاثیر چند انسان متملق اطراف خود قرار نگیرید و سعی کنید به حب‌الله ولایت دست یابید و نه بر صورت ولایت چنگ اندازید».

موافقان و مخالفان حضور هاشمی رفسنجانی در انتخابات

از زمانی که احتمال نامزدی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام جمهوری اسلامی در انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۱۳۹۲ مطرح شد، منتقدان او و برخی از چهره‌های نزدیک به علی خامنه‌ای، به صورت مستقیم و غیر مستقیم با این موضوع مخالفت کردند.
نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات مالی و امنیتی مهدی هاشمی، فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی در اردیبهشت ۱۳۹۲ برگزار شد نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات “مالی و امنیتی” مهدی هاشمی، فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی در اردیبهشت ۱۳۹۲ برگزار شد

نزدیکی هاشمی رفسنجانی به اصلاح‌طلبان در ایران و “سکوت” وی در قبال ناآرامی‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، از مهم‌ترین دلایل این مخالفت‌ها هستند. محمد خامنه‌ای، برادر رهبر جمهوری اسلامی، یک هفته پیش از نامزدی هاشمی رفسنجانی در انتخابات، وی را از حامیان “فتنه ۸۸” خوانده و فاقد صلاحیت برای شرکت در انتخابات دانسته بود.

حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات دولت دهم، نیز رفسنجانی را به دست داشتن در “فتنه ۸۸” متهم کرده بود.

تیمور علی عسگری، رابط پارلمانی مرکز مطالعات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام جمهوری اسلامی، در بخشی از گفت‌وگوی خود با پایگاه اینترنتی “خانه ملت” حضور مخالفان هاشمی رفسنجانی را برای “تحقق حماسه سیاسی و مشارکت حداکثری مردم” ضروری دانسته است.

گروهی از ناظران مسائل ایران هاشمی رفسنجانی را تنها گزینه‌ای می‌دانند که نه‌تنها می‌تواند از “صافی” شورای نگهبان عبور کند، بلکه از پشتیبانی جریان‌های مختلف اصولگرا و اصلاح‌طلب برخوردار است. این گروه او را بهترین گزینه برای تغییر سیاست‌های کنونی جمهوری اسلامی و به نوعی نامزد مخالف جریان حاکم بر ایران می‌دانند.

گروهی دیگر اما با اشاره به سوابق هاشمی رفسنجانی، حضور او در انتخابات و حمله‌های سال‌ها و ماه‌های اخیر به وی و خانواده‌اش را “بخشی از پروژه گرم‌کردن تنور انتخابات” ارزیابی می‌کنند.

دویچه‌وله: مشاور امور بین‌الملل علی خامنه‌ای می‌گوید هاشمی رفسنجانی در ناآرامی‌های سال ۱۳۸۸ “رهبری را تنها گذاشت”. علی اکبر ولایتی همچنین از “مأموریت‌های ویژه‌ای” سخن رانده که علی خامنه‌ای در سال‌های اخیر به وی محول کرده است.

علی اکبر ولایتی، مشاور امور بین‌الملل آیت‌الله خامنه‌ای معتقد است که اکبر هاشمی رفسنجانی در رخدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم “موضعی که باید در برابر فتنه می‌گرفت، نگرفت”.

وی که خود در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو نامزد شده، شامگاه شنبه (۱۱ مه/ ۲۱ اردیبهشت) در “جمع دانشجویان دانشگاه امام صادق” گفت: «وی [هاشمی رفسنجانی] در آن شرایط رهبری را تنها گذاشت و همراهی نکرد».

علی اکبر ولایتی در کابینه اکبر هاشمی رفسنجانی وزیر امور خارجه بود و پس از آن به‌عنوان مشاور علی خامنه‌ای در امور بین‌الملل مشغول به کار شد. وی در کنار محمد باقر قالیباف، شهردار تهران، و غلامعلی حداد عادل، نماینده مجلس شورای اسلامی، عضو ائتلاف سه‌گانه‌ای است که نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی برشمرده می‌شود.

موضع‌گیری چندی پیش ولایتی در مورد “نقش هاشمی رفسنجانی در فتنه ۸۸” نیز خبرساز شد. برخی از منابع خبری ایرانی نوشتند که ولایتی در “نشست هفتگی انصار حزب‌الله” گفته است: «[…] این که آقای هاشمی در فتنه نقش داشته معلوم است؛ هر کس که در خط و طریق رهبری است باید در فتنه موضع‌می‌گرفت، آن روز بعضی‌ها فکر می‌کردند که کار تمام شد ولی مردم آمدند و نشان دادند کار تمام نشده و آن‌روز، روز امتحان بود.»

منابع عموما نزدیک به جریان موسوم به اصولگرا این سخنان را به “نقش‌آفرینی رفسنجانی” در ناآرامی‌های سال ۱۳۸۸ تعبیر کردند. ولایتی اندکی بعد تصریح کرد: «هیچ گاه نگفته‌ام هاشمی در فتنه ۸۸ نقش داشته است و این موضوع را تکذیب می‌کنم […] هر کس که این موضوع را طرف من نقل کرده مقصد خاصی داشته تا منشاء یک گفتگوی بی‌پایه باشد».

تلاش برای کنارزدن “زاویه‌داران با رهبری”

ولایتی در بخشی از سخنان شامگاه شنبه خود گفته است: «به هیچ وجه از عزم خود کوتاه نمی‌آییم و تصمیم گرفته‌ایم نگذاریم آنهایی که با رهبری نظام زاویه دارند امور کشور را به دست بگیرند».
اسفندیاررحیم مشایی در ساعات پایانی مهلت ثبت نام به همراه محمود احمدی‌نژاد و برخی از وزیران کابینه او به وزارت کشور رفت اسفندیاررحیم مشایی در ساعات پایانی مهلت ثبت نام به همراه محمود احمدی‌نژاد و برخی از وزیران کابینه او به وزارت کشور رفت

اسحاق جهانگیری، وزیر صنایع کابینه محمد خاتمی، پیش از آغاز مهلت ثبت‌نام نامزدهای انتخابات ۲۴ خرداد از دیدار خود با آیت‌الله خامنه‌ای خبر داده بود. پایگاه اینترنتی “سحام نیوز” نوشته بود که علی خامنه‌ای در این دیدار به جهانگیری گفته است که با “فتنه‌گران مشکل دارد” و مسببان حوادث سال ۱۳۸۸ را “نمی‌توان در چارچوب نظام پذیرفت”.

هاشمی رفسنجانی تا کنون بارها از سوی نزدیکان علی خامنه‌ای به‌عنوان “حامی فتنه” و مصداق “خواص بی‌بصیرت” معرفی شده است. مهدی هاشمی، فرزند او، نیز به “حمایت از فتنه” متهم می‌شود.

از سوی دیگر برخی از جریان‌های جناح اصولگرا معتقدند که “فتنه” جدیدی در انتخابات پیش رو رقم خواهد خورد؛ “فتنه”ای که ادعا می‌شود نزدیکان محمود احمدی‌نژاد – جریان انحرافی – منشا آن هستند.

ولایتی با اشاره به رخدادهای ساعات پایان ثبت نام نامزدهای انتخابات (عصر شنبه) افزوده است: «همان‌طور که دیدید هر کس در دولت بود امروز برای ثبت نام آمده بود و فکر می‌کنیم همه اتفاقات هدایت شده است. صحنه تا امروز برای ما کاملا روشن نبود و فکر نمی‌کردیم نیم ساعت آخر ثبت نام چنین هجومی شود».

ولایتی معتقد است که اصولگرایان باید “به انسجام برسند” تا امکان اداره امور “تحت مدیریت رهبر انقلاب” فراهم شود. به زعم وی، «باید طوری برنامه‌ریزی کنیم تا در مقابل دو طیفی که به تمام امکانات داخلی و خارجی مجهزند پیروز شویم و سعی خواهیم کرد تا جایی که می‌شود اصولگرایان را دور هم جمع کنیم».

“مأموریت‌های ویژه” خامنه‌ای به ولایتی

علی اکبر ولایتی شامگاه شنبه رهبر جمهوری اسلامی را “تصمیم‌گیر اصلی” در پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی دانست: «ایشان مسئله هسته‌ای را از دست برخی بازیگران سیاسی نجات دادند».

وی هجدهم فروردین‌ماه نیز گفته بود که توقف غنی‌سازی اورانیوم در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی و از سرگیری این فعالیت‌ها در دوران احمدی‌نژاد نه تنها با تائید علی خامنه‌ای که “تدبیر” او بوده است.
علی اکبر ولایتی هم در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی حضور داشت و هم همکار از در مجمع تشخیص مصلحت نظام جمهوری اسلامی است علی اکبر ولایتی هم در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی حضور داشت و هم همکار از در مجمع تشخیص مصلحت نظام جمهوری اسلامی است

به نوشته منابع خبری داخلی، علی اکبر ولایتی در سخنان شامگاه شنبه به صورت “سربسته” به برخی از خاطرات خود اشاره کرده است: «در مدتی که خدمت رهبر انقلاب هستم، چند ماموریت از این نوع انجام داده‌ام که برخی مواقع تا آستانه حل قضیه نیز پیش رفته‌ایم و نشان داد اجرای تدابیر ایشان می‌تواند مسائل و تحریم‌ها را حل کند».

ولایتی به جزئیات بیشتری در این مورد اشاره نکرده است. در زمستان گذشته اخباری در مورد مذاکره مستقیم جمهوری اسلامی با آمریکا منتشر شد. علی خامنه‌ای روز ۲۸ بهمن‌ماه ۱۳۹۱ برای نخستین بار از “دو سه بار” مذاکره مستقیم بین ایران و آمریکا در ۱۵ سال گذشته سخن راند.

از ولایتی به‌عنوان نماینده ایران در این مذاکرات سخن به میان آمد. وی خود سفر پنهانی به آمریکا با هدف مذاکره یا مذاکره با مقام‌های ایالات متحده در عمان را تکذیب کرد.

دیگربان: احمد توکلی در واکنش به حمایت احمدی‌نژاد از نامزدی رحیم مشایی٬ وی را به «پادشاهی مستبد» تشبیه کرد و نادر قاضی پور هم خواستار طرح عدم کفایت سیاسی رئیس دولت دهم شد.

محمود احمدی‌نژاد روز گذشته با حضور در ساختمان وزارت کشور به صراحت از نامزدی اسفندیار رحیم مشایی حمایت کرد که این اقدام وی با خشم گروهی از محافظه‌کاران مواجه شده است.

به گزارش «خانه ملت» آقای توکلی روز یکشنبه (۲۲ اردیبهشت) در صحن علنی مجلس این رفتار احمدی‌نژاد را به رفتار «پادشاهان مستبد» در معرفی جانشین برای خود تشبیه کرده است.

نادر قاضی‌پور دیگر نماینده مجلس نیز این اقدام احمدی‌نژاد را «ناشایست» و دور از «شان» رئیس جمهوری دانسته و گفته است: «آیا وقت آن نرسیده که از احمدی نژاد اعلام عدم کفایت کنیم؟»

حسین نقوی حسینی هم اظهار کرده که این اقدام منجر به از بین رفتن اصل بی‌طرفی دولت در برگزاری انتخابات شده و «جای اعتراض و شکایت برای نامزدهای دیگر وجود دارد.»

نقوی حسینی افروده که «اقدام احمدی‌نژاد خلاف سوگندی است که رییس‌ جمهور مبنی بر بی‌طرفی و اجرای عدالت یاد می‌کند.»

محمدعلی پورمختار٬ رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس هم گفته است: «قطع یقین این اقدام آقای رئیس جمهور خارج از عرف و قانون است . نباید به وی اجازه مصاحبه در آن مکان {ساختمان وزارت کشور} داده می‌شد.»

پورمختار افزوده که «اصلا معنا ندارد که رئیس جمهور مرخصی بگیرد و بیاید در حمایت یک کاندیدا مصاحبه کند.»

اسفندیار رحیم مشایی نامزد اصلی مورد حمایت دولت دهم در انتخابات آتی است که همان‌طور که این نمایندگان مجلس نیز گفته‌اند تاکنون سابقه نداشته رئیس دولتی در جمهوری اسلامی به این صراحت از نامزدی فردی در انتخابات حمایت کند.

رادیوفردا: منصور اسانلو، یکی از شناخته شده ترین فعالان کارگری ایران، می گوید، بعد از این که از سوی نهادهای امنیتی به «مرگ» تهدید شد،‌ تصمیم گرفت تا از ایران خارج شود. منصور اسانلو، رئیس سابق سندیکای کارگران شرکت واحد تهران که در حدود سه ماه پیش ایران را ترک کرده است، درباره تصمیم خود برای بازنگشتن به زندان و همچنین فعالیت های آینده اش با گلناز اسفندیاری گفت وگو کرده است.

آقای اسانلو شما سال ها در ايران تحت فشار بوديد، بارها دستگير و زندانی شديد. چرا الان تصميم گرفتيد که از کشور خارج شويد؟

اسانلو :‌ به اين خاطر که روز به روز فضای داخل ايران تنگ تر می شود و دستگيرها بيشتر شد و برای خود من هم به علت فعاليت هايی در ارتباط با هم پيوندی بين تشکل های موجود کارگری در داخل کشور مثل سنديکای شرکت واحد، سنديکای کارگران فلز کار مکانيک، نقاشان ساختمان ، پروژه ای، کانون مدافعان حقوق کارگران، اتحاديه آزاد کارگری و برخی ديگر از اين نهادها و افرادی که در حوزه فعاليت کارگری بودند، تلاش می کرديم که يک اتحاد پايه ای برای رسيدن به يک انجمن همبستگی و يک فدراسيون کارگری ايجاد کنيم.

من تقريبا از شهريور ماه سال قبل در اين رابطه خيلی فعال شدم و وقت بيشتری گذاشتم و همين طور هم در خود جلسات خانگی اعضای سنديکای شرکت واحد حضور داشتم که اين از چشم آقايان دور نماند و تهديدها و پيغام هايی برای من می فرستادند.

از سوی ديگر دو کفيلی که در سال ۹۰ برای آزادی من کفالت کرده بودند و زير فشارهای بين المللی من در خرداد ماه ۹۱ از زندان بيرون آمدم، کفالت هر دوی آنها را به اجرا گذاشته بودند و از آنها خواسته بودند که من را به دادستانی يا زندان معرفی کنند.

سير اين حوادث با اطلاعات ويژه ای که به می رسيد و حتی بحث اين مطرح بود که من را به شکلی ترور کنند يا با ماشين و به شکل يک تصادف و شبيه به قتل های زنجيره ای (ازبين ببرند) چون دستگيری های قبلی من هم همگی شان همين حالت را داشتند و من را هيچ وقت قانونی نگرفتند يا برگه احضاريه و جلب نشان بدهند يا با لباس نيروی انتظامی باشند، هيچ کدام از اينها نبود.

هميشه خودسرانه و با زد و خورد و به حالت آدم ربايی مرا می بردند که حتی بار آخر من فکر کردم ديگر کلکم کنده است.

مجموعه اين شرايط و حوادثی که رخ داد و اخبار و اطلاعاتی که به من رسيد به هر حال بعد از مشورت با برخی از دوستان که می گفتند ديگر ماندن تو به صلاح نيست، نهايتا خودم هم به اين نتيجه رسيدم که اگر بتوانم خدمتی انجام بدهم در زنده بودنم و با حرف زدنم و با خاطرات و مطالبی که به تدريج ارائه خواهم داد، شايد در جهت خدمت به آزادی طبقه کارگر و ديگر هم ميهنانم باشم.

در نتيجه تصميم گرفتم که اين بار ديگر به زندان برنگردم.

گفتيد که می خواهيد در خارج از ايران خدمت کرده و در زمينه حقوق کارگران فعاليت کنيد.

ولی واقعا فکر می کنيد بتوانيد از خارج از ايران موثر باشيد؟ بسياری از فعالانی که کشور را ترک کرده اند يا به فراموشی سپرده می شوند و يا اينکه ديگر نمی توانند واقعا فعاليت موثری داشته باشند.

درست است. تجربه های مختلفی هم در اين زمينه هست. اما گاهی تجربه های موفقی هم بوده است. اين که بيرون باشی يا در داخل کشور باشی فکر نمی کنم تعيين کننده باشد بلکه تعيين کننده آن است که در چه شرايطی باشی و چه امکاناتی در اختيار داشته باشی و اينکه خودمان در اينجا برای چه کاری حاضر باشيم و هزينه های آن را بپذيريم.

شما وقتی در ايران بوديد چندين بار دستگير شده و پنج سال هم زندان بوديد.
می شود به طور خلاصه برای ما بگوييد که در زندان با چه شرايطی مواجه بوديد و چه فشارهايی را تحمل کرديد؟

زندان های جمهوری اسلامی که اظهر من الشمسند. اولا خود زندان ها غير قانونی و غير استاندارند و چندين برابر ظرفيت پذيريش زندان در آنجا زندانی نگه داری می شود. و همين حجم کم و تعداد زياد زندانيان و کم بودن امکانات زندان ، بدترين مسئله همه زندانی ها، چه زندانيان سياسی و چه زندانيان سياسی است.

همين مسائل صنفی زندانی ها مثل آب کم برای حمام و شکستن شيشه های زندان در زمستان که بچه ها را مريض می کرد و غذايی که به زندانی می دهند که اصلا غذای خوبی نيست و هر چه که در اين سالها قيمت ها بالاتر رفته، کيفيت غذای زندان هم پايين تر رفته است و عدم امکانات پزشکی و انفرادی های طولانی مدت ، بازجويی های زير فشار و تهديد و گاه ضرب و شتم جسمی و گاه هم فشار انفرادی های طولانی مدت و اينکه سعی می کردند سکوت محض را حاکم کنند تا مغز شما به تدريج با سکوت خالی و تهی شود و مجبور شوی با بازجوی خودت حرف بزنی به عنوان کانال ارتباطی و بعد از انفرادی های طولانی فشارهايی مثل تهديد به مرگ و تهديد به مرگ زن و بچه و خانواده و تهديد به تجاوز به خانواده که مثلا آنها را هم می آوريم اينجا و چه بلاهايی به سرشان در حضور تو خواهيم آورد و اين که تو را به انفرادی طولانی مدت می اندازند و تو از دنيا بی خبر می مانی و طبعا اعتماد به نفست کم می شود و در سکوت محض توانايی فکر کردن و انديشيدن کم می شود چون اطلاعات کافی به مغزت نمی رسد و از اين دست فشارها.

شما وقتی زندان بوديد در خارج از کشور تلاش های زيادی شد تا در مورد شرايط شما اطلاع رسانی شود. کمپين های مختلفی تشکيل شد . آيا شما در داخل زندان می دانستيد که يک چنين تلاش هايی دارد برای شما انجام می شود ؟ و اصولا اين تلاش هايی که در خارج از کشور انجام می شود چه تاثيری بر وضعيت کسانی که در داخل زندان هستند، دارد؟

خانواده هايی که به ملاقات می آمدند و يا برخی از زندانيانی که فعال تر بودند ، به دادگاه می رفتند، به بيمارستان می رفتند و يا از زندان بيرون می رفتند گاهی از اين خبرهايی که بهشان می رسيد در هنگام برگشت، به ديگران هم منتقل می کردند و به هر حال زندانی در آن موقع با خبر می شد که فراموش شده نيست و اکنون که در کنج زندان افتاده دنيا به خاطرش حرکتی می کند، مردم فعاليت می کنند، روزنامه ای هست و می نويسند و می گويند.

اينها طبعا تاثيرگذار است و هر چه اين اطلاع رسانی ها بيشتر شود و زندانی ها گمنام نمانند و شناخته شوند ، دست و پای سيستم سرکوب گر امنيتی بسته می شود و زندانی ها در آنجا يک نفسی می کشند.

طرح اين مسائل در راديو و تلويزيون های بين المللی – چون داخل ايران که سانسور حاکم است- به گوش خانواده های زندانيان می رسد و آنها را هم اميدوار و خوشحال می کند که به هر حال عزيزشان که در زندان است فراموش نشده است.

فکر می کنيد الان مهم ترين مشکلات کارگران در ايران چيست؟

اول از همه اين است که کارگران را سرکوب می کنند تا تشکلی نداشته باشند. سنديکا، اتحاديه، مجمع عمومی، شورا و يا اسمش را هر چه می خواهيد بگذاريد، اگر به وجود بيايد خود به خود می تواند در مقابل مشکلات ديگر مقاومت کرده و جلوی بروز آنها را بگيرد.

مسئله کمبود دستمزدها و بعد از آن عدم امنيت شغلی و قراردادهای کار ی سفيد امضا، بی امضا و حتی گرفتن سفته از کارگران ، اجحاف به حقوق زنان کارگر که خيلی بيشتر از مردان کارگر در فشارند و اجحاف به بچه های کوچک و کودکان کار که استثمار می شوند و مزد بسيار کمی دريافت می کنند که در اين روزگار ديگر بخور و نمير هم نيست، بخشی از اين مشکلات است.

مسئله نداشتن مسکن، اجاره بهای سنگين و حق مسکن مختصر، عائله مندی که به بسياری از کارگران تعلق نمی گيرد وعدم مزايای شغلی بخشی از زنجيره مشکلات کارگری است.

به زودی انتخابات رياست جمهوری در ايران برگزار می شود. شما رای می دهيد؟

هنوز دارم فکر می کنم . اما رای به چی و به کی بدهيم؟ محيط خود حکومت همه راه ها را بسته است و ولايت فقيه … خودش را بر همه جا انداخته و تازه وقتی رای های مختلفی هم داده شد و امثال آقای خاتمی آمد بالا، باز هم آن بساط درست شد و متاسفانه همه دستاوردهايش از بين رفت.

بعد هم احمدی نژادی که خودش بالا آورد و می گفت از رفسنجانی که ۵۰ سال رفيق من بوده به من نزديک تر است، الان به جايی رسيده است که هی به مجلس می گويد شما هيچ نگو. به دولت می گويد تو هيچ نگو. به آن يکی می گويد تو سکوت کن. به سپاه پاسداران می گويد تو چيزی نگو. ولی همه شان ريخته اند به هم و ميليارد ميليارد از حقوق مردم را دارند می خورند و بالا می کشند و بعد هم در اين انتخاباتی که قرار است برگزار شود چه می خواهد بشود؟ اصلا معنا ندارد. پوچ می شود. وقتی ولايت فقيه آن بالا نشسته و ۸۵ درصد تا ۹۰ درصد اقتصاد و صد در صد سياست کشور در قبضه قدرتش گرفته است، رئيس جمهور چه کار می تواند بکند؟
اين رای دادن من که الان دارم فکر می کنم رای بدهم يا ندهم؟ اصلا می خواهد در نهايت می خواهد چه بکند اصلا؟ اين خودش ماجرايی است. من هنوز دارم به آن فکر می کنم.

دویچه‌وله: ۵۵ اقتصاددان ایرانی، در نامه‌ای سرگشاده به انحلال احتمالی دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف به بهانه ورود یک دانشگاه فنی به حوزه علوم انسانی، اعتراض کرده و خواستار اقدامی همگانی برای توقف این تصمیم شده‌اند.

۵۵ نفر از اقتصاددانان ایران، در نامه‌ای به رضا روستاآزاد، رییس دانشگاه صنعتی شریف، ابراز نگرانی کرده‌اند که دانشکده اقتصاد این دانشگاه در معرض انحلال قرار گرفته است.

در بخشی از این نامه که روزنامه “شرق” آن را منتشر کرده، تاکید شده است: «چنین تصمیم‌های شتاب‌زده و فاقد پشتوانه اندیشگی و سیاست‌گذاری منطقی، بسیار خسارت‌بار و پرهزینه است. بدون شکل‌گیری حلقه‌ها و مکاتب فکری متعدد، انتظار هیچ پویایی در هیچ دانشی را نمی‌توان داشت.»

زمزمه انحلال دانشکده اقتصاد دانشگاه شریف از سال ۸۹ به گوش رسید. از جمله دلایلی که وزارت علوم طرح می‌کرد، این بود که شریف، دانشگاه علوم ریاضی و فنی است و دانشکده‌ای بر پایه تدریس علوم انسانی برای یک دانشگاه فنی تعریف نشده است.

رضا روستاآزاد، رییس این دانشگاه خبر انحلال آن را در خرداد سال ۱۳۹۰ تکذیب کرده و قول “حفاظت از یادگار دکتر مشایخی و ایجاد شرایط بالندگی” آن را داده بود.

دکتر علی‌نقی مشایخی بنیان‌گذار این دانشگاه آن را در سال ۱۳۷۸ تاسیس کرد‌‌‌‌‌. او در گفتگو با روزنامه “آرمان”، بر نقش این دانشکده در جلوگیری از مهاجرت نخبگان و جذب افراد موفق تاکید کرده و افزوده است: «دانشگاه‌های فنی حتما باید دانشکده اقتصاد داشته باشند. برای این موضوع دیر هم کرده‌ایم.»

در نامه سرگشاده ۵۵ اقتصاددان ایرانی نیز آمده است که تجربه روشن جهانی حاکی از وجود رشته‌های اقتصاد و مدیریت در غالب دانشگاه‌های صنعتی معتبر در کشورهای مختلف است. امضاکنندگان این نامه پرسیده‌اند: «وزارت علوم که همه دانشگاه‌ها را برای برگزاری کرسی‌های نظریه‌پردازی بسیج کرده و چه هزینه‌ها که در این راه نکرده است، چگونه است که یک دانشکده ‌با بیش از یک‌دهه سابقه را که سرمایه ارزشمند علمی و فرهنگی جامعه محسوب می‌شود، بدون دلایل متقن تعطیل می‌کند.»

سعید سهراب‌پور، رییس قبلی دانشگاه صنعتی شریف نیز پیش از این به خبرگزاری مهر گفته بود: «امروزه پیوندی ناگسستنی میان رشته‌های مهندسی و علم اقتصاد به وجود آمده و تجربه راه‌اندازی دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شریف هم موید این نکته است.»

نامه سرگشاده ۵۵ اقتصاددان ایرانی در مورد انحلال احتمالی دانشکده اقتصاد شریف پس از بالا گرفتن زمزمه‌ها پیرامون منع این دانشکده از پذیرش دانشجو نوشته می‌شود. امضاکنندگان این نامه، چنین تصمیمی را “غلط، نهادسوز و اندیشه‌ستیز” خوانده‌ و از کلیه کسانی که نقشی و تلاشی برای توقف فعالیت این دانشکده داشته‌یا در صدد جلوگیری از این اقدام هستند، خواسته‌اند که برای ممانعت از این تصمیم، واکنشی جدی نشان دهند.