اخبار

رادیوفردا: روزنامه آمریکایی وال استریت جورنال از اعزام پناهجویان افغان به سوریه از طرف سپاه پاسداران جمهوری اسلامی خبر داده است. این روزنامه از قول منابع افغان و مقامهای غربی نوشته است که افغانهای پناهجو در ازای سفر به سوریه و شرکت در جنگ داخلی آن کشور ماهانه ۵۰۰ دلار و اجازه اقامت در ایران دریافت می‌کنند.
وال استریت جورنال همچنین به نقل از یک مقام غربی نوشته است اعزام پناهجویان افغان به سوریه بخشی از استراتژی ایران برای کاستن از تعداد تلفات نیروهای سپاه و حزب الله لبنان در جنگ داخلی سوریه است.
مقامات جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران تا کنون واکنشی به این گزارش نشان نداده‌اند.

دیگربان: محمد اسکندری٬ فرمانده سپاه «ملایر» گفته که سپاه پاسداران ۴۲ تیپ و ۱۳۸ گردان مجهز را برای جنگ با مخالفان بشار اسد در داخل خاک سوریه آماده کرده است.

به گزارش سایت رسمی سپاه «همدان»٬ آقای اسکندری این مطلب را روز پنجشنبه (۲۵ اردیبهشت) در شورای اداری شهر «ملایر» اعلام کرده است.

وی گفته «سوریه در حال حاضر به سلاح و ادوات جنگی احتیاج ندارد و فرماندهان سپاه در این کشور ۴۲ تیپ و ۱۳۸ گردان مجهز آماده کرده‌اند و از نظر نظامی آمادگی کامل برای جنگ با دشمن را دارند.»

حسین همدانی یکی از فرمانده سپاه پاسداران نیز هفته گذشته از ۷۰ هزار جوان «علوی»٬ «سنی» و «شیعی» نام برده بود که در قالب ۴۲ تیپ و ۱۳۸ گردان در سوریه مشغول جنگ هستند.

همدانی همچنین از تشکیل «ستاد پشتیبانی از مردم سوریه» در استان‌های ایران خبر داده بود.

فرمانده سپاه «ملایر» هم در این زمینه گفته این ستاد در شهر ملایر «کمک‎های نقدی و غیرنقدی مردم ملایر را جمع آوری کرده و برای انتقال به کشور سوریه به استان ارسال می‌کند.»

اسکندری اضافه کرده «۱۴ استان سوریه معین استان‎های ایران تعیین شده‌اند و استان هِما در سوریه معین استان همدان است.»

وی اظهار کرده «جنگ امروز در سوریه در واقع جنگ ایران با آمریکاست و مهم‌ترین کار مردم ایران برای حمایت از مردم سوریه جمع آوری و انتقال کمک‎های نقدی و مواد غذایی و بهداشتی به این کشور است.»

مظاهر مجیدی٬ جانشین فرمانده سپاه استان همدان هم امروز به خبرگزاری فارس گفته «خط مقدم ایران، سوریه و لبنان است و این برای ما تکلیف شرعی است که از آن‌ها حمایت کنیم.»

مجیدی افزوده «باید از مردم سوریه حمایت کنیم چرا که سوریه اولین کشوری بود که زمان جنگ از ما حمایت کرد و اگر امروز ما از آنان دفاع نکنیم خاکریز دشمن در مرز ما قرار می‌گیرد.»

دویچه‌وله: مخالفان اسد بر پایه توافق با نیروهای دولتی از مرکز حمص خارج شدند. در جریان این عقب‌نشینی شماری ایرانی نیز آزاد شدند. پیش از این گفته می‌شد که نحوه آزادی ایرانیان اجرای توافق دولت و مخالفان را به تعویق انداخته است.

حسین شیخ‌الاسلام، معاون امور بین‌الملل مجلس شورای اسلامی، روز شنبه (۱۰ آوریل/ ۲۰ شهریور) به خبرگزاری مهر گفت که “تعدادی ایرانی در خروج تروریست‌ها از حمص آزاد شدند”. معاون امور بین‌الملل مجلس شورای اسلامی به هویت و شمار این افراد اشاره دقیق‌تری نکرده است.

عقب‌نشینی مخالفان رژیم اسد از مناطق مرکزی حمص با میانجی‌گری ایران و در پی توافق با دولت سوریه صورت گرفته است. پایگاه اینترنتی روزنامه “شرق‌الاوسط” روز ۵ مه (۱۵ اردیبهشت) نوشته بود که اجرای این توافق به تعویق افتاده است. “شرق‌الاوسط” اجرای بخشی از توافق را عامل تأخیر دانسته بود که ناظر بر آزادی ۷۰ ایرانی و لبنانی بوده است. این افراد گروگان “جبهه اسلامی” معرفی شدند.

پیشتر هم گروهی از ایرانیان که گفته می‌شد از اعضای بازنشسته سپاه پاسداران بوده‌اند مدتی گروگان مخالفان سوری بودند.

بازگشت به ویرانه‌های حمص

در پی خروج معترضان مسلح از مرکز حمص منابع خبری تصاویری از “تسلط نیروهای ارتش بر مواضع تاکنونی مخالفان” منتشر کردند. آنها همچنین از بازگشت مردم به ویرانه‌های باقی‌مانده از محل زندگی سابقشان خبر دادند.

روزنامه “استاندارد” چاپ اتریش در این مورد می‌نویسد: «توافق کنونی حمص که در تلاش برای پادرمیانی‌های برگرفته از کنفرانس ژنو۲ ریشه دارد و به یاری ایران میسر شده، حاصل موفقیت‌های نظامی رژیم [اسد] در مرزهای لبنان نیز هست؛ موفقیت‌هایی که در پی آن ارسال تدارکات به شورشیان در حمص و مناطق دیگر متوقف شد».

به نوشته این روزنامه، رژیم بشار اسد که برای انتخابات ریاست جمهوری سوم ژوئن آماده می‌شود، می‌خواهد نشان دهد که اهل مذاکره هم هست. “استاندارد” می‌نویسد که ایران متحد بشار اسد نیز برای برقراری انتخابات در سوریه، وجود آتش‌بس را منطقی می‌داند.

حضور ایران در سوریه

جنگ داخلی سوریه بیش از پیش به عرصه مقابله نیابتی جمهوری اسلامی و حکومت‌های عربی منطقه خلیج فارس به رهبری عربستان سعودی درآمده است. مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی بحران کنونی در سوریه را جزئی از تلاش‌ کشورهای غربی، اسرائیل و شیخ‌نشین‌های خلیج فارس برای “شکستن حلقه اصلی مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی” و محدودسازی قدرت و نفوذ جمهوری اسلامی در منطقه معرفی می‌کنند.
بر اساس توافق، مخالفان در خروج از حمص سلاح‌های سبک خود را به همراه بردند

ایران از رژیم سوریه پشتیبانی تسلیحاتی و مشاوره‌ای می‌کند. تا کنون تصاویری ویدئویی از حضور نیروهای ایرانی در درگیری‌های سوریه منتشر شده است. پیکر افرادی نیز در ایران تشییع شده‌اند که تحت عنوان “مدافعان حرم زینب” به سوریه اعزام شده و در درگیری‌ها جان خود را از دست داده بودند.

مقام‌های سیاسی ایران نیز تا کنون بارها بر حضور خود در سوریه تأکید کرده‌اند. یحیی رحیم صفوی، مشاور نظامی علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، چندی پیش گفته بود که قدرت نفوذ ایران از محور عراق و سوریه عبور کرده و به مدیترانه رسیده است.

از سوی دیگر حزب‌الله لبنان هم در سوریه حضور نظامی دارد. پشتیبانی ایران و نیروهای حزب‌الله لبنان یکی از عوامل مؤثر در موفقیت‌های اخیر نیروهای دولتی سوریه در مقابله با مخالفان برشمرده می‌شود.

خبرگزاری مهر در خبر روز شنبه به نقل از حسین شیخ‌الاسلام، معاون امور بین‌الملل مجلس شورای اسلامی، نوشت: «هیچ خیری در ﺳﻮرﯾﻪ رخ نمی‌دهد اﻻ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﺮان در آن تاثیر داﺷﺘﻪ باشد».

ناآرامی‌ها در سوریه از مارس ۲۰۱۱ و با اعتراضات مدنی مخالفان رژیم بشار اسد آغاز شد. برخورد شدید نیروهای امنیتی با معترضان رفته‌رفته این کشور را به ورطه جنگ داخلی کشاند.

در جریان این ناآرامی‌ها تاکنون دست‌کم ۱۵۰ هزار تن جان خود را از دست داده و میلیون‌ها تن در کشور خود یا در کشورهای همجوار آوارده شده‌اند. تلاش‌های بین‌المللی برای پایان‌بخشیدن به درگیری‌ها و رهایی میلیون‌ها غیرنظامی آواره تا کنون نتیجه‌ای نداشته است.

رادیوفردا: بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، روز یکشنبه، بار دیگر با پافشاری بر خطر فعالیت های هسته ای ایران گفت : «ایران خواهان نابودی اسرائیل است».

به گزارش خبرگزاری فرانسه، آقای نتانیاهو که در مراسم سالانه گرامیداشت قربانیان هولوکاست صحبت می‌کرد گفت: «ایران در حال غنی‌سازی اورانیوم در انبارهای زیرزمینی است؛ آب سنگین تولید می‌کند و درحال بدست آوردن موشک‌های قاره پیمای قادر به حمل کلاهک هسته ای است.» وی افزود: «این همه، خطری است که دنیا را تهدید می‌کند.»

نخست‌وزیر اسرائیل از قدرت‌های جهانی خواست تا «به خاطر آنچه که پرهیز از مقابله با تهران خواند، به هر بهایی تسلیم نشوند»

کورش زعیم: نسل‌کشی ارمنیان
فرتور عثمانیان با سرهای بریده ارمنیان
نوشتار زیر: برگرفته از ماهنامه خواندنی شماره 70، اسفند 1390، 10-11

عبدالله مرادعلی بیگی

نود و شش سال پیش در جریان جنگ نخست، حکومت عثمانی کمابیش 2 میلیون تن از ارمنیان ساکن آناتولی را که امپراتوری عثمانی سرزمین آنان را تصرف کرده بود، از خانه‌های نیاکانی خود بیرون و آواره کرد. کمابیش 5/1 میلیون تن از آنان در راه تبعید به دست دژخیمان عثمانی به قتل رسیدند و حدود نیم میلیون تن که از این نسل کشی جان سالم به‌دربرده بودند، از سرزمین نیاکانی خود که هزاران سال در آن زیسته بودند، آواره شدند.

حکومت ترکیه همواره تلاش کرده است تا با انکار نسل‌کشی ارمنیان، آن را امری عادی در تحولات جنگ جهانی جلوه دهد؛ اما پیگیری سیاست نابود سازی ساختمان‌های تاریخی و فرهنگی تمدن باستانی ارمنیان در این سرزمین، شاهد استمرار سیاست‌های «تورک‌سازی» حکومت این کشور می‌باشد.

با آغاز جنگ جهانی نخست، دولت ایران اعلام بی‌طرفی کرد؛ اما خاک ایران از سوی نیروهای روسیه و انگلستان مورد تجاوز قرار گرفت. نیروهای عثمانی نیز با پشتیبانی مالی و تسلیحاتی امپراتوری آلمان و امپراتوری اتریش هنگری، در پی تجاوز و اشغال بخش‌هایی از ایران برآمدند.

در این شرایط سخت، در حالی که بخش‌هایی از خاک کشور در اشغال نیروهای متجاوز قرار داشت، دولت ایران درهای سفارت این کشور در اسلامبول و کنسول‌گریهای خود در خاک عثمانی را به روی پناه‌جویان ارمنی گشود و کوشید که تا آنجا که ممکن است آنان را از چنگال دژخیمان عثمانی نجات بخشد. بسیاری از جان‌به‌دربردگان از این نسل‌کشی گسترده، در زمرۀ پناهندگان به سفارت و کنسول‌گری‌های ایران در امپراتوری عثمانی‌ هستند.

ترکان عثمانی، حتا در آذربایجان نیز در پی قتل و کشتار ایرانیان ارمنی برآمدند؛ اما مردم آذربایجان با پناه دادن و پنهان کردن آنان، برخی در درون چاه ها، اجازه ندادند که به چنگال دژخیمان عثمانی بیافتند.

تصویب لایحۀ «انکار نسل‌کشی ارمنیان» در مجلس ملی و سنای کشور فرانسه، به عنوان یک جرم، گام بزرگی بود در راه، جلوگیری از لاپوشانی این جنایت بزرگ تاریخی به وسیلۀ ترکان عثمانی. گرچه تاریخ پانصد سالۀ عثمانی، آغشته به خون، قتل‌عام، برده‌کشی و جنایت‌های هولناک ضدبشری در تمامی کشورهای اشغال شده آنها است. جالب اینجاست که حکومت ترکیه برای جلوگیری از تصویب این لایحه، به دولت فرانسه هشدار داده بود که در صورت تصویب آن، جنایت‌های فرانسه در الجزایر را فاش خواهد کرد البته نباید از یاد ببریم که فرانسه خود دارای تاریخ استعماری خون‌باری است؛ اما اقدام اخیر این کشور دربارۀ شناخت نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط تورک‌ها و نیز مجرمانه شناختن «انکار» آن، راه را برای جامعۀ جهانی، هر یک از ملت‌های جهان، سازمان‌های مدعی دفاع از حقوق بشر و…، برای پیگیری جنایت‌های استعماری فرانسه و نیز دیگر جنایت‌کاران اروپایی در چند سدۀ اخیر، گشاده‌تر کرده است. باید به دولتمردان ترکیه گفت که اگر به راستی شما از جنایت‌های فرانسویان در الجزایر آگاه بوده و تاکنون به خاطر «بده و بستان» سکوت کرده‌اید، خود در این جنایت شریک هستید. محکوم کردن حکومت ترکیه برای نسل‌کشی ارمنیان از سوی کشورهای جهان، امکان تکرار این زشت‌کاری را در جهان کاهش می دهد و این گام بلندی در راستای صلح و امنیت پایدار خواهد بود.
برگرفته از: حیات یحیی ـ تالیف یحیی دولت‌آبادی ـ انتشارات فردوس ـ چاپ اول/ ویرایش دوم ـ تهران 1387 ـ ج4 ـ رر1245ـ 1244 :
راه حلب، قصۀ ارمنیان…
“…ارمنیان را که [حکومت عثمانی] به آنان بدگمان بود، گرفتار و طرد و منع نمود و در مواقع مهمی مخصوصا در «آناتولی» که جمعیت زیاد داشتند آنها را از زن و مرد و کوچک و بزرگ طرد نموده اموالشان را ضبط کرد. این جمعیت در صحراهای اطراف شط فرات از حلب تا آنات متفرق شدند. بعضی تلف شده و بعضی با حالت بسیار بد در خارج از آبادی‌ها، در خرابه‌ها یا در زیر درختان و در سایه چادرهای مندرس زندگانی می‌نمایند. دختران آنها به بهایی کم داد و ستد می‌شوند، اطفال آنها اغلب به گدایی برای یک لقمه نان به عابرین زحمت می‌دهند. در میان این مردم اشخاص متمول بوده‌اند که اکنون از دارایی خود دور شده‌اند و با بینوایان هم عنانند…
“…گفتم از شهر آنات تا حلب این جمعیت در صحراها و در نزدیک آبادی‌ها متفرق هستند. بلی هر کجا قافله ما ایست می‌کرد مخصوصا در نزدیک آبادی‌ها، اطفال کوچک دختر و پسر این قوم اطراف ما جمع می‌شدند برای گرفتن لقمه نان و دیده می‌شد که بعضی از آنها در همان حال هجوم آوردن برای گرفتن نان غش کرده به روی زمین می‌افتادند و بعضی از آنها می‌مردند.
برج خرابه‌ای بر سر تپه‌ای دور از راه بود و دیده شد مرغان سیاهی اطراف دیوار خرابه آن نشسته‌اند. موجب حیرت گشت. نگارنده و کسی که با من در ارابه بود پیاده شده از تپه بالا رفتیم، به محض پیاده شدن و بالا رفتن ما، مرغان مزبور به میان برج فرورفتند. دیدن این حال بر کنجکاوی ما افزوده، خود را به سر آن برج رساندیم دیدیم چند دختر جوان ارمنی برهنه یا مانند برهنه در این مکان مخفی شده‌اند تا گرفتار دست مامورین بی عاطفه عثمانی نشوند. مرغانی که به نظر می‌آمد، سرهای آنها بود که از اطراف برآورده بودند. بیچارگان به فغان درآمدند آنها را تسلی داده، احسانی نموده فرود آمدیم.
“ترحمی که از طرف این مسافرین نسبت به اولاد ارامنه متواری شده بروز می‌کرد رفته‌رفته موجب اعتراض مامورین عثمانی شد و بالاخره گفتند اگر دست از همراهی با این مردم برندارید به دولت راپُرت داده از شما شکایت خواهیم کرد. نگارنده در جواب یکی از آنها نظر به سابقه‌ای که با بعضی از وزرای عثمانی داشتم، گفتم ما از عملیات بی‌رحمانه شما نسبت به این قوم شکایت خواهیم کرد پیش از آن که شما از احسان ما درباره آنها شکایت نموده باشید… ”
جالب اینجاست که حکومت ترکیه برای جلوگیری از تصویب این لایحه، به دولت فرانسه هشدار داده بود که در صورت تصویب آن، جنایت‌های فرانسه در الجزایر را فاش خواهد کرد البته نباید از یاد ببریم که فرانسه خود دارای تاریخ استعماری خون‌باری است؛ اما اقدام اخیر این کشور دربارۀ شناخت نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط تورک‌ها و نیز مجرمانه شناختن «انکار» آن، راه را برای جامعۀ جهانی، هر یک از ملت‌های جهان، سازمان‌های مدعی دفاع از حقوق بشر و…، برای پیگیری جنایت‌های استعماری فرانسه و نیز دیگر جنایت‌کاران اروپایی در چند سدۀ اخیر، گشاده‌تر کرده است. باید به دولتمردان ترکیه گفت که اگر به راستی شما از جنایت‌های فرانسویان در الجزایر آگاه بوده و تاکنون به خاطر «بده و بستان» سکوت کرده‌اید، خود در این جنایت شریک هستید. محکوم کردن حکومت ترکیه برای نسل‌کشی ارمنیان از سوی کشورهای جهان، امکان تکرار این زشت‌کاری را در جهان کاهش می دهد و این گام بلندی در راستای صلح و امنیت پایدار خواهد بود.

جالب اینجاست که حکومت ترکیه برای جلوگیری از تصویب این لایحه، به دولت فرانسه هشدار داده بود که در صورت تصویب آن، جنایت‌های فرانسه در الجزایر را فاش خواهد کرد البته نباید از یاد ببریم که فرانسه خود دارای تاریخ استعماری خون‌باری است؛ اما اقدام اخیر این کشور دربارۀ شناخت نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط تورک‌ها و نیز مجرمانه شناختن «انکار» آن، راه را برای جامعۀ جهانی، هر یک از ملت‌های جهان، سازمان‌های مدعی دفاع از حقوق بشر و…، برای پیگیری جنایت‌های استعماری فرانسه و نیز دیگر جنایت‌کاران اروپایی در چند سدۀ اخیر، گشاده‌تر کرده است. باید به دولتمردان ترکیه گفت که اگر به راستی شما از جنایت‌های فرانسویان در الجزایر آگاه بوده و تاکنون به خاطر «بده و بستان» سکوت کرده‌اید، خود در این جنایت شریک هستید. محکوم کردن حکومت ترکیه برای نسل‌کشی ارمنیان از سوی کشورهای جهان، امکان تکرار این زشت‌کاری را در جهان کاهش می دهد و این گام بلندی در راستای صلح و امنیت پایدار خواهد بود.

رادیوفرانسه: به تازگی سه مرد در عربستان سعودی به خاطر انتقاد از حکومت و شخص ملک عبدالله بازداشت شده اند. به گفته ناظران ما این اتفاقات در این پادشاهی تازه بوده و کم کم در حال تبدیل به یک روند اعتراضی است.
شاید بسیاری به خاطر جمعیت کم و فروش بالای نفت توسط عربستان، تمامی مردم این کشور را، ثروتمند و زندگی شهروندان عربستانی را همراه با رفاه کامل تصور کنند اما به نظر میرسد واقعیت با تصورات چندان به هم شباهت ندارد.
در اولین ویدئو که منجر به بازداشت فرد حاضر در آن شد محمد فهد الدوساری رو به دوربین میگوید: من شهروند سعودی هستم و ماهانه 1900 ریال [368 یورو] درآمد دارم.

وی سپس بر خلاف عرف در عربستان، ملک عبدالله را بدون القاب و احترام مورد خطاب قرار میدهد و میگوید:« برای رضای خدا به من بگو عبدالله بن عبدالعزیز [در عربستان باید پادشاه را به این شکل خطاب قرار داد: خادم حرمین شریفین، خطاب قرار دادن وی با نام کوچک توهین آمیز است.] چنین درآمدی برای ازدواج ، خرید ماشین و یا اجاره خانه کفایت میکند؟ آن وقت مردم را سرزنش میکنی که چرا همدیگر را میفرستند هوا. سهم ما را بده. تا چه زمانی ما باید برای سهممان از پول نفت التماس کنیم و فرزندان تو با آنها بازی کنند؟ این کارت شناسایی من است.[ در این لحظه وی کارت شناسایی خود را رو به دوربین نشان میدهد]
این ویدئو به سرعت در شبکه های اجتماعی دست به دست شد و در ادامه دو عربستانی دیگر نیز ویدئوهای انتقادی خود را منتشر کردند.
در دو ویدئوی دیگری که منتشر شد، افرادی که در مقابل دوربین ظاهر شده اند میگویند که از تمامی اظهارات محمد فهد الدوساری حمایت میکنند و از دیگر عربستانی ها نیز درخواست میکنند تا ویدئوهایی اعتراضی خود را منتشر کنند «تا صدای ما به پادشاه برسد» هر دو نفر نیز پس از پایان اظهارات خود، نام کاملشان را میگویند و کارت های شناسایی خود را به دوربین نشان میدهند.

عبدالله مبروک بن عثمان

سعود الحربری نیز در ویدئوی خود خطاب به ملک عبدالله میگوید من از شما میخواهم که صدای ما را بشنوید، شما با همه حتی اوباما گفتگو میکنید، اما با ما گفتگو نمیکنید؟
به گفته کنشگران حقوق بشر در عربستان، هر سه این مرد روز جمعه و یکشنبه هفته گذشته بازداشت شده اند. اما برخی از عربستانی ها که در خارج از این کشور زندگی میکنند به روند انتشار ویدئوهای انتقادی پیوسته اند.

«این اقدامات از ناامیدی مردم سرچشمه میگیرد»
ولید ابو الخیر یک کنشگر حقوق بشر ساکن جده است، او به ناظران گفته است:

این سه مرد که بازداشت شده اند کنشگرنیستند، شهروندان عادی هستند، همدیگر را نیز نمیشناخته اند. هر کدام در منطقه ای از عربستان زندگی میکنند و کمپینی در کار نبوده است و یک اقدام شخصی انجام داده اند. عربستانی ها از این وضعیت خسته شده اند و این احساس دیگر منحصر به قشر نخبه جامعه نمیشود و مردم عادی نیز خسته شده اند اما همین اقدامات ساده نیز دولت را به هراس می اندازد و این افراد کاملا بی نام و نشان را بلافاصله بازداشت کرده اند.
پس از آنکه خانواده های این سه مرد خبر مفقود شدن آنها را به ما دادند، خبر بازداشت آنها را ما منتشر کردیم اما مقامات دولتی از واکنش و تایید خبر بازداشت این سه فرد خودداری کرده اند.
این مردانی که دست به این کار زده اند باید بسیار شجاع باشند که چنین انتقاداتی مطرح کرده اند و هویت خود را نیز مخفی نکرده اند. اما از نظر من این اقدامات بیشتر برآمده از ناامیدی این افراد بوده است تا شجاعت، رفتن به زندان وضعیت آنها را گویی بدتر نمیکند.
نکته مهم این است که دیگر خانواده ها از اینکه بگویند یکی از اعضای خانواده‌شان به خاطر جرایم کوچکی مانند رانندگی زنان زندانی شده است، خجالت نمیکشند. به همین خاطر است که این افراد نام کامل خود را میگویند و کارت شناسایی خود را نشان میدهند، این راهی است تا بگویند « برایم مهم نیست، من نمیترسم» و یک قدم از آنهایی که با هویت مخفی از پادشاه و خانواده سلطنتی در شبکه های اجتماعی انتقاد میکنند جلوتر بروند.
به گمان من انتشار این ویدئو ها به یک روند بدل خواهد شد.

Post written with FRANCE 24 journalist Sarra Grira(@SarraGrira)

عصرایران: روزنامه حریت ترکیه با انتشار یک گزارش نوشت نحوه مواجهه دولت اردوغان پس از وقایع 9 ماه پیش اعتراضات علیه تخرب پارک گزی ، باعث مهاجرت یکی از معروف ترین خوانندگان پاپ زن ترکیه به آمریکا شد.

به گزارش عصر ایران ، این روزنامه ترکیه ای در مطلبی که روز پنج شنبه منتشر کرده است ؛ نوشت پس از وقایع پارک گزی و اعتراضات پس از آن ، قرار بود فستیوالی موسیقی برگزار شود که برخی از خوانندگان معروف به آن دعوت شدند.

از “سرتاپ ارنر” خواننده مشهور پاپ نیز دعوت به عمل آمد اما سرتاپ این دعوت را بنا به دلیل اینکه دولت اردوغان پس از اعتراضات به تخریب پارک گزی در میدان تقسیم استانبول، می خواهد از این کنسرت ها در جهت مقاصد سیاسی خود سوء استفاده کند، نپذیرفت.

در مقابل یکی از مقامات ارشد دولت اردوغان پس از شنیدن پاسخ منفی “سرتاپ” برای او پیامی فرستاد با این مضمون که : اگر شما از وقایع پارک گزی ناراحت هستید ما هم از زندگی بدون ازدواج شما با ” دوست پسرتان” ناراحتیم اما اعتراضی نمی کنیم.

حریت نوشت: پس از این پیام، سرتاپ و شریک غیر رسمی زندگی اش ” دمیر دمیرکان” تصمیم به خروج از ترکیه گرفتند. سرتاپ از ترکیه مهاجرت کرد و به آمریکا رفت و هم اکنون بیش از 3 ماه است که در شیکاگو اقامت دارد.

بی‌بی‌سی: عملیات چند روز پیش کماندوهای نیروی دریایی اسرائیل علیه یک محموله تسلیحاتی عازم غزه که اسرائیل ارسال آن را به نیروی قدس سپاه پاسداران ایران نسبت می‌دهد، بحث برانگیز شده است.

از یک سو، مقام‌های ایرانی از جمله محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه، این خبر را نمونه دیگری از «دروغ پردازی‌های تکراری» اسرائیل توصیف کرده‌اند. از سوی دیگر، اسرائیل می‌گوید توانسته که به جهانیان نشان دهد که رئیس جمهوری “میانه روی” ایران، در سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی چیزی را عوض نکرده است.

در این میان، بسیاری از طرفداران تعاملات تهران و واشنگتن هم بر این باورند که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر راستگرای اسرائیل، با به راه انداختن جنجالی جدید، در پی جوسازی و خنثی کردن تلاش‌های دولت حسن روحانی برای حل و فصل مناقشه اتمی و بهبود روابط تهران با غرب است.

در این ماجرا اما آنچه که شاید چندان مورد توجه قرار نگرفته باشد، نقش پشت پرده کاخ سفید و نهادهای نظامی و اطلاعاتی آمریکا در عملیات است که ارتش اسرائیل بر آن نام “افشاگری کامل” نهاده است.

چراغ سبز آمریکا

سوزان رایس، مشاور امنیت ملی اوباما از عملیات رصد و توقیف کشتی عازم سودان کاملا آگاه بوده

جن ساکی، سخنگوی وزارت امور خارجه، تائید کرده است که دولت باراک اوباما از‌‌‌ همان ابتدا، از حرکت کشتی “کلوس-سی” آگاه بوده است، تا حدی که سوزان رایس، مشاور امنیت ملی باراک اوباما، درباره محموله کشتی و عملیات احتمالی با همتای اسرائیلی‌اش گفتگو کرده بود.

ارتش اسرائیل می‌گوید که کشتی مذکور، حامل راکت‌های ام-۳۰۲ (ساخت سوریه)، از بندر عباس عازم بندر سودان، مرکز ایالت دریای سرخ سودان بود که در آب‌های آزاد و به فاصله ۱۶۰ کیلومتری این بندر ره گیری و توقیف شد.

سخنگوی وزارت امور خارجه می‌گوید: “ایالات متحده و اسرائیل از طریق کانال‌های اطلاعاتی و نظامی و نیز مشاوران امنیت ملی درباره این موضوع تماس‌های مستمر داشته‌اند… مدت کوتاهی پس از آگاه شدن از حرکت قریب الوقوع کشتی، کاخ سفید از وزارت دفاع خواست که آن را زیر نظر بگیرد و گزینه‌های عملیاتی مختلفی را آماده کند تا اگر لازم شد اقدام یک جانبه احتمالی انجام شود.”

او می‌افزاید: “ما از نظر اطلاعاتی و نظامی هماهنگی نزدیکی با مقام‌های اسرائیلی داشتیم. اسرائیل در ‌‌‌‌نهایت تصمیم گرفت که در این مورد ابتکار عمل را به دست بگیرد.”

این اظهارات نشان می‌دهد که آمریکا به جای دخالت مستقیم در مرحله ره گیری و توقیف، چراغ سبز این کار را به متحد استراتژیک خود نشان داده است.

یوسی ملمن، روزنامه نگار و کار‌شناس امنیتی اسرائیلی، تبادل اطلاعاتی گسترده با آمریکا در چنین مواردی را امری عادی می‌داند.

او به بی‌بی سی فارسی می‌گوید: “آمریکا در اقیانوس هند، خلیج فارس و دریای سرخ، نسبت به اسرائیل اطلاعاتی بهتری دارد. ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا و ناوهای هواپیمابرش در خلیج فارس مستقرند. همچنین ماهواره‌های جاسوسی آمریکا از ماهواره‌های ما بیشتر و کارآمد‌تر هستند. بنابراین همکاری با آمریکا در چنین مواردی طبیعی است.”

ملاحظات سیاسی یا امنیتی؟

نتانیاهو از واشنگتن به کالیفرنیا رفته بود که خبر توقیف کشتی اعلام شد

خبر توقیف کشتی “کلوس-سی” این هفته در حالی اعلام شد که بنیامین نتانیاهو نطقش در نشست سالانه بزرگ‌ترین گروه لابی طرفدار اسرائیل – کمیته روابط عمومی آمریکا-اسرائیل (آیپک) – را تمام کرده و از واشنگتن عازم ایالت کالیفرنیا شده بود.

به همین خاطر، برخی گمانه زنی کرده‌اند که اقدام ارتش اسرائیل می‌تواند بخشی از یک کارزار تبلیغاتی گسترده‌تر برای اثبات ادعاهای بنیامین نتانیاهو علیه ایران است.

یوسی ملمن می‌گوید اسرائیل تلاش می‌کند که به دولت آمریکا و افکار عمومی ثابت کند سیاست‌های ایران با وجود تاکید دولت حسن روحانی بر اعتدال و میانه روی، تغییر نکرده است، با این حال او در این مورد خاص بعید می‌داند که ره گیری محموله تسلیحاتی نسبت داده شده به ایران، فقط بر اساس ملاحظات رسانه‌ای یا سیاسی انجام شده باشد.

او می‌گوید: “من مطمئنم که اگر این عملیات ۲۴ ساعت زود‌تر و پیش از نطق نتانیاهو در نشست آیپک تمام شده بود، او بیشتر خوشحال‌ می‌شد چرا که می‌توانست خبر آن را در جلسه آیپک اعلام کند. اما یک چنین عملیاتی بر اساس ملاحظات اطلاعاتی انجام می‌شود.”

این در حالی است که تا لحظه نگارش این مطلب، کشتی توقیف شده هنوز به بندر ایلات در جنوب اسرائیل هم نرسیده است.

تل اشنانیدر، روزنامه نگار و وبلاگ نویس اسرائیلی، می‌گوید این ماجرا در اسرائیل پوشش خبری شگفت انگیزی داشته و هنوز در صدر اخبار است.

خانم اشنایدر به بی‌بی سی فارسی می‌گوید: “مقامات نظامی نشست‌های خبری متعددی برگزار کردند. در اسرائیل، ره گیری کشتی حامل موشک یک عملیات بزرگ ارزیابی می‌شود.”

انتظار می‌رود که اسرائیل تا هفته آینده راکت‌هایی که می‌گوید ساخت سوریه هستند و توسط ایران به مقصد نهایی غزه فرستاده شده بودند را در برابر دوربین‌های رسانه‌های جهانی به نمایش بگذارد، هرچند بعید است که این کار بر خط مشی کاخ سفید در قبال ایران تاثیری بگذارد، به خصوص در این مقطع که توجه افکار عمومی و رسانه ها در آمریکا عمدتا بر بحران اوکراین متمرکز است.

جاناتان شانزر، کار‌شناس سیاسی و از مدیران بنیاد دفاع از دموکراسی در واشنگتن، می‌گوید: “این ماجرا تعاملات جاری با ایران را به چالش نخواهد کشید. دولت باراک اوباما پرونده هسته‌ای ایران را از ابعاد دیگر سیاست خارجی تهران که واشنگتن عمدتا از آن ناخشنود است، جدا کرده است.”

دویچه‌وله: یکی از معاونان وزارت امور خارجه ایران ارسال سلاح از ایران به غزه را تکذیب کرد. این تکذیبیه در واکنش به اظهارات مقامات دفاع اسرائیل مبنی بر توقیف یک کشتی حامل سلاح از ایران برای حماس صورت گرفته است.

حسین امیرعبداللهیان، معاون غربی و آفریقای وزارت امور خارجه ایران، روز پنج‌شنبه (۶ مارس/ ۱۵ اسفند) وجود کشتی حامل سلاح از ایران به سوی غزه را “ادعایی” خواند که به گفته وی “صحت ندارد.”

او اظهار داشت: «اساسا عبور يا حركت كشتی حامل سلاح از ايران به سوی غزه هيچ گونه واقعيت و وجود خارجی نداشته و صرفا مبتنی بر دروغ پردازی‌های تكراری و بی‌پايه و اساس رسانه‌های صهيونيستی است.»

مقامات جمهوری اسلامی در ادبیات خود از اسرائیل به عنوان “رژیم صهیونیستی” یاد می‌کنند. روز چهارشنبه مقامات دفاع اسرائیل اعلام کردند که نیروی دریایی این کشور یک کشتی با پرچم پاناما را در دریای سرخ ضبط کرده‌ که حاوی ده‌ها موشک پیشرفته بوده است. به گفته آنان مبدأ بارگیری این محموله ایران بوده و قرار بوده است که تسلیحات برای گروه‌ حماس در نوار غزه ارسال شود.

این کشتی به مقصد بندری در سودان در حرکت بوده‌ که در آب‌های بین‌المللی در حد فاصل اریتره و سودان توقیف شده است.

در همین حال وزارت امور خارجه سودان نیز هر گونه ارتباط این کشور با کشتی توقیف شده ‌را رد کرده است. به گزارش خبرگزاری فرانسه سخنگوی این وزارتخانه روز پنج‌شنبه در این رابطه اظهار داشت: «ما هیچ ارتباطی با این قضیه نداریم.»

مقامات اسرائیلی گفته بودند که محموله این کشتی، شامل موشک‌های M302 قرار بوده در بندر بور سودان تخلیه شود و سپس از راه زمینی از طریق صحرای سینا در مصر به سوی غزه ارسال گردد.

روابط خارطوم با ایران پس از انفجار یک کارخانه اسلحه‌سازی در خارطوم در اکتبر ۲۰۱۲ زیر ذره‌بین رفت. مقامات سودان در آن زمان مدعی شدند که جنگنده‌های اسرائیلی این کارخانه را بمباران کرده‌اند. دولت اسرائیل تا کنون از اظهار نظر در مورد اتهامات وارده خودداری کرده است.

بندر بور سودان غالبا محلی برای لنگر انداختن کشتی‌های جنگی ایرانی­ است که آخرین بار در سپتامبر سال گذشته صورت گرفت. سودان لنگر انداختن این کشتی‌ها را “بازدید معمولی” می‌خواند.

رادیوفردا: بنا بر گزارش‌ها از سوریه گروه اسلام‌گرای «دولت اسلامی عراق و شام» موسوم به (داعش) پس از تهدید جبهه نصرت، گروه اسلام‌گرای رقیب، از بخش‌هایی از مواضع خود در شمال سوریه عقب‌نشینی کرده است.
سازمان دیدبان حقوق بشر سوریه که مقر آن در لندن است، ضمن انتشار این گزارش می گوید داعش در حال بازگشت به یکی از مناطق اصلی تحت کنترل خود است.
هفته گذشته جبهه نصرت، که شاخه القاعده در سوریه به شمار می‌رود، به گروه داعش ضرب‌الاجل داده بود وساطت یک دادگاه اسلامی را بپذیرد یا از منطقه بیرون رانده شود.
خبرگزاری آسوشیتدپرس نیز از قول «فعالانی در شهر حلب» می‌گوید شبه‌نظامیان این گروه از شهرهایی در شمال حلب -از جمله شهری در مرز ترکیه- خارج شده‌اند.