اخبار

رادیوفردا: نشریه نیویورک ‌تایمز به نقل از مقامات غربی نوشت که نوری المالکی، نخست وزیر عراق، به دولت باراک اوباما گفته که ایران به انجام گفت‌وگوی مستقیم و بدون واسطه با ایالات متحده در رابطه با برنامه اتمی خود تمایل دارد و دولت عراق نیز مقدمات این مذاکره را فراهم می‌آورد.

بر اساس این گزارش که روز جمعه، چهارم مرداد منتشر شد، آقای مالکی در جلسه‌ای که اواسط تیر ماه با سفیر ایالات متحده در بغداد داشته به او گفته که حامل پیامی از مقامات ایران است و ادعا کرده که حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب ایران، امکان هر مذاکره‌ای با آمریکا را جدی خواهد گرفت.

نیویورک تایمز می‌نویسد که اگرچه نوری المالکی می‌گوید با نزدیکان آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در ارتباط است، اما او نگفته که دقیقا چه کسی از طرف ایران چنین پیامی داده است.

در عین حال مقامات غرب «اطمینان ندارند» که رهبران ایران تمایلی به واسطه‌گری عراق داشته باشند و این که چنین پیشنهادی به ابتکار نوری المالکی بوده است یا نه.

آیت‌الله خامنه‌ای در یکی از آخرین اظهار نظرات خود درباره مذاکره با ایالات متحده گفته است که نسبت به این مسئله «خوش‌بین نیست» و آمریکایی‌ها «غیرقابل اعتماد و غیرمنطقی» هستند.

اما در نقطه مقابل، ۱۳۰ عضو مجلس نمایندگان آمریکا در نامه‌ای خطاب به باراک اوباما از مذاکره با تهران حمایت کرده‌ و پیروزی حسن روحانی در انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران را فرصتی مناسب برای «حل اختلافات موجود میان دو کشور» دانسته‌اند.

گزارش نیویورک تایمز می‌گوید که مقامات وزارت امور خارجه آمریکا حاضر نشدند به‌طور خاص درباره اظهارات منتسب به نوری المالکی صحبت کنند.

پاتریک ونترال، یکی از سخنگویان این وزارتخانه تنها اظهار داشت: «عراق شریک ایالات متحده است و ما گفت‌وگوهای مداومی با مقامات عراق درباره مسائل مورد علاقه دو طرف از قبیل ایران داریم.»

او در نهایت گفت: «ما بارها تاکید کرده‌ایم که نسبت به انجام گفت‌وگوی مستقیم با ایران مانعی نداریم تا از طریق گفت‌وگو، دغدغه‌های جامعه جهانی درباره برنامه هسته‌ای ایران رفع شود.»

ایران به خاطر برنامه هسته‌ای خود تحت تحریم‌های شدید بین‌المللی قرار دارد، تحریم‌هایی که اقتصاد کشور را رو به تحلیل می‌برد.

حسن روحانی، رئیس جمهور جمهور منتخب ایران، بر حل این مناقشه تاکید کرده و وعده شفاف‌سازی بیشتر در رابطه با برنامه اتمی تهران را داده است.

دیگربان: مرکز روابط عمومی و رسانه دفتر محمود احمدی‌نژاد با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد تیم احمدی‌نژاد «نقشی» در نصب دستگاه شنود و فیلمبرداری در دفتر علی مطهری نداشته است.

این اطلاعیه روز پنجشنبه (سوم امرداد) در واکنش به انتشار خبری مبنی بر دست داشتن «حلقه انحرافی» در نصب دستگاه شنود در دفتر علی مطهری صادر شده است.

این اطلاعیه با «تکذیب قاطع این دست جعلیات، نسبت به نهادینه شدن روند افسار گسیخته اتهام افکنی و انتشار فزاینده اخبار دروغ بی‌هیچ نگرانی از رسیدگی‌های قانونی» به همه هشدار داده است.

دفتر ریاست جمهوری همچنین از قوه قضائیه خواسته «ضمن ورود هوشمندانه به اینگونه ماجراهای کذب و سخیف، عوامل این داستان پرداز‌ی‌های وهم آلود را معرفی و مجازات نماید.»

هفته‌نامه «پنجره» وابسته به «جمعیت ایثارگران» و علیرضا زاکانی٬ نماینده مجلس نخستین نشریه‌ای بود که از احتمال دست داشتن تیم احمدی‌نژاد در نصب دستگاه شنود در دفتر مطهری خبر داد.

این هفته‌نامه نوشته بود: «احتمال دخیل بودن احمدی‌نژاد و حلقه انحرافی در صورتی قابل طرح است که شنود را به عنوان یک گروکشی در راستای شنود از برادر لاریجانی تحلیل کنیم.»

علی مطهری روز شنبه (۲۲ تیر) در سایت شخصی خود از کشف دستگاه شنود و فیلمبرداری در دفترش خبر داد و وزارت اطلاعات را مسئول این اقدام «غیر قانونی» معرفی کرد.

حیدر مصلحی٬ وزیر اطلاعات نیز چند روز بعد بی‌آنکه کشف دستگاه شنود را تکذیب کند٬ گفت: «این ماجرایی مهم و از جنبه‌های مختلف سؤال‌برانگیز است.»

۲۸ اردیبهشت امسال نیز محمد مطهری برادر علی مطهری گفت از «شرم‌آور‌ترین نشانه‌های سقوط اخلاقی در عالم سیاست ما {جمهوری اسلامی} پخش اخباری است که جز از طریق شنود حاصل نمی‌شود» و در دوران شاه هم چنین اتفاقی نمی‌افتاد.

وی افزوده بود اخبار شنود شده «به برخی روزنامه‌ها و سایت‌ها راه می‌یابد…. و کسی به خاطر ندارد که حتی در زمان طاغوت در روزنامه‌ها چنین مطالبی چاپ شده باشد که دیروز در فلان جلسه مطهری به منتظری چنین گفت و بهشتی به هاشمی چنان.»

خبرگزاری هرانا: محمد (کوروش) نصیری به جرم فعالیت در یک صفحه فیسبوکی بنام “کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان” به ۱۱ سال حبس در تبعید به زندان بندر گناوه محکوم شده است.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، این زندانی سیاسی که هم اکنون در بند ۳۵۰ زندان اوین نگهداری می‌شود، به اتهام “توهین به مقدسات، افساد فی الارض، اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل گروه برانداز” به این حکم سنگین محکوم شده است.

محمد نصیری در نیمه شب چهارشنبه ۳ خرداد ماه ۱۳۹۱ با هجوم ماموران امنیتی به منزل مسکونیش بازداشت شده است.

یکی از نزدیکان وی به گزارشگر هرانا گفت: “مامورین امنیتی بدون نشان دادن کارت شناسایی و حکم قضایی بداخل منزل ریخته و همه ساکنان منزل از جمله برادر کوروش و همسر برادرش را مورد ضرب و شتم قرار داده اند. مامورین هنگام ورود به منزل، کوروش را با چوب و دیلم کتک زدند. سپس کیسه برسرش کشیدند و به بند امنیتی ۲۰۹ زندان اوین منتقل نمودند. با وجودی که کوروش از ناحیه‌ی پاها و بیضه‌ها بشدت آسیب دیده بود، پزشک ۲۰۹ حاضر به مستند کردن آثار ضرب و شتم نمی‌شود. وی یکبار هم در هواخوری بند ۲۰۹ توسط یکی از مامورین این بند به نام (مظفر تهرانی) مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته است. کوروش که پس از ۲ روز تفهیم اتهام شده بود، در بازجویی ها برای کسب اقرار مورد ضرب و شتم قرار گرفت و حتی وی را تهدید کردند که خواهرش را مورد تجاوز قرار می‌دهند. مامورین کوروش را ۳۱ روز در سلول انفرادی نگهداشته و وی را فریب دادند که در صورتی که مصاحبه تلویزیونی انجام دهد آزاد خواهد شد.”

بی‌بی‌سی: “می‌خواهیم توانستن را معنی کنیم، می‌خواهیم تغییر را زندگی کنیم، می‌خواهیم خواستن را بفهمیم، خواستن را بخواهیم.

ما از آن بالا شما را پایین خواهیم کشید، ما از آن بالا ترانهٔ زندگی را برای کوهنوردی‌مان خواهیم خواند، دست در دست هم، غرق شادی، غرق غرور، غرق افتخار.”

نامه ای که آیدین بزرگی برای انتشار در رسانه ها بعد از صعود نوشته، شاید به خوبی نشانه روحیه کسانی باشد که مسیری را به نام ایران در راه رسیدن به قله ۸۰۴۷ متری بروُد یا K3 در هیمالیا به ثبت رساندند.

حرفه‌ای‌ها بازگشایی و ثبت مسیر در چنین ارتفاعی آن هم در هیمالیا را کاری می دانند کارستان و نامه آیدین بزرگی بخوبی نشان می‌دهد چه روحیه‌ای می تواند کاری کند کارستان.

در این نامه جز اشاره مکرر به جزم بودن عزم و تلاش و خواستن و توانستن دو نکته اصلی جلب نظر می کند: اعتماد به نفس غریب آیدین از فتح قله از مسیر جدید، و گلایه از نامهربانی‌ها و کم توجهی‌ها.

لحن نامه گاهی از شکایت و درد دل به خشم نزدیک می‌شود، خشمی که نشان می‌دهد تیمی که برودپیک را فتح کرد در واقع داشت دو قله را فتح می کرد، قله‌ای که کوهنوردان مستقل ایرانی اول باید در داخل ایران و قبل از رسیدن پای کوه فتح کنند، و قله فقدان امکانات مالی و عدم حمایت. بعد از آن شاید پایشان به قله های سر به فلک کشیده نپال و پاکستان برسد.

کار بزرگ این کوهنوردان تحت الشعاع دعوای قدیمی کوهنوردان مستقل و فدراسیون کوهنوردی قرار گرفته، داستانی که هر بار کوهنوردی مستقل پای یکی از صعب العبورترین قله‌های دنیا جان می‌بازد از نو تازه می‌شود بی آنکه گشایشی حاصل شود.

آنچه آیدین بزرگی نوشته نشانه ای است از عمق ماجرا؛ او در این نامه سعی در اثبات توانمندی کوهنوردان مستقل ایرانی دارد. پرچمی را که آیدین بزرگی، پویا کیوان و مجتبی جراحی بر بالای برودپیک نصب کردند، باربران ارتفاع پیدا کرده‌اند، مدرکی غیرقابل تردید در اینکه کوهنوردان مستقل ایرانی چه می‌توانند بکنند.

اسکات پوری؛ کوهنورد آمریکایی که تیم ایرانی را در اسلام آباد دیده و با آنها چند روز را در کمپ اصلی گذرانده؛ این کوهنوردان را دارای “بالاترین سطح توانایی” و “غول” توصیف کرده است. این کوهنوردان با اینکه در بالاترین سطح حرفه ای بوده اند از فدراسیون دل چرکینی داشته‌اند.

فدراسیون کوهنوردی در بیانیه‌ای گفته با اینکه این تیم مجوز صعود نداشته اما فدراسیون از هیچ تلاشی برای نجات آنها فروگذار نکرده است.

مسیر ایران (رنگ قرمز) و مسیر سبز(مسیر استاندارد) که مسیر برگشت سه کوهنورد ایرانی بوده

محمود شعاعی، رئیس فدراسیون کوهنوردی ایران گفته: “ملاک عمل کوهنو‌ردان، تنها برافراشته شدن پرچم ایران بر فراز قلل نیست؛ باید دید چه هزینه‌ای در این راه پرداخته شده است و آیا نتیجه این حوادث جز این است که افراد به ظرفیت‌های واقعی خود شناخت نداشته و در این راه علاوه بر داغدارکردن خانواده‌ها، رشته کوهنو‌ردی را دچار آسیب‌های فراوان کرده‌اند؟”

این گفته یادآور جمله‌ای است که آیدین بزرگی در نامه‌اش نوشته: “می‌گویند بروید چند ماه دیگر جواب نامه‌تان را می‌دهیم، می‌گویند مگر بچه بازیست، مگر به این آسانی است! می‌گویند آنجا هیمالیاست، توچال نیست.”

محمود شعاعی می‌گوید: “فرهنگ کوهنوردی و رسیدن به قله باید بازنگری شود و صعود به هر قیمتی را باید کنار گذاشت.”

“در شرایطی که روی یک قله ۵ هزاری یا ۶ هزاری برای بازگشایی مسیر تلاش نکرده‌ایم، قصد صعود ۸ هزار متری‌ها از مسیر جدید تا حدودی غیر متعارف است.”

آیا اتفاقی که افتاد تاییدی است بر این گفته که “افراد به ظرفیت‌های واقعی خود شناخت نداشته” یا تاییدی است بر اینکه با حمایت و امکانات بیشتر، کوهنوردان ایرانی تا کجا جای پیشرفت دارند؟
داستان صعود

باشگاه کوهنوردی آرش از مدتها پیش در صدد فتح برودپیک از راه تازه بوده و به گفته باشگاه پیش از این سه بار برای این کار اقدام کرده که به نتیجه نرسیده بوده است- از جمله در سال ۲۰۰۹ کوهنوردان ایرانی برای ثبت مسیر جدید به برودپیک اقدام کردند اما ناموفق بودند و به دلیل نامناسب بودن وضعیت جسمانی مجبور به بازگشت شدند.

ع. حاج سعید کوهنورد و از اعضای قدیمی باشگاه آرش می گوید “فدراسیون کوهنوردی بویژه در زمان ریاست صادق آقاجانی صعودهای متعددی به قله‌های بالای هشت هزار متری هیمالیا داشته است اما تمام آنها از مسیرهای استاندارد بوده است.”

“اما تا چند سال پیش باز کردن راهی تازه در ارتفاع بالای هشت هزار در هیمالیا حتی در ذهن کسی نمی‌گنجید.”

توماس لامل بعد از یکی از پروازهای تجسسی

با وجود ناموفق بودن تلاش‌های اولیه، میل و علاقه به ثبت این مسیر جدید در میان کوهنوردان ایرانی بخصوص کوهنوردان باشگاه آرش نه تنها فروکش نکرده بود بلکه شعله ورتر هم شده بود. حتی گفته می شود بین کوهنوردان ایرانی رقابت و شتابی برای ثبت مسیر جدید در گرفته بوده است. آیا این کوهنوردان شتابزده بودند؟ یا بی‌تاب این بودند که نشان دهند بدون حمایت فدراسیون می‌توانند کاری کنند که فدراسیون هم قادر به انجام آن نیست؟ نامه آیدین بزرگی این فرض را تقویت می‌کند.

کیومرث بابازاده، کوهنورد پرسابقه و مدیر برنامه صعود، گفته بود زمان صعود را ۳۰ روز در نظر گرفته‌اند که فقط کفاف یک بار تلاش بر روی این قله را به تیم می‌دهد زیرا در ازای هر روز تلاش اضافه باید ۹۰ دلار بپردازند.

بعد از رسیدن گروه پنج نفره به کمپ سوم، آیدین بزرگی، پویا کیوان و مجتبی جراحی صعود را ادامه می دهند و افشین سعدی و رامین شجاعی در کمپ سوم می‌مانند.

آنچه تا بحال از صعود به قله می‌دانیم این است که ظاهرا هیچ مشکلی در کار نبوده است. صعود از مسیر جدید با موفقیت انجام می‌شود و هر چند در روز دوم پیشروی فقط در حد صد متر بوده اما مسیر به نام ایران ثبت می شود.

به نوشته لیندزی گریفین در کلیک سایت فدراسیون کوهنوردی بریتانیا “آنها از یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند.”

سه کوهنورد در ابتدای روز سه شنبه ۲۵ تیر به قله می‌رسند و قاعدتا وقت کافی داشتند در پایان روز خود را از مسیر استاندارد به کمپ سوم برسانند. اما چنین نمی شود.

تصویری که توماس لامل از محل تقریبی کوهنوردان ایرانی تهیه کرده

توماس لامل کوهنورد سرشناسی که با هلی کوپتر به جستجوی تیم ایرانی رفت می‌گوید: “آنها جایی بسیار دور از مسیر نرمال و در ارتفاعی حداقل ۷۵۰۰ متری قرار دارند” و “۵۰۰ متر زیر قله و خارج از مسیر نرمال هستند.”

“نظر می رسد که آنها از روی قله سنگی یال اشتباه را پایین آمده اند.”

رضا زارعی هیمالیانورد نوشته: “حدود دوماه پیش از سفر، تیم در پی یافتن GPS مسیر بازگشت از قله بود” و در نهایت فقط “GPS مسیر کمپ اصلی تا کمپ ۳” را بدست می آورد.

ع. حاج سعید کوهنورد و از اعضای قدیمی باشگاه آرش می گوید این سه کوهنورد چون از مسیر دیگری صعود کرده بودند راه برگشت برایشان نا آشنا بوده و کمی زودتر از آنچه که باید به سمت چپ پیچیده اند و در نتیجه خود را پای دیواره ای یافته اند که شیب ۸۰ درجه داشته است.”

گزارش‌های بعدی بر اساس GPS تلفن ماهواره ای هم حاکی از آن است که آنها گردنه مابین قله اصلی و فرعی را با گردنه اصلی بین کمپ سوم و قله فرعی اشتباه گرفته بودند.

پاکستان از نظر امکانات برای هیمالیانوردان در حد نپال نیست

مشکل نداشتن GPS برگشت بوده یا خستگی؟

به گفته آقای حاج سعید، “حوادث کوهنوردی اکثرا در راه برگشت اتفاق می افتند، شیب رو به پایین است و عوارض خستگی، کمبود اکسیژن و بی‌خوابی بسرعت بدن کوهنورد را خسته می‌کنند، ذهن توان خود را از دست می‌دهد و حتی می‌گویند توان ذهنی یک فرد بالغ بحد یک بچه ۸ ساله افت می‌کند.”

مایک فریس، کوهنورد آمریکایی، که سال ۲۰۰۴ در کنار کوهنوردان ایرانی اقدام به صعود به برودپیک کرده به بی‌بی‌سی فارسی گفت: “اگر دو روز طول کشیده باشد که کوهنوردان ایرانی از قله به گردنه برسند یعنی آنها بی اندازه کند حرکت می کرده اند چون در شرایط عادی طی این مسیر فقط چند ساعت طول می کشد. در ستیغ بین قله اصلی و قله فرعی خطر بهمن وجود دارد و شاید همین سرعت آنها را کند کرده باشد.”

شیب پایین گردنه تند و یخزده است. در برگشت از مسیر عرضی (تراورس) به سمت کمپ سوم، شکافهای عمیق و خطر بهمن هست. البته ممکن است یک یا دو کوهنورد دچار ارتفاع گرفتگی شده باشند و این سرعت آنها را کند کرده است.”

آیدین در تلفن هایی که زده صحبتی از بهمن نکرده اما اشاره کرده حال یکی از هم‌نوردانش خوب نیست. دلیل ارتفاع گرفتگی بوده یا چیز دیگر روشن نیست.

سوال دیگر این است که چرا آیدین دو روز بعد از زمان مقرر برای فرود از قله تماس تلفنی می گیرد؟ در این دو روز چه گذشته؟ چرا او زودتر تماس نگرفته؟ روشن است که تلفن او کار می کرده و باتری هم داشته.

آقای حاج سعید می‌گوید اینکه بعد از دو روز تماس گرفته شده او را متعجب نمی کند: “مثلا اگر مسیری را می‌توان در شش ساعت طی کرد، وخامت وضع هوا -که در آن ارتفاع اتفاقی عادی است- چند روز می تواند کوهنوردان را زمین گیر کند. کوهنوردان هم بلافاصله احساس بحران نمی‌کنند مگر آنکه وضعیت نامطلوب طولانی شود یا مسائلی مثل شکستن دیرک چادر یا پاره شدن آن یا اتمام آب و غذا شرایط را بحرانی کند.”

“بعلاوه استفاده از تلفن در آن ارتفاع کار راحتی نیست. سرما باتری تلفن را سریع تخلیه می‌کند، بنابراین تلفن را باید چسبیده به بدن نگه داشت تا گرمای بدن آن را حفظ کند؛ بنابراین تماس‌ها معمولا با قرار قبلی و بصورت محدود انجام می‌شود.”

آیدین بزرگی در اولین تماس بعد از صعود خبر می‌دهد حال یکی از اعضای تیم خوب نیست و چادر هم پاره شده و آب و غذا و امداد لازم دارند.

بهر حال دو روز ماندن اضافی در ارتفاع بالای ۷۵۰۰ متر پس از صعود کاری است بسیار طاقت فرسا. آیدین گفته آنها به آب و غذا احتیاج دارند. تدارکات کافی نبوده و آنها مجبور شده‌اند برای این که صعود را آسان‌تر کنند بار سبکتری ببرند؟ آیا دو روز اضافی باعث تمام شدن ذخیره آب و غذا شده؟

نمایی از قله از کمپ سوم

هیمالیا نوردی کار بسیار پرخطری با احتمال مرگ حتی برای کوهنوردان ورزیده و با امکانات و تدارکات کامل بسیار زیاد است. این اتفاقات برای هر کسی می تواند بیفتد.

تلاش برای امداد رسانی آغاز می شود. گفته شد دو باربر ارتفاع سعی کردند خود را به کوهنوردان ایرانی برسانند و ساعت ۷ صبح به گردنه رسیده اند. “ظاهرا برای این که دید بهتری نسبت به منطقه داشته باشند گردنه را طی و مقداری از مسیر قله فرعی را صعود کرده اند که در مقدار کمی خارج از مسیر یک جسد دیده اند که تنها و چیزی و یا کسی دور و بر او نبوده است. به احتمال زیاد این جسد مربوط به کوهنورد لهستانی ماسیچ بربکا می‌باشد که از زمستان آنجا مانده و هنوز پیدا نشده است.”

آقای حاج سعید می‌گوید “هر کوهنورد کار آزموده و هیمالیا دیده می‌دانست که بعد از آخرین تماس آیدین بزرگی (شنبه ۲۹ تیر)، در آن ارتفاع، بدون آب و غذا و کپسول اکسیژن حداکثر فقط یک روز شانس زنده ماندن وجود داشته است.”

اقدامهای مختلف امداد و تجسس به نتیجه نمی رسد. توماس لامل، سیمون مورو و دنیس اوربکو کوهنوردان خبره همگی گفته‌اند امیدی به زنده ماندن یا حتی یافتن آنها وجود ندارد. پزشکان هم عقیده دارند امکان زنده ماندن آنها در آن ارتفاع بعد از این همه روز وجود ندارد.

امروز (سوم مرداد) خانواده‌های بزرگی، جراحی،کیوان و هیات مدیره باشگاه آرش موافقت خود را با پایان عملیات جستجو اعلام کردند.
اشکال کار کجا بود؟

پاکستان برای کوهنوردان ایرانی بر نپال ارجحیت دارد، دسترسی سریع‌تر است و ارزانتر. اما پاکستان برای تجسس در ارتفاع‌های بالا نه خلبان ورزیده دارد نه هلی کوپتری که بتواند به ارتفاعات بالای ۶۰۰۰ متر برسد. به خلبانان خارجی هم اجازه پرواز نمی‌دهد. گفته می‌شود این امکانات در نپال وجود دارند.

بنابراین شاید صعود از پاکستان برای سه کوهنورد ایرانی گران تمام شد. تجسس باید هرچه سریعتر انجام شود اما پاکستان از این نظر دچار محدودیت و فقر امکانات است.

آقای حاج سعید می گوید حضور یک عضو باتجربه در کمپ اصلی اهمیتی انکارناپذیر دارد. در زمان ریاست صادق آقاجانی با وجود مشکلاتی که مدیریت او داشت اما خودش در تمام صعودهای بالای هفت یا هشت هزار در هیمالیا در کمپ اصلی حضور داشت و تیم را هدایت می کرد به همین دلیل صعودها با کمترین حادثه به پایان می‌رسید. یکبار که آقای آقاجانی نتوانسته بود در کمپ اصلی باشد محمد اراز جان خود را از دست داد و این اهمیت موضوع را نشان می‌دهد.”

فتح قله‌های بالای هشت‌هزار در هیمالیا همواره آبستن اتفاقات غیرمنتظره ونیروی قاهره طبیعت است

کیومرث بابازاده کوهنورد قدیمی و مدیر این پروژه نتوانسته با تیم سفر کند چون این پول صرف پرداخت وثیقه سربازی یکی از اعضای تیم شده و او مجبور شده از سفر با تیم صرف نظر کند و بجای هدایت تیم از کمپ اصلی از تهران این کار را انجام دهد.

در زمانی هم او باید برای تجسس و امداد فعالیت می‌کرده ظاهرا تماس‌های پرشماری که با او از همه سو گرفته می‌شده دردسر شده بوده است.

رامین شجاعی هم که در کمپ اصلی هدایت تیم را برعهده داشته بعلت بیماری ارتفاع مجبور به پایین آمدن شده و به گفته آقای حاج سعید این نشان می‌دهد که “برای پروژه ای با این عظمت تیم پنج نفره تیم کوچکی بوده و منابع مالی و حمایتهای که تیم لازم داشته کافی نبوده است.”

در ده سال گذشته که هیمالیانوردی و فتح قله‌های بالای هشت هزار متر در ایران بطور جدی شکل گرفته، هشت کوهنورد در هشت حادثه جداگانه جان خود را از دست داده‌اند اما این بدترین حادثه کوهنوردی ایران بوده که سه نفر با هم جان باخته‌اند.

آقای حاج سعید می‌گوید دنبال مقصر گشتن دردی را دوا نمی‌کند:”هیمالیا و ارتفاعات بالای هشت هزار متر حتی برای ماهرترین کوهنوردها و کاملترین امکانات و تدارکات خطرناک است و همچنان قربانی می گیرد.”

“باشگاه آرش همیشه در مقابل فدراسیون بوده و حالا این نگرانی وجود دارد فدراسیون با طرح این مسئله که این صعود بدون مجوز بوده به نوعی قصد انتقام‌گیری از باشگاه آرش را دارد.”

آقای حاج سعید به نقل از دوستانش می‌گوید پدر پویا کیوان درباره این که جنازه فرزندش بر بالای کوهها مانده گفته است خود پویا خواسته بوده اگر چنین اتفاقی افتاد “عقاب را از بلندا به زیر خاک نکشانید.”

این سه کوهنورد هم توان کوهنوردی مستقل ایران را اثبات کردند هم ضعف امکانات و تدارکات، عدم حمایت و تقابل فدراسیون و باشگاه‌های مستقل.

اگر فدراسیون خود را متولی انحصاری کوهستان و صعود نداند و کوهنوردان مستقل را مایه اعتلای این ورزش تلقی کند، اگر با ضوابط و قواعد دست و پا گیر و غیر متعارف بر دشواری‌های فتح کوه اضافه نکند و اگر باشگاه‌های مستقل هم بدانند همکاری با فدراسیون کارهایی عظیم‌تر از این را میسر می‌کند شاید دیگر عقاب از بلندا به زیر خاک کشیده نشود.

رادیوفردا: در حالی‌که مخالفان محمد مرسی، رئیس‌جمهوری سرنگون شده مصر و هوادران او از دیگر سو، خود را برای برپایی راه‌پیمایی روز جمعه، ۴ مرداد، آماده می‌کنند، ارتش آن کشور به اخوان‌المسلمین ضرب‌الاجل داد.

ارتش مصر به اخوان‌المسلیمن و هواداران محمد مرسی، ۴۸ ساعت فرصت داد تا «همبستگی» را پذیرفته و به روند گذار سیاسی مصر برای برگزاری انتخابات بپیوندند.

این ضرب‌الاجل سوم تیر ماه صادر شده و تا روز شنبه به پایان می‌رسد.

پیشتر و در پی ضرب‌الاجلی ۴۸ ساعته به مخالفان محمد مرسی و از سوی دیگر مرسی و دولت او، برای پایان دادن به اختلاف‌ها، ارتش آن کشور رئیس‌جمهوری را در ۱۲ تیرماه سرنگون کرد.

از آن زمان در این کشور بر شدت بحران سیاسی و اجتماعی افزوده شده؛ بحران خونباری که طی سه هفته گذشته ده‌ها کشته برجا گذاشته است.

در ضرب‌الاجل تازه ارتش که طبق روال روزهای گذشته بر صفحه فیس‌بوک این نهاد نظامی منتشر شده، آمده است «ارتش مصر آماده است در برابر هرگونه کنش خشونت‌آمیز یا حرکت تروریستی، واکنشی جدی نشان دهد».

یک مقام نظامی مصر نیز روز گذشته به خبرگزاری رویترز گفت ارتش آن کشور «هیچ قدم (اولیه‌ای) بر نمی‌دارد، اما شدیدا در برابر هرگونه دعوت به خشونت‌ یا تروریسم سیاه از سوی رهبران اخوان‌المسلمین یا هوادارانش می‌ایستد».

در عین حال ژنرال عبدالفتاح سیسی، فرمانده ارتش، که به یکی از مهم‌ترین بازیگران صحنه سیاسی مصر تبدیل شده است، دوم مرداد ماه در سخنانی خواستار برپایی تظاهراتی در روز جمعه شد تا «به این نهاد نظامی «اجازه و اختیار» مقابله با خشونت‌ها را بدهد.

فراخوان این تظاهرات که برای امروز درخواست شده است با واکنش هواداران مرسی روبه‌رو شد. اخوان‌المسلمین آن را به مثابه «اعلام جنگ داخلی» دانسته‌اند.

اخوان‌المسلمین خود فراخوانی برای برپایی تظاهراتی پس از نماز جمعه چهارم مرداد ماه داده است.

محمد عبدالعزیز، یکی از سخنگویان جنبش «تمرد» (شورش) مصر که از مهم‌ترین کنش‌های سیاسی اجتماعی جوانان آن کشور علیه محمد مرسی به شمار می‌رود نیز گفته است جمعه «مصر را پاکیزه خواهیم کرد».

عبدالعزیز به رویترز گفته است «اجازه نمی‌دهیم انقلاب نابود شود».

آنچه مخالفان مرسی «انقلابی» تازه در مصر می‌نامند، هواداران رئیس‌جمهوری سرنگون شده «کودتا» نامیده‌اند.

مخالفان مرسی او را به تمامیت‌خواهی متهم کرده‌اند و هواداران او انتخابش را در روندی دمکراتیک مشروع و سرنگونیش را نامشروع می‌دانند.

طی ناآرامی‌های روزهای گذشته، برخورد هواداران و مخالفان مرسی به درگیری‌هایی انجامیده که با تلفاتی همرا بوده است.

در تازه‌ترین دور این خشونت‌های مرگبار، در پایان تیرماه و آغاز مرداد ماه، بیش از ۱۵ نفر کشته شدند. در عین حال دست‌کم دو انفجار نیز در کنار مقر نیروهای امنیتی رخ داده که بر نگرانی‌ها افزوده است.

دور تازه از خشونت‌ها نیز عمدتا بین هواداران و مخالفان مرسی رخ داده است.

اخوان‌المسلمین نیروهای امنیتی را متهم کرده است که به «کشتار تظاهرکنندگان در راهپیمایی‌های مسالمت‌آمیز ادامه می‌دهند».

ارتش مصر و هوادارن این نهاد نیز اخوان‌المسلمین و طرفداران محمد مرسی را در خیابان‌ها، مسبب خشونت‌ها می‌دانند.

کاخ سفید واشینگتن روز گذشته و پس از انتشار فراخوان‌ها، از نیروهای امنیتی مصر خواست تا حداکثر امنیت را برای طرف‌ها تامین کرده و جلوی درگیری بین رقبای بحران مصر را بگیرد.

در مصر دولتی انتقالی تشکیل شده است تا مقدمات برگزاری تصویب قانون اساسی و انتخاباتی جدید را فراهم کند؛ اخوان‌المسلمین از پیوستن به این روند سرباز زده است.

رادیوفردا: صادق آملی لاریجانی رئیس قوه قضائیه ایران می‌گوید که معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ دوباره همچون «افعی که جانشان گرما خورده و به جنبش افتاده‌اند» سر بر آورده‌اند.

به نظر می‌رسد سخنان آملی لاریجانی در واکنش به فعالیت‌های اخیر اصلاح‌طلبان ایراد می‌شود که پس از پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ایران، شدت یافته است. وی در سخنان خود صریحا از دوران «اصلاحات» یاد کرده است.

حسن روحانی که با شعار «اعتدال» پا به عرصه رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری اخیر ایران گذاشت، از حمایت اصلاح‌طلبان برخوردار شد. برخی گمانه زنی‌ها هم از احتمال حضور برخی از چهره‌های اصلاح طلب در دولت روحانی حکایت دارد.

به گزارش خبرگزاری مهر، آملی لاریجانی که چهارشنبه ۲ مرداد در جلسه مسئولان عالی قضایی سخن می‌گفت، اظهار داشته است: «در این مدت اخیر کسانی که اهل فتنه سال ۸۸ و در جریان اصلاحات قائل به سکولاریزه شدن کشور و سیاست بودند و راه امام را بر نمی‌تافتند دوباره سر برآورده‌اند و گویی افعی جانشان گرما خورده است و به جنبش افتاده‌اند اما اشتباه می‌کنند چرا که امت تفکرات این گروه را برنمی‌تابد و تعرّب بعد از هجرت در ایران اسلامی ما جایی ندارد.»

«فتنه» اصطلاحی است که آیت الله خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران و اصولگرایان، در توصیف اعتراض‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ به کار می‌برند. بخش بزرگی از اصلاح‌طلبان که می‌گفتند در این انتخابات «تقلب گسترده و سازماندهی شده» روی داده است، دست به اعتراض زدند.

آملی لاریجانی در ادامه گفته است: «برخی گروه‌ها در سال‌های گذشته در عین زیرکی هم مدعی انقلاب بودند و هم تمام تلاششان را برای جدا کردن انقلاب از مسیر و جهت اصلی و دوری از ولایت فقیه به عنوان آموزه اصلی حضرت امام به کار بستند.»

او افزوده است که این گروه‌ها «دخالت قرآن و سنت را در همه شئون بشری نمی‌پذیرفتند.»

رئیس دستگاه قضایی ایران ادامه داده است: «تمام کسانی که به تفکر سکولار اعتقاد دارند و می‌خواهند دموکراسی غربی را جانشین فهم قرآنی قرار دهند باید بدانند که حضرت امام شاخص انقلاب است و به اندازه کافی بینات و محکمات ایشان و سخنانشان در دسترس است و اینگونه افراد و گروه‌ها راه به جایی نخواهند برد و وضع سیاسی کشور به گونه‌ای نیست که مجال فعالیت‌های مدیریتی برای آنها باشد.»

در روزهای اخیر، برخی شخصیت‌ها و رسانه‌های اصولگرا، پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری را «پیروزی گفتمان اصولگرایی» توصیف کرده‌اند. روزنامه کیهان که آن را نماینده رهبر جمهوری اسلامی مدیریت می‌کند، از آن جمله رسانه‌ها است.

محمد خاتمی، رئیس جمهوری پیشین ایران که از حامیان حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری بود، اخیرا در سحنانی، خواستار رفع حصر خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد شد.

خاتمی در این باره گفته است: «در صورت بروز این اتفاق مبارک بسیاری از کدورت‌هایی که در گذشته بوده از بین برود و یا کمتر شود و دل‌ها به هم پیوند بیشتری بخورد به سوی آینده نگاه کنیم. البته هیچ وقت گذشته را نمی‌شود فراموش کرد ولی فاجعه این است که در گذشته بمانیم.»

موسوی و کروبی دو نامزد معترض به انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸، حدود ۳۰ ماه است که در حصر خانگی به سر می‌برند. زهرا رهنورد همسر میرحسین موسوی هم به همراه همسرش در حصر است.

دیگربان: غلامعلی حداد عادل نزدیک‌ترین نماینده مجلس به علی خامنه‌ای از علی لاریجانی به خاطر رای نیاوردن عباسعلی کدخدایی در مجلس برای ادامه حضور در شورای نگهبان «گلایه» کرده است.

هادی حسینی یکی از نمایندگان مجلس این مطلب را به نقل از حداد عادل در گفتگو با خبرگزاری «تسنیم» بیان کرده است.

حسینی گفته آقای حداد عادل در جلسه فراکسیون اصول‌گرایان مجلس که روز سه‌شنبه (اول امرداد) برگزار شد٬ اعلام کرد به خاطر رای ندادن مجلس به کدخدایی٬ نزد لاریجانی «گله» کرده است.

آن‌طور که این نماینده مجلس گفته٬ آقای لاریجانی هم در واکنش به این انتقاد حداد عادل چنین اظهار کرده که «هیچ توافقی برای انتخاب نشدن کدخدایی میان فراکسیون رهروان ولایت نبوده است.»

عباسعلی کدخدایی هفته گذشته از سوی صادق لاریجانی٬ رئیس قوه قضائیه برای عضویت در شورای نگهبان به مجلس معرفی شده بود که با مخالفت نمایندگان از ادامه حضور در این شورا بازماند.

حذف این عضو شورای نگهبان بازتاب‌های قابل توجهی در میان محافظه‌کاران داشته به طوری که گروهی از نمایندگان محافظه‌کار از این مسئله اظهار تاسف کرده‌اند.

یک هفته پس از حذف کدخدایی٬ گزارش‌هایی از نقش فراکسیون رهروان ولایت (که زیر نظر علی لاریجانی اداره می‌شود) در این تصمیم مجلس منتشر شده است.

آقای حسینی گفته گروهی از اعضای فراکسیون اصول‌گرایان (که زیر نظر غلامعلی حداد عادل اداره می‌شود) معتقدند فراکسیون «رهروان ولایت» در اقدامی سازمان یافته مانع از ادامه حضور کدخدایی از شورای نگهبان شده‌اند.

وی با رد این موضوع گفته که کدخدایی به خاطر «دفاع بدی» که از وی در مجلس شد و همچنین به خاطر نداشتن رابطه خوب با نمایندگان از ادامه حضور در شورای نگهبان بازمانده است.

دیگربان: علی لاریجانی و فراکسیون «رهروان ولایت» پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ تسویه حساب با سپاه پاسداران٬ شورای نگهبان٬ محمدتقی مصباح یزدی و «جبهه پایداری» را آغاز کرده‌اند.

فراکسیون «رهروان ولایت» که زیر نظر علی لاریجانی در مجلس اداره می‌شود در نخستین گام خود مانع از ادامه حضور عباسعلی کدخدایی در شورای نگهبان شد که این اقدام فراکسیون یادشده با انتقاد و «گلایه» فراکسیون «اصول‌گرایان» و غلامعلی حداد عادل مواجه شده است.

اعضای این فراکسیون در شرایطی رای به حذف کدخدایی از شورای نگهبان دادند که وی در سال‌های اخیر برخورد‌های نامناسبی با گروهی از آنها داشت.

فراکسیون «رهروان ولایت» که به واسطه علی لاریجانی رابطه دوستانه‌ای نیز با اکبر هاشمی رفسنجانی دارد٬ با حذف کدخدایی واکنش معناداری به رد صلاحیت هاشمی رفسنجانی از سوی این شورا در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ نشان داد.

این فراکسیون و علی لاریجانی در دومین گام خود تلاش‌ها برای قرائت گزارش کمیته حقیقت‌یاب مجلس درباره وقایع ۲۲ بهمن سال گذشته قم را نیز آغاز کرده‌اند.

در این گزارش موسسه «امام خمینی»٬ گروه «پرتو» وابسته به محمدتقی مصباح یزدی و سپاه پاسداران به عنوان سه عامل اصلی این وقایع معرفی شده‌اند.

نمایندگان عضو فراکسیون «اصول‌گرایان» نیز که رابطه نزدیکی با مصباح یزدی و سپاه دارند هم نسبت قرائت علنی این گزارش هشدار داده‌اند.

در صورت انتشار علنی این گزارش٬ دومین گام لاریجانی و گروهی از نمایندگان مجلس در تسویه حساب با سپاه٬ مصباح یزدی و «جبهه پایداری» با موفقیت برداشته خواهد شد.

بی‌بی‌سی: یک سازمان بین‌المللی مدافع حقوق و امنیت رسانه‌ای با اشاره به تهدید‌ها علیه روزنامه‌نگاران مقیم خارج از ایران و همچنین بازداشت روزنامه‌نگاران در داخل کشور، خواستار اقدام جامعه جهانی و اتحادیه اروپا برای تامین آزادی و امنیت روزنامه‌نگاران ایرانی شده است.

سازمان گزارشگران بدون مرز در بیانیه روز اول مرداد، ۲۳ ژوئیه، درباره وضعیت روزنامه‌نگاران بازداشت‌شده فریبا پژوه و محمد چراغی و همچنین مادر فرهاد نوری، روزنامه‌نگار وبسایت “مجذوبان نور”، ابراز نگرانی شده است.

این سازمان مدافع آزادی بیان می‌گوید در سال جاری میلادی، یعنی در ۷ ماه گذشته، “بیش از ۷۰ مورد تهدید” علیه روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران ایرانی مستقر در خارج از کشور را ثبت کرده است.

این سازمان اشاره کرده است که شماری از خانواده‌های روزنامه‌نگاران مقیم خارج از ایران، احضار و بازجویی شده‌اند و یا با تماس تلفنی و پیامک مورد آزار بوده‌اند.

گزارشگران بدون مرز از کاترین اشتون، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا خواسته است “در برابر اقدام‌های عامدانه جمهوری اسلامی ایران در نقض قوانین بین‌المللی، موضعی قاطعانه‌ اتخاذ کند.”
نگرانی درباره دو روزنامه‌نگار و مادر یک روزنامه‌نگار

در این بیانیه درباره وضعیت فریبا پژوه، روزنامه‌نگار روزنامه‌های چاپ داخل ایران و همکار سابق رادیو بین‌المللی فرانسه ابراز نگرانی کرده است.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید این روزنامه‌نگار که از ۱۹ تیرماه بازداشت شده، در سلول‌های بند امنیتی ۲۰۹ تحت نظر وزارت اطلاعات نگه داشته می‌شود.

شیرین عبادی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل در این باره گفته که خانم پژوه “بدون هیچ دلیل خاصی و صرفا به دستور بازجوی امنیتی بازداشت و روانه زندان انفرادی شده است”.

به گفته این وکیل مدافع، “عدم استقلال قوه قضاییه موجب گردیده که قضات دادسرا و دادگاه‌های انقلاب طبق خواسته‌های مامورین امنیتی عمل کنند.”

طبق بیانیه سازمان گزارشگران بدون مرز، فرزانه نوری، مادر فرهاد نوری، روزنامه‌نگار وبسایت “مجذوبان نور”، به دو سال حبس تعزیری محکوم شده در حالی که بازجویی‌‌ها از او “بیش از هر اتهامی علیه خود او، در باره فعالیت‌های پسرش بود.” فرهاد نوری در حال حاضر خارج از کشور به سر می‌برد.

این سازمان مستقر در پاریس همچنین درباره وضعیت محمد چراغی، مستندساز و خبرنگار سابق صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ابراز نگرانی کرده که پس از احضار به وزارت اطلاعات در ٣٠ تیرماه امسال بازداشت شده است.

سازمان گزارشگران بدون مرز می‌گوید این بازداشت “به خاطر فعالیت‌های اطلاع‌رسانی در جریان انتخابات خرداد ماه بوده است”.

این سازمان در بیانیه خود گفته است که اطلاعی از محل نگهداری آقای چراغی در دست نیست.

اعضای خانواده کارکنان بخش فارسی بی‌بی‌سی نیز در معرض فشار و تهدید نیروهای امنیتی ایران قرار داشته‌اند و برخورد با آنان، واکنش نهادهای بین‌المللی را به دنبال داشته است.

رادیوفردا: قایقی که ده‌ها پناهجو، از جمله گروه بزرگی از شهروندان ایرانی سرنشین آن بودند، در راه استرالیا در آب‌های اندونزی غرق شد و دست‌کم سه نفر نیز بر اثر این سانحه کشته شده‌اند.

دو نفر از کشته‌شدگان کودکند و هنوز مشخص نیست که شمار کشته‌شدگان یا ناپدیدشدگان تا چه اندازه افزایش پیدا کند.

بسیاری از سرنشینان این قایق از ایران بودند و خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌گوید تا کنون ۱۵۷ نفر نجات پیدا کرده‌اند.

یکی از امدادگران در محل سانحه به این خبرگزاری گفته است سن کودکانی که جسد آنها پیدا شده بین یک تا پنج سال است.

این امدادگر می‌گوید «برخی از مسافران از حضور ۲۰۰ مسافر در این قایق خبر داده‌اند ولی برخی دیگر هم گفته‌اند که شمار سرنشینان ۱۶۰ نفر بوده است».

بر اساس گزارش‌ها بیشتر مسافران این قایق نجات پیدا کرده‌اند.

در گزارش‌های اولیه گفته شده بود به جز مسافران ایرانی بقیه عمدتا اهل سریلانکا بودند. اما خبرگزاری آسوشیتدپرس از قول امدادگری که در محل سانحه حضور دارد، پس از ایران هویت عمده پناهجویانی که نجات پیدا کرده‌اند را عراقی عنوان کرده است.

این حادثه عصر سه‌شنبه رخ داد و امدادگران استرالیایی و اندونزیایی برای عملیات نجات به جنوب جاوه، جایی که قایق دچار سانحه شد، روانه شدند. مسئولیت عملیات نجات بر عهده نیروهای اندونزیایی‌ست.

این تازه‌ترین سانحه غرق شدن یک قایق حامل پناهجویان در استرالیا تنها ده روز پس از آخرین سانحه مرگبار از این دست رخ می‌دهد؛ سوانحی که بارها در آب‌های اندوزی رخ داده و بسیاری را به کام مرگ کشیده است.

در آخرین آنها در ۲۳ تیرماه اعلام شد نه تن از جمله یک کودک در آب‌های جزیره کریسمس ناپدید شدند.

هجوم پناهجویان از راه دریایی به استرالیا در حالی انجام می‌شود، که آن کشور قوانین سخت‌گیرانه‌ای را علیه مهاجرت غیرقانونی به مرحله اجرا گذاشته است.

این پناهجویان که عمدتا شهروندان ایران، افغانستان و سریلانکا هستند، پس از رسیدن به استرالیا، معمولا به جزایری فرستاده می‌شوند که اردوگاه‌هایی برای نگهداریشان ساخته شده است.

دولت استرالیا ۲۸ تیرماه اعلام کرد که از این پس تمام پناهجویانی که با قایق خود را به آن کشور می‌رسانند به پاپوا گینه نو می‌فرستد؛ کشوری که در امتداد اندونزی در اقیانوس آرام قرار دارد.

در عین حال مهاجران غیرقانونی سبب شدند تا دولت استرالیا از اندونزی بخواهد شرایط دادن روادید به شهروندان ایرانی را سخت‌تر کند.

اندونزی هم در نهایت از پایان مرداد ماه صدور روادید در فرودگاه‌های خود را برای ایرانیان متوقف می‌کند، آنچه از سال ۲۰۰۵ میلادی رواج داشته است.