اخبار

دیگربان: مصطفی پورمحمدی٬ وزیر دادگستری گفته جمهوری اسلامی از نظر اقتصادی در «مضیقه» است و صادرات نفت آن به کمتر از یک میلیون بشکه در روز آن‌هم با قیمت ۵۶ دلار رسیده است.

آقای پورمحمدی خطاب به کشور‌های غربی که به گفته وی با «رذالت» قیمت نفت را کاهش داده تا جمهوری اسلامی را تحت فشار قرار دهند گفته مردم ایران از هیچ چیز نمی‌ترسند.

وی افزوده تحمل مردم در برابر سختی‌ها زیاد است و با افزایش فشار‌ها٬ مقاومت آنها نیز بالا خواهد رفت و هرگز عقب‌نشینی نخواهند کرد.

این عضو کابینه حسن روحانی همچنین گفته تلاش آمریکا برای ایجاد فشار اقتصادی بر مردم ایران «بی‌نتیجه» خواهد ماند.

کاهش جهانی قیمت نفت در هفته‌های اخیر موجب بروز نگرانی‌های عمیقی در میان مقام‌های جمهوری اسلامی شده و تلاش‌های آنها برای توقف این روند تاکنون بی‌نتیجه مانده است.

رادیوفردا: میرحسین موسوی، از کاندیداهای معترض به نتایج اعلام‌شده انتخابات ۸۸ در ایران، در تازه‌ترین پیام خود از حصر خانگی نسبت به «اتهام برانداز بودن» خود واکنش نشان داده و آن را «ناشی از بی‌تقوایی و ضعف بهتان‌زنندگان» دانسته‌است.

تازه‌ترین اظهارات آقای موسوی روز شنبه ۶ دی در وب‌سایت خبری کلمه، نزدیک به میرحسین موسوی، منتشر شده‌است.

آقای موسوی در این اظهارات، موضوع براندازی را «اتهام‌زنی و دروغ‌پردازی» دانسته و گفته‌است که «برانداز کسانی هستند که از جیب مستضعفان و پابرهنگان و فقرا فسادهای عظیم را در کشور ایجاد کرده‌اند.»

در روزهای اخیر، هفته‌نامه صبح صادق وابسته به اداره سیاسی سپاه پاسداران در تازه‌ترین شماره خود نوشته‌بود که دلیل اصلی حصر زهرا رهنورد، میرحسین موسوی و مهدی کروبی اعتراض به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ نیست.

این هفته‌نامه در شماره اول دی‌ماه خود نوشته‌بود که «فتنه بستری بود که سران فتنه با حرکت نسنجیده و شتاب‌زده در آن، که حمایت لحظه‌به‌لحظه دشمنان نظام را به همراه داشت، خیلی زود به مرحله براندازی نظام رسیدند و رسیدن به این مرحله علت و دلیل روشن حصر آنان شد.»

در ادبیات بخشی از نیروهای اصول‌گرا «فتنه» به اعتراض‌های پس انتخابات سال ۸۸ گفته می‌شود.

مندرجات این هفته‌نامه در رسانه‌های دیگر نیز بازتاب یافته و اکنون وب‌سایت «کلمه» آن را «جریان موج تبلیغاتی وسیع رسانه‌های حکومتی علیه همراهان جنبش سبز» توصیف می‌کند.

میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی، رهبران اعتراض‌ها به انتخابات ریاست جمهوری ۸۸، از بهمن ۸۹ بدون محاکمه در حصر خانگی به سر می‌برند.

موسوی: آماده‌ام حقایق مربوط به سرچشمه‌های فساد عظیم را بیان کنم

به گزارش کلمه، آخرین نخست‌وزیر ایران در واکنش تازه خود همچنین گفته‌است: «اینجانب و رهنورد از ابتدای حصر بارها از طریق زندانبانان، به مسئولان امر برای حضور در دادگاهی علنی و صالح اعلام آمادگی کرده‌ایم.»

موسوی گفته‌است: «بنده آماده‌ام تا ضمن پاسخ‌گویی به اتهامات، حقایق مربوط به سرچشمه‌های فساد عظیمی که کشور و انقلاب را در خود غرق کرده‌است، بیان کنم.»

وی در مورد روند قضایی پرونده خود تاکید کرده‌است که «ادعای اخیر تفهیم اتهام، کذب و بی‌معنی است و ما تا کنون چند بار خواستار حضور یک مقام قضایی برای تعیین وضعیت حقوقی و همچنین رسیدگی به ورود غیر قانونی و حضور چندماهه بدون مجوز درون منزل شده‌ایم که به‌رغم قول‌های داده شده اما هیچ‌گاه اقدامی صورت نگرفت.»

میرحسین موسوی همچنین تاکید کرده‌است که «آنان اگر به جای اتهام‌زنی‌های کذب و بی‌معنا، رشد و بلوغ یک ملت را آشوب عده‌ای بزغاله و گوساله نمی‌خواندند، امروز مجبور نبودند مفاسد بزرگ را انکار کنند و با جنگ‌های روانی و راه‌اندازی کاروان‌های روایت، افکار عمومی را از خطرات این‌همه فساد و تباهی منحرف سازند.»

ذکر «راه‌اندازی کاروان‌های روایت» در اظهارات میرحسین موسوی به طرحی به نام «کاروان روایت فتنه» اشاره دارد که در روزهای اخیر راه‌اندازی شده‌است.

به گزارش خبرگزاری فارس، این کاروان که از شهر قم به سوی تهران حرکت کرده «با موضوع بازخوانی وقایع سال ۸۸ و حضور شاهدان عینی آن واقعه در سطح شهر تهران» به راه افتاده است.

بنابراین گزارش، «کاروان روایتگری فتنه»، در تهران، برخی وقایع مربوط به اعتراضات ۸۸ در این شهر را مورد بررسی قرار داده و با حضور در برخی نقاط مربوط به اعتراضات سال ۸۸ در تهران «اقدام به روایتگری این مکان‌ها برای حاضران کرده‌است.»

خودنویس: محمد جواد لاریجانی می‌گوید دروغ بستن به «ولایت» موجب خروج از دین می‌شود. دری نجف‌آبادی هم خواستار «توبه‌ی سران فتنه» شده و یک مقام دیگر هم گفته رفع حصر کار مطهری نیست و نیاز به تایید رهبری دارد.

در آستانه‌ی نزدیک شدن به سال‌روز «نهم دی» حملات به معترضان به انتخابات جنجالی ۸۸ و نیز میرحسین موسوی و مهدی کروبی افزایش یافته است. نهم دی، روزی است که حکومت ایران با برپایی یک تظاهرات فرمایشی اعلام کرد که اعتراضات مردم پایان یافت.

اگرچه یک سال بعد از «نهم دی و پایان فتنه» و در بهمن ماه ۸۹، مردم ایران مجددا به خیابان آمدند و اعتراض خود را اعلام کردند که همان روزها حصر خانگی سران معترض انتخابات هم آغاز شد، اما حکومت ایران با چشم‌پوشی از ماجراهای بهمن ۸۹، همه ساله مراسمی برای «نهم دی» برگزار می‌کند و اظهارنظرها و حملات به «سران فتنه» هم شدت می‌گیرد.

لاریجانی: دروغ بستن به ولایت منجر به خروج از دین می‌شود

در همین راستا محمدجواد لاریجانی٬ دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه با انتقاد از اقدامات «سران فتنه» گفته است که دروغ بستن به ولایت منجر به «خروج از دین» می‌شود. وی با انتقاد از عملکرد روشن‌فکران و اصلاح‌طلبان در وقایع سال ۸۸ نیز گفته «نفاق» در عمل نخستین نشانه‌های «منحرفین» وقایع آن سال بود.

لاریجانی هدف اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات سال ۸۸ را سرنگونی ولایت فقیه و نظام جمهوری اسلامی عنوان کرد.

رفع‌ حصر کار مطهری نیست، نیاز به تایید رهبری دارد

در اظهارنظری دیگر هم نماینده رهبر جمهوری اسلامی در سازمان بسیج گفت که تلاش برای رفع حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی باید «پنهانی» باشد و تصمیم «مراکز قانونی» دراین باره نیز در‌‌ نهایت باید به تایید رهبر جمهوری اسلامی برسد.

محمدرضا تویسرکانی تاکید کرد که تلاش‌های افرادی مانند علی مطهری برای رفع حصر سران معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ باعث «پیچیده‌تر شدن این موضوع» می‌شود.

تویسرکانی گفته «مراکز قانونی» در نظام تصمیم به حصر این افراد گرفته‌اند و تنها‌‌ همان مراکز اختیار رفع حصر را دارند.

علی مطهری، نماینده تهران در مجلس، تاکنون بار‌ها خواستار رفع حصر میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی شده است.

وی روز ۱۵ مهر در نامه‌ای به حسن روحانی از وی خواست تا به عنوان رییس جمهوری و رییس شورای عالی امنیت ملی ایران برای رفع حصر این سه نفر اقدام کند و در صورت «مسامحه» آقای روحانی این موضوع «در قالب سوال» از رییس جمهوری در مجلس پیگیری خواهد شد.

دری نجف‌آبادی: سران فتنه برای برگشت به جامعه باید توبه کنند

و در اظهارنظر دیگری هم دری نجف‌آبادی، وزیر سابق اطلاعات با بیان اینکه «ولایت، ستون خیمه انقلاب است» گفته است: «سران فتنه برای برگشت به جامعه باید توبه کنند.»

به گزارش «تسنیم [2]» دری نجف‌آبادی گفت: «آنچه در جریان سال ۸۸ و فتنه‌ای که فتنه‌گران به راه انداختند اعتراض نبود چراکه برای اعتراض درون انقلاب اسلامی راه اعتراض مشخص است و شورای نگهبان و جریان ها و دستگاه‌های ذیربط مشخص شده در حالیکه فتنه گران برخلاف این شیوه های قانونی، یک اردوکشی تمام عیار خیابانی با همراهی عوامل و دشمنان خارجی و به ویژه سیستم دروغ پراکنی بی‌بی‌سی خبیث و دیگر رسانه‌های غربی به راه انداختند و کشور را با مشکل مواجه ساختند.»

وی با بیان اینکه در طول تاریخ همیشه مساله‌ی «فتنه» وجود داشته گفت: «از ۲۰۰ سال و بیشتر فتنه و فتنه‌گران و جریان‌های نفاق همچون منافقان، لیبرال‌ها و خوارج و ملی مذهبی‌های معاند در مقابله با اسلام ناب محمدی بوده‌اند که حتی در دوران حضرت علی نیز شاهد حضور همین خوارج علیه ولایت و جایگاه والای ولایت نیز فتنه می‌کردند.»

رادیوفردا: توسط رضا تقی زاده

در بهمن سال ۱۳۵۷ و پس از انتشار «اعلامیه بی‌طرفی ارتش» رژیم پادشاهی ایران سقوط کرد و آیت‌الله خمینی در تهران قدرت را به دست گرفت. طی مراسمی به مناسبت نخستین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی (۲۲ بهمن سال ۱۳۵۸) روح الله خمینی طی نطقی، خطوط کلی سیاست صدور «انقلاب اسلامی» را ترسیم کرد.

او گفت «ما انقلابمان را به تمام جهان صادر می‌کنیم چرا که انقلاب ما اسلامی است و تا بانگ «لا اله الا الله و محمد رسول الله» بر تمام جهان طنین نیفکند، مبارزه هست و تا مبارزه در هر کجای جهان علیه مستکبرین هست، ما هستیم.»

آیت‌الله خمینی بعد از فروپاشی نظام پادشاهی ۲۵۰۰ ساله ایران، به پیروزی اندیشه «تلفیق اسلام و سیاست» و به قدرت رسیدن اسلام در بقیه نقاط جهان باور داشت.

او پیش از به قدرت رسیدن، اندیشه «ولایت فقیه» را مطابق خواسته‌های خود شکل داده و منتشر ساخته بود. در نخستین سال بعد از رسیدن به قدرت اظهار داشت: ما باید به شدت هرچه بیشتر، انقلاب خود را به جهان صادر کنیم و این طرز فکر را که قادر به صدور انقلاب نیستیم، کنار بگذاریم. البته اینکه می‌گوییم انقلاب ما به همه جا صادر بشود، این معنی غلط را از آن برداشت نکنند که ما می‌ خواهیم کشورگشایی کنیم. همه کشور‌ها باید در محل خودشان باشند. ما می‌ خواهیم این چیزی که در ایران واقع شد و خودشان از ابر قدرت‌ها فاصله گرفتند، این در همه ملت‌ها و در همه دولت‌ها انجام بشود. معنی صدور انقلاب این است که همه ملت‌ها و همه دولت‌ها بیدار شوند.»

روح‌الله خمینی قصد داشت انقلاب اسلامی را ابتدا به کشورهای با اکثریت شیعه منطقه (عراق-لبنان و بحرین) صادر و در مرحله بعد در سایر جوامع مسلمان (سنی) به قدرت برساند. در اجرای بخش اول این سیاست، آیت‌الله خمینی در ۳۰ فروردین سال ۱۳۵۹ و بعد از به گروگان گرفته شدن کارمندان سفارت آمریکا در تهران ارتش عراق را به شورش دعوت کرد.

کیهان در‌‌ همان روز نوشت: «امام (خمینی) ارتش عراق را به قیام دعوت کرد»

یک ماه بعد آن، ارتش عراق به مرزهای ایران حمله کرد و در منطقه نبردی آغاز شد که بزرگ‌ترین جنگ بعد از جنگ جهانی دوم شمرده می‌شود. جنگ ایران و عراق به سرعت واکنشهای گسترده‌تر قدرت‌های فرا منطقه‌ای (آمریکا و اتحاد شوروی سابق) را تحریک کرد و سرانجام با مداخله موثر آمریکا و همراهی رهبران وقت کرملین، بعد از هشت سال خاتمه یافت و اولین تلاش برای صدور انقلاب اسلامی از رسیدن به نتیجه بازماند.

الگوی صدور انقلاب

ولادیمیر ایلیچ لنین، رهبر انقلاب بلشویکی سال ۱۹۱۷ روسیه که بعد از رسیدن به قدرت، «اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» را بنیان گذاشت، در مجموعه اندیشه‌های خود که دو سال پیش از به قدرت رسیدن (سال ۱۹۱۵) انتشار یافته بود شعار «ایالات متحده اروپا» را مطرح ساخت.

هدف و انتظار ابتدایی لنین به قدرت رسیدن دولت‌های انقلابی سوسیالیستی نخست در اروپا و در مرحله بعد صدور انقلاب به تمامی جهان و مسلط ساختن دیکتاتوری‌های کارگری بر جوامع سرمایه داری (کاپیتالیست)، و خرده سرمایه‌داری (بورژووازی) بود.

لنین در مجموعه اندیشه‌های خود (بخش چهارم) می‌گوید «ما باید محصول (اندیشه) سوسیالیستی خود را سازمان بدهیم، با بقیه جهان سرمایه‌داری (استکباری) مقابله کنیم، نظر مردم مظلوم (مستضعفان) سایر کشور‌های جهان را به خود جلب کنیم، بین آن‌ها شورش علیه سرمایه‌داری (استکبار) به پا کنیم، و در جایی که ضروری بود حتی به نیروی نظامی (جنگ) علیه طبقات فاسد (معادل استکباری و طاغوتی در انقلاب اسلامی در ایران) و دولت‌های آن‌ها متوسل شویم».

این الگوها پس از به قدرت رسیدن انقلاب اسلامی در ایران مو به مو پیگیری شده و نتایج منطقه‌ای و فرا منطقه‌ای آن‌را در ظهور گروه‌های افراطی مسلمان می‌توان دید.

جوزف استالین که بعد از مرگ لنین جانشین او شد در ماه آوریل سال ۱۹۲۴ در نوشته‌ای تحت عنوان «اساس لنینیسم»، شعار «ایالات متحده اروپا» ی لنین را که منیفست صدور انقلاب کارگری به کشورهای اروپایی است چنین تشریح کرد «انقلابی که در یک کشور موفق شده نباید محدود به خود و خودکفا بماند، بلکه باید به عنوان سرمایه و وسیله در خدمت پیروزی دیکتاتوری کارگری در بقیه کشور‌ها قرار بگیرد (صدور انقلاب).»

داعش و اندیشه حکومت اسلامی

در نگاه من داعش فرا‌تر از عنوان خبر ساز‌ترین، که تاثیر‌گذار‌ترین رویداد سال ۲۰۱۴ جهان است. داعش نماد گسترش «اسلام سیاسی» در جهان مسلمان (و غیر مسلمان) نیست؛ تجسم عینی آن است که اینک در مناطقی از عراق و سوریه به قدرت رسیده و در بقیه جوامع جهان بذر شورش علیه نظام‌های قراردادی را می‌پاشد.

«حکومت اسلامی» که در ایران آن را بیشتر به نام داعش می‌شناسند در کشورهای مسلمان نشین از فیلیپین تا شمال و غرب آفریقا شاخه‌هایی یافته است که در صورت پایدار ماندن واحد مرکزی، به رشد خود ادامه خواهند داد.

در مصر گروه تروریستی «انصار بیت المقدس» افراطگرایانی را که پیش‌تر با اخوانی‌ها همراه بودند و بعد از فرو پاشیدن دولت محمد مرسی پراکنده شدند، به خود جذب کرده و گاهی خود را «ولایت سینا» معرفی می‌کند. شمار همراهان مسلح این گروه را تا ۲۰۰۰ نفر برآورد می‌کنند.

در بخشی از سوریه و در کنار گروه «جبهه النصره» که شاید دومین گروه بزرگ افراطی سنی مسلح است، «گروه خراسان» قرار گرفته که تا ماه سپتامبر واشینگتن آنرا بزرگ‌ترین خطر امنیتی علیه خود معرفی می‌کرد.

در الجزایر سازمان «جندالخلافه» به رهبری فردی بنام ابو سلیمان اعلام موجودیت و با ابوبکر البغدادی اعلام بیعت کرده است. «جهاد گران اسلامی» گروه دیگری است که در الجزایر فعال است و تهدید به اعمال خشونت به سبک داعش می‌کند.

در لیبی، «انصار شریعت» و در شهر درنا «جهادگرایان» واحد‌های گشت امر به معروف درست کرده‌اند و به اجرای احکام اسلامی اصرار می‌ورزند.

در نیجریه «بوکو حرام» و در فیلیپین «ابو سیاف» با ابوبکر البغدادی بیعت کرد و مدعی ارعاب و اعمال خشونت‌اند.

در غرب و مرکز آسیا طالبان در پاکستان و افغانستان مدعی دولت‌اند. در تاجیکستان گروه‌های اسلام گرای افراطی فعال‌تر از پیش شده‌اند. «جماعت انصارالله» و «جنبش اسلامی ازبکستان» علیرغم مقابله نیروهای امنیتی به یارگیری در تاجیکستان و ازبکستان مشغول شده‌اند.

گزارش‌های متعددی حاکی از احتمال فعال شدن دوباره گروه‌های مسلح مسلمان در چچن و قفقاز شمالی است.

دو محور مشترک گروه‌های افراطی مسلمان با داعش و «اعلام بیعت» با «حکومت اسلامی» جهان‌بینی مشابه و همچنین انگیزه دست یافتن به قدرت با استفاده از فرصت فراهم آمده است.

در یک نگاه گذرا، رشد قارچی افراط گرایی اسلامی یادآور ظهور و رشد گروه‌های چریکی مارکسیست، لنینیست، و مائوییست طی دهه‌های شصت و هفتاد در جهان است که از شرق آسیا تا قلب آفریقا و آمریکای لاتین را پوشانده بود.

این گروه‌ها با تحلیل رفتن تدریجی بضاعت‌های مالی و تدارکاتی مرکز پشتیبانی روحی و تدارکاتی آن‌ها (مسکو) رو به ضعف نهادند و با سقوط اتحاد شوروی آرام آرام از میان رفتند.

انتظار می‌رود که باقی مانده دولت‌های چپ از دوران سیطره کمونیسم در آمریکای لاتین نیز بعد از اعلام عادی شدن مناسبات واشینگتن با هاوانا ماهیت خود را تغییر دهند.

افراط گرایی اسلامی امروز در جهان که نماد و تجسم عینی آن گروه داعش است بیش از آنکه دست پرورده قدرت‌های مسیحی و نتیجه توطئه آن‌ها باشد، محصول دیررس به قدرت رسیدن حکومت اسلامی به رهبری روح الله خمینی در ایران و آغاز رقابت شیعه-سنی و پیگیری اندیشه تلفیق اسلام با سیاست و اجرای سیاست صدور انقلاب است.

این روند یاد آور صدور افکار سوسیالیستی به سراسر جهان از ابتدای به قدرت رسیدن بلشویک‌ها در روسیه و استفاده رهبران انقلاب اسلامی ایران از شیوه بسط دادن دامنه اسلام سیاسی است.

این روند در صورت پایان گرفتن رقابت شیعه سنی در منطقه رو به تحلیل خواهد گذاشت و شاخه‌های کوچک و بزرگ آن در سراسر جهان خشک خواهند شد-چنانکه از گروه ظفار به عنوان نمونه در عمان امروز تنها نامی باقی مانده است.

پس از سقوط اتحاد شوروی، رقابت اردوگاه مارکسیست-لنینیستی شوروی سابق با مائویسم چین پایان یافت و پس از ختم رقابت، کمونیسم در چین نیز تغییر ماهیت داد.

در صورت ساقط شدن یکی از دو شاخه قدرت شیعه- سنی (تهران و ریاض) رقابت در دو اردوگاه خاتمه یافته و اردوی باقی مانده دستخوش تغییر ماهیت جداگانه خواهد شد.

در صورت قبول این پیش فرض باید انتظار داشت که گروه‌های افراط گرای اسلامی نیز با پایان رقابت اسلام سیاسی در دو اردوگاه سنی و شیعه تدریجا آب شده و به تاریخ بپیوندند.

————————————–

یادداشت‌ها بیانگر نظر نویسندگان آنهاست و نه بازتاب دیدگاه‌های رادیو فردا.

بی‌بی‌سی: آن نماز جمعه یک ماه پس از انتخابات برگزار می شد

رضا تقوی رئیس شورای سیاستگذاری ائمه جمعه ایران می گوید که نیروهای دولتی نماز جمعه ۲۶ تیر ۱۳۸۸ به امامت علی اکبر هاشمی رفسنجانی که پس از اعتراضات گسترده علیه نتایج انتخابات انجام می شد را “به زحمت” و “با چنگ و دندان” کنترل کردند.

او در مصاحبه با تلویزیون ایران در پاسخ به این سوال که “آیا آیت الله هاشمی رفسنجانی از امامت نماز جمعه کناره گیری کردند یا کنار گذاشته شدند؟” گفت:‌ “آن جریان، یعنی فتنه ۸۸، خسارت های زیادی داشت و آن هفته ای که قرار شد جناب آقای هاشمی به نماز جمعه بیاید ما واقعا از یکی دو روز قبل شب و روز بسیار سختی داشتیم که نماز جمعه را چگونه کنترل کنیم و این جمعیت را که هر آن ممکن بود نماز جمعه را به هم بریزند و نگذارند ایشان صحبت کنند.”

هواداران رهبر جمهوری اسلامی ایران، اعتراضات خیابانی علیه نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ را “فتنه” می نامند.

آن نماز جمعه یک ماه پس از انتخابات درحالی برگزار می شد که اعلام پیروزی فوری محمود احمدی نژاد در برابر میرحسین موسوی اعتراضات گسترده ای را به دنبال داشت.
آن مراسم با حضور میرحسین موسوی و مهدی کروبی برگزار شد

آن مراسم با حضور میرحسین موسوی و مهدی کروبی نامزدهای مورد حمایت اصلاح طلبان و منتقدان حکومت برگزار شد و مخالفان از فرصت امامت اکبر هاشمی رفسنجانی برای بیان مجدد اعتراض به نتایج انتخاباتی که رهبر ایران به آن مهر تایید زده بود استفاده کردند.

در آن مراسم شعارهایی چون “آزادی، آزادی”، “یا حسین، میرحسین”، “دولت کودتا، استعفا، استعفا”، “زندانی سیاسی آزاد باید گردد” و “برادر شهیدم، رأیت رو پس می گیرم” سرداده شد.

رضا تقوی در مورد آن نماز جمعه گفت: “باید بگویم که به قدری نیروهای امنیتی و انتظامی و بچه های ستاد نماز جمعه تهران واقعا کمک کردند که نماز جمعه به هم نریزد و با همه کنترل باز یکی پاشد و بین دو نماز جمعه و نماز عصر شعار داد اما ماموری که آنجا بود به صورت این شخص زد و او را از نماز جمعه بیرون کرد که صورت او مجروح هم شد.”

او اضافه کرد:‌ “ما با چنگ و دندان سعی کردیم که نماز جمعه آن روز را حفظ کنیم. اگر نماز جمعه آن روز به هم می ریخت معلوم نبود که نمازهای جمعه بعدی به هم نریزد یا شهرستان های دیگر را بشود کنترل کرد.”

او می گوید که قبل از آن نماز جمعه با هاشمی رفسنجانی صحبت کرده بود و از او خواسته بود “در جهت وحدت” حرف بزند.
در آن مراسم شعارهایی چون “آزادی، آزادی”، “یا حسین، میرحسین” سرداده شد

اما آقای تقوی اضافه کرد:‌ “خود ایشان هم آن روز شاهد بودند که ما نماز جمعه را به چه زحمتی اداره کردیم.”

پس از نمازجمعه ۲۶ تیر ۸۸ درگیری هایی میان مخالفان دولت با پلیس و نیروهای بسیج گزارش شد.

پلیس و نیروهای بسیج در بیرون دانشگاه تهران (محل برگزاری نمازجمعه) به سمت هزاران تن از معترضان که شعار “مرگ بر دیکتاتور” می دادند گاز اشک آور پرتاب کردند و به آنها یورش بردند. همچنین ده ها نفر از معترضان دستگیر و با کامیون منتقل شدند.

هاشمی رفسنجانی در آن نماز جمعه از جمله خواستار آزادی کسانی شد که پس از انتخابات در جریان اعتراضات دستگیر شده بودند.

رضا تقوی در این مصاحبه همچنین گفت که “فکر نمی کنم که ایشان (هاشمی رفسنجانی) باز برای نماز جمعه بیایند.”

رادیوفردا: معاون پژوهش در دانشگاه آزاد واحد مسجدسلیمان در استان خوزستان روز جمعه از تشکیل کمیته برای آسیب‌شناسی خودکشی‌های «اخیر» در این شهر و تعیین اعتباری تا سقف ۲۰ میلیون تومان برای این کمیته خبر داد.

احمد نیامدپور، معاون دانشگاه آزاد مسجدسلیمان، روز جمعه، پنجم دی، در مصاحبه با خبرگزاری کار ایران، ایلنا، گفت که این کمیته با همکاری یک نماینده از سازمان بهزیستی و پس از دریافت اطلاعات تکمیلی از دادستانی و نیروی انتظامی رسما کار خود را آغاز خواهد کرد.

به گفته آقای نیامدپور، این کمیته تحقیقاتی از اساتید متخصص در زمینه جامعه‌شناسی و روان‌شناسی تشکیل شده است.

در حالی که وی اشاره‌ای به آمار خودکشی‌های «اخیر» در شهر مسجدسلیمان نکرده است، در ماه‌های اخیر برخی از رسانه‌های محلی آمار خودکشی در این شهر را «نگران‌کننده» خوانده‌اند.

پیشتر نیز محمدرضا کرمزاده، عضو شورای اسلامی شهر مسجدسلیمان، از ۳۳۱ مورد خودکشی در این شهر در سال ۹۰ خبر داده و گفته بود که ۱۲ مورد از این خودکشی‌ها منجر به مرگ افراد شده است.

به گفته آقای کرمزاده، اکثر افرادی که اقدام به خودکشی کرده‌اند زیر ۲۵ سال داشته‌اند.

پایگاه خبری ایبنانیوز نیز در هفته پایانی اردیبهشت سال جاری از سه مورد مرگ ناشی از خودکشی در مسجدسلیمان ظرف تنها یک هفته خبر داده بود.

بر اساس سرشماری سال ۸۵، شهرستان مسجدسلیمان بیش از ۲۷۱ هزار نفر جمعیت دارد. از این شهر به عنوان پایتخت نفت ایران نام برده می‌شود و آن طور که در گزارش‌ها آمده نفت اولین بار در سال ۱۹۰۸ در ایران و در این شهر کشف شده است.

با وجود این گزارش مسئولان استانی از آمار گسترده فقر و بیکاری در این شهرستان حکایت دارد.

از جمله هوشمند صفایی، مدیرکل رفاه اجتماعی استانداری خوزستان، روز اول آذر، آمار بیکاری مسجدسلیمان رابیش از ۴۰ درصد و بیشترین میزان بیکاری در استان خوزستان ذکر کرده بود.

نرخ بیکاری ایران در تابستان سال جاری ۹.۵ درصد اعلام شد.

از ابتدای سال جاری تا پایان تیرماه بیش از ۱۴۳۷ تن در ایران به دلیل آن چه خودکشی تشخیص داده شده جان خود را از دست داده‌اند. از این میان، ۹۸۵ تن مرد و ۴۵۲ تن زن بوده‌اند.

سازمان پزشکی قانونی ایران روز ۱۷ شهریور اعلام کرده بود که آمار خودکشی در چهارماهه نخست امسال نسبت به مدت مشابه سال پیش، افزایش پیدا کرده است.

بر اساس آمار اعلام شده از سوی سازمان پزشکی قانونی کشور همچنین در ۹ ماهه اول سال گذشته ۳۱۲۵ تن در حوادثی که مشکوک به خودکشی تشخيص داده شد، جان خود را از دست داده‌اند که از ميان آنها ۹۸۲ تن زن و ۲۱۴۳ تن مرد بودند.

رادیوفرانسه: در حالی که طی هفته‌های اخیر قیمت جهانی نفت سیر نزولی داشته، قیمت این کالای در آسیا، پس از آتش گرفتن یک مخزن نفت خام در بندر سدره، مهم‌ترین پایانه نفتی لیبی، اندکی افزایش یافت؛ به طوری که نفت شیرین سبک آمریکا امروز در بازار سنگاپور، برای تحویل در ماه فوریه، با ۲۸ سنت افزایش، به بشکه‌ای ۵۶ دلار و ۱۲ سنت رسید.

این مخزن نفت پس از آن آتش گرفت که شبه نظامیان اسلامگرا با موشک به پایانه نفتی سدره و همچنین یک نیروگاه برق در نزدیکی شهر سرت واقع در شرق لیبی حمله کردند و دست کم ۲۲ سرباز را کشتند.

اغلب این سربازان ارتش لیبی، مسؤول حفاظت از نیروگاه برق بودند.

سخنگوی نیروهای محافظ مناطق نفتی به خبرگزاری فرانسه گفت که موشک های شلیک شده به سوی سدره و رأس لانوف شلیک به یکی از مخازن نفت خام بندر سدره اصابت کرده و موجب آتش سوزی آن شده است.

این دو پایگاه به همراه البریقه، جزو «هلال نفتی» لیبی است که در فاصله بنغازی و طرابلس قرار دارد. این مناطق، مهمترین پایگاه‌های نفتی لیبی به شمار می روند، که طی روزهای اخیر صحنه درگیری میان نیروهای دولتی و شورشیان اسلامگرای گروه «فجر لیبی» بوده است.

این گروه شبه نظامی دو هفته پیش حرکت خود را به طرف «هلال نفتی» در عملیاتی موسوم به «عملیات برای آزادسازی میادین نفتی» آغاز کردند.

در حالی که قبل از روز سیزدهم دسامبر، یعنی پیش از آغاز حملات اخیر اسلامگراها، لیبی روزانه ۸۰۰ هزار بشکه نفت در روز تولید می کرد، این کشور در نظر داشت که تولید نفت خود را در سال ۲۰۱۴ به روزانه یک میلیون بشکه در روز افزایش دهد.

اما مقامات لیبی این هفته اعلام کرد که میزان تولید نفت این کشور به دلیل درگیری ها در مناطق نفتی کاهش یافته و اکنون به روزانه ۳۵۰ هزار بشکه در روز رسیده است.

شرکت ملی نفت لیبی اعلام کرده که اکنون تولید نفت این کشور حتی نیازهای داخلی را نیز تامین نمی کند و همچنین اجازه نمی دهد لیبی به تعهدات خارجی خود عمل کند.

خبرگزاری هرانا: یغما فشخامی، روزنامه نگار اصلاح طلب، بازداشت شد.

به گزارش هرانا به نقل از کلمه؛ آقای فشخامی که از خبرنگاران سیاسی روزنامه روزان بوده است، توسط ماموران امنیتی بازداشت شده است.

روزنامه روزان دو روز قبل با دستور دادستان تهران توقیف موقت شد.

گفته می‌شود که علت توقیف این روزنامه، ویژه نامه‌ای بوده که روز شنبه به مناسبت سالگرد درگذشت آیت الله العظمی منتظری منتشر شد.

رادیوفردا: رسانه‌های ایران روز پنج‌شنبه، چهارم دی‌ماه، از برکناری جعفر میلی منفرد، معاون آموزشی وزارت علوم، به دست وزیر علوم خبر دادند. انتصاب آقای میلی منفرد به این سمت از جمله دلایل استیضاح رضا فرجی دانا، وزیر سابق علوم، بود.

برکناری برخی از معاونان وزارت علوم از جمله خواسته‌های نمایندگان مجلس شورای اسلامی عنوان شده بود.

به گزارش خبرگزاری مهر، مجتبی شریعتی نیاسر، دانشیار دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تهران، به عنوان معاون آموزشی وزارت علوم جانشین جعفر میلی منفرد خواهد شد.

آقای میلی منفرد در ابتدای تشکیل کابینه حسن روحانی، رئیس جمهور، برای تصدی وزارت علوم معرفی شد، اما نمایندگان مجلس به او رای اعتماد ندادند.

انتصاب آقای میلی منفرد به سمت معاون آموزشی وزارت علوم از جمله دلایل استیضاح و برکناری رضا فرجی دانا، وزیر پیشین علوم، در جلسه ۲۹ مردادماه مجلس بود.

برکناری آقای میلی منفرد در حالی است که او پیشتر در روز شنبه، ۲۴ آبان، به همراه سعید سمنانیان، مشاور وزیر و رئیس مرکز هیئت‌های امنای وزارت علوم، در نامه‌های جداگانه به محمدعلی نجفی، سرپرست این وزارتخانه، استعفای خود را اعلام کرده بود، اما آقای نجفی استعفای آنان را نپذیرفت.

محمد فرهادی، وزير علوم، پس از کسب رای اعتماد مجلس درباره این استعفا گفته بود که «همکاران علمی و دانشگاهی ما کار خود را انجام می‌دهند».

وی در عین حال تاکید کرده بود که هر فردی که وارد سازمانی می‌شود باید «تیم خودش را بچیند».

برکناری برخی از معاونان وزارت علوم از جمله خواسته‌های نمایندگان مجلس بود.

علی لاریجانی، رئیس مجلس، نیز در انتهای جلسه استیضاح رضا فرجی دانا، در ۲۹ مرداد اعلام کرده بود که اسحاق جهانگیری، معاون اول حسن روحانی، وعده داده که معاونان مورد نظر نمایندگان مجلس برکنار خواهند شد.

در همین حال علی مطهری، نماينده تهران در مجلس، در مخالفت با رای اعتماد به آقای فرهادی گفته بود که رای اعتماد به وی پس از مخالفت با گزینه‌های پیشنهادی قبلی، مجلس را به «منطق دوگانه و يک بام و دو هوا» متهم کرده و «اين شائبه را پيش می‌آورد که معامله‌ای در کار است».

مجلس شورای اسلامی ایران روز سه‌شنبه، ۲۷ آبان، به فخرالدین احمدی دانش آشتیانی، چهارمین وزیر پیشنهادی آقای روحانی، برای وزارت علوم، تحقیقات و فناوری رای نداد.

محمود نیلی احمدآبادی دیگر گزینه پیشنهادی آقای روحانی نیز روز چهارشنبه، هفتم آبان، نتوانست رای اعتماد از نمایندگان مجلس شورای اسلامی کسب کند.

مجتبی شریعتی نیاسر، معاون آموزشی جدید وزیر علوم، به خبرگزاری مهر گفت که طی یکی دو روز آینده فعالیت خود را در این وزارتخانه آغاز خواهد کرد.

آقای شریعتی نیاسر که مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کاردیف، کارشناسی ارشد و دکتری را از دانشگاه منچستر بریتانیا دریافت کرده هم اکنون دانشیار دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تهران است.

خودنویس: در حال حاضر اطلاعات دقیقی از ناقضان حقوق بشر که در کشتار ۶۷ شرکت داشتند، در دست نیست، نزدیک به سی سال از این نمونه آشکار جنایت علیه بشریت سپری شده است.

به جز لاجوردی و محمدی گیلانی به دلیل خفقان شدید و چرخش اطلاعات بسیار محدود، اطلاعات کاملی از قضات دادگاه‌های انقلاب تهران و دادستانی آن زمان در دست نیست. اما آیا چنین جنایت‌هایی را می‌توان بخشید که نوعی از انسان بودن را از بین بردند.

نزدیک به سی سال از آن حوادث گذشته است کسی که در آن مقطع سی ساله یا ۴۰ ساله بوده اکنون بین ۶۰ سال یا ۷۰ ساله است یا شاید از دنیا رفته باشد. به طور حتم اگر زنده باشند موقعیت شغلی ان زمان را ندارد و احتمالاً بازنشسته است اما اطلاعات آنها از بین نرفته است. با وجود نبود امکانات اینترنتی، اطلاعات جامع و کاملی از ناقضان حقوق بشر در دهه ۶۰ وجود ندارد ولی اتفاقات ده پانزده سال اخیر و نسل جدیدی که با آن قضایا درگیر بوده‌اند به دلیل امکانات اینترنتی در دسترس و قابل لمس است.

می‌توان گفت در حال حاضر یک بانک اطلاعاتی مربوط به ناقضان حقوق بشر در ایران وجود دارد که می‌بایست به روز شود، پرونده قطوری از جنایت، تجاوز و تبعیض. درحال حاضر اطلاعات جرائم سیستماتیک، آگاهانه و سازمان یافته افرادی نظیر قاضی مرتضوی، صلواتی، سماواتی و پیرعباسی به راحتی قابل دسترسی است.

در طول هشت سال قضاوت سعید مرتضوی در دادگاه مطبوعات که از او به عنوان یکی از بدنام‌ترین قاضیان جمهوری اسلامی ایران به لحاظ نقض حقوق بشر در ایران یاد می‌شود ۱۲۰ نشریه توقیف و بسیاری از روزنامه گاران و مدیران مطبوعات بازداشت شدند. همه ازقساوت‌های قصاب مطبوعات نوشتند و گفتند اما باید به همین بسنده کرد؟ آیا این تمام رسالت کسانی است که به آن‌ها ظلم شده است؟ با توجه به قوانین بین المللی کسی که حکم شکنجه و غیر انسانی را صادر کرده باشد قابل تعقیب بین المللی است.

در این سال‌ها، تمامی کسانی که از ایران خارج شدند به خصوص اهالی مطبوعات در سال‌های اخیر پیرامون فجایعی نظیر تهدید به تجاوز، تهدید به قتل خانوادگی، اتهام اخلاقی و اتهام‌های جاسوسی مقالات و مصاحبه‌های بسیاری نوشته و داشته‌اند.

پس از توقیف این ۱۲۰ نشریه آیا روزنامه نگاران، صاحبان نشریه و سردبیران این نشریه‌ها جرات داشتند که از مرتضوی شکایت کنند؟ این جرات وجود ندارد. مرتضوی فردی بود که خود را از دادیاری و سپس ریاست دادگستری شهر بابک به دادستان کل تهران و در این اواخر سرپرستی سازمان تامین اجتماعی رساند و حال دادستان قدرتمند تهران به بی‌صلاحیتی مادام‌العمر محکوم شده است.

در زمان مناصبی که مرتضوی برعهده داشت شاهد توقیف فله‌ای نشریات در دوارن اصلاحات، قتل زهرا کاظمی، عکاس ایرانی کانادایی، بازداشت بسیاری از وبلاگ نویسان و در ‌‌نهایت فجایع کهریزک بودیم. تا کی باید بخوانیم و بشنویم که ما را کتک زدند، شکنجه کردند، غیرقانونی بازداشت کردند، آیا جرات داریم از او شکایت کنیم؟ اگر گرایش به انتزاعی شدن و تبدیل شکایت به حرف را مبنا بگذاریم به جایی نمی‌رسیم. دست برداریم از اینکه هر چیزی را به دستمایه‌ای تبدیل کنیم برای کسب شرافت و درآمد.

اگر می‌خواهیم اعتباری کسب کنیم یا اگر مقوله ساده‌لوحی و قصور سیاسی در نظر گفته شود یا درآمد و اشتغال مانع از شکایت از امثال مرتضوی است بحث جداگانه‌ای است، در غیر این صورت، آن تعداد از بازداشت شدگان کهریزک و مطبوعات که پس از وقایع سال ۸۸ از کشور خارج شدند چرا سکوت کرده‌اند؟

به یاد بیاوریم آن زمان که آقای مرتضوی در کسوت دادستان استان تهران همراه هیاتی در نشست شورای حقوق بشرشرکت کرد. او مثل محمد صحرارودی که در ترور عبدالرحمن قاسملو، دبیرکل وقت حزب دموکرات کردستان ایران شرکت داشت این شانس راداشت که بازداشت نشود. البته صحرارودی با اسم مستعار و با پوشش دیپلماتیک به اتریش رفت اما مرتضوی با هویت اصلی خود به ژنو رفت. آیا در آن زمان، یکی از منتقدان و شاکیان مرتضوی به عنوان شاکی خصوصی از او شکایت کردند؟ خیر.

آیا نسل جدیدی که ستم‌های این رژیم را دیده‌اند، بازمانده‌های جنایات کهریزک که در خارج کشور به سر می‌برند حاضرند از سعید مرتضوی و علی‌اکبر حیدری‌فر شکایت کنند؟ خانواده قتل‌های زنجیره‌ای چطور؟

کسانی که در دوران جدید سرکوب از سال ۷۰ به این سو از ایران خارج شدند نظیر فرج سرکوهی، رضا براهنی، مرحوم منصور کوشان که همراه با محمد مختاری و محمد جعفر پوینده موتور محرک کانون نویسندگان بودند هیچ اقدام عملی انجام ندادند.

روزنامه نگاران و مطبوعاتی‌های خارج ایران هم به همین ترتیب، هیچ اقدامی برای دادخواهی صورت ندادند. به جز ترور میکونوس هیچ یک از بازمانده‌های قتل‌های زنجیره‌ای که اکنون در خارج کشور به سر می‌برند اقدامی برای شکایت از عوامل این جنایات صورت ندادند.

به نظر می‌رسد در این میان عده‌ای از این شرایط به وجود آمده به دنبال کسب پرستیژ اجتماعی و برخی دیگر به دنبال کسب درآمد هستند اما هنوز ظالم بر مسند قدرت نشسته است.

اما باید بپذیریم که این رژیم، نیازی به افشاگری ندارد. این رژیم به جرات نیاز دارد. به شکایت کسانی از خانواده‌های کشته‌شدگان، از زندان کشیدگان و از تبعیدیانی که از ایران خارج شده‌اند. چیزی تغییر نکرده است. آیا وقت آن نرسیده که از مرور خاطرات درد‌هایمان دست برداریم، چون درد مشمول مرور زمان شده است. باید پذیرفت که پرونده این جنایات بعنوان جنایت علیه بشریت باید در مهم‌ترین مرجع قضایی دنیا مورد بررسی و بازخواست قرار گیرد.

باید گفت که در مورد این رژیم به حد کفایت افشاگری شده، شاید به اندازه سال‌های حاکمیتش در سازمان ملل محکوم شده است. اما همچنان هیچ امیدی به دادخواهی در درون دستگاه قضائی جمهوری اسلامی وجود ندارد. درنتیجه یک سئوال مهم مطرح می‌شود که چه می‌توان کرد؟ درواقع برای پاسخ به این سئوال، می‌بایست قبول کنیم که ماهیت جنایت مهم است.

به جرات و با شجاعت می‌توان گفت که خانواده‌ها، مادران، خواهرو برادرهای بسیاری از قربانیان کشتارهای دهه شصت که بسیاری از اعضای خانواده‌هایشان در ایران هستند در دادگاه ایران تریبونال حاضر شدند و شهادت دادند. کسانی که در ایران خانواده دارند وعقبه‌شان بریده نشده است. دهه ۶۰ با وجود اندک اطلاعات باقی مانده از دانه درشت‌های ناقضان حقوق بشر در آن سال‌ها برای نسل باقی مانده از آن کشتار، انگیزه‌ای برای دادخواهی ایجاد کرده است.

نسل باقی مانده از کشتارهای خونین دهه ۶۰ با توجه به نبود اطلاعات دقیق از ناقضان حقوق بشر در آن زمان، فضای خفقان و گذشت سی سال از آن دوران، تلاش خود را برای دادخواهی ادامه دادند و ثمره آن تلاش‌ها تشکیل دادگاه ایران تریبونال بود.

همه ما به دنبال این هستیم که این شکایات را به یک حکم قضایی و حکم جلب بین المللی تبدیل کنیم. می‌بایست روزی با این ناقضان حقوق بشر رودررو شویم. با آن‌ها صحبت کنیم. دست کم با نماینده یا یکی از مدافعانشان، نمی‌توان علیه این همه تمامیت‌خواهی تا این اندازه سکوت کرد. بیاییم از ناله دست برداریم. وقت آن رسیده که بهای این ناله‌ها را بپردازیم. آیا باید ببخشیم یا فراموش کنیم؟

زین خلق پر شکایت و گریان شدم ملول….. آن‌های و هوی نعره مستانم آرزوست.