اخبار

بی‌بی‌سی: محمدعلی جعفری فرمانده سپاه پاسداران با تاکید بر اینکه مذاکره کنندگان هسته ای “تا به امروز توانسته اند از حقوق ملت ایران به شایستگی دفاع کنند” گفت: “ملت ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از تلاش های صادقانه و مجاهدت های سیاسی این عزیزان و ایستادگی روی خطوط قرمز تعیین شده، قدردانی می کنند”.

روابط عمومی سپاه، امروز سه شنبه ۱۸ فروردین گزارش داد که آقای جعفری این اظهارات را در حاشیه همایش فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و “در پاسخ به برخی از ابهامات مطرح شده پیرامون بیانیه اخیر هسته‌ای” بیان کرده است.

سرلشکر جعفری افزود: “مطمئن هستیم همان‌گونه که رئیس محترم جمهور و وزیر محترم امور خارجه و اعضای برجسته این تیم به صراحت مطرح کردند، خط قرمز ما علاوه بر پذیرفتن حق چرخه غنی سازی هسته ای و تحقیق و توسعه در این حوزه، لغو همه تحریم های مرتبط به عنوان نقطه مرکزی مطالبات ملت ایران است.”

فرمانده سپاه، در عین حال تاکید کرده است که “بی صداقتی و عدم پایبندی آمریکایی ها به تعهدات و عدم اعتماد به آنها، مسیر سختی را برای آینده این جهاد دیپلماتیک ترسیم می کند”.

مطمئن هستیم همان‌گونه که رئیس محترم جمهور و وزیر محترم امور خارجه و اعضای برجسته این تیم به صراحت مطرح کردند، خط قرمز ما علاوه بر پذیرفتن حق چرخه غنی سازی هسته ای و تحقیق و توسعه در این حوزه، لغو همه تحریم های مرتبط به عنوان نقطه مرکزی مطالبات ملت ایران است
فرمانده سپاه پاسداران

ایران و کشورهای گروه ۱+۵، پنج روز پیش با صدور بیانیه ای در شهر لوزان سوئیس اعلام کردند که بر سر چارچوب راه هایی برای حل اختلافات موجود در مورد برنامه هسته ای ایران به تفاهم رسیده اند.

این تفاهم، مورد حمایت صریح تعدادی از مقام های جمهوری اسلامی از جمله رئیس جمهور، رئیس مجلس، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و حمایت نسبی تعدادی دیگر از مقام های ایرانی از جمله جمعی از ائمه جمعه قرار گرفته است. با وجود این، تعدادی از نمایندگان مجلس و رسانه های اصولگرا، منتقد سرسخت بیانیه لوزان هستند.

محمدعلی جعفری در بخشی دیگر از اظهارات امروز خود گفته است: “آمریکا که در پی تغییر رفتار سیاسی ایران بود، خود به تغییر رفتار سیاسی تن داد و بر خلاف مشی گذشته خود، درمقابل مردم ما، مجبور به فراموش کردن همه گزینه های روی میز و جایگزین سازی مسیر دیپلماسی برای حل موضوع هسته ای شد.”

سرلشکر جعفری، با “هوشمند و شجاع” توصیف کردن مذاکره کنندگان هسته ای ایران، از آنها خواست “در فرصت تعیین کننده پیش رو، حداکثر ظرفیت های قدرتمند خود و مجموعه نظام را برای عزّت انقلاب اسلامی و کشور و نیز لغو همزمان تحریم ها به کار گیرند.”

وی افزود: “ملت بزرگ ایران بر اساس شعار نورانی ‘دولت و ملت، همدلی و همزبانی’ در یک صف واحد، پشتیبان جبهه دیپلماتیک هسته ای خود خواهند بود.”

رهبر جمهوری اسلامی، سال ۱۳۹۴ را سال “دولت و ملت، همدلی و همزبانی” نامیده است.

از آیت الله خامنه ای، هنوز در مورد تفاهم لوزان اظهارنظری منتشر نشده است.

رادیوفردا: باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، می‌گوید اینکه از ایران خواسته شود در توافقی برای اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی‌اش، اسرائیل را به رسمیت بشاسد، «قضاوتی به طور اصولی نادرست» است.

رئیس‌جمهوری ایالات متحده، در گفت‌وگویی با رادیو همگانی ملی آمریکا، ان‌پی‌آر، ۱۷ فروردین گفته است «این نکته که ما ایران را موظف کنیم در توافقی که نظامی نبودن برنامه‌ هسته‌ایش را ثابت می‌کند، اسرائیل را به رسمیت بشناسد، مانند این است که بگوییم، ما هیچ توافقی را با ایران امضا نمی‌کنیم، مادامی که ماهیت حکومت ایران به طور کلی عوض شود».

او افزوده است «و به نطر من، این قضاوتی به طور اصولی نادرست است».

وب‌سایت رادیو ان‌پی‌آر می‌گوید، رئیس‌جمهوری ایالات متحده گفته است هدف او از رسیدن به توافقی با ایران «دقیقا به این خاطر است که نمی‌توانیم در مورد تغییر طبیعت رژیم ایران، اطمینان خاطر داشته باشیم. دقیقا به همین خاطر است که ما نمی‌خواهیم (آنها) به بمب اتمی دسترسی پیدا کنند. اگر ایران ناگهان به آلمان، سوئد یا فرانسه تغییر پیدا کند، آن وقت می‌توان گفت‌وگوی دیگری درباره زیربنای اتمی آن کرد».

این سخنان پس از آن مطرح می‌شود که در پی تفاهم لوزان سوئیس، که چهارچوب رسیدن به توافق نهایی در پایان ماه ژوئن را مشخص کرده است، مقام‌های ارشد اسرائیل به انتقادهایی گسترده از آن پرداختند.

در صدر این مقام‌ها، نخست‌وزیر اسرائیل قرار دارد که روز جمعه خواسته بود تا توافق نهایی با ایران دربرگیرنده «تعهد روشن و بدون ابهام تهران برای به رسمیت شناختن اسرائیل باشد».

بنیامین نتانیاهو، روز یک‌شنبه نیز با توصیف تفاهم لوزان به «توافقی بد» افزوده است «يک توافق خوب زيرساخت‌های گسترده برنامه هسته‌ای ايران را به عقب می‌برد، ايران را ملزم می‌کند که رفتار خصمانه‌اش در منطقه، ترور جهانی و خواسته‌ها و اقدامات‌اش را برای نابودی اسرائيل متوقف کند».

طی روزهای گذشته و در پی رسیدن به چهارچوب توافق احتمالی نهایی، رسانه‌ها و سیاستمداران موافق و مخالف در ایالات متحده، به طور گسترده‌ای به بیان نظرات و دیدگاه‌های خود پرداخته‌اند.

• بیشتر بخوانید: کارزار همه‌جانبه مخالفان و موافقان توافق با ایران

رئیس‌جمهوری آمریکا، در روز دوشنبه علاوه بر مصاحبه با رادیو ان‌پی‌آر، در عین حال طی تماسی تلفنی با سلطان قابوس، پادشاه عمان، تاکید کرد که «با عمان و دیگر متحدان منتطقه‌ای» آمریکا برای «متوجه کردن تهران به فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده‌اش در منطقه (خاورمیانه)» همکاری می‌کند.

این گفته‌ها خود بخشی از تلاش‌های واشینگتن برای قانع کردن هم‌پیمانان منطقه‌ای ایالات متحده، توصیف شده است که توافق نهایی به معنی نرم شدن واشینگتن در قبال نقش ایران در منطقه خاورمیانه نیست.

خودنویس: سياست هسته‌ای ايران، جنايت عليه ملت ايران بوده است و نبايد عامل اصلی اين جنايت، رهبر جمهوری اسلامی را از ياد برد. همانطور که بارها نوشته‌ام راه حل بحران اتمی نه حمله نظامی، نه تحريم‌هايی که مردم را نشانه می‌گيرند و نه بستن چنين توافق‌هائی است. توافقی که بدست کسانی صورت گرفته است که ساليان سال با شعار «حق مسلم ماست» اجازه کوچک‌ترين انتقادی را به کسی نمی‌دادند. کسانی که اين توافق را امری مثبت می‌دانند و گاهی توهم برخی از آنان تا جائی پيش می‌رود که ياد مصدق هم می‌افتند (آنهم در کشوری که يک کوچه هم بنام مصدق وجود ندارد) حداقل چند خطای فاحش را مرتکب می‌شوند.

درباره چارچوب شرائط توافق لوزان [از توافق سخن می‌برم چون تفاهمی که جزئيات آن هم مشخص شده باشد همان توافق است]، در اين مقاله تنها به بخش غنی سازی می‌پردازم. بياد خوانندگان محترم می‌آورم که اينجانب سال‌ها می‌نويسم و می‌گويم که اگر چند کشور در جهان وجود داشته باشند که برای توليد انرژی نياز به انرژی هسته‌ای نداشته باشند يکی از آنها ايران است و راه‌حل‌های ديگری که اقتصاد و مفيد و مناسب با ايران باشد برای توليد انرژی در ايران وجود دارد. اضافه می‌کردم که حتی در صورت راه‌اندازی نيروگاه بوشهر، ايران نياز به راه اندازی صنعت غنی‌سازی ندارد، زيرا ايران نه اورانيوم کافی دارد و نه اصولا به صرفه است که برای يک يا حتی چند نيروگاه صنعت غنی سازی راه اندازی شود.

با اينحال تبليغات رژيم بر اين بود که بايد برای توليد سوخت، سياست هسته‌ای را دنبال کرد و اين اصرار بر داشتن صنعت غنی‌سازی، مشکل اصلی بين ايران و قدرت‌های خارجی شده بود و علت اصلی تحريم‌هايی شد که باعث وارد شدن صدها ميليارد هزينه به اقتصاد ايران شدند. رژيم ايران مصر بود که تنها هدفش از غنی سازی، توليد سوخت برای مصارف صلح آميز است. و حتی در مقابل اين انتقاد جدی که برای يک راکتور نيازی به راه انداختن صنعت غنی‌سازی نيست و سوخت يک راکتور را با چند ده ميليون دلار می‌توان تهيه کرد پاسخ غير مستقيم داده می‌شد که ما بايد مستقل باشيم، شايد سوخت را ندهند و احتمالا راکتورهای ديگر هم خواهيم داشت و بايد صنعا غنی سازی داشته باشيم.

حال ببينيم درباره مسئله غنی سازی چه توافقی صورت گرفته است. از آنجا که متنی که وزارت خارجه ايران درباره تفاهم لوزان منتشر کرد با متنی که وزارتخارجه امريکا منتشر کرده است تفاوت‌های فاحش دارد و آقای ظريف متن وزارتخارجه ايران را فکت شيت [ّFact sheet] ندانست در اين مطلب به فکت شيت وزارت خارجه امريکا رجوع می‌کنيم هر چند در مورد غنی‌سازی اختلاف زيادی با متن منتشره وزارت خارجه ايران نداشت. البته اين سئوال باقی است که چرا ايران متنی منتشر نکرده است. آقای ظريف مدعی شده است آمريکائی ها در متن خود خلاف‌گوئی کرده‌اند اما او تنها به مسئله روند برداشتن تحريم‌ها اشاره کرد که فعلا در اين مقاله به آن نمی پردازيم.

درباره غنی سازی در هر دو متن آمده است (۱):

۱ ـ ايران تا ۱۵ سال اجازه غنی کردن اورانيوم بالای ۴ درصد را نخواهد داشت.

۲ ـ غنی سازی اورانيوم در فردو بکلی متوقف می‌شود. مرکز فردو که ۱۳۰ متر زير زمين است تبديل به يک مرکز تحقيقاتی خواهد شد.

۳ ـ بغير از نطنز مرکز ديگری برای غنی سازی ايجاد نمی شود.

۴ ـ از حدود ۸۰۰۰ کيلو اورانيوم غنی شده در ايران، طی مدت ۱۵ سال، ايران تنها حق دارد ۳۰۰ کيلوگرم آن را ذخيره کند.
(توضيح نگارنده: معلوم نيست که آيا بايد اضافه را به روسيه بفرستند يا رقيق يا اکسيد کنند.)

۵ ـ از ۱۸۴۷۲ دستگاه سانتريفوژ نسل اول فعلی که ۹۰۰۰ تای آن فعال است بمدت ۱۰ سال فقط ۵۰۶۰ تای آن فعال خواهد ماند.
(توضيح نگارنده: اين سانتريفوژها مدلهای بسيار قديمی مربوط به ۵۰ سال پيش هستند و کارکرد آنها يک چهلم کارکرد سانتريفوژهای مدرن است.)

حال فرض را بر اين بگذاريم که ايران فعاليت‌های غنی سازی را برای تهيه سوخت راکتورها به راه انداخته است. از زبان مسوولين رژيم بشنويم که ايران به چه تعداد سانتريفوژ برای تهيه سوخت نياز دارد. آقای خامنه‌ای ۱۶ تير ۱۳۹۳ در يک سخنرانی در جمع مسوولان ارشد نظام به مساله ظرفيت غنی سازی و نياز عملی ايران به اين ظرفيت اشاره کرده بود. او در اينباره گفته بود : «هدف آن‌ها اين است که در موضوع ظرفيت غنی سازی، جمهوری اسلامی ايران را به ۱۰ هزار سو راضی کنند. البته ابتدا از ۵۰۰ سو و ۱۰۰۰ سو شروع کردند، که ۱۰ هزار سو، محصول حدود ۱۰ هزار سانتريفيوژ از نوع قديمی است که داشتيم و داريم، در حاليکه به گفته مسئولان مربوط، نياز قطعی کشور، ۱۹۰ هزار سو است.» (۲)

سو (Seperative Work Unit) ضريب جداسازی يا توان جداسازی اورانيوم ۲۳۵ از اورانيوم ۲۳۸ است که توليد آن برحسب کيلوگرم بيان می‌شود. سو هر يک از سانتريفوژهای کنونی ايران نزديک به يک است. يعنی همانطور که آقای خامنه‌ای گفته است ايران اکنون ۱۰۰۰۰ سو توانائی غنی سازی دارد.

علی اکبرصالحی رئيس سازمان انرژی اتمی نيز بار‌ها اعلام کرده بود که «ايران به دنبال نطنز دوم و فردو دوم نيست بلکه در تلاش است زيرساخت‌های خود را با استاندارد و کيفيت بهتر فعال کند و با بهره گيری از سانتريفيوژهای جديد‌تر کيفيت و ميزان غنی سازی خود را افزايش دهد تا در مجموع بتواند در يک افق چندساله ۱۹۰ هزار سو (SWU) غنی سازی لازم برای تامين سوخت راکتورهای خود انجام دهد.» (۳)

صالحی در ۹ تير ۱۳۹۳ توضيح می‌دهد که «نياز ما در هشت سال آينده برای تامين سوخت سالانه نيروگاه اتمی بوشهر حدود ۱۹۰ هزار «سو» است تا بتوانيم پس از اتمام قرارداد با روسيه سوخت اين نيروگاه و رآکتور تحقيقاتی تهران و رآکتور اراک را تامين کنيم.»

اگر راکتورهای ديگری که ايران بنا دارد از روسيه بخرد را در نظر نگيريم برای توليد ۱۹۰ هزار سو، ايران به حدود ۲۰۰۰۰۰ سانتريفوژ نسل اول نياز دارد. با توجه به اينکه طبق توافق لوزان ايران مجبور است تا مدت ۱۰ سال تنها ۵۰۰۰ سانتريفوژ داشته باشد [يعنی ۵۰۰۰ سو] اين ميزان يعنی ۲.۵ درصد آنچه که لازم ايران دارد می‌باشد. پس در نتيجه می‌توانيم بگوييم تا حداقل ۱۰ سال، جمهوری اسلامی پذيرفته است که تنها دکوری از صنعت غنی سازی در ايران وجود داشته باشد و عملا چيزی برای تهيه سوخت مورد نياز در داخل ايران وجود نداشته باشد. حال سوال اينجاست اين همه هزينه بابت تحريم‌ها پرداخت شده است که ۲.۵ درصد سوخت مورد نياز راکتوری که تنها کمتر از ۲ درصد برق ايران را توليد می‌کند را تامين کنيم؟

نتيجه اينکه در اصل، ايران پذيرفته است که تا ۱۰ سال صنعت غنی سازی موثر نداشته باشد و مجبور باشد تنها از ميزان بسيار کمی سانتريفوژ مدل ۵۰ سال پيش استفاده کند که تا ۱۰ سال آينده همه اسقاطی خواهند بود. نتيجه اينکه شعارها درباره ضرورت غنی سازی برای تامين سوخت راکتورها دروغ بودند. اگر صحت داشتند رژيم نمی توانست هم تعطيل عملی غنی سازی را قبول کند و هم نظارتهای متفاوت [تا نظارت ۲۵ ساله] را بپذيرد. بدين قسم توافق لوزان پرده از يکی از دروغهای رژيم درباره سياست هسته‌ای‌اش برداشت. آيا خود رژيم نمی توانست در همان آغاز تصميم بگيرد که غنی سازی را متوقف کند و دست از غنی سازی که اصولا به هيچ وجه به صرفه هم نيست، بردارد؟ اما اينکار را برای حفظ ظاهر و پوشش دادن به فريب خود نکرده است و حال مجبور شده است زير فشار قدرت‌های خارجی هم غنی سازی را متوقف کند و هم تحريم‌ها کاملا برداشته نمی‌شوند و هم حاکميت ملی را مخدوش می‌کند. اين چگونه توافقی است که برای آن جشن می‌گيرند و اعلاميه شادی صادر می‌کنند؟

از ديد نگارنده سياست هسته‌ای ايران، جنايت عليه ملت ايران بوده است و نبايد عامل اصلی اين جنايت، رهبر جمهوری اسلامی را از ياد برد. همانطور که بارها نوشته‌ام راه حل بحران اتمی نه حمله نظامی، نه تحريم‌هايی که مردم را نشانه می‌گيرند و نه بستن چنين توافق‌هائی است. توافقی که بدست کسانی صورت گرفته است که ساليان سال با شعار «حق مسلم ماست» اجازه کوچک‌ترين انتقادی را به کسی نمی‌دادند. کسانی که اين توافق را امری مثبت می‌دانند و گاهی توهم برخی از آنان تا جائی پيش می‌رود که ياد مصدق هم می‌افتند (آنهم در کشوری که يک کوچه هم بنام مصدق وجود ندارد) حداقل چند خطای فاحش را مرتکب می‌شوند. در بهترين صورت آنها مدعی‌اند که هر جا جلوی ضرر را بگيريم خوب است و بايد اين توافق را مبارک دانست. با اين روش:

۱ـ به جامعه القا می‌کنند که راه حل ديگری وجود نداشت

۲ـ بدنبال مسئولان اين فاجعه نخواهند بود. رژيمی که عامل اين ضررهاست، اگر برای او دست بزنيم او ادامه خواهد و اينبار در عرصه ديگری.

۳ـ جلوی هزينه ها گرفته نشده است. ادامه کار ۵۰۰۰ سانتريفوژ برای چيست؟ ايا اينها برای ايران هزينه بيهوده ندارد. ايا تضمينی هست که بحرانها بخوابند و ايران با غرب رابطه عادی برقرار کند.

۴ـ راه دخالت قدرت‌های خارجی را در امور ايران باز می‌گذارد. توافق لوزان واقعا يکی از نادر توافق‌های نيم قرن اخير است که در برخی از زمينه ها اختيار را به قدرت‌های خارجی می‌سپارد.

بدون حاکميت ملی امکان پيدا کردن راه حلی که حقوق ملی ايرانيان را در نظر گيرد ممکن نيست. يادآوری می‌کنم که تا چه اندازه پيگيری مسائل مهمی چون سياست اتمی برای سرنوشت ما اهميت دارد. بعنوان فايده تکرار اما با افسوس، مقاله را با آنچه در مقاله‌ای در اول بهمن ۱۳۹۲ نوشته بودم به پايان می‌برم:

«از اين‌ رو در زمينه سياست‌های اتمی رژيم و همچنين برخورد قدرت‌های خارجی با آن، شفاف سازی و اطلاع رسانی صحيح و خارج از حب و بغض‌های سياسی از جمله وظيفه‌ای برای پيشبرد حقوق بشر در ايران است. بسيار متاسفم که در اين باره بسيار کم گفته می‌شود و بسيار کم نوشته می‌شود. در آنچه مربوط به فرد فرد مردم ايران می‌شود مسئله اساسی اين است که هرگز با کسانی که بخاطر منافع سياسی خود بحرانهای عظيم را بوجود آوردند برخورد نکرده‌ايم و به محض اينکه به هر نوعی تظاهر کرده‌اند که می‌خواهند به بحران پايان دهند برايشان نيز دست زده‌ايم!

مسلما منظور انتقام‌گيری و فردی کردن مسئله نيست، منظور رسيدگی و ريشه يابی مسائل و شفاف کردن آنهاست تا راه حل مناسب برای جامعه شناخته شود، طوريکه در آينده بنوعی ديگر دچار بحران ديگری نشويم. اگر روزی که گروگانهای امريکايی آزاد شدند بجای اينکه بگوييم “الان وقت چرتکه انداختن نيست” می‌پرسيديم چرا بعد ۴۴۴ روز آزاد شدند و اين «مبارزه با امپرياليسم و استکبار جهانی» چقدر برای ايران هزينه داشته است؟ اگر روزی که آقای خمينی جام زهر را نوشيد و مجبور شد قطعنامه سازمان ملل برای آتش بس با عراق را بپذيرد بجای اينکه دل خوش کرده که جنگ پايان يافته است، می‌پرسيديم: «چرا الان؟ آيا قبلا فرصت‌هايی برای پايان جنگ فراهم شده بود؟ اگر آری، آنها کدام‌ها بودند و چرا از آنها استفاده نکردند؟»، دچار بحران اتمی نمی‌شديم. اکنون نيز درباره اين بحران بجای سپردن سکان و در انتظار نشستن يا دست زدن برای آقايان خامنه‌ای و رفسنجانی و روحانی که خود عامل بوجود آمدن وضعيت امروز هستند تا به اصل آن نپردازيم، فردا باز هم با بحران ديگری برخورد خواهيم کرد!» (۴)

در مقاله ای ديگر به اينکه چگونه اين توافق حق حاکميت ملی را در مسئله هسته‌ای مخدوش کرده است و چرا رژيم به جای تسليم در برابر واقعيتهای تلخ سياست هسته‌ای‌اش و بيان آنها با مردم ترجيح داد برای حفظ ظاهر باجهای بزرگی به قدرت‌های خارجی بپردازد، خواهم پرداخت.

ــــــــــــــــــ
۱) http://www.state.gov/r/pa/prs/ps/2015/04/240170.htm [2] Parameters for a Joint Comprehensive Plan of Action Regarding the Islamic Republic of Iran’s Nuclear Program
http://iusnews.ir/fa/news-details/162534/ [3]
خلاصه ای از راه حل‌های تفاهم شده بین ایران و ۱+۵ برای رسیدن به برنامه جامع اقدام مشترک
۲) http://www.rajanews.com/news/177959 [4]

۳) http://www.tabnak.ir [5]

۴) HTTP://WWW.RADIOZAMANEH.COM/120931 [6] واکاوی مسئله اتمی ایران و دروغ‌های بزرگ آن

دیگربان: حسن فیروزآبادی٬ رئیس ستاد کل نیروهای مسلح امضای بیانیه «لوزان» را به علی خامنه‌ای تبریک گفته و از حسن روحانی٬ محمد‌جواد ظریف و تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران قدردانی کرد.

آقای فیروز‌آبادی در پیام خود که روز یک‌شنبه (۱۶ فروردین) منتشر شده٬ «موفقیت» تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران در «لوزان» را به رهبر جمهوری اسلامی تبریک گفته است.

این مقام نظامی در پیام خود آورده در سایه «هدایت‌های» رهبر و «همت» دولت و تیم مذاکره کننده «گام دیگری در جهت احقاق حقوق مسلم نظام» در مذاکرات مربوط به انرژی هسته‌ای برداشته شده است.

فیروز‌آبادی در بخش دیگری از پیام خود اعلام کرده اطمینان دارد «مراحل آتی مذاکرات» با رهنمود‌های رهبر در مسیر «سلامت و صلاح دولت و ملت» تداوم خواهد یافت.

حسن فیروز‌آبادی بالا‌ترین مقام نظامی پس از علی خامنه‌ای در جمهوری اسلامی است که با انتشار این پیام به صراحت از بیانیه «لوزان» حمایت کرده است.

بیانیه «لوزان» منجر به بروز اختلاف‌های جدی در میان گروهی از نظامیان و محافظه‌کاران تندرو در ایران شده است.

رادیوفردا: گزارش رسانه های خبری در ايران حاکی است که محمد جواد ظريف، وزير امور خارجه ايران روز يکشنبه در يکی از «بی سابقه ترين» جلسه های کميسيون امنيت ملی مجلس نهم با جواد کريمی قدوسی، نماينده اصولگرای مجلس، درگيری لفظی داشته و به دنبال اين جدال لفظی «نيروهای حفاظتی» خبرنگاران و «افراد ديگر حاضر در جلسه را از کميسيون» به بيرون هدايت کرده اند.

پیشتر سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران گفته بود که این کمیسیون در نامه‌‌ای از محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه، برای حضور در این کمیسیون و «ارائه توضیحات درباره بیانیه لوزان» دعوت کرده است.

باشگاه خبرنگاران» وابسته به صدا و سيمای جمهوری اسلامی به نقل از نمايندگان مجلس گزارش داده است محمدجواد ظريف در جریان حضور در کمیسیون امنیت ملی مجلس در روز یکشنبه ۱۶ فروردین با جواد کريمی قدوسی درگيری لفظی داشته است.

جبار کوچکی‌نژاد، نماينده اصولگرا، در اين باره به «باشگاه خبرنگاران» گفته است: آقای کريمی‌قدوسی بحث‌هايی را در رابطه با فوردو و نطنز داشتند.

اين نماينده اصولگرا اضافه کرده است: آقای کريمی‌قدوسی نگرانی‌هايی را مطرح کرد که قبلاً به آقای ظريف تذکر داده شده بود.

جبار کوچکی‌نژاد همچنين گفته است: آقای کريمی‌قدوسی به آقای ظريف گفت حضرت آقا به شما تذکر داده است؛ولی آقای ظريف به آقای کريمی‌قدوسی گفت شما دروغ می‌گوييد به آقا تهمت می‌بنديد و به آقا ظلم می‌کنيد و آقا به من تذکر ندادند.

در همین حال، به گزارش تابناک پس از درگيری لفظی محمد جواد ظريف و احمد کريمی قدوسی «جلسه برای چند لحظه به شدت متشنج شد و نيروهای حفاظتی مجبور شدند سريعا خبرنگاران و افراد ديگر حاضر در جلسه را از کميسيون به بيرون هدايت کنند.»

یک نماينده عضو کمسيون امنيت ملی مجلس که نخواسته نامش فاش شود همچنين به تابناک گفته است: «آقای کريمی‌قدوسی به آقای ظريف گفت حضرت آقا به شما تذکر داده است؛اما ظريف به کريمی‌قدوسی گفت شما دروغ می‌گوييد و با اين گونه حرفها به آقا تهمت می‌بنديد و به آقا ظلم می‌کنيد و در آن جلسه هرگز آقا به من تذکر ندادند.»

این نماینده همچنین اظهار داشت:«ظريف به کريمی قدوسی گفت که شما در آن جلسه حضور نداشتيد و چگونه وقتی در آن حاضر نبوديد می توانيد انقدر راحت دروغ بگوييد، که وی نيز در پاسخ به ظريف گفت من در آن جلسه نبودم اما شنيده ام که در اين جلسه چه گذشته است.»

وی اضافه کرده است که آقای ظريف گفت« شما وقتی نميدانيد لطفا حرفی نزنيد و يا از کسی که در جلسه بود به صورت کامل جزئيات را سوال کنيد و سپس اظهار نظر کنيد، آقای لاريجانی رئيس مجلس در اين جلسه بودند و می تواند در اين مورد شهادت بدهند.»

طبق اين گزارش «بعد از اين، درگيری لفظی قدری بالا گرفت و دکتر ظريف با عصبانيت قصد ترک جلسه را داشت که با پادرميانی اکثريت نمايندگان حاضر که کريمی قدوسی را محکوم می کردند به جلسه بازگشت و پس از مدتی جلسه پايان يافت.»

تابناک همچنين گزارش داده است که نشست روز يکشنبه عصر کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس « يکی از بی سابقه ترين جلسات در دوره نهم مجلس» بوده است.

ايران و کشورهای ۱+۵ روز پنجشنبه دوم آوريل (۱۳ فروردين) در لوزان سوييس با انتشار بيانيه ای اعلام کردند که «چارچوب» های توافق نهايی را مشخص کرده اند.

دیگربان: محمد‌جواد ظریف و تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران به خاطر آنچه «ابهام‌ها»٬ «نقاط ضعف» و عبور از «خطوط قرمز» نظام در بیانیه «لوزان» نامیده شده٬ به مجلس فرا خوانده خواهند شدند.

تعداد قابل توجهی از نمایندگان محافظه‌کار مجلس در نخستین روز کاری در ایران در مصاحبه با رسانه‌ها از وجود «ابهام» در بیانیه مذکور سخن به میان آورده و گفته‌اند ظریف را به مجلس فرا خواهند خواند.

علاء‌الدین بروجردی٬ رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس گفته توافق در خصوص پذیرش پروتکل الحاقی در بیانیه «لوزان» از نظر مجلس «اشتباه» بوده و «بی‌اعتبار» است.

بروجردی افزوده محمد‌جواد ظریف به دلیل «نقض قانون» به مجلس احضار خواهد شد.

حسین نقوی حسینی٬ سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس هم بحث تحریم‌ها در بیانیه «لوزان» را مبهم دانسته و گفته لغو یک‌باره تحریم‌ها در این بیانیه زیر سئوال است.

نقوی حسینی افزوده «راستی آزمایی» آژانس یک شبه انجام نخواهد شد و ممکن است شش ماه، یک سال و یا پروسه‌ای چند ساله برای آن از سوی غربی‌ها مطرح شود.

دیگر نمایندگان محافظه‌کار مجلس نیز با انتقاد از برخی مفاد بیانیه مذکور گفته‌اند تیم مذاکره کننده ایران باید توضیحات بیشتری درباره جزئیات توافق ارائه دهد.

آن‌ها می‌گویند متن فارسی و انگلیسی بیانیه «لوزان» با یکدیگر تفاوت دارد و امیرحسین قاضی‌زاده٬ عضو «جبهه پایداری» هم گفته برای نمایندگان متن انگلیسی ملاک خواهد بود.

دیگربان: خبرگزاری رسمی بسیج بیانیه «لوزان» را پایان رویای توافق «برد‌-‌برد» اعلام کرد و برخی نمایندگان مجلس و محافظه‌کاران هم گفته‌اند در این بیانیه «پنج خط قرمز» علی خامنه‌ای رعایت نشده است.

بیانیه «لوزان» که منجر به سردرگمی و بروز اختلاف نظر در میان محافظه‌کاران شده٬ از سوی برخی از نمایندگان مجلس نقض کننده «خطوط قرمز» مد‌نظر رهبر معرفی شده است.

حمید رسایی٬ حسین نقوی حسینی٬ اسماعیل کوثری و منصور حقیقت‌پور چهار نماینده‌ای هستند که گفته‌اند در بیانیه «لوزان» خطوط قرمز رهبر و نظام نادیده گرفته شده است.

«دو مرحله‌ای» شدن توافق٬ «باقی ماندن تحریم‌ها»٬ «تغییر کابری راکتور اراک»٬ «ممنوعیت غنی‌سازی در فردو» و «نرسیدن به ۱۹۰ هزار سو» پنج خط قرمز نادیده گرفته شده رهبر در بیانیه مذکور عنوان شده‌اند.

محافظه‌کاران تندرو می‌گویند این پنج مورد بار‌ها از سوی علی خامنه‌ای مورد تاکید قرار گرفته بود.

خبرگزاری رسمی بسیج نیز روز جمعه با انتشار یادداشتی به حسن روحانی و اکبر هاشمی رفسنجانی حمله کرده و بیانیه «لوزان» را پایان شعار «برد‌-‌برد» ارزیابی کرده است.

این خبرگزاری به روحانی هشدار داده اگر بخواهد براساس قدرتی که مردم به «امانت» در اختیار وی گذاشته‌اند٬ آن‌ها را دور بزند مرتکب اشتباه بزرگی خواهد شد.

برخی دیگر از محافظه‌کاران تندرو بیانیه «لوزان» را «فتنه سال ۹۴» دانسته و گفته‌اند «فتنه‌گران» با «اردوکشی خیابانی» می‌خواهند در این زمینه رهبر را به عقب برانند.

این دسته از محافظه‌کاران می‌گویند شرایطی که برای نیرو‌های حزب‌الله پس از صدور بیانیه «لوزان» پیش آمده هم‌چون شرایط پس از قبول قطعنامه ۵۹۸ است.

به اعتقاد آنها «لوزان» نقطه‌ عطف تبدیل جمهوری اسلامی ایران به جمهوری‌های اسلامی اسمی عرفی چون جمهوری اسلامی پاکستان و افغانستان و موریتانی است.

آن‌ها نوشته‌اند «لوزان» محل مهم‌ترین بروز «اهل سنت خمینی» بود؛ آدم‌هایی که نهضت خامنه‌ای و خطوط قرمز و آبی آن برایشان بی‌معنا است.

بی‌بی‌سی: کشورهای درگیر در این مذاکرات تا پایان ماه ژوئن فرصت دارند که پیش‌نویس توافق جامع اتمی بر سر فعالیت‌های اتمی تهران را تدوین کنند

بعد از مذاکراتی نفس‌گیر و طولانی در لوزان سوئیس، ایران و شش قدرت جهانی توانستند با انتشار بیانیه‌ای مشترک “چارچوب” توافق نهایی را مشخص سازند.

بر اساس این بیانیه مشترک، ایران ظرفیت غنی سازی اورانیوم خود را کاهش می‌دهد و در قبال این کار، تحریم‌های بین‌المللی علیه تهران در چند مرحله‌ برداشته می‌شوند.

باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا با استقبال از این بیانیه مشترک گفت “تفاهمی تاریخی” با ایران به دست آمده است.

ایران و قدرت‌های جهانی قرار است تا پایان ماه ژوئن، پیش‌نویس توافق جامع اتمی را تهیه کنند.

لحظه به لحظه با اعلام مواضع ایران و قدرت‌های جهانی

“چارچوب” توافق اتمی با ایران، پنجشنبه شب در شهر لوزان و در قالب یک بیانیه مشترک از سوی فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، و محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران، قرائت شد.

این بیانیه حاصل هشت روز از آخرین دور مذاکرات نمایندگان ایران و گروه کشورهای موسوم به ۵+۱ (آمریکا، بریتانیا، روسیه، چین، فرانسه، و آلمان) در هتل بوریواژ شهر لوزان در سوئیس است.

پیشتر قرار بود که این مذاکرات با ضرب الاجل پایان ماه مارس خاتمه یابد اما کشورهای درگیر در این گفتگوها، دو روز دیرتر توانستند بر سر متن این “بیانیه مشترک” به توافق برسند.

خانم موگرینی که ابتدا متن این بیانیه را به زبان انگلیسی خواند گفت که “ظرفیت و اندوخته برنامه هسته‌ای ایران محدود می‌شود”.

بیش از یک دهه است که ایران و قدرت‌های جهانی بر سر ماهیت برنامه هسته‌ای تهران اختلاف نظر دارند.

اسرائیل و غرب، ایران را متهم می‌کردند که در قالب برنامه صلح آمیز اتمی، فعالیت‌های مخفیانه با انگیزه دستیابی به سلاح هسته‌ای دارد اما ایران همواره این ادعا را رد کرده است.

ایران و شش قدرت جهانی از پاییز ۱۳۹۲ مذاکرات درباره برنامه هسته‌ای را از سر گرفتند.

در آذرماه آن سال ایران و شش قدرت جهانی به توافق اولیه رسیدند تا برای یک توافق پایدار و فراگیر مذاکره کنند.

مقام‌های ایرانی گفتند که ورود آنها به مذاکرات با هدف برداشته شدن تحریم‌های بین‌المللی علیه تهران بوده است.

رادیوفردا: جاش ارنست سخنگوی کاخ سفید، اعلام کرد که درصورت عدم دستیابی به چارجوبی برای توافق سیاسی تا پایان روز سه‌شنبه، آمریکا میز مذاکرات را ترک خواهد کرد.

وی همچنین گفت که آمریکا در صورتی با تمدید مذاکرات برای دستیابی به توافق موقت موافق است که روند گفت‌وگوها سازنده باشد.

همزمان ماری هارف سخنگوی وزارت خارجه آمریکا می‌گوید هنوز چندین موضوع دشوار باقی مانده است اما در روزهای اخیر مذاکرات به حد کافی پیشرفت داشته‌ که بتوان مهلت آن را تا روز چهارشنبه تمدید کرد.

لوران فابیوس وزیرخارجه فرانسه نیز گفت که مذاکرات درحال پیشرفت اما پیچیده است و ممکن است تمام شب ادامه یابد.

همزمان خبرها از لوزان سوئیس حاکیست، وانگ یی وزیرخارجه چین محل مذاکرات را ترک کرده و به کشورش بازگشته است.

دیگربان: چهار مداح شب‌های عزاداری «ایام فاطمیه» در حسینیه «امام خمینی» که با حضور علی خامنه‌ای برگزار شد برای «سربلندی» تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران دعا کردند.

محمود کریمی، میثم مطیعی، محمدرضا طاهری و سعید حدادیان چهار مداحی هستند که براساس گزارش‌ها در مداحی‌های خود نزد رهبر برای موققیت ایران در مذاکرات هسته‌ای دعا کرده‌اند.

این برای نخستین‌بار طی ۱۰ سال اخیر است که شماری از مداحان در یک مراسم مذهبی در حضور علی خامنه‌ای چنین دعایی برای موفقیت مذاکرات هسته‌ای کرده‌اند.

مداحان از جمله منتقدان سیاست خارجی دولت حسن روحانی محسوب می‌شوند و حمله و انتقاد به دولت محمد خاتمی و محمود احمدی‌نژاد را در پرونده مداحی خود دارند.

مداحی‌ها و اشعاری که مداحان نزد رهبر جمهوری اسلامی می‌خوانند باید به تائید کلی دفتر علی خامنه‌ای برسد.