اخبار

رادیو کوچه: بنا بر گفته منابع مطلع به «رادیو کوچه»، پیمان (امیر رضا) عارفی زندانی سیاسی که برای شرکت در مراسم تشییع جنازه مادر و همسرش با سپردن وثیقه به مرخصی آمده بود، پیش از رسیدن به فرودگاه اهواز مفقود شد و در این مراسم شرکت نکرد.

پس از موافقت مقامات قضایی جمهوری اسلامی با مرخصی «پیمان عارفی» زندانی تبعیدی محبوس در زندان مسجدسلیمان در ازای وثیقه‌ای یک میلیارد تومانی، وی پس از چهار سال و نیم حبس برای اولین بار، روز شنبه سی‌ام آذر ماه از زندان خارج شد.

همسر و مادر این زندانی سیاسی روز چهارشنبه ۲۷ آذر در راه بازگشت از مسجدسلیمان و پس از ملاقات با او در سانحه تصادف خودرو جان خود را از دست داده بودند. «پیمان عارفی» که دو ماه پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ در سن ۲۱ سالگی و به همراه همسر خود به اتهام هواداری از انجمن پادشاهی بازداشت شده بود، در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به اعدام محکوم شد اما حکم وی در دادگاه تجدید نظر به ۱۵ سال حبس در تبعید تقلیل یافت.

نقض حقوق بشر: زندانی سياسی حسين رونقی ملکی بار ديگر تأکيد کرد حاضر است در دادگاه شهادت بدهد که ستار بهشتی در زير شکنجه شهيد شده است. وی طی نامه سرگشاده يی اعلام کرد: در همان شب حضور ستار در بند ٣۵٠ آثار و علايم زير را مشاهده کردم:
-آثار آسيب ديدگی و کبودی بر روی مچ های هر دو دست که نتيجه آويزان کردن از سقف و دستند قپانی بود.
– تورم و کبودی شديد در بالای پيشانی، سمت چپ سر.
– آثار خون ريزی در چشم چپ.
– آثار کبودی روی صورت و جراحت روی لب ها.
– آثار متعدد کبودی در ناحيه قفسه سينه، پهلو و شکم که نتيجه مشت و لگد بازجو بود.
– جراحت روی پا ها و لنگيدن به هنگام راه رفتن.

رادیوفرانسه: امیر تتلو خواننده زیر زمینی ایرانی، پس از آزادی خود از بازداشت چند روزه اش، فایلی صوتی منتشر کرده است که به نوعی در آن از برخی کارها و «گذشته سیاهش» اظهار ندامت کرده و اظهار امیدواری کرده است تا بتواند این گذشته را پاک کند و بتواند در آینده برای انتشار کارهایش مجوز دریافت کند.
این اولین بار نیست که امیر تتلو بازداشت میشود، او پس از اجرای یک قطعه مشترک با افشین خواننده مقیم خارج از ایران، پس از بازگشت به ایران بازداشت شد، او در یک برنامه که از یوتیوب منتشر شده بود نسبت به «عبور از خط قرمز» در این زمینه اظهار ندامت کرده بود. برنامه ای که به نوعی به زندگی خصوصی او میپرداخت.
این اولین بار نیست که خوانندگان زیرزمینی در ایران بازداشت میشوند. گروه برو بچز، هیچ کس از معروفترین گروه ها و هنرمندان زیرزمینی ایران هستند که خبر بازداشت آنها منتشر شده است. چندی پیش نیز هیچ کس در فیسبوک خود مدعی شده بود پس از انتشار آخرین آلبوم خود، این کار را رها خواهد کرد.
شرکت کننده

رضا تهران
«شرط توبه و ندامت برای تمامی افراد از خواسته های نظام است»
رضا روزنامه نگار در تهران در مورد فایل صوتی که به نوعی تنبه و پشیمانی تتلو از کارهای گذشته خود را در آن اعلام کرده به ناظران میگوید:
به نظر من بازداشت يكي از چهره هايي كه در عرصه موسيقي رپ در ايران فعاليت مي كند نميتواند به منزله تصميم كلان براي برخورد با اين قشر باشد
مي شود حدس زد بازداشت تتلو يا «هيچ كس» كه چند ماه پيش صورت گرفت شكل موردي داشته است، گمانه ديگر در واقع این است که این بازداشت ها در راستاي اين هدف باشه كه نهاد بازداشت كننده با هدف هشدار به ديگر فعالان اين عرصه دست به این اقدام زده باشد و به نوعی محيط رعب برایشان ايجاد كند. با اين حال صحبت هاي آقاي تتلو در فايل صوتي نشان میدهد، کسانی که وی را بازجويي كرده اند، از وی خواسته اند به همكاري رو بياورد و به نوعي در چارچوب رفتار كند. به نظر ميرسد اين فايل صوتي هم بيشتر تحت تاثير شرايط بازداشت بوده و مطمئنا اگر تتلو به خارج از ايران برود حرف هاي ديگري براي گفتن خواهد داشت.
بدون ترديد ندامت از گذشته بعد از يك دوره بازداشت نمايانگر مسایلی است که در جريان بازداشت گذشته. اتفاقا اين مسئله سياسي و غير سياسي هم ندارد و به خوبي نشان ميدهد كه شيوه شرط توبه و ندامت براي تمامي افراد، چه در عرصه سياسي و چه هنري از خواسته هاي نظام است.
نميشود از همه اقشار اجتماعي انتظار داشت كه مثل فعال سياسي در برابر فشارها مقاوم باشند، كما اينكه فعالان سياسي نيز همگي مقاومت يكساني ندارند.

گزارش‌گران بدون مرز: موج تازه سرکوب فعالان اطلاع رسانی در ایران را محکوم می کند. از تاریخ ٢ آذر ماه در شهرهای مختلف کشور از جمله در شهرهای رفسنجان، کرمان و تهران دست کم ٢٤ نفر از سوی ماموران سپاه پاسداران بازداشت شده‌اند.

در تاریخ ٢ آذر ماه دادستان شهر رفسنجان اعلام کرد که «هشت نفر ( هفت زن و یک مرد) که با انتشار مطالبی توهین آمیز در فضای مجازی، مقدسات دینی مردم و ارزش های اسلامی را به سخره گرفته بودند» بازداشت شده‌اند. وی بدون اعلام نام و یا اتهام مشخص این افراد تنها تأکید کرده است که «فعالیت کسانی که از این طریق قصد ضربه زدن به اعتقادات مردم و زیر پا گذاشتن ارزش های اسلامی را دارند با دقت تمام از طریق دستگاه قضایی و اطلاعاتی رصد می‌شود…. با این گونه افراد به شدت برخورد خواهد شد و کوچکترین مماشاتی با آنها صورت نخواهد گرفت.»

در تاریخ ١٣ آذر ماه بنا بر خبر انتشار یافته در خبرگزاری فارس ( نزدیک به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) احمد قربانی معاون داستان بازداشت ١٦ فعال سایبری را از سوی اطلاعات سپاه پاسداران تأیید کرده است. وی «اتهام» آن‌ها « فعالیت در قالب یک شبکه پیچیده امنیتی-رسانه‌ای، اقدام علیه امنیت ملی از طریق همکاری با شبکه‌های بیگانه و طراحی سایت و تولید محتوی برای سایت‌های ضد انقلاب به منظور براندازی نظام مقدس جمهوری اسلامی.» اعلام کرده است.

یک روز پیشتر سایت نارنجی، رسانه‌ای فعال در عرصه فن‌آوری تازه، در صفحه نخست خود خبر داده بود که به دلیل بازداشت نویسندگان تحریریه و اعضای کادر فنی از سوی سپاه پاسدران، سایت تا اطلاع ثانوی به روز نخواهد شد. این نوشته چند ساعت بعد از روی سایت برداشته شد. بنا بر نوشته این سایت و تائید خبرنگاران محلی، علی‌اصغر هنرمند، عباس واحدی، علیرضا وزیری، نسیم نیک‌مهر، ملیحه نخعی، محمدحسین موسی‌زاده و سارا سجادپور پس از بازرسی منازل و ضبط برخی وسائل شخصی بازداشت و به مکان نامعلومی انتقال یافته‌اند.

از سوی دیگر روز ١٢ آذر گیتی فاضل پور وکیل خانواده ستار بهشتی گفت « شعبه اول بازپرسی دادسرای جنایی اعلام کرده است، چون دادگاه قتل عمد را نپذیرفته و پرونده اتهام قتل عمد بسته شده، برای رسیدگی به اتهام شبه عمد باید مجددا طرح دعوا کنیم.» و اضافه کرده است که «طرح دعوای مجدد با اتهام قتل شبه عمد را فعلا قبول نکرده ام و در این باره باید با موکلم مشورت کنم.»

روز ١٣ آبان ١٣٩١ پیکر بی جان ستار بهشتی در سلول بازداشتگاه پلیس فتا( پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات) پیدا شده بود. پس از یک سال و کارشکنی‌های بسیار در باره پرونده، قرار بود روز ٥ آبان نخستن جلسه دادگاه برگزار شود که به دلایل نامعلومی این محکمه به تأخیر افتاده است. بدرفتاری و فشار بر خانواده و وکیل ستار بهشتی از سوی مسوولان قضایی برای وادار کردن آن‌ها به دادن رضایت و یا پذیرش دست کم « قتل شبه عمد» ادامه دارد. امروز مسولان قتل وی از مصونیت کامل برخودار شده‌اند.

کلمه: چکیده :۵ تن از مدیران و فعالان صفحات ایرانی در فیس بوک به نام‌های امیر گلستانی، مسعود قاسم خانی، فریبرز کاردار، سید مسعود سید طالبی و رویا ایرانی توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده‌اند….

۵ تن از مدیران و فعالان صفحات ایرانی در فیس بوک به نام‌های امیر گلستانی، مسعود قاسم خانی، فریبرز کاردار، سید مسعود سید طالبی و رویا ایرانی توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده‌اند.

به گزارش کلمه، برخی از این فعالان که صفحات ایرانی در حوزه اجتماعی و فرهنگی را مدیریت و بعضا اخبار و نقدهای سیاسی مربوط به جنبش سبز و زندانیان سیاسی و عقیدتی را منتشر می‌کرده‌اند، از اواخر مرداد ماه سال جاری بازداشت و به بند دو-الف منتقل شده بودند.

سپاه که مدت هاست تلاش می کند چهره ای قدرتمند در فضای سایبری از خود نشان دهد، از بین فعالان گزینش هایی کرده و تعدادی را برای همکاری دعوت و یا بازداشت می کند و ادله ی خاصی برای بازداشت ها عنوان نمی شود.

اتهام همگی این فعالان توسط بازپرس شعبه شش دادسرای اوین «بازپرس امین ناصری» «اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور» عنوان شده است.

کلمه پیش از این خبر داده بود که نهاد اطلاعات سپاه طى سالهاى اخیر با به خدمت گرفتن کار‌شناسان سایبرى و تجهیز خود در این زمینه سناریوهاى امنیتى متعددى را پى گیرى کرده و ده‌ها نفر را بازداشت کرده است. این نهاد طرح هایى از جمله تشکیل ارتش سایبرى، برخورد با مضلین و … را از مرحله رصد تا بازداشت و محاکمه به انجام رسانده است.

بر اساس این گزارش، اخیرا این نهاد امنیتى دامنه فعالیت هاى خود در شبکه هاى اجتماعى مجازی را گسترش داده و در سکوت خبرى اقدام به دور جدیدى از بازداشت‌ها کرده است. این بازداشت‌ها محدود به تهران نبوده اما بخش عمده بازداشت شدگان به بازداشتگاه ٢ الف سپاه در زندان اوین منتقل شده و از مدت‌ها پیش تحت بازجویى قرار گرفته‌اند.

بازجویان اطلاعات سپاه با تحت فشار قرار دادن این ۵ فعال فیس بوکی آن‌ها را وادار به قبول کردن اعترافات خلاف واقع کرده‌اند. سه تن از این فعالان به نام‌های امیر گلستانی، سید مسعود سید طالبی و فریبز کاردار پس از اتمام بازجویی‌ها به بند ۳۵۰ منتقل شده‌اند و با وجود تبدیل قرار بازداشت به قرار وثیقه در بازداشت موقت به سر می‌برند.

در گزارش ابتدایی کلمه عنوان شده بود مطالب منتشره از سوى آن‌ها عمدتا در نقد سیاسى، اجتماعی و فرهنگی و بازنشر اخبارى از این دست بوده است، در میان بازداشت شدگان برخى داراى صفحاتى با ده‌ها هزار مخاطب بوده و برخى از آن‌ها نیز تنها با صفحات شخصى و با تعداد نسبتا اندکى از مخاطب، در حوزه مجازى فعال بوده‌اند. قریب به اتفاق بازداشت شدگان تحصیلکرده، دانشجو و جوان هستند و در برخى پرونده‌ها متهم کمتر از ٢٠سال سن دارد.

فعالیت نهادهای موازی سپاه برای ایجاد محدودیت در فضای مجازی

تلاش سپاه برای کنترل فضای مجازی؛ بازداشت ۷ عضو تحریریه یک سایت غیرسیاسی

رادیوفردا: معاون دادستان کرمان روز چهارشنبه، ۱۳ آذر، از دستگیری ۱۶ نفر در شهر کرمان به اتهام طراحی وب‌سایت برای «سایت‌های آموزشی شهروند خبرنگار به سفارش شبکه‌های خبری غربی» و «همکاری با شبکه‌های بیگانه» خبر داد.

به گزارش خبرگزاری مهر، احمد قربانی گفت که این ۱۶ نفر توسط سازمان اطلاعات سپاه کرمان «شناسایی و دستگیر شده‌اند» و افزود که «اطلاعات اولیه به دست آمده از بازجویی متهمین نشان‌دهنده و تصدیق‌کننده کلیه اتهامات وارده بر این افراد است».

آقای قربانی به نام افراد بازداشتی در شهر کرمان اشاره‌ای نکرده است.

وی در این باره گفت: «اتهام این افراد که در قالب یک شبکه پیچیده امنیتی-رسانه‌ای فعالیت می‌کردند، اقدام علیه امنیت ملی از طریق همکاری با شبکه‌های بیگانه و طراحی سایت و تولید محتوی برای سایت‌های ضد انقلاب به منظور براندازی نظام مقدس جمهوری اسلامی است.»

وی بیان داشت: «فرد اصلی باند که با عنوان مدیر شرکت، رهبری باند را بر عهده داشته‌ است، شرکت در دوره‌های آموزشی وابسته به شبکه‌های رسانه‌ای بیگانه در کشورهای ترکیه و مالزی را در پرونده دارد.»

احمد قربانی افزود: «برقراری ارتباط با اعضای شبکه‌های رسانه‌ای معاند نظام اسلامی و طراحی و به‌روزرسانی سایت‌های آموزشی شهروند خبرنگار به سفارش شبکه‌های خبری غربی و دریافت بودجه از آنان از دیگر فعالیت‌های متهمین است.»

معاون دادستان کرمان از اپوزیسیون جمهوری اسلامی با عنوان «ضد انقلاب» یاد کرده و معترضان سال ۸۸ را نیز «فتنه‌گر» نامیده و درباره «اتهامات» دیگر ۱۶ بازداشتی گفت که «اخذ سفارش از ضد انقلاب خارج‌نشین و طراحی سایت‌های اصلی ضد نظام مقدس اسلامی و سایت‌های مرتبط با فتنه ۸۸ از دیگر فعالیت‌های این باند» است.

وی در ادامه اظهار داشت: «اعضای اصلی این باند ارتیاط نزدیک و همکاری زیادی با ضد انقلاب خارج‌نشین نیز داشته و خط و مشئ اصلی خود را از افراد فراری خارج‌نشین می‌گرفتند.»

احمد قربانی در مورد ارتباط این ۱۶ بازداشتی با خبر مربوط به دستگیری هفت نفر از کارکنان سایت «نارنجی» که روز سه‌شنبه مخابره شد توضیحی نداد.

دستگیری هفت نویسنده و عضو فنی سایت «نارنجی» در کرمان

بامداد سه‌شنبه، ۱۲ آذر، وب‌سایت «نارنجی» که در حوزه اطلاع‌رسانی فناوری اطلاعات در ایران فعالیت دارد، گزارش داد که هفت نفر از نویسندگان و اعضای فنی این سایت، توسط سپاه پاسداران دستگیر شده‌اند.

وب‌سایت نارنجی که ساعاتی پس از انتشار خبر بازداشت نویسندگانش، از دسترس خارج شد، در توئیتر اعلام کرد که اعضایش بامداد روز دوشنبه در شهر کرمان بازداشت شده‌اند.

وب‌سایت نارنجی در خبری در صفحه نخست سایت خود که بعداً از خروجی این سایت حذف شد نوشت: «بنا به دلایل نامعلوم بعضی از نویسندگان و اعضای فنی تیم نارنجی به نام‌های علی‌اصغر هنرمند، عباس واحدی، علیرضا وزیری، نسیم نیک‌مهر، ملیحه نخعی، محمدحسین موسی‌زاده و سارا سجادپور توسط سپاه دستگیر شده‌اند.»

سایت نارنجی در سال ۱۳۸۹ به عنوان بهترین سایت اطلاع‌رسانی در سومین جشنواره آن‌لاین وب‌سایت‌های ایران برگزیده شد و در سال ۹۱ نیز برنده جایزه بهترین وبلاگ فارسی از نگاه دویچه‌وله شد.

حقوق بشر: بنا بر گزارش برخی از خبرگزاری های رسمی جمهوری اسلامی ایران، 7 نفر از همکاران وبسایت”نارنجی” که در حوزه اطلاعات و فن آوری، فعالیت می کند، توسط سپاه پاسداران بازداشت و عصر امروز سه شنبه 12 آذر 91، این وبسایت برای دقایقی از دسترس خارج شد.

بر اساس این گزارش امروز سه شنبه به دنبال انتشار خبر بازداشت آقایان علی اصغر هنرمند، عباس واحدی، علی رضا وزیری، محمد حسین موسی‌زاده و خانم ها نسیم نیک مهر، ملیحه نخعی، سارا سجادپور؛ که همگی از اعضای تحریریه سایت نارجی بوده اند؛ این وبسایت برای دقایقی از دسترس خارج شد و تنها پس از حذف خبر مربوط به بازداشت همکاران، مجددا آنلاین شد.

پیش از این این وبسایت طی بیانیه ای، از محل بازداشت 7 عضو هیئت تحریریه و علت بازداشت آنها، اظهار بی اطلاعی کرده بود.

گفتنی است سایت نارنجی در سال 1389 برنده عنوان بهترین سایت اطلاع‌رسانی در سومین جشنواره آنلاین وب‌سایت‌های ایران و در سال 91 برنده جایزه بهترین وبلاگ فارسی از نگاه دویچه‌وله شده بود.

رادیوزمانه: ۲۴ زن و ۲۱ مرد به دلیل قرار فیس‌بوکی در حوالی میدان ولنجک تهران توسط نیروی انتطامی ایران بازداشت شدند.

تارنمای دانا گزارش داد: “این تجمع که با هدف دوست‌یابی و تشکیل گروه‌های دوستی پایه‌ریزی شده بود و اعمال خلاف شرع و زننده در آن مشهود بود، با حضور عوامل نیروی انتظامی جمع شد.”

بر پایه این گزارش “اخیرا با توجه به فعالیت‌های گسترده شبکه‌هایی نظیر فیس‌بوک این‌گونه تجمعات و اقدامات در سطح شهرها مخصوصا در پایتخت بسیار زیاد شده است.”

رادیوفردا: خبرگزاری ايلنا گزارش داد که صدها کارگر کارخانه پلی اکریل اصفهان با ارسال طوماری به مجلس خواستار آزادی چهار کارگر بازداشت شده این واحد تولیدی شدند که برای آنها به اتهام اخلال در نظم،‌ قرار بازداشت دو ماهه صادر شده است.

جواد لطفی، عباس حقيقی، کيومرث رحيمی و احمد صابری با ادامه اعتراض های صنفی ۱۵۰۰ کارگر کارخانه پلی اکريل،‌ توسط کسانی که ايلنا،‌ ماموران نهادهای نظارتی ناميد، در بامداد پنجشنبه گذشته ‌بازداشت شده بودند.

این بازداشت‌ها در شرایطی صورت گرفت که عبدالرضا رحمانی فضلی،‌ وزير کشور، ۱۷ روز قبل از آن با تأکيد بر اينکه «برخورد راه مناسبی با تجمع های کارگری نيست» گفته بود: «حرف‌های معترضين در تجمعات کارگری در کنار سخنان صاحبان صنايع بايد شنيده شود.»

به گزارش خبرگزاری ايلنا، کارگران کارخانه پلی اکریل به تلاش کارفرما برای جداسازی شرکت‌های زير مجموعه معترضند و می گویند: با واگذاری اين شرکت‌ها، قرارداد کاری‌ به زيان آنها تغيير می‌کند.

اين کارگران همچنين بر اساس فيلم‌هايی که در شبکه اجتماعی يوتيوب قرار گرفته است،‌ خواستار استعفای برخی اعضای هيات مديره کنونی اين کارخانه،‌ تشکيل شورای اسلامی کار و بازگشت به کار تمامی کارگرانی هستند که به دليل فعاليت در اين تشکل صنفی فسخ قرارداد شده‌‌اند.

این در حالی بود که به گزارش خبرگزاری مهر، کريم فروزان، مديرعامل کارخانه پلی اکريل روز ۱۳ آبان گفت: «هيچ يک از خواسته‌های اعلام شده از سوی کارگران اعتصاب کننده پلی اکريل قانونی نيست و مافيای واردکننده‌های کالاهای چينی با استفاده از ظرفيت کارگران کارخانه اين اعتصاب‌ها را مديريت می‌کنند.»

مدير عامل کارخانه پلی اکريل همچنين اشاره کرد که برخی به گفته او،‌ از بيرون می‌خواهند با وارد کردن فشار توليد داخل را فلج کنند.

همزمان، محسن نيرومند،‌ معاون روابط کار اداره کل کار، تعاون و رفاه اجتماعی استان اصفهان،‌ به خبرگزاری مهر گفت که خواسته کارگران در مورد برکناری مدير عامل کارخانه، به روش اعتصاب، قانونی نيست.

اين مقام وزارت تعاون، ‌کار و رفاه اجتماعی هشدار داد که در کشور ايران قانون حاکم است و کارگران نمی‌توانند به گفته او، با اعتصاب و تجمع و قانون‌شکنی کاری از پيش ببرند.

اين اتهام‌ها در حالی به کارگران پلی اکريل وارد شد که به گزارش خبرگزاری ايلنا،‌ از هشتم آبان سال جاری تاکنون چرخ توليد در اين واحد توليدی به خاطر اعتراض‌های صنفی و نوبتی ۱۵۰۰ کارگر آن نخوابيده است.

در همين ارتباط،‌ به نوشته ايلنا،‌ شش روز پس از بازداشت چهار کارگر کارخانه پلی اکريل اصفهان، حدود يک صد تن از کارگران اين کارخانه صبح روز سه‌شنبه به منظور آنچه «نشان دادن حسن نيت به مسئولان» عنوان شد، تجمع اعتراضی خود را به داخل مسجد کارخانه بردند و خواستار آزادی همکاران بازداشتی‌شان و تحقق خواسته‌های صنفی خود شدند.

به نوشته ايلنا،‌ يکی از کارگران تجمع کننده گفت: «آزادی کارگران بازداشت شده به معنی چشم‌پوشی معترضان از پيگيری خواسته‌های صنفی‌شان نيست و با آزادی آنان، نحوه اعتراض‌های صنفی به حالت سابق، يعنی برگزاری اجتماع آرام در محوطه کارخانه و هنگام تغيير شيفت کاری بدون ايجاد خلل در روند توليد، باز خواهد گشت.»

در عين حال،‌ بر اساس آخرين گزارش ايلنا،‌ ۴۰۰ تن از کارگران اين کارخانه با امضا طوماری خواستار توجه نمايندگان مجلس به مشکلات صنفی‌شان شدند.

در اين نامه، با اشاره به بازداشت چهار کارگر پلی اکريل، از نمايندگان مجلس پرسيده شده است: «آيا وقت آن نيست که به وضعيت کارگران اين مجموعه رسيدگی شود؟»

در همين حال،‌ چهار تشکل کارگری خواستار آزادی کارگران بازداشتی پلی اکريل اصفهان شدند.

سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، اتحاديه آزاد کارگران ايران، سنديکای کارگران فلزکار و مکانيک و کميته هماهنگی برای ايجاد تشکل های کارگری همچنين از مطالبات صنفی ۱۵۰۰ کارگر کارخانه پلی اکريل حمايت کردند.

بی‌بی‌سی: جایی در یک سالن مذاکره در ژنو، جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران در مقابل همتایان غربی خود در حال فشردن دست‌ها و جشن گرفتن برای توافق شش ماهه بر سر مسائل هسته‌ای است.

در میدانی در تهران بدن بیجان مردی جوان بالای یک جرثقیل تاب می خورد و در بین مردم ایران که از بالاترین نرخ آمار سرانه اعدام در جهان رنج می برند وحشت می پراکند.

چگونه می توان تضاد خشن بین این دو تصویر را با پیش رفتن رهبران جهان به سوی مرحله بعدی از این توافق تاریخی با ایران تطبیق داد؟

دیپلماسی بی شک بر جنگ یا تحریم هایی که مردم عادی در ایران را –که از فساد و سو مدیریت در اقتصاد در رنج اند- فقیرتر از پیش می کند ترجیح دارد.

اما زیر سایه مذاکرات، وضعیت هراس آور حقوق بشر در ایران تغییر چندانی نکرده است. میزان اعدام ها در ایران که پیش از این نیز در وضعیت هشدار قرار داشت د نسبت به قبل افزایش یافته است.

تعداد محدودی از زندانیان سیاسی در اقدامی نمادین آزاد شده اند، اما تعداد بسیاری از آنها هنوز تحت شرایطی وخیم رنج می کشند. بازداشت و شکنجه مخالفان و سانسور رسانه ها همچنان ادامه دارد.

به نظر می رسد تضییقات بر علیه اقلیت های مذهبی مانند بهاییان و مسیحیان یا جوامع قومیتی مانند اعراب خوزستان، بلوچ ها و کردها شدیدتر از قبل شده است.

رهبران تندرو ایران می خواهند به ایرانیان بفهمانند که عقب نشینی استراتژیک در مذاکرات هسته ای برای رفع تحریم ها، به معنی انجام اصلاحات داخلی نیست.

آیا قدرت های جهانی در ماه های آینده بر مسئله حقوق بشر چشم خواهند بست تا به یک توافق کامل هسته ای دست پیدا کنند؟

برخی بر این باورند که یک پیمان نامه موفقیت آمیز به قدرت بیشتر اصلاح طلبان در کشور منجر خواهد شد. اما برخی مخالفان معتقدند چنین توافقی موقعیت تندروها را استحکام می بخشد. گروه دیگری نیز بر این باورند که مسائل امنیتی مهم تر از مسئله حقوق بشر است.

هیچ یک از موضع گیری های بالا توجیه کننده سکوت در مقابل سو رفتارها نیست. در صورتی که اصلاح طلبان واقعا به دنبال ایجاد تغییر باشند، باید از درخواست ها برای توقف اعدام، شکنجه و محاکمه به دلایل مذهبی استقبال کنند و اگر تندروها تحت لوای مشروعیت بین المللی سعی در افزایش اختناق داخلی داشته باشند، باید رسوا شوند.

اگر صاحب نظران معتقدند راضی کردن تندروهای حامی ایدئولوژی ، امنیت دراز مدت بین المللی را تضمین می کند، باید این را بدانند که بین «واقع گرایی» سیاسی و افکار رویایی تفاوت وجود دارد.

یک رژیم اقتدارگرای نامشروع، به ناچار از طریق نظامی گری حکومت خواهد کرد اما معنای امنیت در یک فضای دموکراتیک متفاوت است.

در نظر بگیرید که چگونه آرژانتین و برزیل در دهه هشتاد میلادی و آفریقای جنوبی بعد از آپارتاید در دهه ۹۰ میلادی پس از دست یابی به حکومتی دموکراتیک برنامه های نظامی هسته ای خود را رها کردند. دولتی که به شهروندان خود پاسخگوست، اولویت های متفاوتی دارد.

رهبران فعلی ایران با تاکید بر “انرژی هسته ای ملی” {تبدیل مسئله هسته ای به مسئله ای مرتبط با ملی گرایی} به پیش می روند.

این حکومت منافع ملی را به جای حقوق برابر برای همه شهروندان،با قدرت مطلقه و خودسرانه اقلیتی از رهبران مذهبی و سیاسی معادل در نظر می گیرد.

حتی «منشور حقوق شهروندی» پیشنهادی توسط رئیس جمهور اصلاح طلبی مانند حسن روحانی نیز محدود به پیروان «ادیان آسمانی» است.

در ایدئولوژی تئوکراتیک جمهوری اسلامی، حقوق انسانها محدود و منوط به مورد تایید بودن یا نبودن اعتقادات آنها توسط حکومت است.

این رویکرد چیزی کم از یک آپارتاید مذهبی ندارد و منجر به تعصب و خشونت می شود. اگر پیشرفتی معنادار در وضعیت حقوق بشر اتفاق نیافتد، چگونه می توان به جمهوری اسلامی اعتماد کرد؟

تنها امکان پایدار{برای تغییر} از طریق آزادی مردم ایران حاصل می شود.

سی و پنج سال تمامیت گرایی، نسلی جوان و فرا-اتوپیایی به بار نشانده است که جویای آینده ای بهتر است.

جامعه مدنی ایران یکی از زنده ترین جوامع در منطقه خاورمیانه است. جنبش های دانشجویان و زنان، اتحادیه های کارگری و سازمان های خیریه مردم نهاد، مدافعان حقوق بشر و فعالان محیط زیست، روزنامه نگاران شجاع و هنرمندان روشن اندیش، نیروهای پیشرو و پرقدرتی اند که یک انتقال دموکراتیک ماندگار را تضمین می کنند.

تصویب بیانیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در محکومیت وضعیت حقوق بشر در ایران که طی ده سال گذشته توسط نمایندگان تکرار شده است، به جامعه مدنی ایران این اطمینان را داد که خواسته های آنها از یاد نرفته است.

در همین راستا، ضروری است که در جلسه آینده شورای حقوق بشر سازمان ملل در سال ۲۰۱۴ نیز ماموریت احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در مورد ایران تمدید شود.

عدم انجام این کار به امید راضی کردن ایران، درست در زمانی که حکومت ایران در حال محاسبه سود و زیان برای تصیم گیری در مورد لزوم پذیرش تعییر یا حفظ موضع است نتایجی مصیبت بار به بار خواهد آورد.

شاید باید از مذاکرات ژنو به عنوان مسئله ای با دو نیمه مکمل سخن گفت: مذاکره بر سر تاسیسات هسته ای به عنوان یک نیمه از داستان و مذاکره بر سر حقوق بشر به عنوان نیمه دیگر.

برای دست یابی به راه حلی کامل، پرداختن به هر دو این بخش ها ضروری است.

حال که از نیمه ها حرف زدیم، شاید بتوان اصطلاح «نیمه عمر» را -که به زمان لازم برای از میان رفتن یک اتم رادیو اکتیو اشاره دارد- از فیزیک هسته ای وام گرفت و به عنوان استعاره استفاده کرد.

ایران در تقاطعی بحرانی قرار گرفته است. مردم این کشور بین دو مسیر که به جهت هایی متضاد می روند گرفتار شده اند.

از یک طرف، نوید ورود به جامعه جهانی موازی با تغییری تاریخی از حکومت اقتدارگرا به موکراتیک به چشم می خورد.

از سوی دیگر نیز این هراس وجود دارد که در زمان توافق های خلاف میل باطنی و نزول اقبال سیاسی، تندروهای خشمگین با لجاجت و از طریق اعمال خشونت هایی شدیدتر بر شهروندانی که «دشمن»، «مرتد» و «جاسوس خارجی» می نامند به حکومت خود ادامه دهند.

با الهام از این مفهوم فیزیک اتمی به عنوان استعاره- سوال این است که آیا «نیمه عمر» باقی مانده تا دست یابی به توافقی همه جانبه، زمانی است برای قدرت یافتن اقتدارگرایی یا پاگرفتن دموکراسی.

توافق موقتی فعلی و مذاکرات دیپلماتیک با ایران فرصت مغتنمی برای تغییر است. اما جامعه جهانی باید اطمینان حاصل کند که توافقات سیاسی تبدیل به «نیمه عمر» حقوق بشر در ایران نخواهد شد.