اخبار

خُسن آقا: گویا مقام عظمی ولایت از آمریکایی‌ها اجازه گرفته چهار دستگاه توالت فرنگی برای کنترلورهای سازمان انرژی اتمی بسازند.
رادیوفردا: پس از تاکید ایران بر ادامه ساخت و ساز در نیروگاه اراک٬ آمریکا گفت مادامی که در این تاسیسات سوخت اتمی تولید نشده و رآکتورش راه‌اندازی نشده است٬ دنبال کردن ساخت‌و‌ساز مانعی ندارد.

جن ساکی٬ سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده ششم آذرماه در واکنش به اظهارات وزیر خارجه ایران در مورد دوام ساخت و ساز در نیروگاه اتمی آب سنگین اراک٬ گفت: «آنچه آقای ظریف گفت این بود که ظرفیت تاسیسات اراک افزایش پیدا نخواهد کرد. این بدان معناست که هیچ سوخت هسته‌‌ای در این مرکز تولید نخواهد شد و هیچ دستگاهی نصب نخواهد شد. اما ساخت و ساز در آن‌جا ادامه خواهد داشت.»

خانم ساکی افزود: «ما دقیقا نمی‌دانیم منظور آقای ظریف از ساخت و سازی که در اظهاراتش به آن اشاره کرد٬ چیست٬ اما هیچ فعالیتی بر روی رآکتور صورت نخواهد گرفت٬ هیچ کاری در جهت تولید سوخت برای این رآکتور انجام نخواهد شد و این رآکتور مورد هیچ آزمایشی قرار نخواهد گرفت.»

محمد جواد ظریف ششم آذرماه گفت که روند ساخت و ساز در نیروگاه اتمی آب سنگین اراک همچنان ادامه دارد و توافق هسته‌ای با قدرت‌های جهانی٬ ایران را تنها ملزم به آن می‌کند که سوخت جدید در این نیروگاه تولید نکند.

به دنبال این اظهارات خبرگزاری رویترز اظهار کرد که ساخت‌و‌ساز در نیروگاه اراک برخلاف توافق با قدرت‌های غربی در رابطه با توقف فعالیت‌ها است٬ اما سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در سخنان خود دوام ساخت و ساز در این نیروگاه را تا زمانی که سوختی در این نیروگاه تولید نشده و رآکتور راه‌اندازی نشده٬ بلامانع دانست.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا خاطرنشان کرد: «ایرانی‌ها برای دایر کردن رآکتور اراک نیاز به سوخت دارند. برای همین است که یکی از اهداف ابتدایی ما توقف تولید سوخت مرتبط با نیروگاه اراک بود. بدون تولید کافی سوخت٬ آن‌ها نمی‌توانند این رآکتور را راه‌اندازی کنند.»

ایران پیش از این اعلام کرده بود که تصمیم دارد نیروگاه اتمی آب سنگین اراک را تا سال آینده افتتاح کند.

به گفته مقامات جمهوری اسلامی، هدف از فعالیت این رآکتور تنها ساخت ایزوتوپ‌های پزشکی است، اما کشورهای غربی می‌گویند که این رآکتور می‌تواند پلوتونیوم نیز تولید کند که در کنار اورانیوم غنی‌شده می‌تواند برای تولید بمب هسته‌ای به کار گرفته شود.

رادیوفرانسه: به دنبال لغو پاره ای از تحریم‌ها و از جمله در زمینه صنعت خودروی ایران در پی توافقی که روز یکشنبه بین ایران و گروه ١+٥ انجام گرفت، ارزش سهام شرکت‌های اتومبیل سازی “پژو” و “رنو” در بورس پاریس به این دلیل و همچنین تأثیر این توافق بر بهای نفت و موفقیت “وال استریت” افزایش یافت.
گفتگو با Nathalie Goulet ، سناتور فرانسوی و عضو کمیسیون امور خارجه سنا
گوش کنید (07:15)

از خانم ناتالی گوله*- سناتور فرانسوی و عضو کمیسیون امور خارجه سنا، پرسیدم چرا فرانسه که در شرایط اقتصادی دشواری قرار دارد، به جای پیشی گرفتن از آمریکا، از آن پیروی کرد؟ زیرا آمریکا خیلی زود درک کرد که لغو تحریم ها می تواند از ورای اقتصاد، به پیاده کردن هدف‌های سیاسی دولت این کشور در درون و برون آن کمک کند.

ناتالی گوله: چند پاسخ به این پرسش وجود دارد. نخست این که وزیر امور خارجه فرانسه- لوران فابیوس، خیلی ایران را دوست ندارد. ما گزینه‌های او را در گذشته دیدیم و آنها را می شناسیم. او همواره نسبت به ایران بد گمان بوده.

دومین نکته مسئله تقویم است. تقویم بدین دلیل که فرانسوآ هولاند- رئیس جمهوری فرانسه، می بایست چند روز پس از نشست، به اسرائیل سفر کند و احتمالأ تقویم سیاسی رئیس جمهوری مانع از امضای این توافق شده چون می خواست به اسرائیل نشان دهد که در برابر ایران ایستادگی می کند. او می خواست بدین ترتیب سفری پیروزمندانه به این کشور داشته باشد.

سومین دلیل، به باور من روابط تنگاتنگ فرانسه با کشورهای خلیج فارس است. بنابراین، این توافق پانزده روز پیش امضاء نشد و خوشبختانه این توافق که من از آن بسیار استقبال می کنم و امضأ نشدنش من و شماری را ناامید کرده بود، سرانجام هفته پیش به امضا رسید.

پرسش: برای ایرانیان این توافق شش ماهه و کاهش برخی از تحریم‌ها به مثابه نفسی تازه یا اکسیژنی برای اقتصاد کشورشان به شمار می آید، آیا علیرغم این که شرکت “توتال” محتاطانه با این خبر برخورد کرد، می توان گفت که برای فرانسه هم نفسی تازه به شمار می آید؟

ناتالی گوله: بله، امضای این توافق می تواند برای فرانسه هم نعمتی باشد چون همه کسانی که تهران را می شناسند می دانند که در هیچ کشوری درجهان به این اندازه ماشین های “پژو” و “رنو” در گردش نبوده است. مردم ایران خواستار کالاهای فرانسوی هستند و بازار ایران هم بازاری بی نهایت بزرگ است. من نمی دانم آیا شنوندگان شما می توانند تصور کنند که ناگهان کشوری با این همه منابع طبیعی که بیش از سی سال در تحریم است، درهای خود را به روی بازارهای اقتصادی جهان بگشاید، چه معنائی دارد؟ این یک معحزه است. مانند این است که گنج و یا سرزمینی بکر را کشف کنیم. این برای جهان بازرگانی، یک خبر مهم است، به ویژه این که ایران به همه چیز نیاز دارد. این کشور پر است از مردم تحصیل کرده و پرابتکار و امکانات انسانی و این تازگی ندارد. لغو بخشی از این تحریم ها در گام نخست، به ایران امکان خواهد داد نفسی بکشد و این بسیار مهم است.

اما از نظر بازارهای بین المللی دیدیم که چگونه آمریکا منافع خود را در نظر گرفت و “جنرال موتورز”، “کارگیل ” و شماری شرکت های دیگر آمریکائی در ایران ماندند. با بستن شتاب زده کارحانه “پژو” و به ویژه با در نظر گرفتن وضع اقتصادی آن، این شرکت بسیار زیان کرد، چون ایران بازار بزرگی برای شرکت “پژو” بود. از همین رو “رنو” کارخانه خود را کاملأ تعطیل نکرد و کار خوبی کرد؛ چون می تواند فعالیت خود را از سرگیرد.

نباید فراموش کرد که وقتی “پژو” را ناچار به بستن درهایش کردند، “جنرال موتورز” در ایران مستقر شد. فکر می کنم که ما با اوضاع جالبی روبرو خواهیم شد؛ یعنی کسانی که به ایران توجهی نداشتند، بار دیگر به آن توجه خواهند کرد وخواهید دید که غافل شدگان، همه از راه خواهند رسید تا با ایران داد وستد کنند و این خبر بسیار خوبی است.

پرسش: در گذشته ما شاهد این بودیم که فروش بخشی از یک شرکت تولید کننده مرغ را به ایران ممنوع ساختند، در حالی که چند روز پیش عربستان سعودی توانست اجازه خرید بخشی از یک شرکت دیگر تولید مرغ به نام “دو” را به دست بیاورد. در حالی که آن فروش باعث می شد که ایران مرغ ارزان تری داشته باشند و کارگران فرانسوی هم از بیکاری نجات یابند.

ناتالی گوله: به هررو در حقوق بین الملل قواعد دوگانه تازگی ندارد. بدین معنا که با ایران بسیار سخت گیرانه رفتار می‌کنند اما به اسرائیل که سرزمین‌های فلسطینی را علیرغم همه قطعنامه‌های صادر شده اشغال می کند، چندان کاری ندارند. نسبت به عربستان سعودی هم هیچ سخت گیری وجود ندارد چون از ما یک میلیارد و ٣٠٠ میلیون یورو سلاح می خرد . سیاست بین المللی پر از دو روئی است و شما هیچ کاری نمی توانید بکنید.

پرسش: خانم گوله، آیا فرانسه خواهد توانست، علیرغم سیاست های سختگیرانه‌ای که طی ماه‌های گذشته به ایران اعمال کرده، بار دیگر در کوتاه و یا دراز مدت، مخاطبی مناسب برای ایران باشد؟

ناتالی گوله: من فکر می کنم که خرد بار دیگر حرف آخر را خواهد زد. امروز فرانسه نقش شیطان کوچک را ایفا می کند و من که همه روزه با ایرانیان در تماس هستم آن را می بینم. من بر این باورم که فرانسه بهای بزرگی برای بداخلاقی وزیر امور خارجه و استراتژی چند روز اخیرش خواهد داد. اما امیدوارم که ایرانیان به ما زیاد سخت نگیرند. آنچه مسلم است باید بردبار بود چون به تصویر ایران طی سال‌های اخیر به دلیل تندروی‌های حکومت احمدی نژاد آنچنان خدشه وارد شده که به بیش از ٦ ماه وقت برای بازگشت اعتماد نیاز است.

من از این توافق خوشحالم، اما باید ٦ ماه صبر کرد تا توافق دائمی به امضا برسد و پس از آن است که اعتماد برقرار خواهد شد. من فکر می کنم که فرانسه می بایست طی این ٦ ماه همه تلاش خود را برای زودون خاطره مشکلی که “فابیوس” پانزده روز پیش به دلایل گوناگون به وجود آورد به کار بندد. طی این ٦ ماه، پرزیدنت روحانی خواهد توانست سیاست بسیار خوب خود را که باعث پیروزی‌اش شد پیاده کند؛ چون به هر حال روحانی دارد به قول‌های انتخاباتی خود عمل می‌کند. او گفت من به تحریم‌ها پایان خواهم داد، من ایران را از سیاست «صندلی خالی» بیرون خواهم کشید وایران را به جامعه جهانی باز خواهم گرداند و این درست همان کاری است که انجام می دهد.

گفتنی است که شرکت خودروسازی پژو در سال ٢٠١١ یعنی پیش از اجرای تحریم‌ها، ٤٥٨هزار دستگاه از محصولات خود را در بازار ایران به فروش رسانده بود؛ ایران در آن سال دومین بازار بزرگ “پژو” در جهان پس از فرانسه شناخته می شد. بدین ترتیب “پژو” نزدیک به ١٠ میلیون یورو کاهش درآمد در ماه پیدا کرد. “رنو” نیز در سال ٢٠١٢ بالغ بر ١٠٠هزار دستگاه خودرو در ایران به فروش رساند. در پی وضع تحریم‌ها، شرکت خودروسازی “رنو” در نیمه نخست سال جاری میلادی، ٥١٢ میلیون یورو زیان دیده است.

***

از سوی دیگر، محمدابراهیم امین- رئیس کل بیمه مرکزی ایران، از لغو کلیه تحریم‌های اتحادیه اروپا و آمریکا در زمینه پوشش‌های بیمه‌ای برای نفت خام و فرآورده‌های آن خبر داد به گزارش ایلنا، رئیس کل بیمه مرکزی اظهارداشت: بیمه مركزی ضمن استقبال از رفع بخشی از تحریم‌های بیمه‌ای، به شركت‌های كشتیرانی و مالكان شناورهای ایرانی، توصیه می‌كند با توجه به ظرفیت مناسبت صنعت بیمه كشور برای ارایه پوشش‌های مسئولیت و حمل و نقل نفت و پتروشیمی، اخذ پوشش های بیمه از بازار داخلی بیمه كشور را ادامه دهند تا ظرفیت و پتانسیل‌های صنعت بیمه ایران كه در پی این تحریم‌ها ایجاد شده بود از بین نرود

امین افزود: صنعت بیمه كشور در صورت لزوم از مشاركت بیمه گران خارجی در این پوشش‌ها نیز استقبال می‌كند.

بی‌بی‌سی: ظریف: اگر قرار باشد یک طرف بتواند به همه خواسته‌های خود برسد دیگر نیازی به مذاکره نیست

وزیر امور خارجه ایران ارزیابی خود از مذاکرات و توافقنامه ژنو را تشریح کرده و تاکید ورزیده که این توافقنامه در صورت عدم رضایت طرفین قابل بازگشت است. رئیس مجلس نیز از توافق ژنو استقبال کرده است.

محمد جواد ظریف با حضور در برنامه “دو نیم ساعت” شبکه خبر تلویزیون جمهوری اسلامی، با تشریح نحوه دستیابی به توافق اخیر با گروه ۱+۵، از ناظران داخلی خواسته است تا در گزارش نتیجه این مذاکرات، تحت تاثیر ارزیابی طرف مقابل قرار نگیرند.

آقای ظریف گفت در هر مذاکره‌ای، دو طرف به بخشی از خواسته‌های خود دست می‌یابند و با اظهار این نظر که در مذاکرات ژنو، طرف مقابل، به منظور کسب حمایت افکار عمومی، ناگزیر بوده نتیجه مذاکرات را موفقیتی برای خود قلمداد کند، گفت: “برخی اوقات دوستان ما آنچه را که به عنوان پیچش خبری یا تلاش برای مهندسی خبر از سوی بازیگران و کنشگران مختلف انجام می‌شود، با واقعیات قاطی و تصور دیگری ایجاد می‌کنند.”

آقای ظریف افزود که سند مورد توافق در مذاکرات ژنو که “برنامه اقدام مشترک” نام گرفته، شامل اعلام موضع آمریکا و شامل تمامی نظرات آن کشور نیست و در نتیجه، آمریکاییان می‌بایست آن را توجیه و تفسیر کنند و افزود “به همین اندازه هم این سند، موضع ما نیست زیرا اگر قرار بود موضع ما باشد، ما بیانیه‌ای می دادیم و بنابراین مذاکره‌ای صورت نمی‌گرفت.”

پس از اعلام توافقنامه ژنو، برخی منتقدان داخلی با استناد به سخنان مقامات آمریکایی در مورد دستیابی به اهداف آن کشور در مذاکره ژنو، گفتند که اظهارات هیات مذاکره کننده ایرانی در مورد موفقیت در این مذاکرات با ارزیابی آمریکاییان تعارض دارد و در نتیجه، اظهارات طرف ایرانی در مورد دستیابی به موفقیت را مورد تردید قرار دادند.
شرکت کنندگان در ژنو

شرکت کنندگان در ژنو بر سر اقداماتی برای پیشرفت به سوی حل نهایی پرونده هسته‌ای ایران توافق کردند

وزیر امور خارجه گفت که توافق به دست آمده شامل اقدامات دو طرف طی شش ماه آینده از جمله لغو برخی از تحریم‌های وضع شده توسط اتحادیه اروپا و توقف برخی از اقدامات آمریکا برای جلوگیری از صادرات نفت و معاملات بانکی ایران است و به جریان انداختن این اقدامات مستلزم زمان است و احتمالا مقدمات اجرای این بخش از توافقنامه تا اواخر سال میلادی جاری – اوایل دیماه – فراهم خواهد آمد. ایران نیز برای اجرایی کردن مواردی که قبول کرده است به زمان نیاز دارد.

وی گفت که مبنای سندی که مورد توافق قرار گرفته پیشنهادهایی است که او در حاشیه اجلاس مجمع عمومی و در نخستین جلسه مذاکرات ژنو ارائه داده بود و انتظار دارد طی شش ماه آینده، توافق نهایی به دست آید و مذاکرات برای دستیابی به این منظور، از اواسط سال جاری میلادی آغاز شود. آقای ظریف یادآور شد که “اقدامات مرحله نهایی همان طوری که در سند وجود دارد، رفع همه تحریم‌هاست، چه تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل و تحریم‌های یکجانبه آمریکا و چه تحریم‌های اتحادیه اروپا و دیگر تحریم‌هایی که کشورهای مختلف علیه ایران به اجرا گذاشته‌اند.

وزیر خارجه در این مورد تاکید ورزید که مذاکره برای لغو تحریم‌ها به این معنی نبوده که جمهوری اسلامی، این تحریم‌ها را قانونی دانسته است.
توافق نه تعهد

وزیر خارجه ایران در تشریح “واژه‌های گام به گام و دو سویه” که در متن توافقنامه آمده است گفت که باید اقدامات دو طرف متوازن باشد و هر اقدامی که یک طرف انجام می‌دهد، با اقدامی از طرف مقابل متوازن شود و روند حل این مساله، در مراحل پی در پی صورت گیرد به نحوی که “همه احساس کنند که منافع و دیدگاه‌های مشروع آنها تامین می‌شود.”

آقای ظریف بار دیگر تاکید کرد که سند مذاکرات ژنو “تعهد حقوقی” برای طرفین ایجاد نمی‌کند بلکه شامل اقدامات داوطلبانه دو طرف است “و پس از شش ماه یا حتی در میان شش ماه، اگر هر یک از طرف‌ها احساس کند که طرف مقابل پایبند نیست، قابل بازگشت است.”
وزیران خارجه ایران و فرانسه

به گفته ظریف، در اجلاس دوم ژنو وزیر خارجه فرانسه موضعی منفی اتخاذ کرده بود

وزیر خارجه ایران به خصوص تاکید کرد که اگر مشاهده شود که کنگره آمریکا، تحت فشار داخلی، تحریم‌های جدیدی را علیه ایران تصویب کرده، معلوم می‌شود که در اجرای توافقنامه، موفق نبوده‌اند و در نتیجه، “ضرورتی نخواهد داشت که ما این اقدامات را انجام دهیم.” وی یادآور شد که طبق قوانین ایالات متحده، رئیس جمهوری آن کشور می‌تواند مانع از تصویب نحریم‌های جدید از سوی کنگره شود و اگر چنین نکند، “رئیس جمهوری آمریکا را پاسخگو و مسئول می‌دانیم.”

در مورد اقداماتی که براساس توافقنامه ژنو از ایران انتظار می‌رود، وزیر امور خارجه تاکید کرد که غنی‌سازی اورانیوم ادامه می‌یابد و در مورد توقف غنی سازی اورانیوم ۲۰ درصدی هم گفت که فعالیت در این زمینه به دلیل خودداری کشورهای خارجی از تحویل سوخت به رآکتور اتمی ایران آغاز شده بود و طی سال‌های گذشته، مقدار کافی سوخت برای این منظور تهیه شده است.

اشاره آقای ظریف به سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران است که در دهه ۱۹۶۰ توسط ایالات متحده ایجاد شد. سوخت این رآکتور به صورت میله‌های سوخت غیر قابل استفاده در موارد دیگر طی سال‌های بعد همواره تحویل ایران می‌شد اما در سال ۱۳۸۸، محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری وقت، کشورهای خارجی را به کارشکنی متهم کرد و اعلام داشت که دستور تولید اورانیوم ۲۰ درصدی را داده و هدف از آن را، خودکفایی در سوخت رآکتورهای هسته ای ایران عنوان کرد.

مخالفان برنامه‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی ابراز نگرانی کرده بودند که هدف از این اقدام، ادامه غنی سازی تا دستیابی به اورانیوم با خلوص لازم برای ساخت بمب اتمی است هر چند مقامات جمهوری اسلامی همواره وجود برنامه‌ای برای تولید جنگ افزارهای هسته‌ای را تکذیب کرده‌اند.

آقای ظریف گفته است که براساس توافق صورت گرفته، غنی سازی اورانیوم با خلوص پائین ادامه خواهد داشت و تاکید ورزید که خود او هم هرگز نگفته است که فعالیت در این زمینه کاهش می‌یابد هرچند ابراز آمادگی کرده است که در مورد ابعاد آن مذاکره کند.

وزیر خارجه ایران در این برنامه تلویزیونی گفت که ورود به مذاکره، نشانه “خودباوری” است و اعلام موضع به جای مذاکره، مساله‌ای را حل نمی کند. وی در عین حال گفت که سخنان رهبر جمهوری اسلامی، “مبنی براینکه به این گروه اعتماد نداریم، همیشه آویزه گوش ماست و این را به آنها نیز می‌گوییم هر چند این بی اعتمادی موجب نمی شود مذاکره و تفاهم نکنیم.”
موضع مجلس

در خبری دیگر در همین زمینه، به گزارش خبرگزاری فارس، قرار است وزیر امور خارجه در جلسه روز چهارشنبه مجلس حضور یابد و در مورد توافق ژنو توضیح دهد.
لاریجانی و روحانی

رئیس مجلس هم از نتیجه اقدامات هسته‌ای دولت روحانی حمایت کرده است

همچنین، علی لاریجانی در جلسه علنی مجلس در روز سه شنبه، ۵ آذر (۲۶ نوامبر) در مورد توافقنامه ژنو گفت این روزها مردم ایران و جهان شاهد مذاکراتی بودند که در طول ۱۰ سال گذشته یکی از مهمترین موضوعات منطقه و جهان بود و در چند ماه اخیر، دولت جدید وقت و انرژی زیادی را صرف حل و فصل مسئله هسته‌ای کرد.

آقای لاریجانی افزود “پس از مذاکرات اخیر برخی مقامات غربی با عجله مواضعی را اتخاذ کردند که حق غنی‌سازی ایران را نپذیرفته‌ایم؛ اضطراب مقامات آمریکایی قابل درک است چراکه اصولا حق غنی‌سازی نیازمند تائید چنین موجوداتی نیست و تمام کشورهایی عضو NPT دارای این حق هستند ولو آنرا اعمال نکنند.”

علی لاریجانی در آغاز دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد برای مدتی سرپرستی مذاکرات هسته ای را برعهده داشت اما سپس جای خود را به سعید جلیلی دارد. وی هنگام مذاکرات هسته ای در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، که به سرپرستی حسن روحانی، رئیس جمهوری کنونی، انجام می شد، رویکرد مذاکره کنندگان ایرانی را مورد انتقاد قرار داده و گفته بود که “در غلطان دادیم و آب‌نبات گرفتیم.”

در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، گفته شد که کشورهای غربی طرحی را برای حل بحران هسته‌ای مطرح کرده اند تا ایران در برابر تعلیق بخشی از برنامه‌های هسته‌ای خود امتیازهایی دریافت کند که از جمله شامل کمک به توسعه فن آوری صلح آمیز هسته‌ای، توسعه همکاری‌های اقتصادی و لغو تحریم‌های قدیمی ایالات متحده و تسهیلات تجاری دیگر برای ایران بود. با تغییر دولت، جمهوری اسلامی مواضع سختگیرانه‌تری را در زمینه ادامه برنامه هسته‌ای اتخاذ کرد.

مجتبی واحدی – حصول توافق بر سر پرونده هسته ای ، خوشحالی بسیاری از ایرانیان و صلح دوستان در سراسر جهان را به دنبال داشت. خوشحالی هموطنان ، بیش از آنکه ناشی از رسیدن به دستاوردی هم تراز با دهها میلیارد دلارهزینه برای برنامه هسته ای جمهوری اسلامی باشد بازتابی از رفع نگرانی آنها از گسترش پیامدهای منفی این پروژه است. در واقع ، به نظر می رسد ضرب المثل خودمانی « جلوی ضرر را از هر جا بگیری ، منفعت است » در این مقطع آنچنان بر ذهن مردم مستولی است که کسی به فکر محاسبه سود و زیان ناشی از برنامه هسته ای از آغاز تا زمان حصول توافق جدید نیست.بحث در مورد مفاد توافق نامه اخیر و تطابق آن با عزت و غرور ملی نیز در مقطع فعلی ، امکان پذیر نمی باشد. البته تردید ندارم که در آینده ای بسیار نزدیک ابعاد این توافق نامه ،به نقل محافل تبدیل خواهد شد. در آن روز مُشت های زیادی برای مردم باز می شود و نقاب از بسیاری چهره ها برداشته خواهد شد. اما تا آن روز نمی توان چشم بر همه واقعیت ها بست و اجازه داد گروهی پر مدعا ، هم دروغ بگویند وهم خود را قهرمان در همه عرصه ها از جمله راستگویی به خلق اله معرفی کنند. به خصوص بایستی با قاطعیت در برابر کسانی ایستاد که نقاب مردم خواهی و آزاد منشی بر چهره دارند امادر پشت این نقاب ،به دنبال تبانی نوشته یا نا نوشته با رهبر هستند تا نقش او در ماجراجویی پر هزینه هسته ای را کمرنگ جلوه دهند.

برای روشن شدن موضوع باید چند ماه به عقب رفت ؛ به بهار امسال که عده ای خود را برای نقش آفرینی در آنچه انتخابات ریاست جمهوری نامیده می شد آماده می کردند. آنها با تأکید مکرر و گاه کسالت آور بر نابسامانی های هشت ساله ، همه گناهها را متوجه احمدی نژاد می کردند تا نگاهها از عامل مادام العمر فلاکت ایران ـ رهبر به طرف کسی برود که دوره ریاست او رو به پایان بود. انتخابات به پایان رسید اما حمله به احمدی نژاد و انتساب همه نابسامانی ها و فلاکت ها به او ،همچنان تنها عامل وحدت گروهها و افرادی است کهظاهراً هیچ عامل اشتراک دیگری ندارند. همه این افراد در ماجرای توافق نامه اخیر هسته ای نیز همچنان بر همان رویه پافشاری دارند . همه آنها به گونه ای سخن می گویند که گویی احمدی نژاد دارای اختیارات کامل در موضوع هسته ای بوده و مسئولیت همه فلاکت های هسته ای ، متوجه اوست.یقین دارم اغلب این افراد به خوبی می دانند که اولاً از روز نخست هم احمدی نژاد حاکم مطلق در پروژه و پرونده هسته ای نبود .ثانیاً در دوسال پایانی دولت دهم ، پرونده هسته ای به طور کامل از دستان او خارج شده بود.اما به فرض که ادعاهای این گروه به خصوص طیف سبز و بنفش آنها صحیح باشد آنگاه آنان باید توجیه اخلاقی برای رفتار دوگانه خود نسبت به شرایط یکسان ، ارائه نمایند. روز بیست وهفتم اردیبهشت ماه سال هشتاد ونه ، با حضور مقاماتی از برزیل و ترکیه در تهران ، بیانیه سه جانبه ای امضا شد که به موجب آن دولت جمهوری اسلامی متعهد می شد برای رفع نگرانی گروه 1+5 حدود یکهزار و ودویست کیلوگرم اورانیوم غنی شده سه و نیم درصدی را تحویل ترکیه دهد . در مقابل ترکیه تضمین می کرد که معادل یک صد و بیست کیلوگرم اورانیوم با غلظت حدود بیست در صد – بر اساس تفاهم با شش قدرت جهانی در اختیار ایران قرار گیرد. (متن بیانیه تهران ، اینجا) . صدور این بیانیه اعتراض گروهی از اصلاح طلبان و حامیان جنبش سبز را به دنبال داشت. آنان معتقد بودند ـ و اعتقاد آنان ، درست بود ـ که این نوع بر خورد با یک کشور مستقل،تحقیر آمیز است. شدید ترین اعتراض در این مورد ، روز سوم خرداد سال هشتاد ونه توسط بانوی شجاع جنبش سبز دکتر زهرا رهنورد مطرح شد. او که به همراه همسر قهرمان خود میرحسین موسوی ، پذیرای عده ای از فرماندهان سلحشور جنگ با عراق بود به بیانیه بیست و هفتم اردیبهشت ماه تهران برای تبادل سوخت اشاره کرد و اظهار داشت :” بر تارک تمامیت ارضی ما فتح خرمشهر و آبادان می درخشد وقتی بیشتر درخشش این پیروزی ها درک خواهد شد که آن را با برخی از توافقنامه های امروزی مقایسه کنیم توافقنامه هایی که از قرار دادهای ننگین ترکمنچای و گلستان بدتر است و آخرین نمونه اش همین معاهده هسته ای هفته گذشته است.”
میرحسین موسوی نیز با عباراتی مشابه ، بر نگاه همسر خویش در خصوص بدتر دانستن بیانیه تهران از قراردادهای ننگین ترکمانچای و گلستان صحه گذاشت. دقیقاً سه و نیم سال بعد از آن اظهار نظرموسوی و رهنورد ، قرار دادی در ژنو امضا شد که شاید راهی جز امضای آن وجود نداشت اما بی تردید دهها بار خفت بار تر از بیانیه اردیبهشت ماه هشتاد ونه است .توافق جدید در حالی امضا شد که میر عزیز و همسر شجاعش در حبس هستند و نمی توانند به راحتی نظر خود را اعلام کنند . شاید هم اگز نظر خود را بگویند مصلحت اندیشی هایی مانع انتشار آن شود . اما بسیاری از کسانی که آن روز با استناد به دیدگاه موسوی و رهنورد، مقاله نوشتند و از رفتار ترکمانچایی دولت احمدی نژاد گله کردند آزاد هستند و از این آزادی تنها برای هورا کشیدن به خاطر قرارداد تحقیر کننده فعلی ، بهره می گیرند.
البته به نظر می رسد پذیرش همین قرارداد پر تحقیر، بهترین انتخاب ممکن در شرایط فعلی بوده است .اما دادن به یک قرار داد به خاطر دفع خطرات و خسارات بیشتر ، یک بحث است و همزبانی با سردمداران دروغ پرداز حکومت برای “اقتدار نمایی ” ، بحثی دیگر. مردم عادی اگر شادمانی می کنند حق دارند زیرا برای آنها
راهی موقت پیدا شده تا بخشی از فشارها از دوش ایشان برداشته شود. برخی اعضای دولت بنفش هم حق دارند برای تحت الشعاع قراردادن ناکامی های داخلی خود، به بزرگ نمایی و حتی وارونه جلوه دادن ابعاد تفاهم نامه ژنوبپردازند. اما سبزهایی که خود را یار موسوی می دانند چه ؟ ایا آنها در برابر وجدان ، اخلاق و تاریخ می توانند ثابت کنند محتوای توافق اخیر ، آبرومندانه تر از بیانیه ای است که موسوی و رهنورد ، آن را ننگین تر از ترکمانچای دانستند؟
درس نخست موسوی برای یارانش ، اخلاق مداری بود. اگر مدعیان همراهی با موسوی ، مانند همراهان روحانی می اندیشند وتوافق نامه اخیر را یک موفقیت بزرگ می دانند باید دیدگاه خود نسبت به بیانیه تهران که به مراتب عزتمدارانه تر از توافق اخیر بود را بیان نمایند. چگونه می توان تسلیم در برابر فشار های جهانی برای خروج دو سوم اورانیوم غنی شده در داخل و معاوضه آن با سوخت مورد نیاز مراکز پزشکی هسته ای را ترکمانچای نامید و پذیرش دهها درخواست منطقی و غیر منطقی همان قدرت ها را یک پیروزی بزرگ دانست؟ آیا شرط اخلاق مداری که موسوی آن را تبلیغ می کردآنست که هرچه توسط رقیب – حتی رقیب بی کفایت و فاسدی همچون احمدی نژاد – انجام می شود را به باد ناسزا بگیریم و خود ، کاری را صورت دهیم که صدها بار قبیح تر از آنست؟

رادیوفرانسه: علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام، با اشاره به توافق صورت گرفته میان ایران و شش قدرت جهانی در ژنو گفته است که حمایت رهبر جمهوری اسلامی از مذاکره کنندگان ایرانی باعث شد که آنان در چانه زنی هایشان در ژنو دچار “لکنت زبان نشوند” و جای اما و اگر نیز در مورد توافق صورت گرفته باقی نماند.

رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام سپس از این توافق به عنوان یک پیروزی یاد کرده که، به گفتۀ او، پیش از هرچیز مرهون تدبیر رهبر جمهوری اسلامی است و نظام اسلامی ایران را به گفتۀ هاشمی رفسنجانی از یک مخمصه نجات داده است.
رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام با مقایسه توافق ژنو و پذیرش قطعنامۀ 598 شورای امنیت از سوی ایران که به پایان جنگ هشت ساله با عراق منجر شد، افزوده است که در آن زمان قطعنامۀ 598 مورد پذیرش دولت ایران قرار گرفت، زیرا این کشور، برغم اصرار برخی فرماندهان سپاه پاسداران، دیگر قادر به ادامۀ جنگ و مقاومت علیه آمریکا نبود.
تاکنون سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از هر گونه اظهار نظر در مورد توافق صورت گرفته میان ایران و شش قدرت جهانی خودداری کرده است، هر چند کلیه فعالیت های هسته ای ایران مستقیم و غیرمستقیم تحت اداره و نظارت سپاه پاسداران صورت می گیرد. با این حال، بعید نیست که توافق ژنو که علی اکبر هاشمی رفسنجانی تلویحاً از آن به عنوان عقب نشینی نظام اسلامی در مقابل آمریکا یاد کرده اختلاف میان سپاه پاسداران و روحانیان در قدرت را تشدید کند.

دویچه‌وله: مقامات دولت آمریکا اطلاعاتی محرمانه از برگزاری پنج دور مذاکره پنهان میان ایران و آمریکا را در اختیار خبرگزاری اسوشیتدپرس قرار داده‌اند. گفته می‌شود این مذاکرات پنهانی زمینه‌سازی توافق ژنو بوده است.

خبرگزاری اسوشیتدپرس با انتشار گزارشی اختصاصی اعلام کرد آنچه بیش از هرچیز بستر توافق هسته‌ای تاریخی میان ایران و شش قدرت جهانی را در ژنو فراهم کرد٬ مذاکرات محرمانه‌ای بود که در طول یک‌سال گذشته در سطحی بالا میان مقامات ایرانی و آمریکایی در جریان بوده است.

در این گزارش ابتکار دولت آمریکا برای برقراری ارتباط محرمانه با ایران با هدف گفت‌وگو بر سر مسائل حساس مورد اختلاف٬ یک «قمار بزرگ دیپلماتیک» برای دولت اوباما خوانده شده است. اسوشیتدپرس می‌گوید حتی نزدیک‌ترین هم‌پیمانان ایالات متحده٬ از جمله اسرائیل هم تا دو ماه پیش از برگزاری این مذاکرات پنهانی مطلع نبوده‌اند٬ و به همین خاطر زمینه رفع اختلافات دیرینه میان ایران و غرب٬ ساده‌تر از همیشه فراهم شد.

بر اساس این گزارش٬ محرمانه ماندن این مذاکرات می‌تواند تا حدودی تنش‌های موجود میان آمریکا و فرانسه و اسرائیل را هم توضیح دهد؛ دو کشوری که مخالفت خود را با توافق با ایران اعلام کرده بودند. سه مقام ارشد دولت آمریکا این اطلاعات را در اختیار اسوشیتدپرس قرار داده‌اند و با توجه به حساسیت موضوع٬ نخواسته‌اند که هویت واقعی‌شان افشا شود.

منابع ناشناسی که این اطلاعات را در اختیار اسوشیتدپرس قرار داده‌اند٬ گفته‌اند که باراک اوباما٬ رئیس‌جمهور آمریکا٬ شخصا دستور برگزاری این مذاکرات محرمانه را صادر کرده تا بتواند راهی به‌سوی حل‌وفصل دیپلماتیک بحران ایران بیابد.

این مذاکرات از ماه مارس ۲۰۱۳ در کشورهایی در خاورمیانه٬ از جمله در عمان٬ برگزار شد و در جریان آنها٬ ویلیام برنز و جیک سالیوان٬ دست‌یاران ارشد جو بایدن در امور سیاست خارجی٬ دست‌کم پنج بار با مقامات ایرانی دیدار کردند.

یک دور از این گفت‌وگوهای محرمانه در زمان ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد٬ و چهار دور دیگر پس از روی کار آمدن دولت میانه‌روی حسن روحانی برگزار شد.

دیپلماسی پنهان برای پایان دادن به سه دهه تخاصم

اسوشیتدپرس می‌گوید آنچه در ژنو به بار نشست٬ ثمره همین دیپلماسی پنهان میان ایران و آمریکا بود. بر اساس توافق صورت‌گرفته٬ بخشی از تحریم‌های اعمال‌شده علیه ایران رفع خواهد شد تا این کشور به رقمی در حدود ۷ میلیارد دلار از دارایی‌های بلوکه‌شده خود دسترسی داشته باشد٬ و در مقابل بخش‌های حساس برنامه غنی‌سازی ایران به حالت تعلیق درخواهد آمد.

قرار است ایران و شش قدرت جهانی در طول یک‌سال آینده همکاری‌ها و گفت‌وگوهای خود را گسترش دهند تا با رفع همه ابهامات موجود پیرامون برنامه بحث‌برانگیز هسته‌ای ایران٬ زمینه لغو بقیه تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی هم فراهم شود. در صورت تحقق این اهداف٬ یکی از بزرگ‌ترین دست‌آوردهای دولت اوباما در عرصه سیاست خارجی هم محقق خواهد شد و این تحول٬ نقطه عطفی در روابط ایران و غرب خواهد بود.

اما این گزارش این هشدار را هم می‌دهد که در صورت شکست این توافق٬ دولت اوباما هم در داخل آمریکا و هم از سوی هم‌پیمانان خود٬ از جمله اسرائیل٬ با انتقادهای شدیدی روبرو خواهد شد.

نقش محوری سلطان قابوس در برگزاری مذاکرات پنهانی
سلطان قابوس، پادشاه عمان در مذاکرات محرمانه میان ایران و آمریکا نقش مهمی داشته است
تلاش‌های سلطان قابوس٬ پادشاه عمان٬ برای آزادی سه کوه‌نورد آمریکایی٬ مقدمه‌ای بود برای برگزاری مذاکرات محرمانه میان مقامات ایران و آمریکا. از آن پس٬ سلطان قابوس نقش محوری هماهنگی این گفت‌وگوها را برعهده گرفت. از همان زمان تماس مقامات سطوح میانی آغاز شد و سپس هماهنگی‌های لازم برای برگزاری نشست‌ها با حضور مقامات بلندپایه صورت گرفت.

پس از انتخاب حسن روحانی به ریاست‌جمهوری٬ بلافاصله دو دور از این مذاکرات محرمانه میان مقامات ایرانی و آمریکایی برگزار شد که هدف اصلی آن هم پیش‌برد مذاکرات هسته‌ای با قدرت‌های جهانی بود. دو نشست دیگر هم در ماه اکتبر برگزار شد. در آخرین دور از مذاکرات٬ وندی شرمن٬ مذاکره‌کننده ارشد آمریکا در پرونده هسته‌ای نیز حضور داشت. گفته می‌شود همه اعضای گروه ایرانی٬ به زبان انگلیسی روان صحبت می‌کردند٬ اما اطلاعات بیشتری درباره هویت آنها در اختیار اسوشیتدپرس قرار نگرفته است.

مقامات آمریکایی می‌گویند پس از برقراری تماس تلفنی مستقیم میان حسن روحانی و باراک اوباما در پایان نشست مجمع عمومی سازمان ملل بود که ایالات متحده هم‌پیمانان خود را از برگزاری این مذاکرات محرمانه باخبر کرد.

باراک اوباما در نشستی با بنیامین نتانیاهو٬ نخست‌وزیر اسرائیل٬ در ۳۰ سپتامبر در کاخ سفید٬ او را در جریان این مذاکرات قرار داد٬ اما همه ماجرا را نگفت. یک روز پس از این نشست بود که نتانیاهو در سخنرانی خود در مجمع عمومی٬ حسن روحانی را «گرگی در لباس بره» خواند و به آمریکا درباره جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران هشدار داد.

پس از اطلاع به اسرائیل٬ آمریکا ۵ کشور مذاکره‌کننده دیگر با ایران را هم در جریان مذاکرات محرمانه قرار داد.

بر اساس گزارش اسوشیتدپرس٬ آخرین دور مذاکرات محرمانه میان آمریکا و ایران اندکی پس از نشست مجمع عمومی سازمان ملل برگزار شد. به نظر می‌رسد همه آنچه در پس پرده میان مقامات ایرانی و آمریکایی گذشت٬ زمینه‌ساز توافقی بود که روز یک‌شنبه در ژنو صورت گرفت.

بی‌بی‌سی: روزنامه کیهان، چاپ تهران، روز دوشنبه با این تیتر اول به روی دکه ها رفت که “توافق ژنو یک ساعت دوام آورد”.

کیهان تنها روزنامه ای است که چنین خبری را منتشر کرده و روزنامه های رسالت و جوان که همسو با کیهان به حساب می آیند هم ترجیح داده اند درباره مذاکرات ژنو مثبت برخورد کنند.

نکته ای که روزنامه کیهان بر آن انگشت گذاشته درباره حق غنی سازی اورانیوم درون مرزهای ایران است که به نوشته این روزنامه آمریکایی ها هنوز توافق بسته نشده زیر آن زده اند.

در گزارش روزنامه کیهان، نخست صحبت های محمد جواد ظریف، وزیر خارجه ایران نوشته شده که گفته در توافق انجام شده حق غنی سازی اورانیوم در ایران تصریح شده است.

بعد از آن در گزارش کیهان، گفته های وزیر خارجه آمریکا نقل شده که گفته حق غنی سازی اورانیوم به ایران داده نشده است: “از سوی دیگر جان کری می‌گوید؛ نه فقط در ماده ۴ معاهده NPT بلکه در هیچیک از چهار گوشه معاهده مزبور، هیچ اشاره‌ای نشده است که حاکی از حق غنی‌سازی برای کشورهای عضو این پیمان باشد!”

از اینهاست که نویسنده گزارش کیهان نتیجه گرفته که آمریکا توافق را لغو کرده است و می نویسد: “این تفاوت نظر در تفسیر یکی از اصلی‌ترین محورهای تفاهمنامه از یکسو می‌تواند اعتبار توافقنامه یاد شده را کاهش بدهد و از سوی دیگر چنانچه حریف در جریان مذاکرات بر حق غنی‌سازی ایران تاکید کرده و بعد از امضای توافقنامه این تایید شفاهی را نفی کرده باشد، بار دیگر این واقعیت تایید شده است که آمریکا قابل اعتماد نیست و نباید از لبخندهای فریبکارانه دیپلمات‌ها و مقامات آمریکایی فریب خورد.”

روزنامه کیهان همچنین سرمقاله خود را هم به موضوع توافق اختصاص داده است.

نویسنده سرمقاله هم نوشته ها و نتیجه گیری گزارشگر روزنامه را تکرار کرده است و نوشته: “براساس ماده ۴ ان‌پی‌تی، بهره‌مندی از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای حقی مشروع و مسلم برای تمامی اعضای آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای است، پس از سال‌ها حق‌کشی و جفا در حق مردم ایران همین توافق را هم کمتر از چند ساعت بعد از امضاء، مورد تشکیک و تردید قرار می‌دهند”

حسین شمسیان، سرمقاله نویس روز دوشنبه کیهان، سپس به صحبت های رهبر ایران اشاره کرده: “این البته همان پیش‌بینی مقام معظم رهبری در خصوص خوی استکباری آمریکا و عهدشکنی آنهاست که سابقه‌ای طولانی دار.”

اما در آخر سرمقاله و “به تاسی از رهبر معظم انقلاب” نویسنده آرزو کرده که “دستیابی به آنچه که رئیس جمهور محترم در نامه‌شان به معظم‌له مرقوم داشته‌اند محقق شده و ملت گامی دیگر به اهداف خود نزدیک شود.”

مدیر روزنامه های کیهان و اطلاعات را رهبر جمهوری اسلامی ایران مشخص می کند.
‘آن مرد با افتخار…’

روزنامه اطلاعات اما خط دیگری را پیش گرفته که صد و هشتاد درجه با روزنامه کیهان فرق دارد.

روزنامه اطلاعات تیتر زده: “جهان حق هسته‌ای ایران را به رسمیت شناخت”

یک مطلب شبیه به شعر هم در توصیف محمد جواد ظریف، وزیر خارجه ایران چاپ کرده که در مطلع آن آمده: “آن مرد میاید، آن مرد با افتخار از ژنو به دامان ایران میاید.”

اما در صفحه دوم روزنامه مطلبی به قلم محمدصادق خرازی نوشته شده که پیشتر از سفرای ایران بوده است.

آقای خرازی در نوشته خود، از شیوه مذاکره کردن محمد جواد ظریف دفاع کرده و آن را “شجاعانه” توصیف کرده است.

در یادداشت روزنامه اطلاعات آمده است: “موفقیت مذاکرات ژنو نشان می دهد که جریان افراط جهانی، یعنی تندروهای جنگ طلب آمریکایی، خشونت طلبان اسرائیلی و بزدلان ترسوی سعودی به همراه القاعده و نیروهای سلفی چگونه قافیه را باخته اند.”

آقای خرازی سپس ادامه داده: “دستیابی به توافق ژنو اگرچه آغاز راهی بلند و سخت است، اما گام نخستین برای عادی سازی پرونده ایران و بازگشت آن از شورای امنیت به آژانس انرژی اتمی باید تلقی شود و توافقی استراتژیک است که با هرگونه ناکامی آن باید مقابله کرد.”
‘زیر سوال رفتن قطعنامه‌ها’

روزنامه اصولگرای رسالت، هم توافق انجام شده را مثبت دیده است و یکی از قدیمی های این روزنامه در سرمقاله نوشته است که “۱۰ سال مقاومت ملت ایران در برابر زورگویان و زیاده‌‌خواهان جهان، جواب داد.”

محمد کاظم انبارلویی، در سرمقاله رسالت نوشته که برای اولین بار “طرف گفتگو مجبور به دادن امتیاز” شده است.

آقای انبارلویی اما برخلاف روزنامه کیهان اعتقاد دارد که حق غنی سازی اورانیوم در توافق به ایران داده شده است و به این ترتیب پایه حقوقی قطعنامه های سازمان ملل زیر سوال می رود. این بند از نوشته او را بخوانید: “پذیرش حق غنی سازی برای دولت ایران، پایه حقوقی تمام قطعنامه‌ های صادره از سوی شورای امنیت سازمان ملل و تحریم‌های یکجانبه را زیر سئوال می برد. چون در تمامی این قطعنامه‌های ظالمانه آمده است ایران حق غنی سازی ندارد و باید همه فعالیت‌ های خود را در این مورد متوقف کرده و تاسیسات هسته‌ای خود را تعطیل نماید. حال آنکه ایران عضو ان‌پی تی است و طبق ماده ۴ ان‌پی تی این حق برای همه کشورهای عضو به رسمیت شناخته شده است. اما ۱+۵ با قلدری اعلام می کردند این ما هستیم که می گوییم چه کسی حق غنی سازی دارد یا ندارد.”

البته سرمقاله نویس رسالت هم معتقد است که نمی توان به کشورهای غربی اعتماد کرد و باید درباره باطن کارهای آنها به هوش بود.
‘مردم مهربون‌تر می‌شن؟’

روزنامه اعتماد و شرق هر دو عکس دست دادن کری و ظریف را برای عکس اول انتخاب کردند

روزنامه های طرفدار دولت هم در تقدیر و تشکر از آنچه که بامداد یکشنبه در ژنو اتفاق افتاد کم نگذاشته اند.

روزنامه شرق، در صفحه اول خود یادداشت هایی درباره توافق دارد از نویسندگانی که هرکدام شغلی متفاوت با دیگری دارند.

از یک روزنامه نامه نگار، از یک فعال سیاسی، یک هنرپیشه، یک عضو فدراسیون فوتبال و چند استاد دانشگاه.

عکس اول روزنامه های شرق و اعتماد هر دو لحظه دست دادن وزرای خارجه ایران و آمریکاست.

روزنامه اعتماد، خبر را از منظر اجتماعی آن دیده و تیتر اول را به گزارشی از شادی مردم برای توافق اختصاص داده است.

دو پاراگراف اول گزارش درباره این است که خبرنگار چگونه صبح بیدار شده و خبر را خوانده و سردبیر به او چه گفته و سپس می رود به کوچه و خیابان و نظر مردم را گزارش می کند.

یکی از جالبترین اظهار نظرها از یک راننده اتوبوس است که با خنده به گزارشگر روزنامه اعتماد گفته است: ” این مردم مهربون‌تر می‌شن الان؟ من هر روز با مردم زیادی سروکار دارم آدم خوش اخلاق کم پیدا می شود، اگر شرایط خوبی داشته باشند این‌گونه نخواهند بود. شرایط مالی همه بد است. هر چقدر کار می کنیم از صبح زود تا آخر شب، بازهم آخر ماه به مشکل بر می خوریم. ببینید آقا خانه گران است ربطی به اروپایی ها دارد؟ باید خود مردم با همدیگر مهربان‌تر باشند، حالا مسوولان هم با خارجی ها کنار می آیند، خدا کنه پول بیاد دست مردم».

بی‌بی‌سی: این چهره ثروتمند سعودی گفته است اگر اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای ایران حمله کند، رهبران عرب به طور علنی آن را محکوم می‌کنند ولی در خفا بابت آن خوشحال می‌شوند

شاهزاده ولید بن طلال بن عبدالعزیز آل سعود، میلیاردر سعودی و یکی از چهره‌های بانفوذ عربستان، درباره مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای ۱+۵ ابراز نگرانی کرده و گفته است که “خطر ایران، از خطر اسرائیل بیشتر است.”

امیر ولید بن طلال که به او لقب بانفوذترین فرد در جهان عرب را هم داده‌اند، درباره روند مذاکرات هسته‌ای گفته که ایران دارد باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا را “بازی می‌دهد”.

پیش از این گزارش‌های متعددی از نارضایتی عربستان سعودی از روند مذاکرات هسته‌ای ایران و احتمال دست‌یابی به یک توافق در این باره، منتشر شده بود.

این شاهزاده سعودی که سهام‌دار تلویزیون خبری فاکس و توییتر است، گفته که ایران به طور تاریخی، تهدیدی برای کشورهای عربی بوده است.

امیر ولید در این باره به سابقه “امپراتوری ایران” اشاره کرده که به گفته او “دشمن مسلمانان سنی” بوده است.

او گفته است اگر اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای ایران حمله کند، رهبران عرب به طور علنی آن را محکوم می‌کنند ولی در خفا بابت آن خوشحال می‌شوند.

امیر ولید بن طلال گفته است ایران از توافق هسته‌ای احتمالی نفع می‌برد. او هشدار داده است که نباید تحریم‌ها علیه ایران سبک شوند.

هرچند این شاهزاده سعودی، پیشتر نیز مواضع مشابهی علیه ایران داشته، ولی با توجه به گزارش‌های دیگر در هفته‌های اخیر، به نظر نمی‌رسد این موضع در جهان عرب منحصر به او باشد.

یک ماه پیش نیز گزارش شد که رئیس سازمان اطلاعاتی عربستان سعودی از قصد این کشور برای دور شدن از آمریکا در زمینه سیاست خارجی خبر داده است.

آن‌زمان به گزارش خبرگزاری رویترز و روزنامه وال‌استریت‌ژورنال، امیر بندر بن سلطان ابراز تاسف کرده بود که “واشنگتن و تهران به هم نزدیک می‌شوند”.

نگرانی عربستان از برنامه هسته‌ای ایران آن‌قدر جدی است که برخی ناظران، از تلاش‌های ریاض و لابی‌های نزدیک به آن در واشنگتن برای سخت‌تر کردن مذاکرات هسته‌ای برای ایران خبر داده‌اند.

اختلافات بین ایران و عربستان از جمله در سوریه بروز بیشتری دارد که هریک، دیگری را به شعله‌ورترکردن درگیری‌ها متهم می‌کند.

تسنیم: خبرگزاری تسنیم: آیت الله سعیدی گفت: مسئولان سیاست خارجی در حال مذاکره با توکل به خدا و تمسک به عترت معصومین(ع) در عزت و شکوه کشور تلاش کنند.
printنسخه قابل چاپ

به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، آیت الله سعیدی در اجتماعی در اختتامیه نهمین دوره مسابقات سراسری قرآن کریم ویژه جامعه کار، تلاش و تعاون با اشاره به برکات قرآن اظهار کرد: امید است کشور در پناه قرآن بیمه شود و مسئولان سیاست خارجی در حال مذاکره با توکل به خدا و تمسک به عترت معصومین(ع) در عزت و شکوه کشور تلاش کنند.

تولیت آستانه مقدسه حضرت معصومه(س) با اشاره به استعاذه و پناه بردن به خدا از دست شیطان افزود: ابن مسعود نقل کرده است روزی نزد پیامبر(ص) بودم و بر اساس آیات سوره نحل استعاذه کردم و پیامبر تاکید کرد بر آن شیوه ای که جبرئیل من را آموزش داده استعاذه کن.

امام جمعه قم تصریح کرد: ما دو نوع قرائت در قرآن داریم، قرائت با استعاذه و قرائت بدون استعاذه، که شارع مقدس ما بر قرائت قرآن با استعاذه تاکید زیادی دارد.

وی با اشاره به قسم شیطان برای گمراهی فرزندان انسان بیان کرد: اگر از یاد خدا غافل شویم، از طریق هوای نفس و رذالت‌ها دچار سقوط و لغزش می‌شویم

آیت الله سعیدی با اشاره به آیه 99 سوره نحل عنوان کرد: شیطان تسلطی بر ما پیدا نمی‌کند مگر این که ایمان و توکل داشته باشیم، بنابراین بعد از فرار و استعاذه باید به دامان خدا پناه برد و به وسیله پناه گرفتن در دامان خدا است که از خطرات محفوظ می مانیم.

تولیت آستانه مقدسه حضرت معصومه(س) با تاکید بر استعاذه در فعالیت های قرآنی خاطرنشان کرد: استعاذه به قرآن سسب تضمین و حصن فعالیت های ما می شود و فعالیت های ما را ماندگار می کند.

عصرایران: متن توافقنامه ای که هم اکنون مطرح است به سود همه کشورها از جمله کشورهای خاورماینه است.
وزیر امور خارجه انگلیس گفت: مذاکرات جدید ایران و گروه 1+5 در ژنو درباره پرونده هسته ای تهران یک فرصت تاریخی است.

به گزارش عصر ایران به نقل از خبرگزاری فرانسه، ویلیام هیگ که در سفر به استانبول با خبرنگاران سخن می گفت ادامه داد: هنوز بسیار زود است که مسیر مذاکرات جدید در ژنو را مشخص کنیم. متن توافقنامه ای هم اکنون مطرح است به سود همه کشورها از جمله کشورهای خاورماینه است.

وزیر امورخارجه انگلیس اضافه کرد: اختلاف نظرها میان طرف های مذاکره کننده، مشخص شده اند. معتقدم می توان با اراده سیاسی، از این اختلافات عبور کنیم. هم اکنون فرصت تاریخی وجود دارد.

هیگ همچنین از واکنش به سخنان روز چهارشنبه رهبری ایران خودداری کرد و گفت: آنچه که مهم است مطالب اساسی مطرح شده در مذاکرات است.

او همچنین از ایران و کشورهای گروه 1+5 خواست این موضوع را درک کنند که مذاکرات فعلی در ژنو، بهترین فرصت در سال های اخیر برای پیشرفت در یکی از بزرگترین مشکلات در سیاست خارجی است.