اخبار

خودنویس: عزت‌الله ضرغامی٬ رئیس پیشین سازمان صدا و سیما پس از پنج سال فاش کرده که مقام‌های جمهوری اسلامی نمی‌خواستند میرحسین موسوی به تلویزیون بیاید و با مردم سخت بگوید. در همین راستا مصطفی پورمحمدی هم گفت که موضوع حصر تا امروز در دولت مطرح نشده است.

رئیس سابق صداوسیما می‌گوید که اجازه نداده میرحسین موسوی بعد از انتخابات نظرش را با مردم در میان بگذارد.

به گزارش خبرگزاری «تسنیم [2]» عزت‌الله ضرغامی که در دانشگاه تهران سخن می‌گفت، افزود: «موسوی از من خواست که در تلویزیون سخنرانی کنم با این که تصمیم سختی بود اما من گفتم که اشکالی ندارد و بیایند با کسی مثل آقای حداد عادل چند ساعت صحبت کنند اما وی می‌گفت که باید تنها بیایم،‌ بیانیه‌ای دارم و باید آن را برای مردم بخوانم. نمی‌شد که او را تنها بگذاریم تا بیاید و به همه مردم نظرش را بگوید.»

ضرغامی همچنین گفته است: «یکی از توصیه‌های رهبری به بنده در ایام فتنه این بود که نگذارید این‌طور وانمود شود که همه جمعیت ۱۳ میلیونی کسانی هستند که از اردوکشی خیابانی حمایت می‌کنند. ایشان گفتند حساب کسانی که با فتنه زاویه دارند،‌ از فتنه‌گران جدا کنید.»

رئیس سابق صداوسیما درباره مواضع ناطق نوری پس از انتخابات نیز صحبت کرده و از گفتگوی خود با او و «روشن شدن» وی پس از این گفتگو سخن گفته است.

ضرغامی در ادامه هم گفت: «من با ایشان که در ابتدا ناراضی بود، دیدار کردم و گفتم حاج‌آقا شما نگرانی‌هایی دارید و از جاهایی نگران هستید شما درس ولایت فقیه دادید و ما در منبرهای شما بوده‌ایم و اینکه من می‌گویم علیه فتنه موضع بگیر، به خاطر شخص شماست نه به خاطر چیز دیگر، چرا که اما این بحث فرق می‌کند؛ بعد از ۲۵ بهمن نیز به ایشان گفتم که این آخرین فرصت برای شماست که بیایید علیه فتنه موضع بگیرید که ایشان مقداری روشن‌تر شدند و با آن مصاحبه فتنه را محکوم کردند.»

وی همچنین اظهار داشت: «من بین موسوی و کروبی فاصله می‌گذارم. موسوی آگاهانه‌تر از کروبی حرکت می‌کرد و کروبی کمتر در جریان مسائل خارج بود. این نظر کارشناسی من است. خاتمی با همه ویژگی‌هایی که داشت و نقدی که خیلی‌ها به وی وارد کردند گرفتار فتنه شد و سخت است که از آن برگردد. وی تا آخرین لحظه اسیر بازی موسوی بود.»

وی افزود: «شب دوم پس از انتخابات هم پیش آقای کروبی و هم پیش آقای موسوی رفتم. به آقای کروبی گفتم که این حرکت شما خسارت‌هایی به بار می‌آورد و دنباله‌رو موسوی شده‌اید. من وی را از دوران مجلس ششم که پشتیبان صداوسیما بودند می‌شناختم.»

پورمحمدی: موضوع حصر خانگی تا امروز در دولت مطرح نشده است

در رویدادی دیگر هم مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری ایران گفت حصر خانگی رهبران جنبش سبز به شورای‌عالی امنیت ملی مربوط است و تاکنون این موضوع در دولت یازدهم مطرح نشده است.

به‌گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا) وزیر دادگستری درباره مسوولیت خود در مورد حصر خانگی رهبران جنبش سبز گفت: «هیچ‌گونه مسوولیت ویژه‌ای نداشته‌ام.»

پورمحمدی با بیان این‌که «دولت و قوه قضائیه به‌تنهایی نمی‌توانند تصمیم‌گیری کنند»، تأکید کرد: «اگر تصمیمی باشد و حرکتی بخواهد در این‌باره صورت بگیرد٬ باید در شورای‌عالی امنیت ملی تصمیم گرفته شود.»
وی همچنین گفت: «ممکن است آقای روحانی درباره حصر پیگیری‌هایی کرده باشند ولی نمی‌دانم این پیگیری‌های به کجا رسیده است٬ شاید ایشان هم در شورای‌عالی امنیت ملی پیگیر بوده‌اند اما پیگیری درون دولتی در کار نبوده است مضاف بر این‌که این بحث تا به امروز در دولت مطرح نبوده است.»

اظهارات وزیر دادگستری روحانی در حالی است که با روی کار آمدن دولت حسن روحانی، بسیاری این امید را داشتند که دولت یازدهم در جهت حل موضوع حصر خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد تلاش کند و خود روحانی هم بارها تاکید کرد که بروعده‌های انتخاباتی‌اش که یکی از آنها رفع حصر بود پایبند است.

رهنورد و کروبی از ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در حصر خانگی هستند اما تاکنون در هیچ دادگاهی محاکمه نشده و محکومیتی دریافت نکرده‌اند.

کلمه: چکیده :سعید جلیلی، دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی، اعتراف کرده که تصمیم این شورا به حصر موسوی و کروبی، به اقدامات آنها در سال 88 ارتباطی ندارد، بلکه از ترس تکرار تجربه مصر و تونس در ایران صورت گرفته است. او توجه نکرده که با سخنانش در واقع دارد دیکتاتورهایی همچون مبارک و بن علی را با حاکمان ایران مقایسه می کند، و همچنین توضیح نداده است که اگر این ادعا صحت دارد، چرا پس از چهار سال هنوز حاکمیت حاضر نیست به رفع حصر غیرقانونی تن دهد….

کلمه – گروه خبر: برخلاف چهره هایی از اقتدارگرایان همچون علم الهدی و بادامچیان که تلاش می کنند برای موسوی و کروبی جرم تراشی کنند و قتل های ماموران سرکوب و ناتوانی حاکمیت در حفظ امنیت را به آنها نسبت دهند تا حصر چهار ساله را توجیه کنند، سعید جلیلی نامزد ناکام اقتدارگرایان اعتراف کرد که موسوی و کروبی نه به خاطر حوادث سال ۸۸ بلکه به علت نگرانی نظام از شکل گیری اعتراضات جدید زندانی شده اند.

به گزارش کلمه، سعید جلیلی که پس از شکست سنگین در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، برای حدود یک سال سکوت پیشه کرده بود، به تازگی از لاک سکوت بیرون آمده و انتقادهایی را نسبت به پیشرفت مذاکرات هسته ای مطرح ساخته است. عرصه هسته ای و نقد تیم مذاکره کننده اما تنها حوزه ای نیست که جلیلی درباره آن اظهارنظر می کنند، بلکه وی به موضوع حصر نیز پرداخته است.

نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی که امروز در همایشی با عنوان «توسعه اقتدار ایران» در دانشگاه فردوسی مشهد سخن می گفت، تصریح کرد که حصر موسوی و کروبی «ربطی به فتنه ۸۸ نداشت» و «دلیل اصلی حصر سران فتنه، کلید زدن فتنه‌ای جدید در نظام اسلامی بود.»

جلیلی بدین ترتیب اعتراف کرده که برخلاف ادعاهای مکرر کسانی که می گفتند موسوی و کروبی جرمی مرتکب شده اند، در واقع آنها به علت جرمی که احتمالا قرار بوده مرتکب شوند! برای مدت چهار سال در بازداشت خانگی قرار گرفته اند.

اظهار نظر سعید جلیلی از این جهت اهمیت دارد که او در زمان حصر، دبیر شورای عالی امنیت ملی بوده است؛ همان نهادی که ظاهرا تصمیم به حصر موسوی و کروبی گرفته و تایید رهبری را هم در این باره اخذ کرده است.

وی در حالی ارتباط داشتن حصر با اعتراضات سال ۸۸ را منتفی دانسته و آن را به آنچه «سران فتنه می خواستند انجام دهند» نسبت داده که همین هفته گذشته احمد علم الهدی امام جمعه منصوب رهبری در مشهد ادعا کرده بود حصر بر اساس یک پرونده قضایی، به اتهام قتل کشته شدگان سال ۸۸ و با حکم دادستان صورت گرفته است.

چند روز قبل، علی مطهری نماینده مردم تهران در همین دانشگاهی که جلیلی امروز در آن سخنرانی کرده، از حصر بدون محاکمه رهنورد، موسوی و کروبی انتقاد کرده و گفته بود: «نظر رهبری این است که می گویند جرم اینها سنگین است و اگر محاکمه بشوند حکمشان سنگین خواهد بود و الان هم داریم به آنها ملاطفت می کنیم. پیغمبر اسلام هم نمی تواند بگوید حکم فلان کس سنگین است، بدون محاکمه و بدون دفاع و بدون شنیدن دفاعیات آنها حکم صادر کند. من نسبت به این صحبت قانع نشدم و لذا باز هم اصرار دارم. حصر بدون حکم قضایی ظلم است و عادلانه نیست. اگر روال قانونی طی شود ما تمکین می کنیم، اما اینکه بگوییم این حصر باشد و آن زندان باشد و گردن این را بزنید و … این نمی شود.»

اما حالا جلیلی اعتراف کرده که تصمیم حاکمیت به حصر، بدون رعایت قانون و حتی بدون توجه به جرائم فرضی موسوی و کروبی، و تنها با نگرانی از اینکه آنها «در بیانیه ها و مبارزات خود» بخواهند تجربه مصر و تونس را در ایران تکرار کنند، صورت گرفته است: تجربه هایی انقلابی که اگرچه با جنبش سبز ملت ایران قابل مقایسه نیستند، اما ظاهرا جلیلی قصد دارد دیکتاتورهای حاکم بر آنها را با حاکمان ایران مقایسه کند.

وی گفته است: «این افراد از تاریخ ۲۵ بهمن ۸۹ به حصر رفته و این علت دارد … در آن شرایط شاهد بودیم که بیداری اسلامی در کشورهای عربی شکل گرفته بود، در تونس و مصر و دیگر کشورها و آنچه سبب حصر سران فتنه شد این بود که آنان در بیانیه‌ها و مبارزات خود به صراحت اعلام می‌کردند که می‌خواهند انقلابی کنند نظیر انقلاب تونس علیه بن‌علی و انقلاب در مصر علیه مبارک و همین فتنه‌های جدید سبب حصر آنان شد.»

جلیلی توضیح نداده که اگر نگرانی هایی از این دست سبب حصر موسوی و کروبی شده، چرا حالا که چهار سال گذشته و فضای سیاسی کشور هم با انتخاباتی که در آن روحانی به کمک مردم سبزاندیش بر نامزد اقتدارگرایان پیروز شد تغییر کرده؛ چرا حاکمیت حاضر نیست به رفع حصر غیرقانونی تن دهد؟

کلمه: چکیده :موسوی ـ و نیز کروبی ـ زمانی در برابر احمدی‌نژاد ایستاد که لشکری از رهبر جمهوری اسلامی تا مصباح یزدی، از سپاه پاسداران تا صدا و سیما، و از شورای نگهبان تا مجلس، پشت و کنار رییس جمهور محبوب رهبری بود. انصاف می‌باید؛ آیا انتقاد تند روحانی از باند احمدی‌نژاد در زمانه‌ای که رییس قوه مجریه است و حالا دیگر حتی مصباح هم پشت وی را خالی کرده و صداوسیما حاضر نیست تریبونی به وی برای دفاع از عملکردش بدهد، و سپاه چند سال است جانب ولی فقیه را علیه احمدی‌نژاد گرفته، با نقد موسوی و کروبی از احمدی‌نژاد، هم‌سنگ است؟…

کلمه – مرتضی کاظمیان:

مقدمه:

محمد قوچانی در مطلب جدیدش (سرمقاله‌ی نشریه “صدا”)، مثل اغلب مکتوباتش، ادعاهای مهمی را مطرح کرده است. نقد بسیاری از ملاحظات او در دستور این قلم و در این یادداشت نیست. نگارنده کاری به تجلیل غریب قوچانی از روحانی ندارد. قوچانی مدعی می‌شود:

«حسن روحانی سوسیالیست‌های سابق را به لیبرال‌های جدید بدل خواهد کرد.»

«روحانی ـ همچون احمدی‌نژاد ـ ایران را به سوی سیاستی حرفه‌ای پیش خواهد برد و در عمل مقام ریاست‌جمهوری را از جایگاه صدرات عظمایی دور خواهد کرد…»

«رسیدن به چنین ترکیبی از «تحول‌خواهی» در بینش و «بی‌پروایی» در روش (روش روحانی) یک اتفاق نادر تاریخ سیاسی معاصر ایران است.» و …

اگر او به هر دلیل و علت، چنین ادعاهای عجیبی را فهرست می‌کند، خود باید ادله‌اش را فهرست کند، و زمان صحت مدعای وی را مشخص خواهد کرد. نگارنده را کاری با این ستایش‌ و تحلیل نیست؛ که حق قوچانی و قلم اوست. ضمن این‌که نویسنده‌ی این یادداشت مایل نیست پا در میدان بازی «روحانی یا موسوی» نهد.

اما قوچانی در مطلب خود، از نکات مهمی آگاهانه یا ناخودآگاه می‌گذرد؛ خواسته یا ناخواسته، واقعیت‌هایی را روایت نمی‌کند. واقعیت‌هایی که پیوند می‌خورد با موسوی ـ و کروبی ـ در حصر، و اجزاء مهمی از یک جنبش اجتماعی.

آنچه در زیر می‌آید وجهی دیگر از ماجراست که قوچانی نمی‌گوید، و نقدی مختصر است بر بخشی از داوری و ارزیابی قوچانی؛ آنجا که به‌نظر می‌رسد رفتار سیاسی دو نامزد معترض انتخابات ۸۸ تحریف، و توصیف دور از واقعی از کردار آنان ارائه شده است.

دو مرد سیاست؛ دو نامزد معترض ۸۸

۱٫ قوچانی در یادداشت خود از یک حادثه‌ی مهم عبور می‌کند: کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸٫ آنچه نتیجه‌ی انتخابات را با تقلب معنادار یک‌سره تغییر داد.

از نظر قوچانی، موسوی در انتخابات شکست خورده، و یک دلیل مهم، همان مناظره‌ی مشهور است و واکنش مظلومانه و غیرسیاستمدارانه‌ی موسوی.

قوچانی می‌نویسد:

«موسوی در مناظره از نظر روحی و تاکتیکی آماده برخورد با رئیس سابق دولت نبود… در عرصه‌ی رفتار سیاسی احمدی‌نژاد برنده بود: او موفق شد… از نظر جنگ روانی برنده بازی شود.»

این «عرصه‌ی رفتار سیاسی» را قوچانی کجا در ترازو گذاشته و سنجیده، جز نتیجه‌ی رسمی انتخابات؟

به‌عنوان یک شاهد کوچک؛ اگر احمدی‌نژاد در آن مناظره پیروز شده بود، چه نیازی به دادن وقت اضافه‌ی اختصاصی به وی در آخرین شب تبلیغات وجود داشت؟

۲٫ قوچانی از یاد می‌برد ـ یا نمی‌گوید ـ که موسوی ـ و نیز کروبی ـ زمانی در برابر احمدی‌نژاد ایستاد که لشکری از رهبر جمهوری اسلامی تا مصباح یزدی، از سپاه پاسداران تا صدا و سیما، و از شورای نگهبان تا مجلس، پشت و کنار رییس جمهور محبوب رهبری بود. کسی که به اذعان آیت‌الله خامنه‌ای در نمازجمعه‌ی مشهور پس از کودتای انتخاباتی، مواضع‌اش از هاشمی هم به وی نزدیک‌تر بود.

انصاف می‌باید؛ آیا انتقاد تند روحانی از باند احمدی‌نژاد در زمانه‌ای که رییس قوه مجریه است و حالا دیگر حتی مصباح هم پشت وی را خالی کرده و صداوسیما حاضر نیست تریبونی به وی برای دفاع از عملکردش بدهد، و سپاه چند سال است جانب ولی فقیه را علیه احمدی‌نژاد گرفته، با نقد موسوی و کروبی از احمدی‌نژاد، هم‌سنگ است؟ و صرف‌نظر از در ترازو نهادن دو موقعیت، آیا تاکیدهای مهم موسوی در مناظره، که آمده‌ برای ایستادن در برابر دروغ و فریب و تحریف حقیقت و تزویر و رمالی و بی‌ادبی، ناچیز است و غیرصریح و قاطع، و از یاد رفتنی؟

۳٫ قوچانی ادبیات و مواجهه‌ی موسوی را نقد می‌کند، اما فراموش می‌کند که مناظره‌ها در چه روندی برگزار شد. او نه تنها تمام آمار و ارقام و صراحت‌های کلام موسوی را نادیده می‌گیرد، بلکه از نحوه‌ی مواجهه‌ی کروبی و حتی رضایی با احمدی‌نژاد نیز درمی‌گذرد. چرا؟ برای ستایش از روحانی؟ بسیار خوب، می‌توان به تجلیل از روحانی و استحکام و صلابت و رفتار سیاسی‌اش نشست، اما چه دلیلی برای تحریف حقیقت و گزارش غیرواقع وجود دارد؟

مستقل از این، بد نیست قوچانی این تحلیل ـ و بلکه گزارش ـ مهم میرحسین موسوی را بازخوانی کند‌: «بعد از انتخابات دو ماه طول کشید که بنده اعتقاد پیدا کنم مناظره کذائی نه برای از میدان بردن بنده یا آقای کروبی بلکه برای تصفیه حساب کامل با همه نیروهای رقیب و یکدست کردن کشور بوده است. بنده یکی و فقط یکی از این هدف‌ها و سنگ‌های سر راه بودم. حضرات در نوار مشهور و اخیراً از قول یک روحانی بحث یک توطئه بیست ساله کرده‌اند بنده می‌خواهم با توجه به دروغ نهفته در این ادعا بگویم که «جریان حاکم در آستانه انتخابات» بیست سال برای یک‌دست کردن کشور طراحی و تلاش کرده بود و ظاهرا قرار بوده که این انتخابات آخرین پرده این تلاش باشد. مناظره در سایه این نگاه معنی دیگر پیدا می‌کند… اقتدارگرایان به‌دنبال حذف کردن همه‌ی فضای ملی از منتقدین و معترضین بودند؛ فضایی شبیه کره شمالی با کمی بزک مردم‌سالاری.»

تحلیلی که شواهد آن را پایانی نیست؛ ازجمله سخنان مهم فرمانده کل سپاه و نماینده ولی فقیه در سپاه که چندی پیش فیلم‌ آن‌ها منتشر شد.

۴٫ قوچانی به نکته‌ی درستی در مطلب خود اشاره می‌کند، ملاحظه‌ای که اتفاقا واجد شاهدی خلاف خود در موسوی ـ و کروبی ـ است. قوچانی می‌نویسد: «سیاستمدار اگر بتواند قدرت را مهار کند اخلاقی‌ترین کار را کرده است. سیاست همواره علم کسب، حفظ و گسترش قدرت بوده است اما در سده‌ی اخیر به علمِ «مهار قدرت» هم تأویل شده است و تنها قدرت است که قدرت را محدود می‌کند. وظیفه‌ی سیاستمدار این است که قدرت را با قدرت محدود کند.»

و این دقیقا کاری بود که موسوی و کروبی برایش کوشیدند و هزینه دادند. آنان تلاش کردند با استفاده از قدرت (نیروی اجتماعی)، قدرت مطلقه را مهار زنند و زنهار دهند. چنین بود که ولایت مطلقه فقیه در برابر چالشی قرار گرفت که به اعتراف خود و حامیانش، مهم‌ترین بحران قدرت مطلقه و عنان گسیخته بود.

۵٫ قوچانی در مطلب خود تعاریف متفاوتی از نسبت سیاست و اخلاق ارائه می‌کند. این تناقض، پوششی است برای صدور احکامی این‌چنینی: «رویای «صلح کل»، اسطوره‌ی «گاندی» و پندار نهضت‌های «مخملی» نقش بر آب است… سرنوشت تلخ نهضت‌های مخملی اوکراین و گرجستان و مصر و لیبی همه نشان می‌دهد که هنوز رفتار «سیاسی» بر پندارهای شبه‌‌ اخلاقی در دموکراسی‌سازی فضل تقدم دارد…ارزش‌های اخلاقی همان‌گونه که در عرصه‌ی عمومی صدق می‌کنند در عرصه سیاسی صادق نیستند.»

نگارنده به میدان نقد این ملاحظات ورود نمی‌کند؛ قوچانی حق دارد با جنبش‌های اجتماعی همدل نباشد و مثلا وضع تونس را نبیند. اما مشکل اینجاست که از نظر قوچانی، و چنان‌که در مضمون و تصریح مکتوب او هست، موسوی فردی مظلوم و نجیب است و سیاست میدان بازی پیچیده‌ای است که جای موسوی آنجا نیست. و حتما، جای کروبی نیز.

قوچانی اما نمی‌بیند ـ یا نمی‌گوید ـ که اتفاقا این موسوی و کروبی هستند که سیاست اجتماعی و عملی را مبتنی بر اخلاق و پرنسیپ‌ها رعایت و عملیاتی کرده‌اند. چنان‌که در میدان سیاست ایستادند، به میثاقی که با موکلان خود بستند، و حتی همپا و کنار همراهان خویش در جنبش سبز گام برداشتند، و از پرداخت بیشترین هزینه هم ابایی نکردند.

و معلوم نیست این حکم قوچانی که «ارزش‌های اخلاقی همان‌گونه که در عرصه‌ی عمومی صدق می‌کنند در عرصه سیاسی صادق نیستند»، چگونه با رفتار سیاسی موسوی و کروبی پیش و پس از کودتای انتخاباتی قابل جمع است.

۶٫ قوچانی موسوی ـ و کروبی ـ را متهم می‌کند به عدم رک‌گویی در مناظره‌ی ۸۸؛ و روحانی را در مقابل، کسی می‌داند که برخلاف ایشان، سیاست، حرفه‌ای اوست و «پیچیدگی» سیاست را فهم می‌کند. نگارنده مایل نیست پا به میدان بازی نادرست «موسوی یا روحانی» نهد. روحانی تا آنجا که سیاست‌ها و برنامه‌هایش منافع ملی را تأمین کند و به جامعه مدنی یاری رساند و دموکراتیزاسیون را تقویت نماید و رفاه ملت را ارتقاء دهد، در خور حمایت است.

قوچانی معتقد است: «روحانی به خوبی ضعف‌ها و قوت‌های حاکمیت را می‌شناسد، توان کشور و نظام را می‌داند و به اقتدار رئیس‌جمهور واقف است.» کاش چنین باشد؛ اما به نظر می‌رسد دست‌کم در وعده‌هایی چون این‌که «رییس جمهور باید قدرت ایجاد اجماع برای رفع حصر را داشته باشد»، یا بازگشایی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، روحانی ارزیابی دقیق و واقع‌بینانه‌ای از قوت حاکمیت و اقتدار رییس جمهور در نظام مبتنی بر ولایت مطلقه فقیه نداشته است.

صرف‌نظر از این، قوچانی محق است به تجلیل و تبلیغ روحانی بپردازد؛ اما این‌که سیاستمدار دانا و صادق و نجیب و استواری چون موسوی ـ و نیز کروبی ـ را که افزون بر ۴۲ ماه است در حبس غیرقانونی بسر می‌برد، مورد نقد دور از واقعیت و مستند قرار دهیم، چندان منصفانه و علمی به نظر نمی‌رسد.

رادیوفردا: یک روز پس از آن‌که غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان کل کشور، گفت که «دلیلی برای رفع حصر» رهبران جنبش سبز وجود ندارد، علی مطهری، نماینده تهران، در واکنش گفت که «معلوم می‌شود … اصولاً منتقد نظام یا باید در زندان باشد و یا در حصر.»

به گزارش خبرگزاری ایسنا، علی مطهری روز دوشنبه، ششم مرداد در نامه‌ای خطاب به آقای محسنی اژه‌ای با اشاره به اظهارات دادستان کل کشور در مورد حصر رهبران جنبش سبز نوشت: «معلوم می‌شود مسئله اصلی این است که آنها باید تعظیم عرض کنند تا آزاد شوند و اصولاً منتقد نظام یا باید در زندان باشد و یا در حصر، نمی‌شود کسی به نظام انتقاد یا اعتراضی داشته باشد و آزاد باشد.»

آقای مطهری تاکید کرد: «این منطق نه با قانون اساسی ما، نه با شرع مقدس و نه با سیره اولیاء دین سازگار است.»

غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان کل ایران، روز یک‌شنبه گفته بود: «سران فتنه جان مردم را به خطر انداختند و در فتنه برخی کشته شدند که اینها در این مسائل شریک هستند و تا زمانی که جبران و توبه نکنند و در مقابل ظلمی که کردند اقدامی انجام ندهند، چرا باید رفع حصر شوند؟»

«فتنه» واژه‌ای است که مسئولان جمهوری اسلامی از آن برای اشاره به اعتراضات به نتایج انتخابات ۸۸ استفاده می‌کنند.

حال علی مطهری در واکنش به این اظهارت در نامه خود خطاب به آقای محسنی اژه‌ای نوشته‌است که «خلاصه حرف شما این است که اگر توبه کنند، بخشیده می‌شوند. این منطق نه با عقل سازگار است و نه با شرع. توبه مربوط به رابطه انسان با خدا و جبران حق‌الله است و با توبه، حق‌الناس جبران نمی‌شود.»

علی مطهری در ادامه با اشاره به میرحسین موسوی و مهدی کروبی که هم‌چنان در حصر به‌سر می‌برند نوشته‌است: «اگر واقعاً تنها عامل خسارات مالی و جانی پدید آمده این دو نفر هستند و طرف مقابل هیچ نقشی در آن نداشته‌است چرا باید با توبه آنها از جرمشان گذشت؟»

وی اضافه کرد: «معلوم می‌شود مسئله اصلی این است که آنها باید تعظیم عرض کنند تا آزاد شوند.»

پیش از این نیز برخی از مسئولان جمهوری اسلامی تقاضای «توبه» میرحسین موسوی و مهدی کروبی را مطرح کرده بودند.

به گفته دختران میرحسین موسوی، آقای موسوی در واکنش به این درخواست‌ها آذرماه سال ۹۲ گفته بود: «آن‌ها مرا می‌شناسند و می‌دانند وقتی به نتیجه برسم که سفید، سفید است، نمی‌توانند تحت هیچ فشاری وادارم کنند که بگویم سیاه است.»

محمدتقی کروبی، فرزند مهدی کروبی، نیز روز دوشنبه، ۱۴ بهمن گفته بود که پدرش «نزد خدایان زمینی توبه نمی‌کند.»

علی مطهری در ادامه نامه خود خطاب به دادستان کل کشور نوشته‌است: «با این منطقِ حضرتعالی که جرم اینها بزرگ است و تا توبه نکنند از حصر خارج نمی‌شوند، … برخی از مقامات عالی دولت گذشته جرمشان چه از نظر قانون‌شکنی‌ها و چه در حوادث سال ۸۸ بزرگ است و باید در حصر باشند و تا توبه نکنند نباید از حصر خارج شوند.»

«مغایرت» با قانون اساسی

غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان کل ایران، روز گذشته همچنین گفته بود که «نظام با تمام سعه صدر خود با سران فتنه برخورد کرده‌است و دلیلی برای رفع حصر وجود ندارد.»

علی مطهری با اشاره به این سخنان آقای محسنی اژه‌ای خطاب به وی نوشت: «در واقع جنابعالی آقایان موسوی و کروبی را بدون محاکمه و حکم قضایی و بدون دادن حق دفاع به آنها محکوم به حبس ابد کرده‌اید.»

وی در نامه خود افزوده‌است که اصل سی و ششم قانون اساسی می‌گوید: «حکم به مجازات و اجرای آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد». اصل سی و هفتم می‌گوید: «اصل، برائت است و هیچ‌کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.» اصل سی و دوم نیز می‌گوید: «هیچ‌کس را نمی‌توان دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین می‌کند. در صورت بازداشت، موضوع اتهام باید با ذکر دلایل بلافاصله کتباً به متهم ابلاغ و تفهیم شود و حداکثر ظرف مدت ۲۴ ساعت پرونده مقدماتی به مراجع صالحه قضایی ارسال و مقدمات محاکمه در اسرع وقت فراهم گردد. متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود».

پیش از این نیز آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در پاسخ به درخواست آقای مطهری برای رفع حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی گفته بود که با آنان «ملاطفت» کرده چرا که «اگر آنها محاکمه شوند، حکم‌شان خیلی سنگین خواهد بود».

دیگربان: مسیح مهاجری٬ مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی می‌گوید دروغ‌گویی‌ها علیه رهبران جنبش سبز بر مردم اثری ندارد و برخی در حالی که پیشانی‌هایشان «پینه» بسته٬ برای «انتقام‌گیری و خودشیرینی» علیه موسوی و کروبی دروغ می‌گویند.

آقای مهاجری این اظهارات را در گفتگو با روزنامه «جمهوری اسلامی» بیان کرده است.

مهم‌ترین گزاره‌های اظهارات وی:
● آقای {حسن} آیت به دلیل برخی حرف‌ها که به آقای مهندس موسوی نسبت داده بودند توسط آقای بهشتی توبیخ شد. این حرف‌ها را هیچ‌گاه نگفته‌اند در صورتی که بنده حضور داشتم و شاهد آن بودم.

● درباره همین ماجرای آقای آیت در سال‌های اخیر، افرادی متأسفانه دروغ‌هایی به مهندس موسوی نسبت دادند که آدم اصلا تعجب می‌کند. بعضی از آن‌ها پیشانی‌شان پینه بسته است ولی این دروغ‌ها را گفتند. من به بعضی از آن‌ها نامه نوشتم که اگر کسی الان نیست که از خود دفاع کند، خدای او که هست.

● اکثر اعضای {موتلفه} افراد کاسب و بازاری بودند و الان هم هستند. علی‌رغم اینکه متدین بودند ولی به هر حال یک گرایش فکری خاصی داشتند بنابراین در‌‌ همان زمانی که در حزب بودند کارهای تشکیلاتی خود را هم انجام می‌دادند.

● نصیحت می‌کنم این شخص {مرتضی نبوی/اسدالله بدامچیان} را که در سنی نیستند که کینه‌توزی نسبت به یک آدم شریف مثل آقای مهندس موسوی داشته باشند.

● من توصیه می‌کنم به ایشان {نبوی/بادامچیان} که مثل آقای عسگر اولادی که در ماه‌ها و روزهای اواخر عمرشان مطالبی گفتند و خود را نسبت به آقای موسوی و کروبی بری الذمه و راحت کردند، این کار را بکند خودش را نجات دهد چون در روز قیامت باید جواب پس دهد.

● وقتی امام از دولت آقای موسوی تعریف می‌کردند، آن‌ها {اعضای موتلفه} سکوت می‌کردند. حتی در حوزه‌های حزبی به نحوی خلاف واقعیت می‌گفتند. اما وقتی امام از آقای موسوی انتقاد می‌کردند، ‌سریعا واکنش نشان می‌دادند و حرف امام را تأیید می‌کردند.

● به هرحال در انتخابات سال ۸۸ یک اتفاقاتی برای مهندس موسوی پیش آمد. پرونده‌ای است که آن را باید دستگاه قضایی رسیدگی کند. چون این وظیفه دستگاه قضایی است و خود آن‌ها هم باید در آن دنیا پاسخگو باشند.

● به چه مجوزی هر کسی یک حکمی را برای آقای موسوی تعیین می‌کند؟ به چه مجوزی هرکسی هر تهمتی را که بخواهد به او نسبت می‌دهد؟ کسی حق چنین کاری را ندارد.

● اگر کسی بخواهد در مورد حکم قضایی اظهارنظر کند٬ آنوقت افرادی وجود خواهند داشت که انتقادی داشته باشند.

● اصلا یک عده‌ای هستند که شعار می‌دهند و حکمشان را هم صادر می‌کنند، این‌ها با اخلاق اسلامی جور در نمی‌آید. ما نظام جمهوری اسلامی را داریم که این حرف‌‌ها در کار نباشد و کار‌ها طبق موازین و قانون باشد.

● در این بین بعضی‌ها انتقام‌گیری می‌کنند و بعضی‌ها خود شیرینی می‌کنند که ما هم هستیم. یکی از دلایلی که این حرف‌ها را می‌زنند مطرح کردن خودشان است.

● {می‌گویند} اگر دستگاه قضایی آن‌ها {موسوی٬ کروبی و رهنورد} را در حصر نگه نمی‌داشت، مردم آن‌ها را می‌کشتند. اولا که این حرف صحیح نیست٬ ثانیا باید دید آیا خود ایشان راضی هستند که به این بهانه نگه داشته شوند؟

● من معتقدم این حرف‌ها {علیه رهبران جنبش سبز} دیگر تاثیری بر مردم نمی‌گذارد. مردم واکسینه شده‌اند، مردم بیمه شده‌اند، ‌مردم مسائل را می‌فهمند.

● هر قدر گزارش دروغ بدهند، هر چه حرف‌های دروغ بزنند فایده ندارد. در یک جاهای خاص ممکن است اثر بگذارد اما در افکار عمومی اثر ندارد. افکار عمومی هر روز علیه این‌ها می‌شوند و برمی‌گردند نسبت به این‌ها.

● اگر واقعا انتخابات، انتخاباتی باشد که مردم راحت‌ نظر خودشان را بدهند هیچ وقت این‌ها {تندروها} در رأس هرم قدرت نخواهند آمد و همیشه مردم علیه این‌ها رای می‌دهند.

● در نظام جمهوری اسلامی نباید اجازه داده شود که هر کسی، هر حرفی بزند. بالاخره مسئولین نظام باید یک فکری برای این قضایا بکنند. جلو بداخلاقی‌ها را بگیرند، ‌جلوی دروغ گفتن‌ها را بگیرند جلوی تهمت‌زدن‌ها را بگیرند.

● صدا و سیمای ما احتیاج به یک تحول بزرگی دارد. صدا و سیما مستقل عمل نمی‌کند و فلسفه صدا و سیما این است که باید بوق نظام باشد، نباید بوق این و آن باشد. متاسفانه صدا و سیما بوق جناح‌ها و افراد شده است.

بی‌بی‌سی: به گفته علی مطهری، آیت الله خامنه ای در باره میرحسین موسوی و مهدی کروبی گفته: “جرم اینها بزرگ است و اگر امام بودند شدیدتر برخورد می‌کردند”

به گفته علی مطهری نماینده مجلس ایران، آیت‌الله خامنه‌ای اخیرا در پاسخ به درخواست این نماینده در مورد رفع حصر از میرحسین موسوی و مهدی کروبی یا محاکمه قضایی آنان، با هر دو درخواست مخالفت کرده است.

آقای مطهری در مصاحبه با سایت خبرآنلاین، به نقل از رهبر جمهوری اسلامی ایران گفت: “جرم اینها بزرگ است و اگر امام بودند شدیدتر برخورد می‌کردند. اگر اینها محاکمه شوند حکمشان خیلی سنگین خواهد بود و قطعا شما راضی نخواهید بود. ما اکنون به اینها ملاطفت کرده‌ایم.”

علی مطهری، یکشنبه ۸ تیر (۲۹ ژوئن) تاکید کرد که آقای خامنه‌ای، اظهارات فوق را در واکنش به سخنان این نماینده مجلس بیان کرده که گفته است: “نظر من و بسیاری از افراد، ادامه حصر خانگی آقایان موسوی و کروبی به نفع کشور و انقلاب نیست و ضرورتی ندارد. اگر یکی از این دو در این حال از دنیا برود، مساله به صورت یک غده چرکین برای جمهوری اسلامی باقی می‌ماند.”

به گفته آقای مطهری، وی خطاب به رهبر ایران افزوده است: “از جناب عالی درخواست می‌کنم که به قوه قضاییه دستور بدهید که این موضوع را تمام کنند. اگر لازم است محاکمه شوند، ‌همراه سایر اطراف ماجرا محاکمه شوند و به قضیه خاتمه داده شود.”

این نماینده مجلس توضیح داده که گفتگو در مورد ادامه حصر، در جریان دیدار عده ای از نمایندگان مجلس که “فرزند شهید” هستند و گروهی از فعالان فرهنگی با آیت‌الله خامنه‌ای انجام شده است. وی با نقل اظهارات آقای خامنه ای ادامه داده است: “آن جلسه برای گفت و گوی بیشتر مناسب نبود.”

در دی ماه ۱۳۹۱، اسماعیل احمدی مقدم فرمانده پلیس ایران گفته بود که آیت‌الله علی خامنه‌ای رهبر ایران شخصا اسامی میرحسین موسوی و مهدی کروبی را از میان “لیستی ۴۰ نفره” از معترضان به حکومت که قرار بوده زندانی شوند جدا کرده و مسئولیت برخورد با آنان را خود به عهده گرفته است.

در پی انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲، برخی منابع از سپرده شدن پرونده زندان خانگی این افراد به شورای عالی امنیت ملی خبر دادند که منجر به گمانه زنی‌هایی در مورد امکان رفع حصر از آنها شد. با وجود این، بعدها تعدادی از مسئولان نزدیک به آیت‌الله خامنه‌ای، پایان زندان خانگی را منوط به تجدید نظر محصوران در دیدگاه های خود دانستند.

میرحسین موسوی کاندیدای معترض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ و همسر وی زهرا رهنورد، از بهمن‌ماه سال ۱۳۸۹ در حصر خانگی به سر می‌برند.
گاهشمار حبس خانگی

۱۶ بهمن ۱۳۸۹
میرحسین موسوی و مهدی کروبی از وزیر کشور خواستند که مردم تهران را برای همبستگی با “قیام آزادیخواهانه مردم تونس و مصرعلیه حکومت استبدادی” به راهپیمایی دعوت کنند.
۲۱ بهمن ۱۳۸۹
بیانیه موسوی و کروبی: “آیا دردناک نیست بعد از گذشت بیش از سی سال از انقلاب، دوباره دغدغه مردم مواجهه با بازتولید همان مناسبات پادشاهی و این بار به نام دین باشد؟”
۲۲ بهمن ۱۳۸۹
تمامی خطوط تلفن همراه و ثابت مهدی کروبی، همسر و فرزندانشان قطع شده است. هیچ اطلاعی از شرایط و وضعیت آنها در دست نیست.
۲۶ بهمن ۱۳۸۹
نمایندگان مجلس در میان نطق غلامعلی حدادعادل شعار دادند: “مرگ بر موسوی و کروبی”. شهاب‌الدین صدر که ریاست مجلس را برعهده داشت، با نمایندگان همراهی کرد.
۲۷ بهمن ۱۳۸۹
حصر خانگی موسوی و رهنورد که از ۲۵ بهمن آغاز شده بود، کامل و آخرین ارتباطات محدود آنها قطع شد. محافظان هم عزل شدند و ماموران امنیتی جای آنها را گرفتند.
۲۸ بهمن ۱۳۸۹
صادق لاریجانی، رئیس دستگاه قضایی بعد از نامه نمایندگان مجلس اعلام کرد که دستگیری موسوی و کروبی هنوز هم به مصلحت نیست.
۲۶ اسفند ۱۳۸۹
گروهی از رهبران سابق جهان در نامه‌ای به آیت‌الله خامنه‌ای با ابراز نگرانی از “ناپدید شدن” موسوی و کروبی، درباره خطر بی‌اعتباری نهادهای زیر نظر او هشدار دادند.
۱۰ فروردین ۱۳۹۰
میراسماعیل موسوی، پدر میرحسین موسوی که مدتی بیمار بود، چهارشنبه ۱۰ فروردین درگذشت.
۳ اردیبهشت ۱۳۹۰
فاطمه کروبی بعد از ۷۱ روز تحمل حبس خانگی جهت پیگیری امور درمانی از حبس خارج شد.
۵ شهریور ۱۳۹۰
شش ماه و ده روز پس از آغاز حصر، فاطمه کروبی همسر مهدی کروبی، اعلام کرد آقای کروبی از اول رمضان به خانه جدید منتقل شده و در بازداشت انفرادی به سر می‌برد.
۱۶ شهریور ۱۳۹۰
میرحسین موسوی و زهرا رهنورد پس از گذشت ۷ ماه حبس برای نخستین‌بار با حضور در خانه یکی از دختران، همزمان با سه فرزندشان دیدار کردند.
۳۱ شهریور ۱۳۹۰
فاطمه کروبی در نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه نوشت: “آقای کروبی از حقوق اولیه یک زندانی نظیر حق دسترسی به کتاب، روزنامه، هواخوری و … برخوردار نبوده است.”
۲۰ بهمن ۱۳۹۰
در آستانه یکمین سال زندان خانگی و بلافاصله پس از انتشار نامه مشترک فرزندان آنها، دختران موسوی تهدید به بازداشت شدند و یکی از آنان از تدریس در دانشگاه منع شد.
۱۲ اسفند ۱۳۹۰
در آستانه برگزاری انتخابات مجلس نهم، مهدی کروبی و میرحسین موسوی در مورد شرکت در این انتخابات اظهارنظر کردند و در پی این اظهار نظر بر محدودیت‌های آنها افزوده شد.
۲۶ فروردین ۱۳۹۱
در چهاردهمین ماه از حبس خانگی میرحسین موسوی و مهدی کروبی دادستان تهران از آنان خواست که به دامن نظام برگردند زیرا هنوز دیر نشده است.
۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱
مهدی کروبی ۱۵ ماه پس از آغاز حبس برای ساعاتی به منزل شخصی خود در جماران برده شد و توانست به طور محدود و زیر نظر ماموران امنیتی با همسر و فرزندان خود دیدار کند.
۲۷ ادریبهشت ۱۳۹۱
ماموران امنیتی دو روز پیش میرحسین موسوی و زهرا رهنورد را به دیدار خانم نواب صفوی، مادر زهرا رهنورد بردند.
۲۶ تیر ۱۳۹۱
بعد از گذشت چهار روز از تاریخ درگذشت زینب کروبی، خواهر مهدی کروبی، ماموران امنیتی آقای کروبی را به منزل او بردند.
۲۵ مرداد ۱۳۹۱
فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی در نامه‌ای از قطع دیدارهای خود با همسرش خبر داد.
۲ شهریور ۱۳۹۱
میرحسین موسوی که در پی حبس خانگی ۵۵۵ روزه دچار عارضه قلبی شدید شد، در میان تدابیر شدید امنیتی به بخش سی‌سی‌یو یکی از مراکز تخصصی قلب تهران منتقل شد.
۲ آذر ۱۳۹۱
در پی عدم بهبود وضعیت جسمی مهدی کروبی و نگرانی و پیگیری خانواده ایشان؛ سرانجام مقامات امنیتی با انتقال آقای کروبی به بیمارستان موافقت کردند.
۹ دی ۱۳۹۱
صادق کاظمی، پدر زهرا رهنورد در سن ۹۳ سالگی بر اثر بیماری درگذشت. آقای کاظمی از مدتی پیش به علت عفونت ریه و عوارض ناشی از کهولت سن در بیمارستان بستری بود.
۴ بهمن ۱۳۹۱
یک کارگروه سازمان ملل متحد، ادامه حصر خانگی میرحسین موسوی و کروبی را غیرقانونی و مصداق “بازداشت خودسرانه” خوانده و خواهان آزادی فوری آنها شده است.
۲۳ بهمن ۱۳۹۱
در آستانه آغاز سومین سال حصر، ماموران امنیتی با حمله به منزل دو دختر موسوی و رهنورد به تفتیش چند ساعته منزل پرداخته و دختران آنها را بازداشت کردند.
۱۵ مرداد ۱۳۹۲
میرحسین موسوی برای انجام آزمایش‌های پزشکی و طی فرایند درمانی، به مدت ده روز در بیمارستان سینا بستری شد.
۲۰ شهریور ۱۳۹۲
همزمان با انتصاب علی شمخانی به دبیری شورای امنیت ملی، محمدتقی کروبی، فرزند کروبی از موافقت رهبر ایران برای ارجاع پرونده حصر به شورای عالی امنیت ملی خبر داد.
۱ مهرماه ۱۳۹۲
عکسی از محل حصر خانگی مهدی کروبی در فضای مجازی منتشر شد که نشان می‌داد او از دسترسی به نور طبیعی محروم است.
۶ مهر ۱۳۹۲
آیت‌الله موسوی اردبیلی، آیت‌الله صانعی و آیت‌الله بیات زنجانی در دیدار با اعضای مجمع نیروهای خط امام ادامه حصرها و حبس‌های زندانیان سیاسی را محکوم کردند.
۱۵ مهر ۱۳۹۲
مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری به عنوان اولین مقام رسمی تایید کرده است که پرونده آقایان موسوی و کروبی در شورای امنیت ملی تحت بررسی است.
۳۰ مهر ۱۳۹۲
کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران “اطلاعات منتشر شده توسط نزدیکان مهدی کروبی و نتیجه آزمایشگاه و تشخیص پزشکی او” را “زنگ خطری جدی” در مورد سلامت او دانست.
۱ آبان ۱۳۹۲
میرحسین موسوی برای چکاپ دوره‌ای پزشکی و ام‌آر‌آی به مرکز پزشکی نور منتقل و پس از انجام آزمایش‌های لازم به حصر خانگی بازگردانده شد.
۲ آبان ۱۳۹۲
نرگس موسوی گفت پس از آنکه در عید غدیر همراه با خواهرش اجازه دیدار دو ساعته با پدر و مادرشان پیدا کردند و به ملاقات آنها رفتند، مورد حمله نیروهای امنیتی قرار گرفتند.
۲۲ بهمن ۱۳۹۲
فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی، به مناسبت هزارمین روز حبس رهبران جنبش سبز در پیامی ویدئویی از وضعیت جسمی آقای کروبی اظهار نگرانی کرد.
۹ اردیبهشت ۱۳۹۳
آقای موسوی به دلیل بیماری قلبی به بیمارستان منتقل و جراحی شد

مهدی کروبی، دیگر کاندیدای معترض و همسر وی فاطمه کروبی نیز، از همان زمان در حصر قرار گرفتند اما خانم کروبی چندی بعد از حصر خارج شد.

رادیوفردا: يکی از پزشکان معالج ميرحسين موسوی، نخست‌وزير سابق ايران که اکنون در حصر به سر می برد، از نحوه درمان وی ابراز نگرانی کرده است.

اين پزشک معالج ميرحسين موسوی در گفت وگو با «کلمه» وب سايت نزديک به ميرحسين موسوی، که روز شنبه ۲۰ اردیبهشت منتشر شده، گفته است:«بحث درمان يک بيمار است و اگر بخواهيم اين بيمار را درمان کنيم بايد تابع نظر پزشکان باشيم ولی اگر قرار است وقفه ای بيفتد و کسی به نظر پزشکان توجهی نکند اين درمان جواب نخواهد داد. اگر واقعا اراده بر اين باشد که درمان ايشان پيگری شود راهش قبلا به آقايان گفته و مشخص شده و در تمام دنيا هم روشن است.»

اين پزشک نخست وزير سابق ايران که نامش منتشر نشده در ادامه گفته است:«اين کار دفعه قبل هم که ايشان استنت شدند گفته شد اما کسی توجهی نکرد. اگر بخواهند براحتی می شود ايشان را درمان کرد اما اگر اراده بر اين باشد که درمان نشوند من ديگر نمی دانم.»

دو هفته پيش گزارش هايی در خصوص عمل جراحی قلب ميرحسين موسوی منتشر شد.به دنبال اين گزارش ها فرزندان او گفته اند، وضعيت پدرشان خوب نيست و «از درمان و مراقبت پزشکی محروم است.»

زهرا رهنورد، ميرحسين موسوی و مهدی کروبی از بهمن ماه سال ۱۳۸۹ بدون محاکمه در دادگاهی در حبس خانگی به سر می برند و تاکنون شماری از شخصيت های سياسی و مذهبی نسبت به سلامت آنها ابراز نگرانی کرده اند.

به گزارش «کلمه» اين پزشک معالج ميرحسين موسوی می گويد، مسئولان امنيتی ايران قصد ندارند ميرحسين موسوی را برای ادامه معالجه به بيمارستان منتقل کنند بهمين دليل درصد تهيه لوازم پزشکی و انتقال آنها به محل حصر هستند.

اين پزشک معالج نسبت به انتقال ميرحسين موسوی به منزل هشدار داده و گفته است:«قاعدتا خطرناک است و نمی بايست اين وقفه رخ می داد و بايد هرچه سريع تر درمان ايشان در شرايط استاندارد آغاز شود.»

وی درخصوص درمان ميرحسين موسوی در منزل تصريح کرده است:« اصلا صلاح نمی دانم به آنها هم گفته ام اين کار به صلاح نيست، درمان ايشان نياز به شرايط خاصی دارد بايد حتما تحت نظر باشد با بردن چند وسيله پزشکی به منزل، درمان جواب نمی دهد. ما پيشنهادمان را به آقايان داده و با مرکز بازتوانی مان هم هماهگ کرده بوديم، اما گويا اين هفته تماس گرفته و پرسيده بودند چه وسايلی لازم است.»

گزارش ها حاکی است که آيت‌الله يوسف صانعی، از مراجع تقليد شيعيان در قم، از وضعيت و نحوه درمان رهبران مخالفان در حصر انتقاد کرده و از حکومت جمهوری اسلامی خواسته است «حداقل شرايط اسلامی اسير» را رعايت کند.

بی‌بی‌سی: محمدباقر نوبخت، سخنگوی دولت حسن روحانی، راجع به ادامه حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی گفت: “دولت هرگونه اخبار در این ارتباط را با حساسیت دنبال می‌کند.”

آقای نوبخت امروز دهم اردیبهشت، (۳۰ آوریل) در پاسخ به سوال خبرنگاری که از او درباره “پیشرفت های دولت در زمینه رفع حصر” از نامزدهای معترض به نتایج انتخابات سال ۱۳۸۸ پرسیده بود، تاکید کرد: “بخشی از پیگیری هایی که انجام می شود خارج از حوزه مسئولیت و اختیارات دولت است و لزوما با مصاحبه‌های مختلف اطلاع رسانی نمی شود.”

سخنگوی دولت ایران افزود: “اگر این کار [اطلاع رسانی] انجام شود شاید کمکی به آنچه در حال پیگیری است نکرده باشد.”

اظهارات آقای نوبخت پس از جلسه هفتگی هیات دولت، یک روز پس از آن بیان می شود که اعلام شد که میرحسین موسوی، یکی از نامزدهای معترض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم، به دلیل عارضه قلبی در بیمارستان بستری شده و تحت عمل آنژیوگرافی قرار گرفته است.

در این حال وبسایت کلمه، نزدیک به میرحسین موسوی نوشته است که پزشک مورد اعتماد خانواده آقای موسوی از روند درمان او کنار گذاشته شده.

به نوشته این وبسایت، آقای موسوی “بدون حضور خانواده تحت عمل آنژیو گرافی قلب قرار گرفته، اما با توجه به حساس بودن شرایط، پزشکان، اوضاع جسمی و وضعیت قلب وی را برای فنر زدن مساعد تشخیص نداده و گفته اند که قلب وی آمادگی آن را ندارد.”

زهرا و نرگس دختران آقای موسوی، همزمان با انتشار خبر بستری شدن پدرشان در بیمارستان قلب تهران گفته اند که با وجود هشدار پزشکان در ماه‌های اخیر، روند رسیدگی به نارسایی قلبی آقای موسوی “ناقص و نیمه تمام” بوده است.
اعتراض دولت به مستند من روحانی هستم

آقای نوبخت درباره فیلم “من روحانی هستم” مستندی که درباره زندگی حسن روحانی از سوی موسسه ای نزدیک به سپاه پاسداران ساخته شده گفت که این فیلم “با اهداف مغرضانه ای تهیه شده و برخی از موارد آن هر چند مستند به گونه ای کنار هم قرار گرفته است تا غرضی که تهیه کنندگان دارند دنبال شود.”

به گفته سخنگوی دولت ایران “این مجموعه قابل پیگرد قضایی است و از قوه قضاییه انتظار داریم این موضوع را رسیدگی کند.”

آقای نوبخت گفته “دادستان کل کشور هم اعلام کرده است که پیگرد قانونی انجام می شود و ما منتظر نتایج آن هستیم.”

سخنگوی دولت آقای روحانی در سخنان امروز خود تاکید کرده است: “نگاه دولت و شخص رئیس جمهور در جهت حمایت و تامین حقوق شهروندی همه افراد، چه کسانی که آزادانه در جامعه هستند و چه کسانی که در زندان هستند به ویژه در ارتباط با مساله حصر برای مردم و اصحاب رسانه پوشیده نیست.”

آقای موسوی به همراه همسرش زهرا رهنورد و همچنین مهدی کروبی دیگر نامزد معترض به نتایج انتخابات بحث برانگیز ۱۳۸۸، از بهمن ماه سال ۱۳۸۹ در حبس خانگی قرار گرفتند.

اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده پلیس ایران، آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران را، تصمیم گیر اصلی بازداشت خانگی این افراد دانسته است.

حسن روحانی، در زمان رقابت های انتخاباتی وعده داده بود که در ظرف مدت یک سال، زمینه رفع حصر از آقایان موسوی و کروبی فراهم شود.

بی‌بی‌سی: وب‌سایت کلمه، نزدیک‌ترین منبع خبری به میرحسین موسوی، از رهبران در حصر خانگی جنبش سبز می‌گوید در جریان دیدار اخیر دختران آقای موسوی و زهرا رهنورد با والدینشان، آقای موسوی از این که هنوز فشار خون و ضربان قلب همسرش، به حالت عادی بازنگشته، ابراز نگرانی کرده است.

بر اساس کلیک گزارش کلمه، این دیدار چهارشنبه هفته گذشته “همچون هفته های اخیر در ساختمان مجاور منزل و در حضور ماموران امنیتی” انجام شده است.

در ماه های اخیر سایت کلمه گزارش هایی درباره وضعیت سلامت آقای موسوی از جمله عارضه قلبی او منتشر کرده بود اما این سایت در گزارش تازه اش می گوید در جریان دیدار اخیر آقای موسوی و خانم رهنورد با دخترانشان، “حال روحی” این دو “خوب” بوده است.

بر اساس این گزارش “رفتار ماموران در این دیدار و در حضور خانواده مناسب و جو ملاقات آرام” بوده است.

آقای موسوی و خانم رهنورد و مهدی کروبی نزدیک به سه سال است که در حصر خانگی قرار دارند.

کلمه می گوید در جریان دیدار اخیر این دو با دخترانشان آقای موسوی و خانم رهنورد “دعا کردند که به یاری خدا بتوانند در مسیر راست باقی بمانند.”

در هفته های اخیر و همزمان با فشار افکار عمومی به مقام های حکومتی و دولت حسن روحانی، برای تلاش برای رفع حصر خانگی، برخی سیاستمداران محافظه کار و چهره های دولتی از این که حصر شدگان هنوز بر سر مواضع پیشین خود هستند، گلایه کرده بودند.

احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان و امام جمعه موقت تهران اخیرا گفته بود “اگر رافت اسلامی نبود اینها باید اعدام می‌شدند” اما جمهوری اسلامی “بر سر اینها منت گذاشته و گفته در خانه خود زنده باشید، امکانات داشته باشید و بهداشت خود را رعایت کنید اما اینها در عین حال حاضر نیستند اظهار ندامت کنند.”

راه دیگر: أسدالله بادامچیان، معاون دبیر کل “جبهه مؤتلفه اسلامى” و از چهره هاى شاخص اصولگرایان، رهبر جمهورى اسلامى را به امام سوم شیعیان تشبیه کرد و گفت: «اینها هم می توانند برگردند، منتها به شرط اینکه جبهه شان را عوض کنند و بیایند در لشکر امام حسین»؛ وى اما افزود: «تا الان خبرها این است که موسوى برنمى گردد».

پیش تر حبیب الله عسگراولادی از مؤسسان مؤتلفه که به تازگى درگذشت نیز میرحسین موسوی و مهدى کروبی را “برادران” خود خوانده و تصریح کرده بود که این دو جز سران فتنه نیستند؛ اما از آنها خواسته بود تا توبه کنند؛ اظهارات عسگراولادی اما با انتقادهای زیادی از سوی برخى اصولگرایان روبرو شد.

اکنون اسدالله بادامچیان نیز با اشاره به این سابقه، از تلاش هاى ناکام براى وادار کردن موسوى و کروبى به توبه و ایستادگى آنها خبر مى دهد و مى گوید: «آقای عسگر اولادی می فرمود که اینها سران فتنه نیستند. ما هم نظرمان همین است که اینها سر نیستند.شما به بنده بگویید آقای کروبی کجا سر فتنه است؟ آقای عسگر اولادی می فرمود سران فتنه آمریکا، انگلیس و اسرائیل بودند. اینها فتنه خورده آمریکا و انگلیس هستند؛ این حرف درستی است. متاسفم که این دو نفر از فرصتی که آقای عسگر اولادی با آن لحن مودبانه خودش برای اینها پدید آورد، استفاده نکردند. محکوم بودن اینها سر جای خودش است و مربوط به قوه قضائیه است. بعد فرمود که نامه بدهید و از رهبری بخواهید وخواستار رافت اسلامی شوید . ایشان هم بذل محبت کنند. خوب اینها همچنان لجاجت کردند. الان هم اگر اینها برگردند و به خاطر خسارت های مادی و معنوی که به کشور وارد کردند، عذر بخواهند و توبه کنند، نه تنها ما که همه هم خوشحال خواهند بود.کسانی که حداقل جرمشان مباشرت در فتنه بوده است، برگردند».

وبسایت کلمه، نزدیک به میرحسین موسوى در واکنش به اظهارات معاون جبهه مؤتلفه اسلامى نوشت:

«میرحسین موسوی که هشت سال اداره کشور را در سخت ترین شرایط جنگی به عهده داشت از نظر بادامچیان صلاحیت ریاست جمهوری را نداشته و شورای نگهبان با غمض عین او را تایید کرده است».

همزمان وبسایت جرس گزارش داده که در هفته‌های اخیر و با نزدیک شدن روز نهم دی، موج جدیدی از حملات به جنبش اجتماعی سال ۸۸ مردم ایران و رهبران در حصر آنان آغاز شده است.

بنا بر این گزارش، نیروهای هوادار رهبر جمهوری اسلامی در ۹ دی ۱۳۸۸ و در واکنش به اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در تاسوعا و عاشورای ۱۳۸۸ آن را «هتک حرمت» دانستند و تظاهرات کردند و در رسانه‌های طرفدار خود، از این روز با توصیف «حماسه ۹ دی» یاد می‌کنند.

یک سال پیش، ابوالفضل قدیانی، از زندانیان سیاسی، در آستانه‌ی نهم دی پیشنهاد کرده بود نهم دی ماه را که نمایش دهنده حقارت و واماندگی استبداد در برابر خواست آزادی خواهانه ملت ایران است، روز “نکبت استبداد دینی” نامیده شود.

هفته‌نامه ”۹دی”، که پس از این تجمع آغاز به انتشار کرده، در گفت‌وگویی تفصیلی با مصباح یزدی از وی درباره دلیل این که برخی “فتنه” را به رسمیت نمی‌شناسند و حاضر نیستند از این لفظ برای توضیح آن استفاده کنند پرسیده و رهبر گروه موسوم به “جبهه پایداری” در پاسخ گفته است: «بنده گمان نمی‌کنم هیچ کس حقیقت این فتنه را مثل مقام معظم رهبری شناخته باشد. ما روزی هزاران بار باید خدا را شکر کنیم که به ما رهبری عنایت فرموده که این فراست‌های فوق عادی را دارند و مطالبی را درک می‌کنند که دیگران باید با گذشت زمان‌های طولانی و ظاهر شدن شواهد و دلائل فراوان به زحمت باور کنند ولی ایشان گاهی قبل از وقوعش پیش‌بینی می‌کنند و بعد هم قاطعانه برخورد می‌کنند. این‌که این مسأله در سال ۸۸ فتنه بزرگی بود من هیچ شکی ندارم. هنوز هم اهتمامی که ایشان به این مسأله دارند و خطری که از فتنه احساس می‌کنند فکر نمی‌کنم هیچ کس دیگری آن طور احساس کند. الان هم در مقطع فعلی مهمترین خطر برای آینده ما از همین فتنه و سران فتنه است ولی فتنه منحصر به این نیست، خطرات دیگری هم هست که شاید در درازمدت بسیار مهم باشد ولی مهم‌ترین خطر فعلی از همین هاست».

علیرغم حملات سازمان یافته علیه جنبش سبز و فعالان و رهبران آن و نیز تبلیغات یکسویه و ۴ ساله صدا و سیماى جمهورى اسلامى علیه معترضان به سلامت انتخابات ٨٨، اکثریت مردم در انتخابات سال ٩٢ نیز به نامزدى رأى دادند که مطالباتِ معترضان ٨٨ را نمایندگى مى کرد؛ انتخابى که به باور ناظران، بیش و پیش از هر تفسیرى، پیروزى جنبش سبز به شمار آمد.