اخبار

رادیوفرانسه: به گفته برخی از رسانه‌ها، شرکت های نفت‌کش به دلیل مخاطرات و تحریم های آمریکا‌ برای انتقال نفت ایران به اروپا درخواست افزایش هزینه دوبرابری برای انتقال نفت کرده اند. برخی گزارش ها حکایت از آن دارد که شرکت های نفت کش کرایه پیشنهادی را از ۷ دلار در هر تن به ۱۵ دلار افزایش داده اند. به گزارش روزنامه شرق، در صورت پذیرش این پیشنهاد که به نظر می‌رسد در زمان کنونی، چاره‌ای برای فروش نفت ایران البته با هزینه‌‌ای گزاف به شمار می‌رود، می‌تواند سود کلانی را نصیب مالکان نفت‌کش ها کند.

محمد ناصری، مدیر روابط‌عمومی و سخنگوی شرکت ملی نفت ایران در گفت‌وگو با روزنامه شرق با بیان این موضوع که به خاطرتحریم‌ها، برخی شرکت‌های بیمه، نفت‌کش‌هایی که نفت خام ایران را حمل می کنند، قبول نمی کنند، در نتیجه محموله‌های نفت‌کش‌ها بسیار گران‌قیمت شده است، گفت: به همین دلیل ریسک حمل‌ونقل نفت ایران افزایش یافته و به همین دلیل یکی از پیشنهادهای طرح‌شده از جانب خطوط کشتی‌رانی خارجی، افزایش هزینه حمل و نقل است. وی تأکید کرده که این موضوع صرفا در قالب یک پیشنهاد است و هنوز موافقتی با آن صورت نگرفته.

سخنگوی شرکت ملی نفت ایران گفته که تا این لحظه حتی برای این پیشنهاد رقمی عنوان نشده است. او گفته که برخی از شرکت‌های کشتی‌رانی اعلام کرده‌اند که برای پوشش ریسک نبود بیمه برای نفت‌کش‌ها، می‌توانند هزینه حمل را افزایش دهند تا با افزایش درآمد، این ریسک را پوشش دهند. به گفته او، هنوز درخواست رسمی از سوی خطوط کشتی‌رانی مبنی‌بر افزایش هزینه حمل نفت ایران به وزارت نفت اعلام نشده، اما شنیده‌ها حاکی از آن است که برخی شرکت‌ها چنین مطالبه‌ای را طرح کرده‌اند.

ایمان ناصری، مدیرکل خاورمیانه مؤسسه مشاوران بازار نفت و گاز FGE ، در این زمینه به روزنامه شرق گفت: این مشکل در طول تحریم‌های قبلی نفت ایران و همین‌طور بعد از تحریم‌ها از سوی برخی از صاحبان نفت‌کش ها طرح شده بود و اجرائی ‌شد، به همین دلیل تا حدود زیادی در موضوع حمل نفت ایران به ‌موضوعی عادی تبدیل شده است

بر اساس آمار نشریه “پلاتس”، نرخ حمل کشتی‌های “سوئزماکس” که بین ۱۴۰ هزار تن یا یک‌میلیون بشکه نفت را حمل می‌کنند در یک سفر خاورمیانه به اروپا اخیرا حدود ۹۴‚۶ دلار در هر تن بوده است، اما مالکان کشتی که نفت ایران را از پایانه صادراتی جزیره خارک به مقصد مدیترانه بارگیری می‌کنند، نرخ ۱۵ دلار در هر تن را دریافت می‌کنند. حمل محموله‌های نفت ایران به مدیترانه به دلیل شرایط اخیر بین‌المللی گران‌تر شده است.

عمده صادرات نفت خام ایران با نفت‌کش‌های متعلق به شرکت ملی نفت‌کش ایران انجام می شود و باقی محموله‌های صادراتی توسط شماری از شرکت‌های کشتی‌رانی یونانی و ترکیه‌ای بارگیری می‌شود. منابع آگاه اظهار کرده‌اند دست‌کم چهار مالک کشتی در اروپا هستند که همچنان سرگرم حمل نفت ایران هستند. برخی از آنها به نشریه “پلاتس”، گفته‌اند تا زمانی‌ که موارد توافق‌شده در قراردادهای بیمه‌شان را نقض نکرده‌اند، مشکلی از بابت پوشش بیمه کشتی‌هایشان پیش نخواهد آمد.

صادرات ایران به اروپا در آستانه تحریم‌های آمریکا کاهش یافته، اما پالایشگاه‌های اروپایی همچنان به قراردادهایشان با ایران پایبند هستند. در نتیجه این قراردادها، مالکان کشتی‌ها گفته‌اند که دریافت بیمه کشتی‌رانی برای حمل نفت ایران آسان‌تر است و آنها نگرانی‌ای نسبت به نقض تحریم‌های آمریکا ندارند.

اروپا مقصد مهمی برای نفت ایران است و حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰‌ هزار بشکه یا یک‌سوم از کل صادرات نفت ایران را خریداری می کند. خریداران مهم نفت ایران شامل ترکیه، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و یونان هستند. جریان صادرات ایران به ترکیه و ایتالیا بالا مانده، اما تقاضا از سوی فرانسه، یونان و اسپانیا رو به کاهش است.

بنا بر ارزیابی “پلاتس”، صادرات نفت ایران به اروپا در ماه ژوئن و ژوئیه سال جاری به ۴۰۰ تا ۵۰۰ ‌ هزار بشکه در روز رسید. ایران سومین صادرکننده بزرگ عضو اوپک پس از عربستان‌سعودی و عراق است و حدود ۷‚۳ ‌میلیون بشکه در روز نفت تولید می‌کند .

بی‌بی‌سی: عباس عراقچی معاون وزیر خارجه ایران گفته است اولین خواسته کشورش “فروش نفت و بازگشت پول آن است”

عباس عراقچی، معاون وزارت امور خارجه ایران، گفته است که کشورش “گزینه‌های متعددی” برای مواجهه با اقدام آمریکا علیه صادرات نفت ایران و جلوگیری از صادرات نفت از منطقه دارد و ابراز امیداوری کرده “به جایی نرسیم که نگذاریم دیگران نفت صادر کنند”.

آقای عراقچی امروز دوشنبه اول مرداد (۲۳ ژوئیه) به شبکه العالم تلویزیون عربی جمهوری اسلامی ایران گفت: “اگر ایران نتواند صادرات نفت داشته باشد طبیعتا اینگونه نیست که بنشیند و نگاه کند که بقیه در حال صادرات نفت هستند، اگر ما نتوانیم صادرات داشته باشیم دیگران هم نخواهند توانست، گزینه ها، اختیارات و انتخابات ایران زیاد است، اینطور نیست که یک راه حل و یک تنگه هرمز وجود داشته باشد”.

اظهارات آقای عراقچی یک روز پس از سخنرانی حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، در جمع دیپلمات های این کشور است که گفته بود ایران راه های مختلفی برای جلوگیری از صادرات نفت بقیه کشورها دارد.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در توییتر خود واکنش بی سابقه ای به این اظهارات نشان داده و خطاب به آقای روحانی گفته ” هرگز و هرگز ایالات متحده را تهدید نکن، وگرنه بلایی سرتان خواهد آمد که کمتر کسی در تاریخ متحمل شده‌است. ما دیگر آن کشوری نیستیم که حرف‌های جنون‌آمیزتان درباره خشونت و مرگ‌ را تحمل کنیم. حواست را جمع کن.”

عباس از عراقچی از مذاکره کنندگان ارشد اتمی ایران در توافق برجام بود و از سوی رئیس جمهور ایران “نشان لیاقت و مدیریت” دریافت کرده

تهدیدهای آقای روحانی با تمجید آیت‌الله علی خامنه ای و شماری از مقام های نظامی ایران از جمله قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس شاخه برون مرزی سپاه پاسداران، رو به رو شده است.

تحریم های نفتی ایالات متحده آمریکا علیه ایران با خروج آمریکا از توافق هسته ای با ایران (برجام)، از نیمه پاییز مجددا آغاز می شود. ایران می‌گوید در مذاکره با دیگر شرکای برجام از جمله کشورهای اروپایی درصدد گرفتن تضمین برای ادامه فروش نفت است.

مقام های ایرانی تهدید کرده اند که در صورت ناکامی از ادامه فروش احتمال خروج ایران از توافق برجام و ممانعت از صادرات نفت دیگر کشورها از خلیج فارس وجود دارد.

آقای عراقچی در اظهارات امروز خود گفته “فکر می کنم که جامعه جهانی، متحدین آمریکا به خصوص اروپایی ها، چین روسیه و هند هم خواهان رسیدن به این نقطه نیستند و به همین دلیل با ما مذاکره می کنند برای اینکه خواسته های ایران تامین شود”.

معاون وزارت خارجه ایران گفته “اولین خواسته ما فروش نفت ایران و بازگشت پول نفت است و مذاکرات با اروپایی ها برای این است که ما به یک سازوکار عملی برای ادامه فروش نفت ایران برسیم”.

این مقام ایرانی گفته بسته پیشنهادی اروپا به ایران “در حوزه های مختلف نفت و گاز، بیمه و بانکی و شامل همه مواردی است که خواسته های ایران از برجام است… ما کماکان منتظر این هستیم تا راه حل های عملیاتی برای اجرای این تعهدات به ما داده شود که این موضوع هنوز در حال مذاکره است”.

اقتصاد ایران به شدت متکی به صادرات نفتی است. در حال حاضر ایران در حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه نفت خام و میعانات گازی صادر می کند.

در دوره تحریم های پیشین نفتی، این رقم به کمتر از ۸۰۰ هزار بشکه در روز رسیده بود. برخی از مقام های ایرانی در آن دوره با توجه به کاهش شدید درآمدهای دولت، وضعیت ایران را با عراق در اواخر دوره صدام حسین مقایسه می کردند.

کیهان لندن: وزارت خزانه‌داری آمریکا برای تأکید بر جدی بودن تصمیم واشنگتن در تحریم و محاصره رژیم ایران، یک آژانس مسافرتی و گردشگری در مالزی را به دلیل همکاری و معامله با شرکت هواپیمایی «ماهان»، در فهرست تحریم‌ها قرار داد. این آژانس دیگر قادر نخواهد بود با شرکت‌های بین‌المللی دیگر معاهده یا قراردادی داشته باشد. ایالات متحده با علنی کردن این مجازات در حق آژانس مالزیایی پیامی جدی و قاطع برای دیگر شرکت‌ها که می‌خواهند با «ماهان» معامله کنند فرستاد تا حساب خود را از این هواپیمایی جدا کنند.
آیا تحریم‌های جدید را نیز می‌شود دور زد؟!

اما در مورد خود «ماهان‌ایر» چه؟ شرکت هواپیمایی «ماهان» سال‌هاست که به عنوان شرکتی مشکوک زیر ذره‌بین قرار گرفته است. نام این شرکت از ده سال پیش در فهرست سیاه قرار گرفته بود. پس از آغاز مذاکرات هسته‌ای میان اوباما و ایران، فشار بر این شرکت هواپیمایی وابسته به سپاه کاهش یافت، و این شرکت توانست یکی از هواپیماهای خود را که پیشتر بریتانیا خواستار برگرداندن آن بود، حفظ کند. پس از آنکه برای بریتانیا روشن شد که یکی از هواپیماهای «ماهان» با فاکتورهای جعلی خریداری شده و هویت خریدار اصلی در معامله پنهان شده است، لندن خواستار بازگرداندن آن هواپیما شد، اما پس از توافق هسته‌ای، بریتانیا نیز از این مطالبه چشم‌پوشی کرد. اما اکنون با باز شدن مجدد پرونده تحریم‌های آمریکا و فعال شدن نهادهای امنیتی و مالی واشنگتن علیه رژیم ایران مقامات ایالات متحده به شرکت‌ها و دولت‌های جهان که می‌خواهند با «ماهان‌ایر» کار کنند، هشدار داده است.

شرکت ماهان مانند بسیاری از شرکت‌های به ظاهر غیرنظامی در ایران، یکی از بازوهای سپاه پاسداران است که حدود ۲۰ سال است برای حمل ونقل جنگجویان فرقه‌ای وابسته به سپاه، سلاح‌های ممنوعه و فعالیت‌های مخفی دیگر مورد استفاده قرار گرفته. این شرکت برای فرار از پیگرد قانونی از سوی نهادهای بین‌المللی خود را به عنوان یک شرکت هواپیمایی خصوصی تحت مالکیت یک «مؤسسه خیریه» معرفی کرده بود. اما با گذشت زمان مشخص شد که ماهان یکی از دستگاه‌های تحت کنترل و مالکیت سپاه پاسداران است و برای این نهادِ «دولت در دولت» خدمات متعددی در داخل و خارج از ایران ارائه می‌دهد.

فعالیت‌های سپاه پاسداران تنها به شرکت‌های هواپیمایی مانند «ماهان‌ایر» و مشابه محدود نمی‌شود بلکه این نهاد «دولت در دولت» دارای پالایشگاه‌های نفتی، بانک‌ها و کارخانجات برای رقابت با دیگر مؤسسات ونهادها در داخل سیستم دولت ایران است. شرکت «ماهان» تنها یکی از نهادهای سپاه است که در حمل اسلحه و هزاران جنگجوی فرقه‌گرا از سراسر منطقه برای سرکوب قیام سوری‌ها نقشی بسیار «کثیف» ایفا کرد. این شرکت ظاهرا یک شرکت حمل و نقل غیرنظامی است اما در واقع تمام فعالیت‌هایش حمل و نقل اسلحه یا جنگجویان فرقه‌ای از کشوری به کشور دیگر بوده است. این فعالیت‌ها نه تنها با معاهدات و قراردادهای بین‌المللی در تضاد است بلکه با تمام توافق‌نامه‌هایی امضاشده بین ایران و شرکت‌های تولیدکننده‌ی هواپیماهای مسافربری مانند «ایرباس» که حدود ۴۰ هواپیما در ناوگان شرکت ماهان دارد نیز مغایر است.

تصمیم ایالات متحده برای تحریم آژانس مسافرتی مالزیایی ممکن است گامی کوچک به نظر برسد اما هشدار و زنگ خطری است برای همه شرکت‌هایی که می‌خواهند در آینده با شرکت «ماهان‌ایر» معامله و همکاری کنند و خدماتی چون فروش قطعات یدکی و یا حمل و نقل مسافر به این شرکت ارائه دهند. از نظر آمریکا این شرکت‌ها حتی اگر در اماکنی دور از خاورمیانه مانند مالزی هم فعالیت کنند مورد تحریم ایالات متحده قرار خواهند گرفت.

فعال کردن تحریم‌های اقتصادی و مالی علیه رژیم ایران، تنها راهی است که باعث عقب‌نشینی تهران از مواضع خود و موافقت مقامات تهران با ۱۲ شرطی که مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا، در ماه مه سال جاری اعلام کرد، خواهد شد. وزیر خارجه آمریکا گفته بود که «ایران دو گزینه بیشتر ندارد: یا توجه به امور داخل کشور وتلاش برای بازسازی اقتصادی، و یا ادامه سیاست کنونی و هدر دادن پول مردم ایران در جنگ‌های بیهوده خارجی. ایران نمی‌تواند هر دو گزینه را همزمان انتخاب کند».

در این میان، دو سلاح اصلی می‌تواند رژیم ایران را از نفس بیندازد: یکی منع استفاده رژیم از دلار در معاملات تجاری که باعث می‌شود نتواند نفت خود را به فروش برساند؛ دیگری تحت پیگرد قانونی قرار دادن مشتریان نفت ایران در بازار جهانی که باعث خودداری مشتریان از خرید نفت رژیم تهران می‌شود. کار دیگری که باید صورت بگیرد امتناع شرکت‌های بیمه‌ی کشتی‌ها و تانکرهای حمل و نقل از معامله با ایران است. این راه‌ها می تواند رژیم ایران را از پای درآورد.

رژیم جمهوری اسلامی در وضعیت بسیار بغرنجی قرار گرفته است. برخی دوستان ایرانی‌ من از وضعیت بسیار دشوار کشور سخن می‌گویند که حتی از زمان تحریم‌های قبلی در دوران احمدی نژاد نیز بدتر شده است بطوری که ایرانیان خارج برای انتقال چند هزار دلار به حساب‌های بستگان خود در داخل کشور نیز در نتیجه ممنوعیت معامله با ایران از سوی سیستم‌های بانکی و مالی بین‌المللی با مشکل روبرو می‌شوند. ولی باید گفت ما شاهد جنگی بدون خونریزی اما بسیار خطرناکتر علیه رژیمی هستیم که حتی قادر به تأمین آب آشامیدنی برای بخش‌های وسیعی از کشور خود نیست.

*منبع: شرق‌الاوسط
*نویسنده: عبدالرحمن الراشد
*ترجمه و تنظیم از کیهان لندن (تیتر اصلی: «تحریم شرکت هواپیمایی ماهان»)

بی‌بی‌سی: حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران که به اروپا سفر کرده، اقدامات آمریکا برای قطع صدور نفت ایران واکنش نشان داده است. وی در سوئیس با آلن برسِت، رئیس نوبتی شورای کنفدراسیون سوئیس ملاقات و از جمله درباره خروج آمریکا از برجام با او گفتگو کرده است.

به گزارش منابع خبری، آقای روحانی شامگاه گذشته با گروهی از ایرانیان مقیم سوئیس در برن دیدار کرد و بخش عمده ای از سخنان خود را به خروج ایالات متحده از برجام و بازگشت تحریم های اقتصادی آن کشور علیه ایران اختصاص داد. وی گفت که “هدف واقعی آمریکا از تحریم، فشار به زندگی مردم است اما آنها ادعا می‌کنند که می‌خواهند به دولت ایران فشار بیاورند اما وقتی مایحتاج ضروری مثل دارو و نهاده‌های دامی را تحریم کنند به چه کسی فشار می‌آورند؟”

روز گذشته، یک مقام وزارت خارجه آمریکا با برگزاری مصاحبه مطبوعاتی اهداف دولت آن کشور از بازگشت تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران را تشریح کرد. او در مورد بر عزم آمریکا برای قطع دسترسی دولت ایران به منابع ارزی گفت که این منابع به جای رفاه مردم صرف “حمایت از تروریسم، گسترش ناامنی در منطقه و دنبال کردن برنامه‌های پر هزینه موشکی و هسته‌ای می شود.” این مقام وزارت خارجه آمریکا در عین حال تاکید کرد که اقلام ضروری به خصوص غذا و دارو مشمول هیچگونه تحریمی نخواهد شد.

آقای روحانی در سخنان شامگاه گذشته خود به خصوص دولت آمریکا را به خاطر تلاش برای وادار کردن سایر کشورها با قطع خرید نفت از ایران محکوم دانست. او گفت: “آمریکایی‌ها مدعی شده‌اند که میخواهند به طور کامل جلوی صادرت نفت ایران را بگیرند، آنها معنی این حرف را نمی‌فهمند، چرا که اصلا معنی ندارد که نفت ایران صادر نشود و آن وقت نفت منطقه صادر شود، اگر شما توانستید این کار را بکنید تا نتیجه اش را ببینید.”

حسن روحانی در این مورد توضیح بیشتری نداد اما در گذشته و به خصوص هنگام جنگ ایران و عراق، مقامات ایرانی هشدار می‌دادند که در صورت قطع صدور نفت ایران، به منظور جلوگیری از صادرات نفت از منطقه، تنگه هرمز را مسدود خواهند کرد. در واکنش به تهدید ایران برای قطع دسترسی کشورهای حامی عراق به منابع مالی، در سال ۱۹۸۷ نیروی دریایی آمریکا به مدت یک سال حفاظت از تانکرهای حامل نفت صادراتی برخی از کشورهای حوزه خلیج فارس را به منظور جلوگیری از حمله احتمالی ایران برعهده گرفت. برخی از ناظران حضور گسترده دریایی کشورهای غربی در خلیج فارس را نتیجه نگرانی ناشی از “خطر ایران” برای کشتیرانی بین‌المللی دانسته‌اند.

هنوز مقامات آمریکا و کشورهای منطقه به اظهارات آقای روحانی واکنشی نشان نداده‌اند اما از آنجا که تنگه هرمز یک آبراه تجاری بین‌المللی است بستن یا به مخاطره انداختن رفت و آمد تجاری احتمالا واکنش تند کشورهای ذینفع و جامعه جهانی را در پی دارد.

ژاپن در مورد تحریم نفتی ایران با آمریکا گفتگو می‌کند

آمریکا: ۵۰ شرکت برای کاهش روابط تجاری با ایران اعلام آمادگی کرده‌اند

همچنین به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر رئیس جمهوری ایران، شامگاه گذشته رئیس جمهوری سوئیس در هتل محل اقامت آقای روحانی در برن، پایتخت سوئیس،با او دیدار کرد و دو طرف در مورد روابط دوجانبه و مسایل مهم منطقه به گفتگو پرداختند. براساس این گزارش، آقای روحانی گفت که از نظر جمهوری اسلامی “هیچ مانعی برای توسعه و تقویت روابط” بین دو کشور وجود ندارد و خواستار توسعه و تعمیق این روابط شد.

او در این دیدار از تصمیم ایالات متحده در خروج از توافق هسته‌ای – برجام – انتقاد کرد و گفت که این اقدام نشان داد که آمریکا “به تعهداتش در عرصه بین‌المللی پایبند نیست.”

آقای برست نیز روابط سوئیس و ایران در زمینه های مختلف را خوب توصیف کرد و گفت که زمینه‌های گسترش روابط در زمینه های علمی و اجرای پروژه های مشترک وجود دارد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر رئیس جمهوری ایران، آلن برست همچنین “بر حمایت کشورش از برجام تاکید نهاد” و گفت که “این توافق پس از مذاکرات طولانی حاصل شده و به تایید شورای امنیت سازمان ملل هم رسیده و همه کشورها باید برای حفظ آن تلاش کنند.”

طبق قانون اساسی سوئیس، اعضای شورای فدراسیون ضمن ایفای وظایف اجرایی خاص خود، مشترکا مقام ریاست کشور را برعهده دارند اما رئیس شورا، که به طور نوبتی به مدت یک سال این سمت را در دست می گیرد، اصطلاحا رئیس جمهوری سوئیس نامیده می‌شود. او در زمان تصدی این سمت ارشدترین مقام اجرایی نیز محسوب می‌شود.

از زمان قطع روابط دیپلماتیک ایران و آمریکا پس از گروگانگیری دیپلمات‌های آمریکایی در سفارت ایران، سفارت سوئیس در تهران حافظ منافع ایالات متحده در ایران بوده است و کارکنان این سفارتخانه اداره امور دفتر حفاظت از منافع آمریکا در ایران را برعهده داشته‌اند.

دستگیری یک دیپلمات ایرانی در ارتباط با ‘طرح بمب‌گذاری’ در گرد‌هم‌آیی مجاهدین

قرار است حسن روحانی در مرحله بعدی سفر اروپایی خود به وین، پایتخت اتریش سفر کند. اتریش از اول ماه جاری ریاست دوره‌ای اتحادیه اروپا را برعهده گرفته و این سمت را تا پایان سال در دست خواهد داشت.

سفر حسن روحانی به اتریش به دعوت رئیس جمهوری آن کشور صورت می‌گیرد اما منابع ایرانی گفته‌اند که او با مقامات دولت اتریش نیز دیدارهایی خواهد داشت. یکی از اهداف این سفر جلب حمایت کشورهای اروپایی برای عدم همکاری با تحریم‌هایی است که ایالات متحده علیه ایران به اجرا خواهد گذاشت. اتحادیه اروپا همچنان از برجام حمایت می‌کند و برخی مقامات اروپایی تصمیم ایالات متحده در خروج از این توافق را مورد انتقاد قرار داده است.

برخی مقامات جمهوری اسلامی از اتحادیه اروپا خواسته‌اند تا تضمین کنند که همکاری اقتصادی و تجاری اروپائیان با ایران پس از به جریان افتادن تحریم‌های هسته‌ای آمریکا ادامه خواهد یافت. به گفته کارشناسان، با توجه به اهمیت ادامه ارتباط با ایالات متحده برای شرکت‌های عمده اروپایی، بعید است این شرکت‌ها خسارات ناشی از لغو تحریم‌های مورد نظر ایالات متحده را به خاطر ادامه ارتباط اقتصادی با ایران قبول کنند.

همچنین، کشورهای عضو اتحادیه اروپا دارای اقتصاد بازار آزاد هستند و اختیارات و امکانات این اتحادیه و کشورهای عضو برای وادار کردن شرکت‌های خصوصی در پیروی از خواست آنها محدود است.

سفر آقای روحانی به اتریش در حالی صورت خواهد گرفت که روز گذشته مقامات قضایی بلژیک خبر دستگیری یک زن و مرد ایرانی تبار به ظن توطئه برای بمب‌گذاری در پاریس را تایید کردند و همچنین گفتند که پلیس آلمان یک دیپلمات عضو سفارت جمهوری اسلامی در اتریش را نیز در همین ارتباط دستگیر کرده است. گفته شده است قرار بود این بمب در تجمع مجاهدین خلق، از گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی در فرانسه منفجر شود. مقامات اروپایی ابن دستگیری‌ها را نشانه موفقیت در مقابله با اقدامات ئروریستی از طریق همکاری امنیتی نزدیک به کشورهای دوست توصیف کرده‌اند.

در واکنش به این خبر، وزیر خارجه جمهوری اسلامی اتهام توطئه برای بمب‌گذاری را خلاف واقع توصیف کرده و گفته است که انگیزه انتشار این گزارش، تحت تاثیر قرار دادن سفر حسن روحانی به اتریش است. خبرگزاری دولتی جمهوری اسلامی – ایرنا – هم در تفسیری در مورد سفر حسن روحانی به اتریش، “برخی رسانه‌های غربی” را به جنجال آفرینی “با هدف به حاشیه بردن این سفر” متهم کرده است.

با وچود انعکاس گسترده ماجرای دستگیری مظنونین به توطئه بمب‌گذاری به خصوص دیپلمات ایرانی در اتریش ، منابع رسمی ایران و اتریش از هیچگونه تغییری در برنامه سفر آقای روحانی سخنی به میان نیاورده‌اند.

در گذشته، در مواردی از کارکنان سفارتخانه‌ها و حتی مقامات جمهوری اسلامی در ارتباط با فعالیت‌های تروریستی در کشورهای دیگر نام برده شده بود اما این نخستین بار در چند سال اخیر است که منابع رسمی اروپایی از بازداشت یک دیپلمات ایرانی به ظن دست داشتن در توطئه بمب‌گذاری خبر می‌دهند.

ایسکانیوز: پذیرش درخواست آمریکا از سوی عربستان برای افزایش 2 میلیون بشکه ای تولید نفت خود آغازی برای طرح براندازی آمریکا در ایران بوده و یادآور سناریوی آمریکا در جریان جنگ خلیج فارس و اشغال عراق است که بار دیگر منطقه را در هرج و مرج و ویرانی فرو خواهد برد.

به گزارش گروه بین الملل ایسکانیوز، عبدالباری عطوان تحلیلگر مشهور جهان عرب در مقاله ای نوشت: ملک سلمان پادشاه عربستان با درخواست ترامپ رئیس جمهور آمریکا برای افزایش تولید نفت روزانه خود موافقت کرد، این اقدام برای جبران کاهش احتمالی تولید نفت ایران و ونزوئلا در پی تحریم های آمریکا و کاهش قیمت نفت خام در آستانه انتخابات مجلس نمایندگان آمریکا در نوامبر آینده انجام شده است، پس از آنکه قیمت نفت به بیش از 80 دلار در هر شبکه افزایش یافت.

ترامپ اولین گلوله خود را برای محاصره ایران از ابتدای نوامبر آینده به عنوان اولین گام برای سرنگونی نظام ایران شلیک کرد و قصد دارد این کاهش تولید را به وسیله دیگر دوستان خود جبران کند مانند همان اقدامی که در جریان اشغال عراق در سال 2003 برای سرنگونی نظام صدام حسین با تحریک اسرائیلی ها انجام داد.

همان سناریو هم اکنون پس از 15 سال دوباره در حال تکرار شدن است و عربستان و کشورهای عربی خلیج فارس نقشی محوری در آن ایفا می کنند، آنها بازار جهانی نفت را در تولید خود غرق کرده تا قیمت ها کاهش یابد و اقتصاد کشورهای غربی و شهروندان آمریکایی ضرر نکند، این همان طرحی است که در آستانه اشغال کویت در سال 1990 و پس از آن در جریان اشغال عراق در سال 2003 انجام شد. در جریان این دو جنگ قیمت های نفت افزایش نیافت و بازارها با افزایش تولید نفت و کاهش قیمت ها مواجه شد و این یکی از نشانه های جنگ های آمریکا در مناطق عربی است.

ترامپ طرح تغییر نظام در ایران را با تشدید محاصره نفتی و تحریک مردم ایران و تلاش برای بلوکه نمودن درآمدهای این کشور آغاز کرده است. آمریکا با تهدید کشورها و شرکت هایی که از ایران نفت وارد می کنند نسبت به بسته شدن بازارهای آمریکا به روی آنها و قرار گرفتن نامشان در لیست سیاه تحریم های این کشور در پی تدارک فشار بیشتر بر ایران است. اما در بخش دیگری از این نقشه با افزایش مشکلات مردم ایران از طریق افزایش قیمت ها و تنش در بازار ارز این کشور به دنبال آن هستند که اوضاع داخلی ایران را به سوی یک انقلاب هدایت کنند و تعداد زیادی از معترضان به وضعیت موجود در ایران را به خیابان ها بکشند و پس از آن با ایجاد موج های تبلیغاتی بر وخامت اوضاع بیفزایند و احتمال می رود که وضعیت داخلی ایران در هفته های آینده وخیم تر شود.

ایران هم اکنون 2.8 میلیون بشکه نفت در روز تولید می کند که 600 هزار بشکه آن توسط چین و 400 هزار بشکه دیگر توسط هند خریداری می شود یعنی چیزی حدود نیمی از حجم صادرات نفت ایران، دیگر مشتری های نفت ایران کشورهایی چون ترکیه، ژاپن، کره جنوبی، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا هستند. سرازیر شدن دو میلیون بشکه نفت از سوی عربستان به بازار که تقریباً معادل تولید روزانه ایران است و همچنین فشار ترامپ به کشورهای عربی خلیج فارس از جمله امارات و کویت برای افزایش صدها هزار بشکه نفت کاهش تولید ایران را جبران کرده و برای کاهش قیمت نفت به زیر 80 دلار که روز جمعه برای اولین بار از سال 2016 به این قیمت رسید ضروری است، برخی گزارشات بیانگر آن است که عربستان مجبور است برای این منظور تولید متوقف شده چاه های الخفجی و الوفره که در منطقه المحایده و مشترک با کویت است را فعال کند که انتظار می رود تولید این دو چاه به 500 هزار بشکه در روز برسد.

موافقت عربستان با درخواست ترامپ در مکالمه تلفنی آنها و روز شنبه به معنی افزایش تولید عربستان به بالاترین حد خود یعنی 12 میلیون بشکه در روز و خروج از توافق اوپک است چرا که هفته گذشته با هماهنگی روسیه بر افزایش تنها یک میلیون بشکه توافق شد، مساله ای که به سقوط این سازمان نفتی بین المللی یا دست کم بروز اختلافاتی در این سازمان منجر خواهد شد.

پس از این مکالمه تلفنی در واقع ترامپ به دبیر کل سازمان اوپک و تصمیم گیرنده این سازمان با استفاده از نفوذ خود در کشورهای عربی خلیج فارس تبدیل شد.

نمی دانیم واکنش روسیه و دیگر کشورهای عضو اوپک مانند الجزایر که نقشی اساسی در آشتی روسیه با اوپک داشته است به این عهد شکنی عربستان چه خواهد بود، ممکن است به توقف تولید و افزایش شدید قیمت ها منجر شود اما در هر صورت تاکید می کنیم که ما هم اکنون در برابر یک هرج و مرج در بازارهای جهانی، اقتصاد و سیاست قرار داریم، تحولات به سوی ایجاد ائتلاف های جدید حرکت می کند که به نفع آمریکا و متحدان عرب آن نخواهد بود.

کاهش قیمت نفت با تصمیم عربستان غافلگیری دیگری بود و در کمتر از 4 سال پیامدهایی منفی بر درآمدهای اوپک خواهد داشت و شاهد بحران هایی مالی مانند همان اوضاع سال 2014 ناشی از کاهش قیمت نفت به 30 دلار پس از قیمت 120 دلاری آن خواهیم بود.

ترکیه دیروز اعلام کرد به تحریم های آمریکا پایبند نیست و واردات نفت از ایران را ادامه خواهد داد؛ چرا که ایران کشور همسایه و شریک تجاری مهم ترکیه است و احتمالاً کشور چین نیز موضعی مانند ترکیه اتخاذ کند و شاید بر اساس برخی گزارش ها مساله از این فراتر رفته و واردات نفتی خود از ایران را تا یک میلیون بشکه افزایش دهد.

سوالی که هنوز به قوت خود باقی است هزینه ای است که عربستان باید در مقابل پاسخ سریع به درخواست ترامپ پرداخت نماید، این کشور با افزایش تولید نفت خود تا بالاترین حد شهروندان خود و دیگر کشورهای خلیج فارس و دیگر کشورهای اسلامی صادر کننده نفت که به درآمدهای نفتی خود تکیه دارند را از تولید سهم خود در بازار نفت محروم می کند، چرا که این اقدام صدها میلیارد دلار درآمد سالانه نفت کشورهای صادر کننده را بر اثر سقوط قیمت ها کاهش خواهد داد و در مقابل به رفاه شهروندان آمریکایی و غربی و رشد اقتصاد این کشورها کمک کرده و خاورمیانه را در هرج و مرج فرو خواهد برد.

رادیوزمانه: منابع صنعتی هند گفته‌اند وزیر نفت این کشور به پالایشگاه‌های هند ابلاغ کرده که از ماه نوامبر سال جاری خود را برای کاهش چشمگیر نفت از ایران و حتی قطع معاملات نفتی با جمهوری اسلامی آماده کنند. هند که بزرگترین خریدار نفت ایران پس از چین است گفته بود که تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا علیه ایران را نمی‌پذیرد و تنها به تحریم‌های سازمان ملل پایبند است اما اکنون با فشارهای آمریکا می‌خواهد برای محافظت از قرار گرفتن در معرض تحریم‌های نظام مالی آمریکا دست به اقدامات پیشگیرانه بزند. «نایارا انرژی»، شرکت نفتی هند هم اعلام کرده که آماده است تا واردات نفت ایران را از ماه نوامبر متوقف کند.

به گزارش رویترز، منابع آگاه گفته‌اند که وزیر نفت هند روز پنج‌شنبه ۲۸ ژوئن / ۷ تیر جلسه‌ای با پالایشگاه‌های این کشور گفته است که به‌دنبال جایگزینی برای نفت ایران باشند.

یکی از این منابع آگاه گفت: «از پالایشگاه‌ها خواسته شد تا با توجه به این‌که همواره وضعیت در حال تشدید است، برای هرگونه رویدادی خود را آماده کنند. این می‌تواند کاهش قابل توجه [واردات نفت از ایران] باشد و یا این‌که هیچ‌گونه وارداتی صورت نگیرد.»

در جریان تحریم‌های قبلی علیه ایران، هند به‌رغم آن‌که مجبور بود واردات نفت خود از ایران، حمل و نقل، بیمه و مبادلات بانکی را که توسط تحریم‌های جهانی محدود شده بود، کاهش دهد، یکی از کشورهای نادری بود که به خرید نفت از ایران ادامه داد. اما این منبع آگاه می‌گوید این بار وضعیت متفاوت است: «هند، چین و اروپا در یک سو قرار دارند و آمریکا در سوی دیگر. ما واقعاً نمی‌دانیم در این لحظه چه کنیم اما باید خود را آماده هر رویدادی بکنیم.»

یکی از مسئولان دولتی گفته بود که واشنگتن ابراز امیدواری کرده که خریداران نفت ایران از ماه نوامبر واردات نفت خود را متوقف کنند. نیکی هیلی، سفیر آمریکا در سازمان ملل نیز از نارندا مودی، نخست‌وزیر هند خواست تا وابستگی کشورش به نفت ایران را کاهش دهد.

نیکی هیلی که در حال حاضر در دهلی نو به‌سر می‌برد، پیش از آن‌که با نخست‌وزیر هند دیدار کند روز چهارشنبه با مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا ملاقات و گفت‌وگو کرد.

چند ساعت بعد از انتشار گزارش رویترز درباره توقف واردات نفت خام هند از ایران، دار مندرا پرادهان، وزیر نفت هند در واکنش به این خبر به رسانه‌های هند گفته است: «دولت هند به منافع ملی خود پایبند است. منابع تأمین نفت مورد نیاز هند در سال‌های اخیر به میزان زیادی گسترش پیدا کرده است. عملاً ما با همه کشورهای تولیدکننده نفت در معامله‌ایم. ما حتی با کشور برونئی هم قرارداد خرید نفت بسته‌ایم. بنابراین به سبب اعمال تحریم‌های آمریکا با کمبود نفت مواجه نخواهیم شد.»

فشارهای آمریکا برای توقف واردات نفت از ایران پس از آن افزایش یافت که دونالد ترامپ خروج آمریکا از برجام و تحریم‌های جدید این کشور علیه ایران را اعلام کرد. برخی از تحریم‌ها در مهلتی ۹۰ روزه که ۶ اوت /  ۱۵ مرداد سال جاری پایان می‌یابد به‌اجرا گذاشته خواهند شد و برخی دیگر، از جمله تحریم‌های نفتی، در مهلتی ۱۸۰ روزه که ۴ نوامبر / ۱۳ آبان امسال تمام خواهد شد.

زیر فشار تحریم‌های آمریکا شرکت صنعتی «ریلاینس» مالک بزرگترین مجموعه پالایشگاهی هند ۲۲ مه / ۱۰ خرداد اعلام کرده که واردات نفت از ایران را متوقف می‌کند. این شرکت به شرکت ملی نفت ایران اطلاع داد که از اکتبر یا نوامبر سال جاری واردات نقت از ایران را کاهش می‌دهد. همچنین چنانچه ایران و کشورهای اروپایی نتوانند برجام را حفظ کنند، این شرکت واردات نفت از ایران را زودتر از این زمان متوقف خواهد کرد. برخی از شرکت‌های بیمه‌‌ای از ریلاینس خواسته‌اند قبل از ماه نوامبر به مراوداتش با ایران پایان بدهد.

یکی دیگر از منابع آگاه به رویترز گفته است که «نایارا انرژی»، شرکت هندی که توسط «رز‌نفت»، غول نفت روسیه خریداری شده، پس از مذاکره با دولت هند، اعلام کرده که آماده است تا واردات نفت ایران را از ماه نوامبر متوقف کند. این شرکت از این ماه شروع به کاهش واردات نفت خود از ایران به میزان ۴۰ تا ۵۰ درصد کرده است. «نایارا انرژی» معمولاَ ماهانه حدود ۵,۵ تا ۶ میلیون بشکه نفت از ایران خریداری می‌کرد.

بانک دولتی هند نیز به پالایشگاه‌های این کشور اعلام کرده بود که از نوامبر سال جاری پرداخت پول نفت ایران را متوقف می‌کند.

شرکت نفت هند، پالایشگاه‌های منگلور، شرکت‌های پتروشیمی‌ها و «نایرا انرژی، سه خریدار اصلی نفت ایران در هند هستند.

وزارت نفت هند درباره این خبرها واکنشی نشان نداده‌ است.

روز گذشته (چهارشنبه) یک مقام وزارت نفت ایران که نامش اعلام نشد به خبرگزاری تسنیم گفت حذف صادرات نفت و میعانات گازی ایران از بازارهای جهانی به راحتی و در یک دوره زمانی چندماهه، غیرممکن است.

گزینه برای جایگزینی نفت ایران پس از توافق اخیر کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و روسیه بیشتر شده است. اوپک توافق کرد که از ماه ژوئیه یک میلیون بشکه نفت در روز بیشتر تولید خواهد کرد. ایران، عراق و ونزوئلا جبهه مخالفان افزایش سهمیه را تشکیل دادند و در مقابل عربستان سعودی و روسیه که پیشتر نیز از افزایش تولید حمایت کرده بودند، خواستار افزایش تولید روزانه بودند.

دومین منبع آگاه به رویترز گفته است که در بازار گزینه‌هایی برای جایگزینی نفت ایران وجود دارد، از جمله «شرکت‌ها و معامله‌گرانی که مایل به دادن اعتبار ۶۰ روزه هستند». او گفت: «نفت خام در بازار موجود است.»

منبع سوم نیز گفته است شرکت‌های هندی می‌توانند نفت عربستان سعودی، عراق یا کویت را جایگزین نفت ایران کنند و مسئله‌ای پیش نخواهد آمد.

ایران برای افزایش فروش نفت خود به هند، به‌تازگی توزیع عملاً رایگان نفت و تمدید یک اعتبار ۶۰ روزه را ارائه داد.

به گزارش خبرگزاری بلومبرگ در پی تحریم‌های جدید آمریکا صادرات نفت ایران به دو میلیون و ۱۱۴ هزار بشکه در روز کاهش یافته که کمترین میزان طی شش ماه گذشته است.

دویچه‌وله: با توجه به افزایش تولید نفت روسیه در دو ماه گذشته، ایران نگران است این کشور به توافق‌های خود با اوپک پایبند نماند. سازمان کشورهای صادرکننده نفت و روسیه توافق کرده‌اند تا پایان سال جاری میلادی تولید نفت را افزایش ندهند.

زمزمه‌های خروج احتمالی روسیه از توافق‌های نفتی با سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) از ابتدای سال جاری میلادی آغاز شد و اکنون نگرانی‌ها در این مورد افزایش یافته است.

خبرگزاری ایسنا در گزارشی زیر عنوان “آیا روسیه رفیق نیمه راه می‌شود؟” که روز پنج‌شنبه (۳ خرداد/ ۲۴ مه) منتشر شد، افزایش تولید نفت روسیه در دو ماه گذشته را نشانه عدم پایبندی مسکو به توافق بر سر ثابت نگه داشتن حجم تولید و عرضه نفت به بازارهای جهانی ارزیابی کرد.

بنابر این گزارش روسیه در ماه‌های مارس و آوریل بیش از میزان تعیین شده در توافق با اوپک نفت تولید کرده و الکساندر نواک، وزیر انرژی روسیه گفته که این کشور ممکن است پس از نشست مشترک ماه ژوئن با اعضای اوپک، میزان تولید نفت خود را مانند سابق کاهش ندهد.

کشورهای عضو اوپک، روسیه و چند کشور غیرعضو دیگر نوامبر ۲۰۱۶ توافق کردند که از ابتدای سال گذشته میلادی تولید روزانه نفت خود را یک میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه کاهش دهند و جلوی سقوط قیمت‌ها را بگیرند.

این سیاست که قرار است دست‌کم تا پایان سال جاری ادامه یابد تا کنون به افزایش ۴۰ درصدی قیمت نفت در بازارهای جهانی منجر شده است. قرار است در نشست ماه ژوئن اوپک درباره آینده همکاری اعضای این سازمان و کشورهایی نظیر روسیه تصمیم‌گیری شود.

در توافق‌های سال ۲۰۱۶ مقرر شد ایران، نیجریه و لیبی که میزان تولید نفت آنها به دلیل تحریم و بحران تنزل یافته تا رسیدن به سطح تولید سابق خود از برنامه کاهش تولید اوپک مستثنی شوند.

سود رقیبان از تحریم احتمالی ایران

با تصمیم رئیس جمهوری آمریکا، دونالد ترامپ مبنی بر خروج این کشور از توافق هسته‌ای و اعمال مجدد تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی که ۱۸ اردیبهشت (۸ مه) اعلام شد، احتمال کاهش عرضه نفت ایران به بازارهای جهانی زیاد شده و همین امر می‌تواند کشورهایی مانند روسیه را به بالا بردن سطح تولید خود ترغیب کند.

کارشناسان برآورد می‌کنند که ظرفیت تولید غیرفعال نفت روسیه حدود ۴۰۸ هزار بشکه در روز باشد که معادل چهار درصد کل تولید این کشور به میزان ۱۱ میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه در روز می‌شود.

خبرگزاری ایسنا نوشته است: «برخی از غول‌های نفتی روسیه مدت‌ها قبل روشن ساخته‌اند که اهداف تولید جاه‌طلبانه‌ای برای آینده دارند که توافق کاهش تولید اوپک آنها را محدود کرده است. با وجود این محدودیت، برخی از آنها تولیدشان را توسعه داده‌اند؛ از جمله “گازپروم” که سال گذشته ۱/ ۴ درصد تولید بیشتری نسبت به سال ۲۰۱۶ داشت. این افزایش به‌دنبال راه‌اندازی میادین جدید در قطب شمال و سرمایه‌گذاری‌های این شرکت در عراق حاصل شد.»

دیگر شرکت‌های بزرگ نفتی روسیه، از جمله “روس‌نفت” نیز برنامه‌های گوناگونی برای حفاری و توسعه‌ی میدان‌های نفتی خود در داخل و خارج از این کشور دارند که می‌تواند به افزایش تولید منجر شود. افزایش کم‌سابقه بهای نفت در بازارهای جهانی سرمایه‌گذاری در میدان‌های جدید را تسهیل می‌كند.

بهای نفت سبک “برنت” پنج‌شنبه گذشته (۲۷ اردیبهشت/ ۱۷ مه) برای مدت کوتاهی از مرز ۸۰ دلار برای هر بشکه عبور کرد و به بالاترین قیمت خود طی سه سال و نیم گذشته رسید.

به گزارش خبرگزاری رویترز بهای هر بشکه نفت سبک دریای شمال در طی روز اندکی کاهش یافت و به ۷۹/۷۹ دلار در هر بشکه رسید که همچنان ۵۱ سنت بیش از روز گذشته بود.

آینده نگران‌کننده برای ایران

الکساندر نواک به تازگی با اشاره به نزدیک شدن بهای هر بشکه نفت خام به ۸۰ دلار گفته بود که با توجه به این وضعیت و احتمال افزایش بیشتر قیمت‌ها، مذاکره مجدد بر سر سقف تولید و میزان کاهش آن ضروری است.

نگرانی مهم‌تر جمهوری اسلامی می‌تواند این باشد که در صورت پایبند نبودن کشورهایی مانند روسیه به ثابت نگه داشتن سطح عرضه نفت، و وارد شدن کشورهای دیگر به چرخه افزایش تولید، بهای نفت کاهش یابد.

در چنین حالتی و در صورتی که تحریم‌های نفتی آمریکا، چنان که دونالد ترامپ تهدید کرده فروش نفت ایران را به شدت کاهش دهد، جمهوری اسلامی به خاطر کم شدن تولید و پایین آمدن قیمت‌ها با مشکلات مالی عظیمی روبرو خواهد شد.

دویچه‌وله: شرکت ملی نفت ایران با شرکت “زاروبژنفت” روسیه یک قرارداد جدید نفتی امضا می‌کند. هدف از این قرارداد توسعه میدان‌های “آبان” و “پایدار غرب” اعلام شده است. این قرارداد از نوع همان قراردادی است که با شرکت توتال امضا شده بود.

خبرگزاری کار ایران، “ایلنا” روز چهارشنبه ۲۳ اسفند (۱۴ مارس) با انتشار گزارشی، خبر از انعقاد قرارداد جدید نفتی بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت روسی زاروبژنفت داده است.

قرار است در سایه همکاری این دو شرکت، ظرفیت تولید نفت دو میدان “آبان” و “پایدار غرب” افزایش یابد. میدان “آبان” در جنوب غربی شهرستان دهلران واقع است و میدان “پایدار غرب” نیز در شمال غربی اهواز.

تولید کنونی نفت این دو میدان ۳۶ هزار بشکه در روز اعلام شده است. حال قرار است در همکاری با شرکت روسی یاد شده میزان تولید از این دو میدان نفتی افزایش یابد.

امضای قرارداد

قرارداد شرکت ملی نفت ایران و شرکت روسی زاروپژنفت قرار است روز ۲۳ اسفند و با حضور وزیر نفت جمهوری اسلامی امضا شود. این در حالی است که تفاهم‌نامه مربوط به این همکاری در تیرماه سال ۱۳۹۵ بین این دو شرکت امضا شده بود.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

تفاهم‌نامه‌ی یاد شده شامل مطالعه و بررسی کارشناسانه‌ی میدان‌های نفتی “آبان” و “پایدار غرب” می‌شد و هدف از آن بهبود بازیافت و افزایش میزان تولید نفت این دو میدان اعلام شده بود.

هدف از امضای قرارداد همکاری با این شرکت روسی، افزایش تولید نفت این دو میدان به ۴۸ هزار بشکه در روز اعلام شده است. این قرارداد ده ساله است و می‌تواند پس از آن به مدت ده سال دیگر نیز تمدید شود.

۸۰ درصد سهم روسیه

بر اساس گزارش منتشر شده از سوی ایلنا، سهم مشارکت شرکت روسی زاروپژنفت از این قرارداد ۸۰ درصد است و سهم شرکت ملی نفت ایران ۲۰ درصد تعیین شده است.

هزینه‌های افزایش کارآیی تولیدی دو میدان نفتی “آبان” و “پایدار غرب” حدود ۶۷۵ میلیون دلار برآورد شده است. افزون بر آن ۶۸ میلیون دلار نیز برای تامین هزینه‌های غیرمستقیم این پروژه پیش بینی شده است. بخشی از این پول صرف تعمیر پمپ‌ها و جایگزین کردن پمپ‌های فرسوده خواهد شد.

بیشتر بخوانید: کاهش قابل ملاحظه صادرات نفت ایران و قطر به کشورهای آسیایی

قرارداد نفتی با شرکت روسی یاد شده از نمونه همان قراردادی است که شرکت ملی نفت ایران با شرکت نفت فرانسوی توتال و با هدف توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی منعقد کرده بود.

این قراردادها که به قراردادهای IPC (قراردادهای نفتی ایران) شهرت یافته‌اند با هدف جذب سرمایه، تکنولوژی و دانش کارشناسانه خارجی به منظور گسترش بهره‌برداری از حوزه‌های نفت و گاز ایران پیش بینی شده‌اند.

نگرانی از مجازات‌های آمریکا که در ارتباط با تحریم‌های اقتصادی ایران وضع شده‌اند، باعث شده که بسیاری از شرکت‌های غربی از سرمایه‌گذاری و فعالیت در صنایع نفت و گاز ایران خودداری کنند. همین موضوع باعث افزایش همکاری‌های اقتصادی ایران و روسیه شده است.

دویچه‌وله: ایران و روسیه قرارداد نفتی برای توسعه میدان‌های “آبان” و “پایدار غرب” را امضا کردند. در این قرارداد سهم روسیه ۸۰ درصد و سهم ایران ۲۰ درصد است. وزیر نفت می‌گوید: «همه ریسک‌های امضای قراردادهای جدید نفتی را می‌پذیرم.»

ایران روز پنجشنبه (۲۳ اسفند/۱۵ مارس) با شرکت “زاروبژنفت” روسیه قراردادی نفتی برای توسعه میدان‌های “آبان” و “پایدار غرب” امضا کرد. هدف ایران از امضای قرارداد با روسیه “بهبود بازیافت، افزایش تولید و بهره‌برداری میادین نفتی آبان و پایدار غرب” اعلام شده است.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

این قرارداد بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت‌های “زاروبژنفت” روسیه و “انرژی دانا”، شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی ایرانی، بسته شد. در این قرارداد سهم شرکت روسی زاروپژنفت ۸۰ درصد و سهم شرکت ملی نفت ایران و انرژی دانا ۲۰ درصد تعیین شده است.

بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت ایران، در مراسم امضای قرارداد شرکت داشت. او ضمن استقبال از امضای این قرارداد گفت: «همه ریسک‌های امضای قراردادهای جدید نفتی را می‌پذیرم.»

وزیر نفت همچنین گفت: «اگر این قرارداد اجرا نشود در طول ۱۰ سال ۲۸ میلیون ]بشکه[ از این دو میدان برداشت خواهد شد اما اگر اجرایی شود ۶۵ میلیون به برداشت از این میدان اضافه می‌شود و تولید از آن به ۱۰۵ میلیون بشکه می‌رسد. ۶۵ میلیون ]برداشت[ اضافه چهار میلیارد دلار سود برای کشور به همراه دارد.»

زنگنه همچنین خبر داد که مذاکرات با دیگر شرکت‌های روسی از جمله گازپروم نفت و تات‌نفت هم ادامه دارد.

دلیل کم بودن سهم ایران چه می‌تواند باشد؟

وزیر نفت ایران در صحبت‌های خود درباره کم بودن سهم ایران و برگزاری مناقصه میادین نفتی صحبتی نکرد.
دالغا خاتین اوغلو کارشناس نشریه تخصصی نچرال گس وورلد در لندن

دالغا خاتین اوغلو کارشناس نشریه تخصصی “نچرال گس وورلد” در لندن

دالغا خاتین‌اوغلو، کارشناس نشریه تخصصی “نچرال گس وورلد” در لندن، در مصاحبه با دویچه‌وله درباره کم بودن سهم ایران توضیح می‌دهد که ایران سرمایه‌های لازم را برای توسعه میادین نفتی خود ندارد و چشم به سرمایه‌های خارجی دوخته است. به گفته این کارشناس ایران، در پروژه “پارس جنوبی” هم سهم ایران کم‌تر از ۲۰ درصد است.

خاتین‌اوغلو تاکید می‌کند: «در دو سال گذشته کل سرمایه‌گذاری‌های خارجی در ایران که اغلب هم از چین بوده حدود یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار بوده است. وزیر نفت ایران در مجلس اعلام کرد که در کل ۹ ماه گذشته سال جاری (۱۳۹۶) تنها یک و نیم میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خارجی انجام گرفت و این چیزی حدود ۱۰ درصد از آن مقداری است که ایران برنامه‌ریزی کرده بود.

بین ایران و شرکت‌های خارجی تا کنون در مجموع ۳۵ تفاهم‌نامه در حوزه انرژی امضا شده که بیش‌تر آنها به قرارداد تبدیل نشده است. در میان شرکت‌های غربی به ویژه از شرکت “توتال” و شرکت “توباتک” اسپانیا نام برده می‌شود. اما چرا شرکت‌های غربی در حوزه نفت و گاز ایران فعالانه مشارکت نمی‌کنند و روسیه در این ارتباط پیش‌قدم شده است؟

در پاسخ به این پرسش دویچه‌وله هم دالغا خاتین‌اوغلو می‌گوید که شرکت‌های غربی بیش‌تر بخاطر ترس از تحریم‌ها و بازگشت تحریم‌ها نمی‌خواهند وارد ایران بشوند. در خصوص روسیه یا شرکت‌های روسی ولی وضعیت فرق می‌کند چونکه بیش‌تر این شرکت‌ها تحریم هستند یا روسای آنها در فهرست تحریم شد‌گان قرار دارند و از لبه تیغ تحریم‌ها گذشته‌اند.

قراردادهای بدون مناقصه

وضعیت حوزه‌های نفتی و گازی ایران به رغم لغو تحریم‌ها بهبود نیافته است. قراردادهای امضا شده بین ایران در پارس جنوبی و فاز ۱۱ هم بدون مناقصه‌ واگذار شده‌‌اند.

دالغا خاتین‌اوغلو، کارشناس نشریه تخصصی “نچرال گس وورلد” در لندن، خاطرنشان می‌کند که جمهوری اسلامی ایران پس از توافق برجام و لغو تحریم‌ها انتظار داشت برای هر پروژه ۱۰ تا ۱۵ شرکت در حوزه رقابت بکنند و پیشنهاد بدهند. اما در رابطه با پروژه‌هایی که ایران پیشنهاد داده فقط چند شرکت اعلام آمادگی کردند و اصولا مناقصه‌ای وجود ندارد.

این کارشناس در توضیحات خود همچنین خاطرنشان می‌کند که رقابتی وجود نداشته که ایران بخواهد مناقصه‌ای را برگزار بکند. همچنین در حوزه‌های نفتی آبان و پایدار غرب هم به جز شرکت روسی زاروبژنفت هیچ شرکتی برای مشارکت در توسعه نفتی اظهار تمایل نکرده است.

رادیوفردا: طرح سه فوریتی توقف قرارداد با توتال در جلسه روز چهارشنبه مجلس ایران به دلیل از حد نصاب افتادن تعداد نمایندگان امضاکننده از دستور کار مجلس خارج شد و رئیس مجلس نیز اعلام کرد که هیئتی مرکب از قوه قضائیه، مجلس و دیگر دستگاه‌ها بر این قرارداد نظارت می‌کند.

ایران و شرکت فرانسوی توتال روز ۱۲ تیر قراردادی ۲۰ ساله را برای توسعه فاز ۱۱ میدان گاز پارس جنوبی امضا کردند که اولین قرارداد با یک شرکت خارجی بر اساس الگوی جدید قراردادهای نفتی وزارت نفت دولت حسن روحانی موسوم به «آی‌پی‌سی» است.

چندین مسئول نزدیک به آیت‌الله علی خامنه‌ای با انتقاد از اعطای امتیاز چندین ساله به یک شرکت خارجی، آن را «حرکت استثماری و استعماری غرب» و «خسارت‌بار» توصیف کرده‌اند و عده‌ای از منتقدان قرارداد نیز ایراد گرفته‌اند که چرا دولت روحانی با شرکتی فرانسوی وارد معامله شده است که دولت آن کشور به سازمان مجاهدین خلق اجازه برگزاری نشست می‌دهد.

در جلسه علنی مجلس در روز چهارشنبه، ۲۱ تیرماه، بیژن زنگنه، وزیر نفت، توضیحاتی را درباره قرارداد با توتال ارائه کرد و پس از آن طرح سه فوریتی توقف قرارداد با این شرکت در جلسه علنی مجلس مطرح شد.

ارائه این طرح سه فوریتی در حالی اتفاق افتاد که، به گفته نمایندگان مخالف، این نوع طرح در مجلس ایران پیش از این تنها در «شرایط جنگی» و در زمان جنگ ایران و عراق ارائه شده است.

اما نمایندگان ارائه‌کننده طرح اعلام کردند که برای توقف این قرارداد تنها تا پایان روز چهارشنبه وقت داشته اند و به همین دلیل این طرح به صورت سه فوریتی ارائه شده است.

جواد کریمی قدوسی، نماینده مشهد در مجلس و از منتقدان سرسخت دولت روحانی، در موافقت با این طرح گفت که «کلوپی» از کشورهای غربی قصد دارد با قراردادهای نفتی با ایران، متخصصان نفتی کشور را «زمین بزند».

وی تاکید کرد که جمهوری اسلامی به تنهایی قادر به بهره‌برداری از میادین نفتی و گازی خود است و «نیازی به سرمایه‌گذاری کشورهای خارجی ندارد».

درگیری لفظی بین نمایندگان موافق و مخالف

در مقابل مصطفی کواکبیان، نماینده اصلاح‌طلب مجلس، هدف از این طرح را «سنگ‌اندازی» بر سر راه دولت حسن روحانی خواند و به کنایه گفت که هشت نفر از امضاکنندگان طرح از روحانیون مجلس هستند که «حتما تخصص نفتی دارند».

این سخنان اعتراض تعدادی از روحانیون اصولگرای مجلس از جمله مجتبی ذالنوری را به دنبال داشت و دقایقی درگیری لفظی بین این دو نماینده رخ داد و جلسه مجلس ناآرام شد.

در نهایت مصطفی کواکبیان اعلام کرد که قصد توهین به روحانیون مجلس را نداشته و اگر از سخنان او توهین به روحانیون برداشت شده است، عذرخواهی می‌کند.

پس از آن، حسن نوروزی، از نمایندگان روحانی مجلس، در موافقت با این طرح گفت که چرا از میان شرکت‌های خارجی، آمریکا تنها به توتال اجازه سرمایه‌گذاری در ایران را داده است.

نماینده رباط کریم در مجلس این پرسش را مطرح کرد که چرا وزارت نفت پروژه بهره‌برداری از پارس جنوبی را به شرکت‌های روسی واگذار نکرده که از متحدان جمهوری اسلامی است و نیروهای این کشور برای حمایت از بشار اسد در سوریه حضور دارند.

سخنان این نماینده مجلس در حالی بیان شد که شرکت‌های روسی تاکنون هفت تفاهم‌نامه برای توسعه میادین نفتی ایران امضا کرده‌اند و وزیر انرژی این کشور اعلام کرده که احتمالا ارزش پروژه‌های اکتشاف و توسعه میادین نفتی ایران توسط شرکت‌های روسی به ۲۰ میلیارد دلار بالغ شود.

در همین حال وزیر نفت ایران در جلسه علنی روز چهارشنبه مجلس خبر داد که رئیس مجلس در روز ۲۱ شهریور ۹۵ اعلام کرد که مدل جدید قراردادهای نفتی ایران مغایرتی با قوانین ندارد.

بیژن زنگنه تاکید کرد که قرارداد با توتال برای ایران «امنیت‌زا» است و دو عضو طرف قرارداد،‌ یعنی فرانسه و چین، عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل هستند و «هر اتفاقی که بیفتد منافع مادی‌شان به خطر می افتد و آنها ضرر می‌کنند».

وی تاکید کرد که اگر به هر دلیلی در حین اجرا پیمانکار کار را متوقف یا رها کند، به او «هیچ مبلغی» پرداخت نمی‌شود.

آقای زنگنه گفت که دوره این قرارداد ۲۰ ساله است، اما باید سرمایه گذاری به نتیجه برسد و «برای دوره بازپرداخت سرمایه گذاری ما حتی یک سنت هم پرداخت» نمی‌شود.

اعتراض اصولگرایان به قرارداد توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی در حالی است که این حوزه بین ایران و قطر مشترک است و تاکنون قطر بیشترین سهم را از این شراکت به خود اختصاص داده است.

در همین حال یک روز بعد از امضای قرارداد بین ایران و توتال، قطر اعلام کرد که تا سال ۲۰۲۴ تولید گاز خود را ۳۰ درصد افزایش می‌دهد.

اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور، سال گذشته بدون اشاره به جزئیات مدعی شده بود که برخی از کشورهایی که با ایران میدان‌های مشترک نفتی دارند، «در داخل کشور خرج و هزینه می‌کنند» تا مانع قراردادهای نفتی جدید ایران شوند.

از سوی دیگر به گفته وزیر نفت، تنها یک سال تاخیر در یک فاز پارس جنوبی ۵ سال کار را به تاخیر می‌اندازد و حدود ۲۰ تا ۲۲ میلیارد دلار به ایران ضرر می زند.

آقای زنگنه تاکید کرد که برای این پروژه باید ۲۰۰ میلیارد دلار سرمایه گذاری شود که منابع داخلی به اندازه کافی نیست و باید حدود ۶۵ تا ۷۰ درصد آن از منابع خارجی تأمین شود.

وزیر نفت همچنین در واکنش به انتقادها مبنی بر محرمانه بودن این قرارداد گفت که بر اساس مصوبه مجلس، متن قراردادهای نفتی «طبقه‌بندی» شده است.

نظارت هیئت مرکب از قوه قضائیه و مجلس بر قرارداد توتال

پس از این سخنان آقای زنگنه، علی لاریجانی، رئیس مجلس، نیز گفت که یک هیئت نظارت که نماینده قوه قضائیه و رئیس دو کمیسیون مجلس از جمله اعضای آن هستند بر این قرارداد نظارت می‌کند.

پیش از این وزیر نفت اعلام کرده بود که یک هیئت هفت نفره شامل نمایندگان شورای عالی امنیت ملی، ریاست جمهوری و سازمان حسابرسی و چهار وزیر پیشین نفت این قرارداد را تائید کرده اند.

به گفته وزارت نفت ایران، توسعه فاز ۱۱ میدان گاز پارس جنوبی به بیش از چهار میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار سرمایه نیاز دارد که «منابع داخلی کشور پاسخگوی تأمین این میزان اعتبار نیست».

بر اساس این گزارش، با به ثمر رسیدن این طرح، روزانه ۵۶ میلیون متر مکعب (معادل دو میلیارد فوت مکعب) به ظرفیت برداشت ایران از میدان گازی پارس جنوبی مشترک با قطر افزوده می‌شود.