اخبار

خودنویس: محمد جواد لاریجانی می‌گوید دروغ بستن به «ولایت» موجب خروج از دین می‌شود. دری نجف‌آبادی هم خواستار «توبه‌ی سران فتنه» شده و یک مقام دیگر هم گفته رفع حصر کار مطهری نیست و نیاز به تایید رهبری دارد.

در آستانه‌ی نزدیک شدن به سال‌روز «نهم دی» حملات به معترضان به انتخابات جنجالی ۸۸ و نیز میرحسین موسوی و مهدی کروبی افزایش یافته است. نهم دی، روزی است که حکومت ایران با برپایی یک تظاهرات فرمایشی اعلام کرد که اعتراضات مردم پایان یافت.

اگرچه یک سال بعد از «نهم دی و پایان فتنه» و در بهمن ماه ۸۹، مردم ایران مجددا به خیابان آمدند و اعتراض خود را اعلام کردند که همان روزها حصر خانگی سران معترض انتخابات هم آغاز شد، اما حکومت ایران با چشم‌پوشی از ماجراهای بهمن ۸۹، همه ساله مراسمی برای «نهم دی» برگزار می‌کند و اظهارنظرها و حملات به «سران فتنه» هم شدت می‌گیرد.

لاریجانی: دروغ بستن به ولایت منجر به خروج از دین می‌شود

در همین راستا محمدجواد لاریجانی٬ دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه با انتقاد از اقدامات «سران فتنه» گفته است که دروغ بستن به ولایت منجر به «خروج از دین» می‌شود. وی با انتقاد از عملکرد روشن‌فکران و اصلاح‌طلبان در وقایع سال ۸۸ نیز گفته «نفاق» در عمل نخستین نشانه‌های «منحرفین» وقایع آن سال بود.

لاریجانی هدف اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات سال ۸۸ را سرنگونی ولایت فقیه و نظام جمهوری اسلامی عنوان کرد.

رفع‌ حصر کار مطهری نیست، نیاز به تایید رهبری دارد

در اظهارنظری دیگر هم نماینده رهبر جمهوری اسلامی در سازمان بسیج گفت که تلاش برای رفع حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی باید «پنهانی» باشد و تصمیم «مراکز قانونی» دراین باره نیز در‌‌ نهایت باید به تایید رهبر جمهوری اسلامی برسد.

محمدرضا تویسرکانی تاکید کرد که تلاش‌های افرادی مانند علی مطهری برای رفع حصر سران معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ باعث «پیچیده‌تر شدن این موضوع» می‌شود.

تویسرکانی گفته «مراکز قانونی» در نظام تصمیم به حصر این افراد گرفته‌اند و تنها‌‌ همان مراکز اختیار رفع حصر را دارند.

علی مطهری، نماینده تهران در مجلس، تاکنون بار‌ها خواستار رفع حصر میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی شده است.

وی روز ۱۵ مهر در نامه‌ای به حسن روحانی از وی خواست تا به عنوان رییس جمهوری و رییس شورای عالی امنیت ملی ایران برای رفع حصر این سه نفر اقدام کند و در صورت «مسامحه» آقای روحانی این موضوع «در قالب سوال» از رییس جمهوری در مجلس پیگیری خواهد شد.

دری نجف‌آبادی: سران فتنه برای برگشت به جامعه باید توبه کنند

و در اظهارنظر دیگری هم دری نجف‌آبادی، وزیر سابق اطلاعات با بیان اینکه «ولایت، ستون خیمه انقلاب است» گفته است: «سران فتنه برای برگشت به جامعه باید توبه کنند.»

به گزارش «تسنیم [2]» دری نجف‌آبادی گفت: «آنچه در جریان سال ۸۸ و فتنه‌ای که فتنه‌گران به راه انداختند اعتراض نبود چراکه برای اعتراض درون انقلاب اسلامی راه اعتراض مشخص است و شورای نگهبان و جریان ها و دستگاه‌های ذیربط مشخص شده در حالیکه فتنه گران برخلاف این شیوه های قانونی، یک اردوکشی تمام عیار خیابانی با همراهی عوامل و دشمنان خارجی و به ویژه سیستم دروغ پراکنی بی‌بی‌سی خبیث و دیگر رسانه‌های غربی به راه انداختند و کشور را با مشکل مواجه ساختند.»

وی با بیان اینکه در طول تاریخ همیشه مساله‌ی «فتنه» وجود داشته گفت: «از ۲۰۰ سال و بیشتر فتنه و فتنه‌گران و جریان‌های نفاق همچون منافقان، لیبرال‌ها و خوارج و ملی مذهبی‌های معاند در مقابله با اسلام ناب محمدی بوده‌اند که حتی در دوران حضرت علی نیز شاهد حضور همین خوارج علیه ولایت و جایگاه والای ولایت نیز فتنه می‌کردند.»

بی‌بی‌سی: آن نماز جمعه یک ماه پس از انتخابات برگزار می شد

رضا تقوی رئیس شورای سیاستگذاری ائمه جمعه ایران می گوید که نیروهای دولتی نماز جمعه ۲۶ تیر ۱۳۸۸ به امامت علی اکبر هاشمی رفسنجانی که پس از اعتراضات گسترده علیه نتایج انتخابات انجام می شد را “به زحمت” و “با چنگ و دندان” کنترل کردند.

او در مصاحبه با تلویزیون ایران در پاسخ به این سوال که “آیا آیت الله هاشمی رفسنجانی از امامت نماز جمعه کناره گیری کردند یا کنار گذاشته شدند؟” گفت:‌ “آن جریان، یعنی فتنه ۸۸، خسارت های زیادی داشت و آن هفته ای که قرار شد جناب آقای هاشمی به نماز جمعه بیاید ما واقعا از یکی دو روز قبل شب و روز بسیار سختی داشتیم که نماز جمعه را چگونه کنترل کنیم و این جمعیت را که هر آن ممکن بود نماز جمعه را به هم بریزند و نگذارند ایشان صحبت کنند.”

هواداران رهبر جمهوری اسلامی ایران، اعتراضات خیابانی علیه نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ را “فتنه” می نامند.

آن نماز جمعه یک ماه پس از انتخابات درحالی برگزار می شد که اعلام پیروزی فوری محمود احمدی نژاد در برابر میرحسین موسوی اعتراضات گسترده ای را به دنبال داشت.
آن مراسم با حضور میرحسین موسوی و مهدی کروبی برگزار شد

آن مراسم با حضور میرحسین موسوی و مهدی کروبی نامزدهای مورد حمایت اصلاح طلبان و منتقدان حکومت برگزار شد و مخالفان از فرصت امامت اکبر هاشمی رفسنجانی برای بیان مجدد اعتراض به نتایج انتخاباتی که رهبر ایران به آن مهر تایید زده بود استفاده کردند.

در آن مراسم شعارهایی چون “آزادی، آزادی”، “یا حسین، میرحسین”، “دولت کودتا، استعفا، استعفا”، “زندانی سیاسی آزاد باید گردد” و “برادر شهیدم، رأیت رو پس می گیرم” سرداده شد.

رضا تقوی در مورد آن نماز جمعه گفت: “باید بگویم که به قدری نیروهای امنیتی و انتظامی و بچه های ستاد نماز جمعه تهران واقعا کمک کردند که نماز جمعه به هم نریزد و با همه کنترل باز یکی پاشد و بین دو نماز جمعه و نماز عصر شعار داد اما ماموری که آنجا بود به صورت این شخص زد و او را از نماز جمعه بیرون کرد که صورت او مجروح هم شد.”

او اضافه کرد:‌ “ما با چنگ و دندان سعی کردیم که نماز جمعه آن روز را حفظ کنیم. اگر نماز جمعه آن روز به هم می ریخت معلوم نبود که نمازهای جمعه بعدی به هم نریزد یا شهرستان های دیگر را بشود کنترل کرد.”

او می گوید که قبل از آن نماز جمعه با هاشمی رفسنجانی صحبت کرده بود و از او خواسته بود “در جهت وحدت” حرف بزند.
در آن مراسم شعارهایی چون “آزادی، آزادی”، “یا حسین، میرحسین” سرداده شد

اما آقای تقوی اضافه کرد:‌ “خود ایشان هم آن روز شاهد بودند که ما نماز جمعه را به چه زحمتی اداره کردیم.”

پس از نمازجمعه ۲۶ تیر ۸۸ درگیری هایی میان مخالفان دولت با پلیس و نیروهای بسیج گزارش شد.

پلیس و نیروهای بسیج در بیرون دانشگاه تهران (محل برگزاری نمازجمعه) به سمت هزاران تن از معترضان که شعار “مرگ بر دیکتاتور” می دادند گاز اشک آور پرتاب کردند و به آنها یورش بردند. همچنین ده ها نفر از معترضان دستگیر و با کامیون منتقل شدند.

هاشمی رفسنجانی در آن نماز جمعه از جمله خواستار آزادی کسانی شد که پس از انتخابات در جریان اعتراضات دستگیر شده بودند.

رضا تقوی در این مصاحبه همچنین گفت که “فکر نمی کنم که ایشان (هاشمی رفسنجانی) باز برای نماز جمعه بیایند.”

رادیوفردا: یحیی آل اسحاق، رئیس اتاق بازرگانی تهران، آن‌چه را «فتنه ۸۸» نامیده، مهم‌ترین عامل بحران ارزی ایران معرفی کرد.

آقای آل اسحاق در گفت‌وگو با خبرگزاری تسنیم گفته است که اتفاقات سال ۸۸ ضربات سنگینی به اقتصاد ایران وارد کرد و سبب شد پیشرفت کشور برای تامین رفاه مردم به عقب بیفتد.

رئیس اتاق بازرگانی تهران می‌گوید در گفت‌وگویش با میر حسن موسوی، پس از انتخابات به او هشدار داده که ادامه بحران‌های پس از انتخابات به لحاظ اقتصادی به ایران ضربه خواهد زد.

بنا بر گفته‌های آقای آل اسحاق، میرحسین موسوی با او موافقت کرده است. آقای آل اسحاق همچنین می گوید، افرادی دور آقای موسوی را گرفته‌اند و حبیب‌الله عسگر اولادی، از وزرای بازرگانی پیشین نیز، به او گفته که این افراد نخواهند گذاشت آقای موسوی درست تصمیم بگیرد.

بحران ارزی ایران و سقوط ارزش پول از سال ۱۳۹۰ آغاز شد و در پاییز و زمستان سال ۱۳۹۱ به اوج خود رسید. کارشناسان تحریم‌ها و تزریق نامناسب ارز به بازار توسط دولت محمود احمدی نژاد را از جمله دلایل بحران ارزی معرفی کرده‌اند.

خودنویس: عزت‌الله ضرغامی٬ رئیس پیشین سازمان صدا و سیما پس از پنج سال فاش کرده که مقام‌های جمهوری اسلامی نمی‌خواستند میرحسین موسوی به تلویزیون بیاید و با مردم سخت بگوید. در همین راستا مصطفی پورمحمدی هم گفت که موضوع حصر تا امروز در دولت مطرح نشده است.

رئیس سابق صداوسیما می‌گوید که اجازه نداده میرحسین موسوی بعد از انتخابات نظرش را با مردم در میان بگذارد.

به گزارش خبرگزاری «تسنیم [2]» عزت‌الله ضرغامی که در دانشگاه تهران سخن می‌گفت، افزود: «موسوی از من خواست که در تلویزیون سخنرانی کنم با این که تصمیم سختی بود اما من گفتم که اشکالی ندارد و بیایند با کسی مثل آقای حداد عادل چند ساعت صحبت کنند اما وی می‌گفت که باید تنها بیایم،‌ بیانیه‌ای دارم و باید آن را برای مردم بخوانم. نمی‌شد که او را تنها بگذاریم تا بیاید و به همه مردم نظرش را بگوید.»

ضرغامی همچنین گفته است: «یکی از توصیه‌های رهبری به بنده در ایام فتنه این بود که نگذارید این‌طور وانمود شود که همه جمعیت ۱۳ میلیونی کسانی هستند که از اردوکشی خیابانی حمایت می‌کنند. ایشان گفتند حساب کسانی که با فتنه زاویه دارند،‌ از فتنه‌گران جدا کنید.»

رئیس سابق صداوسیما درباره مواضع ناطق نوری پس از انتخابات نیز صحبت کرده و از گفتگوی خود با او و «روشن شدن» وی پس از این گفتگو سخن گفته است.

ضرغامی در ادامه هم گفت: «من با ایشان که در ابتدا ناراضی بود، دیدار کردم و گفتم حاج‌آقا شما نگرانی‌هایی دارید و از جاهایی نگران هستید شما درس ولایت فقیه دادید و ما در منبرهای شما بوده‌ایم و اینکه من می‌گویم علیه فتنه موضع بگیر، به خاطر شخص شماست نه به خاطر چیز دیگر، چرا که اما این بحث فرق می‌کند؛ بعد از ۲۵ بهمن نیز به ایشان گفتم که این آخرین فرصت برای شماست که بیایید علیه فتنه موضع بگیرید که ایشان مقداری روشن‌تر شدند و با آن مصاحبه فتنه را محکوم کردند.»

وی همچنین اظهار داشت: «من بین موسوی و کروبی فاصله می‌گذارم. موسوی آگاهانه‌تر از کروبی حرکت می‌کرد و کروبی کمتر در جریان مسائل خارج بود. این نظر کارشناسی من است. خاتمی با همه ویژگی‌هایی که داشت و نقدی که خیلی‌ها به وی وارد کردند گرفتار فتنه شد و سخت است که از آن برگردد. وی تا آخرین لحظه اسیر بازی موسوی بود.»

وی افزود: «شب دوم پس از انتخابات هم پیش آقای کروبی و هم پیش آقای موسوی رفتم. به آقای کروبی گفتم که این حرکت شما خسارت‌هایی به بار می‌آورد و دنباله‌رو موسوی شده‌اید. من وی را از دوران مجلس ششم که پشتیبان صداوسیما بودند می‌شناختم.»

پورمحمدی: موضوع حصر خانگی تا امروز در دولت مطرح نشده است

در رویدادی دیگر هم مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری ایران گفت حصر خانگی رهبران جنبش سبز به شورای‌عالی امنیت ملی مربوط است و تاکنون این موضوع در دولت یازدهم مطرح نشده است.

به‌گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا) وزیر دادگستری درباره مسوولیت خود در مورد حصر خانگی رهبران جنبش سبز گفت: «هیچ‌گونه مسوولیت ویژه‌ای نداشته‌ام.»

پورمحمدی با بیان این‌که «دولت و قوه قضائیه به‌تنهایی نمی‌توانند تصمیم‌گیری کنند»، تأکید کرد: «اگر تصمیمی باشد و حرکتی بخواهد در این‌باره صورت بگیرد٬ باید در شورای‌عالی امنیت ملی تصمیم گرفته شود.»
وی همچنین گفت: «ممکن است آقای روحانی درباره حصر پیگیری‌هایی کرده باشند ولی نمی‌دانم این پیگیری‌های به کجا رسیده است٬ شاید ایشان هم در شورای‌عالی امنیت ملی پیگیر بوده‌اند اما پیگیری درون دولتی در کار نبوده است مضاف بر این‌که این بحث تا به امروز در دولت مطرح نبوده است.»

اظهارات وزیر دادگستری روحانی در حالی است که با روی کار آمدن دولت حسن روحانی، بسیاری این امید را داشتند که دولت یازدهم در جهت حل موضوع حصر خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد تلاش کند و خود روحانی هم بارها تاکید کرد که بروعده‌های انتخاباتی‌اش که یکی از آنها رفع حصر بود پایبند است.

رهنورد و کروبی از ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در حصر خانگی هستند اما تاکنون در هیچ دادگاهی محاکمه نشده و محکومیتی دریافت نکرده‌اند.

دیگربان: علیرضا زاکانی٬ نماینده محافظه‌کار مجلس از طرح بازداشت ۷۰۰ نفر در وقایع سال ۸۸ خبر داده و گفته که محمد خاتمی و حسن خمینی نیز اعتقاد دارند در انتخابات ریاست جمهوری دهم تقلب شده است.

آقای زاکانی افزوده عده‌ای سال ۸۸ فهرستی «۷۰۰ نفره» از «فتنه‌گران» تهیه و برای صدور مجوز بازداشت تحویل علی خامنه‌ای داده بودند که این اقدام با مخالفت رهبر مواجه شد.

این نماینده مجلس در عین حال توضیح نداده که حکم بازداشت ده‌ها تن از فعالان سیاسی و مدنی در سال ۸۸ از سوی چه کسی و مرجعی صادر شده بود.

زاکانی در بخش دیگری از سخنان خود از اعتقاد محمد خاتمی و حسن روحانی به تقلب در انتخابات سال ۸۸ خبر داده و گفته این دو نفر جلسه‌ای به همراه میرحسین موسوی خواستار ابطال انتخابات شده بودند.

این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس همچنین ادعا کرده که میرحسین موسوی و مهدی کروبی «محارب» هستند و در صورت محاکمه به اعدام محکوم خواهند شد.

کلمه: چکیده :موسوی ـ و نیز کروبی ـ زمانی در برابر احمدی‌نژاد ایستاد که لشکری از رهبر جمهوری اسلامی تا مصباح یزدی، از سپاه پاسداران تا صدا و سیما، و از شورای نگهبان تا مجلس، پشت و کنار رییس جمهور محبوب رهبری بود. انصاف می‌باید؛ آیا انتقاد تند روحانی از باند احمدی‌نژاد در زمانه‌ای که رییس قوه مجریه است و حالا دیگر حتی مصباح هم پشت وی را خالی کرده و صداوسیما حاضر نیست تریبونی به وی برای دفاع از عملکردش بدهد، و سپاه چند سال است جانب ولی فقیه را علیه احمدی‌نژاد گرفته، با نقد موسوی و کروبی از احمدی‌نژاد، هم‌سنگ است؟…

کلمه – مرتضی کاظمیان:

مقدمه:

محمد قوچانی در مطلب جدیدش (سرمقاله‌ی نشریه “صدا”)، مثل اغلب مکتوباتش، ادعاهای مهمی را مطرح کرده است. نقد بسیاری از ملاحظات او در دستور این قلم و در این یادداشت نیست. نگارنده کاری به تجلیل غریب قوچانی از روحانی ندارد. قوچانی مدعی می‌شود:

«حسن روحانی سوسیالیست‌های سابق را به لیبرال‌های جدید بدل خواهد کرد.»

«روحانی ـ همچون احمدی‌نژاد ـ ایران را به سوی سیاستی حرفه‌ای پیش خواهد برد و در عمل مقام ریاست‌جمهوری را از جایگاه صدرات عظمایی دور خواهد کرد…»

«رسیدن به چنین ترکیبی از «تحول‌خواهی» در بینش و «بی‌پروایی» در روش (روش روحانی) یک اتفاق نادر تاریخ سیاسی معاصر ایران است.» و …

اگر او به هر دلیل و علت، چنین ادعاهای عجیبی را فهرست می‌کند، خود باید ادله‌اش را فهرست کند، و زمان صحت مدعای وی را مشخص خواهد کرد. نگارنده را کاری با این ستایش‌ و تحلیل نیست؛ که حق قوچانی و قلم اوست. ضمن این‌که نویسنده‌ی این یادداشت مایل نیست پا در میدان بازی «روحانی یا موسوی» نهد.

اما قوچانی در مطلب خود، از نکات مهمی آگاهانه یا ناخودآگاه می‌گذرد؛ خواسته یا ناخواسته، واقعیت‌هایی را روایت نمی‌کند. واقعیت‌هایی که پیوند می‌خورد با موسوی ـ و کروبی ـ در حصر، و اجزاء مهمی از یک جنبش اجتماعی.

آنچه در زیر می‌آید وجهی دیگر از ماجراست که قوچانی نمی‌گوید، و نقدی مختصر است بر بخشی از داوری و ارزیابی قوچانی؛ آنجا که به‌نظر می‌رسد رفتار سیاسی دو نامزد معترض انتخابات ۸۸ تحریف، و توصیف دور از واقعی از کردار آنان ارائه شده است.

دو مرد سیاست؛ دو نامزد معترض ۸۸

۱٫ قوچانی در یادداشت خود از یک حادثه‌ی مهم عبور می‌کند: کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸٫ آنچه نتیجه‌ی انتخابات را با تقلب معنادار یک‌سره تغییر داد.

از نظر قوچانی، موسوی در انتخابات شکست خورده، و یک دلیل مهم، همان مناظره‌ی مشهور است و واکنش مظلومانه و غیرسیاستمدارانه‌ی موسوی.

قوچانی می‌نویسد:

«موسوی در مناظره از نظر روحی و تاکتیکی آماده برخورد با رئیس سابق دولت نبود… در عرصه‌ی رفتار سیاسی احمدی‌نژاد برنده بود: او موفق شد… از نظر جنگ روانی برنده بازی شود.»

این «عرصه‌ی رفتار سیاسی» را قوچانی کجا در ترازو گذاشته و سنجیده، جز نتیجه‌ی رسمی انتخابات؟

به‌عنوان یک شاهد کوچک؛ اگر احمدی‌نژاد در آن مناظره پیروز شده بود، چه نیازی به دادن وقت اضافه‌ی اختصاصی به وی در آخرین شب تبلیغات وجود داشت؟

۲٫ قوچانی از یاد می‌برد ـ یا نمی‌گوید ـ که موسوی ـ و نیز کروبی ـ زمانی در برابر احمدی‌نژاد ایستاد که لشکری از رهبر جمهوری اسلامی تا مصباح یزدی، از سپاه پاسداران تا صدا و سیما، و از شورای نگهبان تا مجلس، پشت و کنار رییس جمهور محبوب رهبری بود. کسی که به اذعان آیت‌الله خامنه‌ای در نمازجمعه‌ی مشهور پس از کودتای انتخاباتی، مواضع‌اش از هاشمی هم به وی نزدیک‌تر بود.

انصاف می‌باید؛ آیا انتقاد تند روحانی از باند احمدی‌نژاد در زمانه‌ای که رییس قوه مجریه است و حالا دیگر حتی مصباح هم پشت وی را خالی کرده و صداوسیما حاضر نیست تریبونی به وی برای دفاع از عملکردش بدهد، و سپاه چند سال است جانب ولی فقیه را علیه احمدی‌نژاد گرفته، با نقد موسوی و کروبی از احمدی‌نژاد، هم‌سنگ است؟ و صرف‌نظر از در ترازو نهادن دو موقعیت، آیا تاکیدهای مهم موسوی در مناظره، که آمده‌ برای ایستادن در برابر دروغ و فریب و تحریف حقیقت و تزویر و رمالی و بی‌ادبی، ناچیز است و غیرصریح و قاطع، و از یاد رفتنی؟

۳٫ قوچانی ادبیات و مواجهه‌ی موسوی را نقد می‌کند، اما فراموش می‌کند که مناظره‌ها در چه روندی برگزار شد. او نه تنها تمام آمار و ارقام و صراحت‌های کلام موسوی را نادیده می‌گیرد، بلکه از نحوه‌ی مواجهه‌ی کروبی و حتی رضایی با احمدی‌نژاد نیز درمی‌گذرد. چرا؟ برای ستایش از روحانی؟ بسیار خوب، می‌توان به تجلیل از روحانی و استحکام و صلابت و رفتار سیاسی‌اش نشست، اما چه دلیلی برای تحریف حقیقت و گزارش غیرواقع وجود دارد؟

مستقل از این، بد نیست قوچانی این تحلیل ـ و بلکه گزارش ـ مهم میرحسین موسوی را بازخوانی کند‌: «بعد از انتخابات دو ماه طول کشید که بنده اعتقاد پیدا کنم مناظره کذائی نه برای از میدان بردن بنده یا آقای کروبی بلکه برای تصفیه حساب کامل با همه نیروهای رقیب و یکدست کردن کشور بوده است. بنده یکی و فقط یکی از این هدف‌ها و سنگ‌های سر راه بودم. حضرات در نوار مشهور و اخیراً از قول یک روحانی بحث یک توطئه بیست ساله کرده‌اند بنده می‌خواهم با توجه به دروغ نهفته در این ادعا بگویم که «جریان حاکم در آستانه انتخابات» بیست سال برای یک‌دست کردن کشور طراحی و تلاش کرده بود و ظاهرا قرار بوده که این انتخابات آخرین پرده این تلاش باشد. مناظره در سایه این نگاه معنی دیگر پیدا می‌کند… اقتدارگرایان به‌دنبال حذف کردن همه‌ی فضای ملی از منتقدین و معترضین بودند؛ فضایی شبیه کره شمالی با کمی بزک مردم‌سالاری.»

تحلیلی که شواهد آن را پایانی نیست؛ ازجمله سخنان مهم فرمانده کل سپاه و نماینده ولی فقیه در سپاه که چندی پیش فیلم‌ آن‌ها منتشر شد.

۴٫ قوچانی به نکته‌ی درستی در مطلب خود اشاره می‌کند، ملاحظه‌ای که اتفاقا واجد شاهدی خلاف خود در موسوی ـ و کروبی ـ است. قوچانی می‌نویسد: «سیاستمدار اگر بتواند قدرت را مهار کند اخلاقی‌ترین کار را کرده است. سیاست همواره علم کسب، حفظ و گسترش قدرت بوده است اما در سده‌ی اخیر به علمِ «مهار قدرت» هم تأویل شده است و تنها قدرت است که قدرت را محدود می‌کند. وظیفه‌ی سیاستمدار این است که قدرت را با قدرت محدود کند.»

و این دقیقا کاری بود که موسوی و کروبی برایش کوشیدند و هزینه دادند. آنان تلاش کردند با استفاده از قدرت (نیروی اجتماعی)، قدرت مطلقه را مهار زنند و زنهار دهند. چنین بود که ولایت مطلقه فقیه در برابر چالشی قرار گرفت که به اعتراف خود و حامیانش، مهم‌ترین بحران قدرت مطلقه و عنان گسیخته بود.

۵٫ قوچانی در مطلب خود تعاریف متفاوتی از نسبت سیاست و اخلاق ارائه می‌کند. این تناقض، پوششی است برای صدور احکامی این‌چنینی: «رویای «صلح کل»، اسطوره‌ی «گاندی» و پندار نهضت‌های «مخملی» نقش بر آب است… سرنوشت تلخ نهضت‌های مخملی اوکراین و گرجستان و مصر و لیبی همه نشان می‌دهد که هنوز رفتار «سیاسی» بر پندارهای شبه‌‌ اخلاقی در دموکراسی‌سازی فضل تقدم دارد…ارزش‌های اخلاقی همان‌گونه که در عرصه‌ی عمومی صدق می‌کنند در عرصه سیاسی صادق نیستند.»

نگارنده به میدان نقد این ملاحظات ورود نمی‌کند؛ قوچانی حق دارد با جنبش‌های اجتماعی همدل نباشد و مثلا وضع تونس را نبیند. اما مشکل اینجاست که از نظر قوچانی، و چنان‌که در مضمون و تصریح مکتوب او هست، موسوی فردی مظلوم و نجیب است و سیاست میدان بازی پیچیده‌ای است که جای موسوی آنجا نیست. و حتما، جای کروبی نیز.

قوچانی اما نمی‌بیند ـ یا نمی‌گوید ـ که اتفاقا این موسوی و کروبی هستند که سیاست اجتماعی و عملی را مبتنی بر اخلاق و پرنسیپ‌ها رعایت و عملیاتی کرده‌اند. چنان‌که در میدان سیاست ایستادند، به میثاقی که با موکلان خود بستند، و حتی همپا و کنار همراهان خویش در جنبش سبز گام برداشتند، و از پرداخت بیشترین هزینه هم ابایی نکردند.

و معلوم نیست این حکم قوچانی که «ارزش‌های اخلاقی همان‌گونه که در عرصه‌ی عمومی صدق می‌کنند در عرصه سیاسی صادق نیستند»، چگونه با رفتار سیاسی موسوی و کروبی پیش و پس از کودتای انتخاباتی قابل جمع است.

۶٫ قوچانی موسوی ـ و کروبی ـ را متهم می‌کند به عدم رک‌گویی در مناظره‌ی ۸۸؛ و روحانی را در مقابل، کسی می‌داند که برخلاف ایشان، سیاست، حرفه‌ای اوست و «پیچیدگی» سیاست را فهم می‌کند. نگارنده مایل نیست پا به میدان بازی نادرست «موسوی یا روحانی» نهد. روحانی تا آنجا که سیاست‌ها و برنامه‌هایش منافع ملی را تأمین کند و به جامعه مدنی یاری رساند و دموکراتیزاسیون را تقویت نماید و رفاه ملت را ارتقاء دهد، در خور حمایت است.

قوچانی معتقد است: «روحانی به خوبی ضعف‌ها و قوت‌های حاکمیت را می‌شناسد، توان کشور و نظام را می‌داند و به اقتدار رئیس‌جمهور واقف است.» کاش چنین باشد؛ اما به نظر می‌رسد دست‌کم در وعده‌هایی چون این‌که «رییس جمهور باید قدرت ایجاد اجماع برای رفع حصر را داشته باشد»، یا بازگشایی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، روحانی ارزیابی دقیق و واقع‌بینانه‌ای از قوت حاکمیت و اقتدار رییس جمهور در نظام مبتنی بر ولایت مطلقه فقیه نداشته است.

صرف‌نظر از این، قوچانی محق است به تجلیل و تبلیغ روحانی بپردازد؛ اما این‌که سیاستمدار دانا و صادق و نجیب و استواری چون موسوی ـ و نیز کروبی ـ را که افزون بر ۴۲ ماه است در حبس غیرقانونی بسر می‌برد، مورد نقد دور از واقعیت و مستند قرار دهیم، چندان منصفانه و علمی به نظر نمی‌رسد.

رادیوفردا: یک روز پس از آن‌که غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان کل کشور، گفت که «دلیلی برای رفع حصر» رهبران جنبش سبز وجود ندارد، علی مطهری، نماینده تهران، در واکنش گفت که «معلوم می‌شود … اصولاً منتقد نظام یا باید در زندان باشد و یا در حصر.»

به گزارش خبرگزاری ایسنا، علی مطهری روز دوشنبه، ششم مرداد در نامه‌ای خطاب به آقای محسنی اژه‌ای با اشاره به اظهارات دادستان کل کشور در مورد حصر رهبران جنبش سبز نوشت: «معلوم می‌شود مسئله اصلی این است که آنها باید تعظیم عرض کنند تا آزاد شوند و اصولاً منتقد نظام یا باید در زندان باشد و یا در حصر، نمی‌شود کسی به نظام انتقاد یا اعتراضی داشته باشد و آزاد باشد.»

آقای مطهری تاکید کرد: «این منطق نه با قانون اساسی ما، نه با شرع مقدس و نه با سیره اولیاء دین سازگار است.»

غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان کل ایران، روز یک‌شنبه گفته بود: «سران فتنه جان مردم را به خطر انداختند و در فتنه برخی کشته شدند که اینها در این مسائل شریک هستند و تا زمانی که جبران و توبه نکنند و در مقابل ظلمی که کردند اقدامی انجام ندهند، چرا باید رفع حصر شوند؟»

«فتنه» واژه‌ای است که مسئولان جمهوری اسلامی از آن برای اشاره به اعتراضات به نتایج انتخابات ۸۸ استفاده می‌کنند.

حال علی مطهری در واکنش به این اظهارت در نامه خود خطاب به آقای محسنی اژه‌ای نوشته‌است که «خلاصه حرف شما این است که اگر توبه کنند، بخشیده می‌شوند. این منطق نه با عقل سازگار است و نه با شرع. توبه مربوط به رابطه انسان با خدا و جبران حق‌الله است و با توبه، حق‌الناس جبران نمی‌شود.»

علی مطهری در ادامه با اشاره به میرحسین موسوی و مهدی کروبی که هم‌چنان در حصر به‌سر می‌برند نوشته‌است: «اگر واقعاً تنها عامل خسارات مالی و جانی پدید آمده این دو نفر هستند و طرف مقابل هیچ نقشی در آن نداشته‌است چرا باید با توبه آنها از جرمشان گذشت؟»

وی اضافه کرد: «معلوم می‌شود مسئله اصلی این است که آنها باید تعظیم عرض کنند تا آزاد شوند.»

پیش از این نیز برخی از مسئولان جمهوری اسلامی تقاضای «توبه» میرحسین موسوی و مهدی کروبی را مطرح کرده بودند.

به گفته دختران میرحسین موسوی، آقای موسوی در واکنش به این درخواست‌ها آذرماه سال ۹۲ گفته بود: «آن‌ها مرا می‌شناسند و می‌دانند وقتی به نتیجه برسم که سفید، سفید است، نمی‌توانند تحت هیچ فشاری وادارم کنند که بگویم سیاه است.»

محمدتقی کروبی، فرزند مهدی کروبی، نیز روز دوشنبه، ۱۴ بهمن گفته بود که پدرش «نزد خدایان زمینی توبه نمی‌کند.»

علی مطهری در ادامه نامه خود خطاب به دادستان کل کشور نوشته‌است: «با این منطقِ حضرتعالی که جرم اینها بزرگ است و تا توبه نکنند از حصر خارج نمی‌شوند، … برخی از مقامات عالی دولت گذشته جرمشان چه از نظر قانون‌شکنی‌ها و چه در حوادث سال ۸۸ بزرگ است و باید در حصر باشند و تا توبه نکنند نباید از حصر خارج شوند.»

«مغایرت» با قانون اساسی

غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان کل ایران، روز گذشته همچنین گفته بود که «نظام با تمام سعه صدر خود با سران فتنه برخورد کرده‌است و دلیلی برای رفع حصر وجود ندارد.»

علی مطهری با اشاره به این سخنان آقای محسنی اژه‌ای خطاب به وی نوشت: «در واقع جنابعالی آقایان موسوی و کروبی را بدون محاکمه و حکم قضایی و بدون دادن حق دفاع به آنها محکوم به حبس ابد کرده‌اید.»

وی در نامه خود افزوده‌است که اصل سی و ششم قانون اساسی می‌گوید: «حکم به مجازات و اجرای آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد». اصل سی و هفتم می‌گوید: «اصل، برائت است و هیچ‌کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.» اصل سی و دوم نیز می‌گوید: «هیچ‌کس را نمی‌توان دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین می‌کند. در صورت بازداشت، موضوع اتهام باید با ذکر دلایل بلافاصله کتباً به متهم ابلاغ و تفهیم شود و حداکثر ظرف مدت ۲۴ ساعت پرونده مقدماتی به مراجع صالحه قضایی ارسال و مقدمات محاکمه در اسرع وقت فراهم گردد. متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود».

پیش از این نیز آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در پاسخ به درخواست آقای مطهری برای رفع حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی گفته بود که با آنان «ملاطفت» کرده چرا که «اگر آنها محاکمه شوند، حکم‌شان خیلی سنگین خواهد بود».

رادیوفردا: دادستان کل ایران، می‌گوید که دلیلی برای رفع حصر رهبران جنبش سبز وجود ندارد بلکه آنان باید «تاوان جرم و گناه بزرگی که مرتکب شده‌اند» را پس بدهند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، غلامحسین محسنی‌اژه‌ای، دادستان کل کشور، روز یک‌شنبه ۵ مرداد گفت: «سران فتنه نه تنها نباید رفع حصر شوند بلکه باید ترتیباتی شود تا آنها تاوان جرم و گناه بزرگی که مرتکب شده‌اند را پس بدهند.»

به گزارش خبرگزاری تسنیم آقای اژه‌ای این سخنان را در واکنش به «تلاش برخی جریان‌ها» برای رفع حصر میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد گفته‌است.

در هفته‌های گذشته درخواست علی مطهری، نماینده تهران، از آیت الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، برای رفع حصر رهبران جنبش سبز واکنش برخی از محافظه‌کاران ایران را سبب شد.

به گفته آقای مطهری، رهبر جمهوری اسلامی در پاسخ به این درخواست «جرم مهدی کروبی و میرحسین موسوی، را بزرگ» توصیف کرده و گفته که در صورت محاکمه این دو، حکم سنگینی در انتظارشان خواهد بود.

حمید روحانی، از روحانیون محافظه‌کار، ۱ مرداد ۱۳۹۳ در نامه شدیداللحنی خطاب به علی مطهری، وی را به «وابستگی باندی، بیگانگی از ملت، فقر علمی و فرهنگی و فقدان معنویت» متهم کرده بود.

وی همچنین خطاب به علی مطهری متن توصیه لقمان به فرزندش را به زبان عربی نوشته بود که ترجمه آن در زبان فارسی به این شرح است: «و در راه‌رفتن خود میانه‌رو باش، و صدایت را آهسته ساز، که بدترین آوازها بانگ خران است.»

علی مطهری ۴ مرداد ۱۳۹۳ در پاسخ به حمید روحانی نوشت: «چرا اینقدر از مطرح شدن موضوع حصر خانگی آقایان موسوی و کروبی وحشت دارید و از آن فرار می‌کنید؟»

وی اضافه کرد: «آیا جز این است که از بررسی و تحقیق درباره فتنه سال ۸۸ چه در قالب محاکمه علنی آقایان موسوی، کروبی و احمدی‌نژاد و چه به صورت دیگر، به شدت هراس دارید و می‌ترسید که بسیاری از حقایق برای مردم آشکار شود و زحمات چند ساله شما و دوستانتان در کتمان و قلب حقایق بر باد رود؟»

«فتنه» واژه‌ای است که مسئولان جمهوری اسلامی از آن برای اشاره به اعتراضات به نتایج انتخابات ۸۸ استفاده می‌کنند.

غلامحسین محسنی‌اژه‌ای، دادستان کل ایران، روز یک‌شنبه در ادامه سخنان خود همچنین گفت که «نظام با تمام سعه‌صدر خود با سران فتنه برخورد کرده‌است و دلیلی برای رفع حصر وجود ندارد.»

آقای محسنی اژه‌ای اضافه کرد: «سران فتنه جان مردم را به خطر انداختند و در فتنه برخی کشته شدند که اینها در این مسائل شریک هستند و تا زمانی که جبران و توبه نکنند و در مقابل ظلمی که کردند اقدامی انجام ندهند، چرا باید رفع حصر شوند؟»

پیش از این نیز برخی از مسئولان جمهوری اسلامی تقاضای «توبه» میرحسین موسوی و مهدی کروبی را مطرح کرده بودند.

به گفته دختران میرحسین موسوی، وی در واکنش به این درخواست‌ها آذرماه سال ۹۲ گفته بود: «آن‌ها مرا می‌شناسند و می‌دانند وقتی به نتیجه برسم که سفید، سفید است، نمی‌توانند تحت هیچ فشاری وادارم کنند که بگویم سیاه است.»

محمدتقی کروبی، فرزند مهدی کروبی، نیز روز دوشنبه، ۱۴ بهمن ۱۳۹۲ گفته بود که پدرش «نزد خدایان زمینی توبه نمی‌کند.»

خودنویس: می‌توان سخنان حجاریان را برگ تاییدی دانست که اصلاح‌طلبان در فضای کوتاه مدت سیاسی با طرح مطالبات حداقلی دنباله روی دولت اعتدال خواهند بود و می‌کوشند تا ائتلاف نیروهای میانه دو جناح قدیمی را سامان دهند.

مصاحبه اخیر سعید حجاریان با خبرگزاری مهر نشان می‌دهد محافظه‌کاری عمق و شدت بیشتری در بین اصلاح‌طلبان پیدا کرده است. اگر تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، اعضاء وابسته به حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که خود را اصلاح‌طلبان پیشرو نام می‌نهند، بیشتر می‌کوشیدند در کنار موسوی و کروبی باشند، اما اینک کثیری از آنها نیز روی‌کردی مشابه سید محمد خاتمی و بخش راست مجمع روحانیون مبارز در پیش گرفته‌اند. رصد کردن مواضع محمد رضا خاتمی نیز هم‌سویی آشکاری با مواضع جدید حجاریان دارد.

حجاریان در بخشی از مصاحبه می‌گوید:

«کاری که دولت قبل کرد باعث نزدیکی همه این افراد به هم شد. همه هم دیگر را یافتند. ما قبلا هم رفیق بودیم و سابقه همراهی و رقابت با هم را داریم. در سال ۸۴ گروهی بالا آمده‌اند به نام آبادگران، که معلوم نبود چه پایگاه و ریشه‌ای دارند. کشور داشت مضمحل می‌شد. در این شرایط حتی از جامعتین هم خبر دارم که اعضای زیادی از آن‌ها به آقای روحانی رای دادند. هم برخی اعضای مجمع روحانیون قم و تهران و جامعه روحانیت مبارز به روحانی رای دادند. همه عقلا جمع شدند و معتقد شدند که نمی‌شود مملکت را رها کرد لذا یک همدلی به وجود آمد. ما با اصول‌گرایان هم قبلا در زمان ۷۶ همدل بودیم و سر مسائل ملی اختلاف نداشتیم اما کم کم یک گروه آمدند و منافع ملی را به هم زدند و کارهای ضد ملی انجام دادند.»

سعید حجاریان هم به اندازه کافی اطلاع دارد و هم آنقدر هوش و فهم سیاسی دارد که تشخیص دهد اتفاقات ۸ ساله ریاست جمهوری احمدی‌نژاد تابع تصمیمات وی و یا گروه آباد گران نبود، بلکه جریان اصول‌گرایی مدافع گفتمان سوم تیر محصول برنامه درازمدت خامنه‌ای و سازمان‌دهی نهادهای تحت امر وی چون سپاه، بسیج، حلقه‌های عقیدتی و اتاق‌های فکر امنیتی بود. ارجاع مشکلات گذشته به احمدی‌نژاد که هنوز نیز کم و بیش برقرار هستند و دولت یازدهم در سال اول فعالیت خود نتوانسته تغییر بزرگی در وضع موجود سیاسی کشور ایجاد کند، صورت‌بندی کاذب از اوضاع سیاسی کشور است.

حجاریان این مساله را می‌داند اما مصاحبه وی یک ترفند سیاسی برای گسترش شکاف در بین اصول‌گرایان و دادن چراغ سبز به بخش سنتی و پراگماتیست برای اتحاد است. البته بر خلاف تصور وی علی اکبر ناطق نوری دیگر جایگاه سابق را در بین اصول گرایان سنتی ندارد. او نیز مانند روحانی در حد وسط اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان قرار گرفته و بیشتر یک فرد یا حلقه کوچکی را نمایندگی می‌کند.

ادعای حجاریان مبنی بر اینکه «با اصول‌گرایان هم قبلا در زمان ۷۶ همدل بودیم» با واقعیت‌ها تطبیق نمی‌کند. اتحاد شکننده آنها تنها در سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰ بر علیه گروه‌های دگراندیش و غیر خط امام اعم از چپ، ملی، ملی- مذهبی و لیبرال بود. در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد بین آنها در زمینه مسائل کلیدی اختلاف نظر جدی برقرار بود. حداقل جناح راست نسبت به طیف چپ سازمان مجاهدین انقلاب نظر منفی شدیدی داشت و آنها را خودی محسوب نمی‌کرد.

اگر دخالت‌های آیت‌اله خمینی و موازنه قوا نبود دو جناح به سمت حذف خشن و خونین یکدیگر حرکت می‌کردند. البته شکاف بین آنها به میزان بعد از سال ۱۳۷۶ نبود. اما اساسا گفتمان حاکم بر دو جناح تا پیش از دوم خرداد منافع ملی نبود بلکه دیدگاه ایدئولوژیک بود. همچنین از ابتدا دیدگاه‌های آنها در سیاست خارجی تفاوت‌های بارزی داشت. اختلاف نظر بین مهندس موسوی و علی اکبر ولایتی نمایان‌گر شکاف دو دیدگاه بود. روی‌کرد محتشمی با دیدگاه مهدوی کنی و علی اکبر ناطق نوری در سیاست خارجی تفاوت‌های چشمگیری داشت. در سیاست داخلی، اقتصاد و مذهب نیز دو دیدگاه تا آستانه نفی یکدیگر و برخورد‌های آنتاگونیستی پیش رفتند. هنوز حافظه جمعی فراموش نکرده است چه کسانی در انتخابات مجلس سوم جناح راست را مروج اسلام آمریکایی معرفی کردند. همچنین جناح راست نیز رای دادن به جناح چپ در انتخابات مجلس چهارم را «پرتاب تیر به خیمه اباعبدالله» نامید.

از این‌رو سخنان حجاریان نسبتی با واقعیت ندارد وی طرحی سیاسی را جلو می‌برد تا در آرایش جدید سیاسی کشور در سال ۱۳۹۳ اصلاح‌طلبان با عقب نشینی چشم‌گیر و ائتلاف با اصول‌گرایان سنتی در سال‌های ۵۷ تا ۶۰ برسند. او با بزرگ‌نمایی جریان احمدی‌نژاد و اصول‌گرایان افراطی در واقع می‌خواهد با برجسته کردن دشمن مشترک اتحادی بین دو رقیب قدیمی برقرار نماید.

البته اینکه چنین ائتلافی صورت بگیرد محل تردید است و حتی در صورت تحقق نیز شکننده خواهد بود. اصول‌گرایان سنتی تا کنون ضمن مرزبندی با بخش تندرو اما در عین حال شکاف خود با اصلاح‌طلبان و به‌خصوص بخش رادیکال آن را بیشتر از منازعات داخلی اصول‌گرایان دانسته‌اند. هیچیک از شخصیت‌های کلیدی متعلق به جامعه روحانیت مبارز و یا جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و یا موتلفه حاضر به گفتگو با سید محمد خاتمی نشده‌اند.

آنها همچنین سعی می‌کنند تا در مقابل مواضع رهبری بایستند و خطوط قرمز وی را رعایت نمایند. مقاومت آنها در برابر یکه تازی ولی فقیه محدود است. رفتن آنها به سمت ائتلاف با اصلاح‌طلبان بدون عدم مخالفت با رهبری دور از انتظار به نظر می‌رسد. رهبری شاید با بخش محافظه‌کار اصلاح‌طلبان چون کارگزاران، چهره‌هایی از مجمع چون مجید انصاری، حزب همبستگی ،مردم سالاری، خانه کارگر و مشکلی نداشته باشد اما با توجه به مشکل دیرینه وی با اصلاح‌طلبان پیشرو، باور به موافقت وی امر تخیلی خواهد بود. مگر آنکه اصلاح‌طلبان پیشرو موضعی تسلیم طلبانه در برابر وی اتخاذ نمایند که باز با توجه به بدبینی و بی‌اعتمادی او بعید خواهد بود تغییری در روابط آنها ایجاد شود.

در مجموع می‌توان سخنان حجاریان را برگ تاییدی دانست که اصلا‌ح‌طلبان در فضای کوتاه مدت سیاسی با طرح مطالبات حداقلی دنباله روی دولت اعتدال خواهند بود و بیشتر از راهبرد موسوی و کروبی فاصله خواهند گرفت. آنها همچنین باز می‌کوشند تا ائتلاف نیروهای میانه دو جناح قدیمی را سامان دهند.

ماه‌های آینده و به‌خصوص نزدیک شدن به انتخابات مجلس نشان می‌دهد این راهبرد چگونه جواب خواهد داد، اما رصد کردن تحولات حاکم بر فضای سیاسی کشور موفقیت آن را با تردید‌های جدی مواجه می‌سازد.

رادیوزمانه: در پنجمین سالگرد قربانیان کهریزک، جمعی از فعالان اجتماعی و خانواده قربانیان خواستار پیگری پرونده ماجراهای سال ۱۳۸۸ شدند.

محدرضا زائری، روحانی و فعال رسانه ای، سخنران این مراسم، خواهان این شد که «عده‌ای از بزرگان» برای «حل مساله کهریزک پا پیش بگذارند» چراکه «این زخم نمی‌تواند تا ابد باز بماند».

قربانیان کهریزک

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، مراسم پنجمین سالگرد قربانیان کهریزک عصر روز پنجشنبه در مسجد ولی‌عصر با حضور خانواده قربانیان این حادثه، محسن روح‌الامینی، محمد کامرانی و امیر جوادی‌فر برگزار شد. چند تن از فعالان اجتماعی چون مهدی خزعلی، و نسرین ستوده، و همچنین سردار علایی نیز در این مراسم حضور داشتند.

محمدرضا زائری، نویسنده و فعال رسانه‌ای در سخنرانی خود در این مراسم با اشاره به حادثه کهریزک گفت: «هنوز کسانی که این حادثه را پدید آورده‌اند فرصت دارند که خطاهای‌شان را بپذیرند و برگردند. البته بزرگترهای نظام نیز باید آن‌ها را و برخی دیگر را که اکنون در سایه به سر می‌برند به پای میز محاکمه بکشانند. این افراد هنوز فرصت دارند که برگردند و به خطاهای‌شان اعتراف کنند.»

وی همچنین با اشاره به موضعگیری چند تن از نمایندگان نسبت به فراگیر شدن پوششی تحت عنوان «ساپورت» در میان زنان گفت: «آن‌چه جمهوری اسلامی را تهدید می‌کند خانم‌های ساپورت‌پوش یا مدل موی آقایان یا شبکه‌های ماهواره‌ای نیست؛ بلکه آنچه جمهوری اسلامی را تهدید می‌کند کسانی‌اند که به اسم انقلاب و اسلام به مردم ظلم کردند و هنوز پاسخگو نیستند.»

این فعال اجتماعی با اشاره به اینکه «ما منتظر توبه این افراد هستیم» ادامه داد: «کسانی که باعث اتفاق کهریزک شده‌اند بیشتر از همه به دین خدا لطمه زده‌اند.»

در این مراسم مجید طاهری وکیل مدافع خانواده روح‌الامینی در پیوند با وضعیت فعلی پرونده متهمان حادثه کهریزک به خبرنگار ایسنا گفت:‌ «قسمت مهم پرونده در دادسراست و ما منتظریم بازپرس دادسرا پرونده ما را به دادگاه ارسال کند.»

وی افزود: «پرونده ما درحالی هنوز در دادسرا قرار دارد که پرونده خانواده مرحوم کامرانی به دادگاه ارسال شده است. ما اکنون علت عدم ارسال پرونده را نمی‌دانیم. البته دلیلی که ذکر می‌شود این است که متهم اصلی این پرونده، پرونده‌های دیگری نیز دارد.»

سعید مرتضوی، دادستان پیشین تهران، حسن زارع دهنوی، معاون سابق امنیتی دادستانی تهران و علی‌اکبر حیدری‌فر، دادیاری که دستور انتقال تعدادی از معترضان انتخاباتی در سال ۱۳۸۸را به بازداشتگاه کهریزک داده بود، سه متهم پرونده کهریزک هستند.

مرتضوی در ابتدا علت مرگ این سه تن را بیماری مننژیت اعلام کرد اما مدتی بعد با تشکیل کمتیه‌های حقیقت‌یاب مشخص شد که این سه نفر بر اثر ضرب و شتم جان داده‌اند.

علی کامرانی، پدر محمد کامرانی، هفته پیش در گفت‌وگویی با شرق به مناسبت پنجمین سالگرد مرگ شماری از معترضان به انتخابات سال ۱۳۸۸در بازداشتگاه کهریزک گفته بود که سعید مرتضوی، دادستان پیشین تهران در جریان دادگاه مربوط به فرزند وی گفته است: «من خلاف کردم، دادیار من خلاف کرده و من عذرخواهی می‌کنم و دست و پای شما را می‌بوسم.»

کامرانی به مرتضوی پاسخ داده است: «همان‌طور که روز اول می‌گفتی بچه‌های ما “مننژیت” گرفته‌اند، حالا در رسانه از مردم ایران و خانواده جان‌باختگان عذرخواهی کن و تغییر رویه بده تا من ببخشم. او در دفتر دکتر کمالی، وکیل ما این‌ها را می‌گفت اما در عمل انجام نمی‌داد.»

در بازداشتگاه کهریزک دست‌کم چهار نفر از معترضان به نتیجه انتخابات بحث‌برانگیز ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ایران، به‌ نام‌های امیر جوادی‌فر، محسن روح‌الامینی، محمد کامرانی و رامین آقازاده قهرمانی کشته شدند. نام رامین قهرمانی در گزارش کمیته پیگیری مجلس نیامده است.