اخبار

رادیوفردا: جوایز هفتاد و سومین دوره جشنواره جهانی فیلم ونیز، شنبه شب، دهم سپتامبر (بیستم شهریور) اهدا شد و جایزه ویژه داوران به فیلم «دار و دسته بد» ساخته آنا لیلی امیرپور، فیلمساز ایرانی‌آمریکایی رسید.

دار و دسته بد که دومین فیلم این فیلمساز جوان است، داستان گروهی را روایت می‌کند که در مرز تگزاس و مکزیک زندگی می کنند: دو گروه مختلف، یکی به ظاهر متمدن‌تر و دیگری گروه آدمخواری که با طعمه‌های خود به وحشیانه‌ترین شکل رفتار می‌کنند.

این فیلم که حال و هوایی وسترن‌گونه دارد (با ادای دین به سرجیو لئونه، استاد وسترن اسپاگتی)، به شکلی ضدقصه است و در عین حال سعی دارد به شکلی نمادین و استعاری درباره جامعه امروز آمریکا، مسخ شدن، مواد مخدر، فریب دادن عوام و نژادپرستی حرف بزند.

با این حال فیلم به قوت فیلم جمع‌و‌جور قبلی -دختری در شب تنها به خانه می‌رود- نیست و نمایش خشونت در آن شکلی آزارنده می‌یابد.

شیر طلایی برای لاو دیاز

لاو دیاز فیلمساز فیلیپینی که به ساخت فیلم‌های طولانی شهره است و فیلم های ۴۸۵ و ۳۳۸ دقیقه‌ای او در جشنواره‌های برلین و لوکارنو جوایزی گرفته‌اند، با فیلم تازه‌اش جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز امسال را به خانه برد.

این فیلم ۲۲۶ دقیقه ای با عنوان «زنی که رفت» داستان زنی به نام هوراشیا را در سال ۱۹۹۷ روایت می‌کند؛ زمانی که پرنسس دایانا در تصادف رانندگی کشته شد، مادر ترزا نیز درگذشت و فیلیپین دوره خاصی را طی می‌کرد.

دیاز در همه فیلم‌هایش، شخصیت‌هایش را در بستری اجتماعی بررسی می‌کند و سعی دارد به مسائل سیاسی و اجتماعی پهلو بزند، اما نوع روایت بسیار ساده (حتی با صدابرداری و تصویر برداری بد) با نماهای بسیار طولانی می‌تواند تماشاگر حتی حرفه‌ای سینما را خیلی زود خسته کند.

«حیوانات شب‌رو» ساخته تام فورد شیر نقره‌ای جایزه بزرگ داوران را از آن خود کرد و آندره ی کونچالوفسکی فیلمساز روس برای فیلم «بهشت» و آمات اسکالانته فیلمساز مکزیکی برای فیلم «نااهل» موفق به دریافت جایزه شیر نقره‌ای بهترین کارگردان شدند.

جایزه بهترین بازیگر مرد به اسکار مارتینز از آرژانتین برای فیلم «شهروند طراز اول» رسید و جایزه بهترین بازیگر زن از آن اما استون بازیگر فیلم تحسین شده «سرزمین لا لا» شد.

فیلم «مالاریا» ساخته پرویز شهبازی که در بخش رقابتی افق‌ها شرکت داشت، از جوایز این بخش سهمی نداشت و جایزه اصلی افق‌ها به فیلم «آزادم کن» ساخته فدریکا جی جیاکومو محصول ایتالیا و فرانسه رسید؛ یک فیلم جنجالی درباره یک کشیش جن‌گیر.

خوشی‌ها و حسرت‌های جشنواره امسال

هفتاد و سومین دوره جشنواره ونیز با مدیر عاشق سینمای ایرانش (آلبرتو باربرا)، امسال میزبان هشت سینماگر ایرانی بود؛ جشن بزرگی برای سینماگران ایرانی ساکن داخل و خارج از ایران: سیف‌الله صمدیان با فیلم «هفتاد و شش دقیقه و پانزده ثانیه با عباس کیارستمی»، پرویز شهبازی با فیلم «مالاریا»، عباس کیارستمی، کاگردان فقید، با دو فیلم کوتاه «منو ببر خانه» و «۲۴ فریم» ، امیر نادری با فیلم «کوهستان» ، محسن مخملباف با فیلم شب های زاینده رود، کیوان کریمی با «طبل»، فریبرز کامکاری با فیلم آب و شکر (درباره فیلمبردار طراز اول ایتالیایی کارلو دی پالما) و آنا لیلی امیرپور با فیلم «دار و دسته بد».

اما جوایز امسال، تقریباً دور از انتظار بود: کسی گمان نمی کرد که لاو دیاز شیر طلای جشنواره امسال را به خانه ببرد و کسی هم انتظار نداشت به فیلمی دیدنی‌ چون «فرانتز» ساخته فرانسوا اوزون (بهترین فیلم او طی چند سال اخیر، پس از چندین تجربه ناموفق) چنین بی‌توجهی شود.

همین طور منتقدان یکصدا فیلم «شهروند طراز اول» از آرژانتین را تحسین کردند: یک فیلم ساده و جذاب درباره مفهوم زیستن- حکایت یک نویسنده موفق آرژانتینی برنده نوبل که پس از چهل سال به شهر کوچک زادگاهش برمی‌گردد و با واقعیت دیگری از زندگی روبه‌رو می‌شود -که متاسفانه- تنها سهمش از جوایز جشنواره جایزه بهترین بازیگر مرد بود.

عصرایران: خدمات و مجوز به این سینماگران تا اطلاع ثانوی ممنوع است.
جزئیات حکم صادر شده از سوی قوه قضائیه برای تعدادی از سینماگران و شرکت های پخش سینمایی که تیرزهایشان از شبکه های ماهواره ای غیر مجاز پخش شده است، اعلام شد.

به گزارش عصر ایران به نقل از مهر، حبیب ایل بیگی معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی درباره دستور قوه قضائیه مبنی بر برخورد با سینماگرانی که تیزر فیلم هایشان از شبکه ماهواره ای پخش شده است، گفت: بازپرس ویژه رسیدگی به پرونده هایی با ابلاغ ویژه رئیس قوه قضائیه طی نامه ای به حجت الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی از این سازمان خواسته است که تا اطلاع ثانوی از ارائه هرگونه خدمات و مجوز به تعدادی از سینماگران و دفاتر پخش سینمایی جلوگیری کند.

وی در پاسخ به این که در این نامه اسامی چه افراد و شرکت هایی آورده شده است، عنوان کرد: مصطفی کیایی، علیرضا سرتیپی عبدالله علیخانی، سیدامیر پروین حسینی و رضا میرکریمی به عنوان تهیه کنندگان فیلم هایی چون «بارکد»، «دراکولا»، «زاپاس»، «دختر » و «آبنبات چوبی» و همچنین سه دفتر پخش سینمایی شامل فیلمیران به مدیریت علی سرتیپی، نورتابان به مدیریت محمدرضا صابری و پویافیلم به مدیریت عبدالله علیخانی نام های آورده شده در این نامه است.

معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی افزود: امروز دوشنبه اول شهریورماه جلسه ای با حضور این افراد برگزار کردیم که در این جلسه ضمن ابلاغ احکام بر مساله لزوم همکاری نکردن با شبکه های معاند که دشمنان جمهوری اسلامی پشت آنها هستند، تاکید شد البته همه این افراد تاکید کردند که هیچ نوع همکاری با این شبکه ها نداشته و درخواستی هم برای پخش تیرزهایشان به آنها نداده اند.

نظر: باران کوثری بازیگری است که در این سالها همواره و در انتخابات مختلف به عنوان هوادار جریان اصلاحات عرض اندام کرده است و البته که جریان سیاسی اصلاحات نیز همواره به قدر کفایت از این بازیگر به نفع خود استفاده کرده است.

باران کوثری درباره اوضاع و احوال سیاسی جامعه می گوید: شرایط بهتر شده است اما باز به بن بستهایی می خوریم که فکر می کنیم چقدر می توانی امیدوار باشیم به آینده. وقتی لیست امید که مقدار زیادی از آرایش را به واسطه اهالی فرهنگ و هنر به دست آورده در انتخابات کمیسیونها کمترین علاقه ای برای حضور در کمیسیون فرهنگی نشان نمی دهد واقعا چگونه می شود درباره آنها فکر کرد؟

وی ادامه می دهد: این یک واقعیت است که اگر حمایت اهالی فرهنگ نبود این مقدار رأی برای لیست امید متصور نبود و هیچ کس نمی تواند این را کتمان کند اما وقتی آنها برای حضور در کمیسیون فرهنگی پیشقدم نمی شوند تا باز هم کمیسیون فرهنگی بدل شود به همان چرخه ای که برخی فیلمها اکران نشوند و برخی هم نتوانند کار کنند، این چه معنایی دارد؟ آنها چه فکری می کنند نسبت به من و امثال من؟ حتی توضیح هم نمی دهند که چرا کاندیدا نشده اند؟ این به من برمی خورد و باعث می شود به این فکر بیفتم که آیا اصلا کسی به فرهنگ فکر می کند؟

باران کوثری با اشاره به فیلم توقیفی اش و کم کاری سازمان سینمایی در تسهیل شرایط اکران این فیلم بیان می دارد: آیا کسی در ارشاد هست که پیگیری کند چرا “عصبانی نیستم” هنوز اکران نشده است؟ خب خیلی راحت از همان ابتدا بگویند اهل فرهنگی که از ما حمایت می کنید بدانید که فرهنگ در الویت نیست.

کوثری در بخشی از گفتگوی خود با اشاره به اوضاع بغرنج اهالی فرهنگ خطاب به مدیران فرهنگی دولت یازدهم اظهار می دارد: به عنوان کسی که هم به این دولت رأی دادم و هم تا جایی که توانستم برایش رأی جمع کردم سخنم این است که مطالبات ما را برآورده کنند. اینکه می گویند تحت فشارند هم توجیه مناسبی نیست. شما خودتان می دانستید که تحت فشارید؛ چه فشار سیاسی چه فشار اقتصادی. قطعا به این فشارها آگاه بودید و بعد پیشقدم شده اید برای کاندیداتوری پس باید به مطالبات ما پاسخ گویید.

باران کوثری درباره مطالبات خود نیز چنین می گوید: اصلی ترین مطالبه من این است؛ یک فیلم اکران نشده به نام “عصبانی نیستم” را به عنوان بازیگر دارم. فیلمی که هم پروانه ساخت دارد و هم پرونه نمایش اما به دلیل فشار از جانب کسانی که در ارشاد نیستند این فیلم را اکران نکردند. چرا؟

وی ادامه می دهد: مطالبه دوم ام حمایت از فیلمسازان است. از مادر خودم شروع می کنم که آن قدر خسته شده که نمی خواهد فیلم بسازد. اگر رخشان نمی تواند فیلم بسازد، اگر بیضایی نتواند برگردد فیلم بسازد و اگر تقوایی نتواند فیلم بسازد پس دیگر چه فرقی هست میان این دولت و دولت قبل. اگر بیضایی مطمئن باشد فضای امنی فراهم است برای فعالیت چرا برنگردد؟

باران کوثری مطالبه خود از خانه سینما را نیز با مکثی چنین بیان می کند: خانه سینما باید کاری کند که جوانترها جذب آن شده و مسئولیتها را در دست بگیرند بلکه اتفاقات بهتری بیفتد.

بی‌بی‌سی: به دنبال بیانیه انجمن بازیگران سینمای ایران در محکومیت انتشار یک مطلب جنجالی در نشریه یالثارات، ارگان انصار حزب الله، احمد توکلی از چهره های اصولگرای ایران نیز خواستار “توبه” دست اندرکاران این نشریه شده است.

انجمن بازیگران سینمای ایران، در بیانیه خود خواستار “برخورد قاطع مسولین قضایی و قانونی ذی‌ربط” با “بی حرمتی” نشریه یالثارات ارگان انصار حزب الله به جمعی از سینماگران شده و اعلام کرده که “پس از چند روز خویشتن داری و با مشاهده عدم برخورد مناسب با این هجمه اخلاقی، حق قانونی و شرعی اعاده حیثیت را برای تمامی هنرمندان و خانواده آنها محفوظ می داند”.

هفته نامه یالثارات در شماره اخیر خود، با انتشار تصاویر تعدادی از بازیگراین سینمای ایران که به همراه اعضای خانواده خود در “جشن سینمایی حافظ” شرکت کرده بودند، حجاب همسران این بازیگران را مورد انتقاد قرار داد و “بی‌غیرتی” مردان نسبت به زنانشان را مصداق “دیاثت” دانست.

آقای توکلی نماینده سابق مجلس ایران، ضمن انتقاد از حجاب همسران برخی از سینماگران، از مطلب هفته نامه یالثارات انتقاد کرده و افزوده که متهم کردن یک مرد به “دیاثت”، به معنی دادن نسبت “زنا” به همسر اوست و در قرآن برای کسانی که “زنان عفیف را به زنا متهم می‌کنند” مجازات “۸۰ ضربه شلاق” تعیین شده است.

ارگان رسمی گروه انصار حزب الله، در مطلب خبرساز خود تحت عنوان “دیوث کیست”، از جمله به نقل روایتی مذهبی پرداخته بود که حکایت داشت: “هر مردی که زنش خود را آرایش کند و با آن حالت از منزلش بیرون آید، آن مرد دیوث می باشد و اگر کسی چنین مردان بی تفاوت در مقابل همسر و (دختران و خواهرانشان) را دیوث بنامد گناهی نکرده است.”

هفته نامه یالثارات در شماره اخیر خود، با انتشار تصاویر تعدادی از بازیگراین سینمای ایران که به همراه اعضای خانواده خود در ‘جشن سینمایی حافظ’ شرکت کرده بودند، حجاب همسران این بازیگران را مورد انتقاد قرار داد و ‘بی‌غیرتی’ مردان نسبت به زنانشان را مصداق ‘دیاثت’ دانست

انجمن بازیگران سینمای ایران، در بیانیه ای که در سایت “سینما سینما”منتشر کرده آورده است: “نشریه یالثارات، با زیر پا گذاشتن حریم اخلاق و نادیده گرفتن عفت کلام ، عبارات ناشایست و زشتی را نسبت به سینماگران و خانواده ایشان به کار برده که فارغ از توجیه لغوی آن، در عرف اجتماعی ، یکی از رکیک ترین و زشت ترین فحاشی های رایج در بین فرومایه ترین افراد جامعه محسوب می شود .”

این انجمن افزوده است: “انتقاد سالم ، سازنده و مودبانه حق تمامی ارباب جراید و رسانه های جمعی است اما بی حرمتی ، افترا و زشت گویی در هر شکل و با هر بهانه و نیتی به هیچ عنوان پذیرفتنی نیست.”

مطلب نشریه یالثارات، با واکنش های وسیعی در سطح رسانه های اجتماعی ایران رو به رو شده و بسیاری از منتقدان، درج چنین مطالبی را نشانه آزادی عمل رسانه های منتسب به نهادهای قدرتمند در توهین به شهروندان تلقی کرده اند.

در همین ارتباط، روزنامه ایران چند روز پیش به نقل از یک منبع آگاه در وزارت ارشاد نوشت که مطلب یالثارات “از طریق هیات نظارت بر مطبوعات پیگیری خواهد شد”.

در واکنشی جداگانه، علی معلم مسئول برگزاری جشن حافظ هم گفته است: “این اتفاق یک برخورد فرهنگی نیست، بلکه بیشتر سیاسی است و برنامه‌ریزی‌هایی که شاید برای انتخابات دارد انجام می‌شود.”

دکتر مهبد ابراهیمی بی‌بی‌سی: در فیلم گزارش، ساخته بلند عباس کیارستمی (۱۳۵۶) سکانسی در بیمارستان اتفاق می‌افتد که شاید بتوان آن را ظریف‌ترین هجو نظام درمانی در سینمای ایران دانست.

قهرمان داستان همسرش را که با قرص خودکشی کرده بدون اطلاع به اورژانس روی کول خود انداخته و با ماشین شخصی به بیمارستان می‌رساند. البته آنچه در فیلم می‌بینیم ترکیبی بین درمانگاه و بیمارستان است.

در قسمت پذیرش بیمارستان به او می‌گویند که دکتر شاید رفته باشد، اما بعد چون ماشین دکتر جلوی بیمارستان است می‌فهمند که دکتر هنوز نرفته است. مسئول پذیرش “آقای دکتر” را به درمانگاه فرا می‌خواند (پیج می‌کند).

برای انتقال بیمار به محل درمان، بیمار را دو نفر با برانکار بشکلی مضحک از پله‌هایی پیچ‌در‌پیچ بالا می‌برند و همسر بیمار در راه‌پله با پزشک بیمارستان روبرو می‌شود که بجای رفتن به درمانگاه در حال ترک بیمارستان است.

همسر بیمار توضیح می‌دهد که همسرش قرص خورده و بسته قرص را به پزشک نشان می‌دهد.
Image copyright .
Image caption صحنه‌ای از فیلم گزارش

پزشک پس از دیدن بسته قرص به همسر بیمار می‌گوید که “چیز مهمی” نیست و حتی “اگر بیمار را صبح هم می‌آوردید ایرادی نداشت.”

“این قرص‌ها کسی را نمی‌کشد، فقط خودش را اذیت کرده.”

همسر بیمار سوال می‌کند که چرا پزشک در حال ترک بیمارستان است. پزشک جواب می‌دهد: “به وجود من احتیاجی نیست و دوم اینکه خودشون [منظور بیمار است] هم اوستا شده اند.”

پزشک پیش از ترک بیمارستان به پرستار می‌گوید که “طبق معمول رفتار شود” و به همسر بیمار می‌گوید که نگران نباشد و بیمارستان را ترک می‌کند.
Image copyright .
Image caption صحنه‌ای از فیلم گزارش

بعد می‌بینیم که بیمار را با همان برانکار و باز از راه پله از “اتاق عمل” به بخش منتقل می‌کنند. در این حال فردی را می‌بینیم که با لباس اتاق عمل اما با هیبتی هجو آمیز کنار در اتاق بیمار نشسته، از همسر بیمار سیگار می‌گیرد و هر دو مشغول سیگار کشیدن می‌شوند.

در کل در تمام بیمارستان حتی بالای سر بیمار سیگار کشیدن آزاد است و حتی در اتاق بیمار زیرسیگاری هم وجود دارد.

فیلم لحظاتی بعد به پایان می‌رسد. بیمار به هوش می‌آید و چشمانش را باز می‌کند، همسر بیمار اتاق را ترک می‌کند و در حالی که در ایستگاه پرستاری، پرستاری سر بر میز گذاشته و خوابیده بوضوح صدای عق زدن کسی را می‌شنویم بی‌آنکه او را ببینیم.
گزارش کیارستمی

درگذشت کارگردان برجسته سینمای ایران به جز اینکه ضایعه‌ای فرهنگی برای ایران بود، ضربه سنگین دیگری بر اعتماد عمومی نسبت به نظام درمان و پزشکی ایران هم بود.

اما ظاهرا بر خلاف آنچه در فیلم گزارش به تصویر کشیده شده، آقای کیارستمی به نظام درمان ایران اطمینان کرده است.
Image copyright Thinkstock

بار دیگر مسئله تعهد و مسئولیت‌پذیری پزشکان و خطای پزشکی مطرح شده و “گروهی از سینماگران و علاقمندان کمپین پیگیری پرونده پزشکی عباس کیارستمی را راه‌اندازی کرده‌اند.”

از زمانی که خبر بستری شدن عباس کیارستمی در بیمارستان منتشر شد تاکنون بیماری و نحوه درمان او معمایی بزرگ بوده است.

خانواده آقای کیارستمی می‌گویند که تشخیص پولیپ روده از قبل برای آقای کیارستمی داده شده بود و او خود تصمیم گرفت که در چه زمانی برای جراحی انتخابی (غیر اورژانس) اقدام کنند.

اما دکتر رضا پایدار، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی ایران که از طرف وزیر بهداشت ایران مسئول رسیدگی به درمان آقای کیارستمی شده بود، معتقد است که جراحی برای “پیشگیری از پیشروی سرطان” انجام شده بود.

خانواده آقای کیارستمی این مسئله را رد می‌کنند و می‌گویند که مدارک پزشکی در اختیار دارند که نشان می‌دهد آقای کیارستمی مبتلا به سرطان نبوده است.

صرف‌نظر از اینکه بررسی پزشکی آقای کیارستمی حاکی از چه باشد، بیماری کارگردان نامدار سینما یکی از عمیق‌ترین مسائل درمان را در ایران پیش رو می‌گذارد. بی علاقگی پزشکان برای اینکه بیماری و نحوه درمان را برای بیمار و نزدیکانش به اندازه کافی توضیح دهند و در واقع آنها را در روند تصمیم‌گیری مشارکت دهند، در این مورد کاملا مشهود است.

ممکن است استدلال شود که تصمیم تخصصی را نمی‌توان بعهده غیرمتخصص گذاشت، اما این استدلال در هیچ کشوری با نظام درمان قابل اعتنا پذیرفته نیست چون ناقض اساسی‌ترین حق انسانی است.
Image copyright Getty

این نقیصه شامل حال آقای کیارستمی هم شد، او هم درباره آنچه بر سرش می‌رفت اطلاع کافی نداشت و در تصمیم‌گیری‌های طبی شرکت داده نشد.

پس از جراحی چهارم که به گفته خانواده آقای کیارستمی زمانی انجام شد که پزشکان فقط “ده درصد” امید به زنده ماندن او داشتند، وزارت بهداشت وارد عمل شد و از آن به بعد روند اطلاع‌رسانی به آقای کیارستمی و خانواده او بهتر شد.

علاوه بر این، تعطیلات نوروز هم پایان گرفت. دکتر ایرج حریرچی، قائم مقام وزیر در اولین نشست خبری خود در ۱۶ فروردین از تعطیل بودن درمانگاه‌ها و بیمارستان‌های خصوصی در ایام نوروز گلایه کرد و در همان زمان درباره وضعیت عباس کیارستمی گفت که برای او “عوارض متعددی” ایجاد شده بود.

اعتماد جامعه به پزشکان در ایران در پایین‌ترین سطح است و به نظر می رسد که راه بازگرداندن آن اهمیت دادن به حقوق بیمار و اهمیت دادن به آموزش پزشکان برای رعایت حقوق بیمار است.

اما تا وقتی بین پزشک و بیمار رابطه مالی مستقیم وجود دارد چنین امری میسر نخواهد شد.

دکتر حسن قاضی‌زاده، وفادارترین وزیر بهداشت بعد از انقلاب به حرفه پزشکی، که حداقل شش بار شخصا به عیادت آقای کیارستمی رفت، برای برگرداندن این اعتماد باید کمیته حقیقت‌یاب تشکیل دهد و بدون پرده پوشی روشن کند که آیا این چهره جهانی قربانی قصور پزشکی شده است یا نه.

خانواده آقای کیارستمی هم “خواستار شفاف‌سازی” در باره روند درمان آقای کیارستمی هستند.
سیر درمان عباس کیارستمی

بستری در نیمه دوم اسفند سال گذشته برای جراحی انتخابی پولیپ روده به گفته خانواده آقای کیارستمی. دکتر رضا پایدار، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی ایران که از طرف دکتر قاضی‌زاده مسئول رسیدگی به درمان آقای کیارستمی شده بود، معتقد است که جراحی برای “پیشگیری از پیشروی سرطان” انجام شده بود.
جراحی دوم پس از مطرح شدن احتمال خونریزی داخلی قبل از عید
جراحی سوم پس از عفونت و اتساع شکم که منجر به برداشتن کیسه صفرا شد
جراحی چهارم بعلت سپسیس (عفونت خون) که در جریان آن روشن شد که میزنای (مجرای انتقال ادرار از کلیه به مثانه) پاره شده. در این جراحی ترمیم پارگی میزنای، نفروستومی (باز کردن راه خروج ادرار از کلیه به بیرون بدن) و سوند دبل جی انجام می‌شود
در این مدت آقای کیارستمی مدتی در آی سی یو به دستگاه ونتیلاتور (تنفس) متصل بود
انتقال به خانه به دلیل وضعیت روحی نامناسب آقای کیارستمی پس از بستری طولانی و مراقبت درمانگاهی از او در منزل
کشیدن نفروستومی، تخلیه آبسه میزنای و برداشتن سوند دبل جی در بیمارستانی دیگر
سپسیس مجدد و تصمیم به ادامه معالجات در فرانسه (بر خلاف توصیه دکتر هاشمی وزیر بهداشت) و انتقال به پاریس با آمبولانس هوایی که فرانسه فراهم کرد
آمبولی (بسته شدن راه رگهای مغز به علت لخته) و ناممکن بودن جراحی بعلت استفاده از داروهای رقیق کننده خون

تابناک: از روز گذشته عوامل برخی فیلم‌ها تاکید کرده‌اند که سفارشی به این شبکه‌ها برای پخش تیزرشان نداده‌اند و این اقدام از سوی آنها در دستور کار قرار گرفته تا دستگاه قضایی را وادار به توقیف همه فیلم‌های سینمایی (به واسطه پخش تیزر همه فیلم‌ها در شبکه‌های ماهواره‌ای کنند) اما این شبکه‌های ماهواره‌ای رفتار غیرحرفه‌ای‌شان را متوقف نکرده‌اند و عملاً شمشیرشان را به سمت شاهرگ سینمای ایران نشانه رفته‌اند.

آغاز جنگ علنی شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان با سینمای ایران
با توقیف فیلم «عادت نمی‌کنیم» توسط مسئولان قضایی، جدیت در برخورد با تبلیغات ماهواره‌ای عینیت بیشتری یافت اما در مقابل شبکه‌ ماهواره‌ای «جم» که بیشترین تبلیغات را در این زمینه داشته، برای مقابله با فضا اقدام به پخش آنونس همه فیلم‌های روی پرده از جمله دو فیلم «رسوایی» و «ایستاده در غبار» نموده و در مقابل درخواست فیلمسازان مبنی بر توقف پخش آنونس فیلم‌هایشان نیز حاضر به تمکین نشده تا سینمای ایران با یک بحران جدی روبرو شد و شاهد آغاز رسمی جنگ علنی شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان با سینمای کشورمان باشیم.

به گزارش «تابناک»؛ پس از آنکه صداوسیما تبلیغات فیلم‌های سینمایی را محدودتر از حد تصور کرد و تبلیغ‌های پخش شده از تلویزیون نیز به گونه‌ای ممیزی می‌شدند که از هرگونه جذابیت تبلیغاتی بودند، برخی سینماگران داخلی سراغ شبکه‌های فارسی زبان ماهواره‌ای رفتند و به طور مشخص شبکه «جم تی وی» محوریت تبلیغات را به دست گرفت و در مدت نه چندان طولانی، تعداد قابل توجهی از فیلم‌های سینمایی را تبلیغ کرد که به رشد میزان فروش سینمای ایران نیز کمک قابل توجهی کرد.

این تبلیغات ماهواره‌ای در دی ماه 1394 منجر به احضار ده تهیه کننده سینما به دادسرای فرهنگ و رسانه شد و به آنها درباره عدم تبلیغات در شبکه‌های ماهواره‌ای گفت و گو و تذکر لازم داده شد و همزمان اداره بازرگانی صداوسیما، تعهدنامه خاصی را مقابل تهیه کنندگانی قرار داد که قرار بود آگهی تبلیغاتی فیلم‌هایشان از تلویزیون به صورت محدود پخش شود.

این تعهدنامه نیز تأثیر خاصی نداشت و با فرا رسیدن نوروز 1395، به جز فیلم «بادیگارد» که تبلیغ بسیار وسیعی در تلویزیون داشت، سایر فیلم‌ها از تبلیغات ماهواره‌ای بهره برداری کردند و این اتفاقات تأثیر قابل توجهی در فروش این آثار داشت که باعث شد، اساساً معادلات درباره گیشه سینما در سال جاری به کلی تغییر کند.

مطابق با اطلاعات، «تابناک» اخیراً منتشر کرد، حداقل دریافتی شبکه اصلی پخش کننده این آگهی‌ها برای آغاز پخش آنونس‌های فیلم‌های سینمایی، پانزده میلیون تومان بوده و فیلم دارای بیشترین تبلیغات در این شبکه، ۳۰۰ میلیون تومان هزینه تبلیغات پرداخت کرده که واقعاً در قیاس با تعرفه‌های تبلیغات داخل ایران رقم بسیار اندکی به نسبت میزان تأثیرگذاری در جذب مخاطب برای این فیلم‌هاست.

آغاز جنگ علنی شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان با سینمای ایران

البته این تبلیغات صرفاً از سوی تهیه کنندگان فیلم‌ها در ایران نبود و با توجه به اینکه کپی رایت این فیلم‌ها برای اکران در اروپا و آمریکا فروخته شده بود، بخشی از این تبلیغات از سوی صاحبین امتیاز پخش فیلم‌ها در اروپا و آمریکای شمالی (آمریکا و کانادا) صورت پذیرفته تا ایرانی‌های ساکن این مناطق از جهان، مشتاق تماشای این فیلم‌های ایرانی شوند. طبیعتاً کنترل این بخش از تبلیغات از اختیار تهیه کنندگان ایرانی خارج است اما درباره آن دسته از تبلیغاتی که متوجه اکران فیلم در داخل ایران بوده، مسئولیت متوجه تهیه کننده ایرانی بود.

پس از آنکه با وجود هشدارهای مسئولان قضایی، روند پخش تیزر فیلم‌ها از شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان متوقف نشد و حتی با وجود تاکید در پروانه نمایش فیلم‌های اکران دوم نوروز، این آثار نیز اقدام به تبلیغات ماهواره‌ای کردند، دادستانی در نامه‌ای به سازمان سینمایی تاکید کرد از این پس تمامی فیلم‌هایی که تبلیغات ماهواره‌ای داشته باشند، توقیف می‌شود. سازمان سینمایی نیز این نامه را به زیرمجموعه‌های سینمایی‌اش ابلاغ کرد و در این میان، فیلم «عادت نمی‌کنیم» با دستور قضایی به دلیل تبلیغات تلویزیونی به عنوان نخستین مصداق برخورد، توقیف شد و از روز شنبه این فیلم روی پرده نخواهد بود.

همزمان با این سلسله وقایع. سازمان سینمایی در نشستی با شورای تهیه کنندگان و سایر متولیان مرتبط، نسبت به جدیت این ماجرا تاکید کرد و بلافاصله تهیه کنندگان و پخش کنندگان درصدد توقف پخش آنونس فیلم‌هایشان از شبکه «جم تی وی» برآمدند اما مدیران این شبکه نه تنها حاضر به توقف پخش تیزر فیلم‌ها نشدند، بلکه سایر فیلم‌هایی که تیزرشان را پخش نمی‌کردند از جمله «رسوایی» و «ایستاده در غبار» را نیز در جدول پخش‌شان قرار دادند تا بدین ترتیب جنگی علنی را آغاز کرده باشند.

از روز گذشته عوامل برخی فیلم‌ها تاکید کرده‌اند که سفارشی به این شبکه‌ها برای پخش تیزرشان نداده‌اند و این اقدام از سوی آنها در دستور کار قرار گرفته تا دستگاه قضایی را وادار به توقیف همه فیلم‌های سینمایی (به واسطه پخش تیزر همه فیلم‌ها در شبکه‌های ماهواره‌ای کنند) اما این شبکه‌های ماهواره‌ای رفتار غیرحرفه‌ای‌شان را متوقف نکرده‌اند و عملاً شمشیرشان را به سمت شاهرگ سینمای ایران نشانه رفته‌اند.

انتظار می‌رود ضمن پیگیری حقوقی برای برخورد با این شبکه‌های ماهواره‌ای در کشورهای میزبان این شبکه‌ها به واسطه این رفتار غیرقانونی‌شان، بستر لازم برای پخش کامل آنونس‌های اکثر فیلم‌های سینمایی از تلویزیون فراهم شود تا اساساً سینماگران کشورمان نیاز به استفاده از چنین بسترهای نامشروعی برای افزایش فروش فیلم‌های ایرانی -که اتفاقی مشروع است- نداشته باشند. اگر تلویزیون به کمک سینمای ایران بیاید، بخش وسیعی از مشکلاتی که سینماگران در سال‌های اخیر با آن دسته و پنجه نرم کرده‌اند، رفع خواهد شد.

عصرایران: اصلاحیه تغییر تیتراژ پایانی فیلم «بارکد» برای صدور پروانه نمایش این فیلم سینمایی توسط بهرام رادان، بازیگر این فیلم رسانه‌ای شد تا بدین ترتیب مسئولان شورای پروانه نمایش نسبت به اعمال این ممیزی تجدیدنظر کنند اما با موضع‌گیری مسئولان سینمایی مبنی بر لزوم تغییر موسیقی تیتراژ پایانی، این فیلم سینمایی از امروز با اعمال اصلاحیه اکران می‌شود.

به گزارش تابناک،«بارکد» پنجمین فیلم سینمایی مصطفی کیایی است که احتمالاً همچون «عصر یخبندان»، «خط ویژه» و «ضدگلوله» توجه تماشاگران را به خود جلب می‌کند. «بارکد» قرار بود از امروز – 19 اردیبهشت – در کنار «ایستاده در غبار» اکران شود اما احتمالا این اتفاق با چند روز تاخیر رخ خواهد داد؛ چرا که با وجود تغییر موسیقی تیتراژ این فیلم به عنوان اصلاحیه به عوامل این فیلم اعلام شده بود، این اتفاق رخ نداده بوده و حالا با تاکید متولیان سینما، کیایی و همکارانش به دنبال این تغییر رفته‌اند.

در همین زمینه بهرام رادان که شنیده می‌شود، در انتخاب «یاس»، خواننده زیرزمینی برای تیتراژ پایان «بارکد» نقش داشته و به همین دلیل واکنش نشان داده، در اینستاگرامش نوشت: «تاریخ تکرار می‌شود: حدود 10 سال پیش جناب مهرجویى تماس گرفتند و گفتند: “دارند جلوى اکران سنتورى را می‌گیرند.” بیشتر ایرادشان روی صداى محسن چاوشی بود…

و حالا مصطفی کیایی زنگ زد و گفت نگران اکران چهارشنبه بارکد به خاطر صدای یاس است؛ انگار تماس‌هایی گرفته شده بود. تمام تلاشم این است که بارکد به سرنوشت سنتورى مبتلا نشود. یاسر، رفیق عزیزم هم خوب می‌داند که براى شنیده شدن صدایش در سالن‌های سینما تمام سعى‌مان را کرده‌ایم و می‌کنیم. به امید روزى که همه صداها شنیده شوند… آمین.»

پس از این که این سخنان توسط رادان رسانه‌ای شد، حجت‌الله ایوبی، رئیس سازمان سینمایی در پاسخ به سوالی در مورد خبر توقف نمایش عمومی فیلم «بارکد» در سالن‌های سینمایی به دلیل پخش صدای یاسر بختیاری ملقب به «یاس» در تیتراژ این اثر سینمایی گفت: «طبق آخرین خبری که از معاونت ارزشیابی و نظارت گرفتم، پیش از این اصلاحاتی به فیلم وارد شده بود که موسیقی فیلم هم جزو همین اصلاحات بود و طبق آخرین تصمیمی که گرفته شده، صدای این خواننده پخش نمی‌شود.»

فیلم «بارکد» امروز با اعمال اصلاحیه‌ها از جمله موسیقی تیتراژ پایانی به دست پخش کننده رسیده و فیلم مطابق با برنامه از امروز – چهارشنبه 19 خرداد – در سینماها اکران می‌شود و احتمالاً فضای کسل‌کننده اکران را مجدداً تغییر خواهد داد.

ملاحظه پخش صدای یاسر بختیاری که با لقب «یاس» شناخته می‌شود از آن جهت بوده که این خواننده زیرزمینی در ایران مجوز ندارد و پخش فیلم تازه کیایی با این تیتراژ پایانی نه تنها برای «بارکد» می‌توانست حاشیه‌ساز باشد لکه بستر لازم را برای ایجاد حاشیه‌ای تازه توسط عده‌ای فراهم می‌کرد.»

عصرایران: یک مقام آگاه در دادستان عمومی و انقلاب تهران خبر توقیف فیلم «عادت نمی کنیم» توسط این دادستانی را تایید کرد.

این مقام آگاه در دادستانی عمومی و انقلاب تهران عصر امروز چهارشنبه در گفت وگو با ایرنا افزود: از آنجا که تهیه کننده فیلم به تذکرات مکرر دادستانی مبنی بر لزوم توقف تبلیغات آن در شبکه های ماهواره ای ضدانقلاب و غیرمجاز بی توجه بود،‌ حکم توقیف فیلم سینمایی «عادت نمی‌کنیم» صادر شد.

فیلم سینمای «عادت نمی‌کنیم» از 12 خردادماه روی پرده سینماها آمده بود و تنها یک هفته از اکران آن می‌گذرد.

محمدرضا فروتن، ساره بیات، حمیدرضا آذرنگ، هدیه تهرانی، حدیث میرامینی، پانته آ پناهی ها، شیرین یزدان بخش، نقی سیف جمالی، رویا حسینی، مهدخت مولایی بازیگران این فیلم هستند

دیگربان: کانون کارگردانان سینمای ایران در نامه‌ای خطاب به علی جنتی٬ وزیر ارشاد به لغو مجوز برخی فیلم‌ها از سوی این وزارت‌خانه اعتراض کرد.

در این نامه آمده که «صدور پروانه نمایش و سپس بی اعتبار کردن از سوی صادر کنندگانش٬ دستگاه صادر کننده مجوز را نزد افکار عمومی بی‌اعتبار می‌سازد.»

این کانون در نامه خود از اینکه وزارت ارشاد و شورای نمایش تحت تاثیر جریان «قانون گریز» اقدام به لغو پروانه نمایش برخی فیلم‌ها می‌کند٬ انتقاد کرده است.

این نامه افزوده که چنین تصمیماتی «هم از شأن شورای پروانه نمایش کم می‌کنند و هم کار تولید کننده فیلم ایرانی را به انزوا و ناامیدی می‌کشاند.»

وزارت ارشاد در سال‌های اخیر بر اثر فشار و انتقاد محافظه‌کاران تندرو در چندین نوبت اقدام به لغو پروانه نمایش برخی فیلم‌ها کرده است.

لغو اکران فیلم «۵۰ کیلو آلبالو» از تازه‌ترین اقدامات وزارت ارشاد در این زمینه محسوب می‌شود.

رادیوفردا: حواشی اولین نشست مطبوعاتی فیلم اصغر فرهادی در ایران همچنان خبرساز است و حتی در چند رسانه خارجی نیز بازتاب داشته؛ از تاتوی فمینیستی ترانه علیدوستی گرفته تا تقدیم جایزه شهاب حسینی به امام زمان.

هنوز چند ساعت از انتشار عکس‌های نشست خبری فیلم «فروشنده» در تهران نگذشته بود که عکسی از ترانه علیدوستی که روی دست چپ او یک طرح تاتو/خالکوبی با سمبلی فمینیستی دیده می‌شد، در شبکه‌های مجازی و به خصوص در تلگرام توسط کاربران به اشتراک گذاشته شد.

برخی از کاربران این شبکه، با انتشار عکس‌های دیگری از این بازیگر، عکس منتشر شده با تاتو را ساختگی و فتوشاپ دانستند، اما وجود تصویری در خبرگزاری ایلنا، تاییدی بر واقعی بودن آن بود.

هنوز ۲۴ ساعت از مناقشات مجازی مخالفان و موافقان تصویر تاتوی ترانه علیدوستی در اینترنت نگذشته بود که این بازیگر با انتشار چند پست در صفحه توئیترش، هم اصل ماجرا را تایید کرد و هم اینکه به ارائه توضیحاتی در این مورد پرداخت.

خانم علیدوستی با نوشتن این جمله که «بله، من یک فمینیست هستم»، پستی را که حدود یکسال پیش درباره «فمینیسم» در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده بود، بازنشر کرد.

در ابتدای این متن با اشاره به اینکه «برای مخالفت با واژه‌ فمینیسم، بهتر است ابتدا معنی دقیق آن را بدانیم»، در تعریف «فمنیست» از قول کتاب «همه باید فمینیست باشیم، نوشته‌ چیماناندا انگوزی آدیچی» نوشته شده است: «شخصی که به برابری اجتماعی، سیاسی و اقتصادی هر دو جنس معتقد است».

ترانه علیدوستی در ادامه نوشته است: «اگر سوءتفاهم یا واهمه‌ای از این کلمه دارید به جای اتکا به روایت رسانه‌هایی که عمری است اخبارمان را تحریف و روند رسیدن اطلاعات به ما را مهندسی می‌کنند، از گوگل استفاده کنید؛ خودتان تحقیق کنید و اگر فمینیسم همان فرقه‌ عقده‌گشایانه‌ی مردستیز و خانمان برانداری بود که در گوش ما خواندند، باز آن را پس بزنید».

این بازیگر در ادامه با اشاره به اینکه «مبارزه با سکسیسم فقط در جهت زنان نیست»، آورده که «مبارزه با نقش‌هایی است که جای اینکه خود انتخاب‌شان کنیم جامعه و فرهنگ از پیش آن را به ما تحمیل کنند؛ فقط چون زن یا مرد هستیم».

به نوشته این بازیگر سینما، «برچسب‌هایی روی زنان و مردان هست که الزاما واقعیت ندارند؛ نیازی نیست ما این چرخه بیمار را بازتولید کنیم».

بازیگر فیلم «فروشنده» در ادامه نحوه مبارزه خود و همسرش با «سکسیسم» را این گونه توضیح داده است: «من و همسرم هر دو شاغلیم، هر دو درآمدمان را برای زندگی‌مان خرج می‌کنیم، هر دو در بزرگ کردن فرزندمان نقش برابر داریم، و هر دو بخشی از نظافت خانه را هم به عهده می‌گیریم».

خانم علیدوستی در پایان این پست اینستاگرامی نوشته است: «به این دلایل من خودم را قطعا فمینیست می‌دانم، فمینیسم معرف اتحاد و انصاف است. من فمینیستم و کاش شما هم فمینیست باشید، یا بشوید».

تاتوی دست ترانه علیدوستی که حتی در روزنامه آمریکایی «نیویورک تایمز» و خبرگزاری فرانسه هم ماجرایش بازتاب داشته، سمبلی است که از آن به نام «The woman power / قدرت زنان» نام برده می‌شود.

اما ماجراهای حاشیه‌ای نشست مطبوعاتی فیلم «فروشنده» به داستان ترانه علیدوستی و تاتوی فمینیستی‌اش ختم نشد.

در پایان مراسم برگزار شده، شهاب حسینی طی صحبتی با اشاره به اینکه جایزه‌اش را در نیمه شعبان، روز تولد امام دوازدهم شیعیان دریافت کرده است، گفت که آن‌را به «امام زمان» تقدیم می‌کند.

این تقدیم جایزه، در شبکه‌های اجتماعی و برخی سایت‌ها بازتاب‌هایی داشت و برخی کاربران این نکته را یادآوری کرده بودند که شهاب حسینی پیشتر و در جشنواره کن جایزه‌اش را به «مردم ایران» تقدیم کرده بود.

مسئله تقدیم جایزه بازیگری جشنواره کن به «امام زمان» حتی در خبرگزاری فرانسه و روزنامه فرانسوی «فیگارو» هم بازتاب داشت و در آنها به این خبر اشاره شده بود.

فیلم سینمایی «فروشنده» تاکنون تنها در جشنواره کن نمایش داشته و در ایران هنوز اکران نشده است؛ با وجود این، حواشی فراوانی در اطراف آن شکل گرفته است. از ماجرای سرمایه‌گذاری قطری‌ها در فیلم، اتهام سیاه‌نمایی و انتقاد برخی جریان‌های داخلی از موفقیت فیلم در کن تا حاشیه‌های شکل گرفته پیرامون بازیگران آن.