اخبار

رادیوفردا: شهرداری تهران ضمن انتقاد شدید از نامه قائم مقام وزارت کار، تأکید کرد که بخشنامه‌ای در مورد تفکیک جنسیتی صادر نکرده است.

محمدتقی حسینی، قائم مقام وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی، پیش از این خواستار لغو بخشنامه شهرداری تهران در مورد جدا کردن محل کار زنان و مردان شده و آن را مخالف کنوانسیون‌های بین‌المللی خوانده بود.

در پاسخ به این نامه، شهرداری تهران در جوابیه‌ای که روز جمعه منتشر شد نوشته است: «یک مسئول ارشد در وزارت کار با نامه‌نگاری ،درخواست ارسال بخشنامه‌ای که وجود خارجی هم ندارد را می‌کند و این‌گونه به عامل رسانه‌های بیگانه تبدیل می‌شود».

شهرداری تهران همچنین لزوم هماهنگی میان تکریم مقام زن و کنوانسیون‌های جهانی را «بی‌غیرتی دینی» خوانده و در عین حال تأکید کرده است: «به کارگیری مردان در برخی محدود مشاغل سخت و زمان‌بر نه تنها محروم کردن بانوان نیست، بلکه تکریم منزلت و مقام آنها ست».

رادیوفرانسه: جنگ اسرائیل و غزه و نحوه برخورد با آن، گفتمان اصلی سخنان آیت الله خامنه‌ای- رهبر جمهوری اسلامی و حسن روحانی- رئیس جمهوری اسلامی، در مراسم بزرگداشت عید فطر بود. در حالی که هر دوی آنان، اسرائیل را رژیمی متجاوز و به تعبیری «گرگ خونریز صهیونیست» و «غده ای چرکین» توصیف کرده و حمله به غزه را شدیداً محکوم کردند، اما در گفتمان آنان درباره نحوه برخورد با این پدیده، تفاوت‌های آشکاری مشهود بود.

در حالی که آیت الله خامنه ای جهان اسلام را به تأمین نیازهای « رژِم آدمکش صهیونیست» و حامیانش ( آمریکا و انگلیس) دعوت کرد، حسن روحانی در سخنان امروز خود، راهبرد جمهوری اسلامی در جهان و منطقه را به گونه دیگری ترسیم کرد.

روحانی، راهبرد جمهوری اسلامی ایران در سطح جهان را صلح و عدالت و در دنیای اسلام برادری و اتحاد و ایجاد امت واحده اسلامی خواند و تأکید کرد: «جمهوری اسلامی ایران با همه توان و امکاناتش برای ایجاد ثبات و امنیت، جلوگیری از کشتار و خونریزی و ایجاد صلح عادلانه در منطقه، تلاش می‌کند.»

به رغم آیت الله خامنه ای که در سخنان خود از واژه های «مقابله»، «معارضه»، «تسلیحات» و … سخن راند؛ گفتار روحانی در بطن خود، با واژه‌های «مجامع و سازمان‌های بین‌المللی»، «محاکم و داوری‌های بین‌المللی»، «صلح وعدالت»، «ثبات و امنیت»، «جلوگیری از کشتار و خونریزی» و «ایجاد صلح عادلانه در منطقه» و… همراه بود.

هرچند که هر دوی آنان خواستار «وحدت جهان اسلام» شدند، اما در نگاه آیت الله خامنه ای، این وحدت برای مقابله و رویارویی مستقیم با اسرائیل و با بکارگیری تسلیحات به معنا میرسد؛ در حالی که در نگرش حسن روحانی «وحدت جهان اسلام» ابزار بسیار پر قدرت حقوقی است که میتواند بر اسرائیل و حامیانش فشار آورد که از کشتار و خونریزی فاصله گرفته وبه ایجاد یک صلح عادلانه در فلسطین گردن نهند.

***

در باره این موضوع گفتگویی انجام داده‌ایم با محسن سازگارا، مدیر بنیاد مطالعات ایران معاصر در واشنگتن.

برای شنیدن این گفتگو به فایل صوتی رجوع کنید.

رادیوفردا: سرلشکر یحیی رحیم صفوی، مشاور عالی و دستیار نظامی رهبر ایران، با اشاره به نقش اکبر هاشمی رفسنجانی در پذیرش قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل، وی را متهم کرد که می‌خواسته بعد از آیت الله خمینی قدرت را در دست داشته باشد و کشور را داره کند.

این فرمانده پیشین سپاه پاسداران در گفت‌وگو با نشریه «رمز عبور» که سایت‌های نزدیک به اصولگرایان تندرو آن را بازنشر کرده‌اند، گفته است: «آقای هاشمی به فکر قدرت بعد از امام بود و می‌خواست بعد از امام کشور را اداره کند. لذا می‌خواست قدرت را در دست داشته باشد و شاید پیش خود فکر می‌کرد در این جنگ نباید همه چیز از بین برود».

وی با اشاره به نقش اکبر هاشمی رفسنجانی در پایان دادن به جنگ ایران و عراق افزود: «برای حفظ قدرت خود و ادامه حکومت خودش بود که نمی‌خواست همه منابع کشور از بین برود».

آقای صفوی همچنین تایید کرد بین اکبر هاشمی رفسنجانی که از سوی آیت‌الله خمینی به عنوان فرمانده جنگ منصوب شده بوده و فرماندهان نظامی در رابطه با تداوم جنگ اختلاف نظر وجود داشته است.

برخی دیگر از فرماندهان سپاه در سال‌های گذشته بار‌ها از نقش هاشمی رفسنجانی در پایان دادن به جنگ ایران و عراق انتقاد کرده بودند.

در هفتم مهر سال ۱۳۸۵ و در پی سخنان محسن رضایی، فرمانده سپاه در دوران جنگ، آقای رفسنجانی متن کامل نامه آیت‌الله خمینی درباره پایان جنگ را منتشر کرد.

بر اساس نامه رهبر وقت جمهوری اسلامی ایران، محسن رضایی در نامه‌ای که به وی نوشته بود، پیروزی در جنگ به مدت پنج سال را غیرممکن دانسته بود. وی همچنین خواستار دسترسی به سلاح‌های پیشرفته از جمله تسلیحات اتمی برای مقابله با عراق شده بود.

آقای رحیم صفوی با بیان اینکه مخالف نوشتن این نامه بوده است اظهار داشت: «آقای رضایی و شمخانی در بیمارستان امام حسین در کرمانشاه، نامه‌ای را به اسم آقای هاشمی رفسنجانی تنظیم کردند که این نامه را ایشــان به امام بدهند. در این نامه، نیازمندی‌های عملیاتی را ذکر کرده‌اند».

وی با اشاره به یکی از اظهارات هاشمی رفسنجانی در سال‌های ۱۳۶۲ گفت: «ایشان می‌گفت، شما این عملیات را با موفقیت انجام دهید و دیگر به خانه‌هایتان بروید؛ ما جنگ را به روش سیاسی تمام می‌کنیم».

این فرمانده پیشین سپاه با بیان اینکه ارتش هیچ عملیات بزرگی در جنگ ایران و عراق را نتوانست به پیروزی برساند، فرماندهان نظامی ارتش را متهم کرد که هیچ استراتژی و دیدگاهی نداشتند.

یحیی رحیم صفوی گفت که در سال ۱۳۶۵ کل درآمد ارزی ایران هفت میلیارد دلار بود و در آن سال، ایران نمی‌توانسته که روزانه بیشتر از یک میلیون بشکه نفت صادر کند.

وی اضافه کرد: «از سال ۱۳۶۵ به بعد، فشار اقتصادی روی ایران شروع شد. در آن سال عراقی‌ها کشتی‌های ما را در خارک هدف قرار می‌دادند. یکی از مسئولان می‌گفت که مردم دیگر استقبالی از شرکت در جنگ نمی‌کنند و اعزام نیرو به جبهه‌های جنگ کم شده بود».

وی ضمن انتقاد از «ضعف دیپلماسی ایران در دوران جنگ» افزود: «بر عکس عراقی‌ها که خیلی در دیپلماسی‌شان فعال بودند، ما تجربه سیاسی نداشتیم».

به نظر می‌رسد که حمله وی به علی اکبر ولایتی، مشاور بین‌الملل آیت‌الله علی خامنه‌ای، باشد که در بخش عمده‌ای از دوران جنگ هشت ساله ایران و عراق، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی بود.

این فرمانده سابق سپاه همچنین از تغییر استراتژی جنگی ایران در سال‌های پایانی جنگ و جایگزین کردن عملیات‌های نظامی در غرب کشور به جای جنوب انتقاد کرد.

وی گفت: «حتی به سلیمانیه هم نرسیدیم. هر چند که اگر به سلیمانیه هم می‌رسیدیم، ارزش نداشت. یعنی اگر ما یک کیلومتر در شلمچه پیشروی می‌کردیم، ارزش آن برابر بود با پیشروی۱۰ یا ۲۰ کیلومتری در شمال عراق».

پیش از این نیز برخی از فرماندهان سپاه در مصاحبه‌های خود اعلام کرده بودند که پس از به نتیجه نرسیدن عملیات‌ها در جنوب، ایران جنگ را در شمال‌غرب دنبال کرد.

این بخش از سخنان آقای رحیم صفوی می‌تواند انتقادی از عملکرد و سیاست‌های جنگی محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه، باشد. آقای رضایی در حال حاضر دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام است.

محمد نوری‌زاد: یک: دیروز به دیدن آقای جعفر پناهی رفتم. هنرمندی که به ضربِ طنز ترین حکم قضاییِ کشور، باید عمر باقی مانده اش را به تماشا بنشیند و فیلمی نسازد و فیلمنامه ای ننویسد. چندی پیش تولدش بود. به همین بهانه رفتم دیدنش. می گفت: وقتی در مسابقات جهانی فوتبال، سرود برزیل یا آرژانتین پخش می شد، می دیدم این بازیکنان با چه ولع و غروری کلمه به کلمه ی سرود ملی شان را می بلعیدند و با آن همراهی می کردند. وحال آنکه کلمه به کلمه ی سرود ملیِ ما ربطی به ملت ما ندارد و کاملاً اسلامی و شیعی است و بدیهی است بازیکنان ما یکی بخواند و یکی نخواند و آن که می خواند، احساس چندانی نسبت به آن نداشته باشد.

به وی گفتم: بله، این یک واقعیت بسیار آزاردهنده است که یک بلوچ یک عرب یک کرد یک ترکِ آذری یک ترکمن کمترین قرابتی با سرود ملی ما در خود احساس نمی کند. چرا؟ چون در این سرود سخن از یک نظام و یک باوری است که امروزه به ضرب دگنگ بر سرِ پاست. گفتم: شما حالا بیا به سرودی که مرحوم بنان می خواند توجه کن: ای ایران ای مرز پر گهر، ای خاکت سرچشمه ی هنر…. در این سرود هیچ دکانی برای هیچ احدی وا نشده است. کلمه به کلمه ی این سرود از ایران است و به ایران باز می گردد. آقای پناهی گفت: با این استعدادی که کشور ما برای تفرقه و تجزیه دارد و آقایان در این سالها با رفتارشان خوب بر تنور همین تفرقه و تجزیه هیزم انداخته اند، ترمیم سرود ملیِ کشورمان بشدت ضروری می نماید.

دو: دیشب در جایی بودم شلوغ. در کنار دوستی نشستم که سالم و خردمند و منصف است و از اصلاح طلبان. از وی پرسیدم: با این فرصتی که پدید آمده آیا برای شخص شما کاری موقعیتی مسئولیتی فراهم آمده یا نه؟ گفت: چرا آمده بود. قرار شد در یک وزارتخانه با توجه به تخصصی که دارم مسئولیتی بپذیرم. رییس جمهور حکم هم زد. اما جماعتی از اصول گرایانِ مدعیِ آن وزارتخانه قشقرقی بپا کردند که اگر فلانی پایش به این وزارتخانه برسد ما فلان می کینم و بهمان. گفت: آنچنان سمبه هایشان پر بود که آقای روحانی پای پس کشید و به اسم کسی دیگر حکم زد آن وزارتخانه را.

این دوست اصلاح طلب، از فضای آشفته ی وزارت علوم نیز گفت. این که: وزیر علوم این روزها اختیارات چندانی ندارد. جناب بیت رهبری آمده و اغلب اختیارات حساس و محوریِ وزارت علوم را گرفته و داده به شورای عالی انقلاب فرهنگی. مثلاً جذب و حذف استادان و اعضای هیأت علمی دانشگاهها نه در اختیار وزارت علوم که در اختیار شورای عالی انقلاب فرهنگی است. یعنی وزیر باید برود آنجا بنشیند و خبردار شود که چه کسانی می آیند و چه کسانی باید بروند. بی آنکه در این رفت و آمدها اصلی به اسم توان علمی و شایستگی های دانشگاهی دیده شود.

دوست ما از امام جمعه ی اهواز گفت. این که: این امام جمعه رفته از همین شورای عالی انقلاب فرهنگی، مجوز تأسیس دانشگاه گرفته با یازده شعبه. دانشگاهی که مرکزیتش در اهواز است و در یازده شهر دیگر شعبه دارد. به وی گفتم: من این امام جمعه ی کریه المنظر و کریه الفکر را نیک می شناسم و در سفر به خوزستان با گوشه هایی از کراماتش آشنا شدم. این امام جمعه یک بخور بخورهایی راه انداخته و یک عبدِ ذلیل هایی در اطراف خود آراسته که جمعی از مردم خوزستان از وی با عنوان ” شاه خوزستان” اسم می برند. این امام جمعه در کنار امام جمعه ی تبریز و آدمهایی چون علم الهدی و سید احمد خاتمی و دیگرانی چون حائری شیرازی و نعیم آبادیِ بندرعباس، یک ارکستر سمفونیکِ ولایتمدارانه ای بپا کرده اند که تنها مخاطبش شاید خود جناب رهبر باشد. بی آنکه رهبر بدان این جماعت چه پوستی از تنِ اعتبار وی کنده اند و می کنند. فصل مشترک همه ی اینان، جهالت و قلچماقیِ ولایی است. دولت روحانی با همه ی هیاهویش، اجازه ی این ندارد که هیچ استانداری و هیچ فرمانداری و هیچ مدیرکل و هیچ مسئولی را بی اجازه ی این قلچماقانِ بی بُنیه بکار گیرد.

دوست ما که به سران اصلاح طلب نزدیک است، از آقای سید محمد خاتمی گفت. که خیال داشت دانشگاهی راه بیندازد. گفت: همه ی ما را جمع کرد و در این خصوص از ما مشورت خواست. متفقاً به وی گفتیم اوضاع بلبشوی کشور نه به گونه ای است که شما را فرصتی برای این فکر خوب پدید آورد. به آقای خاتمی گفتیم: حتی اگر آقای روحانی با همه ی قدرتش پای پیش بگذارد، برادران اجازه نخواهند داد شما صاحب دانشگاه شوید. به دوست اصلاح طلب خود گفتم: آقای خاتمی یک چیزکِ مختصری اگر با خود داشت اکنون نه صاحب دانشگاه که جانشین بلافصل خود رهبر بود. چه؟ مختصری ولایتمداری. از همان ملاتی که عربده کشانِ پوک مغزی چون سید احمد خاتمی را از هرکجای گمگشتگی بر می کشد و بر مسند اختیار و نعره های فقیهانه می نشاند.

سه: چون سخن از اصلاح طلبی و اصلاح طلبان شد، می گویم: من – محمد نوری زاد – گرچه به اصلاح امور در هر مقطع از حیات فردی و اجتماعی باور دارم، اما نه اصولگرا هستم و نه اصلاح طلب و نه عضو و هوادار هیچ دار و دسته ی حکومتی. من باوری یافته ام که با همان به آسمان شخصیِ خود صعود می کنم. و آن: انسانیت طلبی است. بله، من انسان طلب یا انسانیت طلبم. در این باور، شما هرگز در محدوده ی تشکیلاتِ محدود خود در جا نمی زنید. یک اصلاح طلب، با همه ی تفاوت هایی که با اصولگرایان منجمد دارد، مثلاً هرگز نمی تواند به خانه ی یک بهایی برود و از خوردنی های آنان بخورد و با آنان غمگساری کند بخاطر جفاهایی که بر سرشان فرو ریخته در این سالهای اسلامی.

یک اصلاح طلب هرگز نمی تواند بگوید: یک سنیِ فهیم کردستانی چرا نباید وزیر شود؟ و یا نمی تواند برای سنیان در تهران یک مسجد بخواهد. یک اصلاح طلب نمی تواند در محفل شاد جوانانی شرکت کند که مستانه پایکوبی می کنند و خوش اند و البته نگران از فرو باریدنِ برادران از درو دیوار. چرا؟ چون تلقی های اسلامی و شیعی و حکومتی، زنجیری اند که شما را از رفتن و رهایی باز می دارند. به این رسیده ام که: انسان طلب اگر باشی، همه ی خوبی ها را از هر تیره و طایفه و از هرکجا که باشد از خود می دانی و تأییدش می کنی، و همه ی بدی ها را از هر تیره و طایفه و از هرکجا که باشد از خود و از جامعه ی اطراف خود دوری می کنی. و این همان اکسیری است که در آینده ای حتمی، تمامی عرصه های بشری را در اختیار خواهد گرفت بی تردید.

محمد نوری زاد
پنجم مرداد نود و سه – تهران

دیگربان: حسن روحانی از کسانی که علیه شعار «نه غزه٬ نه لبنان» موضع‌گیری کرده و به آن پاسخ داده‌اند٬ قدردانی کرد.

پیام قدردانی آقای روحانی را حسام‌الدین آشنا٬ مشاور فرهنگی وی شامگاه چهارشنبه (اول امرداد) در جریان یک سخنرانی در سالن «مهر» حوزه هنری ابلاغ کرده است.

آشنا در این جلسه گفته «من در اینجا پیام قدردانی و تشکر رئیس جمهور از تمام کسانی که علیه شعار نه غزه نه لبنان پاسخ دادند را اعلام می‌کنم.»

شعار «نه غزه٬ نه لبنان٬ جانم فدای ایران» برای نخستین بار از سوی گروهی از معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ در خیابان‌ها سر داده شد.

با آغاز دوره تازه بحران در غزه٬ محافظه‌کاران تندرو حملات به اصلاح‌طلبان و معترضان به نتیجه انتخابات سال ۸۸ به خاطر سر دادن چنین شعاری را از سر گرفته‌اند.

هادی خامنه‌ای٬ عضو جامعه روحانیون مبارز هم گفته اصلاح‌طلبان هرگز چنین شعاری سر نداده بودند.

این شعار در آن زمان به منظور اعتراض به هزینه‌های جمهوری اسلامی در سایر کشورها و نیز تشبیه وضعیت ایران به غزه و سرکوب اعتراض‌های خیابانی سر داده شده بود.

سال ۱۳۸۸ نیرو‌های نظامی و امنیتی معترضان به نتیجه انتخابات را به شدت سرکوب کردند که منجر به مرگ ده‌ها نفر شد.

دیگربان: محمدباقر قالیباف٬ شهردار تهران با دفاع از تفکیک جنسیتی در مجموعه تحت مدیریتش گفته ما «غیرت دینی» داریم و نباید اجازه دهیم زنان در ادارات بیش از همسر خود با «نامحرمان» معاشرت و تماس داشته باشند.

آقای قالیباف این اظهارات را در سخنان پیش از خطبه نماز جمعه ۲۷ تیرماه شهر تهران بیان کرده است.

شورای معاونان شهرداری تهران ۲۷ اردیبهشت‌ با صدور صورتجلسه‌ای به کار گیری زنان در پست‌های مسئول‌ دفتر، منشی و تایپیست را در شهرداری ممنوع کرده است.

جداسازی اتاق‌های زنان و مردان در ادارات شهرداری نیز از جمله برنامه‌های در دست اجرای شهرداری تهران اعلام شده است.

قالیباف با دفاع از این اقدام گفته معاشرت بیشتر زنان با نامحرمان نسبت به همسر و فرزندان «کانون خانواده را تحت تاثیر منفی قرار می‌دهد.»

وی ادامه داده «غیرت ما کجا رفته است؟ حالا بی‌بی‌سی هرچقدر می‌خواهد حرف بزند.»

قالیباف افزوده زمانی که شهرداری تهران می‌خواست «پارک بانوان» راه‌اندازی کند نیز عده‌ای از همین دست «حرف‌های احمقانه» می‌زدند.

به گفته شهردار تهران بعد از «استقبال» زنان از این پارک‌ها «رسانه‌های خارجی و ایادی داخلی آن‌ها خفه خون گرفتند و دیگر حرف نزدند.»

این اظهارات محمدباقر قالیباف از زمان کناره‌گیری وی از فرماندهی پلیس کم‌سابقه بوده است.

قالیباف که از سال ۱۳۸۴ تلاش‌ها برای ریاست بر قوه مجریه را آغاز کرده در برنامه‌های تبلیغاتی‌اش سعی می‌کرد به طور مستقیم درباره محدودیت‌های اعمال شده علیه زنان موضع‌‌گیری مستقیمی نکند.

رادیوفردا: با تصویب جدید مجلس شورای اسلامی، از این پس هر کس بخواهد در ایران رسماً حزبی تاسیس کند یا عضو احزاب قانونی شود، باید به «ولایت مطلقه فقیه» التزام عملی داشته باشد.

به گزارش خبرگزاری مجلس شورای اسلامی، براساس تصمیم روز دوشنبه ۲۳ تیر مجلس، «التزام عملی به ولایت فقیه» و عدم سوء‌پیشینه کیفری شرط عضویت در احزاب است.

نمایندگان مجلس ایران در جریان بررسی طرح چگونگی فعالیت احزاب و گروه‌های سیاسی شرایط متقاضیان تاسیس حزب و عضویت در آن را تعیین کردند.

در خبرهای مجلس شورای اسلامی اما، جزئیاتی درباره نحوه تشخیص «التزام عملی به ولایت فقیه» درج نشده‌است.

در نشست علنی روز دوشنبه و در ادامه بررسی طرح نحوه فعالیت احزاب و گروه‌های سیاسی شرایط متقاضیان تاسیس حزب و عضویت بدین گونه تعیین شد: «اعتقاد و التزام عملی به قانون اساسی و ولایت مطلقه فقیه، داشتن تابعیت ایرانی، داشتن حداقل مدرک کارشناسی یا معادل آن و نداشتن سوء پیشینه کیفری موثر.»

این بند از طرح نحوه فعالیت احزاب با ۱۶۰ رای موافق و ۱۰ رای مخالف به تصویب رسید.

همچنین نمایندگان مجلس با پیشنهادی مبنی بر حذف نداشتن سوءپیشینه کیفری موثر سایر اعضای حزب موافقت نکردند.

بند مربوط به التزام عملی به ولایت فقیه در آیین‌نامه اجرایی تاسیس احزاب بندی جدید است و تاکنون در کنار برخی شروط دیگر تنها التزام به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در این آیین‌نامه ذکر شده‌بود.

یدالله طاهرنژاد، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی، روز دوشنبه در گفت‌وگو با ایرنا، درباره طرح نحوه فعالیت احزاب در مجلس گفت: «جهت‌گیری مجلس در ارایه طرح و تعجیل در طرح زودهنگام در صحن علنی مجلس و مجموعه بندهایی که در این طرح آمده است به نوعی بیانگر حرکت انقباضی مجلس در راستای فعالیت سیاسی مردم و محدود کردن آن است.»

عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی در ادامه به بندهایی از این طرح اشاره کرد و گفت: «مواردی مانند انگشت‌نگاری و ارایه گواهی نداشتن سوءپیشینه اعضای احزاب همچنین تصمیم گیری کمیسیون ماده ۱۰ احزاب درباره انحلال احزاب و التزام عملی به ولایت فقیه با توجه به اینکه احصا آن کار آسانی نیست رویکرد تحدیدی دارد.»

حق فعالیت احزاب منوط به دریافت پروانه فعالیت نهایی شد

در همین حال در ادامه بررسی ماده ۳ این طرح، مجلس شورای اسلامی مصوب کرد که حق فعالیت احزاب هم‌چنین منوط به دریافت پروانه فعالیت نهایی می‌شود.

در تبصره یک این ماده، نمایندگان، هیئت موسس را موظف کردند در ۶ ماه از تاریخ صدور مجوز اولیه نسبت به تشکیل مجمع عمومی موسس برای تصویب مرام‌نامه و اساسنامه اقدام کنند، در غیر این صورت مجوز اولیه تاسیس باطل می‌شود.

نمایندگان در تبصره ۳ این ماده مصوب کردند تا زمانی که احزاب پروانه فعالیت نهایی را دریافت نکرده باشند، حق فعالیت حزبی ندارند.

پس از انقلاب ۱۳۵۷ جز دوره کوتاه دو ساله که فعالیت اغلب احزاب در ایران به جز هواداران نظام پادشاهی آزاد بود، همواره احزاب منتقد و مخالف ارکان نظام جمهوری اسلامی به ویژه منتقد به ولایت فقیه در تنگنا به سر برده و اغلب آنان از فعالیت آزاد در ایران منع شدند و اعضای آنان با تعقیب قضایی به زندان افتادند.

این در شرایطی است که از میانه‌های دهه ۷۰ و به دنبال روی کار آمدن دولت محمد خاتمی فعالیت احزاب در چارچوب قانون اساسی ایران تا حدودی آزادتر شد، اما همچنان برخی نهادها از جمله قوه قضائیه یا سپاه پاسداران از فعالیت آزادانه حزب‌های منتقد درون نظام جمهوری اسلامی نیز جلوگیری می‌کردند.

تا اینکه پس از اعتراض‌های گسترده سال ۸۸ در واکنش به نتیجه انتخابات بحث‌برانگیز ریاست جمهوری آن سال، برخی از حزب‌های منتقد درون نظام همچون جبهه مشارکت ایران و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نیز از فعالیت منع شدند.

بی‌بی‌سی: مشخص نیست که درخواست هیات ایرانی، با دلایل صرفا مذهبی صورت گرفته، یا اقدامی ناگزیر برای رایزنی بیشتر با تهران در خصوص اختلافات ایجاد شده در مسیر مذاکرات هسته‌ای است

یکی از اعضای تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران خبر تلویزیون دولتی این کشور را مبنی بر درخواست این هیات برای توقف مذاکرات هسته ای در شب های قدر تکذیب کرد و گفت هیات ایرانی چنین درخواستی را در مذاکرات وین ۶ مطرح نکرده است.

این عضو تیم مذاکره کننده ایران به خبرگزاری ایرنا گفت تیم مذاکره کننده هسته‌ای “در شرایط دشوار و در ایام و مناسبت های مختلف” ماموریت خود را پیگیری کرده و “در ایام و لیالی پربرکت قدر” نیز برای یافتن “راه حلی پایدار” مذاکرات را پیگیری خواهد کرد.

او اضافه کرد مراسم احیای شبهای قدر “هیچگونه تعارضی با زمان تشکیل جلسات سیاسی، فنی و کارشناسی هیات ندارد.”

بخش خبری ساعت ۲۱ شبکه یک تلویزیون سراسری ایران دیشب (یکشنبه ۲۲ تیر، ۱۳ ژوئیه) اعلام کرده بود هیات مذاکره کننده ایرانی خواستار توقف موقت گفتگوهای هسته ای به مناسبت “شب های قدر” شده است.

مراسم شب های قدر امسال، در شب های ۲۶، ۲۸ و ۳۰ تیر ماه (۱۹، ۲۱ و ۲۳ ماه رمضان) برگزار خواهد شد.
مذاکره ظریف و کری

محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، روز یکشنبه در وین محل برگزاری ششمین دور مذاکرات هسته‌ای ایران با اعضای گروه ۱+۵ و جان کری، همتای آمریکایی‌اش دیدار کرد.

وزیر خارجه ایران در پایان گفتگوها به خبرنگاران گفت هدف این گفتگوها یافتن “راه‌حلی مبتکرانه” برای رفع موانع و “کاهش اختلافات” بوده است:

“هدفی که ما در برنامه مشترک اقدام ژنو تعیین کردیم کاملا مشخص است و آن اینکه برنامه هسته ای ایران باید ادامه پیدا کند و نگرانی ها درمورد هرگونه احتمال سوء استفاده از این برنامه نیز رفع شود.”

“در آخرین ملاقات ما سعی کردیم راه‌های جدیدی را در نظر بگیریم اما هنوز نتوانسته‌ایم به توافقی دست پیدا کنیم” اما همه طرف‌ها علاقه‌مند به دنبال کردن “راه‌های جدید” هستند:

“ما تا حدودی پیشرفت کردیم. فردا (۱۴ ژوییه)‌ به گفتگوها با جان کری ادامه خواهیم داد. تیم ما آماده کار با قدم های سریع در هفت روز باقی مانده برای رسیدن به توافقی است که همه ما آرزویش را داریم.”

وزیر خارجه ایران تاکید کرد دو طرف هفته دشواری پیش رو دارند و باید به جای تعیین خط قرمزها برای توافق بکوشند.

آقای ظریف روز یکشنبه همچنین در توییتر خود نوشت: “می‌توانیم تا یکشنبه آینده همین موقع تاریخ‌ساز شویم. اعتماد مسیری دوطرفه است. برای رسیدن به توافق، نگرانی همه طرف‌ها باید لحاظ شود.”

آقای کری روز یکشنبه، ۲۲ تیر در بدو ورود به وین از وجود ‘شکاف عمیق’ در گفت‌وگوهای ایران و ۱+۵ خبرداده بود.

او به خبرنگاران گفت: “ما اختلاف‌های بسیار عمیقی داریم. باید ببینیم آیا می‌توانیم پیشرفتی داشته باشیم… آنچه برای ما حیاتی است این است که مطمئن شویم ایران به سلاح هسته‌ای دست پیدا نخواهد کرد و برنامه اتمی‌شان صلح‌آمیز خواهد بود.”

وزیر امور خارجه ایران پیش از دیدار با همتای آمریکایی‌اش با وزرای امور خارجه بریتانیا، فرانسه و آلمان دیدار کرده بود.

این دیدار با حضور کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و با هدف حل اختلاف‌های موجود برای رسیدن به توافق نهایی در پرونده هسته‌ای ایران صورت گرفت.

عکس‌های منتشرشده از این جلسه نشان می‌دهد که حسین فریدون، دستیار ویژه و برادر رئیس جمهور ایران و مشاور وزیر امور خارجه هم در این جلسه حضور داشته است.

به گفته یکی از اعضای تیم مذاکره کننده ایران آقای فریدون به درخواست آقای ظریف به وین سفر کرده تا “گزارش تفضیلی” این دور از مذاکرات را به اطلاع حسن روحانی برساند چون با توجه به فشردگی مذاکرات، آقای ظریف امکان سفر به تهران و ارائه گزارش به رییس جمهوری را نداشته است.

اما به نوشته روزنامه جمهوری اسلامی سفر آقای فریدون نشان دهنده “پيچيدگی” مذاكرات است و او حامل راهكارهایی است كه رییس جمهور ایران برای رفع موانع در نظر گرفته است.

وزرای خارجه فرانسه و آلمان بعد از این نشست وین را ترک کردند اما جان کری برای مذاکرات بیشتر در وین مانده است.

لوران فابیوس، وزیر امور خارجه فرانسه این دیدار را ‘مفید’ خواند اما گفت که هنوز توافقی حاصل نشده است.

فرانک والتر اشتاین‌مایر، وزیر امور خارجه آلمان هم گفت اکنون “توپ در زمین ایران است” و افزود ایران باید درباره انتخاب مسیر همکاری با جامعه بین‌الملل تصمیم‌گیری کند.

در همین حال کمیته روابط خارجی پارلمان بریتانیا گفته است باید به حسن روحانی رییس جمهور ایران اعتماد کرد چون او متعهد به رسیدن به توافقی در مورد برنامه هسته‌ای ایران است.

با این حال این کمیته تاکید کرد قضاوت در مورد آقای روحانی باید بر مبنای عملکرد او باشد نه صرفا بر اساس گفته‌ها.

دور ششم مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای ۱+۵ از روز ۲ ژوئیه (۱۱ تیر) آغاز شده و انتظار می‌رود دست کم تا ۲۰ ژوئیه، مهلت تعیین‌شده در نشست ژنو برای رسیدن به توافق جامع هسته‌ای ادامه داشته باشد.

وزیران خارجه چین و روسیه در این گفت‌وگوها شرکت نخواهند کرد. چین خواهان انعطاف‌پذیری طرفین در این مذاکرات شده است.

چهار وزیر خارجه کشورهای غربی گروه ۱+۵ در حالی به وین آمدند که پیشتر دیپلمات‌ها از ادامه اختلاف بر سر مسائل اصلی خبر داده بودند.
اختلاف ‘در همه موارد مهم’

عباس عراقچی، مذاکره‌کننده ارشد ایران در وین به شبکه العالم گفته است که تقریبا در همه موضوعات مهم اختلاف نظر وجود دارد و دو طرف نتوانسته‌اند در ‘هیچ موضوعی’ اختلاف را کم کنند.

آقای عراقچی ابراز امیدواری کرده که این اختلافات کاهش پیدا کند، اما گفته نمی‌توان به صورت قطع گفت که نتیجه‌ای حاصل خواهد شد.

واحد مرکزی خبر هم از آقای عراقچی نقل کرده است که در صورت نرسیدن به توافق تا مهلت تعیین‌شده “تمایل چندانی به تمدید شش ماهه دوم نیست”.

آقای عراقچی گفته که گزینه‌های مورد اختلاف مشخص شده و بحث‌ها برای تصمیم‌گیران سیاسی آماده شده است.

او سفر وزرای خارجه کشورهای ۱+۵ به وین را در همین راستا ارزیابی کرده و گفته که اگر با حضور آنها توافقی حاصل شود، “دوباره از روز دوشنبه دو طرف به جلسات فشرده خود در سطح سیاسی باز خواهند گشت تا این توافقات در سطح بالا در قالب متن توافق نگارش شود”.

هر چند آقای عراقچی گفته است که مذاکره شش‌جانبه یا رسمی با حضور وزرای خارجه در وین برگزار نخواهد شد و دیدارها به صورت دوجانبه خواهد بود.

پیشتر مقام‌های آمریکایی موضع ایران در مذاکرات هسته‌ای وین را “نامناسب” و “غیرعملی” توصیف کرده و از شکاف عمیق بین مواضع ایران و گروه ۱+۵ خبر داده بودند.

یک مقام آمریکایی که خواسته نامش فاش نشود با تایید اختلاف عمیق با هیات ایرانی به خبرگزاری رویترز گفت: “مواضع ما در برخی موضوعات از جمله غنی‌سازی اورانیوم فاصله زیادی دارد.”

هفته گذشته آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر ایران هم از وجود اختلاف جدی میان ایران و غربی‌ها بر سر میزان ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم خبر داده بود.

خودنویس: ظریف که سخنوری چیره‌دست است، باز با اظهارات غیرواقعی و فرار از پاسخ‌های صریح، حقایق را پوشاند. آیا آقای وزیر کماکان و مانند سابق که می‌گفت سخنانش را خودش هم «قبول نداشته»، به قلب حقیقت ادامه می‌دهد؟

محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی روز یک‌شنبه سیزدهم جولای (۲۲ تیر) طی مصاحبه‌ای با برنامه Meet the Press شبکه ان‌بی‌سی، به سوالات دیوید گرگوری درباره موضوعات متعددی، از تحریم‌ها و برنامه هسته‌ای گرفته تا موضوعات عراق، سوریه و فلسطین پاسخ گفت .

ظریف در این مصاحبه فیلترینگ و سانسور اینترنت در ایران را «خواست جمعیتی بزرگ از مردم» خوانده که به گفته او محافظه‌کار هستند. وی گفته است: «ما یک جامعه تکثرگرا هستیم که در آن عقاید مختلفی داریم و دیدگاه های متنوع، و یک جمعیت بسیار بزرگ محافظه‌کار داریم که مخالف ابتذال هستند، مخالف برخی پیام‌های غیراخلاقی، فحشا و… که اینترنت برای گسترش آن‌ها مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد. این تنها استفاده ای نیست که از اینترنت می شود، اما یک گروه، یک بخش از مردم ما به اینترنت در پرتو این امر نگاه می کند، و انتظار دارد که فرزندان آن‌ها در برابر این بی‌حرمتی‌ها و در برابر پورنوگرافی و فحشا و سایر موارد ابتذال مورد حمایت قرار گیرند».

وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی که احتمالا به خوبی می‌داند «جمعیت بسیار بزرگ»، ترکیبی اغراق‌آمیز برای اعلام میزان موافقان فیلترینگ در بین مردم ایران است، اندکی بعد با ذکر این‌که «راهی برای تخمین درصد این جمعیت وجود ندارد» (که البته با یک نظرسنجی علمی ساده می‌توان به‌راحتی این درصد را به‌دست آورد)، می‌افزاید: «واقعیت این است که ما باید به دیدگاه های آن بخش بسیار بزرگ جمعیت که حتی ممکن است اکثریت باشند نیز احترام بگذاریم».

ظریف که در برابر این پرسش مصاحبه‌گر قرار گرفته که چگونه او از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کند اما این شبکه‌ها برای مردم فیلتر هستند، می‌گوید «من نمی‌توانم دیدگاه خود را بر بقیه مردم تحمیل نمایم». وی اما ذکر نمی‌کند که هم‌زمان در ایران هشت جوان فعال در فیس‌بوک مجموعا به ۱۲۷ سال زندان محکوم شدند.

آقای وزیر درباره اعدام‌ها نیز مغلطه می‌کند. وی بدون این‌که حتی به اشاره مصاحبه‌گر درباره مجازات سنگین همجنس‌گرایی پاسخ گوید، با مخفی کردن اعدام زندانیان سیاسی و امنیتی در دولت روحانی مانند حبیب‌الله گلپری‌پور، شیرکو معارفی و ۱۶ زندانی بلوچ که به اتهام ارتباط با جیش‌العدل به دار آویخته شدند، اعدامیان را تنها متهمان قاچاق مواد مخدر می‌نامد. وی اروپایی‌ها را متهم می‌کند که «مانع فروش رادارهای لازم برای شناسایی قاچاقچیان انسان و قاچاقچیان موادمخدر به ایران می‌شوند تا مواد مخدر به ایران وارد شود». وزیر دولت اعتدال البته به خوبی از سابقه سوء جمهوری اسلامی در استفاده از ابزارهای پیشرفته مخابراتی شرکت‌های اروپایی مانند نوکیا و زیمنس برای ردگیری و کنترل تلفن مخالفان باخبر است.

محمدجواد ظریف درباره غزه نیز خلط مبحث می‌کند. وی وقتی در برابر سوال مصاحبه‌گر مبنی بر این قرار می‌گیرد که «آیا شما حماس را محکوم می‌کنید؟»، به طور اخص گروه حماس را با «مردم فلسطین» یکی انگاشته و می‌گوید «ما مردمی را که از خودشان دفاع می‌کنند، محکوم نمی‌کنیم».

وی همان‌گونه که از پاسخ‌گویی به سوالی درباره فروش اسلحه به حماس از سوی ایران طفره می‌رود، سوال دیوید گرگوری درباره چرایی حمایت از اسد با وجود کشتار ۱۷۰ هزار نفر از مردم را با سوالی دیگر جواب می‌دهد که «چرا ایالات متحده به حمایت از گروه‌هایی همچون داعش که دارد منطقه ما را به هم می ریزد حمایت می‌کند؟». ظریف در برابر تعجب مجری از ادعای حمایت آمریکا از داعش، این‌بار داعش را با مخالفان اسد یکی می‌کند و می‌گوید: «آمریکا از کسانی حمایت می‌کند که در صدد نابودی سوریه هستند». او در ادامه مدعی می‌شود که ایران از هیچ فرد یا گروهی خاص در سوریه حمایت نمی‌کند.

عراق نیز سوژه جواب‌های دوپهلوی آقای وزیر است. وی می‌گوید که حکومت ایران تابع انتخاب مردم عراق است و با ذکر این که درباره رفتن و ماندن مالکی، مردم عراق باید تصمیم بگیرند، مدعی می‌شود که ایران از گروهی خاص در این کشور حمایت نمی‌کند.

بالطبع در گرماگرم مذاکرات جاری میان جمهوری اسلامی و گروه ۱+۵، موضوع هسته‌ای و تحریم‌ها علیه ایران نیز یکی از بخش‌های پر رنگ مصاحبه اخیر را تشکیل دادند.  وی در این باره گفته است: «برای ۳۵ سال، ایالات متحده به طرق مختلف ایران را مورد تحریم قرار داده است. این تحریم‌ها واقعا یک حس بی‌عدالتی در مردم ایران ایجاد کرده است. همان‌طور که به شما گفتم، اگر یک بیمار سرطانی در ایران نتواند با پول خود دارو خریداری نماید به دلیل اینکه بانک‌ها از دریافت پول ایران خودداری می‌کنند تا وی بتواند دارو را از خارج  ایران تهیه نماید، آنگاه آنان آمریکا را مقصر خواهند دانست، چرا که می‌بینند که دولت خودشان نهایت تلاش خود را برای یافتن راه حل به خرج داده است».

همان‌طور که پیش‌تر در خودنویس اشاره کردیم، مساله کمبود دارو در ایران به اعتراف مسوولین جمهوری اسلامی از فاطمه هاشمی رییس بنیاد بیماری‌های خاص تا مرضیه وحید دستجردی وزیر سابق بهداشت و درمان، نه تحریم بلکه به‌خاطر عدم اختصاص ارز از سوی دولت‌، واردات خودروهای لوکس و اولویت دادن به کالاهایی مانند لوازم آرایشی، زین اسب و دسته بیل به جای دارو بوده است.

ظریف پیش‌تر و در زمان ذکر خاطراتش از دوران خدمت در وزارت خارجه گفته بود: «ممکن است ما سخنانی را گفته باشیم که خودمان آن‌را قبول نداشتیماما همیشه سخنان و کارهای‌مان مورد تایید نظام و مقامات بالا بوده است». به نظر می‌رسد که آقای سفیر سابق و آقای وزیر کنونی، کماکان مشغول گفتن سخنانی است که خودش هم آن‌ها را قبول ندارد.