اخبار

بی‌بی‌سی: “خانه پدری” پس از ثبت نام خود به عنوان رکورددار کوتاه‌ترین اکران سینمایی از روی پرده برداشته شد اما گفتگوها بر سر سرنوشت این فیلم و نگرانی از دخالت‌های فراقانونی در اکران فیلم‌ها همچنان ادامه دارد.

چند روز پیش کانون کارگردانان خانه سینما در نامه‌ای به حسن روحانی، وعده‌های انتخاباتی او را یادآوری و از بی‌اعتباری مجوزهای وزارت ارشاد و عدم‌امنیت سرمایه‌گذاری در سینما ابراز نگرانی کرد.

کارگردانان سینما در این نامه هم به آنان تاختند که می‌خواهند “سلیقه‌های سیاسی” خود را به جای قانون بنشانند و هم به مدیرانی معترض شدند که “در برابر این هجمه‌ها به دفعات سر و شانه خم کرده‌اند” و “تزلزل، دوگانگیِ حرف و عمل و تسلیم‌های مکرر” آنها را دلیل “بی‌هویتی و بی‌اعتباری” وزارت ارشاد و زیر مجموعه‌های آن دانستند.

بیشتر بخوانید: درباره خانه پدری و حاشیه های آن

کانون کارگردانان تنها نهادی نیست که نگران ناامنی سرمایه‌گذاری در سینما و عدم اعتبار مجوزهای وزارت ارشاد است؛ چند روز پیش از این نامه، شورای عالی تهیه‌کنندگان سینما نیز در نامه‌ای سرگشاده نمایندگان اصولگرای مجلس را به خاطر نقش‌شان در عدم اکران فیلم‌ها مورد انتقاد قرار داد و اعضای کمیسیون فرهنگی را برای روشن شدن موضوع به مناظره‌ای علنی دعوت کرد.

در همین نامه به شهرداری تهران و حوزه هنری که از اکران این فیلم در سالن‌های خود جلوگیری کرده بودند نیز هشدار داده شد که در صورت “استمرار بر سیاست‌های فعلی”، شورای عالی تهیه‌کنندگان در “همکاری با این دو مرکز و فعالیت‌های زیرمجموعه آنان تجدیدنظر خواهد کرد.”

این دو سازمان که هر یک تعداد قابل توجهی از سالن‌های سینمای کشور را در تملک دارند،‌ ظرف سال‌های گذشته بارها راسا از اکران فیلم‌های به زعم خود “ضدارزشی” ـ علیرغم کسب مجوزهای لازم از وزارت ارشاد ـ جلوگیری کردند.

با وجود اظهارنظرها و نامه‌نگاری‌های مکرر برخی از اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس علیه “خانه پدری” طی ماه های اخیر، پس از توقف اکران این فیلم، نصرالله پژمانفر در گفت‌گو با خبرگزاری خانه ملت با انکار نقش مجلس از دولت خواست مسئولیت تصمیمات خود را بپذیرد.

این عضو کمیسیون فرهنگی ادعای توقف اکران “خانه پدری” به خاطر مخالفت مجلس را “شیطنت” خواند و توصیه کرد “بخش‌های دولتی، تبعات کارهای قانونی خود را بر عهده گیرند و مجلس را مقصر جلوه ندهند‌”.

این درحالی است که آقای پژمانفر و سایر همکارانش ـ از جمله احمد سالک رئیس این کمیسیون ـ پیشتر بارها به “ضد ارزش” بودن و ناسازگاری این فیلم با “باورهای دینی” اشاره کرده و خواستار به نمایش در نیامدن آن شده بودند؛ مخالفت‌هایی که در کنار هجمه رسانه‌های اصولگرا و برخی از روحانیان، در نهایت وزارت ارشاد را به تسلیم واداشت تا اکران محدود فیلم در گروه “هنر و تجربه” نیز متوقف شود.

در این میانه خود گروه “هنر و تجربه” نیز از حمله‌ها در امان نماند. رسانه‌های محافظه‌کار تشکیل این گروه و ابتکار آن در زمینه اکران محدود اما بلندمدت فیلم‌ها را بیش از هرچیز تمهیدی دیدند که سازمان سینمایی برای اکران محدود آثار “مسئله‌دار” در پیش گرفته است و به نظر می‌رسد از همین ابتدا قصد دارند این تمهید را بی‌اثر کنند؛ تصمیمی که به نظر می‌رسد مختصر امید سینماگران برای روی پرده رفتن این فیلم‌ها را از میان برده است.

آنچه در توقف اکران “خانه پدری” بیش از هرچیز برای سینماگران مایه نگرانی شده، این است که دیگر تنها با ممیزی وزارت ارشاد طرف نیستند و با فرض عبور از هفت‌خوان مجوزها در سازمان سینمایی بازهم اگر فیلمشان به مذاق محافظه‌کاران خوش نیاید آنها راسا این اختیار را خواهند داشت که فیلم را توقیف کنند؛ موضوعی که سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در سینما را بسیار ناامن و پرریسک خواهد کرد.

از سوی دیگر از نگاه بسیاری اهالی سینما “خشونت زیاد” که به عنوان دلیل توقف اکران این فیلم ذکر شده بهانه ای بیش نیست. از جمله ابوالحسن داوودی، رئیس شورای صنفی نمایش مشکلات روی داده برای این فیلم را ناشی از “درگیری‌های سیاسی” پشت پرده و مخالفت با دولت می‌داند و می‌افزاید این فیلم ـ که با محدودیت سنی نیز اکران شدـ “یک دهم” خشونتی که در صداوسیما به تصویر کشیده می‌شود را نیز ندارد.

فرهاد توحیدی نیز در گفتگو با خبرگزاری ایرنا مخالفت‌ها با این فیلم را بخشی از “پروژه‌ای” دانست که در همه حوزه‌ها بر علیه دولت در جریان است. به گقته آقای توحیدی علیرغم اینکه دولت در حوزه سیاست خارجی یا اقتصاد تا کنون عقب‌نشینی نکرده است،‌ از آنجا که “دیوار حوزه فرهنگ همیشه کوتاه‌تر بوده” در این حوزه دولت از در تسلیم درآمده است.

رئیس هیئت مدیره خانه سینما در ادامه افزود این نهاد صنفی “با همه احترامی که برای دولت تدبیر و امید و دولتمردان قائل است، ‌در جایی که پای منافع صنفی و امنیت شغلی اعضای آن به میان می‌آید ناچار به واکنش است” و از دولت خواست “تسلیم فشارهای خارج از قاعده‌ی نهادهایی که مسئولیتی در زمینه سینما ندارند”‌ نشود.

اگرچه وزیر ارشاد پس از بالا گرفتن حمله‌ها به “خانه پدری” ترجیح داد دست از سخنان دوپهلو بردارد و ضمن اشاره به “خشونت شدید” این فیلم، خود را رسما از صف موافقان آن بیرون بکشد، حجت‌الله ایوبی رییس سازمان سینمایی طی اقدامی نادر در صفحه فیس‌بوک خود “از همه کسانی که از فراهم نشدن زمنیه‌های اکران فیلم خانه پدری آزرده خاطرند” عذرخواهی و روزهایی بهتر برای سینمای ایران آرزو کرد؛ اقدامی که با استقبال کیانوش عیاری، کارگردان فیلم “خانه پدری” مواجه شد.

آقای عیاری در گفتگویی با ایسنا “این عمل متمدنانه‌ آقای ایوبی” را در میان تمام زیان‌های مالی و غیرمالی، تنها “دستاورد” غائله‌ ایجاد شده پیرامون فیلم خواند.

باوجود اینکه دبیر اجرایی گره هنر و تجربه از “تعویق” نمایش خانه پدری “تا مهیا شدن شرایط مناسب و در خور شان این فیلم ارزشمند” سخن گفته، اما عقب‌نشینی‌های پی‌در‌پی وزارت ارشاد در برابر هجمه همه‌جانبه محافظه کاران نه تنها اکران این فیلم بلکه روی پرده رفتن ۷ فیلم دیگری را که محل اختلاف مجلس و سازمان سینمایی‌است نیز در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.

رادیوفردا: باوجود مخالفت‌های نمایندگان کمیسیون فرهنگی مجلس با اکران فیلم «خانه پدری» در سینماهای ایران، گزارش‌ها حاکی از آغاز اکران این فیلم در یک سینمای تهران است.

به گزارش وب سایت کافه سینما، نمایش فیلم خانه پدری از بعدازظهر روز پنج شنبه در سینما کوروش تهران آغاز شده است.

پیشتر مرتضی آقاتهرانی نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس گفته بود «در صحبت‌هایی که با مسئولین ارشاد داشتیم نگرانی کمیسیون فرهنگی به آن‌ها منتقل شد و نتیجه، عدم اکران این فیلم خواهد بود».

فیلم خانه پدری ساخته کیانوش عیاری از جمله هشت فیلمی محسوب می‌شود که کمیسیون فرهنگی مجلس و برخی رسانه‌ها و چهره‌های نزدیک به جریان اصولگرا با اکران آنها مخالف هستند.

تابناک: در این مدت بنده را جوجه کبابی (یک روش خاص که فرد را مانند جوجه می‌بندند تا مضروب نتواند از ضربه بگریزد) کردند. علاوه بر این، کف پایم شلاق می‌زدند و می‌گفتند، روی موزاییک راه برو تا خونمردگی به وجود نیاید. باورم نمی‌شد ‌در وزارت فرهنگ و ارشاد چنین اتفاقی برای من می‌افتد.

گفته‌های اخیر یکی از تهیه‌کنندگان سینما درباره شلاق زدن به سینماگران در دهه ۶۰ در ‌وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بسیار تکان‌دهنده بود؛ اما آیا حقیقت چنین اتفاقی در مجموعه‌ای که متولی فرهنگ کشور است، رخ داده یا این تنها یک ادعاست؟ شخصی که گفته می‌شود در دوران وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد در ساختمان بهارستان شلاق خورده، مدعی است، این واقعه تلخ نه تنها حقیقت دارد، بلکه یک هفته ‌طول کشیده است.

به گزارش «تابناک»، حسین فرح‌بخش، تهیه‌کننده و کارگردان سینمای ایران همزمان با رونمایی از کتاب مصاحبه‌ها و گفتارهای سینمایی سیدمحمدبهشتی از مدیران پیشین سینمای ایران، گفت‌و‌گویی داشت که در نوع خود عجیب بود؛ اما‌ حاوی یک ادعای بزرگ نیز بود که ظاهراً پیش از این نیز بیان شده، ولی هیچ‌گاه مورد توجه قرار نگرفته است.

هرچند بخشی از عملکرد فرح‌بخش و به خصوص گفته‌هایش در چند سال اخیر مورد تأیید «تابناک» نیست، گفته‌های اخیر او درباره فعال شدن مدیران دهه شصت در نوع خود عجیب ‌و مشتمل بر ادعایی بود که اگر حقیقت داشته باشد، بسیار متأثرکننده است و برخی اظهارنظر‌ها درباره اینکه‌ دهه شصت، دهه طلایی سینمای ایران بوده را به چالش می‌کشد و اتفاقاً این گمانه را پررنگ می‌سازد که بسیاری از وقایع امروز سینما از جمله عدم اکران فیلم‌های خارجی در ایران، ریشه در آن دوران دارد.

فرح‌بخش در این باره گفته است: «متأسفانه برخی از مدیران دهه شصت، آقای عبدالله علیخانی را در طبقه بالای حراست وزارت ارشاد فَلک کردند!‌ سند آن موجود است. این در حالی است که این مدیران مدعی هستند ما در آن زمان به کسی کاری نداشتیم. آنان با کدام حکم و به چه جرأتی به دفتر کار یک سینماگر می‌ریختند، هم فیلم‌هایش را می‌بردند و هم خودش را فلک می‌کردند؟! ماه زیر ابر ‌نمی‌ماند.

آقای عبدالله علیخانی هنوز زنده است و می‌توانید از او بپرسید. این هم بابت اینکه ایشان فیلم خارجی داشت. اصلا بابت هر چیزی؟ مگر می‌شود شما یک نفر را در طبقه بالای ارشاد زندانی کنید و او را فلک کنید؟ بعد‌ها که ایشان شکایت کرد. قوه قضاییه آقایان را تبرئه کرد. ضمن اینکه فیلم‌های او را داخل کامیون ریختند و بردند آتش زدند!».

خبرنگار «تابناک» برای پیگیری صحت و سقم این ماجرا به سراغ شخصی رفت که ادعا شده در وزارت فرهنگ و ارشاد شلاق خورده است؛ مجموعه‌ دولتی که ذاتاً نه جایگاه قضایی داشته و دارد و نه شانش شلاق زدن به یک تهیه کننده سینماست؛ اما انگار در دوره‌ای چنین اتفاق‌هایی رخ داده است. عبدالله علیخانی در گفت‌و‌گو با «تابناک»، این موضوع را تأیید می‌کند و وقوعش را به دوران معاونت سینمایی فخرالدین انوار در سال ۱۳۶۳ ارجاع می‌دهد.

برای فیلم‌های خارجی یک هفته حبس کردند و شلاق زدند!

علیخانی در این زمینه به «تابناک» گفت: تا چند سال پس از انقلاب، هنوز فیلم‌های خارجی در سینماهای ایران پخش می‌شد و برخی از آن فیلم‌ها نیز در اختیار بنده و دیگر تهیه‌کنندگان بود. آقای انوار و همکارانشان در سال ۶۳ ‌ضرب‌الاجلی تعیین کردند که مطابق با آن، باید مدارک فیلم‌های خارجی را به وزارت ارشاد ارائه می‌کردیم؛ اما زمان لازم برای این کار بسیار اندک در نظر گرفته شده بود و امکان چنین اقدامی در این زمان کوتاه نبود.

این تهیه کننده سینما ادامه داد: ما ۲۰، ۳۰ نفر بودیم که به وزارت ارشاد رفتیم و درباره این مهلت اندک اعتراض کردیم. بعد از این بود که ‌یکباره از دفتر مدیرکل وقت حراست وزارت فرهنگ و ارشاد، در دفتر من ریختند و من را به حراست وزارت فرهنگ و ارشاد ـ که یک طبقه پایین دفتر وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود ـ بردند و برای مدت یک هفته حبس کردند. البته تنها من نبودم و اشخاص دیگری را هم گرفتند.

او درباره وقایعی که در این یک هفته رخ داد، به تلخی ‌می‌گوید: در این مدت، بنده را جوجه کبابی (یک روش خاص که فرد را مانند جوجه می‌بندند تا مضروب نتواند از ضربه بگریزد) کردند. علاوه بر این، کف پایم شلاق می‌زدند و می‌گفتند، روی موزاییک راه برو تا خونمردگی به وجود نیاید. باورم نمی‌شد که در وزارت فرهنگ و ارشاد چنین اتفاقی برای من می‌افتد.

او در پاسخ به اینکه آیا زمان دستگیری حکم قضایی داشتند، گفت: تا آنجا که می‌دانم، وزارت ارشاد مسئولیت برای دستگیری ندارد و وزارت ارشاد هم جایی برای بازداشت نیست؛ اما در هر حال من حکمی ندیدم و به هر حال در آن سال‌ها حراست آنجا اسلحه داشت و با بی‌سیم و کلاشینکف آمده بودند و طبیعتاً من مجبور بودم، همراهشان به حراست وزارت فرهنگ و ارشاد بروم.

علیخانی درباره اینکه آیا موضوع قضایی شد‌، گفت: بله، چون می‌دانستند با این اتفاقی که افتاده، من پیگیر ماجرا می‌شوم، ماجرا را قضایی کردند و تا دو سال بعد از آن، به دادگاه می‌رفتیم و بعد در‌‌ همان سال‌ها به ما گفتند ‌یک نامه بنویسید و بگویید اشتباه کردید و فیلم‌ها مبتدل بوده، و‌الا زندان می‌روید که ما هم به واسطه جو آن دوران نوشتیم، ولی در ‌‌نهایت در مراحل قضایی تبرئه شدیم. با این حال، چنان زهرچشمی گرفته بودند که دیگر جرأت پیگیری قضایی نداشتیم.

علیخانی تأکید کرد: لیست فیلم‌ها موجود است و اتفاقاً قبل از این چنین ماجرایی برای ما به وجود بیاورند، تلویزیون پس از انقلاب، خیلی از این فیلم‌ها را از بنده خریده بود و تا آن زمان پخش می‌کردند که در این زمینه به فیلم‌های «بیدار باش»، «نبرد العلمین» و «رنجر‌ها» می‌توانم اشاره کنم. به همین دلیل، این ادعا که ما خودمان به واسطه آنچه بر ما رفته بود، امضایش کردیم، فاقد صحت بود.

تلاش‌های خبرنگار «تابناک» برای برقراری ارتباط و اخذ توضیح از مسئولان مستقیم در این ماجرا ‌‌حاصلی‌ نداشت؛ اما در عین حال در این ارتباط آماده انتشار نظریات طرفین ذینفع به ویژه مسئولان وقت معاونت سینمایی و اداره کل حراست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.

یک آدم رندی هم زیر متن این پیام رو گذاشته:
ليست وزراي ارشاد از اول انقلاب
ناصر میناچی (۱۳۵۸-۱۳۵۷)
عباس دوزدوزانی (۱۳۶۰-۱۳۵۸)
عبدالمجید معادیخواه (۱۳۶۱-۱۳۶۰)
سید محمد خاتمی (۱۳۷۰-۱۳۶۱)
علی اردشیر لاریجانی (۱۳۷۲-۱۳۷۰)
مصطفی میرسلیم (۱۳۷۶-۱۳۷۲)
عطاء الله مهاجرانی (۱۳۷۹-۱۳۷۶)
احمد مسجد جامعی (۱۳۸۴-۱۳۷۹)
محمدحسین صفار هرندی (۱۳۸۸-۱۳۸۴)
سید محمد حسینی (۱۳۹۲-۱۳۸۸).[۵]
علی جنتی (۱۳۹۲-تاکنون)

رادیوفرانسه: در گفتگوئی با شهاب عموپور سینماگر مقیم فرانسه وی از درگیری های شتاب گرفته میان ارشاد و افراطیون مجلس خبر می دهد که نقش بازدارنده پر اهمیتی در خنثی کردن سیاست های جدید این وزارت خانه در باز گشائی فضای سینمائی کشور ایفا می کنند.

سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی امروز خبر داد که فیلم جنجال بر انگیز عصبانی نیستم از لیست انتظار فیلم های در آستانه اکران خارج شد، چرا که “رضایت شخص وزیر جلب نشده است”.

به گزارش خبرگزاری ها علی جنتی وزیر ارشاد روز هفدهم آبان (شنبه هشت نوامبر) در حالی که طبق قراردادهای ثبت شده شورای صنفی نمایش قرار بود فیلم مذبور فردا چهارشنبه 21 آبان بروی پرده سینما ها بیاید ، ناگهان تغییر عقیده داد و گفت که این فیلم اکران نخواهد شد.

او اعتراف کرد که اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس در باره فیلم عصبانی نیستم انتقاداتی دارند و اشکالاتی را به ان مطرح می کنند. او اضافه کرد که به آنها قول داده شده است که این اشکالات بر طرف شوند.

وزیر ارشاد در پاسخ به خبرگزاری ایسنا گفت که نشنیده است که فیلم چهارشنبه (فردا) اکران خواهد شد. او سپس توضیح داد که قرار شده است آخرین اصلاحات اعمال شود و بعد من فیلم را ببینم که ایا اصلاحات کافی است یا نه و آیا “اشکالات مورد نظر آقایان” در آن حل شده است یا خیر. او اضافه کرد که اگر فیلم با اصلاحات لازم آماده شود اکران خواهد شد.
باید یاد آوری کرد که طی دو هفته گذشته وزیر ارشاد تاکید داشت که این فیلم دیگر منعی برای اکران ندارد. با این حال بنظر می رسد

تهدیدهائی که در مورد استیضاح احتمالی او در مجلس ، از این سو و آن سو مطرح می شوند وی را مجبور کرده است که “اشکالات مورد نظر آقایان” را مورد توجه قرار دهد.

به گزارش ایسنا در نامه ای که توسط محمد رضا فرجی مدیر کل سینمای حرفه ای به “شورای صنفی اکران” فرستاده شده است، وی به اعلام نظر “کمیسیون های محترم فرهنگی و اصل نود مجلس شورای اسلامی” اشاره می کند که گویا خواستار انجام اصلاحات جدیدی شده اند.

در یکی دو ماه گذشته کسانی از نمایندگان مجلس، نویسندگان نشریات افراطی محافظه کار و حتی رئیس سازمان بسیج هنرمندان در موارد متعددی به احتمال اکران این فیلم اعتراض کرده و خواهان ممنوعیت اکران آن شده اند.

حسین قنادیان رئیس سازمان بسیج هنرمندان اساساً نگران رویدادها و رویکرد های حوزه معاونت هنری ارشاد است و مدعی است که این بخش را باید با دقت بیشتری رصد کرد. او حتی ادعا می کند که برخی از “محافل خاص هنری فتنه گران” از رویکرد وزارت ارشاد دچار “ذوق زدگی” شده اند. او می پرسد “چه اتفاقی افتاده است که ضد انقلاب طمع بسیاری در این وزارت ارشاد و فضای کنونی اش پیدا کرده است؟”

حمید رسائی نایب رئیس کمیسون اصل نود مجلس هم روز 14 مهر ماه در مصاحبه با رجانیوز مدعی شد که موضوع اصلی کمیسیون اصل نود رسیدگی به طرز کار ارشاد در اعطای مجوز به فیلم هاست.

باید یادآوری کرد که این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم فجر با وجود این که نامزد دریافت برخی جوایز شده بود اما در لحظات اخر اعلام شد که کارگردانش تصمیم گرفته است که از بخش مسابقه ای کنار رود. گفته می شود که اعلام این خبر پس از تهدیدید ها و حتی لشگر کشی بسیجیان برای بر هم زدن مراسم پایانی فستیوال انجام گرفت.

“عصبانی نیستم” داستان یک دانشجوی”ستاره دار” اخراجی است که برای فراهم آوردن حداقل شرایط زندگی تمرین می کند که “عصبانی” نباشد و دختر مورد علاقه اش “ستاره” را از دست ندهد.

در گفتگوئی با شهاب عموپور سینماگر مقیم فرانسه وی از درگیری های شتاب گرفته میان ارشاد و افراطیون مجلس خبر می دهد که نقش بازدارنده پر اهمیتی در خنثی کردن سیاست های جدید این وزارت خانه در باز گشائی فضای سینمائی کشور ایفا می کنند.

به‌روایت شهاب عموپور در کمیسیون دوازده نفره فرهنگی مجلس که نقشی تصمیم ساز و اندیشه ساز دارد و امر نظارت بر فعالیت های وزارت ارشاد برعهده آنست، شخصی حضور دارد که خودش اذعان می کند به این که در زمان انقلاب در فلان شهرستان سینما آتش می زده است. به‌عقیده شهاب عموپور کاری که در سی واندی سال پیش بدون وجهه قانونی انجام میگرفت الان همان آدم در مجلس اهرم قانونی را در اختیار دارد و بعنوان نماینده مردم آنچه را که سالیان سال در فکر خود پرورانده است اینک با پوشش قانونی به مرحله عمل در می آورد.

عموپور عقیده دارد که در دوران دولت قبلی نیاز کمتری به اعمال فشار نیروهای افراطی بود. چرا که در سازمان سینمائی سابق یک اداره ارزشیابی وجود داشت که فیلم ها را یا بشدت سانسور میکرد و یا اصلاً اجازه پخش نمی داد. تازه بخشی از سینماهای کشور هم در دست حوزه هنری بود که این نهاد هم برای خودش به داروغه ای تبدیل شده بود که خیلی از فیلم های مجوز گرفته را هم در سینماهای خودش نمایش نمی داد.

به این گفتگو گوش کنید.

رادیوفردا: به دنبال آنچه که دخالت‌ «نهادهای غیرمرتبط» با وزارت ارشاد در جلوگیری از اکران فیلم‌های دارای پروانه نمایش عنوان شده است، برخی از سینماگران ایرانی به این اتفاق اعتراض کرده‌اند.

این اعتراض‌ها به بهانه فشار برخی نمایندگان مجلس به وزارت ارشاد برای ممانعت از اکران فیلم سینمایی «عصبانی نیستم» در روزهای گذشته انجام شده است.

داریوش مهرجویی و غلامرضا موسوی از جمله سینماگرانی هستند که در گفت‌وگوهایی اعتراض خود را نسبت به دخالت نهادهایی خارج از مجموعه وزارت ارشاد در مورد اکران فیلم‌ها بیان کرده‌اند.

عصبانی از «عصبانی نیستم»

فیلم سینمایی «عصبانی نیستم» ساخته رضا درمیشیان سال گذشته در جشنواره فجر به نمایش درآمد و با واکنش‌های متفاوتی مواجه شد. کارگردان این اثر بنا به درخواست مدیران جشنواره، ‌فیلمش را برای جلوگیری از ایجاد حاشیه، ‌از داوری جشنواره خارج کرد تا جوایزی که به گفته برخی اعضای هیات داوران قرار بود به عوامل «عصبانی نیستم» برسد، ‌نصیب دیگر فیلم‌ها شود.

این فیلم سرانجام چند ماه پیش پس از جرح و تعدیل فراوان، ‌پروانه نمایش دریافت کرد و به گفته حجت‌الله ایوبی، ‌رییس سازمان سینمایی، ‌از یک فیلم با رگه‌های سیاسی تبدیل به اثری کاملا اجتماعی شد.

پس از ثبت قرارداد اکران این فیلم در شورای صنفی نمایش، قرار شد تا «عصبانی نیستم» از نیمه‌های آبان ماه روی پرده برود.

چند روز پس از اعلام قطعی شدن نمایش این فیلم، ‌فشار برخی جریانات و سایت‌های تندرو به منظور وادار کردن وزارت ارشاد برای توقیف این فیلم آغاز شد. پس از مدتی کار به مجلس هم کشیده شد و برخی از نمایندگان به خصوص بعضی از اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس با نوشتن نامه‌ای خطاب به سازمان سینمایی خواستار جلوگیری از نمایش فیلمِ به گفته آنها حامی فتنه «عصبانی نیستم» شدند.

این در حالی است که در شورای صدور پروانه نمایش سینمایی در وزارت ارشاد، ‌ یک نماینده مجلس نیز حضور دارد و بر سانسور و اکران فیلم‌ها نظارت می‌کند.

«سید احمدرضا دستغیب» نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی در کنار چند سینماگر، مدیر دولتی و شخصیت سیاسی دیگر، ‌اعضای شورای پروانه نمایش سازمان سینمایی را تشکیل می‌دهند.

داریوش مهرجویی: به شما چه؟

داریوش مهرجویی یکی از کارگردانانی است که در گذشته فیلمی از او با وجود داشتن پروانه نمایش، ‌برای همیشه توقیف شده است. فیلم «سنتوری» در زمان مدیریت محمدحسین صفار هرندی در وزارت ارشاد، ‌پروانه نمایش را از این مجموعه دریافت کرد اما چند روز مانده به اکران، ‌به خاطر فشار برخی جریان‌ها و شخصیت‌های جناح اصولگرا، جلوی نمایش این فیلم گرفته شد.

پس از مدتی نسخه قاچاق فیلم مهرجویی به بازار غیر رسمی راه پیدا کرد و به صورت گسترده در دسترس مردم قرار گرفت.

داریوش مهرجویی در مصاحبه‌ای با ایسنا درباره مخالفت برخی افراد با تصمیم‌ها و مجوزهای سازمان سینمایی گفته است: «اینها در واقع به نوعی ماهیت وزارت ارشاد را نفی می‌کنند. انگار کسی نیست که به این‌ها بگوید اصلا به شما چه؟ مگر تخصص دارید که درباره کیفیت یا نمایش دادن فیلم‌ها اظهارنظر می‌کنید؟»

به گفته مهرجویی، هر فیلمی که بخواهد به تولید برسد، ‌از‌‌ همان مرحله تصویب فیلمنامه تا زمان نمایش در جشنواره و اکران عمومی، باید از وزارت ارشاد مجوز دریافت کند و اینکه درست در لحظه آخر و نمایش عمومی، عده‌ای مخالفت می‌کنند، نتیجه این می‌شود که انگار تمام آن امضا‌ءها و مهر‌ها بی‌جهت بوده‌ است.

داریوش مهرجویی معتقد است، باید این موضوع مشخص شود که بالاخره وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد چیست؛ چون با اتفاقاتی که برای اکران برخی فیلم‌ها رخ داده و مخالفت‌هایی که خارج از مجموعه وزارت ارشاد صورت گرفته است، پروانه ساخت و نمایش فیلم‌ها بی‌اعتبار و بی‌معنا می‌شود.

غلامرضا موسوی: دخالت مجلس، سیاسی است

غلامرضا موسوی، تهیه‌کننده سینمای ایران، نیز از جمله افرادی است که دو سال پیش فیلم سینمایی «من مادر هستم» ساخته فریدون جیرانی و به تهیه‌کنندگی او، با مشکلی مشابه مواجه شد و فشارهایی برای توقیف آن و حتی پایین کشیده شدن‌ از پرده سینما‌ها در میانه اکران، به ارشاد وارد شد.

موسوی درباره دخالت برخی نمایندگان مجلس در مورد اکران فیلم‌ها به خبرگزاری ایسنا گفته است: «اصولا در کشور ایران، ما قائل به تفکیک قوا هستیم و هر قوه کار خود را انجام می‌دهد. مجلس شورای اسلامی حق قانونگذاری و نظارت بر اجرای قانون دارد اما به نظر می‌رسد نگاه‌های مجلس گاهی به جای اینکه نظارتی یا فرهنگی باشد، به سمت مسائل سیاسی گرایش دارد».

به گفته این تهیه‌کننده سینما، ‌فیلم‌ها همیشه در وزارت ارشاد در کمیسیون‌هایی با حضور نمایندگان مجلس دیده می‌شود و گاهی پروانه نمایش پس از اصلاحات فراوان در فیلم داده می‌شود اما جلوگیری از نمایش فیلمی که پروانه نمایش دارد، نه تنها دخالت در کار قوه مجریه است بلکه به امنیت شغلی سینماگران نیز آسیب می‌زند.

وضعیت نامشخص اکران برخی فیلم‌ها

پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی، نه تنها تعدادی از فیلم‌های قدیمی مانند‌ «صدسال به این سال‌ها»، ‌ «گزارش یک جشن» و «خیابان‌های آرام» که در دولت قبلی توقیف شده بودند، ‌اکران نشدند بلکه چند فیلم دیگر نیز مشکلاتی در راه اکران عمومی پیدا کردند.

فیلم «آشغال‌های دوست داشتنی» ساخته محسن امیر یوسفی توسط خود وزارت ارشاد توقیف شد و وضعیت اکران چند فیلم دیگر مانند «قصه‌ها» ساخته رخشان بنی‌اعتماد و «عصبانی نیستم» ساخته رضا درمیشیان نیز با وجود داشتن پروانه نمایش، مشخص نیست.

هفته گذشته حسین نوش‌آبادی، معاون حقوقی، امور مجلس و استان‌های وزارت ارشاد، در گفت‌وگو با روزنامه «شرق» چاپ تهران درباره وضعیت نمایش فیلم «عصبانی نیستم» اعلام کرد که این فیلم دوباره مورد بازبینی و بررسی قرار گرفته و حوزه سینمایی وزارت ارشاد حدود ۲۰ دقیقه از آن را که می‌تواند سوءتفاهم ایجاد کند یا دیگران را نگران کند،حذف کرده است.

به گفته نوش‌آبادی، وزیر ارشاد نظرش این است که تا وقتی نواقص این فیلم کاملا برطرف نشده، «عصبانی نیستم» اکران نشود.

در همین رابطه، کانون کارگردانان خانه سینما نامه‌ای را خطاب به حجت‌الله ایوبی رییس سازمان سینمایی منتشر کردند و از او خواستند تا در برابر فشارهای وارد شده به منظور جلوگیری از اکران برخی فیلم‌ها مقاومت کند و تسلیم نشود.

بی‌بی‌سی: در پی جلوگیری از اکران فیلم ” شیفتگی” به کارگردانی علی زمانی عصمتی که مجوز ساخت گرفته بود٬ عباس نادری دبیر شورای پروانه نمایش فیلم‌های سینمایی گفت که این فیلم به دلیل موهای تراشیده بازیگر زن‌ خود مجوز اکران نخواهد گرفت.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران٬ ایسنا، آقای نادری گفت: “طبق نظر این شورا فیلم شیفتگی به دلیل موهای تراشیده بازیگر زن‌ خود از نظر قانونی و شرعی نمی‌تواند به این شکل مجوز اکران بگیرد.”

این فیلم با بازی رویا تیموریان در جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمد اما به دلیل حضور این بازیگر با موهای تراشیده در این فیلم هنوز مجوز اکران ندارد.

آقای نادری افزود: “نظر اعضای شورای پروانه نمایش بر این است که براساس مستندات و باورها، نمایش تصویر بازیگران زن بدون پوشش سر و با موی تراشیده حرمت شرعی دارد و به همین دلیل امکان اکران ‘شیفتگی’ با وجود شرایطی فعلی فیلم فراهم نیست.”

حجاب برای بازیگران زن در فیلم‌هایی که در ایران تولید می‌شود الزامی است٬ اما پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ در چند مورد بازیگران زن با موی تراشیده رو به روی دوربین سینمای ایران حاضر شده‌اند.

فریماه فرجامی در سرب، خاطره حاتمی در قرنطینه، رویا نونهالی زندان زنان و بهناز جعفری در ۱۰+۴ با موی تراشیده و بدون حجاب دیده می شوند.

بهناز جعفری در ۱۰+۴

آقای نادری در پاسخ به این سیاست دوگانه گفت: ” اعضای شورای پروانه نمایش معتقدند که تصمیم دوستان در شورای دوره‌های قبلی دارای اشکال بوده و درست نبوده است.”

“در واقع برای اعضای فعلی شورای پروانه ساخت این قضیه کاملا واضح است و بسیاری از علما و مراجع هم نظر خود را به صراحت در این باره مشخص کرده‌اند و معلوم نیست چطور دوستان در دوره‌های قبل به چنین فیلم‌هایی مجوز نمایش داده‌اند.”

اغلب مراجع تقلید شیعه در ایران سر با موی تراشیده را باعث منتفی شدن حکم حجاب نمی دانند.

از جمله آیت الله ناصر مکارم شیرازی که در این باره گفته است: “حجاب تنها مربوط به موی سر نیست، بلکه علاوه بر موی سر، خود سر را نیز باید بپوشانند.”

آقای نادری با استناد به فتاوی مراجع تقلید گفت: ” اگر پیش از این هر تصمیمی بر مبنای سند یا فتوایی صورت گرفته، فعلا ما آن‌ها را در دسترس نداریم، به همین دلیل نباید فقط به استناد اینکه قبلا فیلم‌هایی با چنین تصاویری پروانه نمایش گرفته‌اند، نظر خود را عوض کنیم.”

کارگردان شیفتگی پیشتر در واکنش به عدم صدور پروانه نمایش فیلمش گفته بود: “اگر بخواهم برای نمایش فیلم کلاهی به صورت دیجیتال روی سر بازیگر بگذارم جدا از بحث هزینه‌ زیاد، باعث خراب شدن فیلم خواهم شد. ضمن اینکه در موقعیت‌هایی از فیلم ‘شیفتگی’ اصلا امکان کلاه بر سر گذاشتن بازیگر نیست، به همین دلیل ترجیح می‌دهم به جای خراب کردن فیلمم آن را به صورت محدود و مثلا در گروه ‘هنر و تجربه’ اکران کنم.”

بی‌بی‌سی: تازه‌ترین اثر سینمایی رخشان بنی‌اعتماد، در میانه مخالفت‌ها بر سر نمایش عمومی‌اش در سینماهای ایران، شیر نقره‌‌ای بهترین فیلمنامه در فستیوال فیلم ونیز را از آن خود کرد.

” قصه‌ها ” -که فیلم‌نامه آن توسط بنی‌اعتماد و فرید مصطفوی به نگارش درآمده- در سال ۹۰ ساخته شد؛ دراین فیلم کارگردان به سراغ شخصیت‌های آشنای فیلم‌های قبلی خود مانند “روسری آبی ” ، ” زیر پوست شهر ” ، ” گیلانه ” و ” خون بازی ” می‌رود و به بهانه نمایش برشی از زندگی آنها، تغییرات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی رخ داده در جامعه طی دهه‌های اخیر را به تصویر می‌کشد و نقد می‌کند.

این نقد اما – خصوصا به دلیل اشارات آشکارش به حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸- حساسیت شدید تندروها را برانگیخت و فیلم را به عنوان فیلمی ” مدافع فتنه ” برای مدتی به محاق توقیف فرستاد.

هرچند سازمان سینمایی دولت یازدهم توانست در حرکتی آشتی‌جویانه، چند سال پس از ساخت این فیلم بالاخره در جشنواره فجر سال گذشته آن را در کنار چند فیلم “مسئله‌دار” دیگردر بخش مسابقه بگنجاند؛ اما به نظر می‌رسد این وازتخانه هنوز هم بابت این فیلم به شدت تحت فشار است؛ تا آنجا که مدیران آن گاهی وادار به اظهارنظرهای متناقض در این باب می‌شوند.

پیمان معادی از بازیگران فیلم

در آخرین مورد، تلویزیون ایران در گزارشی ضمن حمله به “قصه‌ها”، سخنانی از علی جنتی را پخش کرد که ظاهرا به دلیل “سیاه‌نمایی” به این فیلم حمله می‌کرد و می‌گفت که اید مانع صدور مجوز و ساخت فیلم‌هایی از این دست و حضور آنها در جشنواره‌های جهانی شد.

اندکی بعد و علیرغم پخش نسخه ویدئویی سخنان وزیر ارشاد، معاون او در سازمان سینمایی اعلام کرد که حرف‌های آقای وزیر “درست منتقل نشده‌اند” و ضمن تشکر از “همکاری‌” رخشان بنی‌اعتماد با سازمان متبوعش، تاکید کرد “قصه‌ها” از مجوزهای لازم برای اکران برخوردار است.

بنا به تفسیر حجت‌الله ایوبی، رئیس سازمان سینمایی٬ انتقاد وزیر ارشاد صرفا متوجه فرایند مستقلی است که فیلم‌ها برای ورود به جشنواره‌های جهانی طی می‌کنند؛ فرایندی که کنترل دولتی بر آن وجود ندارد و به زعم وزیر ارشاد به همین دلیل نباید فیلم‌های راه یافته به جشنواره‌ها را “نماینده ایران” تلقی کرد.

به‌علاوه به گفته وی جنتی به این نکته معترض است که چرا دولت فعلی باید در مورد فیلم‌هایی که مجوز خود را در دولت قبلی کسب کرده‌اند جوابگو باشد. رئیس سازمان سینمایی تاکید کرد که با این حال آقای وزیر در این گفتگو نامی از “قصه‌ها” نیاورده و به مسئله ای کلی اشاره داشته است.
رخشان بنی اعتماد؛ ‘فتنه‌گر’، ‘فمینیست’، ‘روشنفکر’

رخشان بنی اعتماد و فرید مصطفوی نویسندگان فیلمنامه قصه‌ها

“قصه‌ها” تنها فیلمی بود که رخشان بنی‌اعتماد در بحبوحه جدال سینماگران مستقل و سازمان سینمایی دولت محمود احمدی‌نژاد ساخت و برای ساخت آن مجوزهای معمول را نیز دریافت نکرد- حرکتی که نشانه اعتراض او و به رسمیت نشناختن سازمان سینمایی وقت توسط این سینماگر توانا تفسیر شد.

گذشته از اتهام “حمایت از فتنه و فتنه‌گران” در فیلم و خارج از آن، موضوع مجوز، دست‌آویز اصلی بود که مخالفان فیلم برای حمله به کارگردان مورد استفاده قرار داده و می‌دهند.

اما در جریان نشست مطبوعاتی “قصه‌ها” در جشنواره فجر سال گذشته، بنی‌اعتماد اعلام کرد در ساخت این فیلم هیچ نوع “قانون‌شکنی” صورت نگرفته و او این اثر اپیزودیک را در قالب چند فیلم کوتاه و با کسب مجوزهای لازم ساخته است.

او با تأکید بر این‌که آنقدر هوشمند هست که بداند نباید “بهانه” به دست کسی بدهد، افزود: فیلم “قصه‌ها با پروانه‌ ساخت فیلم کوتاه ساخته شد و می‌توانست داستان‌های آن به هم متصل باشد یا نباشد”.

بنی‌اعتماد در همان نشست مطبوعاتی نسبت به “تلخی” و “سیاه‌نمایی” که مخالفان فیلمش به آن نسبت می‌دهند نیز عکس‌العمل نشان داد و گفت تحمیلِ پایان خوش به شخصیت‌ها را “فریب مخاطب” می‌داند و اگر چیزی به جز برداشت خود از واقعیت‌های اجتماع را در فیلم‌هایش نشان بدهد، “خیانت” کرده‌است.

با این حال اصولگرایان – که طی ماه‌های اخیر، حوزه فرهنگ و هنر را یکی از آسان‌ترین حوزه‌ها برای به زیرِ ضرب گرفتن دولت جدید یافته‌اند- تا آنجا پیش رفتند که طی جشنواره فجر، به خاطر چند فیلم از جمله “قصه‌ها” وزیر ارشاد را به استیضاح تهدید کردند.

از جمله نصرالله پژمانفر، از اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس در آن زمان “فتنه” را جزو “خطوط قرمز” مجلس خوانده بود و گفته بود این نهاد “طبعا تحمل نمی‌کند که قرائت ناقص و ماهواره‌ای از این برهه تاریخی کشور” به وسیله فیلم‌های سینمایی در جامعه منتشر شود؛ او ابراز امیدواری کرده بود مجلس ناچار به نشان دادن “کارت قرمز” به علی جنتی نشود.

فاطمه معتمد آریا٬ از روسری آبی تا قصه‌ها

در نهایت آذرماه سال گذشته “قصه‌ها” توانست مجوز رسمی اکران را از وزارت ارشاد دولت یازدهم دریافت کند؛ اما مناقشات بر سر محتوا و مجوز این فیلم کماکان ادامه یافت و با راه پیدا کردن فیلم به جشنواره ونیز، انتقاد رسانه‌های تندرو از آن به عنوان فیلمی “ضد ایرانی” و “حامی فتنه” نیز اوج گرفت.

از جمله روزنامه “جوان” اخیرا در مطلبی بنی‌اعتماد را متعلق به طیف “فیلمسازان روشنفکر” خوانده، به آثار “فمینیستی” وی خرده گرفت و از وزارت ارشاد پرسید چه “تنبیهی” برای حضور بدون مجوز “فیلم‌های سیاه ایرانی” در نظر خواهد گرفت.

آنچه روزنامه جوان “فمینیسم” می‌خواند، احتمالا حضور پررنگ زنانِ رنج‌کشیده اما توانا و مستقلی‌ست که اغلب به طبقات محروم اجتماع تعلق دارند و در آثار رخشان بنی‌اعتماد -از جمله فیلم “قصه‌ها”- به وفور به آنها پرداخته می‌شود؛ موضوعی که خود کارگردان نیز بر آن واقف است و دلیل آن را کاستی‌های موجود در جامعه معرفی می‌کند: ” من به تفکیک جنسیتی قائل نیستم … اما برای عده‌ای اصلا تریبونی وجود ندارد. به همین دلیل، بیشتر روی زنان و شخصیت‌هایی که در فیلم‌هایم دیده‌اید، تمرکز وجود دارد.” ا

و در “قصه‌ها”، گلاب آدینه، فاطمه معتمدآریا، باران کوثری و زنان دیگری از فیلم های به یادماندنی پیشینش را در کنار برخی بازیگران مرد همان فیلم‌ها از جمله محمدرضا فروتن و مهدی هاشمی و چهره‌هایی تازه از جمله صابر ابر و فرهاد اصلانی به کار می‌گیرد تا در هفت روایت کوتاه، به مخاطبان خود نشان دهد وضعیت نابسامانِ زندگی این شخصیت‌ها طی سال‌هایی که گذشته اگر نه بدتر، قطعا بهتر هم نشده‌است.
‘سیاه‌نمایی’ در ونیز

جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم ونیز به رخشان بنی‌اعتماد رسید

طی نشست مطبوعاتی فیلم در ونیز، بنی اعتماد بخشی از “سیاهیِ” فقر و نابسامانی نمایش داده شده در فیلمش را بر گردن تحریم‌های غرب بر علیه ایران انداخت.

او پس از نمایش فیلمش به رسانه‌ها گفت: “شرایط اقتصادی در ایران بحرانی است که ناشی از وضع تحریم‌های اقتصادی است و در واقع مردم ایران تاوان این تحریم‌ها را می‌پردازند. با ساخت این فیلم می‌خواهم نشان دهم تحریم‌های غرب به دلیل فعالیت‌های هسته‌ای ایران چه آثار سویی بر زندگی مردم عادی در ایران گذاشته‌ است.” اما چنان که از شواهد بر می‌آید، سرزنش غرب هم نتوانسته مخالفان داخلی فیلم را راضی کند.

بنی‌اعتماد پس از انتشار انتقادات وزیر ارشاد نسبت به این فیلم، با تاکید بر اکران آن در پاییز جاری افزود در صورتی که مجوزهای لازم برای اکران داخلی را کسب نکرده بود هرگز فیلم را روانه جشنواره ونیز نمی‌کرد: ” من زمانی با نمایش فیلم در جشنواره “ونیز” موافقت کردم که نمایش عمومی آن در ایران قطعی شده بود”.

پیشتر نیز طی جشنواره فجر سال گذشته او از دعوت بسیاری از جشنواره‌های خارجی برای حضور “قصه‌ها” خبر داده بود و گفته بود برای او مخاطب ایرانی است که “اصل” محسوب می‌شود و دیده شدن فیلمش در سالن‌های سینما طی جشنواره فجر برایش حکم “جایزه” را داشته است. آرای مردمی جشنواره فجر نیز نشان داد که مخاطبان استقبال گسترده‌ای از این فیلم کرده‌اند؛ هرچند نهایتا سیمرغ آرا مردمی نصیب فیلم دیگری شد.

برای روشن شدن تکلیف “قصه‌ها” هنوز باید کمی صبر کرد؛ فرارسیدن نوبت اکران این فیلم در پاییز نشان خواهد داد که در کشمکش میان اصحاب سینما و معتقدانِ به کنترل حداکثری حوزه فرهنگ، اینبار وزارت ارشاد به کدام طرف متمایل خواهد شد.

خودنویس: یکی از خوانندگان فیس‌بوک خودنویس: «خانم چرخنده یادتونه می‌گفتین هدف‌تون اینه که یه روز با وجود پوشش اسلامی و اجباری می‌خواین اولین کسی باشین که سکسی بودن یه زن رو با بادی لنگوییج تو سینما به مردم القا کنید؟! و…. و…. و…. حرفای دیگه! هاه… زود رنگ عوض کردین خانم!»

در ایام نوروز، ویدئویی از خانم الهام چرخنده، بازیگر سینما و تلویزیون، منتشر شد که در اولین دقایق تحویل سال، در شبکه چهار سیما، با اشتیاق و شعف بسیار سال نو را به رهبر جمهوری اسلامی تبریک می‌گفت. وی در این پیام تلویزیونی بیان داشت: «اولین تبریکم را عرض می‌کنم به رهبر عظیم‌الشأن کشورم، حضرت سید آیت‌الله علی خامنه‌ای، آقا جان، عیدتون مبارک!»

این پیام تبریک، با واکنش‌های فراوانی در فضای واقعی و مجازی روبه‌رو شد. روز گذشته الهام چرخنده، با حضور در مراسمی با عنوان «جشن فرهنگ و هنر انقلاب» در دانشگاه تهران، که تعدادی از فعالان حکومتی سینما و تلویزیون، از جمله فرج‌الله سلحشور و نیز جمعی از بسیجیان در آن حضور داشتند، اشاره‌ای داشت به بخشی از این واکنش‌ها؛ از جمله ضمن ابراز کمردرد، بیان داشت که «به جرم عاشقی [خامنه‌ای] مرا با چوب زدند». وی همچنین با انتقاد از فضای فرهنگی کشور، از ضرورت یک ۹ دی فرهنگی سخن گفت و در پایان، روز پدر را به رهبر جمهوری اسلامی تبریک گفت.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، «جشن فرهنگ و هنر انقلاب به منظور تقدیر از جوانان هنرمند جبهه فرهنگی انقلاب با حضور تعدادی از اهالی عرصه فرهنگ و هنر به همت انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران در تالار چمران این دانشگاه برگزار شد. محمدرضا سرشار، حجت‌الاسلام زائری، انیسیه شاه‌حسینی، جمال شورجه، فرج‌الله سلحشور، علی‌محمد مودب، جهانگیر الماسی و سیدضیاءالدین دری دراین مراسم حضور داشتند.»

به گزارش تیرپرس، چرخنده به تازگی از همسر خود فرشید نوابی جدا شده و این همایش، اولین حضور رسانه‌ای او بعد از طلاق بوده است.

الهام چرخنده بعد از سخنرانی در دانشگاه تهران و تقدیر از او توسط فرج‌الله سلحشور و جمعی دیگر از بازیگران تلویزیون و سینما، به عنوان «هنرمند ارزشی» در برنامه زنده شبکه اول تلویزیون ایران و در ساعتی پربیننده حاضر شد و سخنانی مشابه دانشگاه تهران بیان داشت. فرج‌الله سلحشور، در مهرماه سال ۱۳۹۰ در اظهاراتی جنجالی، سینمای ایران را به فاحشه‌خانه تشبیه کرده بود.

این بازیگر، همچنین به عنوان «یار دوازدهم» در جام جهانی برزیل، تیم ملی ایران فوتبال ایران را همراهی خواهد کرد.

چرخنده در سخنان خود در دانشگاه تهران که با تشویق مکرر بسیجیان همراه بود، بیان داشت:

«دقیقا بعد از پخش این ویدئو بود که من از شبکه‌های مختلف منافقین، صدای آمریکا، مخالفین و خیلی جاهای دیگه، دوستان نازنین‌مون در عرصه سینما خیلی لطف داشتند به بنده حقیر، و پیامک‌های مختلف، فهمیدم که چقدر از دست‌مون ناراحت هستند و چقدر ناراحت شدند از این کلام من…؛ دلم شکست، ولی همان لحظه بود که یاد فرمایش حضرت امام افتادم که زمانی شما ناراحت شوید که دشمنان‌تان از شما تعریف کنند…؛ بعد از این جریان وقتی که تلویزیون‌های مختلف شروع کردند به فحاشی، تهمت و تهدید، «صدای آمریکا»، «من و تو»، و این شبکه‌هایی که نشسته‌اند آن‌ور دنیا به دور از خاک وطنم، میهنم، مردمم، رهبرم، نشستند مرده باد و زنده باد سر می‌دهند، که چنان کنید و چنان کنید؛ جالبه که من سینماگر می‌فهمم که اصلا حالش هم حال خوبیه! جنسش هم جنسش خوب بوده!.. در شب تولد پسرم، شیشه‌های ماشینم را شکستند. تازه آنجا گفتم یا علی حواست هست؟ من دارم می‌فهمم که غربت شیعه چقدر سخت بوده… همان شب گفتم یا علی می‌بینی «ما را به جرم عاشقی با چوب می‌زنند!… همچنان که اینجا ایستادم کمرم درد می‌کند، برای اینکه دیشب دوباره ما را به جرم عاشقی با چوب زدند، اما همچنان ایستادیم…»

چرخنده همچنین گفت: «با افتخار می‌گویم که قاری قرآن مهدیه تهران بودم و سال‌ها در بخش بسیج مساجد نقاشی تدریس کردم. از سال ۷۹ وارد سینما شدم، اما فکر می‌کنم دیگر زیاد تصویرم را نبینید، برای اینکه برایم پیغام دادند که خانم الهام چرخنده سینمای ما جای چنین زنانی نیست. واقعا هنوز برایم این علامت سؤال هست که این فضای فرهنگی و سینمای ما جای چه جور زن‌هایی است؟ چی شد که ارزش‌ها در کشور ما تبدیل به ضد ارزش شد؟ من فکر می‌کنم که بخش فرهنگی ما احتیاج به یک ۹ دی فرهنگی دارد.»

الهام چرخنده در پایان گفت یک بسته فرهنگی برای دشمنان کنار گذاشته‌ام؛ این بسته فرهنگی، پیام تبریک او به علی خامنه‌ای به مناسبت روز پدر بود: «می‌خواهم تولد آقا امیرالمؤمنین را به حضرت آقا، رهبر عظیم‌الشان کشورم تبریک بگویم و بگویم این بار آقا ان شاء الله که سایه‌تون مستدام باشه، روز پدر بر شما مبارک!»

یکی از مخاطبان صفحه فیس‌بوک خودنویس، در واکنش به این سخنان الهام چرخنده نوشته است:

«خانم چرخنده امیدوارم این کامنت رو ببینید، عقیده شما محترم و به خودتون ربط داره، ولی می‌دونین از چی حرصم می‌گیره؟ ای کاش ای کاش، اون سالی که تو آتلیه هنری آرام تو خیابون گلبرگ غربی، وقتی شما رو دیدم یه دوربین یا ضبط صوت داشتم و حرف‌های اون روزتون رو ضبط می‌کردم! مخاطبتون من بودم و مدیر آتلیه، یادتونه می‌گفتین هدف‌تون اینه که یه روز با وجود پوشش اسلامی و اجباری می‌خواین اولین کسی باشین که سکسی بودن یه زن رو با بادی لنگوییج تو سینما به مردم القا کنید؟! و…. و…. و…. حرفای دیگه! هاه… زود رنگ عوض کردین خانم!»

سانسور تابلو در اختتامیه جشنواره فجر در تلویزیون ایران – هنگام پخش مستقیم مراسم پایانی سی‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر از شبکه نمایش، هنگامی‌که محسن دارسنج، جایزه دیپلم افتخار بهترین چهره‌پردازی را برای فیلم «همه چیز برای فروش» دریافت کرد، آن‌را به فیلم «آشغال‌های دوست‌داشتنی» ساخته محسن امیریوسفی تقدیم کرد که امسال بنا بر آن‌چه که ازسوی دبیر جشنواره «ملاحظات» عنوان شد، از این جشنواره کنار گذاشته شد.

در این هنگام زمانی‌که دارسنج در کلام خود به کلمه «آشغال‌ها» رسید، تلویزیون پخش مستقیم مراسم را برای دقایقی قطع کرد. این اتفاق موجب شد وقتی‌که پخش مستقیم مراسم مجددا به آنتن تلویزیون بازگشت، از پوشش اهدای سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی به محسن موسوی برای فیلم «رستاخیز» جا بماند.

گفتني اينكه، اين سانسور تابلو با برنامه‌ريزي قبلي و با اختصاص دادن يك دوربين به دو مجري سيما در حاشيه جشنواره توسط رسانه‌ ملي تدارك ديده شده بود و هركدام از برندگان جوايز كه كمترين انتقاد و يا سخن متفاوتي در پشت ميكروفن بر زبان مي‌اوردند، بلافاصله صحنه مراسم قطع و دو مجري حاشيه‌اي و مخصوص سانسور با اظهارات بي ربط و لوس، پخش مي‌شد. اين موضوع براي بسياري از چهره‌ةاي ديگر نيز اتفاق افتاد و به محسن يوسفي، خلاصه نمي‌شد.

براي مثال ساداتيان كه برنده ويژه نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم (به تهیه‌کننده) به فيلم آذر، شهدخت، پرویز و دیگران (به تهیه‌کنندگی بهروز افخمی و سیدجمال ساداتیان) رسيد و همچنين اظهارات مهدي عسگرپور مديرعامل خانه سينما و … اظهاراتشان به مذاق سانسورچيان سيما خوش نيامد و سخنانشان به يكباره قطع شد! / برای ویدیو های بیشتر در صفحه فیسبوک و توییتر ما عضو شوید
https://www.facebook.com/IranianTVCha…
Tweets by IranianTvChanel
نرم افزار همراه اندروید را از لینک زیر دریافت نمایید.
http://iraniantvchannel.conduitapps.com/
شبکه تصویری ایرانیان

Kategori

Underholdning
Lisens

Standard YouTube-lisens

رادیوفردا: تجليل از بهروز وثوقی و محمدعلی فردين،دو چهره سرشناس سينمای ايران از سوی سعيد راد،بازيگر نام آشنا،در مراسم گشايش سی و دومين جشنواره فيلم فجر،اگر چه تحسين تماشاگران را برانگيخت، ولی با واکنش تند برخی ازمقام ها از جمله رئيس ديوان عدالت اداری را دنبال داشت.

در اين ميان بهروز وثوقی در گفتگو با رادیو فردا،ابراز اميدواری کرده که نکو داشت نام او و فردين،مسئله و مشکلی برای سعيد راد ايجاد نکند.

آقای بهروز وثوقی! در مراسم گشایش، سی و دومین جشنواره فیلم فجر، آقای سعید راد، بازیگر معروف سینما در سخنانی از شما و محمدعلی فردین به عنوان ستون‌های بازیگری سینمای ایران نام بردند. آیا شما از آنچه در این مراسم گذشت، خبری دارید؟

نه متاسفانه. اما یکی از دوستان برای من یک‌ ای میل فرستاد و خیلی خلاصه گفت که آقای سعید راد در این فستیوال فیلم فجر، از شما یاد کرده‌ است، خیلی باید تشکر کنم از سعید، برای اینکه اگر کس دیگری یاد ما نیست، اقلا سعید راد یاد ما هست.

آقای بهروز وثوقی، اما وقتی نام شما و آقای فردین در این مراسم برده شد، تماشاگران و حضار هم ابراز احساسات در خور توجهی از خود نشان دادند.

شما مردم را از این افراد جدا کنید. مردم، همیشه مردمی بودند که ارزش گذاشتند برای افراد هنرمند حالا در هر رشته‌ای، سینما، موسیقی یا ادبیات، همیشه برای هنرمندان احترام داشتند و همیشه به آن‌ها ارزش گذاشتند. اصلا حساب مردم ما از همه چیزهای دیگر جداست.

از طرفی نام بردن از شما و آقای فردین، توسط آقای سعید راد، البته با واکنش های منفی هم روبرو شده است.

خب، طبیعتا. وقتی که شایعه می‌شود که بهروز وثوقی مرده است و معلوم است که این شایعات از کجا نشات می‌گیرد، ‌ طبیعتا تعریف کردن از ما به مذاق خیلی‌ها خوش نمی‌آید. اما خب چه می‌شود کرد. من نمی‌دانم و امیدوارم که واقعا در آن مملکت برای سعید راد، مساله‌ای پیش نیاید.

از فستیوال فیلم فجر، فاصله می‌گیریم و به نمایشنامه «یک رویای خصوصی» می‌پردازیم که نمایش آن از اوایل سال جاری خورشیدی ابتدا در آمریکا و سپس در کانادا و این اواخر هم، یک‌بار در آلمان به صحنه رفت. آقای وثوقی! در یک رویای خصوصی علاوه بر شما خانم سوسن فرخ‌نیا، خانم گلشیفته فراهانی هم بازی کردند و نویسنده و کارگردان این اثر نمایشی، آقای ایرج جنتی عطایی هستند.

پس از مدت‌ها دوباره قرار شد تا با ایرج جنتی عطایی عزیز یک همکاری مشترکی داشته باشیم، این بار بر خلاف کارهای قبلی، تصمیم گرفتیم تا مقداری طنز با نوشته آقای جنتی عطایی، توام باشد که خوشبختانه همین طور هم شد.

گلشیفته عزیز، بسیار هنرمند جوانی است که خیلی خوب و سریع در حال پیشرفت است و من برای او آرزوهای بسیاری داریم که جامه عمل خواهد پوشید و با خانم سوسن فرخ نیا و ایرج جنتی عطایی، این تئا‌تر را شروع کردیم و آماده کردیم. خوشبختانه با استقبال خیلی بی‌نظیری در تمام جاهایی که روی صحنه رفته، ‌روبرو شدیم.