اخبار

عصرایران: متاسفانه 80درصد ازدواج هايي كه از اين راه (مجازی) صورت مي گيرد منجر به طلاق مي شود.
آيت الله ناصر مكارم شيرازي از مراجع تقليد شیعه در قم با اشاره به اينكه عده اي در مورد برجام بي انصافي مي كنند، گفت: با وجودي كه رهبر معظم انقلاب با برجام موافقت كردند، برخي كه اداي پيروي از ايشان را دارند باز در مساله برجام تعبير به خيانت مي كنند.

به گزارش عصرایران به نقل از ايرنا، وي روز پنجشنبه در ديدار با دكتر قاضي زاده هاشمي وزير بهداشت خاطرنشان كرد: در ارتباط با برجام كاري انجام شده، ما نمي گوييم فتح الفتوح بود ولي فراموش نكنيم كه طرف مقابل ما، آدم ناقلايي است.

وي ادامه داد: در برجام در مورد مسائل، ذره ذره توافق كردند و ما بايد طرف مقابل را هم در نظر بگيريم، آنها دوست ندارند جمهوري اسلامي ايران مقتدر و يك وتاز منطقه باشدباشد.

آيت الله مكارم شيرازي گفت: دشمنان تحمل اين را ندارند كه در منطقه قدرتي پيدا شود كه به آنها امتياز ندهد، ما مي گوييم برجام اين است و هزينه هاي پياده شدن آن هم اينگونه است.

وي ادامه داد: تعجب مي كنم با وجودي كه رهبر معظم انقلاب موافقت كردند، برخي كه ادعاي پيروي از ايشان را دارند باز انتقاد و تعبير به خيانت مي كنند.

آيت الله مكارم شيرازي بيان داشت: برخي غافل از اين هستند كه هر چه فشار دشمنان بيشتر شود بايد وحدت ما نيز افزايش پيدا كند، بايد مسائل شخصي را كنار بگذاريم و گاهي اين مسائل شخصي حاكم بر مقدرات جامعه نشود و منافع ملي و مردم بايد اصل باشد.

وي ادامه داد: در شرايطي كه دشمنان به ما فشار وارد مي كنند بايد اتحاد و همدلي خود را بيشتر كنيم.

اين مرجع تقليد همچنين گفت: امروز مساله ارزش افزوده به يك مشكل تبديل شده است كه مثلا روي پول آب و برق هم ارزش افزوده دريافت مي كنند، بايد با محاسبه دقيق، آثار و منافع و مضرات كار را در نظر بگيريم.

آيت الله مكارم شيرازي همچنين ،ورود بدون محدوديت افراد به فضاي مجازي را از ديگر مشكلات دانست و گفت: گزارش هايي كه از فضاي مجازي به ما مي رسد، خيلي وحشتناك است.

وي ادامه داد: افراد دست اندركار بايد در اين زمينه فكر اساسي كنند، باز بودن بدون محدوديت سرچشمه بسياري از مشكلات در حوزه فضاي مجازي است و متاسفانه 80درصد ازدواج هايي كه از اين راه صورت مي گيرد منجر به طلاق مي شود.

عصرایران: در سخنان خود گفته‌اید: «‌کسی با گفت‌وگو مخالف نیست، اما مهم این است که چگونه گفت‌وگو شود.» این طنز تلخ روزگار ماست.
غلامعلی جعفرزاده نماینده فعلی مجلس و نماینده منتخب مردم رشت در مجلس دهم طی نامه ای سرگشاده به سعید جلیلی مسوول سابق پرونده هسته ای به اظهارات اخیر او در جمع دانشجویان دانشگاه گیلان واکنش نشان داده است.

به گزارش عصر ایران، جعفرزاده خطاب به جلیلی می گوید: «جا دارد تا با توجه به سوالات و ایراداتی که شما و دوستان و حامیان‌تان در مقابل تیم مذاکره کننده دولت فعلی مطرح کرده و می‌کنید، ما نیز به عنوان نمایندگان مردمی که در دو انتخابات‌ 92 و 94، به مشی و رویکرد شما «نه» گفتند، از شما بخواهیم که یک بار هم در جایگاه پاسخ‌گویی قرار بگیرید و پیش از اینکه از موضع بستانکار درباره این سه سال مطالبه‌گری کنید، از موضع مسؤول و پاسخ‌گو، درباره آن 6 سال توضیح دهید.

بدیهی است که ما نه بنا داریم و نه دوست داریم که رفتاری مانند رفتار دوستان شما مذاکره کنندگان موفق کشورمان داشته باشیم و تضمین می‌دهیم که در روز سؤال از شما در مجلس دهم، نه روی کسی بتن بریزیم و نه کسی را جوجه خروس و خائن معرفی کنیم.”

متن کامل این نامه که در اختیار عصر ایران قرار گرفته بدین شرح است:

رئیس سابق تیم مذاکره جمهوری اسلامی ایران

جناب آقای دکتر جلیلی

از آنجا که در روزهای اخیر با حضور در حوزه انتخابیه اینجانب و در جمع دانشگاهیان گیلان سخنانی از جنس سخن دیگر دوستان و همراهان تان بیان کرده‌اید برخورد لازم می‌دانم تا به عنوان نماینده مردمی که در انتخابات 92 و همچنین در انتخابات 94 با رای خود نشان داده‌‍‌اند که کدام روش را ترجیح می‌دهند نکاتی را خدمت‌تان متذکر می‌‍شوم.

جناب آقای دکتر جلیلی

آنچه پیش از هر چیز لازم است به یادتان بیاورم این است که سخن شما مبنی بر اینکه اگر رئیس جمهور می‌بودید زیر برجام را امضا نمی‌کردید نه سخنی تازه است نه مایه تعجب. چرا که اصولا آنچه باعث شد تا در انتخابات سال 92 مردم به راه و روشی که دقیقا عکس خواسته شما بود رای دهند و راه دیگر انتخاب کنند همین آگاهی مردم به روشی بود که حالا بار دیگر بر آن تاکید کرده‌اید. اما اینکه امروز در شرایطی که مردم پس از سه سال مذاکره نفس گیر، امیدوارانه چشم به آینده‌ای دوخته‌اند که در سایه توافق حاصل شده ، شاهد زدوده شدن تدریجی آثار تحریم‌ها وقعطنامه‌ها از زندگی خود باشند، چرا برخود لازم دیده‌اید بار دیگر به مردم یادآوری کنید اگر بزنگاه انتخاب، نام شما را روی برگه‌های رای می‌نوشتند، چه سرنوشتی در انتظار ملت و مملکت بود؟ سوالی که پاسخ آن را هیچ‌کس نمی‌داند!
10 پرسش صریح نماینده رشت از سعید جلیلی

جناب آقای دکتر جلیلی

در سخنان خود پرسیده‌اید که چرا بعد از برداشته شدن تحریم‌ها و آغاز اجرای برجام تا کنون، سرمایه گذاری در ایران شروع نشده است؟! سوال خوبی است و البته در دل خود یک نکته مهم را دارد.

در واقع شما نیز معتقد هستید که راه عبور از مشکلات فعلی، سرمایه گذاری است و حالا من از شما می‌پرسم که چه شرایطی و مسیر چه کسانی، سرمایه گذاران را از کشور ما دور کرد؟ و سرمایه‌های آنها را به کشورهای همسایه سوق داد؟

واقعا گمان می‌‍کنید راه افزایش سرمایه گذاری در کشور ادامه دادن مسیری بود که در آن برای فروش نفت خود نیز مجبور بودیم پای بابک زنجانی‌ها را به معاملات نفتی کشور باز کنیم؟

آیا به سهم خود و دوستانتان در از دست رفتن امنیت سرمایه گذاری در ایران فکر کرده‌اید؟

آیا می‌توانید به کارهایی که در دوره مسئولیت خود برای کاهش ریسک سرمایه گذاری و افزایش امنیت اقتصادی در ایران انجام داده‌اید اشاره کنید؟

آیا فکر نمی‌کنید شما هم در وضعیتی که کشور به آن دچار شد مسئول هستید و حالیه باید به جای انتقاد از کسانی که گام اول را برای حل مشکلات برداشته‌اند لااقل گامی در جهت جبران گذشته بردارید؟

اگر شما واقعا نگران سرمایه گذاری در کشور هستید لطفا بفرمایید تاثیر کارهایی نظیر حمله به سفارت عربستان در القای توهم ناامن بودن ایران را چطور ارزیابی می‌کنید؟

جناب آقای دکتر جلیلی

بسیار بعید می‌دانم که شما بدون اطلاع از آنچه در اثر مذاکرات 6 ساله شما و البته سیاست‌های داخی دوستان و حامیان شما در دولت سابق برکشور گذشته بود، خود را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال 92 معرفی کرده باشید. اما از آنچه که سخنان اخیرتان به سخنان کسانی شباهت دارد که نمی‌دانند و یا نمی‌خواهند بدانند که در پایان دولت قبل کشور در آستانه رسیدن به چه نقطه خطرناکی قرار داشت. پیشنهاد می‌کنم اگر واقعا از وضعیت کشور در آن روزها خبر ندارید سوال کنید تا مورد به مورد از شاخص‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که به موازات سیاست خارجی شما و سیاست داخلی دوستان و حامیانتان افول پیدا می‌کرد برایتان بگویم. چرا که من و همکارانم در مجلسی به عنوان نمایندگان مردم مشغول به کار بودیم در فصل چیدن میوه‌های عملکرد 6 ساله شما و عملکرد 8 ساله دولت قبل با گوشت، پوست و استخوان خود معنای تحریم‌ها و قطعنامه‌ها را لمس می‌کردیم.

به همین دلیل است که امروز نه تنها از برجام و دستاوردهای آن چه در سیاست خارجی و چه در حوزه سیاسی و اقتصادی داخل کشور دفاع می‌کنیم و به اجرای آن و اثراتی که می‌تواند بر زندگی مردم این مرز و بوم داشته باشد خوشبین و امیدواریم بلکه خود را محق می‌دانیم که در قبال هزینه‌های مادی و معنوی ایجاد شده برای کشور لااقل از شما که همچنان آن راه را ترجیح می‌دهیم سوال کنیم که چرا به جای تاختن به مذاکره کنندگان فعلی دستاوردهای مذاکرات قبلی را برای مردم نمی‌گویید؟

جناب آقای دکتر جلیلی

در سخنان خود گفته‌اید:« کسی با گفت‌وگو مخالف نیست، اما مهم این است که چگونه گفت‌وگو شود.» این طنز تلخ روزگار ماست. این که امروز شما همچنان در جایگاه مطالبه گری نشسته‌اید و گمان می‌برید که باید مذاکره کنندگان فعلی و حامیان آنها به شما و دوستان‌تان در قبال هرآنچه در مذاکرات اتفاق افتاده و همه نتایج این مذاکرات، پاسخ‌گو باشند، من را به یاد 6 سال مذاکراتی انداخت که شما مسئولیت آن را به عهده داشتید. همان 6 سالی که مشاور مقام معظم رهبری در امور بین الملل، در مناظره‌های انتخاباتی سال 92 درباره‌اش به شما گفت:« مذاکره بیانیه خواندن نیست.

دیپلماسی کلاس فلسفه نیست. چیزی که مردم می‌بینند این است که این همه سال شما می‌روید وهر روز هم تحریم‌ها بیشتر می‌شوند.هنر دیپلمات این است که نگذارد کار رزمندگان هدر برود.»

همان 6 سالی که نایب رئیس مجلس در جلسه کمیسیون برجام ودر حضور جنابعالی در موردش گفت:« مقطعی که شما مدیریت تیم را بر عهده داشتید که کمترین نفد و مباحثه صورت نمی‌گرفت.

اعتقاد بنده این است که در آن زمان 3 قطعنامه به تصویب رسید نقد و بررسی‌های صورت می‌گرفت می‌توانستیم به نقش دولت که بازدارنده داشت کمک کنیم. ما بارها از شما برای حضور در کمیسیون امنیت دعوت کردیم اما شما یک بار در جلسات حضور پیدا کردید. اگر اجازه می‌دادید بحث و مباحثه‌ای صورت می‌گرفت احتمال داشت تصویب قطعنامه 1929 به تاخیر بیفتد و یا حتی تصویب نمی‌شد.»

آقای دکتر جلیلی

شما در آن 6 سالی که دستاوردش برای ملت و مملکت چنان بود که همه دیدیم حتی یک بار درجایگاه پاسخگویی ننشستید تا نمایندگان مردم در مجلس و یا کارشناسان فن و یا اصحاب رسانه سوالات خود را درباره آنچه در مذاکرات می‌گذرد و آنچه هزینه می‌شود و آنچه به دست می‎‌آید از شما بپرسند.

حالا چگونه است که وقتی افرادی از سوی ملت و تا تشخیص مقام معظم رهبری جایگزین شما می‌‍شوند و سکان مذاکرات را در دست می‌گیرند، نه تنها امروز و بعد از پایان مذاکرات، بلکه حتی در کوران مذاکرات باید در مقابل واژه به واژه این مذاکرات به شما و دوستانتان توضیح دهند؟ البته که طرح این پرسش به معنای تخطئه وضعیت این دوسال نیست و ما این پرسشگری را حق مخالفان و منتقدان می‌دانیم. اما سوال اصلی این است که چرا این حق، در آن 6 سال از صاحبانش دریغ شد؟

جناب آقای دکتر جلیلی

حالا که بار دیگر با ادبیاتی شبیه روزهای مناظره‌های انتخاباتی، از موضع بستانکار وارد صحنه شده‌اید و روایتی قهرمان گونه از «امضا نکردن» سند توافق به عنوان نقطه قوت خود ارائه کرده‌اید، جا دارد تا با توجه به سوالات و ایراداتی که شما و دوستان و حامیانتان در مقابل تیم مذاکره کننده دولت فعلی مطرح کرده و می‌کنید، ما نیز به عنوان نمایندگان مردمی که در انتخابات‌های 92 و 94، به مشی و رویکرد شما «نه» گفتند، از شما بخواهیم که یک بار هم در جایگاه پاسخگویی قرار بگیرد و پیش از اینکه از موضع بستانکار درباره این سه سال مطالبه گیری کنید، از موضع مسئول و پاسخگو، درباره آن 6 سال توضیح دهید.

بدیهی است که ما نه بنا داریم و نه دوست داریم که رفتاری مانند رفتار دوستان شما مذاکره کنندگان موفق کشورمان داشته باشیم و تضمین می‌دهیم که در روز سوال از شما در مجلس دهم، نه روی کسی بتن بریزیم و نه کسی را جوجه خروس و خائن معرفی کنیم.

ما به عنوان کسانی که در اسفند 94 برای ادامه راه برگزیده مردم در خرداد 92 از سوی همان مردم انتخاب شده‌ایم منتظر اعلام آمادگی شما برای پاسخ دادن به سوالات ما هستیم و هم مشخص شود که اگر بنا بود راه شما ادامه پیدا کند و برجام امضا نشود امروز در چه شرایطی بودیم و هم معلوم شود و که چرا این روزها هم ترامپ و برخی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوی آمریکا وعده پاره کردن برجام را می‌دهند و معتقد هستند که ظریف توانسته است توافقی را به طرف غربی تحمیل کند که به نفع ایران و زیان آنهاست.

هم شما و دوستان‌تان معتقد هستید که نباید این سند تاریخی امضا می‌شد.

والسلام

غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی

نماینده مردم شریف شهرستان رشت در مجلس شورای اسلامی

عضو کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات

1395/1/29

عصرایران: تجسس در زندگی مردم آن هم درباره یک زن و بی توجهی به آبروی مؤمن از نظر اسلام مذموم است.این که رقبای یک کاندیدا که فکر نمی کردند او رأی بیاورد، پس از اقبال مردم به وی و انتخاب او مدارکی از زندگی خصوصی وی ارائه کنند و شورای نگهبان را ابزار دست خود برای رسیدن به هواهای نفسانی خود نمایند، زیبنده نظام نیست.
علی مطهری، نماینده مجلس شورای اسلامی و منتخب مجلس دهم، طی نامه ای به آیت الله جنتی، دبیر شورای نگهبان، نکاتی را درباره ابطال آرای مینو خالقی منتخب مردم اصفهان مطرح کرد.
شورای نگهبان، بعد از برگزاری انتخابات و برنده شدن مینو خالقی ، او را از فهرست منتخبات مردم حذف کرده است. به گزارش عصر ایران متن نامه بدین شرح است:

آیت الله جنتی
دبیر محترم شورای نگهبان

با اهداء سلام

موضوع حذف خانم مینو خالقی از منتخبان اصفهان در انتخابات مجلس شورای اسلامی مسئله ای نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. اگر این رویه در کشور باب شود که پس از تأیید صلاحیت یک کاندیدا و رأی مردم در یک انتخابات سالم، آن منتخب به این بهانه که مدارک جدیدی به دست ما رسیده و نظر ما درباره صلاحیت او تغییر کرده است حذف شود، این امر می تواند مستند شورای نگهبان در آینده واقع شود و منتخبان زیادی از جمله یک کاندیدای ریاست جمهوری را پس از انتخاب مردم و رای مثلا سی میلیونی حذف کند.

قطعا نظارت استصوابی را عقلا و قانونا این مقدار نمی توان توسعه داد. به همین جهت قانونگذار تصمیم گیری درباره این موضوع را در خصوص منتخبان مجلس به نمایندگان ملت ارجاع داده است که اگر پس از انتخاب مردم مدارک جدیدی درباره یک منتخب ارائه شد، این مدارک در فرایند تأیید اعتبارنامه ها توسط مجلس مورد بررسی قرار گیرد؛ یعنی اگر باید منتخبی حذف شود، این کار باید با نظر مجلس که نماینده ملت است انجام شود تا احترام به رأی مردم محفوظ بماند. این که بگوییم چون ما می دانیم مجلس دهم اعتبارنامه او را رد نمی کند پس ما او را حذف می کنیم، منطق درستی نیست.

در اینجا وزارت کشور نیز مسئولیت سنگینی دارد. ماده 73 قانون انتخابات مجلس می گوید: «صدور اعتبارنامه منتخبین موکول به عدم ابطال انتخابات از طرف شورای نگهبان می باشد و شورای نگهبان در اسرع وقت نظر خود را درباره انتخابات اعلام می نماید و وزارت کشور موظف است بلافاصله دستور صدور اعتبارنامه را بدهد.»

نامه علی مطهری به جنتی درباره مینو خالقی: استیضاح وزیر کشور در صورت عدم صدور اعتبارنامه منتخب اصفهان
مینو خالقی که مردم اصفهان به او رأی دادند ولی شورای نگهبان بعد از پیروزی او در انتخابات، صلاحیتش را رد کرد!

با توجه به این که انتخابات حوزه اصفهان از طرف هیئت نظارت استان و طبعا شورای نگهبان تأیید شده است وزارت کشور وظیفه دارد اعتبارنامه خانم خالقی را صادر کند، در غیر این صورت مجلس باید وزیر کشور را به دلیل دفاع نکردن از حقوق ملت و تسلیم شدن در برابر یک رویه غیرقانونی که کیان جمهوری اسلامی را تهدید می کند، استیضاح کند.

اگر شورای نگهبان انتخابات حوزه اصفهان را ابطال کرده پس چرا فقط خانم خالقی را حذف کرده است و سایر منتخبان باقی مانده اند؛ و اگر می گوید صلاحیت این یک نفر پس از انتخاب سالم مردم به دلیل وصول مدارک جدید رد شده است، پاسخ این است که قانونگذار تصمیم گیری درباره این موضوع را به خاطر احترام به رأی مردم به مجلس واگذار کرده است.

مطلب آخر این که تجسس در زندگی مردم آن هم درباره یک زن و بی توجهی به آبروی مؤمن از نظر اسلام مذموم است. این که رقبای یک کاندیدا که فکر نمی کردند او رأی بیاورد، پس از اقبال مردم به وی و انتخاب او مدارکی از زندگی خصوصی وی ارائه کنند و شورای نگهبان را ابزار دست خود برای رسیدن به هواهای نفسانی خود نمایند، زیبنده نظام جمهوری اسلامی نیست.

فرضا آن منتخب، اشتباهی در زندگی خود کرده ولی سیره او یک سیره اسلامی است آیا باید رد صلاحیت شود، آن هم بعد از اتمام فرصت بررسی صلاحیت ها و رأی مردم؟ آیا اعضای محترم شورای نگهبان خود در زندگی خویش اشتباهی مرتکب نشده اند؟

از جناب عالی که دلسوز انقلاب اسلامی هستید می خواهم که اجازه ندهید این رویه سوء در جمهوری اسلامی باب شود زیرا علاوه بر نادیده گرفتن حق انتخاب کنندگان، ظلمی است به منتخب حذف شده.
اصولا برای رد صلاحیت ها در آینده باید یک فکر اساسی شود تا تناقض هایی در جامعه به وجود نیاید. مثلا جناب آقای افشین علا که رهبر انقلاب در باره ایشان می نویسند “من شما را شاعر انقلاب می دانم” و در دیدار عیدانه با محبت فراوان از او تقدیر می کنند چرا رد صلاحیت شد؟ آیا این امر یک منطق دوگانه را در ذهن مردم تداعی نمی کند؟ برای آن مقام محترم آرزوی توفیق الهی دارم.
با تقدیم احترام
26/1/95
علی مطهری

خُسن آقا: من نبودم دستم بود. تقصير آستينم بود. آستين مال كتم بود. كتم مال بابام بود!
عصرایران: مشاور هاشمی رفسنجانی ادامه داد: ما در مجمع تشخیص با خنده به هم می‌گفتیم این کدام مشاور است که ما او را نمی‌شناسیم. چگونه می‌شود صداوسیمایی که هاشمی را حصر تصویری کرده است اینقدر به این موضوع توئیت و حواشی آن علاقه مند شده است.
غلامعلی رجایی مشاور هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به اینکه هاشمی رفسنجانی و مقام معظم رهبری بعد از عید با هم تلفنی گفت‌وگو کردند گفت: هاشمی و رهبری تقریبا ماهانه دیدار می‌کنند اما نمی‌دانم بعد از عید دیداری داشته اند یا نه.

رجایی در گفت‌وگو با خبرنگار عصرایران ادامه داد: آیت‌الله هاشمی معتقد است که وقت رهبری به دلیل اشتغال‌های زیاد محدود است و به همین دلیل ملاحظه می‌کنند و دیدارها برخلاف زمان ریاست جمهوری که هفتگی بود، ماهانه شده است.

وی در پاسخ به این سوال که آیا بهتر نیست برای جلوگیری از حاشیه‌های سیاسی، صفحات هاشمی در شبکه‌های اجتماعی بهتر مدیریت شود گفت: بله، این نکته درستی است و الان هم مدیریت می‌شود. سایت آیت‌الله هاشمی سال‌هاست که سرپاست و وجود یک یا دو خطا در آن طبیعی است. باید بگویم با کسی که آن توئیت را زده بود برخورد شد و او هم اشتباه خود را پذیرفته است.
رجایی: هاشمی و رهبری بعد از عید تلفنی گفت‌وگو کردند/ نام مشاور هاشمی را جعل کردند/صداوسیما هاشمی را حصر تصویری کرده است

مشاور هاشمی رفسنجانی ادامه داد: مدیریت سایت اینترنتی با آقای هاشمی نیست و ایشان قصد ندارد نظارت کند. مدیریت سایت نیز برعهده پسرشان یعنی آقا محسن است که انصافا هم خوب اداره می‌شود.

این فعال سیاسی تصریح کرد: در کنار این اتفاقات شایعه‌ای ایجاد شد که مشاور هاشمی گفته است تمام شبکه‌های اجتماعی منتسب به هاشمی بسته شده است که یک بداخلاقی آشکار بود.

وی خاطر نشان کرد: نام مشاور هاشمی را جعل کردند و این جعل در شبکه خبر و دیگر بخش‌های خبری زیرنویس شد. مشاور هاشمی اسم و رسم دارد و این حرکت یک جعل و فریب آشکار بود.

رجایی گفت: برخی‌ها که دستشان خالی است می‌خواهند از نام مشاور سواستفاده کنند و این قدر ناشی هستند که نمی‌دانند مشارو هاشمی باید اسم داشته باشد.

مشاور هاشمی رفسنجانی ادامه داد: ما در مجمع تشخیص با خنده به هم می‌گفتیم این کدام مشاور است که ما او را نمی‌شناسیم. چگونه می‌شود صداوسیمایی که هاشمی را حصر تصویری کرده است اینقدر به این موضوع توئیت و حواشی آن علاقه مند شده است.

وی تصریح کرد: همین صداوسیما حضور هاشمی در مجلس گرامیداشت حجاج جان‌باخته با حضور رهبری را سانسور کرد و دفتر مجمع مجبور شد بیانیه بدهد که هاشمی در این مراسم حضور داشته است. حالا همین صداوسیما می‌گوید مشاور هاشمی چنین گفت در حالی که چنین مشاوری وجود ندارد.

این فعال سیاسی در مورد چرایی این مخالفت‌ها با هاشمی در دوره‌های گوناگون گفت: مخالفت، نقد و دشمنی باید از هم تفکیک شود. زبان نقد و تخریب با هم فرق دارد. به نظر می‌رسد جایگاه والای هاشمی مورد پسند برخی نیست.

رجایی ادامه داد: کسانی که اتهام می‌زنند اتفاقا افرادی هستند که ادعای اصول‌گرایی دارند و معتقد هستند در حمایت از رهبری این تخریب‌ها را انجام می‌دهند.

وی افزود: هاشمی و رهبری بیش از 60 سال است که با هم رابطه دارند والبته در جاهایی هم اختلاف وجود داشته و دارد و نمی‌شود از آن به سادگی گذشت. آقای هاشمی در هفته گذشته هم گفتند که بهتر از آیت‌الله خامنه‌ای برای رهبری نداریم.

مشاور هاشمی گفت: این تخریب‌ها خواسته یا ناخواسته پروژه‌ای است برای تنها سازی رهبری. رهبرانقلاب باید دلگرم باشد به یاران امام که امروز در کنار ایشان هستند.

این فعال سیاسی افزود: مگر می‌شود به هاشمی نقد وارد نباشد؟ مگر می‌شود کسی که 8 سال رئیس جمهور بوده، نقدی بر عملکردش نباشد؟ همه قابل نقد هستند و هاشمی هم از این قضیه مستنثی نیست اما حساب نقد از طعنه و انتقاد جداست. به طور مثل آقای سید محمد خامنه‌ای در انتقاد از آقای هاشمی گفت:”هاشمی زیر عبای امام با آمریکا هماهنگ بود.” این یک توهین آشکار است نه به هاشمی بلکه به امام و تمام ارکان نظام جمهوری اسلامی. اینگونه انتقادها ریشه در جای دیگری دارد که باید به وقتش به آن پرداخت.

ایسنا: وزیر رفاه دولت نهم که نخستین وزیر برکنار شده از سوی محمود احمدی‌نژاد است انتقادهای فراوانی را به عملکرد وی دارد. به اعتقاد کاظمی آقای احمدی‌نژاد به ناچار وی را وارد سیستم کرد چون فرصتی نداشت و باید کاری می‌کرد تا دل نمایندگان مجلس را به دست بیاورد.

به گزارش ایسنا و به نقل از نامه نیوز، بیش از 32 ماه از پایان ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد می گذرد و همچنان بحث درباره عملکرد دولت دهم ادامه دارد و نقدهای گسترده ای به نحوه عملکرد این دولت مطرح است.

پرویز کاظمی وزیر رفاه دولت نهم که نخستین وزیر برکنار شده از سوی محمود احمدی نژاد است انتقادهای فراوانی را به عملکرد وی دارد. به اعتقاد کاظمی آقای احمدی‌نژاد به ناچار وی را وارد سیستم کرد؛ چون فرصتی نداشت و باید کاری می‌کرد تا دل نمایندگان مجلس را به دست بیاورد.

یکی از نقدهایی که از سوی کاظمی به عملکرد دولت احمدی نژاد مطرح است به هزینه های اشتباهات مدیریت وی مربوط می شود. به گفته وی در طول هشت سال جنگ تحمیلی خسارت مادی فراوانی بر ما وارد شد اما معنویت و همدلی و همراهی و استقامت مردم در کشور افزایش پیدا کرد و خودمان را به دنیا ثابت کردیم اما در طول هشت سال ریاست آقای احمدی‌نژاد هم خسارات مادی و هم خسارات معنوی بر ما وارد شد، اعتبار و ارتباطات داخلی‌مان لطمه خورد، بزرگ‌منشی در کشور بر هم ریخت، اقتصاد و اخلاق خسارت دید، دروغ‌گویی، ریا و تزویر افزایش یافت و ارتباطات جهانی ایران مورد تمسخر دنیا قرار گرفت.

بخش‌هایی از این گفت‌وگوی تفصیلی در زیر می‌آید:

– آقای احمدی‌نژاد در انتخابات ریاست‌جمهوری اصلاً‌ انتظار پیروزی در رقابت با آقای هاشمی رفسنجانی و همچنین آمادگی تشکیل کابینه را نداشت. انتظارات و توقعات از آقای احمدی‌نژاد بسیار بالا بود و خود ایشان نیز به این مسئله دامن می‌زد. در این زمان میان ایشان و مجلس تقابلی وجود داشت. آقای احمدی‌نژاد دوست داشت نوع تعاملش با مجلس در آن زمان و در دوره بعدی یک طرفه باشد.

– از قبل با آقای احمدی‌نژاد آشنایی نداشتم در جلسه‌ای با سیدمهدی هاشمی در مورد مشکلات کار صحبت می‌کردم که بحث تصدی وزارت رفاه پیش آمد. من موافقت و دیدگاه‌هایم را بیان کردم ایشان نیز استقبال کرد. سال‌ها کار مدیریتی انجام داده‌ام و کارم سفارشی نبوده است… بعد از بیان دیدگاه‌هایم به آقای هاشمی چند جلسه با آقای ثمره هاشمی داشتم و آنها به این نتیجه رسیدند که اگر به مجلس معرفی شوم با توجه به سوابق و توانایی‌هایم رأی خواهم آورد. پس از آن نیز یک الی دو جلسه با آقای احمدی‌نژاد داشتم.

– اگر زاویه تعامل آقای احمدی‌نژاد با مجلس در دوره اول 20 درجه بود در دوره دوم 180 درجه شد، یعنی در دوره دوم اصلاً تعامل نداشت. روحیات آقای احمدی‌نژاد یک‌طرفه بود. در اوایل تعامل می‌کرد ولی در دور دوم و به ویژه دو سال آخر ریاست خود کاملاً‌ متفاوت بود و علناً می‌گفت که آنها را قبول ندارد و وقتی وزرایش را رد کردند، سعی می‌کرد از طریق معرفی اشخاصی که بتوانند رأی اعتماد دریافت کنند، دل نماینده‌ها را به دست بیاورد.

– در آن دوره همه نمایندگان نسبت به آقای محصولی شدیداً موضع داشتند. در بحث مدیریتی. آقای محصولی به عنوان وزیر نفت در یکی از کمیسیون‌ها تقریباً 20 الی 25 دقیقه صحبت کرد ولی یک کلام درباره نفت نگفت. مثلاً می‌گفت که در جبهه موتور گازی داشتم و آقای احمدی‌نژاد زیر دست من بود و من فرمانده او بودم. آقای محصولی اصلاً درباره آینده نفت، ساخت، کارشناسان، بودجه کشور، اوپک و غیره صحبتی نکرد. همچنین نوع برخوردش از بالا به پایین بود.

– به یاد دارم در یکی از کمیسیون‌ها می‌گفتند که آقای احمدی‌نژاد معتقد است که مسئولان باید مردمی و خاکی باشند. آقای محصولی دارایی شما چقدر است؟ او در پاسخ گفته بود 20 میلیارد تومان. آن زمان، 20 میلیارد تومان عدد بسیار سنگینی بود. آقای محصولی تعامل خوبی با نمایندگان نداشت و نمی‌توانست خوب ارتباط برقرار کند. یک سری چیزها ذاتی است اما در ذات ایشان نبود که خوب برخورد کند، بنابراین نمایندگان و کمیسیون‌ها به شدت نسبت به ایشان موضع داشتند طوری که در راهروهای مجلس بلندبلند می‌گفتند که به شما رأی نمی‌دهیم.

– آقای احمدی‌نژاد کاغذی به عنوان میثاق‌نامه مقابلم گذاشت که چیز بدی در آن ننوشته بود ولی باید بگویم که میثاقم را زمانی امضا کردم که اخوی شهیدم را در آغوش گرفتم و غسل دادم و در قبر گذاشتم. فکر می‌کنم آن میثاق به مراتب از این میثاق محکم‌تر و با ارزش‌تر باشد و سعی کردم این میثاق را حفظ کنم. بعد از بیان این مطلب آقای احمدی‌نژاد حواسش را جمع کرد و متوجه شد که با چه کسی صحبت می‌کند.

– بعدها متوجه شدم که آقای احمدی‌نژاد به ناچار ما را وارد سیستم کرد چون فرصتی نداشت و باید کاری می‌کرد تا دل نمایندگان مجلس را به دست بیاورد. اگر دقت کنید متوجه می‌شوید که به هر طریقی بود آقای محصولی یا آقای علی احمدی را که به عنوان وزیر تعاون معرفی شده بود ولی رأی اعتماد نیاورد وارد دولت کرد.

– کار مدیریتیِ بسیاری انجام داده‌ام و با کارشناسان و مدیران خارجی بسیاری کار کرده‌ام و نمی‌توانم کار غیر کارشناسی یا بدون مطالعه را بپذیرم. آقای احمدی‌نژاد به همراه معاون اجرایی و معاون اول و وزیر اقتصاد آمدند و خواستند که ظرف یک ماه سهام عدالت بدهیم. من به ایشان گفتم که ظرف یک ماه اصلاً امکان ندارد اما ایشان اصرار داشتند که باید در مدت یک ماه این امر صورت پذیرد. من به ایشان توضیح دادم که باید شرکت‌ها شناسایی شوند و مجامعی برگزار شود و افرادی که باید سهام به آنها تعلق بگیرد شناسایی شوند اما ایشان اصرار داشتند که ظرف یک ماه صورت گیرد. من به ناچار پیشنهادی ارائه کردم و آن این که برای شناسایی افراد از کمیته امداد و بهزیستی شروع کنیم که افراد مستحق‌تر را شامل می‌شوند اما با این حال آمار و اطلاعات اعضای کمیته امداد را هم نداریم. وقتی این‌طور صحبت می‌کردم او بسیار ناراحت می‌شد. در مورد پرداخت یارانه هم این‌گونه بود. با این نوع مسائل نمی‌توان چکشی برخورد کرد؛ بلکه باید مطالعه و تحقیق و بررسی و کار کارشناسی صورت گیرد، چون این تصمیمات مملکتی هستند.

– آقای احمدی‌نژاد خیلی به نظرات کارشناسی توجه نمی‌کرد و تصمیمات خود را عملیاتی می کرد.

– آقای احمدی‌نژاد به 20 استان سفر کرد. من یک بار از ایشان سؤال کردم که چرا سفرهای استانی می‌رویم؟

– این سفرها حقیقت‌های پوپولیستی بودند. گاهی مدیر می‌تواند بسیاری از کارها را از راه دور کنترل کند. ارتباط با مردم و حضور در میان آنها کار بسیار خوبی است و باید صورت گیرد ولی اگر بخواهید آمار و اطلاعات دریافت کنید که مثلاً‌ در فلان استان چه اتفاقی افتاده، از راه دور نیز امکان‌پذیر است.

– ما به استان‌ها سفر می‌کردیم و مردم به استقبال می‌آمدند و نیازها و خواسته‌های خود را بیان می‌کردند یک بار در کنار مسئول بهزیستی دولت نشسته بودم که شخصی جلو آمد و گفت بچه معلول دارد و می‌خواهد بهزیستی آن را بپذیرد. آقای احمدی‌نژاد از من خواست که او را بپذیرم. من گفتم که با بودجه‌ای که در اختیار دارم چهار نفر را تحت پوشش قرار داده‌ام و شش نفر نیز در نوبت قرار دارند یا باید او را در لیست شش نفره قرار دهم و یکی از آن شش نفر را خارج کنم یا بودجه را اضافه کنید یا به این سه نفر اضافه کنیم و دیگر اینکه تکلیف کسانی که به ما دسترسی ندارند، چیست؟ آقای احمدی‌نژاد در پاسخ به من گفت؛ «یک کاری بکنید!»

– احمدی‌نژاد انتظار داشت ما معجزه کنیم یا مثلاً می‌گفت که برای جهیزیه کمیته امداد پول بدهید در حالی که من بودجه نداشتم.

– 240 نماینده مجلس نامه‌ای برای قدردانی از من نوشتند. قانونی است که اگر تعداد نمایندگان تقدیر کننده بیش از 150 نفر باشد آن تقدیرنامه در تریبون مجلس خوانده شود. بنابراین تقدیرنامه من در مجلس خوانده شد. نتیجه می‌گیریم که من قوی بودم که مجلس از من تقدیر کرد. آقای احمدی‌نژاد از این موضوع ناراحت بود که چرا مجلس باید از شما تعریف کند در حالی که این تقدیر و قدردانی به نفع اوست. ایشان تصور می‌کرد با این قدردانی من با مجلس همسو خواهم شد.

– ایراد آنجایی است که می‌خواهید جاده یک طرفه باشد. آقای احمدی‌نژاد معتقد بود که ژنرال است و بقیه افراد سربازهایش هستند و گروهبان و سرهنگ و سرگردی وجود ندارد، در حالی که اشتباه است و اصلاً شدنی نیست.

– یکی از افتخارات آقای احمدی‌نژاد این بود که صد سال روی بودجه کار کرده است. وقتی اینها معیار ارزشی باشند، همین‌طور هم عمل خواهد شد. گاهی ساعت سه بامداد در خوابگاه دانشجویان جلسه می‌گذاشت. کدام مدیر چنین رفتاری دارد؟ کسی که مدیریت بداند کاملاً این موضوع را نفی می‌کند.

– در دوره آقای احمدی‌نژاد گاهی همه وزرا با یک هواپیما به سفرهای استانی می‌رفتند که قرار شد تا شش وزیر در یک هواپیما و شش وزیر دیگر در هواپیمای دیگر باشند که اگر یکی از هواپیماها سقوط کرد دولت منحل نشود. این مباحث در آن دوره وجود داشت، در واقع وقتی از کار کارشناسی دور می‌شوید به چیزهایی می‌پردازید که به آن حواشی می‌گویند، همیشه حاشیه جای متن را می‌گیرد. دولت در ژاپن بیست دقیقه جلسه تشکیل می‌دهد نه اینکه کار نمی‌کنند بلکه کار کارشناسی می‌کنند و همه چیز تعریف شده است.

– در یکی از مصاحبه‌هایم گفتم که بیش از 30 سال از انقلاب گذشته است و مجلس در هفته دو جلسه تشکیل می‌دهد که در طول یک سال 100 جلسه و در طول 30 سال سه هزار جلسه می‌شود. واقعاً چقدر قانون داریم که می‌خواهیم آنها را تصویب کنیم؟ مثلاً برای انتخابات 45 قانون وجود دارد و هر سال برای آن متمم می‌زنیم که فقط وقت خودمان را می‌گیریم. به نظرم باید کار کارشناسی در کشور جا بیفتد؛ اگر مدیریت عالی کشور به سمت کار کارشناسی برود کشور متحول می‌شود در غیر این صورت با سعی و خطا پیش می‌رویم کما اینکه امروز نیز همین‌طور است. مثلاً یک رئیس‌جمهور برنامه چهارم را قبول ندارد بنابراین آن را تغییر می‌دهد؛ در حالی که برنامه چهارم قانون و مجلس آن را تصویب کرده است. چارچوب باید درست و وزیر مجری بودجه باشد نه اینکه همه چیز را بر هم بزند.

– آقای احمدی‌نژاد اعتقادی به کار کارشناسی‌ شده نداشت و در دولت او جاده یک طرفه بود.

– آقای احمدی‌نژاد عملاً گوش شنوا نداشت و متکلم وحده بود و این روحیه او ضربات بسیاری بر کشور وارد کرد.

– آقای احمدی‌نژاد بارها از من خواست کارهایی انجام دهم که قابل انجام شدن نبود و من درخواست او را رد می‌کردم، برای همین یک روز من را صدا زد و در حضور آقای الهام به من گفت که آقای کاظمی ما نمی‌توانیم با یکدیگر همکاری کنیم. من هم گفتم که من نیز چنین احساسی دارم و از فردا نمی‌آیم چون من به عنوان وزیر مسئول هستم و باید درباره زیرمجموعه‌ام به مردم و مجلس پاسخگو باشم و کسی نیستم که شما هر کاری بکنید و من به مجلس پاسخ بدهم.

– من استعفایم را در دو صفحه بدون خط‌خوردگی نوشتم و به آقای احمدی‌نژاد تحویل دادم. بعدها متوجه شدم که ایشان خیلی بدشان نمی‌آمد که من نباشم.

– بارها در جلسات هیات دولت بحث‌های کارشناسی صورت می‌گرفت که گاهی مخالفت می‌کردم که ایشان ناراحت می‌شد؛ در حالی که درست‌تر این بود که ناراحت نشود، چون مردم به مجلس رأی داده‌اند و مجلس نیز به من رأی داده است و من نمی‌توانم برای خوش آمدن دل کسی بگویم که موافق یا مخالفم. بلکه مسئولم که اگر طرح یا موضوعِ اشتباهی مطرح شد به آن اذعان یا برای اجرای آن از طریق نظرسنجی، گزارش و اطلاعات پیگیری کنم. وظیفه وزیر و مدیر این است، نه اینکه هر چه شما گفتید بله قربان بگوید که البته نتیجه چنین رفتارهایی ما را به فاجعه‌ای در دنیا رساند.

– چه کسی پاسخگوی کاهش ارزش پول ملی در کشور است؟ ایشان در طول سال برای پایین آوردن نرخ بهره نظرسنجی می‌کرد که بسیاری موافق آن نبودند اما در روز 27 و 28 اسفند به شورای پول و اعتبار آمد و دستور پایین آوردن نرخ بهره را داد. با پایین آمدن نرخ بهره جابه‌جایی پول اتفاق افتاد و هزار تومان به سه هزار تومان و دارایی مردم به یک سوم تقلیل یافت. می‌دانیم که تولید ناخالص ملی را با ارز و دلار تبدیل می‌کنند که آن زمان 900 میلیارد دلار بود اما با کاهش نرخ بهره به 300 میلیارد دلار کاهش یافت، چون ارزش پول کاهش یافته و رنکینگ جهانی پایین آمده بود. بنابراین درآمد سرانه نیز کاهش یافت. این اتفاقات باعث شد سرمایه‌گذاران به دلیل بی‌ثباتی بازار کسب و کار، در ایران سرمایه‌گذاری نکنند.

– باور من این است که در طول هشت سال جنگ تحمیلی خسارت مادی فراوانی بر ما وارد شد اما معنویت و همدلی و همراهی و استقامت مردم در کشور افزایش پیدا کرد و خودمان را به دنیا ثابت کردیم اما در طول هشت سال ریاست آقای احمدی‌نژاد هم خسارات مادی و هم خسارات معنوی بر ما وارد شد؛ اعتبار و ارتباطات داخلی‌مان لطمه خورد، بزرگ‌منشی در کشور بر هم ریخت، اقتصاد و اخلاق خسارت دید، دروغ‌گویی، ریا و تزویر افزایش یافت و ارتباطات جهانی ایران مورد تمسخر دنیا قرار گرفت.

– گوینده یک برنامه تلویزیونی در کانادا هنگام مصاحبه با من گفت، که اگر می‌خواهید مانند آقای احمدی‌نژاد مصاحبه کنید، مصاحبه نکنیم یا می‌گفتند که با آقای احمدی‌نژاد صحبت کنیم و بخندیم یا نمونه آن دانشگاه کلمبیاست که می‌بینیم چه اتفاقی افتاد. همه این رفتارها به ضرر کشور بود. رئیس‌جمهور سخنگو و اعتبار یک کشور است.

– پیشنهاد می‌کنم خبرنگارها و کسانی که دست به قلم هستند یا به اطلاعات دسترسی دارند، فعالیت‌های آقای احمدی‌نژاد را در طول هشت سال ریاستش بررسی کنند، متوجه خواهیم شد که هر دو هفته یک بار یک مشکل و بحران داخلی یا خارجی داشته‌ایم که از روحیات ایشان نشأ‌ت می‌گرفت.

– من از روز اول حدس زدم که آقای احمدی‌نژاد با چنین معیارهایی نمی‌تواند ادامه دهد و افتخار می‌کنم که به عنوان اولین وزیر تشخیص دادم که ایشان نمی‌تواند کار کند. آن زمان خیلی‌ها از ایشان تعریف و تمجید می‌کردند. الان کسی هنر نکرده که درباره آقای احمدی‌نژاد اظهارنظر کند.

– هر کسی به جایی می‌رسد که باید حرفی بزند، باید بزند. من ترسی از بیان حقایق ندارم. مدیریت، شهامت، شجاعت، درایت و سلامت نفس می‌خواهد. تملق بسیار باب شده است که رفتار بسیار بدی است.

– بارها تأکید کردم که مسئولان اگر تصمیم غلط بگیرند و باعث جدایی یک زن و شوهر شوند، مسئول‌اند. خانواده‌های بسیاری به دلیل مشکلات اقتصادی از هم پاشیدند، چه کسی مقصر است؟ یا وقتی ارزش پول ملی به یک سوم کاهش یافت، اجاره‌خانه‌ها بالا رفت، تورم افزایش یافت، مردم نتوانستند زندگی خود را بچرخانند، چه کسی مقصر بود؟ ما باید نسبت به این مسائل پاسخگو باشیم نه اینکه آمار دهیم که دو و نیم میلیون شغل ایجاد کرده‌ایم. وقتی رشد اقتصادی منفی بود، چگونه شغل ایجاد کردید؟

– یک سؤال دارم و آن این که چرا هر دولتی بر سر کار می‌آید آمار و اطلاعاتش همه خوب هستند و دولت‌های دیگر بد؟ یک جای کار ایراد دارد. در حضور مقام معظم رهبری درخواست کردم که یک سازمان سنجش آمار داشته باشیم که زیرنظر دولت نباشد. دولت‌ها آدم‌ها را می‌چینند و به آنها دیکته می‌کنند. در طول چند سال پس از انقلاب هر دولتی سر کار آمده آمار خوب ارائه کرده است. رشد اقتصادی خوب است، صادرات خوب است و … دولت بعدی همه آنها را نفی می‌کند؛ بنابراین آمار در ایران ایراد دارد. اینها بحث‌های کارشناسی و ساختاری هستند. بحث من در اینجا فرد نیست بلکه ساختار است.

– نماینده‌ای که یک روز سابقه اجرایی ندارد یا تفاوت میان پاراف و امضا یا بودجه، منابع و مصالح را نمی‌داند، چگونه می‌خواهد قانون وضع کند؟ به نظرم یک نماینده برای ورود به مجلس باید همه اینها را بداند و کارکشته باشد و یک دوره را بگذراند. اگر یک نماینده مجلس بخواهد از یک وزیر سؤال بپرسد باید اطلاعات کافی داشته باشد.

انتهای پیام

دویچه‌وله: عضو حقوقدان و سخنگوی شورای نگهبان می‌گوید از کار خود در بررسی صلاحیت‌ها و رسیدگی به اعتراض داوطلبان راضی نیست. به گفته‌ی ابراهیمیان این کار که در کمتر از بیست روز انجام شد به یک سال وقت نیاز داشت.

نجات‌الله ابراهیمیان، صبح روزی که قرار بود نتیجه بررسی صلاحیت داوطلبان نامزدی در دو انتخابات مجلس خبرگان و مجلس شورای ملی اعلام شود (۲۶ دی) از سمت خود به عنوان سخنگوی شورای نگهبان استعفا داد.

او درباره علت این استعفا که با آن موافقت نشد توضیحی نداد اما همان زمان گفته می‌شد که دلیل آن اختلاف با دبیر شورای نگهبان، احمد جنتی، بر سر نحوه بررسی پرونده داوطلبان و رد گسترده صلاحیت اصلاح‌طلبان و محافظه‌کاران میانه‌رو بوده است.

عضو حقوقدان شورای نگهبان در گفت‌وگوی مفصلی با روزنامه “اعتماد” که متن آن سه‌شنبه، ۱۱ اسفند منتشر شد، ضمن ناقص خواندن قوانین انتخاباتی و نحوه بررسی صلاحیت‌ها در شورا، اختلاف نظر با جنتی را علت استعفای خود عنوان کرد.

بیشتر بخوانید: ابهام درباره استعفای غیرمنتظره سخنگوی شورای نگهبان

ناکارآمدی شورای نگهبان

ابراهیمیان در این گفت‌وگو، گاهی به طور تلویحی و در مواردی بسیار آشکار، اعتراف می‌کند که نقص قوانین انتخاباتی، سازماندهی ناکارآمد شورای نگهبان، اتکای برخی از اعضا به نظر نهادهایی چون اطلاعات سپاه پاسداران و در مواردی اعمال نظر دبیر شورا از علت‌های نارضایتی او از نحوه بررسی صلاحیت‌ها در این دوره از انتخابات است.

او گفت: «به نظر می‌رسد كه شورای نگهبان داور خوب انتخاباتی می‌تواند باشد و نظارت استصوابی هم خوب است اما قوانین انتخاباتی ما بسیار ناقص است.»

عضو حقوقدان شورای نگهبان افزود: «به نظرم برای اعمال نظارت انتخاباتی آنچه كه حساسیت برانگیز در جامعه است بررسی صلاحیت‌ها است كه ما به یك سازماندهی كارآمد و موثر نیاز داریم و فعلا این سازماندهی را نداریم.»

مطابق قانون، بررسی صلاحیت داوطلبان نامزدی در انتخابات باید با استعلام از مراجع چهارگانه، دادگستری، ثبت احوال، نیروی انتظامی و وزارت اطلاعات انجام شود.

بیشتر بخوانید: خبرهای انتخابات؛ تشکر خامنه‌ای، انتقاد لاریجانی از رفسنجانی

اعمال نظر دبیر شورا

شورای نگهبان برای تائید صلاحیت داوطلبان از نظر برخی دیگر از نهادها، از جمله سازمان اطلاعات سپاه پاسداران نیز استفاده می‌کند.

ابراهیمیان می‌گوید در دوره همکاری خود با شورای نگهبان شاهد بوده که برخی از اعضای این شورا “دلبستگی و اعتماد ویژه‌ای به برخی از این مراجع ٤ گانه كه نه، چند گانه داشته” و به یک “استعلام خاصی تکیه” می‌کردند.

این حقوقدان تصریح کرد که “به خاطر وجود یك نقص در مقررات داخلی شورای نگهبان” اغلب اعضا هیچ شناخت، ارتباط و نظارتی بر شبکه‌ای که در مورد داوطلبان اطلاعات و شهادت می‌دهند ندارند.

به گزارش روزنامه اعتماد، ابراهیمیان گفت: «دبیر شورای نگهبان و نهایتا معاون اجرایی ایشان كه منتخب اعضای شورا نیست بر این شبكه نظارتی كه بخشی از اطلاعات را به ما می‌دهند نظارت دارند.»

عضو حقوقدان شورای نگهبان معتقد است که اصولا در مهلت ۲۰ روزه رسیدگی به اعتراض داوطلبان تائید صلاحیت نشده، رسیدگی موثر به این اعتراض‌ها ممکن نبود و این کار به یک سال وقت و ساز وکاری نیاز داشت که در شورا وجود ندارد.

بیشتر بخوانید: رویارویی خامنه‌ای با روحانی و رفسنجانی در انتخابات مجلس خبرگان

اختلاف با جنتی علت استعفا

سیامک ره‌پیک، عضو حقوقدان شورای نگهبان است که از سوی جنتی به عنوان معاون اجرایی و امور انتخابات منصوب شده و در دوران انتخابات اخیر، نقش سخنگوی غیررسمی این نهاد را بر عهده داشت.

شورای نگهبان از شش فقیه و شش حقوقدان تشکیل شده است. فقهای این شورا را رهبر جمهوری اسلامی منصوب می‌کند و حقوقدانان از میان افراد پیشنهاد شده توسط رئیس قوه قضائیه از سوی مجلس انتخاب می‌شوند.

ابراهیمیان با اشاره به کناره‌گیری پذیرفته نشده خود گفته است: «در بحث مربوط به استعفا در مورد شیوه اطلاع‌رسانی و نوع برنامه‌ریزی برای مهیا شدن برای انتخابات و پاسخگویی به مردم و رسانه‌ها اختلاف سلیقه با دبیر شورای نگهبان دارم.»

او اضافه کرد: «دبیر شورا […] در ابتدا با انتخاب اعضای جدید در شورای نگهبان خیلی موافق نبودند و به این اعضایی كه توسط مجلس انتخاب شدند خیلی روی خوشی نشان ندادند. این در انجام كار سخنگویی هم موثر بود.»

گفته می‌شود یکی از اختلاف‌های مهم میان ابراهیمیان و جنتی عدم تائید صلاحیت برخی داوطلبان شناخته شده نامزدی در انتخابات دوره پنجم مجلس خبرگان، از جمله حسن خمینی بوده است.

بیشتر بخوانید: تردید رفسنجانی درباره صلاحیت اعضای شورای نگهبان

پاسخ رأی‌دهندگان به رد صلاحیت‌ها

بسیاری از روحانیان میانه‌رو و نزدیک به اصلاح‌طلبان نظیر حسن خمینی با تشویق و حمایت اصلاح‌طلبان و اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام برای نامزدی در انتخابات خبرگان ثبت‌نام کردند.

شورای نگهبان به خاطر رد گسترده صلاحیت این گونه داوطلبان به برخورد جناحی در بررسی صلاحیت‌ها متهم می‌شود. در انتخابات هفتم اسفند رفسنجانی نفر اول راه‌یافتگان به مجلس خبرگان از تهران شد و جنتی در جایگاه آخر قرار گرفت.

رفسنجانی در واکنش به عدم تائید صلاحیت حسن خمینی، صلاحیت فقهای شورای نگهبان زیر سوال برد و خطاب به آنها گفته بود: «شما صلاحیت خود را از کجا آورده‌اید؟ چه کسی به شما اجازه داده است که قضاوت کنید؟ چه کسی به شما اجازه داد که یکجا بنشینید و داوری کنید؟»

روز سه‌شنبه، ۱۱ اسفند نیز لطف‌الله صافی گلپایگانی، مرجع تقلید ۹۷ ساله، در اقدامی که برخی رسانه‌ها “معنادار” توصیف کردند به دیدار حسن خمینی رفت و با کنایه به رفتار شورای نگهبان به او گفت: «مقامات اشخاص محفوظ است و نمی‌توان آن را کم کرد.»

گلپایگانی ۸ سال دبیر شورای نگهبان بود و تیر ماه ۶۷ از این سمت استعفا داد. جایگزین او در این شورا محمد یزدی است که اکنون رئیس مجلس چهارم خبرگان است و در انتخابات هفتم اسفند به مجلس بعدی راه نیافت.