اخبار

بی‌بی‌سی: شهر اهواز برای دومین بار از سوی سازمان بهداشت جهانی به عنوان آلوده‌ترین شهر جهان شناخته شده است

در پی آن که مشکلات تنفسی ساکنان استان خوزستان در جنوب‌شرقی ایران بار دیگر بالا گرفت، مقامات محلی جلو انتشار آمار درباره بیماران تنفسی را گرفته‌اند.

خبرگزاری فارس از قول رئیس مرکز فوریت‌های پزشکی استان خوزستان نوشته است به تصمیم مقامات محلی، آمار شهروندانی که با نشانگان بیماری‌های تنفسی به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند، در اختیار منابع خبری گذاشته نمی‌شود.

در روزهای گذشته گزارش شده بود که در اهواز بیش از دو هزار نفر به دلیل مشکلات تنفسی به مراکز درمانی مراجعه کرده‌اند.

ساسان موگهی، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی اهواز، با اشاره به بروز این مشکلات پس از بارندگی اخیر، پیش‌بینی کرده بود “با توجه به تداوم بارش‌ها، این روند ادامه خواهد داشت.”

وزارت بهداشت ایران نیز‌در آخرین گزارش خود آمار افرادی را که پس از بارندگی اخیر دچار تنگی نفس شدند را حدود دو هزار نفر اعلام کرد.

آقای موگهی با تاکید بر این‌که در موارد جدید تنها مشکل تنگی نفس در مراجعه‌کنندگان دیده شده، گفته بود: در تحقیقات صورت گرفته ماده‌ای که موجب تحریک سیستم تنفسی می‌شود، در هوای شهر اهواز شناخته شده است.

پیش‌تر مقامات دولتی گفته بودند فراوانی نیترات معلق در هوا و بارش باران اسیدی، احتمالا عامل افزایش بیماری‌های تنفسی در خوزستان بوده است

معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی اهواز بدون اشاره به نام این ماده محرک گفته زمانی که این ماده وارد سیستم تنفسی فرد می‌شود، ایجاد مشکل می‌کند، اما هیچ گونه علایم دیگری به جز تنگی نفس در این گونه خاص وجود ندارد.

دو هفته پیش در میانه آبان‌ماه نیز با بارندگی در اهواز، گزارش شد که حدود سه هزار نفر از شهروندان با مشکلات تنفسی به مراکز درمانی مراجعه کردند.

آن‌زمان یکی از مقامات دولتی ایران در اهواز گفت که فراوانی نیترات معلق در هوا و بارش باران اسیدی، احتمالا عامل افزایش بیماری‌های تنفسی در این شهر در روزهای اخیر بوده است.

خبرگزاری رسمی دولت ایران از قول احمدرضا لاهیجان‌زاده، مدیرکل حفاظت از محیط زیست در استان خوزستان، نوشت بررسی نمونه‌های بارندگی اخیر در اهواز نشان می‌دهد که نیترات موجود در هوا، موجب اسیدی‌شدن این بارندگی‌ها شده است.

شهر اهواز برای دومین بار از سوی سازمان بهداشت جهانی به عنوان آلوده‌ترین شهر جهان شناخته شده است. پس از اهواز، سنندج، کرمانشاه و یاسوج هم میان ۱۰ شهر اول آلوده دنیا جای گرفته‌اند.

هرچند هر نوع فعالیت نفتی ممکن است نیترات تولید کند اما آتش‌زدن مزارع هم می‌تواند این ترکیب را در هوا رها کند.

در همین حال گرد و غبار ناشی از کشورهای عربستان و عراق، آلودگی محیطی ناشی از کارخانه‌ها و پالایشگاه‌ها از دیگر دلایل آلودگی اهواز و شهرهای اطراف آن است. براساس گزارش‌های موجود این آلودگی‌ها سبب افزایش بیماری‌هایی نظیر سرطان شده است.

پیش‌تر نیز محمدحسن سرمست، رئیس دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز احتمال داده بود که مواد شیمیایی کارخانه‌های فعال در استان خوزستان و شست‌وشوی آلودگی آنها در هنگام باران، عامل بروز این دشواری‌های تنفسی بوده باشد.

رادیوفردا: روزنامه ایران نوشت چهارشنبه صبح اس‌ام‌اس‌های مشکوک و باهدف تخریب مذاکرات به موبایل‌های مذاکره‌کنندگان ایرانی از سوی جریان‌های داخلی ارسال شده است.

ایران می‌نویسد: «صبح روز گذشته به وقت ایران، اس‌ام‌اس‌هایی برای تیم مذاکره کننده هسته‌ای کشور در ژنو ارسال شد که دیپلمات‌های کشورمان را که برای حضور در مذاکرات نفسگیر دیگر آماده می‌شدند غافلگیر کرد؛ چرا که این پیامک‌ها- که همزمان در اقدامی هماهنگ به تلفن همراه مسئولان و صاحبان جراید و رسانه‌های داخل کشور نیز ارسال شده بود- به نقل از روزنامه‌ها و پایگاه‌های خبری یک جریان خاص اطلاعاتی متفاوت از آن چه در ژنو می‌گذشت را منتشر کرد.»

روزنامه ایران می‌افزاید: «…اراده اقلیتی در داخل کشور سعی در منحرف کردن مسیر مذاکرات و بستن راه دیپلماسی دارد؟ و این اراده را با بایکوت کردن دستاورد مذاکرات، متهم کردن تلویحی مذاکره‌کنندگان و پمپاژ خبرهای غیرواقعی دنبال می‌کند؟ و اگر چنین نیست در پس خبر‌هایی که هر چند دقیقه یک بار روی خروجی سایت‌های خبری خاص قرار مي‌گیرد و متعاقب آن برای مسئولین کشوری و لشكری پیامک می‌شود و زنهار می‌هد گلستان و ترکمنچای جدیدی در راه است، چه هدفی نهفته است؟»

ایران‌وایر: در روزهای گذشته، انتشار متن کامل سخنرانی «محمدرضا نیکفر»، پژوهش‌گر برجسته فلسفه سیاسی که 20 مهرماه امسال در جلسه بزرگداشت اعدام‌شدگان در شهر «کلن» آلمان ایراد شده بود، واکنش‌های دامنه‌داری را برانگیخت. در مهم‌ترین این واکنش‌ها، «اکبر گنجی»، روزنامه‌نگار و فعال برجسته حقوق بشر نقدی مفصل بر سخنرانی نیکفر نوشت که با پاسخ وی روبه‌رو شد.

در ادامه «محمد سهیمی»، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی نقدی مفصل در دو بخش، بر نوشته نیکفر نگاشت. به جهت اهمیت این مناظره‌های مکتوب که در سایت‌های «رادیو زمانه» و «گویا» منتشر شده‌اند، «ایران وایر» کوشیده است چکیده‌ای از آن‌ها را تنظیم و بازنشر دهد.

نظام کشتار به روایت نیکفر

محمدرضا نيکفر در سخنرانی که با عنوان «حقيقت و مرگ؛ به ياد اعدام‌شدگان دهه ۱۳۶۰» در رادیو زمانه بازنشر یافت، به تفسیر حقوق بشری «کشتار ۶۷ به مثابه نمودی از کشتارهای دهه ۶۰ و پس از آن» پرداخت.

وی تاکید کرده است که در این ماجراها، «حقيقت کشته‌شدگان، آن حقيقت معيار و پايدار، دگرانديشی آنان بوده است. اين دگرانديشی به شکل‌های مختلفی به بيان آمده؛ در مواضع سياسی مختلفی که در تغيير و در مسير پخته‌تر شدن بوده‌ است. حاکمان جديد جزمی‌‌انديش‌ترين و به لحاظ قدر تاريخی آگاهی، ناآگاه‌ترين بخش جامعه ايران بودند در حالی که دگرانديشان، پويايی، آگاهی و فرهنگ بحث و نقد را نمايندگی می‌کردند. داوری تاريخی در مورد آنان بايستی با اين قدر و مقام و قابليت آنان انجام شود. نه اين که در سياست‌ورزی خام و ناشی بودند، خام‌طبعی‌شان به استبداد برمی‌گشت و اين که فرصت تجربه و دانش‌‌اندوزی نداشتند، که اگر داشتند، از همه پيش‌تر بودند.»

به باور نیکفر، «رژيم تازه در صدد آن بود که انقلاب را به تمامی، به نام خود ثبت کند»، «ولايت مطلقه، تحمل کسی را نمی‌کند که سرسپرده مطلق نباشد» و در چنین وضعیتی، «اعدام‌شدگان طاغی بودند. نفس طغيان‌شان درست بود چون عليه ناراستی بود.»

وی با تاکید بر این که «اين قربانيان به ترحم نياز ندارند»، به موقعیت برخی چهره‌ها توجه و یادآوری کرده که آیت‌الله منتظری که به عنوان چهره‌ای موجه و حتی قهرمان آزادی در این ارتباط شناخته شده،در نهایت «انسان دلرحمی بود، از قماش خمينی و گيلانی و لاجوردی نبود. او دلش به رحم آمده بود ولی فکر او بسی دور بود از اين که به رسميت بشناسد حق مخالفت را، حق دگرانديشی را و حقی که قربانيان بر بنياد آن به مقابله با رژيم برخاسته بودند. هستند کسانی از عوامل رژيم از دهه نخست پاگيری آن که اينک درباره کشتار تابستان ۶۷ ابراز تأسف می‌کنند. اين تأسف آنان به چه برمی‌گردد؟ فقط به اين برمی‌گردد که دوباره محاکمه کردند کسانی را که پيش‌تر محاکمه کرده بودند و دوباره محاکمه کردند تا اين بار آنان را بکشند؟ فقط همين؟ اشکالی فنی در کار بوده است؟ سانحه‌ای رخ داده در کارخانه نظام؟ کسانی را شتاب‌زده انداخته‌اند در چرخ گوشت؟ پيدا کنيد کارگزار بی‌احتياط را! کشته‌شدگان از آن روز اول گرفته تا روزهای خونين کهريزک و پس از آن، همه با احتياط کشته شده‌اند؛ احتياط نظام برای آن که هيچ دگرانديشی ابراز وجود نکند. نظام، نظام کشتار است؛ کشتار عارضه آن نيست، نقص فنی آن نيست.»

نیکفر در بخش پایانی نوشته خود تاکید کرده که «اگر حقيقت مرگ در دهه‌ سياه ۱۳۶۰ حق دگرانديشی و مخالفت بوده است، پس يک سنجه‌ آزادی‌خواهی حقيقی اذعان به اين حقيقت است.»

نظام کشتار از دیدگاه گنجی

در واکنش به این سخنرانی، اکبر گنجی در نوشته‌ای با عنوان «جمهوری اسلامی: رژیم کشتار؟» به برررسی خشونت‌های دهه 60 پرداخت.

گنجی در مقدمه بحث خود با اشاره به سه درگیری داخلی ابتدای انقلاب در کردستان، گنبد و آمل، ورود سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به فاز نظامی و همکاری این سازمان با دولت عراق در جریان جنگ با ایران، نوشته است که این سازمان تا پیش از اعدام‌های سال 67 «فقط و فقط 69 هزار تن از نظامیان ایرانی را در جبهه‌های جنگ کشته‌اند».

وی با اشاره به اعدام 3700 نفر در سال 67، نوشته که برخی از این زندانیان از حمله مجاهدین به ایران باخبر بوده و قصد مشارکت داشته‌اند.

گنجی در ادامه به دوران خامنه‌ای پرداخته و افزوده است: «تعداد مخالفانی که در طی دوران بلند رهبری او کشته شده‌اند(از جمله کشته شدگان جنبش سبز)، احتمالاً نباید از 600- 500 تن تجاوز کند.» که به تعبیر گنجی، از خیلی حکومت‌های دیگر کم‌تر بوده است.

وی با این مقدمه به تفاوت‌ها و شباهت‌های دوران خامنه‌ای و خمینی پرداخته و تاکید کرده که «نحوه مجازات مخالفان عضو سازمان‌های تروریستی با کسانی که مبارزه مسالمت آمیز می‌کنند، غالبا متفاوت است».

گنجی هم‌چنین با اشاره به استدلال‌هایی چون «قرار داشتن کشور در شرایط جنگ- آن هم جنگی 8 ساله- یا عدم جنگ، در افزایش و کاهش خشونت بسیار موثر است»، «جاسوسی در تمامی کشورهای دموکراتیک و غیر دموکراتیک جرم است» و «جمهوری اسلامی تا سال‌های پس از 62- 61 هنوز به عنوان یک رژیم سیاسی تثبیت نشده بود و پس از سرکوب مخالفان، توانست استقرار یابد»، تاکید کرده که «در خصوص تراژدی خشونت‌های دهه 60، روشن است که طرفین دروغ‌های بسیار گفته و می‌گویند».

وی بر همین مبنا نیکفر را سرزنش کرده و از او خواسته که به کشته شدن نظامیان و غیرنظامیان توسط سازمان مجاهدین هم واکنش منفی نشان دهد و از بازسازی یک طرفه تاریخ خودداری کند.

گنجی هم‌چنین تاکید کرده که «همه اعدام‌شدگان صرفا به جرم دگراندیشی اعدام نشده‌اند. بعضی از آن‌ها علاوه بر دگراندیشی، در عملیات مسلحانه و ترور هم شرکت کرده بودند. می‌توان احتمال داد که همه مخالفانی که خشونت در مورد آن‌ها اعمال شد “پویایی، آگاهی و فرهنگ بحث و نقد” را نمایندگی نمی‌کردند. رژیم با آن نوع دگر اندیشی که تصور کند موجودیتش را تهدید نمی‌کند لزوما برخورد خشونت‌آمیز نمی‌کند. رژیم موجود، انتخابات رقابتی با مشارکت محدود بخشی از طیف نیروهای سیاسی ایران و با تحمیل نظارت استصوابی هم برگزار می‌کند. نتایج این انتخابات لزوما و همیشه از پیش مشخص نیست، سطحی از مخالفت و صداهای متعدد در آن تحمل می‌شود، رسانه‌ها و عرصه فرهنگی تا حدی چند صدایی و متنوع است و … . رژیم فقط ماشین کشتار دگراندیشان نیست.»

وی در توصیف وضعیت کنونی ایران تاکید کرده که در حال حاضر «صدها روشن‌فکر دگراندیش در داخل ایران در حال ابراز وجودند» و به معرفی یکی از مصداق‌ها هم پرداخته است: «روشن‌فکر برجسته و سکولار، «خشایار دیهیمی»، یکی از زندانیان سیاسی دهه 60، حدود 150 کتاب به فارسی برگردانده و منتشر کرده است. تمامی آثار او، بدیل جمهوری اسلامی و ولایت فقیه هستند. چرا “منطق رژیم کشتار” در مورد او به کار نمی‌افتد و هم‌چنان زنده است؟»

وی از اجازه انتشار آثار و ترجمه‌های نیکفر، «حسین بشیریه»، «آرش نراقی» که با حمایت‌هایی چون کاغذ و زینک دولتی همراه بوده و ساخت فیلم توسط «اصغر فرهادی» به عنوان شواهدی دیگری برای ماشین کشتار نبودن حکومت ایران یاد کرده است.

پاسخ به اکبر گنجی

در واکنش به نوشته گنجی، نیکفر در یادداشتی با عنوان «مشکلِ گرفتاری در جبرِ گُسلِ زندگی‌نامه‌ای» به نقد دیدگاه گنجی پرداخت و یادداشت او را شوک‌آور خواند.

وی با اشاره به این که گنجی سرکوب شدن مخالفان را نتيجه کار خودشان دانسته، تاکید کرده که مخالفان عمده رژيم «همه در اين امر مشترک بودند که ولايت خمينی را برنمی‌تافتند». ولی گنجی بدون توجه به این مسایل، «در بيان هويت مخالفان، فقط سياه‌نمايی کرده و در برابر، تا توانسته به رژيم امتياز داده است و آن را موجودی تلقی کرده که در تنگنا قرار داشته و بدون اراده و آگاهی، و فقط به صورت واکنشی، به ميزانی محدود خشونت ورزيده است.»

وی در نقدی صریح‌تر نوشته است: « منتقدان اصلاح‌طلب حکومت که به تدريج پس از مرگ خمينی سربرآوردند، عادت کرده‌اند که در زمين خالی بازی کنند. آن گاه که پشت کرسی خطابه قرار گرفتند، پنداشتند سخن گفتن با آنان آغاز شده است. اين بينش و انصاف را نداشتند که ببينند صدايشان اگر شنيده می‌شود، در درجه نخست به اين دليل است که صداهای ديگر در گلو خفه شده است. نسلی قلع و قمع شد، عده‌ای را کشتند، عده‌ای را در زندان درهم‌شکستند، به عده‌ کثيری بي‌کاری، فقر و بی‌سروسامانی تحميل کردند و جمع بزرگی را از کشور فراری دادند. آن‌گاه فرزندان امام آمدند و برخی از آنان باسواد، نويسنده و روشن‌فکر شدند. جای خوشحالی است که به انتقاد از ولی نعمت خود پرداختند. به اين خاطر بايد تحسين و تشويق شوند اما خوب است در نظر گيرند همان کرسی‌ که بر آن نشسته‌اند، پايه‌هايی در خون دارد.»

نیکفر در تبیین مختصات رژیم ایران، تاکید کرده است: « الهيات سياسی‌ که دستگاه نظری حکومت اسلامی را می‌سازد، یک ايدئولوژی مرگ‌آور است. سرمايه‌داری جمهوری اسلامی سرمايه‌داری نظامی-مافيايی است و کادرهای رژيم، هم‌قَسمان يک باند تبه‌کار و يک فرقه متعصب‌اند.»

وی افزوده است: «رژيم، تلاش عظيمی برای پاک کردن حافظه مردم و پر کردن آن با محتوايی تحريف‌آميز، سانسور، فشارهای بازجويان و اعتراف‌های تلويزيونی کرده است.»

او از نوشته اکبر گنجی به عنوان نمونه‌ای یاده کرده تا نشان دهد «رژيم تا چه حد در تحريف رخدادهای پس از انقلاب موفق بوده است» به گونه‌ای که «کسی چون او هم که خوش‌بينانه انتظار می‌رود که بداند، گرفتار جبرِ گسلِ زندگی‌نامه‌ای است.»

وی نوشته خویش را با این کنایه به اکبر گنجی به پایان برده است: «تاریخ خمینیست‌ها مثل تاریخ فرانکیست‌ها به بقای خود ادامه خواهد داد، حتّی زمانی که قدرت از دست این جماعت خارج شود.»

ضلع سوم گفت‌وگو

این مناظره مکتوب اما ضلع سومی هم پیدا کرد و «محمد سهیمی» در نوشته‌ای با عنوان «آقای نیکفر، چه کسی خشونت را شروع کرد و چرا؟» وارد بحث شد.

وی با انتاد از این که نیکفر در نوشته خویش پیرامون ماشین کشتار، عملا چهره‌هایی چون خمینی، «سعید امامی»، «سعید مرتضوی» و «اسدالله لاجوردی» را در کنار «منتظری»، «بازرگان»، «خاتمی»، «کروبی»، «موسوی»، «سروش» و … می‌نشاند، نوشته است: «این یک‌دست سازی به درد روضه‌خوان‌ها می‌خورد، ولی‌ نه‌ یک مورخ و جامعه‌شناس.»

سهیمی هم مانند اکبر گنجی به کشتن نظامیان ایرانی توسط سازمان مجاهدین خلق اشاره کرده و با روایت بخش‌هایی از فعالیت‌های حزب دموکرات کردستان در زمان فعالیت دولت بازرگان و همکاری با دولت عراق، مخالفان جمهوری اسلامی را آغازگر خشونت‌ها در دهه 60 دانسته است.

وی تاکید کرده که «این گونه اقدامات در آمریکا هم جرم بوده و به شدت مجازات می‌شوند. کدام کشور دموکراتیک یا دیکتاتوری به نیروهای مزدور دشمن متجاوز، دسته گل تقدیم می‌کند؟ همه چیز به فرهنگ سیاسی و اخلاقی منتشر شده یا نشده آقای نیکفر باز می‌گردد که مطابق آن، مزدوری و جاسوسی و به فرمان صدام حسین جنگ داخلی راه انداختن، دگراندیشی درست‌کار و گسترش روشن‌گری معنا می‌شود.»

سهیمی در بخش دوم نوشته خویش هم به طور عمده به دفاع از نوشته و سوابق فعالیت‌های اکبر گنجی پرداخته است.

دویچه‌وله: دور جدید مذاکرات هسته‌ای در ژنو در حال برگزاری است. در آستانه این مذاکرات آیت‌الله خامنه‌ای و نمایندگان مجلس ایران اظهارات تندی علیه کشورهای غربی کرده‌اند. فرانسه می‌گوید که سخنان خامنه‌ای غیرقابل قبول است.

هم‌زمان با مذاکرات اتمی ژنو، وزیر خارجه آلمان از ایران خواست که پایبندی خود به استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را نشان دهد. گیدو وستروله گفت: «انتظار ما این است که ایران به گونه‌ای متقاعدکننده نشان دهد که هیچ تلاش و فعالیتی برای استفاده نظامی از انرژی هسته‌ای ندارد.» به تاکید وستروله یک ایران اتمی قابل تحمل نخواهد بود.

دور جدید مذاکرات هسته‌ای میان ایران با ۵ کشور عضو شورای امنیت و آلمان امروز (چهارشنبه، ۲۰ نوامبر/ ۲۹ آبان) در ژنو میان ایران و گروه ۵+۱ آغاز شده است. گروه ۵+۱ را آمریکا، روسیه، فرانسه، بریتانیا و چین به علاوه آلمان تشکیل می‌دهند و کاترین اشتون، هماهنگ‌کننده سیاست خارجی اتحادیه اروپا نماینده این گروه است. سرپرستی تیم مذاکره‌کننده ایران را جواد ظریف به عهده دارد.

وستروله در ادامه اظهاراتش گفت که «دور قبلی مذاکرات ژنو نشان داد که یک راه‌حل دیپلماتیک برای حل بحران ممکن است.» او احتمال داد که طرفین موفق شوند در این مذاکرات به پیشرفت‌‌های مهمی دست یابند.

در دور قبلی اجلاس ژنو که در روزهای ۹ تا ۱۱ نوامبر برگزار شد مذاکرات فشرده و سختی پیش رفت که به حضور کم‌سابقه وزرای خارجه کشورهای گروه ۵+۱ در آن انجامید. در حالی که شواهد حاکی از توافق میان دوطرف و پررنگ شدن احتمال امضای بیانیه مشترک بود، مذاکرات بدون دست یافتن به نتیجه‌ای مشخص پایان یافت.

قبلا گفته شده است که مذاکرات کنونی در سطح مدیران کل وزارت‌های خارجه کشورها پیش خواهد رفت، اما بعید نیست که مثل دور قبل حضور وزیران خارجه این کشورها نیز در آن ضرورت یابد.

فرصتی تاریخی برای مهار رقابت اتمی در منطقه

وزیر خارجه آلمان در پاسخ به پرسشی در باره اظهارات امروز آیت‌الله خامنه‌ای گفت که « این که نزاع لفظی میان پایتخت‌ها به راه بیافتد کمکی به حل مناقشه نمی‌کند. بهتر آن است که مسائل مورد مناقشه در ژنو مورد بحث قرار گیرند.»

ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا نیز نسبت به حصول توافق در مذاکرات ژنو ابراز امیدواری کرده است. به گزارش شبکه خبری “اسکای نیوز”، هیگ طی اظهاراتی در جریان یک کنفرانس خبری با همتای ترک خود در آنکارا گفت که مذاکرات جاری “فرصتی تاریخی” است و امکان توافق با ایران درباره برنامه هسته‌ای اش وجود دارد.

هیگ گفت که فرصت کنونی موقعیت خوبی برای مهار رقابت اتمی در منطقه و شکل دادن به مناسبات جدیدی با ایران است. او با اشاره به وجود برخی اختلاف‌‌ها میان دو طرف در مذاکرات جاری، گفت که این اختلافات قابل حل است و احتمالا به زودی توافقی به دست خواهد آمد.

خُسن آقا: این حرفها فقط برای مصرف داخلی است تا ساندیس خورها از رژیم دلسرد نشوند.
رادیوفردا: در حالی که تنها ساعاتی تا آغاز مذاکرات هسته‌ای ژنو ۳ باقی مانده است، رهبر جمهوری اسلامی روز چهارشنبه، ۲۹ آبان‌ماه، در جمع گروه بزرگی از نیروهای بسیجی ایران بار دیگر به طرف مقابل مذاکره خاطرنشان کرد که ایران «ذره‌ای» از حقوق اتمی خود عقب‌نشینی نمی‌کند.

آیت‌الله علی خامنه‌ای که به گزارش خبرگزاری‌های داخل ایران برای «ده‌ها هزار» نیروی بسیجی سخنرانی می‌کرد در سخنانی شدیداللحن دولت ایالات متحده آمریکا را «راس استکبار» دانست.

او با این حال تاکید کرد که جمهوری اسلامی با مردم آمریکا «دشمنی ندارد» و می‌خواهد با همه ملت‌ها رابطه داشته باشد؛ بلکه به گفته او «مشکل» حکومت جمهوری اسلامی با «دولت آمریکا و استکبار» است.

رهبر جمهوری اسلامی در بخشی دیگر از سخنرانی خود به مقامات دولت ایران هشدار داد که «کسی نگوید که فلان کار در زمان فلان رئیس جمهور آمریکا صورت گرفت، همه‌شان یکی هستند، در برابر نظام جمهوری اسلامی یک سیاست دارند».

آقای خامنه‌ای در سخنرانی روز چهارشنبه خود که تنها ساعاتی پیش از مذاکرات اتمی ایران با گروه ۵+۱ در ژنو، سوئیس، ایراد شد تاکید کرد که برای طرف ایرانی «خطوط قرمزی وجود دارد» که مذاکره‌کنندگان ایرانی «موظفند» آنها را رعایت کنند.

آیت‌الله خامنه‌ای با این حال در سخنرانی خود خاطرنشان کرد که «البته در جزئیات این مذاکرات مداخله نمی‌کنیم».

رهبر جمهوری اسلامی در سخنرانی خود از یک سو تاکید کرد که از دولت حسن روحانی در مذاکرات اتمی ژنو حمایت می‌کند، اما از طرف دیگر گفت که «اصرار دارم بر تثبیت حقوق ملت ایران از جمله حقوق هسته‌ای».

آیت‌الله خامنه‌ای هفته گذشته نیز در حمایت از دولت آقای روحانی که چند هفته‌ای را سخت سرگرم مذاکره با قدرت‌های جهانی بوده گفته بود که کسی حق ندارد مذاکره‌کنندگان ایرانی را سازشکار بخواند.

آیت‌الله خامنه‌ای در حمله‌ای شدیداللحن به اسرائیل که ایران را به تلاش برای ساخت بمب اتمی متهم می‌کند این کشور را «سگ هار نجس منطقه یعنی رژیم صهیونیستی» خواند و در مقابل اسرائیل را متهم کرد که رژیم «نامشروعی» است که «جز شر چیزی برای دنیا نداشته است».

او در جایی دیگر با اشاره به دولت اسرائیل گفت که «اسم حیوان را هم بر روی آنها نمی‌شود گذاشت».

رهبر جمهوری اسلامی در عین حال در سخنانی تند به کسانی که قصد تعرض و تجاوز به ایران را داشته باشند هشدار داد که به آنان «چنان سیلی‌ای خواهد زد که هرگز فراموش نخواهد کرد».

علی خامنه‌ای که برای «۵۰ هزار» فرمانده بسیج از سراسر کشور در مصلای تهران سخنرانی می‌کرد در گفته‌های خود تاکید کرد که «نظام اسلامی» ایران با استکبار سر خصومت و دشمنی دارد و «دولت آمریکا در راس استکبار است».

این سخنان در حالی است که مذاکره‌کنندگان ایرانی تا ساعاتی دیگر در شهر ژنو با نمایندگان اعضای گروه ۵+۱ بر سر میز مذاکره خواهند نشست، گروهی که یکی از اعضای آن ایالات متحده آمریکاست.

خودنویس: جواد ظریف پیش از آغاز گفتگوهای ژنو، پیامی را روی یوتیوب منتشر کرده است و در آن، از آزادی اراده ایرانیان سخن گفته است. این در حالی است که ایرانیان آزاد نیستند یوتیوب را ببینند.

یوتیوب، در طول چند سال گذشته، تنها چند روز از سد فیلترینگ گذشته و آزاد بوده است. با این حال، جواد ظریف، از این رسانه ممنوعه برای انتقال پیام خود استفاده کرده است.

جواد ظریف، وزیر خارجه ایران به زبان انگلیسی با مخاطبان سخن گفته و زیرنویس فارسی نیز بر روی فیلم قرار گرفته است.

در این ویدیوی پنج دقیقه و نیمه، وزیر خارجه ایران، درباره «عزت» و «احترام» سخن می‌گوید و می‌گوید که نمی‌توان درباره «عزت» مذاکره کرد و روی آن قیمت گذاشت.

او ضمن دفاع از برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی، می‌گوید: «برای ما، انرژی هسته‌ای به معنای تامین آینده فرزندان‌مان است، برای ایجاد تنوع در اقتصادمان، و به جهت جلوگیری از اتلاف نفت‌مان، و پیرامون تولید انرژی پاک…»

آقای ظریف در این ویدئو، اشاره‌ای به انرژی‌های پاک غیر هسته‌ای و میزان هزینه جمهوری اسلامی برای غنی‌سازی و ضررهای اقتصادی ناشی از تحریم‌ها به واسطه نحوه جلو بردن برنامه هسته‌ای در ۱۰ سال گذشته نکرده است.

بی‌بی‌سی: پیش از این رای‌گیری، ۲۵ سازمان غیر انتفاعی از کشورهای عضو در کمیته سوم سازمان ملل متحد خواسته بودند به این قطعنامه رای دهند

کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد به قطعنامه پیشنهادی کانادا در محکومیت نقض حقوق بشر در ایران رای داد. نماینده دائمی ایران در سازمان ملل متحد این قطعنامه را “غیرسازنده” خواند.

در جریان نشست این کمیته در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک، نماینده کانادا گفت قطعنامه پیشنهادی ضمن استقبال از تحولاتی که در پی انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهوری رخ داده، ادامه نقض حقوق بشر در ایران را محکوم می‌کند.

این قطعنامه با ۸۳ رای مثبت، ۳۶ رای منفی و ۶۲ رای ممتنع به تصویب رسید.

سال گذشته هم قطعنامه پیشنهادی کانادا با میزان مشابهی از آرا مثبت تصویب شده بود.

به گزارش خبرنگار بی‌بی‌سی فارسی در نیویورک، نماینده کانادا آمار بالای اعدام، تداوم حصر رهبران مخالفان و حبس معترضان به انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، و تبعیض علیه اقلیت‌های قومی و مذهبی را به عنوان نمونه‌های تداوم نقض حقوق بشر ذکر کرد.

تداوم حصر رهبران اعتراض‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ و حبس مخالفان بازداشت‌شده در جریان آن اعتراض‌ها و تبعیض علیه اقلیت‌های قومی و مذهبی را به عنوان نمونه‌های تداوم نقض حقوق بشر ذکر کرد.

او از این‌که دولت جمهوری اسلامی اجازه سفر گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور ایران را به آن کشور نمی‌دهد هم ابراز نگرانی کرد.

محمد خزاعی، نماینده دائمی ایران در سازمان ملل متحد، در مخالفت با این قطعنامه ،دولت کانادا را به سیاست یک بام و دو هوا و استفاده ابزاری از کمیته سوم سازمان ملل متهم کرد.

او با اشاره به انتخاب دولت جدید در ایران گفت کشورش متعهد به همکاری با ساز و کارهای سازمان ملل برای بهبود وضعیت حقوق بشر است.

آقای خزاعی با “غیرسازنده” خواندن قطعنامه پیشنهادی کانادا، متن آن را پر از اطلاعات نادرست و جعلی خواند و گفت نمی‌توان بر اساس “چند مورد محدود نقض حقوق بشر در ایران” قطعنامه صادر کرد.

پیش از این رای‌گیری، ۲۵ سازمان غیر انتفاعی در نامه‌ای از کشورها در کمیته سوم سازمان ملل متحد خواسته بودند تا این قطعنامه را تصویب کنند.

آنها با اشاره به گزارش اخیر احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور ایران که از عمیق‌شدن بحران حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی کرده بود، نوشته بودند: ” دولت جدید به ریاست جمهوری حسن روحانی قول داده است به طیف وسیعی از دغدغه‌های حقوق بشری در ایران رسیدگی کند. اما وضعیت حقوق بشر در ایران همچنان با نقض معمول حقوق مدنی و سیاسی، حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی همراه است”.

این سازمان‌های غیر انتفاعی نوشته بودند تصویب این قطعنامه “پیامی رسا به دولت ایران و همۀ ایرانیان می‌رساند که جهان برای بهبود پایدار وضعیت حقوق بشر در کشور آنها، کوشا و استوار است.”

کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد همچنین قطعنامه‌های مشابهی علیه میانمار، سوریه و کره شمالی تصویب کرد.

این قطعنامه‌ها ماه آینده به نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد فرستاده می‌شوند که به طور معمول کشورها با همان میزان رای آن را تصویب می‌کنند.

ایرنا -ˈعلی حسن خلیلˈ وزیر بهداشت لبنان، به شهادت رسیدن ˈابراهیم انصاریˈ رایزن فرهنگی ایران در بیروت را تایید کرد.
[وزیر بهداشت لبنان شهادت رایزن فرهنگی ایران را تایید کرد]

بر اثر عملیات تروریستی امروز مقابل سفارت ایران در بیروت 23 نفر شهید و 146 زخمی شده اند.

پیش از این گفته شده بود که ابراهیم انصاری رایزن فرهنگی ایران در این عملیات تروریستی به شدت زخمی شده است.

گروه سلفیˈعبدالله عزامˈ وابسته به القاعده مسئولیت انفجارهای تروریستی امروز سه شنبه در مقابل سفارت ایران در بیروت پایتخت لبنان را بر عهده گرفت.

غضفر رکن آبادی سفیر ایران در بیروت ، رژیم صهیونیستی را مسوول این انفجار دانست .

دویچه‌وله: در هزار روزگی حصر٬ تعدادی از کاربران توییتر با استفاده از هشتگ “کلید کو” به حسن روحانی یادآوری می‌کنند که هنوز پیگیر خواسته خود، مبنی بر آزادی موسوی٬ کروبی و رهنورد هستند. روحانی گفته بود “کلید” حل مشکلات در دست اوست.

کمپین‌های انتخاباتی ریاست‌جمهوری ۱۳۹۲ ایران جایی برای طرح شعارهای انتخاباتی بود. اما در میان همه نامزدها این نامزد “میانه‌رو”٬ حسن روحانی بود که به علت طرفدارانی که از میان قشرهای مختلف یافت، بیش از همه از ابتدا درباره شعارهایش به زیر ذره‌بین رفت.

دوستداران “آقای امید و اعتدال” تقریبا به اندازه منتقدان‌اش از همان ابتدا هر وعده‌ی او را ضبط کردند تا درباره هر یک و به جای خود این سوال را طرح کنند که “پس چه شد؟”

سایت “روحانی‌سنج” که از همان اوایل تاسیس شد٬ جایی برای حفظ هر وعده و ارزیابی پیشرفت یا عدم پیشرفت و تحقق آن شد. این سایت با شعار ارزیابی عملکرد روحانی بعد از ۱۰۰ روز پا به عرصه گذاشت. و وقتی هفته گذشته حسن روحانی صدمین روز ریاست‌جمهوری خود را پشت سر گذاشت، اولین گزارش این سایت نیز منتشر شد.

این سایت ۴۶ وعده‌ی روحانی را در نظر گرفت و در گزارش صد روز اول خود نوشت که ۴ وعده محقق شده و ۲ وعده محقق نشده٬ ۱۵ وعده در حال پیگیری و ۲۵ وعده پیگیری نشده است.

یک نگاه تفکیکی به وعده‌های داده‌شده و از آن میان وعده‌های پیگیری/محقق شده یا نشده همان‌طور که مشاهدات می‌گوید، نشان از آن دارد که دولت روحانی بیش‌تر در عرصه سیاست خارجی به وعده‌های خود وفادار مانده است.

با این‌همه اگرچه آزادی میرحسین موسوی٬ زهرا رهنورد٬ مهدی کروبی٬ دو شخصیت اصلی “جنبش سبز”٬ در میان وعده‌های برشمرده محققان دانشگاه تورنتو (مبدع و مجری طرح “روحانی‌سنج”) به چشم نمی‌خورد، اما هزار روزگی حبس خانگی این افراد به شکل‌گیری کمپینی توییتری انجامیده است که هدف از آن پاسخگو کردن روحانی در قبال طرح وعده‌های انتخاباتی خود است.

کاربران فارسی‌زبان توییتر با استفاده از هشتگ “کلیدکو” از آقای روحانی که می‌گفت با کلیدی برای حل مسایل به میان آمده، سراغ آزادی رهبران حصرشده را می‌گیرند.

“کلید ماییم!”

در اولین روزهای اعتراضات شکل‌گرفته پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ شعار “رای من کو؟”، و دیرتر “دوست من کو؟” بر سر زبان‌ها افتاد٬ و اکنون در ۱۰۰۰ روزگی حصر رهبران جنبش اعتراضی موسوم به “جنبش سبز” شعار “کلیدکو” تکرار می‌شود.

بر اساس همین شعار صفحه‌ای در فیس‌بوک هم درست شده است که عنوانش “روحانی منتظریم” است. اگرچه این صفحه هنوز اقبال چندانی نیافته اما هشتگ “کلیدکو” در توییتر داغ شده است.

نگاهی به توییت‌هایی که با این هشتگ نوشته شده‌اند نمایش‌گر بحث‌هایی‌ست که درباره حصر رهبران جنبش سبز٬ مطالبه آن یا مخالفت با آن در میان کاربران در جریان است.

در حالی که یکی از کابران توییت می‌کند “آنقدر مه زیاد است که #کلیدکو جواب نمی‌دهد؟ #چراغ‌کو”٬ یکی دیگر می‌نویسد “کلید منم٬ کلید تویی٬ کلید ماییم”.

هشتگی برای تمام مطالبات

برخی از اعضای کابینه دولت روحانی و خود وی از ابتدای شروع کار دولت در شبکه‌های اجتماعی توییتر و فیس‌بوک حاضر شده‌اند. شاید یکی از معدود افرادی که به صورت علنی اعلام می‌کند که صفحه ساخته شده در فیس‌بوک متعلق به اوست٬ وزیر امور خارجه دولت٬ محمد جواد ظریف٬ باشد.

با این‌همه صفحه حسن روحانی٬ رئیس‌دولت٬ در توییتر نیز یکی از امید کاربرانی‌ست که با هشتگ “کلیدکو” می‌خواهند صدای ‌خود را به رئیس‌جمهور برسانند.

یکی از کابران توییتر با نوشتن این‌که “پرسیدن گناه نیست” از حضور آقای روحانی در توییتر ابراز خوشحالی کرده و آن را امکانی برای طرح خواسته‌ها دانسته است.

با این همه آقای روحانی باید آنقدر صبور باشد که این‌ همه توییت را که گاه لحن نویسنده به تندی می‌کشد بخواند. یکی از کاربران می‌نویسد که “من بهت راى ندادم روحانى… وعده‌هاتو باور نداشتم… حالا كه حصر رو دارى به حسرت مى‌كشونى بيش‌تر ناباورت شدم”.

یا کاربر دیگری توییت می‌کند: “همين ميرحسين موسوى بود كه گفت بهت راى بدن، حواست هست؟”

اما استفاده از هشتگ “کلیدکو” به خواست آزادی موسوی و کروبی و رهنورد محدود نشده و هستند کاربرانی که با این هشتگ درباره آزادی رسانه‌ها٬ میزان اعدام‌ها٬ و گرانی سرسام‌آور توییت ‌کرده‌اند.

میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد از رهبران جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ در ایران بیش از هزار روز است که بدون محاکمه در حصر خانگی به سر می‌برند.

کلمه: چکیده :گویی اخبار بابک زنجانی چهره مطبوعاتی این روزها که بیشتر با رقم های چندمیلیاردی همراه است، قرار نیست در رسانه ها کمرنگ شود و این بار روزنامه شرق با موضوع جابه جایی سه میلیارد و 500 میلیون یورو به سراغ او رفته است….

گویی اخبار بابک زنجانی چهره مطبوعاتی این روزها که بیشتر با رقم های چندمیلیاردی همراه است، قرار نیست در رسانه ها کمرنگ شود و این بار روزنامه شرق با موضوع جابه جایی سه میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورو به سراغ او رفته است.

در این مطلب که روز سه شنبه چاپ شده، آمده است: بابک زنجانی چک سه میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورویی سازمان تامین اجتماعی را که در ازای ضمانت تفاهمنامه ای که اجرا نشد در اختیار داشت، در ازای بدهی اش به وزارت نفت واگذار کرد. تفاهمنامه واگذاری شرکت های کم بازده تامین اجتماعی به بابک زنجانی در نیمه دوم سال ۹۱ و در زمان مدیریت مرتضوی منعقد شد.

قرار بود به موجب این تفاهمنامه حدود ۱۰۰ شرکت کم بازده سازمان تامین اجتماعی به بابک زنجانی واگذار شود و چک هایی به مبلغ ۳٫۵ میلیاردیورو از سوی سازمان تامین اجتماعی برای ضمانت اجرای واگذاری ها در اختیار بابک زنجانی قرارگرفت.

از آن سو قرار می شود زنجانی مبلغ ۱۷ هزار میلیاردتومان (ین ژاپن) را در ازای این معامله به حساب بانک مسکن در مالزی واریز کند.

آن زمان گفته می شد که این حساب بانک مسکن در مالزی مشمول تحریم هاست و این پول ها بلوکه شده است. هیات مدیره در خرداد از مرتضوی گزارش عملکرد می خواهد و مرتضوی اعلام می کند اتفاقی نیفتاده است.

در مرداد هیات مدیره معامله سازمان تامین اجتماعی را با شرکت سورینت قشم فسخ می کند اما چک های ۳/۵ میلیون یورویی در اختیار بابک زنجانی باقی می ماند تا اینکه او این چک ها را در ازای بدهی دو میلیارددلاری اش به وزارت نفت به این وزارتخانه تحویل می دهد و حال، تکلیف ۳/۵ میلیاردیورو اموال سازمان تامین اجتماعی که متعلق به بیمه شدگان این سازمان است و اغلب آنها را حداقل بگیران و کارگران تشکیل می دهند، مشخص نیست.

اوایل دی ماه سال گذشته بود که مرتضوی از ذخیره یک سال مستمری و حقوق جامعه تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی خبر داد. آن هم در سازمانی که مدت هاست به نقطه سربه سری رسیده است و مصارفش بر منابعش پیشی گرفته و هرماه برای پرداخت حقوق و مستمری با مشکلات زیادی دست به گریبان بود.

او گفت: «با برگزاری جلسات متعدد با مدیران و همفکری ها در حال حاضر یک سال ذخیره احتیاطی پرداخت حقوق و مستمری بازنشستگان و حقوق بگیران سازمان در حسابی به نام سازمان تامین اجتماعی در بانک رفاه ذخیره شده است.» حاصل برگزاری این جلسات متعدد، معامله با شرکت سورینت قشم متعلق به بابک زنجانی بود.

تفاهمنامه ای که در تاریخ ۲۷ آذر به امضا رسید و در آن علاوه بر امضای مرتضوی و زنجانی، امضای افراد دیگری از جمله شهنازی زاده، رییس وقت هیات مدیره تامین اجتماعی، حیدری، مدیرعامل شستا و نجات امینی، معاون اقتصادی تامین اجتماعی نیز در آن دیده می شود. مدیرعامل بانک رفاه کارگران نیز تعهد کرده بود طبق مفاد این قرارداد، نقل و انتقال مبالغ واریزی را با مجوز تامین اجتماعی انجام دهد. در متن تفاهمنامه ذکر شده که «سازمان تامین اجتماعی موظف است پس از دریافت وجه در حساب معرفی شده یک فقره چک معادل مبلغ دریافتی به شرکت هلدینگ سورینت قشم به عنوان ضمانت تا زمان تسویه حساب نهایی ارایه نماید.» حال مشخص نیست چرا وقتی وجهی از طرف سازمان تامین اجتماعی دریافت نشده است چک های ضمانت ۳٫۵ میلیاردیورویی در اختیار بابک زنجانی قرار گرفته است. یکی از مسوولان سازمان تامین اجتماعی که نخواست نامش فاش شود در این رابطه به «شرق» گفت: «در این تفاهمنامه مقرر شده بود که مابه ازای هر شرکتی که قیمتش از طریق بورس تعیین شود از حساب فوق الذکر در نزد بانک مسکن برداشت شود. براساس تفاهمنامه قرار شد قیمت گذاری توسط کارشناسان رسمی دادگستری و از طریق بورس انجام شود. ضمن اینکه قرار بود در ازای تک تک واگذاری ها قراردادهای جداگانه تنظیم شود و گزارش عملکرد آن به هیات مدیره ارایه گردد.»

وی افزود: «در خردادماه هیات مدیره در نامه ای رسمی از مرتضوی درخواست کرد که با توجه به گذشت زمان، تکلیف تفاهمنامه را روشن کند و گزارش عملکرد را ارایه دهد و مرتضوی در پاسخ اعلام کرد که هیچ اتفاقی رخ نداده است و هیات مدیره در اوایل مردادماه به اتفاق آرا تفاهمنامه را فسخ کرد.»

این منبع آگاه در ادامه تاکید کرد: «ارایه چک ها به زنجانی در اواخر سال گذشته و اوایل امسال انجام گرفته و بدون اطلاع هیات مدیره و خلاف قانون بود چرا که هیچ پولی به حساب سازمان واریز نشده و واگذاری انجام نشده بود و چک ها باید به سازمان برگردد و هیات مدیره در زمان فسخ تفاهمنامه خواستار تحویل اسنادی شد که به خاطر این تفاهمنامه از سازمان خارج شده بود.»وی در ادامه تاکید کرد: «وزارت نفت، سازمان بازرسی کشور و سایر نهادهای مسوول باید در این زمینه ورود پیدا کنند و چک ها به سازمان بازگردد و باید پاسخ دهند که چرا این چک ها به وی تحویل داده شود سازمان که پولی دریافت نکرده و واگذاری ای که صورت نگرفته است؟»

این منبع آگاه همچنین گفت: «بانک مسکن هم اعلام کرده که ریالی به حساب این بانک در مالزی واریز نشده است.»هیات تحقیق و تفحص مجلس از سازمان تامین اجتماعی همچنان مشغول است. مشغول پرونده تامین اجتماعی که هر روز ابعاد تازه تر پیدا می کند. بابک زنجانی در مصاحبه اش گفته «تنها دو، سه بار با مرتضوی دیدار داشته و مشخص نیست چگونه مرتضوی در بازه زمانی بسیار کوتاه تن به معامله ای داده که نیازمند ماه ها بررسی مدیران ارشد یک سازمان دولتی است.»

از سوی دیگر تاکید بر زیان ده بودن و به قول بابک زنجانی «علاقه مدیران تامین اجتماعی برای خلاص شدن از شر این شرکت ها» با پرداخت نقدی این میزان پول برای آنها دارای ابهامات و علامت سوال های فراوانی است. شرکت هایی که به خاطر عملکرد نادرست و سیاسی گری در شستا به اینجا رسیده اند.

اما اینکه بابک زنجانی با چه اطمینانی و چگونه چک ۳/۵میلیاردیورویی (۱۴ هزار میلیاردتومان) تضمین سازمان تامین اجتماعی را بابت بدهی ۱۳هزار میلیاردتومانی اش به وزارت نفت داده جای سوال دارد؟ و اینکه بانک مسکن اعلام کرده ریالی به حساب این بانک در مالزی واریز نشده هم خود علامت سوال بزرگ تری است؟

آیا بابک زنجانی پول هایش را به ایران وارد کرده؟ اگر خیر بابک زنجانی در خارج از کشور با پول هایی که او مدعی بلوکه شدنش را دارد و بانک مسکن می گوید اصلا واریز نشده چه کرده است؟ و اینکه آیا چک های ۳/۵میلیاردیورویی سازمان تامین اجتماعی در دستان بابک زنجانی حاشیه امن او برای شانه خالی کردن از بدهی وزارت نفت است؟

حال باید دید گزارش هیات تحقیق و تفحص چه می گوید و آیا بالاخره روی انتشار می بیند؟ پاسخ وزارت نفت و بابک زنجانی به این ماجراها چیست؟ و «شرق» آمادگی دارد پاسخ بابک زنجانی را برای روشن شدن ابعاد این ماجرا منتشر کند.