اخبار

رادیوفردا: ریيس کميته اطلاعات مجلس نمايندگان ايالات متحده آمريکا روز يک‌شنبه، پنجم مرداد ماه، از دولت باراک اوباما به‌خاطر آزادسازی ۲.۸ ميليارد دلار از دارايی‌های مسدود شده ايران انتقاد کرد و ادعا کرد که اين پول صرف حمايت مالی از حماس می‌شود.

مایک راجرز که از اعضای حزب جمهوريخواه و نماينده ايالت ميشيگان است همچنين گفت که ايران «آشکارا در روزنامه‌های خودش با صدای بلند جار می‌زند که به حماس در نوار غزه کمک نظامی می‌کند».

راجرز که در برنامه «در پيشگاه ملت» شبکه «سی‌بی‌اس» صحبت می‌کرد، افزود: «آنها [ايرانی‌ها] در جنگ سوريه از حزب‌الله حمايت می‌کنند و در نوار غزه برای حماس تسليحات نظامی می‌فرستند».

دولت آمريکا هفته پيش اعلام کرد که به منظور ادامه گفت‌وگوهای هسته‌ای تا ماه نوامبر دسترسی ايران به دارايی‌هايش را فراهم می‌کند. در پی اين اقدام روز يک‌شنبه راجرز با انتقاد از تصميم دولت آمريکا، دسترسی ايران به اين نقدينگی را به رويارويی اسرائيل و فلسطين مرتبط دانست.

راجرز در ادامه سخنانش تصريح کرد: «نمی‌توانيد فقط روی يک بخش انگشت بگذاريد. همه کارها بايد هماهنگ باشد. به همين دليل وقتی ۲.۸ ميليارد دلار را در شرايطی برای ايران آزاد می‌کنيد که اين کشور در نتيجه تحريم‌ها بی‌پول شده، اين اقدام به معنای ادامه اعمال بد ايران در نوار غزه است».

مقام‌های جمهوری اسلامی ایران از سه هفته پیش که بحران غزه آغاز شده است در اظهارنظرهای خود اذعان کردند که ایران دانش ساخت راکت را به گروه حماس داده‌اند و بر ارائه کمک‌های مختلف به این گروه برای مقابله با اسرائیل تاکید کردند.

اوج این اظهارنظر‌ها زمانی بود که آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، روز اول مرداد خواستار «مقاومت قاطع و مسلحانه» در برابر اسرائیل تا پیش از نابودی آن شد و گفت که فلسطینی‌ها باید کرانه باختری را مثل غزه، «مسلح» کنند.

وی اظهار داشت: «ما معتقدیم کرانه باختری نیز باید مانند غزه مسلح شود و کسانی که علاقه‌مند به سرنوشت فلسطین هستند، در این زمینه فعالیت کنند تا رنج و محنت مردم فلسطین، در پرتو دست قدرتمند آن‌ها، و ضعف دشمن صهیونیست، کاهش یابد».

به دنبال این سخنان، بسیج اصناف و بازاریان حساب بانکی برای واریز کردن پول از سوی مردم به منظور خرید سلاح و مهمات برای فلسطینی‌های ساکن کرانه باختری اعلام کرد.

از سوی دیگر، بیش از ۴۰ فرمانده فعلی و پیشین سپاه پاسداران با انتشار اطلاعیه‌ای، گفتند که اسرائیل «اشتباه بزرگی مرتکب شده است» و «صهیونیست‌ها دست به قمار بزرگی زده‌اند که قطعا با شکست مواجه خواهد شد».

دویچه‌وله: روزنامه “جمهوری اسلامی” خبری مبنی بر مشاهده “افرادی با سر و وضعی شبیه تکفیری‌ها در حاشیه شهرها به ویژه در مرکز استان (اردبیل)” منتشر کرد. وزیر کشور و دادستانی اردبیل این خبر را تکذیب کردند.
[یکی از شبه‌نظامیان دولت اسلامی در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۱۴در موصل عراق ]

یکی از شبه‌نظامیان “دولت اسلامی” در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۱۴در موصل عراق

خبرنگار روزنامه “جمهوری اسلامی” روز شنبه (۴ مرداد / ۲۶ ژوئيه)، از اردبیل گزارش داده است: «اخيرا افرادی با لباس‌ها و سرو وضعي شبيه تكفيری‌ها در حاشيه شهرها به ويژه در مركز استان اقدام به سر دادن شعارهای خاص و دعوت از مردم برای پيوستن به آنها می‌كنند كه موجب ايجاد رعب و وحشت در اهالی شده‌اند.»

در ادبیات رسانه‌های جمهوری اسلامی تروریست‌های اسلام‌گرای افراطی “دولت اسلامی” که در حال حاضر چندین استان سوریه و بخشی از عراق را در دست کنترل دارند “تکفیری” نامیده می‌شوند.

خبرنگار روزنامه “جمهوری اسلامی” در ادامه درباره آخرین مورد مشاهده یک “تکفیری” گزارش داده و نوشته است که فردی “با هیکل درشت، سر تراشیده، ریش بلند و لباس عربی” در یکی از خیابان‌های اردبیل به نام “علی سرباز” از یک “جیپ خارجی” پیاده شده است.

این خبرنگار افزوده است که “[فرد تکفیری] با يك دست شمشير و با دست ديگر خود تبر می‌چرخاند و با كلمات عربی و لهجه تركی فرياد می‌زد برای برقراری عدالت ياری می‌جويم”.

در گزارش روزنامه “جمهوری اسلامی” به این اشاره شده است که شهروندان استان اردبیل از قوم‌های مختلف ترک و کرد و با مذاهب شیعه و سنی هستند.

در ادامه با ذکر دو موضوع نسبت به وضعیت این استان و “مخاطراتی که مواظبت‌ها و مراقبت‌های ویژه‌ای را می‌طلبد” هشدار داده شده است.

روزنامه “جمهوری اسلامی” می‌نویسد که اردبیل با جمهوی آذربایجان دارای مرز مشترک طولانی است و هم اکنون “رژیم صهیونیستی (اسرائيل) در این کشور “حضور گسترده” دارد. این روزنامه همچنین می‌نویسد که “سالانه صدها هزار نفر” از جمهوری آذربایجان بدون داشتن ویزا و کنترل به استان اردبیل وارد می‌شوند.

تکذیب خبر “جمهوری اسلامی”

در پی انتشار این خبر، خبرگزاری “ایسنا” روز شنبه خبر تکذیب آن را توسط وزیر کشور جمهوری اسلامی منتشر کرد. در متن خبر “ایسنا” به طور مستقیم از لفظ “داعش” استفاده شده است.

خبرگزاری “ایسنا” می‌نویسد که عبدالرضا رحمانی فضلی در حاشیه جلسه خود با استانداران و دبیران کل احزاب و تشکل‌های سیاسی “اخبار مبنی بر حضور افرادی با ظاهر نیروهای داعش در اردبیل و دعوت آنها از مردم برای پیوستن به این گروهک” را تکذیب کرد.

همچنین روز یکشنبه (۵ مرداد / ۲۷ ژوئيه) دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان اردبیل در نامه‌ای به روزنامه “جمهوری اسلامی” که متن آن را این روزنامه منتشر کرده، خبر این روزنامه را با جمله‌ای کوتاه تکذیب کرد: «این خبر به هیچ وجه صحت نداشته و قویا تکذیب می‌شود.»

در آغاز ماه ژوئيه که تروریست‌های “دولت اسلامی” هنوز “داعش” نامیده می‌شدند (دولت اسلامی عراق و شام) نقشه‌ای را در اینترنت منتشر کردند که نشان‌دهنده سرزمین‌هایی بود که این گروه اسلام‌گرا درصدد تسخیر آن‌ها در طول پنج سال آینده است. در این نقشه ایران به سه تکه تقسیم شده بود.

دویچه‌وله: گروه تروریستی “دولت اسلامی ـ داعش”، در مناطق تحت حکومت خود دست به “پاکسازی نظامی” زده است و از ۵ گروه‌ سنی هم‌رزم خود خواسته است ظرف ۲۴ ساعت، یا به واحدهای ابوبکر بغدادی بپیوندند یا منطقه را ترک کنند.

خبرگزاری “سومریه نیوز” روز جمعه (۲۵ ژوییه) گزارش داد که “دولت اسلامی ـ داعش” در صدد تحکیم پایه‌های حکومتی خود به سرکردگی ابوبکر بغدادی است. این گروه تروریستی به ۵ گروه سنی دیگری که در کنار نیروهای این “خلیفه” با دولت عراق مبارزه کرده‌اند، ۲۴ ساعت فرصت داده است یا فرماندهی بلامنازع بغدادی را به رسمیت بشناسند، یا مناطق شمالی و غربی این کشور را که تحت تسلط “دولت اسلامی” است، ترک کنند.

یکی از گروه‌های شبه‌نظامی سنی در عراق “ارتش مردان طریقت نقش‌بندی” است که از بازماندگان حزب بعث صدام حسین تشکیل می‌شود. در بیانیه‌ تروریست‌های سنی که از اوایل ماه ژوئن پیشروی خود به سوی بغداد را آغاز کرده‌اند، تصریح شده است: «افراد خاطی پس از اتمام فرصت ۲۴ ساعته به شدت مجازات خواهند شد.»

ابوبکر بغدادی، با استناد به آیات قرآن از پیروان خود و مسلمانان جهان می‌خواهد، موازین شریعت را به مرحله‌ اجرا در آورند.

تضییقات علیه زنان

به گزارش خبرگزاری رویترز، تروریست‌های “دولت اسلامی” در موصل با صدور بیانیه‌ای از زنان خواسته‌اند، با بُرقع در خیابان‌ها ظاهر شوند. در بخشنامه‌ این گروه آمده است: «زنان خاطی با مجازات‌های شدید روبرو خواهند شد.» هدف از اجرای این مقررات، “رعایت موازین اسلامی و حفظ زنان از تحقیر و رفتارهای غیرمتعارف” ذکر شده است.

به گزارش خبرگزاری رویترز به نقل از یک واعظ در موصل، مردان مسلح با تهدید و ارعاب وارد مسجد شده و از او خواسته‌اند، مقررات مربوطه را از طریق بلندگو به اطلاع حاضران در مسجد برساند. بر اساس مفاد این بخشنامه، زنان موظفند از پوشیدن لباس‌های تنگ و استفاده از عطر خودداری کنند. استفاده از پوششی که کف دست و بخشی از پاهای زنان را به نمایش بگذارد، نیز مجاز نیست.
مسئله این است: رولکس یا امگا؟

تضییقات علیه پیروان ادیان دیگر

تروریست‌های داعش در مناطق حکومتی خود هم‌چنین، پیروان ادیان دیگر را تحت فشار قرار داده‌اند. این گروه، از جمله اعلام کرده است که شهروندان مسیحی منطقه، تنها با گرویدن به اسلام و پرداخت مالیات‌های مقرر (جزیه) امکان سکونت در زادگاه خود را دارند. تا پیش از برقراری “دولت اسلامی” در موصل، بیش از ۵ هزار مسیحی در این شهر زندگی می‌کردند. به گزارش خبرگزاری‌ها، تا کنون هزاران مسیحی از این شهر گریخته‌اند. شبه‌نظامیان اسلام‌گرا آشکارا اعلام کرده‌اند که سرپیچی از “دستورات” آنان مجازات مرگ در پی دارد.
[شهروندان مسیحی موصل، تنها با گرویدن به اسلام و پرداخت مالیات‌های مقرر (جزیه) امکان سکونت در زادگاه خود را دارند]

شهروندان مسیحی موصل، تنها با گرویدن به اسلام و پرداخت مالیات‌های مقرر (جزیه) امکان سکونت در زادگاه خود را دارند

تخریب “بناهای مقدس”

به گزارش خبرگزاری‌ها افراط‌گرایان سنی در مناطق تحت فرماندهی خود، هم‌چنین به تخریب “اماکن مقدس” شیعیان و سنی‌ها دست زده‌اند. چندین مسجد و بنای مذهبی در شمال شهر نینوا، از جمله‌ی این مکان‌ها است. رویترز گزارش می‌دهد که تروریست‌ها روز پنجشنبه (۲۴ ژوییه) در شهر موصل، حرم یکی از مقدسان شیعی را منفجر و ویرانه‌های آن را با بولدوزر با خاک یکسان کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری آلمان، در منطقه‌ی “تل‌عفر” نیز، تا کنون دست‌کم ۴ مسجد و یک زیارتگاه که از “قبور مقدس” شیعه بوده است، توسط این تروریست‌ها به‌کلی ویران شده‌ است.

بی‌بی‌سی: ایران امسال روز قدس را در شرایطی برگزار کرد که می تواند بیش از هر زمان از نتایج دشمنی خود با اسرائیل خشنود باشد.

مقاومت حماس در برابر حملات سهمگین اسرائیل تا حد زیادی مدیون کمک های آشکار و پنهان ایران به حماس است.

این کمک ها تاثیر مخربی بر مذاکرات هسته ای و روند کاهش تحریم ها نگذاشته.

علاوه بر اینها روز قدس امسال در شرایطی برگزار می شود که افکار عمومی ایران بیش از گذشته علائم همدردی را با وضعیت فلسطینی ها نشان می‌دهد
کمک به حماس

وقتی آیت الله خامنه ای، رهبر ایران در بحبوحه جنگ غزه از همه “دلسوزان” خواست فلسطینی های کرانه باختری را مسلح کنند، خیلی جای تعجب نبود.

طرح رفراندوم آیت الله خامنه ای نیز پیشنهاد جدیدی نبود: همه فلسطینی ها از طریق یک همه پرسی رای به نابودی اسرائیل بدهند.

برپایی چنین رفراندومی حتی از احتمال برنامه سفر ۶ نماینده مجلس ایران به غزه کمتر است.

۶ نماینده مجلس ایران این هفته گفتند در تدارک سفر به غزه و بازدید از آسیب دیدگان آنجا هستند.

اما با وجود موضع‌گیری های انتزاعی مقامات ایرانی در مورد اسرائیل و تبلیغاتی که تنور روز قدس را گرم نگه می کند، نقش ایران در جنگ غزه قابل چشم پوشی نیست.

اسرائیل می گوید چندین بار محموله های موشکی ایران به غزه را کشف و یا نابود کرده است اما این مانع از بهره گیری حماس از کمک های ایران نشده.

راکت هایی که شبه نظامیان فلسطینی در جنگ جاری به اسرائیل شلیک کردند نوع پیشرفته تری از موشک های فجر ۵ بودند که برد بیشتر ولی دقت کمتری داشتند.

مقامات ایران از کمک به حماس برای کسب دانش ساخت سلاح به جای دادن سلاح به آنها سخن رانده بودند.

قدرت دفاعی حماس چه در تعداد راکت هایی که به اسرائیل شلیک کرد و چه در مقابله زمینی با ارتش اسرائیل افزایش چشمگیری را نسبت به گذشته نشان می دهد.

کمک های ایران نقش مهمی در بالا بردن توان حماس در مقابله به مثل با اسرائیل داشته است.

هر چند راکت پرانی های گروه‌های حماس و جهاد اسلامی نتوانست خسارت فیزیک چندانی برای اسرائیل به بار آورد ولی حتی اصابت یک فروند راکت در حوالی نقطه ای مهم مثل فرودگاه تل آویو برای وارد کردن خسارت های مورد نظر حماس کافی است.

از نقطه نظر نظامی، شاید بتوان گفت این دور از جنگ غزه فرصتی بود تا ایران تاثیر کمک های خود به حماس را در رویارویی با ارتش اسرائیل بهتر ارزیابی کند.

برای حماس، این موضوع که در مقابل هر ۵ نیرویی که از دست داده، یک سرباز اسرائیلی کشته شده، یک پیروزی محسوب می‌شود.

شاید در جنگ بعدی، سپر دفاعی اسرائیل کارایی کمتری در برابر زرادخانه حماس داشته باشد.
استقلال مذاکرات هسته ای و همدردی بیشتر ایرانی ها

کمک های ایران به حماس چیزی نیست که مقامات ایرانی بخواهند به رخ بکشند مخصوصا در این زمان که اولویت دولت حسن روحانی رسیدن به یک تفاهم با قدرت‌های غربی بر سر فعالیت های هسته ای ایران است.

از این رو به جز اظهاراتی چند از طرف رهبر ایران و یا سران سپاه در مورد مسلح کردن فلسطینی ها، مقامات ایرانی در طول یکی دو سال گذشته هوشمندی بیشتری را در موضع‌گیری های خود در مورد اسرائیل نشان می دهند.

دستگاه عظیم تبلیغاتی ایران برای بسیج کردن مردم به خیابان‌ها در روز قدس، هرگز تاثیر خاصی بر روی روند صلح یا جنگ بین اسرائیل و فلسطینیان نداشته و امسال نیز نخواهد داشت چرا که روز قدس همواره بیشتر نشانگر امواج سیاسی داخل ایران بوده تا متاثر از تحولات خاورمیانه.

قشر بزرگی از ایرانیان ناراضی تا چند سال قبل چندان دل خوشی از فلسطینی ها نداشتند. شعار “نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران” نمونه ای بارز از ناخشنودی این گروه از ایرانیان از حمایت های حکومت کشورشان از فلسطینیان به شمار می رفت.

در آن زمان نه شبکه های اجتماعی و شبکه های خبری تلویزیونی فارسی زبان به فراگیری امروز بودند و نه دسترسی مردم ایران به رسانه‌های تصویری غیر از صدا و سیما برای آگاهی از وضعیت فلسطینی‌ها چندان گسترده بود.

اما حالا موج همدردی ایرانیان با مردم غزه و ابراز انزجار از اسرائیل بیش از هر زمان در شبکه های اجتماعی خودنمایی می کند.

فاصله احساسات افکار عمومی ناراضی در ایران و مقامات نظام در مورد جنگ غزه امسال بیش از گذشته کاهش یافته است.

برای نمونه، کلیک تجمع گروه “مادران صلح” در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران در اعتراض به حملات اسرائیل به نوار غزه، نمایش همین همدردی از طرف جریانی خارج از چارچوب حکومت ایران بود که بدون مانع قانونی برپا شد.

بی‌بی‌سی: در تظاهرات جلال‌آباد افغانستان با مادران عزادار ایران هم ابراز هم‌دردی شد

شماری از شهروندان افغانستان برای حمایت از رضا شهابی، عضو زندانی هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد ایران و زندانیان سیاسی دیگر مقابل کنسولگری ایران در جلال‌آباد تجمع کردند.

معترضان از حکومت ایران خواستند کلیک رضا شهابی، فعال کارگری را هرچه سریع تر آزادکند.

این تظاهرات روز پنج‌شنبه ۲۴ ژوئیه، به دعوت حزب همبستگی افغانستان انجام شد.

در این تظاهرات با ‘مادران عزادار’ در ایران ابراز هم‌دردی شده است. مادران عزادار گروهی از زنان ایرانی هستند که فرزندانشان توسط حکومت جمهوری اسلامی ایران کشته یا اعدام شده و همچنین گروهی که برای هم‌دردی با این زنان با آنان همراهی می‌کنند.

آقای شهابی که در اعتراض به انتقال خود از زندان اوین به زندان رجایی‌شهر و توقف درمان حدود ۵۰ روز در اعتصاب غذا بود، چند روز پیش اعتصاب غذا را شکست.

دادستانی تهران به او گفته در صورت شکستن اعتصاب با مرخصی پزشکی او موافقت می‌کند.

حزب همبستگی افغانستان روز چهارشنبه هم کلیک تظاهراتی برای حمایت از مردم غزه برگزار کرده بود.

رادیوفردا: داعش که اخیرا خود را حکومت اسلامی و رهبرش را خلیفه مسلمانان جهان نامیده، کنترل خود بر موصل، دومین شهر عراق مستحکمتر کرده است. این گروه از زمان تصرف شهر موصل با اجرای سختگیرانه قوانین شریعت مسیحیان را وادار به پذیرش اسلام و یا ترک شهر کرده است.

سایت «وایر» در گزارشی می‌نویسد برای اولین بار پس از ۱۸۰۰ سال، عشای ربانی در آخرین یکشنبه ماه ژوئن در کلیسای شهر موصل برگزار نشد و زنگ کلیسای شهر به صدا درنیامد.

از روز دهم ژوئن که موصل به تصرف شبه نظامیان داعش درآمد مسیحیان برای حفظ جانشان از شهر فرار کردند.

سایت «دیلی بیست» با انتشار گزارشی از موصل در آن زمان نوشته بود: «روز جمعه ظهر آخرین مهلت مسیحیان برای پذیرش شرایط داعش بود: گرویدن به اسلام، پرداخت جزیه، ترک شهر موصل و یا مرگ. اما درست یک روز مانده به سر رسیدن این مهلت، جزیه از گزینه‌های داعش برداشته شد. فرمان دولت اسلامی عراق و شام برای مسیحیان خیلی خلاصه بود: «گرویدن به اسلام، ترک شهر یا مرگ.»

بنا به گزارش‌ها، هفته گذشته ۱۵ هزار خانواده از مسیحییان موصل از مرز مناطق تحت کنترل داعش عبور کردند و در اولین جمعه پس از این مهلت، داعش کلیسای شهر موصل را که ۱۸۰۰ سال قدمت داشت به آتش کشید.

حمله ماه گذشته داعش و تصرف ناگهانی موصل دنیا را متعجب کرد. با کنترل موصل بخش‌های عمده‌ای از شمال و غرب عراق به دست داعش افتاد.

بنا به گزارش خبرگزاری رویترز جنگجویان داعش با ایجاد وحشت روانی و کاربرد خشونت شدید توانستند مردم این نواحی را مرعوب کنند. رویترز در گزارشی از شهرک العلم تکریت می‌نویسد پس از اینکه حمله به این شهر با ۱۳ روز مقاومت مسلحانه ساکنان آن روبرو شد، داعش اعضای سی خانواده را به گروگان گرفت و در پیامی کوتاه به مقامات و افراد شناخته شده شهرک نوشت «اگر شهرک را واگذار نکنید می‌دانید چه بلایی سر این افراد می‌آید.»

بنا به گزارش‌ها در چند هفته پس از تصرف شهرک العلم تکریت در استان صلاح‌الدین شب‌ها فقط چند شبه نظامی مسلح در شهر گشت می‌زنند. داعش با ایجاد رعب و وحشت شهر را به راحتی دراختیار خود گرفته است.

کنترل موصل و مناطق شمالی و غربی عراق، موقیعت داعش را بشدت تقویت کرد. شمار نیروهای داعش که هدف آن تصرف بغداد است، از آن زمان تا به حال از چند هزار به ۲۰ هزار نفر رسیده است.

فیسبوک: این مقاله گیدیون لوی روزنامه‌نگار اسرائیلی است که امروز ۲۰ جولای در هاآرتص منتشر شده است. دیدگاه یک اسرائیلی است در مورد شرط‌هایی که گفته می‌شود حماس برای آتش‌بس اعلام کرده است. این مقاله را سایرا رفیعی ترجمه کرده استاین مقاله گیدیون لوی روزنامه‌نگار اسرائیلی است که امروز ۲۰ جولای در هاآرتص منتشر شده است. دیدگاه یک اسرائیلی است در مورد شرط‌هایی که گفته می‌شود حماس برای آتش‌بس اعلام کرده است. این مقاله را سایرا رفیعی ترجمه کرده است

ما هر آن‌چه را که می‌شد در مورد حماس گفت گفته‌ایم: بنیادگراست، غیردموکراتیک است، خشن است، اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد، غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهد، تسلیحاتش را در مدرسه‌ها و بیمارستان‌ها مخفی می‌کند، در محافظت از مردم غزه نمی‌کوشد؛ ما همه این حرف‌ها را زده‌ایم و درست هم گفته‌ایم. اکنون باید لحظه‌ای درنگ کنیم و به حماس گوش بدهیم. حتی می‌توانیم خود را جای آن بگذاریم، شاید حتی بتوانیم شهامت و استقامت حماس، این دشمن خونی‌مان را در وضعیت‌های طاقت‌فرسا بستاییم.

اما اسرائیل ترجیح می‌دهد که گوش‌هایش را بگیرد و تقاضاهای طرف مقابل را نشنود. حتی زمانی‌که آن‌ تقاضاها برحق‌اند و سازگار با منافع بلندمدت اسرائیل. اسرائیل ترجیح می‌دهد با بی‌رحمی به حماس حمله کند، بی‌هیچ هدفی مگر انتقام. این‌بار مقصود کاملاً روشن است: اسرائیل می‌گوید نمی‌خواهد حماس را از صحنه گیتی محو کند – حتی اسرائیل هم می‌فهمد که در این صورت سومالی دیگری در انتظارش نشسته است – اما اسرائیل هنوز نمی‌خواهد به تقاضاهای حماس گوش دهد. آیا همه آن‌ها »حیوانند«؟ فرض کنیم هستند. اما آن‌ها آن‌جا باقی خواهند ماند و اسرائیل نیز این را می‌داند، پس چرا گوش نمی‌دهد؟

هفته گذشته ۱۰ شرط منسوب به حماس و جهاد اسلامی برای ایجاد آتش‌بسی ده ساله منتشر شد. می‌توان شک کرد که این‌ها واقعا تقاضاهای این دو سازمان باشند، اما آن‌ها می‌توانند مبنایی منصفانه برای توافق به شمار روند. حتی یک شرط بی‌پایه در میان آن‌ها وجود ندارد.

حماس و جهاد اسلامی خواهان آزادی برای غزه هستند. آیا تقاضایی منصفانه‌تر و معقول‌تر وجود دارد؟ جز پذیرش این شرط هیچ راهی برای پایان بخشیدن به دور باطل کشتار وجود ندارد؛ کشتاری که هم‌اکنون جریان دارد و چند ماه دیگر هم دوباره از سر گرفته خواهد شد. هیچ عملیات نظامی زمینی، هوایی یا دریایی مساله‌ای را حل نخواهد کرد. فقط تغییر نگرشی بنیادین درباره غزه می‌تواند چیزی را تضمین کند که همگان در پی‌اش هستند: آرامش.

فهرست تقاضاها را بخوانید و صادقانه قضاوت کنید که آیا یک تقاضای غیرمنصفانه در آن وجود دارد یا نه: عقب‌نشینی نیروهای دفاعی اسرائیل و رخصت دادن به کشاورزان برای کشت زمین‌هایشان تا محدوده خط حائل، آزادی همه زندانیانی که در جریان مبادله گیلعاد شلیط آزاد شده بودند و مجدداً دستگیر شده‌اند، پایان محاصره و باز شدن گذرگاه‌ها، باز شدن بندر و فرودگاهی تحت مدیریت سازمان ملل، گسترش محدوده ماهی‌گیری، نظارت بین‌المللی بر گذرگاه رفح، تعهد اسرائیل به آتش‌بسی ده ساله و عدم پرواز هواپیماهای اسرائیلی در محدوده هوایی غزه، اجازه دادن به ساکنان غزه برای دیدار از اورشلیم و نماز خواندن در مسجدالاقصی، تعهد اسرائیل به عدم دخالت در سیاست داخلی فلسطینیان از جمله تشکیل حکومت واحد، و باز کردن بخش صنعتی غزه.

این شروط مدنی هستند، اما راه رسیدن به آن‌ها نظامی، خشن و جنایت‌کارانه است. اما حقیقت (تلخ) آن است که زمانی که غزه راکتی به اسرائیل شلیک نمی‌کند کسی به آن اهمیتی نمی‌دهد. به سرنوشت رهبری فلسطینی نگاه کنید که از خشونت خسته شده بود. اسرائیل هر چه در چنته داشت کرد که محمود عباس را نابود کند. نتیجه اسف‌انگیز چه بود؟ فقط زور راه می‌گشاید.

جنگ جاری انتخابی بود، انتخابی که ما کردیم. درست است که پس از آنکه حماس راکت‌پراکنی را شروع کرد اسرائیل می‌بایست پاسخ می‌داد. اما برخلاف پروپاگاندایی که اسرائیل می‌خواهد به فروشش برساند، راکت‌ها بی‌جهت از آسمان نباریدند. چند ماه به عقب برویم: بی‌نتیجه ماندن مذاکرات که مقصر آن اسرائیل بود، جنگ علیه حماس پس از قتل سه نوجوان در کرانه باختری، که هنوز در مورد آنکه حماس در آن دست داشته تردید وجود دارد، نیز دستگیری نسنجیده پانصد نفر از اعضای حماس، ممانعت از پرداخت حقوق کارگران حماس که در غزه کار می‌کنند، و مخالفت اسرائیل با تشکیل حکومت واحد که می‌توانست این سازمان را وارد عرصه سیاست کند. هر کس که فکر می‌کند می‌شد حماس در برابر همه این‌ها سر تسلیم فرود آورد دچار کبر و نخوت و نابینایی است.

میزان خونی که در غزه – و به میزان کمتری در اسرائیل – در حال ریخته شدن است خوف‌ناک است. این خون بیهوده ریخته می‌شود. حماس را اسرائیل زمین‌گیر کرده و مصر تحقیرش کرده است. تنها بخت برای راه حلی واقعی درست خلاف کاری است که اسرائیل می‌کند. بندری در غزه برای صدور توت‌فرنگی‌های بی‌نظیرش؟ چه ارتدادی از نظر اسرائیلی‌ها! بار دیگر ارجحیت با [ریختن] خون فلسطینی‌هاست تا [صدور] توت‌فرنگی‌هایشان.

پیوند به مقاله اصلی در هاآرتص

بی‌بی‌سی: بر اساس گزارش‌ها مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام جمعه اهل سنت در شهر زاهدان – مرکز استان سیستان و بلوچستان – برای خروج از ایران با محدودیت مواجه شده است.
آقای اسماعیل‌زهی دیروز می‌خواست برای شرکت در کنفرانسی اسلامی به ترکیه برود ولی به توصیه ماموران امنیتی از این سفر منصرف شد.

پیش‌تر هم از خروج این روحانی بلندپایه سنی از ایران جلوگیری شده بود.

عبدالستار دو شوکی مدیر مرکز مطالعات بلوچستان به بی‌بی سی فارسی گفت این محدودیت سفر امام جمعه اهل سنت زاهدان از طریق علی یونسی دستیار ویژه رئیس جمهور در امور اقوام و اقلیت‌ها به او منتقل شده است.

وب سایت خبری «کمپین فعالان بلوچ» نیز به نقل از یک مقام مطلع نوشته است مولانا عبدالحمید پس از اعلام ممانعت از سفر وی از سوی ارگان‌های امنیتی، طی تماسی باعلی یونسی دستیار ویژه رئیس جمهور در امور اقوام و اقلیت‌ها خواستار رفع این محدودیت شده اما در پاسخ شنید که ‘سازمان‌های امنیتی موافق با شرکت شما در این کنفرانس نیستند و اگر به فرودگاه بروید، شما را بر می‌گردانند و پاسپورت شما را هم ضبط خواهند کرد’.

کنفرانس ‘عالمان اسلامی، ابتکارعمل برای صلح، میانه روی و عقل سلیم’ با هدف پایان دادن به خونریزی و هرج و مرج در منطقه و با دعوت از علمای اسلامی از کشورهای مختلف اسلامی، مانند عراق، مصر، سوریه، عربستان و ایران از روز پنجشنبه در استانبول آغاز شده است.

رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه که سخنران افتتاحیه این کنفرانس بود با انتقاد از سکوت و بی‌عملی مسلمانان برای پایان دادن به خشونت‌ها در منطقه، از جمله سوریه و فلسطین و عراق گفت مسلمانان باید اختلافات فرقه‌ای را کنار بگذارند.

آقای اردوغان گفت انتقاد کردن از غرب آسان است اما همه فراموش کرده‌اند که جهان اسلام در برابر کشته شدن مسلمانان در منطقه ساکت نشسته است.

رادیوفردا: «”سینما سدروت”،اسرائیلی ها بر صندلی نشسته اند تا آخرین [اتفاقات] در غزه را ببینند. وقتی صدای انفجاری می آید، دست می زنند.» این توئیت آلن سورنسن، خبرنگار دانمارکی از سدروت و عکس وی از «تماشاچیان سینما سدورت» بود که هزاران بار توئیت شد و رسانه ها ی بین المللی آن را پوشش دادند. با آلن سورنسن به گفتگو نشسته ایم تا ببینیم در سدروت چه گذشته است؟

شما شخصاً در شهر «سِدِروت» بوديد و عکاسی کرديد، عکس‌هايتان را توئيت کرديد و کاربران آنها را چندين هزار بار باز-توئيت کردند و چندين رسانه هم عکس‌های شما را موضوع گزارش خود قرار دادند. اين آدم‌ها که در عکس ديده می‌شوند چه چيزی را تماشا می‌کردند؟

بالای يک تپه بيرون سدروت ايستاده بودند،‌ جايی که خيلی به مرز غزه نزديک است و هرکس از بالای اين می‌تواند دوردست‌ها را ببيند و تماشا کند که در آسمان و زمين غزه چه می‌گذرد، منظورم اين است که بگويم وقتی آنجا بودم خودم و بقيه افرادی که حاضر بودند داشتيم بمباران حملات هوايی اسرائيل را نگاه‌ می‌کرديم.

اما در همان زمان می‌توانستيم راکت‌هايی را هم ببينيم که از غزه به سوی اسرائيل هوا را می‌شکافتند. اما بيشتر زمانی که آنجا بودم – که چيزی حدود ۴۰ دقيقه طول کشيد – چندين حمله هوايی اسرائيل را عليه مکان‌های مختلف در غزه ديديم.​​

مردم از کجا می‌دانند که وقتش چه زمانی است و کِی بايد به محل بروند تا اين به اصطلاح «نمايش» را تماشا کنند؟

خوب می‌توانند تمام روز را آنجا بمانند، اما مسأله اين است که در طول روز آنجا خيلی داغ است،‌ نزديک عصر زمان افطار – همان موقع که روزه ماه رمضان تمام می‌شود – توقف کوتاهی در خشونت فرا می‌رسد. بعد از آن معمولاً همه حدود يک ساعت ساکت می‌مانند و سپس جنگ دوباره شروع می‌شود و حملات هوايی اسرائيل از سرگرفته‌می‌شود. بنابراين، از هفت يا هشت شب زمانی است که مردم فهميده‌اند احتمال تماشای اين حملات هوايی بالا است.

آيا اين فرصت را داشتيد که با اين افراد در سدروت صحبت کنيد و ازشان بپرسيد که چرا به تماشای حملات هوايی می نشینند؟

بله، البته که ازشان پرسيدم، می‌دانيد من را طوری تربیت کرده‌اند که از اين دست‌ کارها خوشم نمی‌آيد. وقتی يک انسان ديگر در حال زجر کشيدن است تشويق نمیکنم. با آنها صحبت کردم و بلافاصله می گفتند که «گوش کن، ما را در ۱۴ سال گذشته بمباران کرده‌اند، حالا تو بايد درک کنی که از اينکه می‌بينيم حماس توسط ارتش اسرائيل بمباران می‌شود خوشحاليم»، و من هم گفتم بله درک می‌کنم اما می‌دانيد که در آن سو غيرنظاميان هم هدف قرار می‌گيرند، نظرتان در اين باره چيست؟ خوب، پاسخ‌شان به اين پرسش من چندان روشن نبود، و به نظرم بيشتر تمرکزشان روی نياز اسرائيل به شکست حماس بود. من فکر می‌کنم که اين رفتار يک نوع مکانيزم دفاعی است که در پاسخ به اين سؤال صريح که آيا از آسيب ديدن غيرنظامی‌ها ناراحت نمی‌‌شويد از آن استفاده می‌کنند، خيلی ساده‌تر است و نوعی مکانيزم دفاعی که بگويند ماجرا رويارويی يک ارتش عليه حماس است.

پس، بيشتر حس انتقام است تا سرگرمی، درست است؟

بله، من هم همين نظر را دارم اما در عين حال می‌گويم که اين عده نماينده کل مردم اسرائيل نيستند، منظورم اين است که اين‌ها تعدادی از مردم – يا تعدادی اسرائيلی – هستند. اما در آن بين حتی بودند کسانی که می‌گفتند بهترين نمايش شهر را، بهترين نمايش واقعی را، به تماشا نشسته‌اند. از ديگر سو کُلی ايميل از بسياری از آنها دريافت کرده‌ام که در آنها برايم نوشته‌اند که الکس تو اشتباه می‌‌کنی، منظور ما اين بود که بگوييم دوست داريم مواضع حماس بمباران شود و البته باز هم بدونِ اشاره به مجروحان غيرنظامیِ آن روز. مثلاً آن روزی که من رفته بودم به غزه چند کودک کشته شده بودند.

همان‌طور که شما هم اشاره کرديد سدروت بسيار به غزه نزديک است و سال‌ها هدف راکت‌های حماس بوده، و حتی روی فيس‌بوک هم صفحه‌ای هست با عنوان «کمک به سدروت»، و کارزارهای مشابه ديگر. آيا تا کنون حملات راکتی حماس عليه اين شهر را مشاهده کرده‌ايد؟

بله، چندين بار. در گذشته هم آنجا بوده‌ام و در جريان حملات راکتی هم حضور داشته‌ام. به من گفته بودند که به سدروت حمله نشده، اما کمی بعد خود آدم‌هايی که از چند ساعت قبل آنجا بودند گفتند که يک راکت را ديده‌اند که از غزه شليک شده و به پايين همان تپه‌ای اصابت کرده که مردم بالای آن ايستاده بودند.

آيا تا کنون درباره اين حملات توئيت کرده‌ايد، درباره پناهگاه‌های سدروت و مردمی که از راکت‌ها وحشت‌زده هستند آيا عکسی توئيت کرده‌ايد؟

بله، در طول چند روز گذشته نه‌تنها از سدروت عکس توئيت کردم بلکه از حملات عليه اسرائيل از شهر‌های ديگر اسرائيل هم توئيت کرده‌ام، از راکت‌هايی که از غزه به سوی شهر‌های اسرائيل می‌آمدند فيلم گرفتم و آنها را توئيت کردم. درضمن درهمين باره مفصل هم نوشته‌ام چون چند سال است که دارم اين رويارويی را پوشش می‌دهم. درباره حمله به غزه يا حمله حماس عليه شهرهای اسرائيل [گزارش کرده‌ام]، نه فقط از سدروت بلکه از همه شهر‌های نزديک مرز غزه.

می‌دانيد که رسانه‌های اجتماعی در هر جنگی، دست کم در زمينه تبليغات، نقش بزرگی بازی می‌کنند و اين بار هم صفحاتی از قبيل حمله به غزه را داشتيم که بزرگ بود و بعد از آن فکر می‌کنم بی‌بی‌سی ترنديگ بود که کشف کرد برخی از عکس‌های منتشر شده تقلبی بودند و مربوط به سوريه و عراق. از ديد شما در حال حاضر تأثير رسانه‌های اجتماعی درباره رويداد حمله به غزه چه بوده؟ آيا هيچ نوع گفت‌وگويی بين فلسطينی‌ها و اسرائيلی‌ها دست کم در دنيای مجازی برقرار شده؟

خوب، هم‌اکنون جَو در هر دو طرف سرشار از نفرت و تدافُعی است، دليلش هم صندوق دريافت پيام من است که پُر شده از ناسزا و بد و بيراه از از سو و هر طيف، اما فکر می‌کنم دست کم به دليل بازتوئيتِ پرشمار توئيت من -که بيش از ۱۱۰۰۰ بار انجام شد – و پوشش آن توسط نيويورک تايمز، الجزيره، العربيه و تمامی کانال‌ها و روزنامه‌های ديگر، در بعضی جاها می‌بينم که گفت و گو در جريان است. گرچه بيشترش رد و بدل فحش ميان دو طرف است که آن را نمی‌شود استفاده کرد چون گفت‌وگويی صورت نگرفته. اما بخصوص در فيس‌بوک، گفت و گويی در جريان است. برای مثال، در فيس‌بوکِ من امروز گفت‌وگويی بين يک مرد اسرائيلی که نمی‌شناسم و يک زن لبنانی که می‌شناسم شروع شد، اما [برخلاف ديگران] اين دو يگ گفت و گو را شروع کردند. پس يک اتفاق‌هايی در حال رخ دادن است و رسانه‌های اجتماعی قطعاً تأثير بسزايی در اين امر دارند.

رادیوفردا: جان کری، وزیر خارجه آمریکا، در تماسی تلفنی با همتای بحرینی خود، در مورد اخراج دیپلمات ایالات متحده در آن کشور که پس از دیدار با اعضای حزب شیعه مخالف دولت صورت گرفت، «عمیقا ابراز نگرانی کرده است».

به گزارش خبرگزاری‌ها و به نقل از مقامی در وزارت خارجه آمریکا، این گفت‌وگوی تلفنی با خالد الخلیفه، ۲۳ تیرماه و در زمانی انجام شده است که آقای کری در وین برای مذاکره با وزیر خارجه ایران در مورد برنامه اتمی تهران به سر می‌برد.

خبرگزاری رویترز می‌گوید، کری این دیدگاه آمریکا را شرح داده است که «خواست بحرین برای حضور نمایندگان وزارت خارجه‌اش در دیدارهای خصوصی بین دیلپمات‌های آمریکایی و چهره‌های سیاسی بحرین، غیر قابل قبول، خلاف قوائد بین‌المللی دیپلماتیک است».

خبرگزاری فرانسه نیز می‌گوید جان کری «نگرانی عمیق» آمریکا را «در پی اخراج دیپلمات» آن کشور ابراز کرده است.

آقای کری در عین حال «نگرانی آمریکا را در مورد اتهام‌های وارد شده به اعضای اپوزیسیون که در دیدار با دستیار وزیر خارجه حضور داشته‌اند، به روشنی شرح داده است».

یک هفته پیش وزارت خارجه بحرین در بیانیه‌ای اعلام کرد که تام مالینوفسکی، دستیار وزیر خارجه ایالات متحده در امور دمکراسی، حقوق بشر و کارگران، را در پی دیدار با برخی اعضای حزب «وفاق»، جریان شیعه مخالف دولت، اخراج کرده است.

به گفته بحرین این کار «دخالت در امور داخلی» آن کشور و «ارجحیت دادن بخشی از مردم نسبت به بخشی دیگر» است.

دیدار آقای مالینوفسکی با اعضای «وفاق» در هماهنگی با دولت بحرین انجام شده بود.

بحرین تحت حکومت خاندان سنی‌مذهب «آل خلیفه» اداره می‌شود و شیعیان ساکن آن در اعتراضاتی که در سال ۲۰۱۱ میلادی در نهایت به حضور ارتش عربستان انجامید، شرکت کرده‌اند.

پس از درگیری‌ها، حزب «وفاق» که بزرگ‌ترین حزب اپوزیسیون بحرین است، نمایندگان خود را از پارلمان بیرون کشید. در آن زمان دلیل این اقدام، سرکوب حرکت‌های اعتراضی شیعیان که اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دهند اعلام شد.

در خرداد ماه گذشته نیز مخالفان شیعی بحرین گفتند انتخابات پارلمانی و محلی در آن کشور را که قرار است در آبان ماه برگزار شود، تحریم می‌کنند.

آنها گفتند تا زمانی‌که در مذاکرات با دولت، توافق سیاسی روشن و شفافی که بیانگر خواست و اراده مردم آن کشور است، به دست نیاید، در انتخابات شرکت نخواهند کرد.

بحرین در عین حال از متحدان اصلی آمریکا و مقر ناوگان پنجم ایالات متحده است.