اخبار

صدای آمریکا: آتنا دائمی فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی سابق در گفتگو با صدای آمریکا آتش سوزی امشب اوین را ادامه اتفاقات روز گذشته دانست و گفت: « روز گذشته خبردار شدم که در بند ۷ زندان اوین نیروهای امنیتی مسلح مستقر شده و شعار حیدر حیدر سر می‌دادند.»

به گفته وی، چهار نفر از زندانیان سیاسی هم به رجائی‌شهر منتقل شدند و زندانیان عمومی و سیاسی در واکنش به شعارهای تحریک‌آمیز نیروهای امنیتی، شعارهای اعتراضی سر دادند.

وی با اشاره به تیراندازی در زندان اوین و ممانعت از ورود خانواده‌ها به نزدیکی زندان، ادامه داد: «اظهارات مقامات جمهوری اسلامی مبنی بر آتش‌سوزی در کارگاه‌های خیاطی دروغ است چراکه قبل از ساعت ۶ کارگاه‌ها تعطیل و آمارگیری انجام می‌شود.»

به باور وی از آنجا که آتش سوزی بعد از ساعت ۸ شب بوده امکان آتش سوزی از طرف زندانیان در کارگاه‌ها وجود ندارد.

در پی وقوع نا آرامی در زندان اوین، بخشی از این زندان آتش گرفت و صدای تیراندازی از داخل این زندان به گوش می‌رسید. بر اساس تصاویر منتشر شده حجم آتش و تیراندازی بالا بود و پیش‌بینی می‌شود این حادثه تلفات بیشتری داشته باشد.

بنا بر گزارشهای دریافتی، تجمع اولیه معترضان اطراف زندان اوین با درگیری و شلیک گاز اشک‌آور همراه شد.در پی اعتراضات در زندان اوین و شنیده شدن صدای شلیک و انفجار و مشاهده شعله های آتش از بیرون زندان، مردم معترض در حال حرکت به سمت زندان اوین هستند.

معترضان با شعارهای مرگ بر دیکتاتور از اعتراض شامگاه شنبه در زندان حمایت کرده و نیروهای امنیتی نیز سعی در جلوگیری از تجمع خانواده های زندانیان دارند. بر اساس گزارش شاهدان عینی، جو اطراف زندان بسیار امنیتی بوده و نیروهای نظامی و انتظامی در محل حضور دارند.

بی‌بی‌سی: بخشی از اسناد محرمانه ای که به دست بی بی سی رسیده است

گروه سایبری عدالت علی اسنادی را برای بی‌بی‌سی فارسی فرستاده که مجموعه ای از مکاتبات مسئولان زندان از شرایط زندان نرگس محمدی فعال سیاسی و شمار دیگری از زندانیان از جمله سپیده قلیان، آتنا دائمی و مریم اکبری منفرد، است. مسئولان زندان در این اسناد خواهان کاهش زمان تلفن، قطع تعدادی از ملاقات‌های حضوری و همچنین انتقال زندانیان شده‌اند.

در یکی از این اسناد، به تاریخ خرداد ماه سال ۱۳۹۷، فضه عبدالحمیدی رئیس اندرزگاه پنج زندان اوین در نامه‌ای خطاب به مدیریت این بازداشتگاه گفته بعد از خرابی تلفن زندان، “زمان از دست رفته تلفن” را به زندانیان بازنگردانده است. او علت مخالفت با حق زندانیان را “اغتشاشاتی” دانسته که به “سرکردگی و تحریم زندانی نرگس محمدی” صورت گرفته و موجب “برهم خوردن نظم اندرزگاه و تحریک زندانیان داعشی علیه زندان و پرسنل” شده است.

در این سند رئیس اندرزگاه پنج، زندانیان معترض از جمله مریم اکبری، آتنا (فاطمه) دائمی و نرگس محمدی را “طلبکار، هتاک و ناسپاس” خوانده و پیشنهاد کرده که “ساعت تلفن زندانیان کم و در روزهای تعطیل نیز حق استفاده از تلفن نداشته باشند”.
بخشی از اسناد محرمانه ای که به دست بی بی سی رسیده است

گروه هکرهای “عدالت علی” پیش از این شبکه دوربین‌های مداربسته زندان اوین را هک کرده بود. این گروه قبل تر هم اسنادی هم از این زندان منتشر کرده بود.

گروه سایبری ‘عدالت علی’ مدارکی مرتبط با اعتراضات آبان ۹۸ منتشر کرد
دوربین‌های مداربسته زندان اوین ‘هک شدند’

اکنون در سندی به تاریخ خردادماه ۱۳۹۸، دادستانی مستقر در زندان اوین از رئیس این زندان خواسته تا برای “جلوگیری از تبانی متهمین، سپیده قلیان با نرگس محمدی، سپیده قلیان از این زندان منتقل شود.

در یکی دیگر از این اسناد، به تاریخ هشتم آبان ۱۳۹۸، با اشاره به تحصن آتنا دائمی در اعتراض به قطع ملاقات های حضوری اش، رئیس اندرزگاه پنج خواستار مجازات او و زندانیانی شده که او را همراهی کرده‌اند.
بخشی از اسناد محرمانه ای که به دست بی بی سی رسیده است
توضیح تصویر،

بخشی از اسناد محرمانه ای که به دست بی بی سی رسیده است

در این سند علاوه بر آتنا دائمی، نام نرگس محمدی، مریم اکبری منفرد، ارس امیری، یاسمن آریانی، لیلا حسین زاده و هنگامه شهیدی از جمله زندانیان ذکر شده که “رفتارهای معترضانه و هنجارشکنانه” انجام می‌دهند، و پیشنهاد شده تعدادی از ملاقات‌های حضوری آنها قطع شود.

در سندی دیگر، وزیری سرپرست دایره نظارت بر متهمان و محکومان امنیتی از مدیرکل پزشکی قانونی استان تهران خواسته تا با توجه به عمل “جراحی تخلیه رحم”، یکی از پزشکان مرکز در خصوص توان یا عدم توان تحمل حبس اظهار نظر کند و نتیجه را “محرمانه” و “به قید فوریت” ارسال نمایند.

در سندی پس از این تاریخ در اردیبهشت ۱۳۹۷، محمود بهزادی راد وکیلا خانم محمدی از رئیس زندان اوین خواسته به خاطر جراحی تخلیه رحم و نظر پزشکان متخصص برای ادامه درمان و همچنین گذراندن شش سال از ۱۰ سال حبس، با مرخصی این زندانی موافقت شود.

اسناد مربوط به انتقال نرگس محمدی؛ ‘فحاشی به رهبر ایران’

در گزارشی دیگر که اداره کل زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی استان تهران تهیه کرده، گزارش علیه نرگس محمدی تنظیم شده که به طور کلی به انتقال او از زندان تهران به زندان زنجان می‌پردازد.

نرگس محمدی با انتشار نامه‌ای رئیس زندان اوین را متهم کرده که در جریان انتقالش از این زندان به او حمله فیزیکی کرده است. خانم محمدی همراه با چند زندانی سیاسی دیگر در بند زنان زندان اوین برای یادبود چهلم کشته‌شدگان اعتراضات آبان ماه تحصن کرده بود که به طور ناگهانی به زندان زنجان منتقل شد.

در گزارشی که به نام اداره کل زندان‌ها منتشر شده است، آمده که او زمانی که برای انتقال از بازداشتگاه اوین فراخوانده شد.

نرگس محمدی کیست؛ از تلاش برای اصلاح تا تغییر حکومت
نامه نرگس محمدی: به رفتارهای غیر شرعی و غیر قانونی اعتراض دارم
نرگس محمدی ماجرای بازداشت خود و خروج فرزندانش از کشور را شرح داد

“یکباره با عصبانیت و رفتار خشونت آمیز اتاق را جهت رساندن خود به بند نسوان به قصد شانتاژ دیگر مددجویان ترک، و در حالیکه مدیر محترم بازداشتگاه و رئیس بند نسوان نامبرده را جهت برقراری آرامش تا جلو در ورودی ساختمان مدیریت مشایعت می نمودند، با قدرت نمایی و نیز فریادهای ناهنجاری همراه با فحاشی به مقام معظم رهبری، مسئولین نظام مقدس جمهوری اسلام” انجام داده است.

در این سند آمده که نرگس محمدی “ضربه‌ای به رئیس اندرزگاه نسوان وارد و با اخلال در نظم، اقدام به شکستن شیشه‌ها پنجره درب ورودی ساختمان اداری کرده” و به اموال دولتی آسیب رسانده و دست خودش نیز “خراشیده” شده.

گزارش همچنین با رد اعتراض خانم محمدی گفته “عوامل امنیتی وزارت اطلاعات” نیز بر انتقال او نظارت کرده بودند.

این گزارش نتیجه گرفته که خانم محمدی برای “ادعای” خود “مدارک و اسناد موثر” ندارد.

اکنون گروه عدالت علی با انتشار این اسناد نوشته “محتوای این اسناد نیز برای جامعه بین المللی و سازمان های حقوق بشری به منزله زنگ خطر است که در صورتی که موفق به آزادی نرگس محمدی بزودی نشوند، نرگس از این حبس جان سالم به در نخواهد برد”.

نرگس محمدی، فعال مدنی آبان ماه امسال در دومین سالگرد اعتراضات، مجددا توسط نیروهای امنیتی ایران بازداشت شده است. بر اساس گزارش‌ها خانم محمدی به زندان انفرادی منتقل شده است. از زمان بازداشت وی تاکنون از وضعیت این فعال مدنی خبری در دسترس نیست.

ایران وایر: آتنا دائمی نتایج این پژوهش را در قالب یک نامه سرگشاده خطاب به مردم ایران نوشته است. نامه‌ای شبیه یک گزارش تحقیقی که با اعداد و ارقام نشان می‌دهد که یک حکومت فاسد بر بدنه جامعه چگونه اثر می‌گذارد.

«آتنا دائمی» فعال مدنی زندانی با مطالعه بیست‌وپنج شماره یک روزنامه به بررسی نقش حکومت در میزان خشونت در جامعه و اثرات حکومت دیکتاتوری روی مردم پرداخته است. روزنامه موردمطالعه او روزنامه «شرق» است که آن را روزنامه‌ای به‌ظاهر مستقل توصیف کرده است. این فعال حقوق کودکان این تحقیق را به مناسبت روز جهانی مبارزه با اعدام انجام داده است. ۱۸ مهر مصادف با دهم اکتبر روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام است. یکی از اتهامات آتنا توزیع شب‌نامه در محکومیت اعدام است.

آتنا دائمی نتایج این پژوهش را در قالب یک نامه سرگشاده خطاب به مردم ایران نوشته است. نامه‌ای شبیه یک گزارش تحقیقی که با اعداد و ارقام نشان می‌دهد که یک حکومت فاسد بر بدنه جامعه چگونه اثر می‌گذارد.

او در مقدمه این گزارش نوشته: «نتایج حاصله برای خودم بسیار جالب و تاسف برانگیز بود، چراکه من تنها برای ۲۵ روز یک روزنامه را موردبررسی قرار دادم.» او توضیح داده بخشی ا ز شماره‌های این روزنامه که موردبررسی قرار گرفته‌اند، مربوط به ماه محرم بوده‌اند، ماهی که به گفته خود مسوولان میزان جرم و جنایت کمتر است و اعدام و قصاص در این ایام غیرمجاز است. بااین‌حال تاکید کرده این پازل کوچک گویای سیاست‌های کلان است.

آتنا دائمی در ابتدا به میزان مانور بر خبرهای قضایی و خبرهای مربوط به قوه قضاییه پرداخته است و نوشته است در ۲۵ روزی که اخبار روزنامه شرق را موردبررسی قرار داده «۱۴۴ خبر مربوط به اظهارات مقامات قوه قضاییه، برخوردهای قضایی صورت گرفته و برخوردهایی که در آینده صورت خواهد گرفت» منتشرشده است. او توضیح داده که این اخبار تنها در صفحه حوادث این روزنامه منتشرنشده است: «غیر از صفحه حوادث، برای مثال در یک از شش خبر صفحه جامعه، پنج خبر مربوط به قوه قضاییه بوده است.» دائمی نتیجه گرفته حجم خبرهای منتشرشده درباره برخوردهای قضایی نشان‌دهنده «فضای به‌شدت امنیتی و قضایی» در سطح جامعه است.

او در همین بخش نوشته: «باوجوداینکه در این روزنامه، خبرهای مربوط به قوه قضاییه بخش زیادی از ستون‌ها را اشغال کرده است، شاهدیم که کماکان عدالتی در قضاوت وجود ندارد و دادگاه تجدیدنظر نیز از لیست ظاهری فرصت دفاع متهم حذف شد و حق وکیل نیز بیشتر و علنی‌تر از قبل انکار شد.» اشاره او به نامه «ابراهیم رئیسی» به آیت‌الله «خامنه‌ای» و کسب اجازه برای حذف دادگاه‌های تجدیدنظر است. رهبر جمهوری اسلامی، مرداد امسال موافقت خود را با مجازات متهمان بدون امکان تجدیدنظرخواهی موافقت کرد.

دومین مساله‌‌ای که در این تحقیق اجمالی از سوی آتنا دائمی موردتوجه قرار گرفته است، حجم زیاد خبرهایی مرتبط با الفاظ تحقیرآمیز و تهدیدآمیز و خط‌ونشان کشیدن از سوی مسوولین عالی‌رتبه خطاب به کشورهای خارجی و حتی برخی جریانات داخلی وابسته به جمهوری اسلامی بوده است: «در ۲۵ روز به ۱۰۲ مورد (از این نوع خبرها) برخوردم که نکته جالب‌توجه برایم این بود که چه میزان خودپسندی، خودخواهی، خودحق پنداری، منیت و قلدرمآبی در سران و مسوولین غالب است.» او معتقد است این موضوع خود به‌تنهایی گویای فضای سرکوب و خفقان و نقض حقوق در ایران است: «مشکلات و فشارهایی که بر زندگی مردم سنگینی می‌کند توسط حکومت سانسور و تحریف می‌شود و مدام سعی دارند حال مردم را خوب جلوه دهند، ایران تبدیل به زندانی امن شده است. امن ازآن‌جهت که به‌راحتی و بدون دغدغه و مزاحم می‌توانند مردم را سرکوب و شکنجه کنند!»

او در بخش دیگر این گزارش به عدم وجود تریبون برای بیان خواسته‌های مردم اشاره کرده است: «در این یک روزنامه هر چند روز یک‌بار در گوشه‌‌ای از یکی از صفحات دو مورد از تماس‌های مردمی نوشته می‌شود. بااین‌وجود مردم چاره‌‌ای جز رو آوردن به تریبون‌های فعال خارج از کشور و فضای مجازی ندارند که این فضاها نیز به لطف تاثیرات عمیق فرهنگ غلطی که جمهوری اسلامی خواهان آن بوده و هست، در میان مخالفان جمهوری اسلامی تبدیل به فضایی پر از جنجال، مبتذل سیاسی پر از توهین و اتهام‌زنی، دعواهای شخصی و حذف و تردهای دسته‌‌ای شده است آیا این فضا در کنار سرکوب شدید حکومت منجر به بی‌اعتمادی مردم نخواهد شد؟!»

او در ادامه این گزارش چند سوال مطرح کرده است: «اما نتایج این شیوه حکمرانی امنیتی و خودحق پنداری در سطح جامعه چیست؟! چقدر این فضای خودخواهی، انتقام‌گیری، تهدید و ارعاب و فساد سران و حکومت قوه قضاییه در سطح جامعه تاثیر داشته و چه فجایعی را منجر شده است؟!»

سپس با اشاره به اعداد و ارقام به‌دست‌آمده از این تحقیق به سوالات مطرح‌شده پاسخ داده است. در بررسی‌های او در بیست‌وپنج شماره روزنامه به ۴۴۹ مورد سرقت توسط افراد سابقه‌دار برخورده است: «بسیاری از جرایم توسط افراد بی‌سابقه صورت گرفته اما ۴۴۹ سرقت توسط افراد سابقه‌دار نشان از بی‌تاثیر بودن و نتیجه عکس دادن این‌همه فضای سرکوب و خفقان است. نشان از سرپیچی از قوانین ناعادلانه و یک‌سویه و خودنوشته جمهوری اسلامی و نشان از فشار حداکثری بر مردم از سوی حاکمان بی‌کفایت!»

او نوشته فضای تهدید و انتقام‌گیری و فضای امنیتی توسط سران حکومت بسیار شدید و رو به فزونی است و مردم تحت تاثیر این فضا قرار گرفته‌اند: «می‌بینیم چگونه بر سر یک جای پارک یا سروصدا همسایه و یا مشغولی بیش‌ازحد با موبایل و غیره، قتل‌هایی را مرتکب می‌شوند و همچنان چرخه انتقام ادامه می‌یابد تا مرتکبین این جرایم قصاص و اعدام می‌شوند، این در حالی است که مردم می‌بایست به عاملین اصلی این‌همه خشم و عصبانیت حق طناب دار را نیز بپردازند!»

او در بخش دیگری از این گزارش به خبرهای مربوط به اعدام و قصاص که در این بازه زمانی در روزنامه منتشرشده‌اند پرداخته و آن را مربوط به فضای داغ انتقام‌گیری دانسته است: «پیرو فضای داغ انتقام‌گیری حکومتی، در این ۲۵ روز هم به ۳۹ مورد انتقام‌گیری در سطح جامعه که اکثرا منجر به قتل شده است برخوردم و متعاقبا با ۶۶ مورد قصاص و ۲۶ مورد حکم اعدام فقط در خصوص جرایم عمومی مواجه شدم. این در حالی است که آمار اعدام‌های مخفی اقلیت‌های قومی و مذهبی در هیچ رسانه‌‌ای به‌صورت رسمی اعلام نمی‌شود که همین امر موجب خشم بیشتر در اقلیت‌های مذهبی و قومی خواهد شد که به اشکال گوناگون بروز پیدا خواهد کرد.»

او پس از ارایه این آمار چند سوال دیگر مطرح کرده است. سوالاتی با جواب‌های روشن اما تفکر برانگیز: «سوال اینجاست که فقط مطالعه این حجم از کلمه قصاص و اعدام در روزنامه‌های کشور رسانه‌ها چه تاثیری در جامعه خواهد داشت؟ آیا بازدارنده ارتکاب جرم است یا موجب افزایش حس انتقام‌گیری‌های خودسرانه و قصاص‌های شخصی خواهد شد؟! آن‌هم در شرایطی که مسوولین خود قوانین خود نوشته‌شان را نقض و مردم را دین زده و اخلاقیات را به‌کلی نابود کردند چه انتظاراتی از مردم می‌توانند داشته باشند؟! چرا باید در روزنامه یک حکومت اسلامی با این حجم از ادعا و سرکوب ظاهرا به نام دین تنها در ۲۵ روز فقط ۹ بار کلمه گذشت و بخشش به چشم بخورد؟!»

آتنا دائمی در ادامه به تاثیر کارهای مخرب مسوولان حکومت در جامعه اشاره می‌کند: «قطعا مابین حکومتی که با ابزار سرکوبی که در اختیار دارد، هر نوع نظر، عقیده و باور متفاوت از خود را سرکوب می‌کند و مسوولی که به دلیل منافع شخصی و شاید حزبی قتلی مرتکب می‌شود درنهایت به بهانه مذهب متفاوت مقتول و یا روابط او، خود را محق بر این قتل می‌داند و سریع تبدیل به قهرمان می‌شود، ارتباط عمیقی وجود دارد، چراکه چه راهی آسان‌تر از این‌که برای ترویج فرهنگ غلط نابودی افرادی با عقاید متفاوت آن‌هم به‌ظاهر طبق آیین شرع؟!

قطعا مابین گروگان‌گیری‌های علنی جمهوری اسلامی از طریق بازداشت دوتابعیتی‌ها با اتهامات واهی برای دریافت امتیازاتی از کشورهای دیگر و افزایش آمار گروگان‌گیری در سطح جامعه ارتباط عمیقی وجود دارد.

قطعا مابین حکومتی که خود قصاص را مجاز دانسته و امثال مرا که با این احکام مخالفت کرده به بهانه توهین به مقدسات و برهم زدن امنیت کشور مورد بازخواست قرار داده و افزایش آمار قصاص‌های خیابانی و قبیله‌‌ای و خانوادگی ارتباط عمیقی وجود دارد.»

او سوالاتی برای رویارویی با تاثیرات فساد حکومت و مسوولان بر جامعه مطرح کرده است و راه چاره را جویا شده است: «حال چاره چیست؟ و چگونه باید این حجم از تناقض و عوامل خشونت را شناسایی و با آن مبارزه کنیم؟ چگونه باید از بازتولید این حجم از خشم جلوگیری کنیم؟! چگونه باید عصبانیت خود را به مسیر درست هدایت کنیم؟ چگونه باید از انحطاطی که خواهان آن هستند اجتناب کنیم؟!

مردم به‌حق عصبانی و خشمگین‌اند که دلیل آن‌ها نیز تنها حکومت و اعمال آن است چه به‌واسطه فشارهای اقتصادی و چه نابودی فرهنگ و انسانیت؟

چگونه می‌شود به‌جای روی‌هم خالی کردن این خشم درونی شده و به‌جای بازتولید آن، از آن به‌عنوان قدرت جمعی استفاده کنیم؟!

قدرتی برای هم‌صدایی و همراهی، آگاهی و پررنگ کردن مطالبات و درنهایت ریشه‌کن کردن هر نوع خشونت؟!»

او در پایان از دغدغه‌های خودش حرف زده است. دغدغه فعال مدنی و فعال حقوق کودکان که به جرم باورها و دغدغه‌هایش در زندان روزگار می‌گذراند: «این‌جانب دغدغه حق‌وحقوق انسان‌ها را دارم و نگران سرنوشت مردم عزیز هستم، وابسته به هیچ جریان سیاسی نیستم و تنها به دلیل مخالفت با اعدام و قصاص و خشونت و پافشاری بر حقوق انسان‌ها در زندانم و هر زمان که از شرایط کنونی دچار ناامیدی می‌شوم با خود می‌اندیشم که شاید این بخشی از درد زایمانی است که در انتظار آنیم اما کاش برای تسکین این درد به سراغ هر دارویی نرویم که بعدها در سوگ تولدی ناسالم بنشینیم.» جمله پایانی او چکیده همه حرف‌هایی است که او در این گزارش با عدد و رقم آن را بیان کرده است: «قدرت و آگاهی مردم از هر دارویی شفابخش‌تر است.»

دویچه‌وله: وضعیت جسمی دو زن زندانی نگران‌کننده است. گلرخ ایرایی در پی ۵۴ روز اعتصاب غذا، توان راه رفتن ندارد. یک طرف صورت آتنا دائمی نیز بی‌حس شده است. این دو فعال مدنی به “انتقال غیرقانونی” خود از اوین به قرچک ورامین معترض‌اند.
گلرخ ایرایی (راست) توان راه رفتن ندارد و یک طرف صورت آتنا دائمی بی‌حس شده است

آتنا دائمی (چپ) و گلرخ ایرایی

پس از گذشت نزدیک به دو ماه از آغاز اعتصاب غذای گلرخ ایرایی در زندان، او حتی توان راه رفتن هم ندارد؛ یک طرف صورت آتنا دائمی نیز بی‌حس شده است و نزدیکان این دو زندانی نگران سلامتی آنان هستند.

آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی روز ۴ بهمن‌ماه سال گذشته (۱۳۹۶) “همراه با ضرب و شتم” از اوین به زندان قرچک ورامین منتقل شدند. این دو کنشگر مدنی که در اعتراض به این “انتقال غیرقانونی” روز ۱۴ بهمن‌ماه گذشته دست به اعتصاب غذا زده بودند، اینک در وضعیت نامناسب و نگران‌کننده‌ای به سر می‌برند.

روز ۲۶ بهمن‌ماه گذشته آتنا دائمی به اعتصاب غذای خود پایان داد و گلرخ ایرایی اعتصاب خشک خود را به تر تبدیل کرد. به گزارش هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر، در روز پنجشنبه (۹ فروردین/ ۲۹ مارس) پس از گذشت ۵۴ روز از آغاز اعتصاب غذای خانم ایرایی، او حتی توان راه رفتن هم ندارد.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

منابع نزدیک به این زندانیان در گفت‌وگو با هرانا، وضعیت گلرخ ایرایی را “به‌شدت نگران‌کننده” توصیف کرده و گفته‌اند: «خانم ایرایی با افت شدید فشار خون و خشک شدن زبان مواجه شده و به‌هیچ وجه توان راه رفتن ندارد. وزن وی نیز با دست‌کم بیست کیلو کاهش به کمتر از ۵۰ کیلوگرم رسیده است. خانم ایرایی از زدن سرم نیز امتناع کرده و گفته است چون وعده‌های قبلی مسئولین زندان مبنی بر پیگیری وضعیتشان عملی نشده است، به هیچ وجه حاضر به تزریق سرم نیست و همین مساله باعث نگرانی خانواده و نزدیکان وی شده است».

خانم دائمی نیز «دچار سرماخوردگی و تب شدید شده است؛ یک طرف صورتش دچار بی‌حسی شده و طی مراجعه‌ای که به بهداری داشته به وی گفته‌اند احتمالا در جریان انتقال آنها به بند مادران دچار شوک عصبی یا ضرب‌خوردگی شده و همین مسئله باعث از کار افتادن یکی از عصب‌های صورتش شده است».

به گزارش هرانا، این دو کنشگر مدنی روز ۲۱ اسفندماه از قرنطینه بند سه زندان قرچک ورامین “با ضرب و شتم” به بند مادران این زندان، جایی که محل نگهداری مادران و کودکان است، منتقل شده‌اند. آنان علاوه بر اعتراض به حضور در بندی که مخصوص مادران، کودکان و نوزادان است و با تأکید بر تأثیر منفی آن بر سلامتی‌شان، نگهداری خود در زندان قرچک را “موقت” دانسته و خواستار بازگشت به اوین بودند.

پیش‌تر گزارش شده بود که پس از انتقال آتنا دائمی و گلرخ ایرایی به بند مادران، نیروهای گارد زندان مجددا به آنها تأکید کرده‌اند که حق استفاده از تلفن را ندارند.

سازمان‌های و نهادهای بین‌المللی حقوق بشری، همچون عفو بین‌الملل، خواستار آزادی فوری آتنا دائمی، گلرخ ابراهیمی ایرایی و همسرش آرش صادقی شده‌اند. کمیته حقوق بشر پارلمان اروپا نیز حدود دو هفته پیش با انتشار اطلاعیه‌ای، ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت سلامتی این دو زن زندانی، از “رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز” با آنان انتقاد کرد.

بیشتر بخوانید: کمیته ‌حقوق بشر پارلمان اروپا خواستار آزادی آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی شد

آتنا دائمی روز ۲۹ مهرماه سال ۹۳ بازداشت شد و ۸۶ روز در سلول انفرادی و تحت بازجویی بود. او روز ۲۸ دی‌ماه همان سال به بند زنان زندان اوین منتقل شد. خانم دائمی به اتهام “تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به رهبری، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و اختفای ادله جرم” به ۱۴ سال زندان محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر به ۷ سال حبس تقلیل یافت.

گلرخ ابراهیمی ایرایی نیز روز ۱۵ شهریورماه ۹۳ به‌همراه همسرش، آرش صادقی، بازداشت شد. این فعال مدنی اردیبهشت‌ماه ۹۴ به اتهام “توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام” در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر بدون حضور او تأیید گردید. خانم ایرایی سوم آبان‌ماه ۹۵ بدون دریافت احضاریه کتبی توسط مأموران امنیتی جهت اجرای حکم ۶ سال زندان خود بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

جوانه‌ها: به گزارش کانون حقوق بشری نه به زندان نه به اعدام؛آتنا دائمی فعال مدنی و زندانی سیاسی بند زنان زندان اوین طی نامه ای در باره حوادث روزهای اخیر نوشت:

مرداد ٩٣بود كه اولين حملات بي رحمانه داعش بر عليه مردم بي گناه و بي سلاح از مناطق كرد نشين سوريه و از كوباني شروع شده بود.در همان روزها حملات اسرائيل عليه مردم غزه انقدر در صدر خبرها بود كه صداي زنان و كودكان محبوس در كوهستان هاي اطراف كوباني به جايي نرسيد، آنقدر بي صدا بودند كه خودكشي را به تجاوز و اسارت ترجيح دادند و خود را از فراز كوه به آغوش مرگ پرت كردند.
جانم آتش گرفت از اين همه ظلم و جنايت و تبعيض، با دوستان تصميم گرفتيم به جاي تماشاچي بودن،براي محكوم كردن اين جنايات در مقابل دفتر سازمان ملل و سفارت تركيه در ايران تجمع كنيم.همان روزها رفتيم و تنها سلاحمان چند نوشته روي كاغذ بود، تعدادمان كم بود و قلبمان مملو از درد،درد عدم استقبال از حركتي مردمي و مسالمت آميز، درد برخورد نيروي انتظامي و امنيتي ها، درد تنها بودن آوارگان،درد سكوت در برابر جنايت ها.به ياد بهار همان سال افتادم كه عده بيشتري خواستيم براي نجات سربازان و مرزبانان وطن كه در گرو گروهك جيش العدل بودند در مقابل سفارت پاكستان تجمع كنيم اما پيش از رسيدن به مقصد با فحش ركيك و باتوم وصداي وحشتناك موتورهاي ضد شورش ماموران امنيتي مواجه شديم.
ما كه به دنبال صلح بوديم ما كه اتفاقاً ضد شورشي بوديم كه سالها پيش تحت عنوان جنگ شيعه و سني بر پاشده بود و تمامي نداشت و ندارد جنگي كه سالهاست منجر به كشته و اعدام شدن هم وطنان كرد و عرب و بلوچ اهل سنت در ايران و گروگان گيري و كشتن و هتك حرمت به شيعه در كشورهاي اهل سنت ميشود.
عاقبت اين اعتراضات مسالمت آميز براي من و امثال من بازداشت بود و زندان .از هر دروغ و افترا و اتهام و نقض قانوني استفاده كردند كه محكوممان كنند به اجتماع و تباني جهت بر هم زدن امنيت كشور!!اسپري رنگمان كه روي ديوارها نوشت نه به اعدام، حكم سلاح عليه امنيت كشور را داشت!در برگه هاي بازجويي مي نوشتم مخالف اعدامم چون اولين حق هر انسان حق حيات است و چون اعدام بازدارنده ى ارتكاب جرم نيست. در همان روزها همين حرفها در مجلس شوراي اسلامي گفته شد و چند ماه بعد مجازات اعدام در خصوص عده اي لغو شد اما نميدانم چرا من مى بايست در سلول هاي انفرادي سپاه ،زير پنجره‌هاي سيماني، تحت شكنجه هاي رواني باشم و به تهديدهاي بازجويان سپاه فكر كنم،
نمي‌دانم چرا براي اين اعتراضها و حرفها تهديد به اعدام شدم،تهديد به تبعيد قرچك، تهديد به بازداشت تك تك اعضاي خانواده ام،در آن روزهايي كه فريادهاي بازجوهاي سپاه در سرم مي پيچيد و با انواع فحش و توهين در دادگاه چند دقيقه اي محاكمه مى شدم، در مقابل چشمانم حكم اعدام ده كُرد به آنها ابلاغ شد و در همان ايام جنازه يكي از همان مرزبانان گروگان گرفته شده به ايران بازگشت و چهار سرباز ديگري كه جان سالم به در بردند تنبيه شدند كه چرا خواب بودند!!!
در آن روزهايي كه ميگفتند زبان كُردي را خدا آزاد كرد فعالان مدني كُرد با انواع اتهامات امنيتي همچنان در زندان بودند و هستند.همان ها كه خواهان تدريس زبان مادري شان در مدارس هستند!در آن روزهاي پر فشار بازجويي ها و سلولهاي انفرادي سپاه ، حملات داعش روز به روز گسترده تر شد و من و امثال من براي حفظ امنيت كشور با اتهامات واهي به حبس سنگين محكوم و همچنان در زندانيم و بايد از جان بگذريم تا از خانواده مان محافظت كنيم!!
و حالا گفته مى شود داعش به تهران رسيد!آن هم با وجود اين همه تدابير شديد امنيتي !!!با شنيدن اين خبر اولين چيزي كه به ذهنم خطور كرد خودزني و مظلوم نمايي بود براي حذف خود از ليست تروريست و حامي تروريست بودن در جهان!جناياتي كه در تهران رخ داد ترقه بازي ناميده شد اما براي من همچنان جنايت است و از سوي هركس و هر گروهي و با هر هدفي كه باشد محكوم است و قرباني كردن مردم بي سلاح براي رسيدن به اهداف سياسي جنايت عليه بشريت است.
حال همان هايي كه در بازجويي ها و دادگاه فرياد مى زدند كه مردم كوباني و سوريه به تو چه! زنان ايزدي به تو چه! سربازان گروگان گرفته شده به تو چه! جنايت داعش به تو چه! جنگ شيعه و سني به تو چه! و صلح به تو چه! امروز براي توجيه در زندان بودنم يا آزار خانواده ام، مرا يا حامي تروريست و داعش معرفي مي‌كنند يا عضو مجاهدين و بهايي و …شايد منظورشان از تروريست كردهاي سرزمينم باشد كه سالها پيش از شكل گيري و اعلام وجود داعش بازداشت شدند و تحت شكنجه هاي وحشيانه و داعش طور و براي دور نگه داشتن عزيزانشان از تجاوز و اسارت و تهديدها به هر اعترافي تن دادند تا سربازان گمنام به رهبرشان بگويند آري همين ها بودند كه امنيت كشور را به خطر انداختند وحالا با اعدامشان كشور در امنيت است!
همان هايي كه دسته جمعي و با استخوان هاي شكسته راهي چوبه دار و حالا در گور خفته اند در حالي داعشي معرفي مى شوند كه سال ها پيش از وجود داعش زنداني و بعد اعدام شدند! يا شايد منظورشان از مجاهدين كساني است كه سال ها پيش بي اينكه حكم اعدام داشته باشند به خاك افتادند و حالا خانواده هايشان بي هيچ سلاحي بازداشت و با اتهام محاربه كه سال ٩٢از قانون مجازات حذف شد همچنان بي هيچ مرخصي سال هاست كه در زندانند در حالي كه طبق قوانين خودشان ميبايست آزاد مي بودند.
و من چون به عنوان فعال حقوق بشر از آنها ياد كردم خيلي طنز آلود هم بي خدا هستم هم مسلمان هم بهايي هم مسيحي و هم شيعه هم سني،هم كُرد هم تُرك،هم مجاهد هم چپ هم اصلاح طلب و…شايد كودك كار هم باشم و بي خبر!
شايد بشود عده اي را با اين حرفها و دروغها گول زد اما ما كه در چنگ شما هستيم و دروغها و تهمتها و شكنجه ها و تهديدهايتان را از نزديك و با تمام وجود لمس كرديم سر سوزني به حرف هايتان اعتماد نداريم.
من آتنا دائمي فعال حقوق بشر كاملاً مستقل از هر بشري فارغ از عقيده و رنگ و نژاد كه مورد ظلم و بي عدالتي قرار ميگيرد حمايت و هر جنايتي عليه بشريت را نيز محكوم خواهم كرد.جنايت رخ داده در تهران را به مردم شريف ايران تسليت عرض مي‌كنم و اميدوارم امنيت و آرامش و صلح حقيقي در ايران عزيزمان حاكم شود.

به کانال جوانه ها در تلگرام بپیوندید
https://telegram.me/javanea

سجبانیوز: مادر آتنا دائمی، فعال حقوق مدنی زندانی با اظهار نگرانی از وضعیت سلامت فرزندش به کمپین حقوق بشر در ایران گفت آتنا با تشخیص پزشک متخصص نیاز به بستری شدن فوری در بیمارستان دارد اما بهداری زندان اوین و دادستانی تاکنون با انتقال او مخالفت کرده‌اند. به گفته خانم معصومه نعمتی، این زندانی به دلیل اعتصاب غذای طولانی از ناحیه‌ی صفرا و کلیه در رنج است. آتنا دائمی در اعتراض به حکم جدید خودش و خواهرانش از تاریخ ۱۹ فروردین ماه در بند زنان زندان اوین دست به اعتصاب غذا (تر) زد که تاکنون ادامه دارد.

معصومه نعمتی به کمپین گفت: «روز دوشنبه آتنا برای تکمیل آزمایش‌هایش به دکتری خارج از زندان منتقل شد. پزشک پس از معاینه او گفته باید به سرعت بستری شود چون استفراغ شدید داشته و دکتر گفته به دلیل آسیب دیدگی کیسه صفرا است اما ماموران به دلیل اینکه فقط مجوز معاینه پزشک را داشته‌اند با بستری شدن او مخالفت کرده و او را به زندان برگرداند. روز بعد هم متاسفانه با اعزام او مخالفت شد و دلیل آن عدم موافقت بهداری زندان عنوان شده است.»

خانم نعمتی در ادامه گفت: «پزشک بهداری زندان گفته او نیاز به بستری شدن ندارد. من و همسرم صبح روز چهارشنبه به دادستانی رفتیم اما آنجا هم به ما گفته شد چون پزشک بهداری تشخیص بستری شدن نداده اجازه‌ی انتقال او به بیمارستان داده نمی شود. اما حال آتنا خوب نیست. دچار استفراغ شدید و افت فشار است. روز پنجشنبه و جمعه هم دادستانی تعطیل است و ما واقعا نگران وضعیت آتنا هستیم.»

روز ۲۶ اردبیهشت ماه هم ۱۸ نفر از زنان زندانی بند زنان زندان اوین در نامه‌ای به عباس جعفری دولت آبادی، دادستان تهران خواستار رسیدگی سریع به وضعیت جسمی آتنا دایمی در ادامه‌ اعتصاب غذایش شده‌اند. این زنان هم بند آتنا دائمی در این نامه خطاب به دادستان تهران نوشته‌اند: «متاسفانه علیرغم تداوم اعتصاب غذای خانم دائمی و وخامت وضعیت جسمی‌شان، پی گیری‌های خانواده و وکیل تاکنون به سرانجام نرسیده و ادامه اعتصاب موجب نگرانی ما شده است. لذا از آن مقام قضایی تقاضا داریم دستور لازم جهت رسیدگی صادر نموده و با بهره‌گیری از اختیارات قانونی خویش روند رسیدگی را تسریع نمایید.»

آتنا دائمی در اعتراض به حکم جدید خودش و دو خواهرش (انسیه و هانیه) از تاریخ ۱۹ فروردین ماه در بند زنان زندان اوین دست به اعتصاب غذای تر زده است. او اعلام کرده تا زمان برائت از حکم او و خواهرانش دست از این اعتصاب غذا برنمی‌دارد. هر سه خواهر به دو اتهام «تمرد در برابر ماموران در حین انجام وظیفه» و«توهین به مامور دولت حین انجام وظیفه» در شعبه ۱۱۶۳ دادگاه کیفری شهید مقدس به سه ماه و یک روز حبس محکوم شدند که این حکم برای انسیه وهانیه به مدت یکسال به حالت تعلیق درآمده است ولی برای آتنا به حکم فعلی هفت سال زندانش اضافه شده است.

مادر آتنا دائمی، روز ۳۰ فروردین ماه ۱۳۹۶در نامه‌ای خطاب به عاصمه جهانگیر، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران از او خواسته بود تا برای پیگیری خواسته‌ دخترش و پایان اعتصاب غذای او کمک کند و صدای «آتنا» باشد.

خبرگزاری هرانا: شب گذشته آتنا دائمی، کنشگر مدنی محبوس در زندان اوین درپی وخامت حالش به بیمارستان طالقانی تهران منتقل و نیمه‌شب به زندان بازگردانده شد. وزن خانم دائمی در طول مدت اعتصاب ۱۴ کیلو کاهش داشته و معده‌اش حتی در مقابل نوشیدن آب نیز واکنش دارد. آتنا دائمی در اعتراض به “پرونده سازی” و محکومیت قضایی اعضای خانواده اش، از تاریخ ۱۹ فروردین ماه سال جاری دست به اعتصاب غذا زده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شب گذشته ۲۳ اردی‌بهشت ۹۶، آتنا دائمی مدافع حقوق بشر محبوس در بند زنان زندان اوین، در سی‌‌وپنجمین روز از اعتصاب غذا به دلیل وخامت حالش به بیمارستان طالقانی تهران منتقل و نیمه‌شب به بند زنان بازگردانده شد.

یک منبع نزدیک به خانم دائمی درباره وضعیت جسمی وی در گفتگو با گزارشگر هرانا توضیح داد: “در پنج روز گذشته سه بار دچار تهوع شدید شد. به نحوی که بیش از مقدار آبی که در طول روز خورده بود، زردآب بالا آورد که پزشک بهداری بعد از انجام آزمایش روی این زردآب گفت از کیسه صفراست و معده اش آب نیز دیگر نمی پذیرد. وضعیت جسمی اش هم خیلی بهم ریخته و به شدت ضعیف شده. تا امروز یکشنبه، ۱۴ کیلو کاهش وزن داشته. دیشب هم بعد از اینکه حالش بد شد به بیمارستان طالقانی اعزام شد و نیمه شب دوباره به بند بازگردانده شد.”

این منبع آگاه در ادامه توضیحات خود افزود: “مورخ یازدهم اردیبهشت ماه آقای حاج مرادی دادیار ناظر بر زندان به داخل بند زنان آمده بود که بیش از نیمی از زندانیان این بند به صورت جداگانه به او نامه نوشتند و خواستار رسیدگی به وضعیت آتنا دائمی شدند. چند روز پس از آن، آقای عباسی قاضی اجرای احکام دادسرای شهید مقدس اوین به همین بند آمد و بازهم تعدادی از زندانیان این بند به دیدارش رفتند و از وی خواستند هرچه سریعتر برای آتنا کاری بکنند. روز گذشته نیز موقع صبح تقریبا تمامی زندانیان بند زنان به دفتر افسرنگهبانی مراجعه کرده و خواستار توضیح از آقای حاج مرادی برای اقدامات انجام شده در خصوص آتنا شدند که از تاریخ یازدهم به بند آمده و قول رسیدگی داده بود. در یک نامه جداگانه نیز زندانیان این بند در مورد آتنا به دادستان تهران نامه نوشته اند.”

پیش تر، این زندانی در نامه ای سرگشاده در بیست و سومین روز از اعتصاب غذا، ضمن تاکید بر تداوم اعتصاب غذا، از تداوم بی توجهی مسئولان مربوطه خبر داده بود.

شایان ذکر است، اخیراً مادر این کنشگر مدنی دربند با نگارش نامه ای سرگشاده خطاب به اسما جهانگیر، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران ضمن توضیح شرح ماوقع و آخرین وضعیت فرزندش، خواستار اقدام گزارشگر ویژه برای “جلوگیری از هرگونه اتفاق ناگوار” شده بود.

هم‌چنین، سازمان عفوبین الملل که مقر آن در لندن است با انتشار گزارشی از اعتصاب غذای آتنا دائمی، ضمن ارائه شرحی از دلایل اعتصاب و آخرین شرایط خانم دائمی به نقل از وی آورده است “دستگاه امنیتی از خانواده‌هایمان به عنوان ابزار شکنجه روانی و ایجاد فضای خفقان در جامعه استفاده کنند”.
اعتراض خانم دائمی نسبت به محکومیت خواهرانش به حبس تعلیقی است و درخواست «اعلام و ابلاغ برائت خواهرانش» و هم‌چنین «استرداد کفالت ضبط شده» از آنان شده است.

مادر آتنا دائمی در گفتگو با گزارشگر هرانا تاکید کرد: “پیش از عید نوروز مشکلات جسمی برای آتنا پیش آمده بود و ما پیگیر مداوا و اعزام بودیم که الان با این شرایط پیش آمده وضعیت جسمی آتنا بدتر خواهد شد”.

مادر این زندانی در مورد بیماری فرزند محبوسش گفته بود: “از چند هفته قبل از عید بینایی چشم راست وی خیلی کم شده و بعد از اینکه به مدت چند روز به طور مداوم بالا آورده بود، آتنا را دومرتبه به بیمارستان اعزام کردند که پزشک گفته ممکن است سکته باشد. اما بیماری اش هنوز مشخص نیست و به دنبال کارهای ام آری آی و درمانش هستیم.”

پیش از این هرانا گزارش کرده بود، شعبه ۱۱۶۲ مجتمع قضایی قدس تهران، هر یک از خواهران دائمی (آتنا، انسیه و هانیه) را به سه ماه و یک روز حبس محکوم کرد. بر اساس این حکم، محکومیت انسیه و هانیه دائمی به مدت یک سال تعلیق شده است.
محکومیت خواهران دائمی در پی تلاش ماموران امنیتی برای بازداشت خانم آتنا دائمی و طرح موضوع “توهین به ماموران” حین انجام ماموریت صورت گرفته است. مسئله ای که از طرف خانم دائمی یک پرونده سازی به هدف افزایش فشار بر وی خوانده شده است.

لازم به یادآوری است آتنا دائمی ۲۹ ساله، بیست‌و‌نهم مهرماه سال ۹۳ بازداشت و ۸۶ روز در سلول انفرادی بند دو الف تحت بازجویی بود. وی در تاریخ ۲۸ دی‌ماه ۱۳۹۳ پس از پایان بازجویی ها به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

این فعال مدنی پس از چندین بار به تعویق افتادن جلسه دادگاه نهایتا در تاریخ ٢٣ اسفند ٩٣ در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه، قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران با حضور وکیل خود و دیگر متهمین این پرونده به نام‌های امید علی شناس، ئاسو رستمی و علی نوری مورد محاکمه قرار گرفت. وی به دلیل فعالیت های مدنی مسالمت آمیز، به اتهام «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به رهبری، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و اختفای ادله جرم» به ۱۴ سال زندان محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدید نظر به ٧ سال حبس تقلیل یافت.

نگام: سحبانیوز، طی هفته جاری مسئولان دفتر حفاظت اطلاعات زندان اوین آرش صادقی، زندانی سیاسی، را به دلیل «دست‌دادن» با آتنا دائمی توبیخ کرده‌اند.

در هفته اخیر آرش صادقی پس از ملاقات با همسرش گلرخ ایرایی، با آتنا دائمی دست می‌دهد. سپس مسئولان زندان او را به دفتر حفاظت اطلاعات زندان احضار و به دلیل این کار او را توبیخ کرده‌اند.

مسئولان به آرش صادقی گفته‌اند «تو زندانی امنیتی هستی و بیخود کرده‌ای به او دست داده‌ای» که این مسئله اعتراض این زندانی سیاسی را در پی داشته است.

آرش صادقی، زندانی سیاسی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین،‌ پیش‌تر در پی بازداشت دوباره و خلاف قانون همسرش دست به اعتصاب غذا زده بود اما ۱۸ بهمن‌ماه با وعده مسئولان زندان به اعتصاب غذایش پایان داد. او پس از پایان اعتصاب غذا به بیمارستان منتقل شد اما ساعاتی بعد با مخالفت نیروهای امنیتی به زندان اوین بازگردانده شد.

مسئولان امنیتی تا کنون با اعزام آرش صادقی به مرخصی درمانی یا انتقال او به بیمارستان مخالفت کرده‌اند. این اقدامات مسئولان و ضابطان سپاه در حالی صورت می‌گیرد که عوارض ناشی از اعتصاب غذای طولانی‌مدت، جان این زندانی سیاسی را تهدید می‌کند.

بی‌بی‌سی: آتنا دائمی، براساس رای دادگاه به “اتهام اجتماع و تبانی به ۵ سال حبس و به اتهام توهین به رهبری به ۲ سال زندان” محکوم شده است

معصومه نعمتی، مادر آتنا دائمی، فعال حقوق کودک که در زندان اعتصاب غذا کرده، با ابراز نگرانی از وضعیت فرزندش گفت: “من فرزندم را سالم تحویل زندان دادم، اگر اتفاقی برای او بیفتد، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟”

خانم نعمتی در گفتگو با بی‌بی‌سی فارسی با اشاره به آخرین تماس آتنا دائمی با خواهرش گفت او “در این تماس گفته که تپش قلب دارد و فشارش پایین است و قدرت ایستادن روی پاهایش را ندارد.”

خانم دائمی از یازده روز پیش در اعتراض به احکام صادره برای دو خواهرش اعتصاب غذا کرده است.

پیشتر دو خواهر آتنا دائمی، از اتهامات مطرح شده و شکایت سپاه پاسداران در مرحله بازپرسی در دادسرای شهید مقدس اوین، تبرئه شده بودند.

اما در پرونده‌ای دیگر آنها به اتهام “توهین به ماموران در حین انجام وظیفه” به حبس تعلیقی محکوم شدند.

آتنا دائمی فعال حقوق کودک به ۷ سال زندان محکوم شد

آتنا دائمی، در مهر ماه سال ۱۳۹۳ بازداشت شد. وی به مواردی از قبیل “توهین به رهبری”، “توهین به مقدسات”، “اجتماع و تبانی به قصد برهم‌ زدن امنیت کشور” و “مخفی کردن ادله جرم” متهم شده است.

او براساس رای دادگاه به “اتهام اجتماع و تبانی به ۵ سال حبس و به اتهام توهین به رهبری به ۲ سال زندان” محکوم شده است.

خانم دائمی از مهرماه سال گذشته برای گذراندن دوران محکومیت در حبس به سر می‌برد.

مادر خانم دائمی با اشاره به اینکه چندین بار پیش از اعتصاب غذای دخترش از دادیار خواسته بود تا با او صحبت کند گفت: “دادیار دو روز قبل از آغاز اعتصاب آتنا قول داد با او صحبت کند، اما بعد گفت اصلا دلیلی برای صحبت با او وجود ندارد.”

خانم نعمتی با انتقاد از برخوردی که با دخترش در زندان شده است گفت: “آتنا قبل از آغاز اعتصاب غذایش سه روز در مقابل در اطاق رئیس زندان تحصن کرد، وقتی ما به ملاقاتش رفتیم، گفت منشی دادیار با لحن بسیار تندی او را تهدید کرده و به او گفته است وقتی با وثیقه بیرون بودی باید از ایران می رفتی.”

مادر آتنا دائمی با اشاره به اینکه عدم پاسخگویی به نامه‌ها و برخورد نامناسب منشی دادیار با دخترش باعث این وضعیت شده گفت: “هیچ کس پاسخگو نیست، چرا با خانواده زندانیان چنین می‌کنند، هیچ کس به وضعیت دخترم اهمیت نمی‌دهد.”

رادیوفردا: خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، هرانا، با انتشار حکمی مکتوب از دادگاه کیفری تهران می‌گوید برای آتنا دائمی، فعال مدنی زندانی، و دو خواهر او خانم‌ها انیسه و هانیه، به اتهام «توهین به ماموران در حین انجام وظیفه» حکم حبس، و حبس تعلیقی صادر شده است.
بنا بر حکم منتشرشده در ۱۴ فروردین ماه در «هرانا»، قاضی علی بابایی، رئیس دادگاه کیفری دو تهران، گفته اتهام «ممانعت از اجرای بازداشت» محرز نشده، اما «اتهام [توهین به ماموران در حین انجام وظیفه] محرز و مسلم است».
بنا بر این حکم، دادگاه تهران «هریک از متهمان را به تحمل سه ماه و یک روز حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی» محکوم کرده که «نظر به شرایط خاص متهمان ردیف های دوم و سوم (انیسه و هانیه دائمی)، دادگاه اجرای حکم را در مورد ایشان مصلحت ندانسته» و برای مدت یک سال اجرای حکم را معلق کرده‌است.
در آذر ماه سال گذشته آتنه دائمی برای سپری کردن هفت سال حکم زندانی که پیشتر برای او صادر شده بود، به زندان برده شد.
خانم دائمی در دادگاهی با ریاست قاضی مقیسه در اسفند سال ۱۳۹۳ متهم به «اجتماع و تبانی و فعالیت تبلیغی علیه کشور»، «توهین به مقدسات و رهبری» و «اختفای ادله جرم» شده بود.
اما سازمان عفو بین‌الملل می‌گوید خانم دائمی «با نگارش پست‌هایی در فیس بوک به انتقاد از مسئولین درباره رکورد اعدام‌ها در ایران پرداخته، نقاشی‌هایی در نقد اعدام بر روی دیوارها کشیده… بر سر مزار کشته‌شدگان انتخابات سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) رفته و درباره زندانیان سیاسی به گروه‌های حقوق بشری خارج از کشور اطلاع‌رسانی کرده است».
بنا بر گزارش‌ها در زمانی که ماموران برای انتقال آتنا دائمی به خانه آن‌ها رفته بودند، وقایع دیگری رخ داده‌است؛ در آن زمان معصومه نعمتی، مادر آتنا دائمی، به کمپین بین‌المللی حقوق بشر درایران گفته بود که با شکایت سپاه پاسداران، دخترش با پنج اتهام جدید روبه‌رو شده است. از جمله اتهام‌های تازه «ممانعت از اجرای حکم» بود.
خانم دائمی در در نامه‌ای سرگشاده که ۱۱ آذر ۱۳۹۵ منتشر شد درباره نحوه بازداشت خود گفته بود: از مامورین خواسته است حکم بازداشت را نشان دهند و آنها بدون ارائه هیچ حکمی با حمله به خانه او و خواهرش را کتک زده‌اند.
به گفته این فعال مدنی ماموران در هنگام انتقال او به زندان گفته‌اند «آشی برایت می‌پزیم که دیگر فکر بیرون آمدن از زندان را از سر بیرون کنی».
پس از بازداشت آتنا دائمی، او و پدرش از سپاه پاسداران به دلیل «ورود بدون مجوز» به محل زندگیشان شکایت کرده بودند؛ ولی وضعیت رسیدگی به این شکایت در حال حاضر نامشخص است.
در دی ماه ماه گذشته، وب‌سایت کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران گزارش داده بود که دو خواهر و همسر خواهر آتنا دائمی، با «شکایت ضابطین قضایی» علیه آن‌ها و «جهت پاره‌ای از توضیحات» به شعبه چهارم «دادسرای شهید مقدس» مستقر در زندان اوین احضار شده‎اند.