اخبار

آمدنیوز:گروه سیاسی– صبح امروز مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران در پاسخ به ایسنا اعلام کرد که: «ثبت‌نام در رشته علوم انسانی در مدارس دولتی ممنوع شده است.» با اعلام این خبر از سوی یک مقام ارشد آموزش و پرورش در پایتخت کشور نشانه‌های اجرای دستورات رهبری نظام در مخالفت با علوم انسانی به سطوح این وزارتخانه و آموزش متوسطه رسید. صحبت‌های این مقام دولتی دو بخش داشت که در زیر به آن‌ها می پردازیم:

مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران در نشست خبری خود با روزنامه نگاران، با این توجیه که از سال آینده هدایت تحصیلی در پایان دوره اول متوسطه انجام خواهد شد اضافه کرد: «سال آینده ثبت نام در رشته ادبیات و علوم انسانی را در مدارس دولتی عادی نخواهیم داشت. دانش‌آموزان متقاضی رشته علوم انسانی باید در دبیرستان‌های فرهنگ ثبت نام کنند. تلاش می‌کنیم دبیرستان‌های فرهنگ را توسعه دهیم.» صحبت‌های او بیشتر از آن‌که نشانه یک برنامه ریزی در خصوص رشته علوم انسانی برای آموزش متوسطه باشد، نشانه توجه به مخالفت آیت الله خامنه‌ای با علوم انسانی است.

مخالفت رهبری با علوم انسانی

رهبر جمهوری اسلامی در شهریورماه ۱۳۸۸ و در یک سخنرانی به وضوح از آموزش بسیاری از علوم انسانی در دانشگاه‌ها ابراز نارضایتی کرده و گفته بود: «بسیاری از علوم انسانی مبتنی بر فلسفه‌هایی است که مبانی آنها مادی گری و بی اعتقادی به تعالیم الهی و اسلامی است و آموزش این علوم موجب بی اعتقادی به تعالیم الهی و اسلامی می‌شود و آموزش این علوم انسانی در دانشگاه‌ها منجر به ترویج شکاکیت و تردید در مبانی دینی و اعتقادی خواهد شد.» او در همین سخنرانی از مراکز تصمیم‌گیری از جمله دولت، مجلس و شورای عالی انقلاب فرهنگی خواسته بود تا به این موضوع رسیدگی کنند.

سابقه مخالفت آیت الله خامنه‌ای با علوم انسانی و انتقادات او به شهریور ۸۸ خلاصه نمی‌شود و او از سال ۱۳۷۹ تا امروز در مقام رهبر جمهوری اسلامی به طور مداوم مسیر انتقادات خود را علنی کرده است. او در اسفندماه ۱۳۷۹ در جمع دانشجویان دانشگاه امیرکبیر با دنبال کردن موضوع تهاجم فرهنگی – که تاکنون بارها در سخنرانی‌های خود بدان اشاره کرده است – گفته بود: «برای به زنجیر کشیدن یک ملت، هیچ چیزی ممکن‌تر و سهل‌تر از این نیست که قدرتمندان عالم بتوانند باورهای آن ملت و آن کشور را بر طبق نیازهای خودشان شکل دهند. هر باوری که یک ملت را به اتّکای به خود، اعتماد به نفس، حرکت به جلو و تلاش برای استقلال و آزادی وادار کند، دشمن خونی آن، کسانی هستند که می‌خواهند با قدرت متمرکز، همه‌ی دنیا را در اختیار بگیرند و به نفع خودشان همه‌ی بشریت را استثمار کنند. لذا با آن فکر مبارزه می‌کنند. در نقطه‌ی مقابلش، سعی می‌کنند با راه‌ها و شیوه‌های مختلف، افکار و باورها و جهت‌گیریهایی را در میان آن ملت ترویج کنند که به گونه‌ای بیندیشد که آنها می‌خواهند. وقتی آن‌طور اندیشید، آن‌گونه هم عمل و حرکت خواهد کرد. این یک ابزار بسیار رایج است؛ تئوری‌سازی استعماری. این کار را از اوّلِ انقلاب در ایران کرده‌اند و امروز هم می‌کنند. در جاهای دیگر دنیا هم انجام داده‌اند؛ مخصوص این دوران هم نیست.» سایر انتقادات او را می توانید در وب‌سایت رسمی او در این‌جا دنبال کنید. سخنان او در حوزه علوم انسانی منتهی به دانشگاه نیست. چرا که وی همچنین درباره تحول بنیادین آموزش و پروش هم بارها سخن گفته که در اینجا قابل مطالعه است.

شائبه اجرای دستوری و عجولانه منویات رهبری در سطح آموزش متوسطه و وزارت آموزش و پرورش آن‌جا شدت می گیرد که مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران رسما اعلام می کند که زیرساخت موجود برای اجرای برنامه محدودیت علوم انسانی وجود ندارد! او در همین گفتگو با رسانه‌ها از کمبود مدارس برای اجرای همین طرح سخن رانده و گفته است: «در حال حاضر حدود ۱۲ مدرسه فرهنگ در سطح شهر تهران داریم که با توجه به اینکه باید هر منطقه آموزشی دارای یک دبیرستان فرهنگ باشد، حداقل ۲۴ مدرسه دیگر تا سال آینده راه‌اندازی می‌کنیم.»

مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران با بیان این‌که براساس آنچه در سند تحول بنیادین آمده است، ارتقای کیفی رشته علوم انسانی مد نظر است نه ارتقای کمی، اظهار کرد: «در سند تحول بنیادین بر شناسایی استعدادهای برتر و هدایت آن‌ها به ادامه تحصیل در رشته‌های علوم انسانی تأکید شده است. بنابراین تلاش می‌کنیم مدارس فرهنگ را تقویت کنیم تا به ارتقاء کیفیت تحصیل در این رشته بیانجامد.»

دبیرستان‌های فرهنگ

نکته مهم دیگری که در سخنان آقای چهاربند، مدیرکل آموزش و پرورش تهران درباره ممنوعیت ثبت نام مدارس دولتی در رشته علوم انسانی وجود دارد، صحبت و معرفی دبیرستان‌های خاصی برای رشته علوم انسانی است.

دبیرستان‌های فرهنگ به مجموعه دبیرستان‌های گفته می شود که توسط مجتمع تربیتی فرهنگ بوده و در مالکیت و نظارت دکتر غلامعلی حدادعادل قرار دارد با توجه به سخنان مدیرکل درباره واگذاری و تحصیل انحصاری در این رشته به دبیرستان‌های فرهنگ، به شکل انحصاری موضوع آموزش متوسطه در رشته علوم انسانی به فردی سپرده شده که ضمن تصدی مسئولیت فرهنگستان زبان فارسی از طرف رهبری، دارای نسبت خویشاوندی هم با او بوده و پدر عروس مجتبی خامنه‌ای است. حدادعادل سال‌هاست مدارس غیر انتفاعی فرهنگ را تاسیس نموده و به تازگی با حضور در برنامه خندوانه، خبر از راه اندازی شعبات این مجتمع آموزشی در استان سیستان و بلوچستان هم داده بود.

«در حال حاضر ۱۲ دبیرستان فرهنگ در تهران وجود دارد. ساختمان اصلی مدرسه در حاشیه شمالی پل سیدخندان قرار گرفته؛ جایی که محل استقرار مدیران این مدارس است. «فریدالدین حدادعادل»، پسر و «طیبه ماهروزاده»، همسر غلامعلی حدادعادل اداره این مدارس را برعهده دارند. «زهرا حدادعادل»، همسر مجتبی خامنه‌ای و «بشری خامنه‌ای»، دختر علی خامنه‌ای هم در این مدرسه تدریس می‌کنند.»

با توجه به سابقه اظهارات حدادعادل و نزدیکی او به رهبر جمهوری اسلامی خبر این واگذاری ضمن آن‌که منافع مادی سرشاری را از بودجه وزارتخانه به مجتمع تحت مدیریت او واریز خواهد کرد، به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی همان‌طور که با تاسیس دانشگاه امام صادق قصد کادرسازی و تربیت نیروی مطلوب نظر خویش را در ۳۷ سال گذشته دنبال نموده، این بار گستره گزینش نیروهای آینده خود را با تعلیمات مدنظر خود، از سطح دبیرستان‌ها آغاز کند. چیزی که پیشتر هم با خبر تاسیس مدارس قرآنی در همه سطوح و واگذاری مدیریت آنها به حوزه‌های علمیه و اعزام هادیان سیاسی در همه مدارس از طرف سپاه شاهد بوده‌ایم. به نظر می‌رسد رهبر جمهوری اسلامی در ادامه روند تغییرات حکومتی از شکل جمهوری اسلامی به سیستم مطلوب نظر خود پس از اعطای اختیارات فراقانون به سپاه و تشکیل نهادهای موازی اقتصادی، اطلاعاتی و امنیتی و قضایی، حالا قصد دارد با ورود به حوزه آموزش به تحکیم قدرت مطلقه خویش بپردازد.

خودنویس: یکی از مسوولان ارشد فرهنگی-آموزشی جمهوری اسلامی می‌گوید که با توجه به بلوغ زودرس دختران، بهتر است آموزش مدرسه برای آنان دو سال کمتر شود تا فرصت تشکیل زندگی مشترک را داشته باشند.

علیرضا علی‌احمدی رییس کمیسیون تدوین الگوی سبک زندگی اسلامی‌ـ‌ایرانی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی در مصاحبه‌ای [2]، با حمله به مدرنیته و زندگی شهری، گفت که فرهنگ غربی و تجملات «ما را به اسراف و تبذیر دعوت می‌کند. وقتی چنین ارزش‌هایی وجود دارد طبیعی است که اعضای خانواده اعم از زن و مرد همگی باید کار کنند تا هزینه‌های این زندگی تجملی بدون آرامش شهری را تامین و به ناچار عمده وقت خود را درگیر ظواهر و مادیات زندگی ‌کنند».

وی که سابقه تصدی مقام وزارت آموزش و پرورش جمهوری اسلامی را در کارنامه دارد، نظر خود را برای تغییر سیستم آموزشی کشور این‌گونه مطرح کرد: «یکی از پیشنهادات بنده این است که نظام آموزشی‌ ما به جای این‌که از نظر ساختاری به صورت ۳-۳-۳-۳ که اکنون مطرح می‌شود، باید مبتنی بر چرخه عمر دختران و پسران‌مان تعریف کنیم، از دید من با توجه به بلوغ زودرس دختران نسبت به پسران، با توجه به قدرت فهم و تجزیه و تحلیل زودتری که برای دختران ما در مقایسه با پسران حاصل می‌شود، این ۱۲ سال تعلیمات عمومی که در آموزش و پرورش مطرح است برای دختران می‌تواند در ۱۰ سال ارائه شود».

علیرضا علی‌احمدی ادامه داد: «پس اگر ما دوره دبیرستان و یا دوره آموزش و پرورش عمومی برای دختران‌مان در تعداد سال‌های کمتری تعریف کنیم، اختلاف سنی هم میان دختران و پسران ایجاد می‌شود که آمادگی آن‌ها را برای تشکیل زندگی مشترک تناسب می‌بخشد و دختران ما قبل از این‌که وارد چرخه زندگی شغلی شوند، می‌توانند تشکیل خانواده داده و کار اصلی آن‌ها خانواده، فرزند و پرداختن به آن مسائلی باشد که روز قیامت باید به آن پاسخ‌گو باشند».

این عضو شورای انقلاب فرهنگی، فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی و سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، داشتن شغل را برای زنان بدون مانع دانست اما گفت که شغل جزو اولویت‌های زندگی ما برای خانم‌ها نیست «بلکه بانوان ما باید بتوانند کانون گرم خانواده را شکل دهند و فرزندی تربیت کنند که اعمالش برای پدر و مادرش باقیات الصالحات باشد و موجبات رضای الهی را فراهم کند».

علی‌احمدی که از داوطلبان برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری اخیر نیز بود، ادامه داد: «از این‌رو وقتی خانم شاغل باشد، خانه‌دار و بچه‌دار هم است، مرد خانواده نیز اگر چه دو شغل داشته باشد، باز هم فشار زندگی بر خانم خانواده بیشتر است، پس این شائبه برای بانوان پیش می‌آید که چرا یک خانم باید مسوولیت فرزنددار شدن را متحمل شود، اصلا چرا باید بپذیرد که بچه‌دار شود؟! این‌ها واقعیت‌های زندگی امروزی ما است که اگر مورد توجه قرار گیرند، باعث می‌شوند که ازدواج‌ها به موقع شکل بگیرند و فرزندان از مهر مادری و کانون گرم خانواده به اندازه برخوردار شوند».

عضو گروه اقتصادی معاونت بررسی‌های بیت رهبری، به مساله کاهش جمعیت اشاره کرد و گفت که نیاز به بازتعریف انتظارها از افراد مومن و «شهروند تراز جمهوری اسلامی» بر مبنای آموزه‌های اسلامی وجود دارد.

لازم به ذکر است که مساله مقابله با کاهش جمعیت، در سال‌های اخیر با فرمان رهبر جمهوری اسلامی [3] در دستور کار مسوولین نظام قرار گرفته است. حسینعلی شهریاری رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی در مصاحبه‌ای [4] که روز شنبه هفتم دی‌ماه منتشر شد، گفت: رهبر جمهوری اسلامی در جلسه‌ای که اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز در آن حضور داشتند، «دستور جدی» برای عدم ارائه کمک مالی به روش‌های جلوگیری از کاهش جمعیت داده است.

به گفته‌ی این نماینده مجلس، علی خامنه‌ای در جلسه مذکور گفته است: «مساله عقیم‌سازی و جلوگیری باید جدا جلویش گرفته شود، دستگاه‌های دولتی مطلقا به خود اجازه ندهند که پول بیت‌المال صرف شود برای این‌که نسل متوقف شود».

سال ۱۳۸۹ محمود احمدی‌نژاد رییس دولت وقت جمهوری اسلامی در گفت‌وگویی [5] با شبکه یک تلویزیون دولتی ایران، گفت ایران قابلیت جمعیتی معادل ۱۵۰ میلیون نفر را دارد و افزود که داشتن یک یا دو فرزند سیاستی غربی است. آبان‌ماه ۱۳۹۲ نیز علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی در پیامی که به همایش «تغییرات جمعیتی و نقش آن در تحولات مختلف جامعه» در شهر قم فرستاد، اظهار کرد: «ما دست کم را گرفتیم که گفتیم ۱۵۰ میلیون، بیشتر هم می‌شود» [6].

علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی سال گذشته موضع‌گیری سابق خود را مبنی بر تایید سیاست کاهش جمعیت اشتباه خوانده و گفته بود [7]: «یکی از خطاهایی که خود ما کردیم این بوده که تحدید نسل از اواسط دهه ۷۰ به این طرف باید متوقف می‌شد. مسوولان کشور در این باره اشتباه کردند و خود بنده هم سهیم هستم. این را خدای متعال و تاریخ بر ما ببخشد».

در پی طرح سیاست‌های جدید برای تشویق به افزایش جمعیت، جراحی‌های پیش‌گیری از بارداری از چرخه عمومی ارائه خدمات حذف شد [8]، واحد درسی «تنظیم خانواده» در دانشگاه‌ها که پیشنهاد شده بود [9] با «شکوه همسرداری» جابه‌جا شود، جای خود را به واحد «دانش خانواده» [10] داد و اخیرا نیز شهروندهای پایتخت شاهد بیل‌بوردهای بحث‌برانگیز «فرزند بیشتر، زندگی شادتر» [11] به جای «پسر یا دختر، دو بچه کافی‌ست» بودند.

وبلاگ دموکراسی واجب تر از نان شب :

بر روی تصویر کلیک کنید

تفاوت کتب درسی و آموزشی در دو دوره . یکی پیش از روی کار آمدن حکومت اسلامی ، و ان یکی پس از روی کار آمدن حکومت اسلامی