اخبار

دویچه‌وله: دو چهره اصلاح‌طلب بر سر اشغال سفارت آمریکا در تهران در توییتر به یکدیگر تاختند. احمد پورنجاتی عباس عبدی را متهم به “ماست‌مالی” این اقدام کرد. عبدی هم تلویحا پورنجاتی را به دست داشتن در ساختن برنامه “هویت” متهم کرد.

عباس عبدی، روزنامه‌نگار و فعال اصلاح‌طلب که سخنان اخیرش در دفاع از اشغال سفارت آمریکا در تهران با واکنش تند احمد پورنجاتی در توییتر مواجه شده بود، به‌شدت به این فعال سیاسی اصلاح‌طلب حمله کرد.

عباس عبدی که خود از دانشجویان شرکت‌کننده در اشغال سفارت آمریکا در سال ۱۳۵۸ بوده، اخیرا در چهلمین سالگرد این واقعه در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی فارسی به دفاع از این اقدام پرداخت و از جمله گفت: «در تاریخ ایران هیچ اقدامی نبوده که تا این اندازه حامی در زمانی که اتفاق افتاد، داشته باشد.»

عبدی افزود: «هیچ اقدامی نبوده؛ پس چرا باید تجربه یک ملت را محکوم کرد؟ چه کسی به خود چنین حقی می‌دهد؟ پشت در سفارت، از چپ چپ تا راست راست صف بسته بودند تا از این اقدام حمایت کنند.»

“یک غلطی کرده‌اید، من و ما هم در عالم خلسه هورا کشیدیم”

احمد پورنجاتی، نماینده اصلاح‌طلب مجلس ششم، در واکنش به دفاع عبدی از اشغال سفارت آمریکا در تهران در صفحه توییتر خود نوشت: «یک غلطی کرده‌اید، من و ما هم در عالم خلسه و نفرت از مستبد فراری، در حال و هوای ضد امپریالیستی، برای آن کار خلاف عرف‌تان هورا کشیده‌ایم. حالا بعد از چهل سال از اشغال سفارت، که طشت فاجعه‌اش بر زمین افتاده، همچنان زور می‌زنید که با حرافی، ماست‌مالی‌اش کنید؟! پیشنهاد: سکوت شرمگینانه!»

یک غلطی کرده اید، من و ما هم در عالم خلسه و نفرت از مستبد فراری،در حال و هوای ضد امپریالیستی، برای آن کار خلاف عرف تان هورا کشیده ایم .حالا بعد از چهل سال از اشغال سفارت ،که طشت فاجعه اش بر زمین افتاده،همچنان زور می زنید که با حرافی،ماست مالی اش کنید؟!
پیشنهاد: سکوت شرمگینانه!

— احمد پورنجاتی (@AhmadPournejati) November 8, 2019

عباس عبدی نیز دیروز جمعه ۱۷ آبان (هشتم نوامبر) در یک رشته توییت به پیام توییتری پورنجاتی واکنش نشان داد و از جمله نوشت: «آن بخش که اقرار علیه دائم‌الخلسگی!! خویش است را باید پذیرفت. ولی ای کاش سری هم به “هویت‌”سازی بزنند حتی اگر شرمنده نمی‌شدند عذرخواهی می‌کردند.»

آن بخش که اقرار علیه دائم‌الخلسگی!! خویش است را باید پذیرفت. ولی ای‌کاش سری هم به "هویت‌"سازی بزنند حتی اگر شرمنده نمی‌شدند عذرخواهی می‌کردند. ای‌کاش از روزی شرمنده شوند که بجای انجام وظیفه و دفاع از روزنامه‌نگاران، بازداشت آنان را تایید می‌کردند./۱ https://t.co/15J8S8yq64

— عباس عبدی (@abb_abdi) November 8, 2019

احمد پورنجاتی در دوران در دوره ریاست علی لاریجانی بر صدا و سیمای جمهوری اسلامی قائم‌مقام او بود. در این دوران بود که تلویزیون حکومتی ایران سلسله برنامه‌هایی را در سال ۱۳۷۵ زیر عنوان “هویت” پخش کرد؛ برنامه‌ای که در آن بسیاری از نویسندگان و روشنفکران مستقل ایرانی به “خیانت و وابستگی به بیگانگان” متهم شدند. در این برنامه همچنین بخش‌هایی از “اعترافات” چهره‌هایی مانند سعیدی سیرجانی، عزت‌الله سحابی و غلامحسین میرزا صالح که در زندان ضبط شده بود، گنجانده شده بود. ظاهرا اشاره عباس عبدی به “هویت‌سازی” نیز به فعالیت احمد پورنجاتی در صدا و سیمای جمهوری اسلامی در همین دوره نظر دارد.

احمد پورنجاتی عباس عبدی را متهم به “ماست‌مالی” موضوع اشغال سفارت آمریکا در تهران کرده است

از سعید امامی، از معاونان وقت وزیر اطلاعات ایران و از عوامل اصلی قتل‌های سیاسی موسوم به قتل‌های زنجیره‌ای و حسین شریعتمداری، مدیر مسئول روزنامه کیهان و نماینده رهبر جمهوری اسلامی در این مؤسسه، به عنوان تهیه‌کنندگان اصلی برنامه “هویت” نام برده می‌شود.

البته احمد پورنجاتی که پس از بازنشستگی خودخواسته به فعالیت‌های مطبوعاتی و مدنی روی آورده و در جریان انتخابات مناقشه‌برانگیز ۸۸ نیز از حامیان میرحسین موسوی بوده است، پیش‌تر مدعی مخالفت خود با پخش برنامه “هویت” شده بود. آقای پورنجاتی در گفت‌وگو با ماهنامه گزارش در اسفند ۱۳۸۸، از جلسه مشترکی خبر داده بود که با حضور او، علی لاریجانی و سعید امامی تشکیل شده و سعید امامی در این جلسه پیشنهاد ساخت این برنامه را داده است. پورنجاتی با بیان اینکه این برنامه پس از مدتی ساخته شد، گفته بود: «من با پخش این برنامه مخالفت جدی کردم البته لاریجانی گفت این برنامه “مورد تایید” است. حالا اینکه “مورد تایید است” یعنی چه، بگذارید سربسته بماند.»

اتهام “تأیید” بازداشت روزنامه‌نگاران

عباس عبدی در بخش دیگری از واکنش خود به توییت احمد پورنجاتی، خطاب به او نوشته است: «ای کاش از روزی شرمنده شوند که بجای انجام وظیفه و دفاع از روزنامه‌نگاران، بازداشت آنان را تایید می‌کردند.»

عباس عبدی تلویحا خواستار عذرخواهی احمد پورنجاتی به خاطر برنامه “هویت” شده است

عبدی همچنین در پاسخ به پورنجاتی که به او توصیه کرد بود “سکوت شرمگینانه” پیشه کند، نوشته است: «ای کاش از دورانی شرمنده باشند که حتی جرات بیانش را ندارند چه رسد به اظهار شرمندگی. عمری در خلسه هورا کشیدن، شرمندگی هم دارد. البته نفرت و شیفتگی برخی‌ها چنان عمیق و ریشه‌دار است که هیچگاه از میان نمی‌رود.»

این فعال اصلاح‌طلب همچنین خطاب به پورنجاتی نوشته است: «مدعی عبور از نفرت هستند ولی ادبیاتشان سراسر هتاکی و نفرت‌پراکنی است. هنگامی که پس از ۴۰ سال منطق و ادبیات‌مان سقوط می‌کند بهتر از متن مذکور را شاهد نخواهیم بود.»

اشغال سفارت آمریکا در تهران ۴۰ سال پیش در روز ۱۳ آبان ۱۳۵۸ روی داد. در این روز که در ادبیات جمهوری اسلامی از آن به عنوان “تسخیر لانه جاسوسی” یاد می‌شود، تعدادی از فعالان دانشجویی موسوم به “دانشجویان خط امام” دیپلمات‌های آمریکایی را برای ۴۴۴ روز به گروگان گرفتند؛ اقدامی که آغازگر تنش ۴۰ ساله در روابط جمهوری اسلامی و ایالات متحده محسوب می‌شود.

عصرایران: معاون سیمای سازمان صداوسیما در دوره ریاست علی لاریجانی می‌گوید که برنامه جنجالی «هویت» با اصرار لاریجانی از تلویزیون پخش شد.

به گزارش ایسنا، گزیده اظهارات احمد پورنجاتی در گفت‌وگو با دوهفته‌نامه «رو به رو» در پی می‌آید:

* بعد از بازنگری در قانون اساسی که اصل 175 اضافه شد و تکلیف انتخاب رئیس سازمان را مشخص کرد که توسط رهبری انتخاب شود، قانون نحوه اداره صداوسیما که بر اساس مفاد قانون اساسی قبلی بود، به همان سبک گذشته باقی ماند.

در حال حاضر خلاء جدی قانونی در مورد نحوه اداره صداوسیما بعد از بازنگری در قانون اساسی داریم. پیش از بازنگری، سازمان شبیه یک شرکت اداره می‌شد که هیأت مدیره‌ای داشت و مدیرعامل منتخب هیأت مدیره بود؛ هیأت‌مدیره‌ای به نام شورای سرپرستی صداوسیما که از سه قوه تشکیل می‌شد و مدیر را برمی‌گزیدند که البته مدیر هم باید به شورای سرپرستی پاسخگو می‌بود. قانون اداره صداوسیما هم ترکیب بین مناسبات صداوسیما و مدیرعامل را تعیین کرده بود.

بعد از بازنگری قانون اساسی، صداوسیما مدیرعامل ندارد بلکه رئیس دارد. می‌توان گفت بعد از بازنگری، صداوسیما انگار به صورت نوعی مونوپولی اداره می‌شود و ما با پدیده‌ای روبه‌رو هستیم که هنوز در قانون عادی تکلیف مشخصی ندارد.

* ما در صداوسیما با چند لایه گزینش مواجه هستیم. می‌توان هر اسمی روی این گزینش گذاشت، سانسور، ممیزی یا … به هر حال ما با لایه‌های گوناگونی از گزینش مواجه هستیم. یک سلسله چارچوب‌گذاری‌هایی هست که سیاست‌های عمومی و مشترک صداوسیماست که در همان سطوح عالی مدیریت مشخص می‌شود، حتی ممکن است مصداق و مورد جزئی هم داشته و مشخص شده باشد که چه اشخاص و یا چه آثاری یا چه نوع اندیشه‌ها و گرایش‌هایی، نباید در صداوسیما مطرح شوند یا اگر مطرح می‌شوند، در چه اندازه و بخش‌ها یا شبکه‌ها و با چه گروه مخاطبانی مطرح شوند.

گاهی ممکن است مشاهده کنید یک اثر فرهنگی و هنری حدگذاری می‌شود که در یک شبکه و در ساعت خاصی پخش شود. به همین دلیل می‌بینیم برخی برنامه‌ها در شبکه جام‌جم پخش می‌شود اما در داخل پخش نمی‌شود.

* در مورد مرحوم شریعتی، منحنی رفتار صداوسیما با ایشان بسیار جالب است. در دوره‌ای به شکل فرازهای مکرر از ایشان سخنانی پخش می‌شد. در دوره‌ای، برنامه‌های عبدالکریم سروش از صداوسیما پخش می‌شده اما در دوره‌ای به دلیل اینکه دیدگاه‌های او از نظر تعیین‌کنندگان سیاست صداوسیما، مورد قبول نیست، پخش آن متوقف می‌شود. حالا باید یک گزینه‌ جایگزین وجود داشته باشد. در این دوره شخصیت‌های دیگر پررنگ می‌شوند. مثلا می‌بینیم که دوره‌ای الهی قمشه‌ای شروع می‌شود.

در دوره‌ای دیگر شریعتی مورد نیاز است، پس سخنانش پخش می‌شود اما زمانی که احساس می‌کنند مصداق «از قضا سرکنگبین صفرا فزود» شده است، دستورالعمل تازه‌ای صادر می‌شود. جالب اینجاست که در صداوسیما این‌گونه نیست که ملاک آنچه باید از اصحاب فرهنگ و هنر پخش شود، قانونی‌بودن و مجاز بودن آثار باشد. آثار بسیاری از اصحاب فرهنگ را در قالب کتاب و لوح فشرده با مجوز می‌بینیم اما ملاک در سازمان، تشخیص لایه‌های مختلف مدیریتی برای پخش در صداوسیماست.

* برخی چهره‌های نامدار و مقبول از نظر افکارعمومی، در گزینش صدا وسیما قابل حذف نبوده‌اند و کم یا بیش حضور داشته‌اند اما این موضوع در مورد برخی چهره‌ها از جمله در مورد مرحوم شاملو رخ نمی‌داد.

* برنامه «هویت»، برنامه‌ای نبود که در صداوسیما ساخته شده باشد. برنامه تولید صداوسیما نبود. هویت برنامه‌ای بود که خارج از صداوسیما فراهم شده بود و بیشتر با یک رویکرد سیاسی – امنیتی توسط مجموعه‌ای فراهم شد و بعد به مدیران صداوسیما ارائه شد.

بالطبع ابتدا به معاونت سیما ارائه شد که من مسئول آن بودم که نپذیرفتم این مجموعه از سیما پخش شود. بعد از آن، به حوزه معاونت سیاسی ارجاع داده شد و در باکس‌های برنامه‌ای آن معاونت قرار گرفت. من نمی‌توانم داوری کنم که لزوما در تمام موارد از نظر سیاسی، مدیریت عالی سازمان (علی لاریجانی) همسو با آن برنامه بوده است. بخشی از این موضوع را باید به تدابیر کلی‌تری که احتمالا مد نظر و پشت پرده بوده، نسبت داد.

چه بسا در موارد دیگر همسویی هم نداشته باشد. ریاست وقت سازمان، اصرار داشتند که برنامه هویت پخش شود اما اینکه خاستگاه اصرار بر این موضوع خود شخص ایشان بوده‌اند یا مشورتی کرده‌اند را دقیقا نمی‌دانم که مطرح کنم اما به هر حال مدیریت سازمان در آن زمان موافق پخش برنامه هویت بود. خوشبختانه مخالفت من برای پخش از سیما را برتافتند تا از معاونت دیگری پخش شود. البته قرار بود بیش از این حرف‌ها چنین برنامه‌هایی ساخته شود اما من حاضر نشدم حتی با آنها جلسه‌ای بگذارم.

* در همان سال‌های ابتدای مدیریت علی لاریجانی، مواردی ارائه می‌شد که الان حذف شده است. به خاطر دارم در پخش کنسرت‌ها، ساز نمایش می‌دادیم و ایراد و مشکلی نداشت. اجراهای تالارهای مختلفی که ضبط تلویزیونی شده بود، از صداوسیما پخش می‌شد. در صداوسیما تکنوازی همراه با حضور خواننده ارائه می‌شد.

در برنامه افتتاحیه شبکه جام‌جم که اتفاقا از شبکه‌های داخلی هم پخش می‌شد، رئیس‌جمهوری و رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس که اتفاقا سیدرضا تقوی بود، حضور یافتند و کنسرت زنده با ساز اجرا شد. مختاباد هم خواننده بود و نوازندگان هم حضور داشتند.

* چیزی که سایه سنگین‌تری به صداوسیما تحمیل کرد، سیطره سیاسی بیرون از صداوسیما در چند سال اخیر بود. همه بخش‌های حاکمیت انتظار داشتند به این روند شدت ببخشند. کار به جایی رسید که اهالی فرهنگ و هنر محصول انقلاب هم دچار ممیزی شدند. بسیاری از کسانی که زمانی به عنوان فراورده‌های انقلاب اسلامی بودند، دچار سانسور شدند. صداوسیما آرام آرام تا پشت در خانه انقلابیون هم آمد.

البته بعضی اوقات به جای حذف می‌توان از سهمیه‌بندی یاد کرد. گاهی ممکن است برخی سهمیه کوچکی داشته باشند اما حد دارد، در حالی که برای برخی، این حد و حدود تعیین تکلیف نمی‌شود. برای مثال اگر صبح تا شب صداوسیما از آقای رهگذر برنامه پخش کند، مشکلی ندارد و البته سهمیه مشخصی هم ندارد. در مورد 8 سال گذشته، برخورد صداوسیما و منحنی رفتار آن بسیار جالب است.

در دوره‌ای که با دولت هماهنگی و همراهی دارد، به خوبی پوشش داده می‌شود ولی در برهه‌ای می‌بینیم چون دولت در دو سال پایانی، از ریل مورد نظر خارج شده، مورد نقد هم قرار می‌گیرد و دریچه‌ای برای نقد وجود دارد اما دوباره و در آستانه انتخابات 92 که باز لازم بود جریانی که محصولش دولت احمدی‌نژاد بود، از سکه نیفتد، باز به دولت فرصت می‌دهند که عرض اندام کند و آنقدر روابط حسنه بود که در آخرین روزهای ریاست‌جمهوری، محل نمایشگاه بین‌المللی هم به صداوسیما بخشیده شد.

* باید توجه کنید و مطمئن باشید که همه نوسانات صداوسیما شأن نزول دارد و با این وجود انتظارات برآورده‌نشده‌ای که در سطح افکار عمومی و همچنین در لایه‌های اندیشه‌ورز وجود دارد نه تنها محقق نمی‌شود بلکه روز به روز از رسانه عمومی تنزل یافته و به سمت رسانه اختصاصی پیش خواهد رفت.

به گزارش ایسنا، «هویت» نام برنامه‌ای بود که در سال ۱۳۷۵ طی چندین قسمت از صدا و سیما پخش شد و نسبت به برخی افراد از جمله دکتر عبدالحسین زرین‌کوب مواضع خاصی اتخاذ کرد. اعترافات تلویزیونی که از سعیدی سیرجانی، عزت‌الله سحابی و غلامحسین میرزاصالح در زندان ضبط شده بود نیز در این برنامه پخش و تحلیل‌هایی لابه‌لای آن گنجانده می‌شد. از سعید امامی متهم اصلی پرونده قتل‌های زنجیره‌ای به عنوان یکی از تهیه‌کنندگان این برنامه نام برده می‌شود.
منبع: ایسنا