اخبار

خوذدنویس: کتمان واقعیت، یا بر پایه‌ی کوردلی است، یا منفعت. جز این نمی‌شود. این که دکتر محمد رضا عارف، استاد دانشگاه، وزیر و معاون اول اسبق ریاست جمهوری، درست مثل بسیاری از سیاسیون اصلاح‌طلب، خشونت‌های دوران انقلاب اسلامی را کتمان کرده است، برای من و بسیاری دیگر از کسانی که این قوم را می‌شناسند، بحث جدیدی نیست. تا همین چند سال پیش تازه به خارج آمده‌های بلژیک‌نشین، کل ماجرا را کتمان می‌کردند و برخی حتی خواستار فراموش شدن جنایت‌ها و خشونت‌های دهه‌ی ۶۰ می‌شدند. وقتی موسوی بجنوردی می‌خواهد مسوولیت اعدام‌های اول انقلاب را به گردن آیت‌الله منتظری بیاندازد و آیت‌الله خمینی را موجودی با قلبی مهربان و دور از خشونت بنمایاند، بهتر می‌توان در باره این مجموعه قضاوت کرد.

به نظر من، فرق عمده اصول‌گرایان با اصلاح‌طلبان، در صداقت‌شان است. اصول‌گرایان، با افتخار علیه مردم‌سالای حرف می‌زنند. اصول‌گرایان، علنا حامی خشونت علیه دشمنان نظام هستند. اصول‌گرایان، بدون ترس و نگرانی از تفسیرهای دیگران، حقوق بشر غربی را قبول ندارند و حقوق انسانی اقلیت‌ها را ناحق می‌خوانند. اصول‌گرایان، علنا رد صلاحیت می‌کنند و… اما اصلاح‌طلبان چگونه‌اند؟

– واقعیت‌ها را به خاطر حفظ جایگاه خمینی به عنوان سنگر و پایگاه فکری، کتمان می‌کنند.
– خشونت‌ها و اعدام‌های دهه ۶۰ را بر حق می‌دانند و نمی‌خواهند در باره‌شان حرفی زده شود. وقتی زهرا رهنورد در باره اعدام‌های ۶۰ سخن گفت و آنها را جنایت دانست، به او معترض شدند.
– خود را طرفدار گونه‌ای مردم‌سالاری می‌نمایانند، اما مردم را تنها برای رای‌شان می‌خواهند تا مدت بیشتری برای بهره‌بردای اقتصادی در راس باشند.
– حقوق انسانی اقلیت‌ها را ظاهرا به رسمیت می‌شناسند، اما نگاه‌شان با موسوی بجنوردی و خمینی در مورد اقلیت‌ها مشترک است.
– نقض حقوق بشر برای‌شان از سال ۲۰۰۹ قابل بررسی است نه پیش از آن.
– شفافیت اقتصادی را برای طرف مقابل می‌خواهند و اگر رسانه‌ای در اختیار داشته باشند، نظارت بر جناح مقابل را حق خود می‌دانند و هر کسی بر دوستان‌شان نظارت می‌کند را بدنام می‌کنند.
– دزدی‌های نفتی و صنعتی و عمرانی را در حوزه‌های نفت و گاز و خودروسازی و سدسازی و راه‌سازی را حق خود می‌دانند. پورسانت‌های بزرگ از این قراردادها که قابلی ندارد…
– مخالف آزادی حجاب هستند اما خلافش را می‌نمایانند. مخالف بسیاری از آزادی‌های فردی هستند، اما در ظاهر جور دیگر می‌نمایانند.
– تفسیرشان در مورد همجنس‌خواهان، با تفسیر اصول‌گرایان تفاوت چندانی ندارد. اما بسیاری را در این باب فریفته‌اند.
– اکثرا، سلاح هسته‌ای را می‌خواهند و داشتنش را حق جمهوری اسلامی می‌دانند، اما مدعی هستند که از برنامه هسته‌ای نظامی جمهوری اسلامی بی‌اطلاع بوده‌اند و با هزینه‌هایی که بر ایران تحمیل کرده، مخالف هستند.
– در باره تحریم‌های دوره احمدی‌نژاد بسیار می‌گویند اما در باره تحریم‌های طولانی پیش از آن، ساکت هستند.
– وجود اسرائیل را تحمل نمی‌کنند، اما حرفی درباره‌اش نمی‌زنند.
– اشغال سفارت آمریکا را بر حق می‌دانند، اما دوست ندارند درباره‌اش اظهار نظر کنند، شاید می‌خواهند فرزندان‌شان راحت‌تر به آمریکا بروند و بتوانند به فرزندان عزیز سر بزنند و …
– …

موارد یکی دو تا نیست. فرق ماجرا این است که اصول‌گرایان، گرگ‌هایی هستند که از گرگ بودن خود راضی‌اند و چیزی را کتمان نمی‌کنند، اما اصلاح‌طلبان، گرگ‌هایی هستند که بعد از کشتن گوسفند، مظلوم‌نمایانه پوستین بر سر کشیده‌اند و خود را قربانی معرفی می‌کنند.

وقتی محمدرضا عارف مدعی است انقلاب اسلامی مخالف هرنوع خشونتی بوده، یعنی حتی بولتن‌های دوران مدیریت خودش به عنوان وزیر و معاون اول رئیس جمهوری را نخوانده است. کسی که عیبی را نمی‌بیند، قطعا به دنبال رفع آن عیب هم نخواهد بود.

از عطا مهاجرانی در باره اعدام بهایی‌ها در حوزه انتخابی مجلس اولش بپرسید. چه خواهد گفت؟ از خاتمی در باره علل بزرگواری‌اش در مورد «شهید» لاجوردی بپرسید. از حسن خمینی در باره خاوران سوال کنید. از مجید انصاری وقایع دهه ۶۰ در زندان اوین را جویا شوید…

به نظر من، مشکل تنها از این جماعت نیست، از روزنامه‌نگارانی است که نمی‌پرسند. از اهل تحقیقی است که پنهان می‌کنند. از گروه‌های مدعی دفاع از حقوق بشری است که جنایت‌های پیش از ۱۳۸۸ و جنایات‌کاران و شریکان و توجیه‌کننده‌های جنایت را به حال خود گذاشته‌اند. احتمالا منافع مشترک مانع بررسی شده‌ است.

جنایت در انقلاب اسلامی را باید در سینما رکس آبادان جستجو کرد. باید در کشتن بهائی‌ها در هفته اول انقلاب دنبال کرد. باید به بررسی قتل بیش از ۶۰۰ فعال سیاسی پیش از خرداد ۶۰ پرداخت…

اشکال تنها از اصلاح‌طلبان حکومتی نیست. از کسانی است که به این موجودات امید بسته‌اند. از کسانی است که هنوز فریب‌شان را می‌خورند. از لابی‌گرانی است که اینان را می‌شناسند اما هنوز برای‌شان کار می‌کنند. مسوولیت اصلاح‌طلبان سر جای خودش، مسوولیت اعتماد کنندگان و مبلغان این گروه چیست؟

اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان، هر دو سر و ته یک کرباس هستند. آدم یاد تفاوت «پلیس خوب» و «پلیس بد» در هنگام بازجویی می‌آفتد…

دیگربان: حسین الله‌کرم٬ رئیس شورای هماهنگی نیروهای حزب‌الله و مصطفی میرلوحی٬ مسئول دفتر محمدرضا مهدوی کنی جزئیات تازه‌ای از بی‌اعتنایی سعید جلیلی و علی‌اکبر ولایتی به درخواست‌ها برای کناره‌گیری به نفع محمدباقر قالیباف در انتخابات را فاش کردند.به گزارش سایت محافظه‌کار «جهادی آنلاین»٬ آقای الله‌کرم روز چهارشنبه (۲۹ خرداد) طی سخنانی در مسجد ارک تهران گفته دو روز پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری به سعید جلیلی برای کناره‌گیری به نفع قالیباف پیام داده شده بود.

وی افزوده این درخواست برای جلوگیری از شکست اصول‌گرایان در انتخابات مطرح شده بود و اگر نامزدهای محافظه‌کار کناره‌گیری می‌کردند٬ بخشی از آراء آنها به سبد قالیباف ریخته می‌شد.

این رهبر حزب‌الله یکی از دلایل ناکامی محافظه‌کاران در انتخابات را «خیانت اصولگرایان به رهبری» و «عدم توجه به نقش قطب در جریان اصولگرایی» اعلام کرده است.

پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری بسیاری از محافظه‌کاران تلاش‌های فراوانی برای کناره‌گیری ولایتی و جلیلی به نفع قالیباف کردند که تلاش‌های آنها به نتیجه نرسید.

مصطفی میرلوحی٬ مسئول دفتر محمدرضا مهدوی کنی با گذشت یک هفته از برگزاری انتخابات از بی‌اعتنایی ولایتی به درخواست‌های مهدوی کنی مبنی بر برکناری به نفع قالیباف پرده برداشته است.

میرلوحی گفته که «مهدوی کنی {پیش از برگزاری انتخابات} چند بار {با ولایتی} تماس گرفته بودند و به ناچار نامه هم نوشتند٬ اما آقای ولایتی توصیه‌ها را نپذیرفتند.»

وی همچنین به طور تلویحی گفته که مهدوی کنی نظر مثبتی به ریاست جمهوری سعید جلیلی نداشته است.

یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ۲۴ خرداد در ایران برگزار شد و حسن روحانی با کسب بیش از ۵۰ درصد آرا، توانست رقبای محافظه‌کار و مستقل خود را پشت سر بگذارد.

این پیام رو پایین مطلب نوشتم
می‌توانند بدون موافقت ولی فقیه قدمی بردارند! اینها همه بازی بود تا بتوانند با 50 ممیز اندی روحانی، فرد مورد نظر خامنه‌ای(شاید هم ملکه) را به میدان بیاورند! این افشا گری همه در پی همان برنامه هاست وگرنه چماقداری مثل حسین الله کرم هم بدون دستور آقا(شاید هم ملکه) آب هم نمی‌خورد. بازی بازی امنیتی هاست و وقتی امنیتی‌ها وارد بازی شدند دیگران باید کنار بکشند.
بعید هم نیست که انگلیسی‌ها(شاید هم ملکه) با دادن یک دکترای تقلبی به این روحانی و وصل کردن حوزه و دانشگاه با این ابزار، حالا دارند نتایج آنرا برداشت می کنند. درست مثل یک کشاورزی که درخت گردو می‌کارد به این امید که 30 سال بعد بهره‌اش را برداشت کند!

رادیوفردا: علی اکبر ولایتی، از اعضای ائتلاف ۱+۲ اصول‌گرایان برای انتخابات ریاست جمهوری و از نامزدهای احتمالی این انتخابات، گفته است تلاش کرده بین اصولگرایان در انتخابات پیش رو «وحدت» ایجاد کند ولی موفق نشده است.

وزیر خارجه اسبق ایران و مشاور عالی رهبر جمهوری اسلامی در نشستی که بسیج دانشگاه بهشتی تهران برگزار کرده، گفته است: «در این اوضاع به هم ریخته ما سراغ تمام نیروهایی که از امتحانات خوب بیرون آمدند و یا مدعی هستند که خوب بیرون آمدند برای مذاکره و وحدت و برای جلوگیری از این تشتت و به هم ریختگی رفتیم اما نشد.»

آقای ولایتی گفته است: «آمده‌ام که بگویم به بن بست نرسیده‌ایم. وضعیت کشور با قانون‌گرایی و اجرای مصوبات و همچنین جلوگیری از ایجاد تنش در داخل و حتی در خارج پیش خواهد رفت.»

به گفته علی اکبر ولایتی، «تنها مشکل امروز ایران، مشکلات اقتصادی است. ما در حوزه سیاست دفاعی، علمی و فناوری حرف اول را می زنیم و تنها مشکل امروز جامعه ما مشکلات اقتصادی و به کار نگرفتن افراد متخصص و بیکاری‌های بی‌جهت است که این مشکلات قابل حل است.»

او از تعدد نامزدهای مطرح از سوی اصولگرایان برای انتخابات ریاست جمهوری انتقاد کرده و گفته است: «هرگاه جامعه روحانیت مبارز و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم به هر تصمیم مشترکی برسند ما تبعیت خواهیم کرد حتی اگر دو روز مانده به انتخابات باشد اما تا کنون هیچ دخالتی نکرده‌اند.»

این دو تشکل سیاسی که اعضای آن روحانیون دست‌اندرکار در حکومت هستند، در سه سال اخیر و با بالاگرفتن انتقادها به «جریان انحرافی» در دولت، منتقد آن بوده‌اند.

علی اکبر ولایتی در پاسخ به سوالی که از او نظرش را درباره اکبر هاشمی رفسنجانی پرسیده بود، گفته است: «هر کس یک نقاط ضعف و قدرتی دارد. همه کارهای هاشمی منفی نبوده و کارهای مثبتی هم برای کشور کرده است.»

او همچنین گفته است که بنیانگذار جمهوری اسلامی آیت‌الله خمینی «نظر مثبتی» نسبت به آقای هاشمی داشته و آیت‌الله خامنه‌ای نیز خواهان «حفظ احترام» آقای هاشمی است.

آقای ولایتی همچنین درباره میرحسین موسوی، نخست‌وزیر سال‌های جنگ ایران که نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ شد و در پی اعتراض به آن انتخابات از بهمن‌ماه دو سال پیش در حصر خانگی است، گفته است: «او هم در دوران جنگ کارهای مختلفی برای نظام کرد و توانست کشور را به خوبی اداره کند.»

انتخابات ریاست جمهوری ایران قرار است ۲۴ خردادماه امسال یعنی کمتر از دو ماه دیگر برگزار شود. با این حال هنوز اصولگرایان به ایده مشترکی درباره نامزد این جناح سیاسی در انتخابات آینده نرسیده‌اند.

در همین حال برخی از اصولگرایان می‌گویند محمود احمدی‌نژاد و نزدیکانش برای معرفی نامزد در انتخابات آینده آماده می‌شوند.

پیش از این گمانه زنی‌هایی درباره احتمال نامزدی اسفندیار رحیم‌مشایی مطرح شده است.

غلامعلی حدادعادل، علی‌اکبر ولایتی و محمدباقر قالیباف، سه چهره عمده اصولگرا، در هفته‌های گذشته با یکدیگر ائتلافی تشکیل داده‌اند که به ائتلاف ۱+۲ معروف شده است.

از بین چهره‌های این ائتلاف سه‌نفره، آقایان قالیباف و ولایتی پیشتر در انتخابات سال ۸۴ نیز نامزد بودند که محمود احمدی‌نژاد پیروز آن شد.

علی اکبر ولایتی پس از ورود اکبر هاشمی رفسنجانی به آن انتخابات، از نامزدی خود انصراف داد و گفت به نفع آقای هاشمی کنار می‌رود. محمدباقر قالیباف در صحنه باقی ماند و در دور اول آن با بیش از ۴ میلیون رای، پس از اکبر هاشمی رفسنجانی، محمود احمدی‌نژاد و مهدی کروبی، چهارم شد.

در سال ۸۴ نیز اغلب اصولگرایان در پی تشکیل یک ائتلاف و نهایتاً کناره‌گیری نامزدها به نفع یک نامزد اصولگرا بودند اما به گفته چهره‌های اصولگرا و فعالان سیاسی، محمود احمدی‌نژاد به این رویه رضایت نداد و بدون شرکت در جلسات انتخاباتی اصولگرایان، برنامه انتخاباتی خود را پیش برد.

در ماه‌های اخیر و با نزدیک شدن به یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران، بسیاری از اصولگرایانی که پیش از این حامی محمود احمدی‌نژاد بوده‌اند یا کمتر با جدیت از سیاست‌های او انتقاد کرده‌اند، اکنون به منتقدان جدی او تبدیل شده‌اند و آشکارا از دولت هشت ساله او انتقاد می‌کنند.

در سوی دیگر و در جناح اصلاح‌طلبان، تداوم حصر خانگی رهبران اعتراض‌های پس از انتخابات، مهدی کروبی، میرحسین موسوی و همسر او زهرا رهنورد، مسیر تصمیم‌گیری برای اصلاح‌طلبان درباره انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ را پیچیده‌تر کرده است.

پیش از این گروه‌هایی از اصلاح‌طلبان در داخل ایران از محمد خاتمی، رئیس جمهور سابق ایران، و همچنین اکبر خاشمی رفسنجانی برای نامزدی در انتخابات آینده ریاست جمهوری دعوت کرده‌اند اما این هردو تاکنون درباره نامزدی در این انتخابات ابراز بی‌میلی کرده‌اند.