اخبار

صدای آمریکا: اعتراضات معیشتی در ایران روز یک‌شنبه با تجمع بازنشستگان در چند استان و «دروغ» خواندن تبلیغات انتخاباتی نامزدهای حکومت برای جایگزینی ابراهیم رئیسی و تصدی عنوان «ریاست جمهوری»، و اعتصاب هزاران کارگر در خوزستان ادامه یافت؛ معترضان در کرمانشاه شعار دادند «عدالتی ندیدیم،‌ ما دیگه رأی نمی‌دیم.»

بنا بر گزارش‌های رسیده به صدای آمریکا و منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی در روز یک‌شنبه سوم تیر، بازنشستگان معترض دست‌کم در استان‌های تهران، کرمانشاه، خوزستان، و اصفهان تجمع‌های هم‌زمان برگزار کردند و علیه تبلیغات انتخاباتی که آنها را «دروغ» دانستند، شعار دادند.

در تهران نیز، بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی با برگزاری تجمع اعتراضی تأکید کردند که «فقط کف خیابون، به دست میاد حقمون.»

در تجمع بازنشستگان در کرمانشاه نیز شعارهایی از جمله «مناظره چه خوب بود، اما همه‌ش دروغ بود، عدالتی ندیدیم، ما دیگه رأی نمی‌دیم»، «آقازاده آمریکاست، تورمش مال ماست»، «روسری رو رها کن، فکری به حال ما کن»، «نابود باد بردگی، زنده باد زندگی»، و «معلم زندانی آزاد باید گردد» در این اعتراضات سر داده شد.

در شهر شوش استان خوزستان نیز معترضان بازنشسته سازمان تأمین اجتماعی شعار «مدعی عدالت، خجالت خجالت» سر دادند.

در اصفهان هم بازنشستگان صنایع فولاد راهپیمایی کردند و شعار دادند: «فولادی داد بزن، حقت رو فریاد بزن.»

هم‌زمان با اعتراضات معیشتی بازنشستگان، کانال تلگرامی «اعتراض مدنی بازار» گزارش داد که روز یک‌شنبه سوم تیر، اعتصاب بیش از ۱۷ هزار و ۵۰۰ تن از کارکنان «پروژه‌ای پیمانی» نفت در «بیش از ۷۵ شرکت» صنایع نفت و گاز، پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌ها و پتروشیمی‌ها، ادامه یافت.

بنا بر گزارش‌های شهروندی، این اعتصابات از روزهای گذشته با درخواست‌هایی همچون افزایش دستمزد، حذف پیمان‌کاران و اجرای طرح «۱۴ روز کار ۱۴ روز استراحت» آغاز شده است.

همچنین، شماری از فرهنگیان و کارکنان آموزش و پرورش، شنبه دوم تیر، در اعتراض به وضعیت بد معیشتی مقابل وزارت آموزش و پرورش تهران تجمع کردند.

تورم و گرانی در سال‌های اخیر، مشکلات معیشتی بخش بزرگی از جمعیت ایران را افزایش داده است و کارشناسان حوزه اقتصاد درباره تشدید وضعیت وخیم‌ معاش مردم در سال جاری هشدار می‌دهند.

گسترش اعتراضات صنفی گروه‌های مختلف از جمله بازنشستگان، کارگران صنایع مختلف، معلمان، و پرستاران و کارکنان بخش درمان نشانگر افزایش مشکلات معیشتی در ایران و بی‌توجهی مقامات جمهوری اسلامی است.

جمشید. اسدی، اقتصاددان، پیشتر در زمینه رشد شاخص فلاکت در ایران به صدای آمریکا گفته که وضعیت معیشتی و شرایط اقتصادی از آنچه که هست، بدتر نیز خواهد شد.

صبح امروز بازنشستگان تامین اجتماعی نسبت به عدم رعایت عدالت در حقوق و مزایای خود مقابل سازمان تامین اجتماعی شعبه ۵ تبریز اعتراض کردند
با شعار:حقوق ما ریالیه هزینه‌ها دلاریه
یکشنبه ۲۱ فروردین‌ماه

صدای مردم: سازمان تامین اجتماعی تا امروز، ۲۵ هزار میلیارد تومان کسری بودجه و ۳۹ هزار میلیارد تومان بدهی بانکی دارد. این درحالیست که میزان بدهی دولت به این سازمان در حال نزدیک شدن به ۲۵۰ هزار میلیارد تومان است؛ در این شرایط آیا دولت حاضر است واقعیت‌‌ها را بپذیرد؟!…

به گزارش خبرنگار ایلنا، «ما بازنشستگان تامین اجتماعی امید چندانی به خانه‌دار شدن توسط اقدامات دولت یا تامین سبد غذایی ارزان نداریم؛ دولت قبل از هرچیز، بدهی ۲۵۰ هزار میلیارد تومانی خود را به تامین اجتماعی بپردازد؛ بدهی‌ای که سازمان را تا مرز استقراض و آستانه ورشکستگی کشانده است….»

اینها اظهارات علی دهقان‌کیا، رئیس کانون بازنشستگان تامین اجتماعی تهران است؛ او ادعا می‌کند دولت اگر نمی‌تواند تعهدات خود را در قبال تامین اجتماعی به سرانجام برساند و از بار بدهی‌های انباشته‌ی خود به این سازمان بیمه‌گر پایه بکاهد، باید ۲۶ گروه بیمه شده‌ی خاص را بردارد و از سازمان ببرد!

بدهی ماهانه دولت به سازمان

این ۲۶ گروه، در هرماه ۳۲۰۰ میلیارد تومان برای سازمان هزینه دارد؛ این هزینه بابت سهم کارفرما –یعنی دولت- در حق بیمه ماهانه این گروه‌هاست؛ حق بیمه‌ای که براساس قانون، پرداخت آن برعهده دولت است اما دولت از زیر بار آن طفره می‌رود؛ با احتساب این ۳۲۰۰ میلیارد تومان و سه درصد تکلیف دولت بابت حق بیمه‌ی بیمه‌شدگان اجباری، میزان بدهی‌ای که دولت هر ماه بابت تعهدات خود ایجاد می‌کند، بیش از ۴ هزار میلیارد تومان است. در واقع هر ماه که می‌گذرد، دولت ۴ هزار میلیارد تومان بدهی انباشته جدید برای خود ایجاد می‌کند؛ بدهی‌ای که باید به سازمان تامین اجتماعی پرداخت شود تا این سازمان بتواند از پس تعهدات انبوه خود به بیمه‌شدگان و مستمری‌بگیران خود بربیاید.

در این شرایط، تعیین کف بدهی دولت به تامین اجتماعی کار دشواری نیست که البته اگر قرار باشد، جریمه دیرکرد پرداخت بدهی‌های دولت به مبلغ خالص بدهی افزوده شود، رقم واقعی و قابل پرداخت بدهی، سربه فلک خواهد گذاشت.

محاسبه‌ی بدهی انباشته‌ی دولت

به گفته‌ی اکبر شوکت، عضو کارگری هیات امنای سازمان تامین اجتماعی، تا پایان سال ۹۷ دولت حداقل ۲۱۰ هزار میلیارد تومان به تأمین اجتماعی بدهکاری داشته است.

او با محاسبه‌ی میزان بدهی انباشته دولت روحانی در شش سال منتهی به ۹۷ می‌گوید: طی ۶ سال منتهی به ۹۷، اصل طلب سازمان حدود ۱۷۰ یا ۱۸۰ هزار میلیارد تومان می‌شود که مقداری نیز از دولت قبل باقی مانده بود اگر سود را نیز در نظر نگیریم، مبلغ بسیار بیشتر از ۲۱۰ هزار میلیارد تومان می‌شود.

پس تا پایان ۹۷، کف بدهی دولت به تامین اجتماعی – بدون احتساب سود- ۲۱۰ هزار میلیارد تومان است. با این حساب، اگر بدهی جاری ماهانه را ۴ هزار میلیارد تومان در نظر بگیریم، تا پایان شهریور ماه که شش ماه از سال جدید گذشته، بدهی دولت به ۲۳۴ هزار میلیارد تومان بالغ می‌شود و تا پایان مهرماه به ۲۳۸ هزار میلیارد تومان می‌رسد؛ این عدد بدون در نظر گرفتن سود حداقلی تاخیر است؛ اگر جریمه دیرکرد پرداخت بدهی را به طور ساده، ۷ درصد در نظر بگیریم، به همان ۲۰۰ هزار میلیارد تومان، ماهانه بیش از هزار میلیارد تومان سود تعلق می‌گیرد؛ سودی که طبق قانون، لازم‌الپرداخت است و دولت اگر بخواهد دین خود را به کارگران و بازنشستگان ادا کند، باید علاوه بر پرداخت تام و کمالِ اصل بدهی، تن به پرداخت این سود نیز بدهد.

فرشید یزدانی (کارشناس رفاه و تامین اجتماعی) در این رابطه می‌گوید: «بدهی دولت به تامین اجتماعی تا پایان سال قبل به ۲۱۰ هزار میلیارد تومان رسید؛ امسال ۳۵ هزار تومان تعهدات جدید دولت است به اضافه آنچه که باید پرداخت کند اما نمی‌کند، پس در سال جاری، خیلی راحت میزان بدهی دولت به مرز ۲۵۰ هزار تومان می‌رسد.»

او در ارتباط با جریمه دیرکردی که دولت باید بپردازد و صعود بدهی در سال ۹۸ می‌گوید: «براساس قانون، دیرکرد مطالبات قبلی دولت باید براساس نرخ اوراق مشارکت حساب شده و تادیه شود؛ لذا احتمال بسیار دارد که اگر دولت چیزی به سازمان نپردازد بدهی خیلی زود به ۲۵۰ هزار میلیارد تومان برسد.»

آیا دولت قصدی برای پرداخت بدهی‌ها دارد؟

اما معضل اصلی از جایی شروع می‌شود که دولت تا امروز حتی یک ریال هم به حساب سازمان واریز نکرده و به نظر نمی‌رسد که در ماه‌های باقیمانده تا پایان سال، رویه خود را تغییر دهد.

در تبصره ۵ قانون بودجه سال ۹۸ این امکان فراهم شد که سازمان ۵۰ هزار میلیارد تومان از طلب خود را از دولت وصول کند؛ البته طریقه این وصول «غیرنقدی» است و روش‌های بعضاً دیرنقدشونده مانند املاک و مستغلات، سهام شرکت‌ها و خانه‌های سازمانی را دربرمی‌گیرد؛ به گفته‌ی نمایندگان مجلس در آخرین روزهای بررسی و تصویب لایحه بودجه، نمایندگان این مبلغ را به ۱۰۰ هزار میلیارد تومان ارتقا دادند اما چه ۵۰ هزار میلیارد و چه ۱۰۰ هزار میلیارد تومان روی کاغذ بودجه نوشته شده باشد فرق چندانی ندارد چراکه در شش ماهه نخست امسال، حتی یک ریال از این پرداخت غیرنقدی توسط دولت صورت نگرفته است.

شانزدهم مهرماه، ابوالفضل ابوترابی (عضو کمیسیون شوراها و امور داخلی مجلس) گفت: برای سال ۹۸ مقرر شد دولت مبلغ ۱۰۰ هزار میلیارد تومان از املاک و دارایی‌های خودش را بابت بدهی ۱۸۰ هزار میلیارد تومانی به سازمان تامین اجتماعی بپردازد اما نگران این هستیم که مانند سال قبل که قرار بود ۵۰ هزار میلیارد تومان به تامین اجتماعی بدهد اما نداد، امسال نیز شاهد بدقولی دولت باشیم.

وی با تاکید بر اینکه اگر دولت بدهی خودش را به تامین اجتماعی پرداخت کند، سازمان نیز می‌تواند خدمات بهتر و بیشتری به کارگران و بازنشستگان ارایه کند، گفت: در بودجه سال قبل از دولت خواستیم بدهی خودش را به تامین اجتماعی بدهد و تکلیف کردیم اما دولت تکلیف خود را انجام نداد امسال هم که به دولت تکلیف کردیم ۱۰۰ هزار میلیارد تومان از بدهی خودش را در قالب واگذاری املاک و مستقلات به سازمان پرداخت کند، امیدی به اجرای قانون از سوی دولت نداریم اما به هر حال مجلس با این مصوبات، حمایت خودش را از کارگران انجام می‌دهد.

سوال اینجاست که وقتی دولت تا پایان شش ماهه نخست امسال، یک ریال از مصوبه ۵۰ هزار میلیارد تومانی یا ۱۰۰ هزار میلیارد تومانی مجلس را به سازمان نپرداخته، آیا می‌توان چشم‌انداز روشنی برای نیمه دوم سال متصور شد و امیدوار بود که در شش ماهه دوم ورق به یکباره برگردد و دولت به اصطلاح خوابنما شود و ناگهانه نسبت به انجام تکالیف قانونی خود اقدام کند؟!

به گفته‌ی اکبر شوکت، سازمان تامین اجتماعی تا امروز، ۲۵ هزار میلیارد تومان کسری بودجه و ۳۹ هزار میلیارد تومان بدهی بانکی دارد.

این اعداد که نشان‌دهنده روشن شدن چراغ استقراض و البته ورشکستگی قریب‌الوقوعِ سازمان است، لزوم محاسبه دقیق بدهی دولت به تامین اجتماعی و پیدا کردن راهی برای زنده کردن این بدهی را برجسته می‌سازد؛ این درحالیست که دولت به پرداخت رقم بسیار ناچیزی از این بدهی در طول سال‌های گذشته افتخار می‌کند و مدعی‌ست در این زمینه عملکرد قابل دفاعی داشته است!

آیا دولت «می‌پذیرد»؟!

در روزهای پایانی مرداد ماه امسال، فرهاد دژپسند (وزیر اقتصاد) در پاسخ به پرسش نمایندگان مجلس درباره عدم پرداخت بدهی‌های تامین اجتماعی اینطور مطرح کرد که دولت سال گذشته ۶۳۰۰ میلیارد تومان بدهی خود را به سازمان تامین اجتماعی پرداخت کرده است.

وی ادامه داد: «دولت در سه سال گذشته در مجموع ۱۵ هزار میلیارد تومان از بدهی‌های سازمان تامین اجتماعی را پرداخت کرده است؛ این درحالیست که همه دولت‌ها از سال ۵۴ تا ۹۴ درمجموع ۲۲ هزار میلیاردتومان از بدهی‌های خود به تامین اجتماعی را پرداخت کرده‌اند و این نشان از عزم و اراده دولت در پرداخت بدهی‌های سازمان تامین اجتماعی دارد.»

نمی‌توان نادیده گرفت که قیاس پرداخت بدهی‌ها در سه سال گذشته با پرداخت بدهی‌ها در بازه ۵۴ تا ۹۴، یک قیاس مع‌الفارق است؛ چراکه در سال‌های دهه‌های ۵۰، ۶۰، ۷۰ و ۸۰ دولت به اندازه امروز تعهدات بدون پشتوانه برعهده نگرفته بود و سازمان را در منگنه پرداخت وجوه ماهانه‌ قرار نداده بود؛ از سوی دیگر، سازمان تامین اجتماعی در آن سال‌ها، برخلاف چند سال اخیر درگیر بحرانِ منابع و مصارف ناشی از سیاست‌های تعدیلی و موقتی‌سازی نبوده و هیچ گاه قبل از سال ۹۷، ضریب پشتیبانی یا همان نسبت ورودی‌ها به خروجی‌های آن، به زیر ۵ نرسیده بوده است؛ با این حساب، از یک طرف با توجه به افزایش تعهدات بدون پشتوانه، بدهی دولت به سازمان انباشته‌تر شده و از طرف دیگر، به خاطر کاهش ورودی‌های پایدار، سازمان در آستانه بحران قرار دارد؛ پس باید این سوال را مطرح کرد که در شرایطِ نابسامانِ فعلی، آیا پرداخت ۱۵ هزار میلیارد تومان در طول سه سال کافی‌ست؟!

علی دهقان‌کیا، به عنوان نماینده بازنشستگان تهرانی، ریشه‌ی تمام بحران‌ها و مشکلات سازمان تامین اجتماعی را در عملکرد دولت می‌داند؛ دولتی که هم «تعهدگریز» است و هم «دشواری‌ساز»؛ دولتی که نه تنها بدهی‌های گذشته را نمی‌پردازد بلکه هر ماه بدون استثنا ۳۲۰۰ میلیارد تومان برای سازمان خرج‌تراشی می کند.

علی ایحال، به نظر می‌رسد اولین گام برای دولت باید «پذیرش واقعیت» باشد؛ دولت حاضر نیست حتی رقم بدهی‌های خود به سازمان را بپذیرد و قبول کند که این بدهی در طول زمان سر به فلک کشیده است؛ در زمستان سال ۹۷ که سازمان و فعالان کارگری مدعی بدهی ۱۸۰ هزار میلیاردی دولت به تامین اجتماعی بودند، سازمان برنامه و بودجه رقم بدهی دولت را تنها ۶۹ هزار میلیارد تومان می‌دانست؛ در چنین شرایطی، چگونه می‌توان به پرداخت ۱۰۰ هزار میلیارد تومان از این بدهی در سال جاری امیدوار بود؛ آیا رقمی که عضو کمیسیون شوراهای مجلس از آن خبر داده است و مدعی شده که دولت باید آن را در سال ۹۸ بپردازد، به جز تبلیغات رسانه‌ای و بزرگنمایی غفلت‌های دولت در نظر اجماع، کارکرد دیگری هم دارد؟!

گزارش: نسرین هزاره مقدم

رادیوفردا: اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور ایران می‌گوید تمام یا بیشتر هزینه‌های صندوق‌های نیروهای مسلح و بازنشستگی را دولت پرداخت می‌کند و موضوع صندوق‌های بازنشستگی، در آینده «چالش بزرگی» ایجاد خواهد کرد.

آن‌طور که جهانگیری در کنفرانس منطقه‌ای سالمندی جمعیت ۲۰۱۸ اعلام کرده، «۷۰ الی۸۰ درصد از هزینه‌های صندوق‌های بازنشستگی و ۱۰۰ درصد هزینه صندوق نیروهای مسلح، توسط دولت تأمین می‌شود.»

وی هشدار داده که «به همین دلیل در سال‌های آینده با چالش بزرگی در صندوق‌های بازنشستگی مواجه هستیم.»

هشدار جهانگیری در این زمینه در شرایطی بیان شده که سال‌هاست بازنشستگان ایران با تجمعات مختلف، مشکلات معیشتی و رفاهی خود را به طور علنی مطرح کرده و خواستار تحقق وعده‌های مسئولان برای رفع مشکلات خود هستند.

اواخر مهرماه سال جاری شماری از بازنشستگان ارگان‌های مختلف دولتی با تجمع مقابل سازمان برنامه و بودجه در تهران و همچنین در برخی از شهرها مانند اصفهان، به پایین بودن مستمری‌های خود که بر اساس گزارش‌ها،‌ پایین‌تر از خط فقر است،‌ اعتراض کردند.

اسحاق جهانگیری، براساس سرشماری سال ۹۵، شمار سالمندان ایران را هفت میلیون و ۴۰۰ هزار نفر عنوان کرده و بر اساس برخی آمارها پیش‌بینی کرده که در سال ۲۰۵۰ تعداد سالمندان کشور به ۳۰ میلیون نفر برسد.

وی با بیان اینکه جمعیت ایران در ۳۰ سال آینده به رشد سالمندی می‌رسد، اضافه کرده است: «در هیچ مقطعی از تاریخ ایران ما با یک چنین جمعیت سالمندی روبرو نبوده‌ایم.»

پیش از این جمشید تقی‌زاده،‌ مدیر عامل صندوق بازنشستگی کشوری گفته بود که قدرت خرید بازنشستگان در ایران «بیش از ۶۷ درصد کاهش یافته است و آنان وضعیت معیشتی خوبی ندارند».

این در حالی است که خبرگزاری ایلنا در گزارشی نوشته که «منابع سازمان تامین اجتماعی دچار بیماری ناپایداری است» و سازمان جهانی کار بدلیل وضعیت «رو به زوالِ بزرگترین صندوق بازنشستگی» ایران، «چراغ‌‌های قرمز» خود را روشن کرده و «آژیرها» را به صدا درآورده است.

سازمان جهانی کار در گزارشِ ارزیابی آماری (آکچوئریال) مزایای بلندمدت سازمان تأمین اجتماعی ایران، اعلام کرده که «با توجه به تعداد جمعیت تحت پوشش سازمان و نظر به چهره نابهنجار فقر به‌خصوص در سنین سالمندی، تبعات (ورشکستگی این سازمان) این خطر بسیار گسترده خواهد بود.»

اکبر شوکت، عضو کارگری هیات امنای سازمان تامین اجتماعی، هم با اشاره به آنچه «پیری» صندوق‌های بازنشستگی در ایران نامیده، «سیاست‌گذاری‌های اشتباه» سازمان تامین اجتماعی را موجب حرکت این صندوق به سمت «ورشکستگی» عنوان کرده است.

به گفته شوکت، در حال حاضر بدهی دولت به این صندوق، «از مرز ۱۸۰ هزار میلیارد تومان» گذر کرده و «تا پایان سال هم از مرز ۲۰۰ هزار میلیارد تومان عبور می‌کند.»

اضافه شدن «بار مالی ۱۰ هزار میلیارد تومانی سالیانه» بر دوش این صندوق بدلیل طرح تحول نظام سلامت، از دیگر دلایل ایجاد بحران در صندوق بازنشستگی سازمان تامین اجتماعی عنوان می‌شود.

شوکت نسبت به ناتوانی سازمان تامین اجتماعی «در‌ آینده نه چندان دور» در زمینه «پرداخت مطالبات روز خود» هشدار داده و افزوده که «بحران سازمان تامین اجتماعی که ۴۰ میلیون نفر از جمعیت کشور را تحت پوشش دارد، جزء ابربحران‌هاست.»

این عضو هیات امنای سازمان تامین اجتماعی، دولت‌ها، مجلس، شورای نگهبان و وزارت بهداشت را در وضعیت فعلی سازمان تامین اجتماعی «مقصر» دانسته و گفته که «روزی که سازمان نتواند مستمری‌ها را پرداخت کند بحران دامن همه را می‌گیرد و خشک و تر را می‌سوزاند. از این رو کاملاً در بیان ابعاد بحران جدی هستیم.»

منابع: ایسنا، ایرنا و رادیو فردا؛ ب.ب / پ.پ

ایلنا: صبح امروز جمعی از بازنشستگان کشوری مقابل سازمان برنامه و بودجه تجمع کردند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، امروز از ساعت ده صبح، جمعی از بازنشستگان کشوری، مقابل سازمان برنامه و بودجه تجمع کردند.

حاضران در تجمع که بازنشستگان ارگان‌های مختلف دولتی هستند؛ اعتراض اصلی‌شان به پایین بودن مستمری‌ها نسبت به خط فقر است.

آنها با در دست داشتن پلاکاردهایی، تلاش دارند خواسته‌های خود را به گوش مسئولان برسانند.

این بازنشستگان خواسته‌های دیگری نیز دارند: اجرای همسان سازی، اجرای دقیق قانون مدیریت خدمات کشوری و برخورداری از بیمه تکمیلیِ با کیفیت، از دیگر مطالبات بازنشستگان کشوری‌ست.

تعداد زیادی از  حاضران در تجمع را معلمان بازنشسته تشکیل می‌دهند؛ آنها معتقدند مستمری دریافتی‌شان، هم به نسبت معلمان شاغل و هم به نسبت بازنشستگان دیگر ارگان‌های دولتی، بسیار پایین‌تر است.

یکی از معلمان حاضر در تجمع امروز می‌گوید: از فقر و بی‌پولی به ستوه آمده‌ایم؛ دستمزدی که به عنوان مستمری بعد سی سال تدریس و جهاد در راه تعلیم و تربیت دریافت می‌کنیم، ده روز از ماه را هم کفاف نمی‌دهد؛ بقیه ماه را چطور باید سر کنیم؟

همزمان با بازنشستگان تهرانی، در برخی استان‌های دیگر از جمله اصفهان نیز بازنشستگان کشوری و معلمان بازنشسته تجمع اعتراضی برگزار کرده‌اند.

بازنشستگان کشوری و معلمان بازنشسته پیش از این نیز بارها مقابل نهادهای مسئول از جمله سازمان برنامه و بودجه و مجلس شورای اسلامی تجمع اعتراضی ترتیب داده‌اند و خواستار برآورده شدن مطالبات خود شده‌اند.

دویچه‌وله: در حالی که بازنشستگان تامین اجتماعی از ناهماهنگی درافزایش حقوق‌هایشان شکایت دارند، دبیر کانون عالی بازنشستگان از توزیع وام‌های دو میلیون تومانی و “کارت منزلت” برای استفاده از امکانات رفاهی و فرهنگی خبر داده است.

در حالی که خط فقر در ایران در سال گذشته برای هر نفر ۸۵۰ هزار تومان تعیین شد، اما حقوق برخی بازنشستگان تامین اجتماعی ۷۰۰ هزار تومان است. روزنامه ایران در گزارش مفصلی به مشکلات بازنشستگان تامین اجتماعی اشاره کرده و با کسانی گفت وگو کرده که در سن بازنشستگی مجبور به کار کردن برای تامین هزینه‌های زندگی‌شان هستند.

بر اساس این گزارش، در حال حاضر بیش از دو میلیون و ۲۰۰ هزار بازنشسته، مستمری‌بگیر و بازمانده تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی در ایران وجود دارند.

سازمان تأمین اجتماعی از ابتدای سال جاری ۲۵ درصد افزایش حقوق برای بازنشستگان را تصویب کرد اما به دلیل اشکالات محاسباتی، در عمل گروهی تنها ۲۰ درصد افزایش حقوق شاملشان شد . این امر نارضایتی را در میان بازنشستگان بالا برد و در نهایت این سازمان قول داد که این اختلاف پنج درصدی را رفع کند.

محمد اسدی دبیر کانون عالی بازنشستگان و مستمری‌بگیران کارگری در این زمینه به روزنامه ایران گفته است: «اعتبار لازم برای افزایش ۵ درصد باقی‌مانده، پیش‌بینی شده و به نظر می‌رسد این موضوع ظرف هفته‌های آینده حل شود. بنابراین بازنشستگانی که مشمول افزایش مابه‌التفاوت ۵ درصدی هستند، باید صبوری و شکیبایی کنند تا مراحل اداری و حقوقی آنان طی شود».

توزیع وام دو میلیون تومانی بین بازنشستگان

اعتراضات بازنشستگان به پایین بودن حقوق‌ها و ناهماهنگی در افزاش حقوق، با وعده‌هایی از سوی کانون بازنشستگان و مستمری بگیران پاسخ داده شده است. محمد اسدی دبیر کانون عالی بازنشستگان و مستمری‌بگیران کارگری از پرداخت ۵۰ هزار وام بانکی بدون بهره به مبلغ دو میلیون تومان به واجدین شرایط خبر داده است.

اسدی بیمه تکمیلی درمان بازنشستگان را بخش دیگری از اقدام‌های سازمان تأمین اجتماعی در سال جاری دانسته و گفته است: «با اختصاص ۱۰۰ میلیارد تومان که از محل منابع سازمان تأمین اجتماعی برای بیمه تکمیلی بیش از دو میلیون بازنشسته و مستمری‌بگیر اختصاص یافته، اکثر بازنشستگان و افراد تحت تکفل آنان توانستند خدمات درمانی مطلوبی از مراکز پزشکی، درمانگاه‌ها و بیمارستان‌ها دریافت کنند و حتی این خدمت باعث شد تا سهم پرداختی آنان در حوزه سلامت کاهش چشمگیری پیدا کند».

وی همچنین گفته “کارت‌های منزلت” برای استفاده از امکانات فرهنگی، هنری و رفاهی بین بازنشستگان توزیع خواهد شد. در زمینه سفرهای زیارتی و سیاحتی نیز به گفته این مقام مسئول، تسهیلاتی برای بازنشستگان در نظر گرفته شده است.

استفاده از سود «شستا» برای بازنشستگان

به عقیده برخی کارشناسان، شرکت‌های اقتصادی شستا (شرکت سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی) که به سازمان تامین اجتماعی وابسته هستند می‌توانند به عنوان منبعی برای تامین خدمات رفاهی به بازنشستگان مورد استفاده قرار بگیرند.

معاون فنی و درآمد تأمین اجتماعی اظهار کرده که برای اجرای طرح همسان‌سازی حقوق بازنشستگان، بیش از ۷ هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز است. به گفته کارشناسان اقتصادی بخشی از این هزینه می‌تواند از سود شرکت‌های شستا تامین شود.

معاون سازمان تامین اجتماعی یکی دیگر از اقدامات حمایتی برای بازنشستگان را پرداخت یارانه حمایتی از سوی دولت برای بازنشستگان تامین اجتماعی عنوان کرد. میزان این یارانه ماهیانه بین ۱۴ تا ۸۴ هزار تومان است.