اخبار

رادیوفردا: مجتبی صدیقی، معاون وزیر علوم دولت حسن روحانی، گفته است طی دوره ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد، سه هزار دانشجوی دکترا بدون آزمون در دانشگاه‌ها پذیرفته شده‌اند.

خبرگزاری ایسنا از قول آقای صدیقی، که رئیس سازمان امور دانشجویان نیز هست، نوشته که در حال حاضر داوطلبان دریافت بورس داخل و خارج از کشور باید از طریق رقابت در آزمون وارد این دوره‌ها شوند.

این مقام وزارت علوم ۱۹ دی‌ماه در نخستین نشست استانی وزیر علوم و معاونانش، گفت «سياست كلی سازمان امور دانشجويان در اين دوره، افزايش كميت، شفافيت بيشتر در كارها، عدالت در توسعه و توزيع امكانات، قانون‌گرايی و دفاع از حيثيت آموزش عالی به طور خاص است.»

موضوع پذیرش دانشجوی دکترا بدون آزمون در رسانه‌ها و روزنامه‌های داخلی ایران نیز بازتاب یافته است. هر چند پیشتر و زمانی که هنوز دولت دهم بر سر کار بود گزارش‌هایی در این مورد منتشر شده بودند.

از جمله وب‌سایت خبری تابناک در مهر ماه سال ۱۳۹۱ در گزارشی گفته بود این موضوع به دلیل مسئله بورسیه به وجود آمده است.

در آن زمان گفته شده بود که دولت با اعطای گسترده بورس دانشگاه‌های خارجی، با در نظر گرفتن شرایطی مانند «ایمان، تقوا، اعتقاد به اسلام و …» و «گزینش» گروهی را وارد دوره‌های دکترا کرده است. این افراد سپس بورس خارجی خود را به بورس داخلی تبدیل کرده و به دانشگاه‌های برتر ایران راه پیدا کرده‌اند.

یک روز پس از تازه‌ترین سخنان معاون وزیر علوم، کمالدین پیرموذن، نماینده مجلس ایران به خبرگزاری ایلنا گفت «غالب نمایندگان، خود، آشنایان یا خویشاوندانشان از عنایت وزرای علوم و تحقیقات در دولت قبلی ‌‌نهایت بهره را برده‌اند».

آقای پیرموذن افزوده است «ریشه مخالفت برخی نمایندگان با فرجی دانا و وزرای پیشنهادی دراین منصب بیشتر به منافع گروهی و شخصی بر می‌گردد.»

به گفته این نماینده مجلس برخی نمایندگان ایران بدون داشتن شرایط لازم در دانشگاه علامه طباطبایی مربی و دانشیار شده‌اند.

گزارش‌های سال گذشته نیز از دانشگاه علامه طباطبایی به‌عنوان یکی از جاهایی که بدون آزمون دکترا دانشجو پذیرفته بود، نام می‌برد.

این موضوع در سال گذشته با اعتراض گروهی از متقاضیان به دوره دکترا نیز روبه‌رو شده بود.

خودنویس: به دنبال انتشار مستنداتی از نخستین ادعاهای «دکترا» داشتن حسن روحانی در سال ۱۳۵۸، این مدارک سر از ویکی‌پیدیا در آورد، اما گروهی سریعا این مدارک را حذف کرد. مقاومت افشاگران اما، بیشتر از سانسور‌چیان بود.

روزنامه جمهوری اسلامی در اسفند ماه سال ۱۳۵۸، به مدیر مسوولی سید علی خامنه‌ای، در مدتی کوتاه، حسن فریدون را به دکتر حسن روحانی تبدیل [2] کرد.

حسن فریدون روحانی، شاگرد پیشین آیت الله بهشتی دبیرکل حزب جمهوری اسلامی [3] بود، و آیت‌الله بهشتی نیز مافوق سید علی خامنه‌ای به حساب می‌آمد.

آیت‌الله بهشتی از مشوقان حسن فریدون برای ادامه تحصیل در خارج از کشور بوده و می‌دانسته که پس از بازگشت روحانی در زمستان ۱۳۵۷، تحصیلات کارشناسی ارشد او رها شده است.

حسن روحانی در صفحه ۵۴۳ کتاب خود در باره مکالمه‌اش با آیت‌الله بهشتی در باره تحصیلات تکمیلی‌اش می‌نویسد: «…بعد از بحث پیرامون مسائل مختلف انقلاب از من سوال کرد که قصد دارم برای ادامه تحصیل برگردم و یا در اینجا بمانم؟ خدمت ایشان گفتم که اوضاع کشور به‌گونه‌ای نیست که بتوانم به دنبال ادامه تحصیل باشم. گفتم: تصمیم من این است که پس از عادی شدن اوضاع کشور برای ادامه تحصیل برگردم. خود دکتر بهشتی هم گفت: حالا که برگشته‌ای، بهتر این است که بمانی، چون اینجا کارهای زیادی داریم. ایشان اظهار تمایل کرد که من در حزب جمهوری اسلامی فعالیت کنم…».

با این حال، معلوم نیست دگرگونی درجه علمی حسن فریدون از سوی آیت الله بهشتی به علی خامنه‌ای یا سردبیران روزنامه تحمیل شده، یا اینکه افزودن عنوان جعلی دکترا، کار خود حسن فریدون بوده است؟

اما کسانی که تاریخ را در سایت مرجع ویکی‌پیدیا جستجو می‌کنند، ممکن است به بسیاری از این نکات در این سایت دست نیابند. به نظر می‌رسد کسانی که اطلاعات ویژه‌ای را به نفع رئیس جمهوری منتخب ندانند، نقش رسانه‌های جمهوری اسلامی و یا برخی سایت‌های خبری خارج از کشور که پنهان کننده سوابق حسن روحانی هستند را بازی کنند.

به عنوان مثال، چندی پیش پس از انتشار گزارشی در باره استفاده از عنوان دکترا توسط ایشان و روزنامه جمهوری اسلامی در سال ۱۳۵۸، این مساله به ویکی‌پیدیا راه یافت:

اما این بخش خیلی زود حذف شد:

اضافه و حذف برخی نکات به اسم نبود منبع لازم، کار را به آنجا کشاند که نهایتا «سند شماره ۶۵» کتاب خاطرات آقای روحانی جایی در ویکی‌پیدیا پیدا کند: «سند شماره ۶۵: دکترای جامعه شناسی حقوقی حسن روحانی در سال ۱۳۵۸ حاوی اسکن اسناد». خودنویس. بازبینی شده در ۷ مرداد ۱۳۹۲.»

قفل شدن این بخش از ماخذ مربوط به حسن روحانی احتمالا به خاطر تلاش زیاد طرفداران روحانی برای حذف سند شماره ۶۵ بوده است.

به نظر می‌رسد با توجه به افزایش اطلاعات در مورد حسن روحانی، و با توجه به تلاش‌ بسیار زیاد گروهی از طرفداران که دائما در ویکی‌پیدیا مراقب افزایش اطلاعات مستند اما ناخوشایند در باره رئیس جمهوری منتخب بوده‌اند، میزان قفل‌های بخش ماخذ تدریجا افزایش یابد تا مانعی بر سر عملکرد سانسورگران «بنفش» باشد.

خودنویس در ادامه تحقیقات خود در باره جعل عنوان، به زودی به بررسی جعل عنوان «مرجعیت» سید علی خامنه‌ای خواهد پرداخت.

افزوده شدن «سند شماره ۶۵» به بیوگرافی حسن روحانی در ویکی‌پیدیا

خودنویس: و چگونه یاد گرفتم مدرک دکترایم را دوست داشته باشم، و بی‌خیال زحمت نوشتن رساله بشوم

جانم برای‌تان بگوید…داستان من طولانی است…بیست سال پیش، نقطه‌ای در شمال لندن…من علاقه زیادی به کسب علم و مدرک رسمی دارم… به عنوان دانشجوی سابق کارشناسی که از ۲۰ سال پیش لای کتاب را باز نکرده، می‌گویند نمی‌توانم کتره‌ای سر کلاس بنشینم…احتمالا چون در دانشگاه تهران درس خوانده‌ام، استادان باید مطمئن باشند که «زبان انگلیسی» را در حد دانشجویان هم‌رده درک می‌کنم. چون نظام درسی ما متفاوت است، برخی از دروس و مفاهیم را احتمالا باید از نو بگذرانم…

متاسفانه رشته درسی من یک چیز بوده اما رشته کاری‌ام چیز دیگری…همه چیز هم یادم رفته! حالا البته حاج آقا گفته به فکر این برنامه هسته‌ای هم باید باشیم…چند روز بعد از بیست سال پیش، در دانشگاه آزاد شعبه گلاسکومسوولان که دوستان و یاران یک استاد ویژه هستند که مرا به دانشگاه جدید کشانده، به خاطر نبوغ ویژه من امتیازهایی می‌دهند که به عنوان «محقق» کارم را دنبال کنم…لابد اینقدر مقاله تخصصی چاپ شده دارم که لایق چنین امتیازی هستم. ۱۷ سال پیش، خیابان پاستورچون حیف است وقتم را در دانشگاه تلف کنم، نیازی به حضورم نیست و هر وقت رساله‌ام آماده شد، خب، می‌آیم و از رویش می‌خوانم و از آن دفاع می‌کنم، و البته چون محتوای تحقیقم ربطی به «فقه» دارد و ملت هم نمی‌فهمند و استاد راهنما کارش در حوزه‌های حقوقی نفت است (یادم باشد به حاج آقا معرفی‌اش کنم) و در دفتر کارم چند نفر کارشناس استخدام کرده‌ام که خوب بلدند بنویسند (البته فکر بد نکنیدها، من از آنها نمی‌خواهم از روی دست کسی کپی کنند!) رساله مورد نظر سر موقع حاضر می‌شود و اینقدر عالی است که آقای محققی که داماد لاریجانی‌هاست، می‌گوید «به به»!۱۵ سال پیش، ژنو دست بر قضا، آقای محقق داماد لاریجانی‌ها، کتاب یک نفری که در مالزی است را می‌دهد به عزیزانی که کلید گاو صندوق رساله‌ام دست‌سان است و کتاب می‌شود منبع کار من… اینقدر کتاب طرف را دوست دارم که نخوانده، نزدیک به یک پاراگراف «ابسترکت» تز من که باید کاملا نتیجه تحقیق خودم باشد، عینا از روی متن کتاب اوست…البته باور کنید دوستان آن زمان گوگل نداشتند و کل این قسمت را تایپ کردند.۱۴ سال پیش، وینمن ۶ سال آزگار دو شغل سنگین داشته‌ام و دائم پای تلفن در باره «میکونوس» و «آمیا» و «اسلام‌شهر» و «شیراز» و فلان و بهمان و بهمدان و این آخری‌ها در باره کوی دانشگاه زحمت کشیده‌ام، اما دارم تمام ساعت‌های مقرر مورد نظر دانشگاه برای تکمیل رساله دکترایم را سپری می‌کنند! (نه سپری می‌کنم). من هر روز از قبل از خروس‌خوان باید بولتن‌های وزارت‌خانه‌های مختلف را بخوانم، گزارش بنویسم، گزارش بدهم، در مجلس حاضر باشم، منشی‌ام را ببینم، به برادرم در مالزی تلفن بزنم و بگویم چیزهایی شنیده‌ام و باید بیشتر مراقب باشد…اما چون روزهای من ۳۴ ساعت دارد، کار تحقیق رساله دکترا را هم به خوبی انجام داده‌ام…هم مترجم و هم حروفچین رساله حاضرند تایید کنند! یادم باشد که فقط از کارمندانی که منابع و ماخذها را کامل کردند یک قدردانی ویژه بکنم…۱۴ سال پیش، گلاسکوحالا آمده‌ام در دانشگاه و البته در مراسمی «فارغ» می‌شوم و مدرک رسمی می‌گیرم…سفارش کرده‌ام فیلم فقط از خودم باشد و از بقیه نباشد و احیانا حضور خانم‌های بدحجاب باعث نشود که بینندگان فیلم وضوی‌شان باطل شود…یک مسوول دانشگاه خیالم را راحت می‌کند که تمامی مدارک و مستندات عدم حضورم در دانشگاه به سرنوشت کسانی دچار می‌شود که نمی‌خواهند توی قبر بروند و خاکستر می‌شوند…قرار است خاکستر برگه‌هایی که وجود ندارد به دریایی در شما اسکاتلند ریخته شود…آخر نمی‌فهمم، برگه‌ای نیست که بسوزانند!من عاشق مدرکم هستم! مال من از مال حسین موسویان بهتره!۱۴ سال پیش، تهراناین هیات نمایندگی انگلیس می‌آید و یک آقایی که لرد هم هست، فارسی حرفی می‌زند چون اسم زنش هم ایرانی است…به به…من برایش ادای مستر بین را در می‌آورم، می‌گوید انگلیسی‌ام «پرفکت» است! نمی‌داند توی پروازها همه‌اش مستر بین تماشا کرده‌ام و مستر بین حرف نمی‌زند!۱۰ سال پیش تهران

این جل استرا خیلی انسان خوبی است. دین‌دار است، ختنه کرده…فکر بد نکنیدها! مذاکرات و بعد از مذاکرات خیلی خوب بود…اینقده خندیدیم…فارسی‌اش خوب است. این دالتون چند وقتی فارسی بهش یاد داده تا مرا ضایع نکند. من البته انگلیسی‌ام خوب است‌ها…«وات ایز دیس، سرش پهنه نوکش تیز»…«ایت از گود، اوت اوز بد»…«گاد سیو د کویین انشالله»…یادم باشد جمکران ببرمش…البته نه، فکر می‌کند چاه‌ها، سیلوی موشک هستند!سال‌ها بعد، بعد از انتخابات ۹۲

خب سال ۱۳۵۸ روزنامه اشتباهی نوشته من دکترا دارم از دانشگاه لندن…چرا کش می‌دهید؟ الکی نوشتند و من دیدم روزنامه و حزب جمهوری اسلامی ضایع می‌شود اگر تکذیب کنم…آقای جنتی که استاد سابقم بود نیز به همراه مرحوم بهشتی به نبوغ من «آورین» گفتند و همه جا دیگر مرا دکتر می‌خواندند…خب نباید دل عزیزان را می‌شکستم، که بزرگان گفته‌اند: «دروغ مصلحت نظام، به از راست فتنه انگیز!». بعدتر!

من نمی‌فهمم چرا یاران ما جواب این فضول‌های وابسته به استکبار که حتما جنگ‌طلب هستند و از نئوکان‌های اسرائیلی خط می‌گیرند و عزیزان دل ما، جناب گری سیک و حمید دباشی آن کلیددار اعظم، گنجی عزیز و غیره را هم ناراحت می‌کنند را نمی‌دهند! پس Track II Diplomacyبه چه دردی می‌خورد؟ یادم باشد سفارش کنم خبرنگارانی که در نیویورک می‌آیند برای گفتگو، سوال‌‌هایشان را از قبل با داش حسین ما چک کنند که بتوانم با زبان انگلیسی به آنها جواب قاطع بدهم، اما اگر از خبرنگارهایی که بخواهد سوال‌های سخت بپرسد آمدند جلو و خواست مترجم از اتاق بیرون برود، بگویید ممکن است خدایی ناکرده خیر نبیند و آینده خوشی در انتظارش نباشد و از این حرف‌ها…—–

در شماره بعدی می‌خوانید: چگونه دکتر استرنج‌لاو سر اروپا و آمریکا را شیره مالید و برنامه‌های هسته‌ای را ادامه داد

ناگفته های ایران:

حسن روحانی، ۲۰ سال قبل از دریافت مدرک بحث
برانگیز دکترا از دانشگاه کالدونین گلاسکو، مدعی داشتن مدرک دکترا بوده است؛ از
دانشگاه لندن

چهارشنبه، ۲۹ خرداد ۱۳۹۲ در حال جستجوی آرشیو روزنامه جمهوری اسلامی برای یافتن یکی از
سخنرانی‌های مرداد ۱۳۵۹ آیت‌الله خمینی بودم که به گفتگوی حسن روحانی(نماینده مجلس اول از
شهر سمنان) در صفحه ۱۱ شماره پانزدهم مرداد ۱۳۵۹ برخوردم

با کمال تعجب دیدم که با وجود بحث‌های زیادی که بر سر نحوه گرفتن مدرک دکترای ایشان در سال ۱۹۹۹ از دانشگاه تازه تاسیس کالدونین گلاسکو وجود دارد، در این گفتگو، که ۱۹ سال پیش از اخذ مدرک از اسکاتلند انجام شده، «دکتر روحانی» معرفی شده‌اند.
بر آن شدم که به بررسی دقیق شماره های اسفند 1358 (مقطعی که انتخابات نخستین مجلس برگزار شد) روزنامه جمهوری اسلامی بپردازم، بلکه بتوانم درباره تحصیلات دکترای ایشان اطلاعاتی کسب کنم. بررسی های دقیق نشان داد که ایشان در لیست اسامی نامزدهای حزب جمهوری اسلامی بوده اند و در شماره های یکم، دوم، هشتم، یازدهم، دوازدهم، شانزدهم، هجدهم اسفند 58 با عنوان «حسن فریدون(روحانی)» معرفی شده اند:














ولی به ناگاه در لیست نوزدهم اسفند حزب جمهوری، مندرج در روزنامه «جمهوری اسلامی» عنوان «دکتر» به حسن فریدون(روحانی) اضافه شده است. همچنین در گفتگویی که در همین شماره روزنامه برای معرفی نامزد حزب جمهوری اسلامی از شهر سمنان انجام گرفته، او را در مقدمه مصاحبه چنین معرفی کرده‌اند:

«حسن فریدون روحانی معروف به دکتر روحانی در سال 1327 در بخش سرخه سمنان به دنیا آمد و در سال 1339 به تحصیل علوم دینی پرداخت و تا سال 1348 در حوزه علمیه قم به تحصیل فقه و فلسفه و اصول و منطق مشغول بود. در سال 1348 وارد دانشگاه تهران شد و در رشته حقوق قضائی فارغ التحصیل گردید. در سال 58 از دانشگاه لندن در رشته جامعه شناسی حقوقی دکترا گرفت»



از این نقطه به بعد، در دو روز آخر تبلیغات یعنی ۲۱ و ۲۲ اسفند نیز در لیست نامزدهای حزب جمهوری اسلامی، با عنوان «دکتر حسن فریدون(روحانی)» معرفی شده‌اند:

بررسی بسیار دقیق آرشیو روزنامه جمهوری اسلامی از اسفند ۱۳۵۸ تا پایان تیرماه ۱۳۵۹ نشان می‌دهد که ادعای دکترای جامعه شناسی حقوقی از دانشگاه لندن نه تنها در آن مقطع تکذیب نشده، بلکه مجددا در صفحه ۷۹۱ جلد نخست خاطرات ایشان (گفتگوی ۱۹ اسفند ۱۳۵۸ با روزنامه جمهوری اسلامی)، تحت عنوان سند شماره ۶۵ به چاپ رسیده است:



عکس از روی نسخه موجود در کتابخانه کنگره آمریکا
قاعدتا مدارک مورد استفاده در کتاب خاطرات که از سوی مرکز اسناد انقلاب اسلامی در سال ۱۳۸۷ منتشر شده، مورد تایید آقای روحانی بوده است. در هیچ جا از جمله در شماره‌های بعد روزنامه جمهوری اسلامی، اثری از تکذیبیه دریافت دکترای «جامعه شناسی حقوقی» از دانشگاه لندن از سوی آقای حسن فریدون(روحانی) مشاهده نمی‌شود.

مراجعه به روزنامه جمهوری اسلامی، بعد از برگزاری انتخابات نشان می دهد که ایشان با 19107 رای از مجموع آرای 30629 نفر، تحت عنوان «دکتر حسن فریدون روحانی» بعنوان نماینده سمنان وارد مجلس شورای اسلامی شدند.



همچنین، بر اساس مدارک ثبت شده در معرفی نمایندگان مجلس اول که در سایت رسمی مجلس شورای اسلامی نیز وجود دارد، آقای روحانی دارای مدرک دکترای حقوق معرفی شده‌اند.

این مساله در مجالس دوم، چهارم و پنجم تکرار شده که بر اساس آنچه اعلام شده است، در تاریخ‌های مذکور فاقد مدرک دکترا بوده‌اند. در مجلس سوم نیز صاحب مدرک فوق لیسانس معرفی شده‌اند که دلیل این تغییر هم اعلام نشده است.
با این تفسیر، آقای حسن فریدون(روحانی) اگر در سال‌های پیش از ۱۳۷۸ (۱۹۹۹) با استفاده از عنوانی که فاقد آن بوده‌اند (خارج از مباحث موجود در باره نحوه گرفتن دکترا از دانشگاه کالدونین گلاسکو) آرای مردم را بر اساس اعتماد عمومی کسب کرده باشند، مرتکب جعل عنوان شده‌اند و اگر مدرکی به جز آنچه واقعا داشته‌اند را به مسوولان برگزاری انتخابات و مجلس و ارائه کرده باشند، مسوولیت قانونی دارند که بر اساس قانون مجازات اسلامی که در زمان حضور ایشان در هیات مدیره مجلس به تصویب رسیده، باید با ایشان برخورد شود.

خودنویس: به دنبال درخواست‌های طولانی خبرنگاران، ویدیوی لحظه دریافت مدرک دکترا توسط حسن روحانی در سال ۱۹۹۹، امروز منتشر شد. رساله حسن فریدون برای بررسی کارشناسان هنوز از سوی دانشگاه آزاد نشده است.

به دنبال ماه‌ها درخواست نمایش نماهایی از حضور حسن فریدون در دانشگاه کالدونین گلاسکو، امروز فیلم [2] لحظه دریافت مدرک دکترا در فضای آنلاین منتشر شد.

دانشگاه کالدونین گلاسکو البته به خودنویس گفته بود که این فیلم را در اختیار دارد و به زودی منتشر خواهد کرد. با این حال، دانشگاه مدعی شد فهرست زمان‌های حضور حسن فریدون در دانشگاه [سرکلاس درس و یا مقاطع تحصیل و گذراندن واحد و …] در اختیار ندارد.

به دنبال کشف «کپی» بودن بخش‌هایی از «ابسترکت» تز حسن فریدون روحانی از یک منبع منتشر شده، حساسیت در مورد بررسی رساله دانشگاهی او بالا گرفته است، چرا که با توجه به مسوولیت‌های او در قوه مقننه و نیز در شورای‌عالی امنیت ملی در مقطعی که دانشجوی دانشگاهی در اسکاتلند بوده، تنها شواهد موجود که نشان دهنده حضورش در دانشگاه بوده به فرم ثبت نام و این فیلم خلاصه شده است.

خودنویس کماکان در حال پیگیری مسائل مرتبط با دوره‌های مختلف زندگی حسن روحانی است.

خودنویس: دکتر محمد هاشم کمالی که بخش‌هایی از کتاب او از سوی «حسن فریدون» کپی شده بود، پس از دو روز معطل کردن خبرنگار خودنویس، از پاسخ‌گویی به سوال‌هایی در باره ارتباطش با تز دکتر روحانی طفره رفت.

از دو روز پیش و به دنبال انتشار خبر «کپی» شدن چند خط از کتاب دکتر محمد هاشم کمالی، مدیر «موسسه بین المللی مطالعات پیشرفته اسلامی مالزی»، خبرنگار خودنویس با دفتر این مرکز برای گفتگو با او در تماس بوده است.

در روز چهارشنبه، جلسه دکتر کمالی بنا به گفته منشی، بیش از حد به‌طول انجامید و در روز پنج‌شنبه نیز ایشان تصادفا نمی‌توانستند گفتگو کنند و قرار شد در روز جمعه به سوال‌های خودنویس پاسخ بدهند که امروز نیز منشی ایشان با آشنایی کامل با موضوع گفت که دکتر کمالی نمی‌تواند حرف بزند.

یک منبع آشنا با موسسه بین المللی مطالعات پیشرفته اسلامی مالزی گفت که این مرکز رابطه خوبی با سفارت جمهوری اسلامی ایران دارد.

روزنامه تلگراف انگلستان نیز این مساله را تایید کرده بود.

دو روز پیش، یک منبع آشنا با خانواده روحانی پیس‌بینین کرده بود که با توجه به رابطه قدیمی حسین فریدون سفیر سابق جمهوری اسلامی در مالزی با مراکز مختلف اسلامی و احتمال قول حمایت از موسسه تحت مدیرت دکتر محمد هاشم کمالی، نام‌برده از پاسخ مستقیم به رسانه‌ها تا مدتی خودداری خواهد کرد.

به گفته این منبع، ممکن است بخش‌های مختلف رساله حسن روحانی بر پایه این کتاب نوشته شده باشد و تنها بررسی نسخه اولیه و دست‌نخورده تز دکترای او است که امکان مقایسه تطبیقی را برای کارشناسان فراهم خوهد کرد.

تاخیر دانشگاه کالدونین در ارائه پایان‌نامه دکترای «حسن فریدون» باعث ایجاد شک و تردید فراوانی نزد روزنامه‌نگاران پیگیر شده است. مسوول خبری دانشگاه کالدونین دیروز به خودنویس گفت نسخه دیجیتال رساله دکترای رئیس جمهوری منتخب «به زودی» در دسترس خواهد بود. این در حالی است که از زمان بحث در باره وضعیت ای رساله، «تنها نسخه» موجود در اختیارخبرنگاران قرار نگرفته است.

سردبیرخودنویس نیز قول کشیدن کاریکاتور دکتر کمالی همراه با دکتر روحانی را داد که در اسرع وقت ارسال خواهد شد.

خودنویس: در حالی‌که مطابق قوانین دانشگاه کالدونین، دانشجویان پاره وقت باید ۱۲ ساعت در هفته درگیر کار تحقیقات دوره دکترا باشند، مسوولان اداره مطبوعات دانشگاه مدعی هستند که «حسن فریدون» مطابق قاعده عمل کرده است.

یک مسوول دفتر مطبوعاتی دانشگاه کالدونین گلاسکو امروز در پاسخ به سوال خبرنگار خودنویس تاکید کرد که مسوولان دانشگاه معتقدند که آقای روحانی مطابق قواعد دانشگاه تحقیقات خود را انجام داده و دفاع او از رساله دکترا در محل دانشگاه موید این مساله است.

این مقام دانشگاهی در باره استفاده کلمه به کلمه آقای روحانی در پاراگرافی از خلاصه رساله از کتاب فردی دیگر گفت، آقای روحانی در پایان کتاب از دکتر محمد هاشم کمالی به عنوان صاحب اثر نام برده است.

چارلز مک‌گی گفت که آقای روحانی بر اساس گفته اساتید خود، مطابق شرایط دانشگاه تحقیقات خود را انجام داده است.

بر اساس آن‌چه در سایت دانشگاه کالدونین گلاسکو [2] آمده، هر دانشجوی پاره‌وقت موظف است ۱۲ ساعت وقت صرف تحقیق در طول هفته کند.

دفتر دانشگاه کالدونین قرار است به این سوال‌های خودنویس پاسخ دهد:

۱- بر اساس زمان‌بندی شغلی آقای روحانی، آیا ایشان می‌توانسته‌اند هفته‌ای ۱۲ ساعت به کار تحقیق رساله بپردازند؟ آیا شاهدی برای حضور فیزیکی ایشان به عنوان دانشجو وجود دارد؟

۲- با توجه به مقام آقای روحانی، آیا رئیس دانشگاه و نیز اساتید و مسوولان این واحد علمی، از ایشان با توجه به موقعیت مهم امنیتی در شورای عالی امنیت ملی، در باره نقض منظم حقوق بشر در ایران سوال کرده‌اند؟ و با توجه به نوع تحقیقات آقای روحانی، از ایشان در باره ترور مخالفان نظام در همان دوره، در اروپا سوال شده است، همچنین حال و روز این افراد؟

۳- آقای روحانی در سال ۱۳۵۸ مدعی داشتن مدرک دکترا شده است. آیا چنین چیزی در مدارک آقای روحانی(در دانشگاه کالدونین) قید شده است؟

۴- نظر دانشگاه در مورد استفاده از کار یک کارشناس دیگر در خلاصه رساله آقای روحانی چیست؟ با توجه به این‌که خلاصه تز باید منعکس کننده تحقیقات و نظریات کاندیدای دکترا باشد نه اینکه بخشی از سه پاراگراف خلاصه، به شکل «کپی-پیست» محسوب شود؟

۵- عکس‌های آقای روحانی در دانشگاه چرا در اختیار عموم قرار نگرفته‌اند؟

۶- آقای روحانی در زندگی‌نامه نخستین خود در سایت مرکز تحقیقات استراتژیک، خود را فارغ‌التحصیل دانشگاه «هلاسکو» معرفی می کند نه «کالدونین گلاسکو» این مساله به آگاهی مقام‌های دانشگاه رسیده است؟

۷-بر اساس شواهد، و همچنین شهادت‌نامه یک استاد بازنشسته دانشگاه آکسفورد، پروپوزال برخی از مقام‌های سابق ایران از جمله مهدی هاشمی رفسنجنای توسط دیگران نوشته شده است. همینطور رساله‌های برخی مقام‌ها (بر اساس گفته یک منبع نزدیک به دولت آمریکا). آیا مقام‌های دانشگاه کالدونین از این مساله آگاه هستند؟

۸- چرا آقای روحانی از «برنامه ویژه‌»ای برای درس خواندن بهره‌مند بوده است؟

۹- آیا دانشگاه اطمینان دارد که آقای روحانی رساله دانشگاهی‌اش را خودش نوشته؟

۱۰- اساتید راهنما ومشاور چه کسانی بوده‌اند؟

به گفته چارلز مک‌گی، دانشگاه کالدونین قرار است امروز بیانیه‌ای دیگر در ارتباط با حسن روحانی منتشر کند.

—–

خودنویس از ارسال سوال‌های خوانندگان و اعضا به دانشگاه کالدونین گلاسکو استقبال می‌کند.

تابناک: بنا بر گزارش‌ها، یک پاراگراف از چکیده رساله دکترای رئیس جمهور منتخب ایران در دانشگاه اسکاتلندی کلدونیان در دهه 1990 تا حد زیادی از یک کتاب نوشته شده توسط یک متفکر برجسته مسلمان برداشته شده؛ این ادعایی است که وب‌سایت مجله معتبر فارین پالیسی به بررسی آن پرداخته است.

دانشگاه کلدونیان اتهام سرقت ادبی رئیس‌جمهور ایران را تکذیب کرد

بنا بر گزارش‌ها، یک پاراگراف از چکیده رساله دکترای رئیس جمهور منتخب ایران در دانشگاه اسکاتلندی کلدونیان در دهه 1990 تا حد زیادی از یک کتاب نوشته شده توسط یک متفکر برجسته مسلمان برداشته شده؛ این ادعایی است که وب‌سایت مجله معتبر فارین پالیسی به بررسی آن پرداخته است.
به گزارش «تابناک»، در روزهای اخیر، دانشگاه کلدونیان گلاسکو اسکاتلند، چکیده پایان نامه رئیس جمهور ایران در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا را منتشر کرده ‌که به قابلیت کاربرد حقوق اسلامی در سیاست مدرن در چهارچوب تفاسیر نسبتا منعطف از شریعت اختصاص دارد. روحانی که مذاکره کننده ارشد هسته‌ای ایران بوده، این روزها به علت سابقه تحصیل در غرب و تفاوت‌هایش با محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور کنونی ایران مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته است.

اما ماجرا از آنجا آغاز شد که یک وب‌سایت فارسی خارج از ایران مدعی شد که به نظر می‌رسد ‌یک پاراگراف از رساله دکترای رئیس جمهور جدید ایران، از یک کتاب نوشته شده توسط محمد هاشم کمالی، حقوقدان برجسته افغانی برداشته شده که اکنون مدیر و بنیانگذار مؤسسه بین‌المللی مطالعات پیشرفته اسلامی در مالزی است.

در پاراگرافی از نسخه پی‌دی‌اف کتاب آقای کمالی که در سال 1991 منتشر شده ‌و اکنون به چاپ سوم رسیده، آمده است:

“This style of Qur’anic legislation, and the fact that it leaves room for flexibility in the evaluation of its injunctions, is once again in harmony with the timeless validity of its laws.The Qur’an is not specific on the precise value of its injunctions, and it leaves open the possibility that a command in the Qur’anmay sometimes imply an obligation, a recommendation or a mere permissibility.”

در یک صفحه پیش از این هم آمده است:

As a characteristic feature of Qur’anic legislation, it may be stated here that commands and prohibitions in the Qur’an are expressed in a variety of forms which are often open to interpretation and ijtihad.

همچنین در پاراگراف مربوطه در رساله دکترای آقای روحانی که در جولای 1998 و با نام «انعطاف‌پذیری شریعت با توجه به تجربه ایران» نوشته شده، آمده است:

“The primary source of the Islamic law (the Quran) is, in itself, flexible on the basis of the analysis that the Quranic legislation leaves room for flexibility in the evaluation of its injunctions. The Quranis not specific on the precise value of its injunctions, and it leaves open the possibility that a command in the Quranmay sometimes imply an obligation, a recommendation or a mere permissibility. Commands and prohibitions in the Quran are expressed in a variety of forms which are often open to interpretation.

یک سخنگوی دانشگاه اسکاتلندی در ابتدا به فارین پالیسی گفته ‌که دانشگاه فعلا نمی‌تواند درباره این رساله پانصد صفحه‌ای اظهار‌نظر کند، چرا که هنوز نسخه الکترونیکی آن منتشر نشده است. ساعاتی بعد، چارلز مک‌گیهی، مدیر ارتباطات دانشگاه کلدونیان اسکاتلند اعلام کرد که در متن و ‌نیز کتابنامه رساله آقای روحانی، به استفاده از کتاب آقای کمالی با نام « Principles of Islamic Jurisprudence» اشاره شده است.

وی افزوده است، دانشگاه از آقای روحانی خواسته ‌تا اجازه دهد، رساله وی را به صورت دیجیتال درآورده و تحویل کتابخانه بریتانیا (British Library) دهد تا برای شمار بیشتری در دسترس باشد.

گفتنی است، از زمان انتخاب ریاست جمهوری، سوابق تحصیلات روحانی ‌موشکافی جدی شده، به گونه‌‌ای که روزنامه دیلی تلگراف به این مسأله پرداخته‌ که از آغاز انقلاب، آقای روحانی دکتر خطاب می‌شده است.

برخی دیگر از کارشناسان به این مسأله توجه کرده‌اند که نوشتن رساله دکترای آقای روحانی در دهه 1990 میلادی یا 1370 هجری در شرایطی انجام شده‌ که آقای روحانی کار پرمشغله‌ای چون دبیری شورای عالی امنیت ملی ایران را ‌داشته است.

خودنویس: بخش عمده‌ای از مخاطبان رسانه‌ها، برداشتی جز این ندارند که روزنامه یا سایت یا شبکه مورد علاقه‌شان، باید حرف‌هایی بزند که آنها دوست دارند و به خاطر این علاقه به سراغ‌شان رفته‌اند. در آمریکا، مخاطبان شبکه‌های «Fox News» و «MSNBC» از این نعمت برخوردارند! اما بسیاری از رسانه‌ها، برای‌شان چیزی مهم‌تر از واقعیت نیست. وقتی خبرنگار روزنامه‌ای سر از شنود غیرقانونی در می‌آورد، به دنبال این است که برای حفاظت از منافع مردم، واقعیت را منتشر کند، حتی اگر خبرنگاری دیگر این سوال را طرح کند که چرا با او برخوردی نشده است. تحقیق در باره سابقه سیاسیون، یکی از مهم‌ترین کارهای روزنامه‌نگاران است. اگر معلوم شود یک فرد سیاسی در باره مساله‌ای دروغ گفته باشد، باید ضمن دادن فضای لازم به او برای تصحیح خطایش، نقدش کرد و حتی از او خواست که معلوم کند بر اساس چه منافعی دروغ گفته و آیا این اولین و آخرینش بوده یا نه؟ اینک نوبت سوال از حسن روحانی فرا رسیده است.

حسن فریدون در سال ۱۳۵۸، مدعی داشتن مدرک دکترا بوده است. بر همان اساس، کاندیدای حزب جمهوری اسلامی از شهر سمنان، عنوان «دکتر روحانی» را نیز یدک می‌کشیده و ممکن است عده‌ای با توجه به شان دانشگاهی این معمم، به او رای داده باشند.

حسن روحانی بعدها در دوره‌های مختلف مجلس، مدعی داشتن مدرکی است که قاعدتا و بر اساس ادعای دانشگاه کالدونین گلاسکو تا سال ۱۹۹۹ فاقدش بوده.

وقتی ماه‌ها پیش، بحث نامزدی روحانی در انتخابات ریاست جمهوری مطرح شد، گروهی به بررسی ادعاهای او پرداختند. روحانی اما مدعی گرفتن مدرک دکترا از دانشگاه «گلاسکو» شده بود. بررسی تزها و مدارک نشان داد که او به دانشگاه معتبر گلاسکو نرفته است.

بعدا اعلام شد که روحانی با نام «حسن فریدون» فارغ‌التحصیل دانشگاه «کالدونین گلاسکو» است. عجیب آنکه خود روحانی در صفحه اینترنتی‌اش در مرکز تحقیقات استراتژیک، خود را داری مدرک دکترا از دانشگاه گلاسکو معرفی کرده بود، اما ناگهان بعد از پیگیری‌های زیاد، شناسه او نیز تغییر کرد.

تغییرات چند صدباره بیوگرافی او در ویکی‌پدیا نیز باعث تعجب کارشناسان و محققین شد.

دانشگاه کالدونین که از عرضه رساله دانشگاهی موجود «حسن فریدون» خودداری کرده بود، اینک بعد از فشار زیادی که به مسوولانش آمده، حاضر شده خلاصه رساله «حسن فریدون» را منتشر کند.

وجود المان‌های دزدی ادبی یا علمی در متنی کوتاه، ممکن است برای هواداران یک رهبر سیاسی بی‌اهمیت باشد، چه، بسیاری از علمای شیعه هم عملا رساله‌های‌شان مصداق بارز «کپی-پیست» است و طبیعتا مقلدان نیز مشکلی با این مساله نخواهند داشت!

اما اینجا بحث دیگری در میان است. حسن روحانی کی و کجا سر درس دانشگاه حاضر بوده است؟ کی وقت لازم را برای تحقیق داشته که رساله‌ای بنویسد؟ آیا آن‌را خودش نگاشته؟ توضیحش در باره شباهت وحشتناک متن خلاصه‌اش با کتابی از یک محقق دیگر چیست؟

باز هم ممکن است دوستان بگویند که مدرک دزدی و دروغین اهمیتی ندارد، اما مگر شما به کسی که بابت هر مساله‌ای دروغ می‌گوید و گیسوان می‌بافد و می‌خواهد فریب‌تان بدهد اعتماد می‌کنید؟

آیا کلید در خانه‌تان را به کسی می‌دهید که سابقه دزدی دارد؟

شاید دوستان تحت ستم و فشار ساکن ایران فکر کنند که این بحث، تخریبی است و نباید به منتخب مردم پیش از آغاز مسوولیت رسمی‌اش معترض بود.

اتفاقا بحث ما این است که وظیفه رسانه، مسوولیت خواستن بابت همه ادعاها و کارهای انجام شده از مدیران و سیاسیون است تا حواس‌شان جمع‌تر باشد.حواس‌شان باشد که تحقیق در باره آنها اولا از واجبات است و ثانیا، نباید از کارهای قدیم که پاسخ‌گوی‌شان نبوده‌اند به راحتی گذشت.

ممکن است برای دلالان سیاسی و کسانی منفعت‌شان در به قدرت رسیدن روحانی و یا حفظ نظام است، دروغ و جعل مدرک و سو استفاده از عدم امکان تحقیق در گذشته، بلاموضوع باشد، اما برای ما، جا انداختن فرهنگ تحقیق، و مسوولیت‌خواهی از واجبات است.

اگر امکان ادامه روش روحانی بدون آنکه زیر ذره‌بین باشد، داده شود، خواهیم دید که این مدیر امیتی، فرق چندانی با «پوتین» نخواهد داشت.

اولا اگر به مدیر امنیتی اطمینا می‌کنید، از او ضمانت بخواهید، ثانیا اگر مدیر امیتی سابقه جعل و دروغ داشته باشد، هم باید متنبه شود و هم پاسخ‌گو بابت دروغ‌ها و جرائم قدیمی‌اش.

حسن روحانی مطابق قانون مجازات اسلامی، با در نظر گرفتن اینکه به رای دهندگان مجالس اول تا پنجم دروغ گفته، به خوانندگان روزنامه‌ها دروغ گفته، و هنوز معلوم نکرده که چگونه از دانشگاه کالدونین مدرک گرفته، مسوولیتی دارد که خودش به عنوان حقوق‌دان می‌داند چیست.

اگر بی‌گناه باشد، باعث خوشحالی است و اگر جواب دقیقی ندهد، می‌توان دانست که باید تحقیق و بررسی را ادامه داد.

فراموش نکنید که جعل مدرک و چسبیدن به دروغی اینچنین در دنیای امروز، موجب سرافکندگی و سقوط است.

اگر مردمانی بالغ باشیم، می‌دانیم چه کاری باید انجام شود، اما اگر منتظر باشیم که هم‌چون رعایا برای‌مان تصمیم بگیرند و هر دروغی و ناراستی‌ای را مانند ۳۴ سال گذشته به خوردمان بدهند و به خاطر حساسیت‌های زمانی دم بر نیاوریم و ساکت بمانیم، مالک سرنوشتی خوهیم بود که خودمان رقم زده‌ایم.

خداوند سرنوشت هیچ قومی را تا خود نخواهند تغییر نخواهد داد!

—–

عنوان این نوشتار از دوستی محترم است.

خودنویس: انتشار خلاصه یک برگی رساله «حسن فریدون» از سوی دانشگاه کالدونین گلاسکو و شباهت «بی بدیل» چند خط به پاراگرافی از کتاب «محمد هاشم کمالی»، علامت‌های سوال بیشتری در باره حسن روحانی ایجاد کرده است.

یک کارشناس«مطالعات مذهبی و علوم بین الملل»، امروز با مقایسه متن خلاصه یک برگی رساله حسن روحانی با متون دیگر، به شباهت بی‌بدیل برخی جمله‌بندی‌ها با کتاب «محمد هاشم کمالی» دست یافت.

این محقق که در فضای مجازی با عنوان «روباه» شناخته می‌شود، به خودنویس گفت بررسی متن یک برگی خلاصه رساله دکترای «حسن فریدون» نشان می‌دهد که در همین خلاصه چند پاراگرافی، مواردی از «کپی» کاملا قابل مشاهده است.

این عمل در غرب «دست‌برد علمی [2]» خوانده می‌شود و در «ویکی‌پدیای فارسی» مصادیق آن چنین آمده است:

نقل قول

اگر عین جمله‌ای را از کسی نقل می‌کنید باید حتما در گیومه قرار دهید و مرجع هم به دنبال آن بیاید. ضمنا توجه کنید که آیا اجازه دارید جمله را نقل قول کنید یا خیر (برخی از نشریات شرایط خاصی برای نقل‌قول قائلند -نظیر نحوه ارجاع دادن یا حداکثر جملاتی یه کلماتی که می‌توانید نقل قول کنید – که می‌بایست این شرایط را دقیقا در نظر گرفت). ولی اصولا نقل قول در حد یکی دو جمله مشکلی ندارد.

استفاده از نتایج دیگران

استفاده از نتایج اشکال نمودارها (هر چند کوچک و جزیی) باید با ارجاع کامل باشد. اگر از نتیجه منحصر به فرد کسی یا گروهی استفاده می‌کنید حتما باید ارجاع بدهید. مفاهیمی که بسیار جا افتاده‌اند (مثل قانون نیوتون) نیازی به مرجع ندارند .

استفاده از جمله‌های دیگران

کپی کردن حتی با عوض کردن ساختار جمله باز هم دزدی علمی است.

در پاراگراف سوم متن خلاصه یک برگی رساله «حسن فریدون» چنین آمده است:

[3]

بخش‌های خط کشی شده، دقیقا در پاراگرافی از صفحه ۴۰ نسخه پی‌دی‌اف کتاب «محمد هاشم کمالی» هم وجود دارد:

[4]

ممکن است برای خواننده این سوال پیش بیاید که آیا استاد «فقه» دانشگاه بین‌المللی اسلامی مالزی، این متن را از روی دست «حسن فریدون» کپی کرده باشد؟

دکتر کمالی، این متن را در سال ۱۹۹۱ نگاشته است و بر اساس مدارک ارائه شده از سوی دانشگاه کالدونین، متن یک برگی منسوب به «حسن فریدون» در ماه ژوئیه ۱۹۹۸ ارائه شده است.

کتاب «اصول فقه اسلامی» دکتر محمد هاشم کمالی، نخستین بار در سال ۱۹۹۱ نوشته و بارها تجدید چاپ شده است. به عبارت دیگر، دکتر کمالی نمی‌توانسته ۷ سال پیش از نگاشته شدن رساله «حسن فریدون» جمله‌بندی‌ها را از روی دست این محقق ایرانی دانشگاه کالدونین کپی کرده باشد.

منبع خودنویس معتقد است که با توجه به عدم اعلام اسامی اساتید تایید کننده رساله دکترای «حسن فریدون» (حد اقل دو نفر)، و نیز وجود تنها و تنها یک نسخه فیزیکی تز که به خبرنگار روزنامه تلگراف گفته شده «در دسترس نیست» ممکن است گروهی در حال حاضر در  حال تهیه یک رساله جدید نیز باشند.

با این حال هنوز معلوم نیست آیا «حسن فریدون» برای استفاده عین به عین کلمات در مدرک ارائه شده، از دکتر کمالی اجازه گرفته است یا نه؟ و اگر چنین است، چرا دانشگاه کالدونین با انتشار این متن، ایجاد سو تفاهم کرده است.

محققین معتقدند که حتی در صورت طرح ادعای جدیدی از سوی دانشگاه کالدونین و حسن روحانی، به خاطر تعدد شبهات، کلیه مکاتبات مرتبط با این رساله باید بررسی شود.

وجود قانون «آزادی دست‌رسی به اطلاعات» می‌تواند «کلید» محققین به کشف نکات بیشتری در مورد نحوه نوشته شدن رساله دکتر «حسن فریدون» باشد.

دانشگاه کالدونین گلاسکو تا کنون هیچ عکسی از دوران تحصیل «حسن فریدون» در اختیار رسانه‌ها قرار نداده است. همچنین بر اساس تحقیقات خبرنگار روزنامه تلگراف، دانشجویان از وجود چنین دانشجویی اظهار بی‌اطلاعی کرده‌اند. دلیل عدم اعلام اسامی استادان تایید کننده رساله دکترا نیز از سوی دانشگاه باعث تعجب کارشناسان و محققان شده است.

کشف مستندات دیگری که نشان می‌دهد حسن روحانی در هنگام نامزدی برای ورود به مجلس اول، خود را دارای مدرک«دکترا» معرفی کرده است.

———

خودنویس از همه محققینی که علاقه‌مند به بررسی واقعیت در باره مدارک مسوولان جمهوری اسلامی هستند، دعوت به هم‌کاری می‌کند.