اخبار

بی‌بی‌سی: حسین باستانی

رویه اخیر رهبر، نه استفاده از حکم های حکومتی رایج، که بلاموضوع کردن “ریشه ای” مجلس بوده؛ با ایجاد ساختارهای حکومتی نوظهور (از قبیل شورای هماهنگی قوا)، یا خلع ید صریح قوه مقننه از مهمترین اختیارات آن (در حد تصویب بودجه)

آیت الله خامنه ای دیروز دستور داد تا لایحه بودجه سال ۱۳۹۹ بدون بررسی نمایندگان در صحن علنی مجلس، مستقیما از “کمیسیون تلفیق” به شورای نگهبان ارسال شود. کلیات این لایحه، هفته پیش از سوی اکثریت نمایندگان مجلس رد شده و برای بررسی بیشتر به کمیسیون تلفیق بازگشته بود.

دستور آقای خامنه ای، به دنبال درخواست رئیس مجلس ایران از او برای ارسال لایحه بودجه به شورای نگهبان صادر شد، در شرایطی که خطر شیوع کرونا، جلسات علنی مجلس را تا اطلاع ثانوی تعطیل کرده است. با این حال، در صورتی که تنها دلیل حکم حکومتی اخیر، ویروس کرونا بود، قانونا راه های دیگری نیز در پیش روی حکومت قرار داشت.

در راس آنها، پیش بینی اصل ۸۵ قانون اساسی است که مطابق آن مجلس “در موارد ضروری” می‌تواند اختیار وضع بعضی از قوانین را به کمیسیون‌های داخلی خود تفویض کند؛ هرچند در این صورت قوانین مصوب، موقت هستند و “تصویب نهایی آنها با مجلس خواهد بود”.

به علاوه، این امکان وجود داشت که، چنانچه در گذشته هم بعضا عمل شده بود، بودجه‌ای به طور موقت برای ابتدای سال تصویب شود -اصطلاحا، بودجه های “یک دوازدهم” یا “دو دوازدهم”- تا نمایندگان بعدا، سر وقت در مورد کل بودجه تصمیم‌گیری کنند.

اما به جای استفاده از چنین راه حل هایی ترجیح داده شد، با هماهنگی کامل روسای قوای مقننه و مجریه، از راحت ترین گزینه موجود یعنی حذف صحن علنی مجلس از روند تصویب بودجه استفاده شود.

انتخاب این گزینه، البته بی سابقه نبود. دیگر نمونه متاخر از حذف مجلس از تصمیم‌گیری های بزرگ، در مقطع افزایش شوک‌آور قیمت بنزین در آبان ماه خبرساز شد، که به خونین ترین اعتراضات خیابانی تاریخ جمهوری اسلامی انجامید. این تصمیم نیز، بدون ورود به مجلس، در “شورای عالی هماهنگی اقتصادی قوای سه‌گانه” به تصویب رسید که یک سال قبل، به دستور رهبر تشکیل شده بود.

در آن مقطع، همچنین پس از شروع اعتراضات خیابانی، باز شخص آیت الله خامنه ای بود که با حکم حکومتی، جلوی اقدام تعدادی از نمایندگان را برای بررسی مجدد موضوع در مجلس گرفت.

بیشتر بخوانید:
سیستم ‘پارلمانی’؟

احکام حکومتی اخیر، در شرایطی صادر شده که از مدتی پیش، گمانه‌زنی هایی در مورد امکان تغییر نظام حکومتی ایران از “ریاستی” (که در آن رئیس دولت با انتخابات مستقیم تعیین می شود) به “پارلمانی” (که در آن رئیس دولت را مجلس تعیین می کند) مطرح بوده است.

ریشه این گمانه زنی ها، البته به دوره دوم ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد بر می‌گردد که رهبر جمهوری اسلامی ایران، از امکان بررسی تغییر سیستم ریاستی به پارلمانی در آینده نامشخص سخن گفت. آن هم در شرایطی که شدت دخالت رهبر در قوه مجریه، رابطه او با تک تکِ روسای جمهور دوران رهبریش را، به ویژه در دومین دوره مسئولیت هر یک، بحرانی کرده بود.

تکرار -و درواقع، تشدیدِ- بحرانی مشابه در دوره دوم ریاست جمهوری حسن روحانی، مجددا به چنین گمانه زنی هایی دامن زد. تا آنجا که حتی برخی ناظران احتمال دادند میزان بی سابقه ردصلاحیت کاندیداهای مجلس یازدهم، در راستای حرکت به سمت به سمت سیستم پارلمانی در مجلسی “یکدست تر” باشد.

در مورد اینکه در آینده چه اتفاقاتی خواهد افتاد، طبیعتا نمی توان پیش بینی قاطعی داشت. ولی با توجه به نمونه های بدیع و اخیرِ حذف قوه مقننه از تصمیم‌های حساس، پذیرش این برداشت که نظام به سمت افزایش اختیارات مجلس (سیستم پارلمانی) می‌رود، دور از ذهن خواهد بود.

در واقع، حتی این فرض که شدت دخالت های اخیر، به خاطر “همسویی ناکافی” مجلس با رهبر بوده نیز، چندان متقاعد کننده به نظر نمی رسد. به این علت واضح که مجلس دهم، فارغ از اعتراضات شفاهی یا توییتری برخی نمایندگان، در موضوعات حساس مطلقا مقاومتی در مقابل ترجیحات رهبر نداشته است. نتیجتا آیت الله خامنه ای در صورت تمایل، همواره می توانسته با دادن احکام حکومتی معمول -در حدی که در گذشته رایج بوده- اکثریت مجلس را به رای دادن یا ندادن به موضوعات مشخص وادارد.

اما ترجیح آقای خامنه ای نه استفاده از حکم های حکومتی رایج، که بلاموضوع کردن مجلس به صورت “ریشه ای” بوده؛ به طور مشخص، با ایجاد ساختارهای حکومتی نوظهور (از قبیل شورای هماهنگی قوای سه‌گانه)، یا خلع ید صریح قوه مقننه از مهمترین اختیارات آن (در حد تصویب بودجه).

این، کمابیش همان رویه ای است که در ارتباط با قوه مجریه هم مورد استفاده قرار گرفته -و اساسا تصور حرکت به سمت نظام پارلمانی، نتیجه بی اثر شدن دولت در مقابل رهبری بوده.

در این میان اتفاقات متاخری از قبیل سرنوشت لوایح مربوط به پیوستن ایران به کنوانسیون‌های بین‌المللی مبارزه با جرایم سازمان یافته بین‌المللی (پالرمو) و مبارزه با تامین مالی تروریسم (سی‌اف‌تی)، جایگاه “واقعی” دولت در نظام حکومتی ایران را به گونه ای نمادین شفاف کرده است. لوایحی که با وجود پافشاری دولت، بیش از یک سال برای تعیین تکلیف نهایی در مجمع تشخیص بلاتکلیف ماندند ولی چون -به گفته رئیس مجمع- آقای خامنه ای در مورد آنها “به جمع‌بندی نرسیده بود”، اعضای مجمع در عمل جرات تعیین تکلیف آنها را پیدا نکردند.

نهایتا هم با سپری شدن مهلت یک ساله تعیین تکلیف دو لایحه در مجمع، هر دوی آنها از دستور خارج شدند و در نتیجه، ایران از اوایل اسفند در فهرست سیاه “گروه ویژه اقدام مالی” قرار گرفت.
حق نشر عکس Khamenei.ir
Image caption آیت الله خامنه ای نظام را به سمتی می برد که در آن، قدرت مسلط حکومت نه دولت یا مجلس خواهد بود، و نه حتی -اگر کار به انتخاب جانشین برسد- رهبر بعدی

بیشتر بخوانید:
نظام ‘حقیقی’ جدید

در نگاه کلان، به نظر می رسد تحولی که در حکومت ایران جریان دارد، نه تغییر جایگاه قوایی خاص در ارتباط با یکدیگر، که “انهدام کلی” ساختار مدیریتی جمهوری اسلامی است.

آنچه از دل این تغییر شکل می گیرد، یک نظام “حقیقی” جدید است که در آن، حداقل وقتی پای تصمیم های کلان در میان باشد، فلسفه وجودی نهادهایی که مستقیما زیر نظر رهبر نیستند -حتی در صورت فرمانبرداری از او- روشن نیست.

در چنین بستری، طبیعتا این پرسش آشنا اهمیت مضاعف پیدا می کند که با فرض تداوم جمهوری اسلامی تا پایان مقطع رهبری آیت الله خامنه ای، رهبر بعدی در چه شرایطی قرار می گیرد؟

به عبارت دیگر، نظامی که قوای حکومتی آن به شدت تضعیف شده و به میزانی نامتعارف به شخص رهبر متکی شده، در غیاب او چه سرنوشتی خواهد یافت؟

به این پرسش، بر مبنای پیش فرض های تحلیلی متنوعی می توان پاسخ داد که موضوع بحث حاضر نیستند. ولی تا آنجا که به نگاه رهبر جمهوری اسلامی ایران بر می گردد، منطقا قابل تصور نخواهد بود که او نهادهای حقوقی موجود نظام را بی اثر کند، بدون آنکه تمهیدات مشخصی را برای دوران پس از خود در نظر داشته باشد.

واقعیت آن است که وی در سال های اخیر، اگرچه به تدریج نهادهای “غیرانتصابی” را -حتی با وجود کنترل آنها از طریق شورای نگهبان- بی اثرکرده، ولی این تحول، به موازات افزایش قدرت یک نهاد خاص یعنی سپاه پاسداران صورت گرفته است.

نتیجه آنکه سپاه، به عنوان نهادی که از حمایت مطلق آقای خامنه ای برخوردار است، نه تنها برای دولت و مجلس، که حتی در صورت لزوم، برای سایر نهادهای انتصابی نظام و از جمله قوه قضاییه، صداوسیما و هیات های نظارت شورای نگهبان نیز تعیین تکلیف می‌کند.

در نهایت، فارغ از آنکه جمهوری اسلامی در درازمدت چه سرنوشتی داشته باشد، و گذشته از آنکه روی کاغذ سیستم ریاستی باقی بماند یا پارلمانی شود، آیت الله خامنه ای نظام حکومتی ایران را به سمتی می‌برد که در آن، قدرت مسلط حکومت نه دولت یا مجلس خواهد بود، و نه حتی -اگر کار به انتخاب جانشین برسد- رهبر بعدی.

رهبری که با مروری بر اسامی کاندیداهای محتمل جانشینی، از هم اکنون مشخص است، هر که باشد، امکان “تسلط” بر سپاه پاسداران را نخواهد داشت.

ایران وایر: مژگان باقری

۱- کودکان دهه شصت کم و بیش به خاطر دارند که وقتی اشتباه می‌کردند با چه واکنش خشن و بی‌رحمانه‌ای از طرف پدر و مادر خود روبرو می‌شدند. مثلا فرض کنید یک لیوان شیشه‌ای از دستمان به زمین می‌افتاد و می‌شکست. از چشم غره و عتاب و خطاب گرفته تا تحقیر و سرکوفت که چقدر بی‌عرضه و دست و پا چلفتی هستی و حتی گاهی اوقات هم تنبیه فیزیکی!

ولی فکر کنید همان لیوان توسط بزرگترها شکسته می‌شد. اولین واکنش آنها این بود که از بس دستم درد می کند دیگر تحمل وزن یک لیوان هم ندارد! و یا مگر برای آدم اعصاب می‌گذارید که حواسم به لیوان باشد و حتی فریاد بر سر کوچک‌ترها که کدام نادان این لیوان را سر راه من قرار داده است؟! و ….

ما بچه‌ها برای یک اشتباه کوچک همیشه تنبیه می‌شدیم. باید عذرخواهی می‌کردیم و حتی به غلط کردن می‌افتادیم. ولی بزرگترها برای تمام اشتباهات‌شان همیشه بهانه و عذری موجه!! داشتند. آخر سر به خاطر اشتباه آنها، باز هم ما بدهکار می‌شدیم! اما یاد گرفتیم که وقتی بزرگ شدیم و در جایگاه قدرت قرار گرفتیم به همین شیوه به زیردستان‌مان زور بگوییم.

این روش تربیتی که از هزاران سال قبل در کشور ما حاکم بوده و تا همین یکی دو دهه پیش هم ادامه داشته، باعث به وجود آمدن حکومت‌هایی در کشور ما شده که در برابر هیچ کدام از اشتباهات خود نه تنها شرمنده و پاسخگو نیستند بلکه حتی اشتباه خود را با وقاحت به گردن دیگران می اندازند.

یک هواپیمای مسافربری توسط موشک پدافند سپاه سرنگون شده و ۱۷۶ مسافر آن کشته شده‌اند. مسئولین ابتدا به مدت سه روز حقیقت را کتمان می‌کنند، پس از آن به دلیل آن‌که هواپیما خارجی بوده و بیشتر مسافران آن دو تابعیتی یا خارجی بوده‌اند، مجبور به اعتراف می‌شوند و با لحنی که هیچ نشانی از شرمندگی در آن نیست (نه به دلیل آن اشتباه هولناک و خانمان سوز و نه به دلیل رسوایی از افشای دروغشان) فقط می‌گویند متاسفیم. یا مثلا کاش خودمان در آن هواپیما بودیم.

اما بلافاصله سعی می‌کنند اوضاع را به حالت عادی برگردانند. یکی می‌گوید جنگ افروزی آمریکا در منطقه باعث این فاجعه شده است. یکی می‌گوید رئیس شورای امنیت ملی باید دستور بستن آسمان ایران را می‌داد نه ما. رئیس شورای امنیت ملی هم که عصر جمعه از واقعیت آگاه شده!

ایشان در واقعه بنزین هم صبح جمعه آگاه شده بودند! اساسا ایشان فقط در روزهای جمعه از اخبار کشور مطلع می‌شوند. یکی دیگر می‌گوید باید احتمال دستکاری آمریکا در سیستم رادار کشور را هم بررسی کنیم. رئیس جمهور از تمام این بهانه‌ها هم فراتر رفته و از اروپا می‌خواهد که از ملت ایران عذرخواهی کند! (پیدا کنید پرتقال فروش را)

۲- در فرهنگ مردم ژاپن که یا بودایی و یا خدا ناباور هستند، عنصری وجود دارد به نام “حس شرمندگی”. ژاپنی‌ها از کودکی با این عنصر تربیت می‌شوند که اگر اشتباهی مرتکب شدند هیچ کس جز خودشان مسئول نیست و باید خودشان را سرزنش کنند. این نوع تربیت، گاه به چنان افراطی کشیده می‌شود که مسئولان ژاپن پس از ارتکاب اشتباه و عذرخواهی و استعفا از مقام‌شان، باز هم نمی‌توانند خود را از عذاب وجدان برهانند و دست به خودکشی می‌زنند.

اولین بار که با این موضوع آشنا شدم سال‌ها پیش بود. زمانی که در خبرها خواندم یک مهندس ژاپنی به دلیل آنکه نتوانسته پروژه مورد نظر خود را در موعد مقرر افتتاح کند، دچار حس شرمندگی شده و خودش را کشته است. همان وقت این جرقه در ذهنم زده شد که هر چند در تمام ادیان آسمانی، دستورات اخلاقی نیز وجود دارد اما اخلاق چیزی فراتر از مذهب است و انسان ها فارغ از مذهبی یا غیر مذهبی بودنشان می توانند به اخلاقیات پایبند باشند و این پایبندی به اخلاق باید از کودکی و به وسیله تربیت در وجود فرد نهادینه شود. بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که مسئولین ما نه اخلاق مدار هستند و نه مذهبی و به همین دلیل باید از آنها ترسید. چون کسی که هیچ چارچوب اخلاقی و مذهبی نداشته باشد وقتی قدرت به دست می‌آورد بسیار خطرناک می‌شود.

۳- حسن قاضی مرادی در کتاب «در ستایش شرم» علت العلل بی شرمی جوامعی مانند جامعه ایران را عنصر استبداد می‌داند. او معتقد است حکومت‌های استبدادی، افراد را بی‌شرم و مسئولیت گریز می‌کنند. چون مسئولین به راحتی می‌توانند با فرافکنی، دیگران را مسئول اشتباه خود بدانند و با توجیه بسیار ناروا و غیراخلاقی (من مامورم و معذور) خود را از عذاب وجدان ناشی از کار زشت‌شان برهانند.

با توجه به توضیحات نویسنده کتاب، برای از بین بردن پدیده بی شرمی باید علت را از بین برد. یعنی حکومت استبدادی. اما من بر این باورم که حتی اگر حکومت‌های استبدادی به وسیله انقلاب یا شورش یا فشار خارجی از بین بروند باز هم پدیده بی شرمی به این آسانی از بین نمی‌رود.

ضمن اینکه ما نمی‌توانیم و نباید دست روی دست بگذاریم و منتطر شویم تا یک عامل داخلی یا خارجی، حکومت استبدادی را از بین ببرد. بعد امیدوار باشیم که حس شرمندگی و مسئولیت پذیری در درون ما زنده شود.

فرهنگ عذرخواهی و پشیمانی از کار اشتباه باید از کودکی و به وسیله تربیت در درون افراد نهادینه شود و به این ترتیب همه ما به عنوان پدران و مادران و معلمان جامعه وظیفه بسیار مهم و سنگینی به عهده داریم: نهادینه کردن فرهنگ عذرخواهی و مسئولیت پذیری در نسل کودک و نوجوان و این مهم انجام نمی‌شود مگر با مطالعه و خودآگاهی و ایجاد تغییرات اساسی در درون خودمان.

این تنها کاری است که از ما برمی آید و البته که کار بسیار بزرگی است. یاد بگیریم پس از هر اشتباهی از فرزندان و دانش‌آموزان‌مان عذرخواهی کرده و بلافاصله جبران کنیم. برخلاف تصور عموم، این کار نه تنها جایگاه ما را در نزد آنها پایین نمی‌آورد بلکه در نظر آنها بسیار بزرگتر و قابل احترام تر می‌شویم. تنها در این صورت است که می‌توانیم از آنها نیز چنین انتظاری داشته باشیم.

۴- بالاخره این مسئولین بی‌شرم و حیا نیز روزی می‌روند. عمر نوح که ندارند! آنها می‌روند و سرزمین بزرگ ایران می‌ماند که باز هم نیازمند دستان توانای فرزندانش خواهد بود برای آباد شدن. آبادگران ایران فردا همین بچه های امروز ما هستند. همین بچه‌هایی که با شیطنت‌های کودکانه‌شان ما را در خانه و مدرسه کلافه کرده اند. افسوس که ما پدران و مادران و معلمان، نمی‌دانیم چه سرمایه عظیمی در اختیار داریم برای ساختن فردا.

برای تربیت نسلی که انسان باشد و اخلاق مدار، برای تربیت نسلی که از لگدمال کردن یک گل نیز شرمنده شود، نسلی که از کشتن سهوی یک حیوان نیز عذاب وجدان بگیرد، نسلی که نتواند به چشمان دوربین زل بزند و دروغ بگوید، نسلی که با واژه های عذرخواهی و استعفا آشنا باشد، نسلی که نتواند با وقاحت بگوید اگر مثل ما فکر نمی‌کنید از ایران بروید، نسلی که وقیح نباشد، نسلی که بی شرم نباشد…

این، کار امروز ما معلمان است.

دیدگاه نویسنده الزاما بیانگر نظر ایران وایر نیست. ایران وایر در بخش وبلاگ ها، از انتشار همه دیدگاه ها استقبال می کند.

ایران وایر: شیما شهرابی

فرش‌های تبریز کف اتاق پهن و مبل‌های طلایی دور تا دور چیده شده‌اند. یک نفر روی مبل نشسته است و رو به رویش کیک بزرگی قرار دارد و کنارش پر از بادکنک‌های رنگی است. پشت مبل‌ها کارگرهای کارخانه‌اش با لباس کار ایستاده‌اند. پای هیچ‌کدام‌شان روی فرش‌ نیست. هر کس شاخه گلی به سمت آقای رییس گرفته و عکاس شاتر دوربین را فشار داده است. این تصویر جشن تولد «خلیل نظری»، صاحب کارخانه «چسب هل» است؛ تصویری که رابطه کارفرما و کارگر را در این کارخانه به خوبی ترسیم می‌کند.

کارخانه چسب هل یک کارخانه صنایع شیمیایی معمولی نیست و در آن مقرراتی خاصی حکم فرما است. خواندن نماز در این کارخانه اجباری است. روی یکی از بنر‌هایی که در نمازخانه این کارخانه نصب شده، نوشته شده است: «خواندن نماز از مورخه 25/5/1390 برای تمامی آقایان اجباری شد در غیر اینصورت مشمول عکس‌العمل خواهد شد که حداقل آن جریمه 120 هزارتومانی می‌باشد و یا اخراج می‌شوند.»

نماز اجباری تنها قانون نامتعارف این کارخانه نیست، قوانین دیگری هم هستند؛ مثل قوانین دست‎شویی رفتن کارگران. آن‌ها اجازه استفاده از سرویس‌های بهداشتی را در هر زمان ندارند و رفت و آمد به سرویس بهداشتی با دوربین کنترل می‌شود: «بعد از به صدا در آمدن زنگ کارمندان، نبایستی به مدت بیست دقیقه به w.c بروند در غیر اینصورت منجر به واکنش خواهد شد.»

مکالمات کارگران با تلفن‌های کارخانه در این محل ضبط می‌شوند: «کلیه مکالمات توسط تلفن برای کنترل و بهبود عملکرد پاسخگویی ضبط می‌شود و هر سه ماه یکبار به طور رندوم از بلندگوی کارخانه پخش می‌گردد، لذا مکالمات خود را رعایت کنید. مسئولیت آن بر عهده خود شماست.»

کارمندان مجاز به استفاده از کیف‌های بزرگ نیستند و هنگام کار اجازه صحبت با یک‎دیگر را ندارند و باید سرهایشان پایین باشد: «در حین کار، برای ایمنی و کیفیت کار، سر کارکنان بایستی پائین باشد و نگاه کردن به کارفرما و سر گروهان چون مصداق سعی برای کم کاری و تنبلی تلقی شده، منجر به واکنش خواهد بود.»

این کارخانه که به تازگی آگهی استخدام 600 زن مجرد را منتشر کرده، در بعضی از مفاد قرارداد کارگری خود ذکر کرده است به محض ازدواج کارمندان زن، از ادامه قرارداد با آن‌ها صرف‎نظر می‌کند: «بر اساس آموزه‌های دینی و به منظور حفظ استحکام کانون گرم خانواده‌ها، انتخاب نیروی کار جدید از بین خانم‌های متاهل برای کارخانه ممنوع است.»

این موارد تنها بخش‌هایی از مفاد قرارداد کارگری کارخانه چسب هل تبریز است. قوانین دیکتاتورمآبانه و غیر انسانی دیگری که از سوی برخی کاربران شبکه‌های مجازی با قوانین اداره کشور کره شمالی و پادگان «اشرف» سازمان مجاهدین خلق مقایسه شده اند هم وجود دارد.بسیاری از آن‌ها نبود سندیکای کارگری و عدم حمایت وزارت کار و رفاه اجتماعی از کارگران را دلیل به وجود آمدن چنین برخوردهایی دانسته‌اند. وزارت کار تاکنون واکنشی به این موضوع نشان نداده است. تماس «ایران‏وایر» با روابط عمومی وزارت کار نیز نتیجه‌ای در برنداشته است. یکی از کارمندان روابط عمومی می‌گوید: «کارگران می‌توانند با تلفن گویای وزارت‏خانه تماس بگیرند و نسبت به وضعیت خود اعتراض کنند. در این صورت، وزارت‏خانه بازرس می‌فرستد و وضعیت را بررسی می‌کند.»

او درباره آن چه از کارخانه چسب هل در فضای مجازی منتشر شده است، می‌گوید: «کار وزارت‏خانه بر اساس جو فضای فیس بوک و توییتر و … انجام نمی‌شود.»

خلیل نظری، صاحب کارخانه هم تنها در روز اول که اجباری بودن نماز در این کارخانه در فضای مجازی مطرح شد، با اکانت چسب هل در توییتر نوشت: «با توجه به این که کارخانه چسب هل خصوصی است و به زور کسی را در کارخانه نگه نداشته، اجباری کردن نماز با توجه به قراردادی که بین کارفرما و کارکنان نوشته شده، از لحاظ حقوق بین‌الملل، شرع و عرف صحیح است. اگر کارخانه دولتی بود، درست می‌فرمایید. اجباری در دین نیست. اصلا برای اقامه نماز این کارخانه را زده‌ام و ادامه می‌دهم والا نیازی به پول ندارم.»

خلیل نظری 36 ساله است و به عنوان یکی از کارآفرینان جوان تبریز شناخته می‌شود. او چندی پیش چسب گیاهی را به عنوان جایگزین مالچ پاشی برای از بین بردن ریزگردها معرفی کرده بود. نظری که حالا او را با عنوان «دکتر» صدا می‌کنند، سال گذشته از سوی «پردیس» دانشگاه علوم و فنون «فارابی» در رشته «مدیریت کلان» دکترای افتخاری گرفته است. او در کنفرانس‌های کارآفرینی برای جوان‌ها حرف می‌زند. بارها در شبکه تلویزیونی محلی «سهند» به عنوان میهمان دعوت شده و از دستآوردهایش صحبت کرده است. ماه رمضان گذشته هم به عنوان خیر نیکوکاری که در جمع‌آوری دیه برای آزادی زندانیان کمک می‌کند، معرفی شد و در این خصوص به تلویزیون سهند گفت: «من از دوران دبیرستان انفاق می‌کردم و می‌دانستم که خدا چند برابرش را به من برمی‌گرداند.»

او اولین رمز موفقیت‌ خود را «توکل به خدا» دانسته و گفته است: «من با توکل به همین جا رسیدم.»

نظری مدعی شده چسب تولیدی او به عنوان «برترین اختراع جهان» شناخته شده است اما کاربران در توییتر نشان داده اند که این ادعا دروغ است و او از یک موسسه امریکایی با پرداخت پول چنین گواهی را دریافت کرده است.

برای گفت و گو با وی چند بار با کارخانه چسب هل تماس می‌گیریم اما دست آخر مدیر روابط عمومی و تبلیغات این مجموعه می‌گوید: «فکر می‌کنم آقای دکتر ظرف امروز و فردا جوابی را در رابطه با حواشی پیش آمده در اختیار رسانه‌ها بگذارند.»

اما خانم «علیزاده»، مدیر روابط عمومی و تبلیغات این کارخانه به سوالات «ایران‎وایر» پاسخ می‌دهد:

مفاد قرارداد کارگری که در شبکه‌های مجازی منتشر شده بود، صحیح هستند؟

این وسط سوء استفاده‌هایی هم انجام شده است. سایت کارخانه هک شده و موارد کذب به مفاد قرارداد اضافه شده اند. شاید 99 درصد موارد کذب محض باشند. بالاخره در هر مجموعه‌ای ممکن است این مسایل پیش بیاید. این جا یک مجموعه خصوصی است و کارفرما می‌آید و یک سری از قوانین را که کاملا در چارچوب منطق هستند، وضع می‌کند. کارکنانش هم موافقت می‌کنند و با دل و جان دارند این جا کار می‌کنند و هیچ مساله‌ای ندارند. الان 500 نفر این جا کار می‌کنند. به هر حال، این‌جا یک کشور اسلامی است و باید قوانین اسلامی باشد.

یکی از مفاد این بود که کارمندان بعد از صدای زنگ، تا 20 دقیقه اجازه استفاده از دست‏شویی ندارند؛ این دستور منطقی است؟

این به خاطر بالا رفتن راندمان کاری است. این‌جا یک مجموعه بزرگ است و ما صادرات انجام می‌دهیم. اصلا اگر این قوانین و این چهارچوب‌های قانونی وجود نداشته باشد، نظم این کارخانه به هم می‌خورد. نظم این کارخانه زبانزد است.

در یکی از مفاد گفته شده است کارگران حتی لحظه‌ای نباید بی‏کار باشند و اگر بی‏کار شدند، تا رسیدن قطعه و … باید یک پای خود را بالا بگیرند؟

نه، اصلا چنین چیزی نیست. شما اگر از نزدیک بیایید کارخانه را ببینید، اصلا این پارامترها را نمی‌بینید. مواردی هم اگر هست، برای کسانی است که با دستگاه‌هایی کار می‌کنند که خطر قطع انگشت و… وجود دارد و به خاطر این هست که حواس آن فرد پرت نشود و دقت لازم را داشته باشد. در بقیه موارد چنین چیزهایی نیست.

در بخش دیگری گفته شده است فقط خانم‌های مجرد استخدام می‌شوند و به محض تاهل، قراردادشان فسخ خواهد شد.

شما اگر بخواهید این را از نظر اخلاقی نگاه کنید، دلیلش این است که خانمی که وارد زندگی می‌شود، قطعا تعهداتش در زندگی بیش تر است. ما از این حیث این را گذاشته‌ایم که خانمی که مجرد است، دغدغه‌هایش کم تر است و در محیط کار و هنگام ساعت کاری بهتر می‌تواند در محیط کار بماند. بالاخره پنج ساعت، ساعت کاری است. ما روی این حساب گفته‌ایم که خانم‌های مجرد بیایند سرکار. خانم متاهل وقتی کار می‌کند، به پارامترهای زندگی شخصی خود به خوبی نمی‌رسد و ما حتی روی این مساله هم ریز شده‌ایم. چون در کارخانه چسب هل تنها کار مهم نیست، معیارهای اخلاقی زیادی در الویت و سرلوحه کار ما است.

این خبر‌های چند روز اخیر چه واکنشی در کارگران کارخانه ایجاد کرده اند؟

کارگران می‌گویند این جا کار می‌کنیم و هیچ مشکلی نداریم، چرا بیرون از کارخانه این حرف‌ها را می‌زنند. حقوق پرداختی کارگران در این جا یک روز قبل از موعد پرداخت می‌شود، در حالی که بسیاری از کارخانه‌ها حقوق کارگران یک تا چند ماه عقب می‌افتد.

شما در پاسخ های خود بارها گفتید برخی موارد کذب بوده اند اما تا الان هرچه من گفتم را تکذیب نکردید، فقط برایشان دلیل آوردید.

مثلا آن جا که گفتند باید پای‌شان را بالا نگه دارند، اصلا چنین مسایلی نیست. این را با فوتوشاپ تغییر داده‌اند. اصلش این است که کسانی که با آن دستگاه‌های کات کار می‌کنند، نظم را رعایت کنند. تحمیل نیست، همه موافق آن هستند.

شما خودتان متاهل هستید؟

خیر، من مجرد هستم.

می‌توانم اسم کوچک‌تان را بدانم؟

من علیزاده هستم دیگر. علیزاده هستم.

بعد ازتمام شدن مصاحبه، چشمم به یکی از مفاد قرارداد می‌افتد: «نوشتن اسم به جز خلیل نظری در کارخانه، در کلیه بخش‌ها، اعلامیه‌ها، بولتن و تابلو ممنوع است.»

عصرایران: به کار بردن لفظ دیکتاتور به قصد انتقاد سیاسی بوده و دیکتاتور در فرهنگ سیاسی به معنای فردی است که می خواهد همه قدرت سیاسی را فراچنگ خود آورد.
دادگاهی در “اسکی شهیر” ترکیه در پرونده اتهامی دو دانشجوی ترکیه ای که در سپتامبر سال گذشته یک بنر بزرگ در نکوهش دیکتاتوری به همراه عکس رجب طیب اردوغان در ساختمان کافه دانشگاه آناتولی نصب کرده بودند، حکم خود را صادر کرد.

به گزارش عصر ایران به نقل از روزنامه رایکال ترکیه دادگاه، دو دانشجوی دانشگاه آناتولی شهر “اسکی شهیر” ترکیه را از اتهامات وارده تبرئه کرد.

در بنر نصب شده نوشته شده بود: “دیکتاتورها در خیابان سرنگون می شوند” . بالای این نوشته تصویر اردوغان نقش بسته بود.

تصویر بنر نصب شده در دانشگاه آناتولی اسکی شهیر

رای دادگاه ترکیه: کلمه دیکتاتور

دادگاه در حکم خود با استدلال از تعریف دیکتاتور در فرهنگ لغات اعلام کرد: به کار بردن لفظ دیکتاتور به قصد انتقاد سیاسی بوده و دیکتاتور در فرهنگ سیاسی به معنای فردی است که می خواهد همه قدرت سیاسی را فراچنگ خود آورد.

“یوسف سامی اوزتن ” و ” چاغلا صاف یورک” دو دانشجوی دانشگاه آناتولی اسکی شهیر متهم به توهین به رییس جمهور شده بودند.

یوسف سامی در جلسات پیشین دادگاه در دفاع از خود گفته بود این بنر را بدون سوء نیت و بدون قصد به توهین آویزان کرده است و صاف یورک نیز اعلام کرده بود هدف او انتقاد سیاسی بوده و توهین نبوده است.

دادستان ترکیه در ادعانامه خود برای این دو دانشجو به اتهام توهین به رییس جمهور از 1 تا 4 سال زندان درخواست کرده بود.

قاضی ” وداد کاراکورت” در رای نهایی دادگاه اعلام کرد:” دو دانشجو که انتقاد سیاسی داشته اند رهبر کشور را که در 15 سال گذشته در سمت های مختلف حزبی و غیر حزبی بیبش از 40 درصد آرای افکار عمومی را به دست آورده است و در آخرین بار به عنوان رییس جمهور با رای 52 درصدی به عنوان نخستین رییس جمهور منتخب انتخاب شده است را با عنوان دیکتاتور مورد انتقاد سیاسی قرار داده اند. دیکتاتور در فرهنگ لغات سیاسی به عنوان فردی است که “می خواهد همه قدرت سیاسی را در دست خود داشته باشد”. محتوای بنری که دو دانشجوی متهم هم نصب کرده اند به جز این کلمه که از نظر دادگاه توهین آمیز تشخیص داده نشده است، نیست.

دیگربان: سعید قاسمی٬ عضو قرارگاه «عمار» گفته در ایران تنها علی خامنه‌ای است که دستور می‌دهد٬ بقیه باید «مطیع» باشند و شهر قم در وقایع سال ۱۳۸۸ نمره «خوبی» نگرفت.

آقای قاسمی افزوده شخصیت «استراتژیست» فقط از آن رهبر است و کسی نمی‌تواند بگوید ما هم دستور دادیم تا «اقتصاد مقاومتی» پیگیری شود.

اظهارات این فرمانده سابق سپاه کنایه‌ای به حسن روحانی است که محافظه‌کاران تندرو از وی به خاطر بی‌اعتنایی در اجرای طرح «اقتصاد مقاومتی» خشمگین هستند.

محافظه‌کاران تندرو می‌گویند دولت روحانی بی‌اعتنا با این طرح تنها به فکر حل و فصل مشکلات اقتصادی نظام از طریق مذاکره با آمریکا است که این سیاست سرنوشت خوشی نخواهد داشت.

این دسته از محافظه‌کاران همچنین مدعی هستند که اعتراض‌های سال ۱۳۸۸ در تشدید تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی بسیار موثر بوده و با رهبران این اقدامات باید به جدی برخورد کرد.

سعید قاسمی نیز با انتقاد از عملکرد برخی مسئولان نظام در وقایع ۸۸ گفته شهر قم نیز در این وقایع نمره «خوبی» نگرفت و در آن روز‌ها صدایی از این شهر درنیامد.

دویچه‌وله: جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه معتقد است فرمانبری از ولایت، “فرمانبری از خداست”. وی می‌گوید تبعیت از ولایت فقیه باید بدون چون و چرا باشد و باید بپذیریم که ولایت فقیه تجلی توحید است.

عبدالله حاجی‌صادقی، جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مراسم عزاداری نیروهای مسلح استان قم در مجتمع آموزش عالی امام خمینی گفت: «وقتی با ولی خدا حرکت می‌کنیم باید بپذیریم ولایت فقیه تجلی توحید است و تبعیت از ولایت فقیه باید بدون چون و چرا باشد.»

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سپاه استان قم، وی گفت: «دشمن از راهکاری مختلف برای تخریب اسلام استفاده می‌کند و به همین علت باید چهره واقعی دشمن را شناسایی کنیم. امروزه نیز باید ما باید از شیوه رفتاری دشمن آگاهی پیدا کنیم.»

به گفته وی امام حسن برای بقاء اسلام صلح با معاویه را پذیرفته اما با شرایط ویژه‌ای که در صلح‌نامه عنوان کرده معاویه را در تنگنا قرار داده است. او معتقد است معاویه از نیرنگ‌های بسیاری برای گمراهی مردم استفاده کرده و این ادعا که او پیرو درخواست‌های امام حسن بوده، یک دروغ محض است.

حاجی‌صادقی همچنین از شیوه تهاجم دشمن امروز اسلام یاد کرد و یادآور شد: «در مبارزه با دشمن باید به شیوه تهاجم توجه داشته باشیم زیرا در برابر فتنه و جنگ فرهنگی، جنگ نظامی جواب نخواهد داد. البته افرادی که در جنگ نرم به مبارزه با دشمن می‌پردازند هم باید دارای ویژگی‌های خاصی باشند تا بتوانند از ابزارهای این جنگ استفاده کنند.»

فرمانبری از ولایت، فرمانبری از خداست

به گزارش فارس، او از ولایتمداری به عنوان دومین شاخص جبهه نهضت حسینی یاد کرد و افزود: «حسینیان می‌دانند که حاکمیت و اراده خدا در ولایت تجلی پیدا می‌کند و فرمانبری از ولایت، فرمانبری از خداست. در نظام ولایی تقسیم اوامر رهبری به مولوی و ارشادی وجود ندارد.»

او همچنین در اثبات ادعایش به ذکر خاطره‌ای در مقایسه‌ی حضرت ابوالفضل و محمد بن حنفیه پراخته و گفت: «ولایتمداری حضرت ابوالفضل موجب شد که به درجه‌ای برسد که امام حسین خطاب به او می‌گوید “جانم به فدای تو ابوالفضل”.»

حاجی صادقی تاکید درد که در هیچ کجا سراغ نداریم که حضرت ابوالفضل سئوالی از امام حسین کرده باشد.

به گفته نماینده ولی فقیه در سپاه، امام حسین و یارانش یک کلمه هم شکایت و گله از خدا نکردند و انسان حسینی هرگز خودش را طلبکار خدا نمی‌داند.

او در جمع فرماندهان سپاه استان قم بنا به گفته‌اش به “رزمندگان اسلام” تاکید کرد که همواره خودشان را بدهکار خدا، دین و انقلاب بدانند.

عبدالله حاجی صادقی در جمع فرماندهان، مدیران و پایوران سپاه علی بن ابیطالب تصریح کرد: «بعضی‌ها با چانه زنی می‌خواهند نظر خودشان را به ولایت تحمیل کنند، نمونه این افراد در طول تاریخ نیز بسیار است، همانند محمد بن حنفیه برادر امام حسین؛ اما حسینی بودن یعنی نسبت به ولایت، وابستگی فکری و عملی داشتن و به دنبال تحمیل نظر نبودن، ولایت را برای خود نخواستن، بلکه خود را برای ولایت خواستن.»

علی مطهری: خامنه‌ای انتقاد پذیر است

علی مطهری نماینده اصولگرای مجلس شورای اسلامی که پیگیر مساله حصر رهبران جنبش سبز است چندی پیش گفته بود انتقاد از رهبری حق هر شهروندی است.

وی با اشاره به نامه‌هایش به رهبری و پیگیری رفع حصر موسوی و کروبی، علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی را “پاسخگو و انتقادپذیر” دانسته بود.

علی مطهری در مصاحبه با روزنامه “ملت ما” تاکید کرده بود: «خود آیت‌الله خامنه‌ای انتقادپذیر است، اما اطرافیان او تاب انتقاد را ندارند. وی به سوالات و انتقادات با روی ‌باز پاسخ می‌‌دهد و بارها اعلام كرده كه انتقادپذير و پاسخگوست. منتها گاهی مريدها و اطرافيان يك شخصيت كار را خراب می‌كنند، چون تمايل به بت‌سازی و عدم پاسخگويی آن شخصيت دارند.»

عصرایران: هنگام ورود به سالن آرایشگاه ، فهرست مدل های مجاز آرایش مو بر روی دیوار نصب شده است. برخی از مدل های آرایش موی زنان، تنها ویژه زنان متاهل است. زنان متاهل باید ناخن های خود را کوتاه نگه دارند اما دختران مجرد می توانند ناخن های خود را بلندتر نگهداری کنند.
همه دانشجویان مذکر در کره شمالی باید مدل موی خود را به مانند مدل موی رهبر این کشور آرایش کنند.

به گزارش عصر ایران به نقل از خبرگزاری آلمان، دولت کره شمالی با صدور قانونی اعلام کرد از این پس مدل موی همه دانشجویان مذکر باید شبیه مدل موی رهبر جوان این کشور باشد.

در حال حاضر مردان در کره شمالی می توانند مدل آرایش موی خود را از میان 10 مدل مو رسمی اعلام شده انتخاب کنند.
مدل موی رهبر کره شمالی ، “مدل موی رهبر گرانقدر” نام گرفته است.

روزنامه واشنگتن پست اما نوشت براساس اعلام دولت کره شمالی همه مدل های مو قبلی حذف شده و از این پس مدل موی رهبر این کشور تنها مدل مجاز برای آرایش موی مردان کشور است.
در این مدل، بخش پایین موها ، تراشیده می شود.

این برای نخستین بار نیست که دولت در موضوع آرایش و مدل موی شهروندان خود دخالت می کنند.

در سال گذشته میلادی دولت کره شمالی از مردم خواست در مراجعه به آرایشگاه ها، مدل موی خود را از کاتالوگ منتشر شده از سوی دولت حاوی 18 مدل موی مجاز برای زنان و 10 مدل موی مجاز برای مردان، انتخاب کنند.

مقامات کره شمالی گفته بودند این اقدام با هدف کاهش تاثیرات غرب صورت می گیرد.
روزنامه انگلیسی دیلی میل انگلیس هم نوشت: با اقدام جدید مقامات کره شمالی، سقف انتخاب مردان در انتخاب مدل مو از 10 الگو به یک الگو یعنی الگوی آرایش موی رهبر این کشور کاهش یافته است.

روزنامه تایمز هم نوشت: هنگام ورود به سالن آرایشگاه ، فهرست مدل های مجاز آرایش مو بر روی دیوار نصب شده است. برخی از مدل های آرایش موی زنان، تنها ویژه زنان متاهل است. زنان متاهل باید ناخن های خود را کوتاه نگه دارند اما دختران مجرد می توانند ناخن های خود را بلندتر نگهداری کنند.

مردان مسن در کره شمالی هم حق دارند موهای خود را تا اندازه ای معین بلند نگه دارند.

تغییرات جدید در آرایش موی مردان براساس جدیدترین توصیه های صادر شده از حزب حاکم بر کره شمالی (حزب کمونیست کارگری) انجام می شود.