اخبار

خبرگزاری هرانا: اعضای پارلمان اروپا در بیانیه ای خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط آرش صادقی و علی شریعتی «فعالان حقوق بشر» زندانی در ایران شدند که به دلیل اعتصاب غذای طولانی مدت در وضعیت بحرانی به سر برده و از درمان در بیمارستان محرومند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نمایندگان پارلمان اروپا خاطرنشان کردند: “با توجه به گزارش ها از وضعیت بحرانی آرش صادقی و علی شریعتی، دو مدافع حقوق بشر زندانی در اعتصاب غذا، اعضای پارلمان اروپا خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط آنان شدند. آنها بایستی برای درمان بیشتر به بیمارستان منتقل شوند.”

در بیانیه مطبوعاتی این پارلمان آمده است: “آرش صادقی که در اعتراض به بازداشت همسرش گلرخ ابراهیمی ایرایی از ۲۴ اکتبر دست به اعتصاب غذا زده بود، در وضعیت بحرانی قرار دارد. وضعیت سلامت وی به شدت وخیم است و نیازمند بستری فوری در بیمارستان است. پزشکان بهداری زندان هشدار داده اند که اگر به بیمارستان منتقل نشود، ممکن است دیگر زنده نماند. آرش صادقی به دلیل فعالیتش برای دفاع از حقوق بشر، به زندان محکوم شده است. درحالی که ایران موظف شده است تحت قوانین بین المللی به حقوق بشر احترام گذاشته و آنرا پاس دارد.”
گلرخ ابراهیمی ایرایی به دلیل اظهار نظر مسالمت آمیز از طریق نوشتن داستان در مورد اجرای حکم غیرانسانی سنگسار، به زندان محکوم شده است.”

اعضای پارلمان اروپا تاکید کردند: “ایران بایستی دادگاه عادلانه بر اساس قانون را تضمین کرده و از محدود کردن آزادی عقیده، خودداری کند.”

در ادامه این بیانیه جزئیات پرونده و احکام، اعتصاب غذا و وضعیت جسمانی این دو زندانی شرح داده شده است.

ایران‌وایر: دو سال و نیم است که زندگی‌شان جور دیگری شده است، از نهم مهرماه سال 1393 وقتی یکدانه دخترشان سهیلا مورد حمله اسیدپاشان قرار گرفته است. بارها پشت در اتاق عمل ایستاده‌اند؛ با هر ناتوانی و مشکل جدیدی که اسید برای جسم و روح دخترک جوانشان ایجاد کرده متلاشی شده‌اند و با هر بهبودی کوچک، امیدوار شده‌اند و دوباره جان گرفته‌اند: «ما از زندگی ساقط شدیم از حالت طبیعی در آمدیم .هم از کار افتادیم و هم از زندگی ساقط شدیم خود من قند شدید عصبی گرفت. خانم‌ام شب روز نصفه شب باید از خواب بیدار شود قطره به چشمش بریزد. کارهای شخصی و بهداشتی ،حمام‌اش را انجام دهد، سهیلا احتیاج به مراقبت ویژه دارد.»

سهیلا جورکش بیست و شش ساله بود و وقتی برای آخرین بار از استخر بر می‌گشت و داخل ماشین‌اش نشسته بود و با مادرش تلفنی حرف می‌زد، یکباره سوزش شدید را روی بدنش احساس می‌کند. سوزشی که تا هنوز ادامه دارد: «ضارب موتوری از پشت خودرو به او نزدیک شده و ناگهان مقدار زیادی اسید را به صورتش پاشیده است. اسید به حدی زیاد و قوی بود که از روی صورت پائین امده بود و گردن، دست ها، شانه ها و پاها را سوزانده است.» او هنور هم نتوانسته آن روز را از یاد ببرد: « نباید تنها بماند، وقتی تنهاست کوچک ترین سر و صدایی حالت ترس و عصبی به او دست می‌دهد و خیلی باید مراقبش باشیم.»

سهیلا یکی از قربانیان اسیدپاشی در اصفهان بود. اسیدپاشی‌های زنجیره‌ای که پس از مطرح شدن قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر صورت گرفت. قربانیان دختران جوان بودند که چادر به سر نداشتند و سوار برخودروی شخصی بودند. همان وقت گمانه‌هایی مبنی بر این که اسیدپاشی‌ها از سوی تندروها و در جهت فشار برای رعایت حجاب کامل، صورت گرفته مطرح شد اما با وجود رسانه‌ای شدن این موضوع و واکنش‌های فراوان به آن تاکنون اسیدپاشان شناسایی نشده‌اند. خانواده سهیلا هم مثل خانواده دیگر قربانیان اسید پاشی اصفهان هنوز نتوانسته‌اند بفهمند چه کسانی این بلا را سر عزیزان شان آورده و جوانی‌اش و زندگی آن‌ها را خراب کرده است. ناصر جورکش پدر سهیلا می‌گوید: «هیچ اطلاعی به ما نداده‌اند، هر بار می‌گویند تحقیقات ادامه دارد و هنو زتحقیقات تکمیل نشده است.»

او دوست ندارد درباره این موضوع زیاد صحبت کند چون در حال حاضر بهبودی وضعیت چشم دخترش اولین الویت زندگی آن‌هاست: «دو سال و نیم است که در حال دوندگی برای چشم و سوختگی این بچه هستیم.» سوختگی‌های او در حال بهبودی است اما وضعیت چشمانش هنوز نیازمند مراقبت‌های جدی و جراحی‌های دیگر است. او همین چند روز پیش از بیمارستان مرخض شده و پزشکان استراحت مطلق در خانه را به او تجویز کرده‌اند: «درباره چشم راستش پزشکان موفق نشدند کاری کنند، اما قسمتی از عصب چشم چپ سالم است، روی چشم چپ‌اش بارها عمل جراحی انجام شده، یک بینایی مختصری توسط یک دوربینی که در چشم چپ گذاشتن به وجود امد ولی بعد از هشت ماه بافت‌های چشم شل شد و نتوانست دوربین را نگه دارد و دوربین از چشمش خارج شد و همین موضوع به شبکیه آسیب رساند. شبکیه الان تحت فشار است و پزشکان استراحت مطلق را برایش تجویز کردند تا شرایطی فراهم شود که بتوانند شبکیه جراحی شود.»

پس از اسید پاشی اصفهان تجمع‌هایی در اعتراض به اسید پاشی شکل گرفت. یکی از این تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی بود، ماموران امنیتی با آن تجمع برخورد کردند و چند نفر از فعالان اجتماعی در آن تجمع دستگیر شدند. یکی از شرکت‌کنندگان این تجمع اما با اتهام «اجتماع و تبانی» به خاطر شرکت در این تجمع به پنج سال حبس محکوم شد. او علی شریعتی نام دارد پسر جوانی است که در شصت و ششمین روز اعتصاب غذای خود به سر می‌برد. او در اعتراض به این اتهام و حکمی که برایش در نظر گرفته شده، دست به اعتصاب غذا زده است. پدر سهیلا جورکش از طریق اخبار وضعیت علی را شنیده است: «من البته ایشان را نمی‌شناسم و از طریق اخبار از وضعیت شان مطلع شدم آدم بسیار متاسف می‌شود. به نظرم ایشان باید به اعتصاب غذا پایان بدهد.» او در کنار نگرانی برای علی به خانواده او هم فکر می‌کند: «ما خودمان اینقدر اذیت شده‌ایم که حالت طبیعی نداریم، بهت زده هستیم. خانواده ایشان هم حتما خیلی نگران است. امیدوارم ایشان از اعتصاب غذا را پایان بدهد و کمی تحمل کند تا انشالله اتفاقی بیفتد و از این وضعیت دربیاید ولی واقعا نمی‌دانم باید چه بگویم …» چند لحظه سکوت می‌کند و بعد از چند ثانیه می‌گوید: «کاش در این مرزو بوم در این آب و خاک از این اتفاق‌ها نداشتیم.»

رادیوفردا: ده‌ها تن در اعتراض به وضعیت آرش صادقی و همسرش گلرخ ایرایی، در مقابل زندان اوین تجمع کردند. بنا بر تصاویر منتشر شده بر روی شبکه‌های اجتماعی این تجمع در آرامش برگزار شده و تجمع‌کنندگان تنها عکس‌های این دو زندانی را در دست داشتند.

وکیل مدافع آرش صادقی، شامگاه یکشنبه اعلام کرد وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی گلرخ ابراهیمی ایرایی، همسر آقای صادقی سپرده شده و با پایان كارهای اداری، او تا روز سه‌شنبه آزاد می‌شود. این اقدامات پس از آن انجام شد که در روزهای گذشته اعتصاب غذای طولانی مدت آرش صادقی، که در اعتراض به حکم زندان برای همسرش آغاز شد، با واکنش‌های متعددی روبرو شده است.

همچنین اعتصاب غذای علی شریعتی زندانی سیاسی اصلاح طلب هم که از روز دهم آبان شروع شده هنوز ادامه دارد.

وضعیت جسمانی آقایان صادقی و شریعتی وخیم گزارش شده است.

روز شنبه حدود هزار و ۳۰۰ فعال سیاسی و مدنی ایران در نامه‌ای خواستار پایان دادن به اعتصاب غذای آرش صادقی و علی شریعتی، شدند.