اخبار

رادیوفرانسه: محمدجواد ظریف، وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی ایران، که آخرین روزهای مسئولیت خود در این مقام را می‌گذراند، روز جمعه بدون ذکر نام مسیح علی‌نژاد، در توئیتی به افشای طرح توطئه ربایش این روزنامه‌نگار ایرانی ساکن آمریکا واکنش نشان داد و آن را «نمایش اتهام‌زنی» توصیف کرد. ظریف به دلیل تلاش‌هایش برای مبرا کردن جمهوری اسلامی از اتهام‌های مختلف، از سوی مخالفان جمهوری اسلامی به «ماله‌کش اعظم» معروف است.

ظریف در توییتر نوشت: «افراد مسلح وابسته به ایالات متحده نقشه هایی را درون خاک ایالات متحده طراحی میکنند تا رهبران را در هائیتی و ونزوئلا ترور کنند، آنهم در حالیکه دولت آمریکا مشغول پوشاندن روابط مجرمانه‌اش، از طریق اتهام‌زنی به دیگران در خصوص یک عملیات به وضوح بچه‌گانه و مضحک ربایش است.»

وزیر امورخارجه جمهوری اسلامی افزود: «قبل از اینکه چنین نمایش اتهام زنی راه بیاندازید، امورات خود را مرتب کنید.»

وزارت دادگستری آمریکا روز سه‌شنبه در بیانیه‌ای اعلام کرد دستگاه‌ اطلاعاتی ایران تلاش کرده است یک روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر را از نیویورک برباید.

نام این روزنامه‌نگار در بیانیه وزارت دادگستری آمریکا اعلام نشد، اما مسیح علی‌نژاد اعلام کرد که او هدف این تلاش برای آدم‌ربایی بوده است.

پس از انتشار این خبر که واکنش‌های بسیاری در پی داشت، سعید خطیب زاده، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، از ذکر نام مسیح علی‌نژاد خودداری کرد و دست داشتن چهار مأمور اطلاعاتی ایران در توطئۀ ربودن مسیح علی‌نژاد “مضحک” و “فاقد ارزش پاسخگویی” خواند.

این در حالی است که کاخ سفید واشنگتن دسیسۀ سرویس‌های اطلاعاتی ایران را برای ربودن مسیح علینژاد قویاً محکوم کرد و خود مسیح علینژاد از دولت‌های غربی به ویژه دولت جو بایدن خواست قاطعانه در برابر حکومت تهران موضعگیری کند.

منصور فرهنگ، تحلیلگر مسائل سیاسی در آمریکا روز پنج‌شنبه در گفت‌وگو با بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه، گفت این اقدامات جمهوری اسلامی در تشدید بی اعتمادی به رژیم ایران در افکار عمومی جهان از جمله آمریکا موثر است.

تلگرام زیدآبادی: سخنان محمد جواد ظریف در بارۀ پولشویی‌های ده‌ها هزار میلیاردی در ایران، او را زیر ضرب بی‌سابقۀ جناح اصطلاحاً “اصولگرا” بخصوص طیف تندروتر آن قرار داده است.
آنها از ظریف می‌خواهند که یا افراد و نهادهای دخیل در عملیات پولشویی را به صراحت معرفی کند و یا گفته‌های خود را پس بگیرد. مشخص نیست که ظریف هنگام طرح موضوع پولشویی، به پیامدهای سخن خود و واکنشِ طیف اصولگرا به آن، واقف بوده است و یا اینکه تحت تأثیر فضای مصاحبه نااندیشیده کلامی را بر زبان رانده است!
اینک ظریف بر سر دو راهی دشواری قرار گرفته است. او از یک طرف می‌تواند سخنان خود را در مورد حجم عملیات پولشویی در کشور تا حد اشاره به برخی اختلاس‌های معروف بانکی و پدیدۀ قاچاقچیان بین‌المللی مواد مخدر تقلیل دهد که در این صورت، نه فقط به نوعی ادعای خود را پس گرفته؛ بلکه آب سردی هم به روی حامیان این روزهای خود پاشیده است! از طرف دیگر، او می‌تواند با افشای مواردی از پولشویی که از منظر افکار عمومی پنهان مانده است؛ رقیب سیاسی خود را به بهای برانگیختن خشم آنها علیه خود، تحت فشار بگذارد و از طریق ارائۀ اسناد و مدارک، آنها را به موضع دفاعی بکشاند؛ البته به شرطی که واقعاً اسناد و مدارک متقنی در این زمینه در دست داشته باشد!
به گمان من، ظریف بحث پولشویی را از سرِ بی توجهی به تبعات آن مطرح کرده است و به احتمال بسیار در کمیسیون‌های مجلس، ادعای خود را به همان موارد مشهور اختلاس‌های لو رفته فرو خواهد کاست.
در واقع، ظریف به عنوان “دیپلماتی حرفه‌ای” و بنا به نوع نگرش‌اش به مناسبات جهانی و سیاست بین‌الملل، در مقام وزیر خارجۀ جمهوری اسلامی، در نقطۀ بسیار بغرنجی نشسته است و همین بغرنجی او را به تعارض‌هایی وادار می‌کند که دوره به دوره او را به دردسر می‌اندازد. قاعدتاً او تصور می‌کند که مقام وزارت خارجه و تعارض‌های آن در برآورد نهایی به دردسرش می‌ارزد؛ اما به گمان من نمی‌ارزد! بلکه فقط دیپلماتی حرفه‌ای را دچار خشم و فرسایش و نهایتاً نومیدی می‌کند.
#احمد_زیدآبادی