اخبار

جامعه زندانیان سیاسی: «دکتر محمد ملکی در اولین مصاحبه اختصاصی خود با شبکه «دُرّ تی وی» در سال ۱۳۹۶ انتخابات ریاست جمهوری دوره دوازدهم را مورد بررسی قرار داد، و با بیان تاریخچه ای از نحوه برگزاری انتخابات از دوره رضا خان پهلوی تا زمان حال گفت، ما در ایران انتخابات نداریم، انتصابات است.
دکتر محمد ملکی در ادامه این گفتگو گفت انتخابات شرایطی دارد به این معنی که مردم آزادانه نماینده خود را انتخاب کنند نه این که عده ای را برای مردم انتخاب کنند و بگویند شما به کسانی که ما برایتان انتخاب کرده ایم رای بدهید، در حقیقت این یک انتصابات است، و من بر این عقیده هستم که در ایران بر خلاف آنچه آقای خامنه ای ادعا میکند، انتخاباتی نداشته و نداریم.
دکتر محمد ملکی گفت تا زمانی که در ایران انتخابات با همان شرایط و ویژگیهایی «انتخابات در کشورهای دمکراتیک» برگزار نشود، در هیچ انتخاباتی شرکت نخواهم کرد، و تا زمانی هم که این نظام بر سر کار است برگزاری انتخابات آزاد با ویژگیهای بین المللی در ایران غیر ممکن است.
دکتر محمد ملکی گفت شرایط در جهان با سرعت در حال تغییر است، و سال ۹۶ سال بسیار متفاوتی است و من از مردم میخواهم که تحت تاثیر شرایطی که برایشان درست می کنند قرار نگیرند و در این انتخابات شرکت نکنند، پیشنهاد من این است که در روز انتخابات کسانی که در رای گیری شرکت نمیکنند در مکانی مانند میدان آزادی تجمع کنند.
دکتر محمد ملکی در پایان گفت ما از اصلاح طلبان می پرسیم که شما چه چیزی را می خواهید اصلاح کنید؟ چه چیزی مانده که اصلاح کنید؟ این سوالات را پاسخ دهید تا برنامه شما مشخص شود و مردم خودشان تصمیم بگیرند.»

بی‌بی‌سی: آقای ملکی نوشته که در صورت ادامه فشارها بر خود و خانواده اش، به سازمان‌های بین المللی حقوق بشری و گزارشگر ویژه سازمان ملل شکایت می کند

محمد ملکی، نخستین رئیس دانشگاه تهران بعد از پیروزی انقلاب، در نامه ای خطاب به حسن روحانی و “مسئولین امنیتی کشور” نوشته که چند ساعت بعد از توصیه دیروز رئیس جمهور به اساتید دانشگاه برای “سکوت نکردن”، وزارت اطلاعات وی را احضار کرده است.

وی که پیش و پس از انقلاب سال ها زندانی سیاسی بوده، افزوده ماموری که پیشتر از او بازجویی می کرده، با فرزند او ابوذر ملکی تماس گرفته و خواسته است که به همراه پدرش به اداره اطلاعات تهران برود. آقای ملکی پرسیده که با وجود چنین برخوردهایی، چطور می توان انتظار داشت که “دانشگاهیان سکوتشان را بشکنند؟”

دیروز آقای روحانی در سخنانی از دانشگاهیان خواست در مورد مسائل کشور و پرونده هسته ای اظهار نظر کنند و از آنها پرسید که “چرا فریاد نمی‌زنند و وارد میدان نمی‌شوند؟”

محمد ملکی، با ذکر این که مدت هاست خود و اعضای خانواده اش زیر فشار ماموران اطلاعاتی قرار دارند نوشته: “تاکنون تحمل کردم و این اذیت و آزارها که به خانواده من وارد شده را به طور علنی مطرح نکرده بودم اما دیگر طاقتم تمام شده و از مقامات حکومت سوال می کنم که اگر با من مشکلی دارید تقصیر خانواده ام چیست و با آنها چه کار دارید؟”

اولین رئیس دانشگاه تهران بعد از انقلاب، در توصیف فشارهایی که بر اعضای خانواده او وارد شده به موارد گوناگونی اشاره کرده که از جمله عبارت است از “مصادره مدرک لیسانس”، “ممانعت از شرکت در امتحانات دانشگاه”، “احضار مکرر به اداره اطلاعات” و “بر هم زدن آرامش همسر” ابوذر ملکی، فرزند وی، در تهران.

ممنوع الخروج کردن این منتقد حکومت ایران و ایجاد مانع برای ملاقات وی با دیگر فرزندش، عمار ملکی که در خارج از ایران به سر می برد، از جمله دیگر موارد ذکر شده در نامه است.

محمد ملکی تاکید کرده است که “بسیاری از خانواده های سیاسی دچار چنین مشکلاتی هستند”.

آقای ملکی، که هم اکنون ۸۰ سال سن دارد، از منتقدان حکومت ایران در دوران قبل و بعد از پیروزی انقلاب است. وی که پیش از انقلاب نیز مدتی را در زندان به سر برده بود، در دوران جمهوری اسلامی چند بار به زندان افتاد و در معرض بدرفتاری قرار گرفت.

این منتقد حکومت، از جمله پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ نیز دستگیر و زندانی شد و پس از آزادی از زندان، در نامه ای به احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر در مورد ایران، به شرح شکنجه هایی پرداخت که در دوره های مختلف زندان خود تحمل کرده بود.

آقای ملکی در نامه اخیر خود به رئیس جمهور هم، اعلام کرده که در صورت ادامه فشارها بر خود و خانواده اش، به سازمان‌های بین المللی حقوق بشری و گزارشگر ویژه سازمان ملل شکایت خواهد کرد.