اخبار

دویچه‌وله: یک مقام وزارت کار می‌گوید که نرخ بیکاری فارغ‌التحصیلان ایران بالاتر از متوسط کشوری، و بیکاری در میان زنان تحصیلکرده ۲/۵ برابر مردان است. نبود مهارت و توجه به نیاز بازار کار و فرهنگ جامعه از مباحث مطرح در این میان است.

کورش پرند، معاون وزیر تعاون، کار و رفاه، در روزهای اخیر باز هم درباره وضعیت بازار کار و بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی ایران در نشست‌های گوناگون سخن گفته است.

به گزارش “اقتصاد نیوز” روز یکشنبه (۲۷ اردیبهشت / ۱۷ مه)، کورش پرند، معاون وزیر تعاون، کار و رفاه، گفته است که هم اکنون ۱۰ میلیون و ۲۰۰ هزار دانشجو و فارغ‌التحصیل در ایران وجود دارند که پنج میلیون و ۷۰۰ هزار نفر آنان “غیرفعال هستند و هیچ نقشی در تولید و ارزش افزوده اقتصادی ندارند”.

به گفته پرند، همچنین حدود چهار و نیم میلیون دانشجو نیز به زودی از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند که روشن نیست بتوانند وارد بازار کار شوند.

خبرگزاری مهر می‌نویسد که در دهه‌های گذشته تصور خانواده‌های ایرانی این بود که تحصیلات دانشگاهی می‌تواند تضمینی برای ورود به بازار کار باشد. بدین خاطر تا سال‌ها هدف بسیاری از جوانان ورود به دانشگاه و تحصیلات تا مدارج عالی بود. مهر می‌افزاید که در دهه‌های گذشته دانشگاه‌های غیردولتی نیز تاسیس شدند و دولت هم “به ایجاد جو تحصیلات دانشگاهی در کشور دامن می‌زد”، بدون آنکه برنامه‌ای برای دوره پس از فارغ‌التحصیلی جوانان داشته باشد. به نوشته مهر، امروز کشور به جایی رسیده که نمی‌داند با انبوه جوانان فارغ‌التحصیل دانشگاهی با درخواست‌های متفاوت شغلی چه کند.

نرخ بیکاری فارغ‌التحصیلان بالاتر از متوسط کشوری

به گزارش ایرنا، کورش پرند، معاون وزیر تعاون، کار و رفاه، شامگاه چهارشنبه (۲۳ اردیهشت / ۱۳ مه) همچنین در سفر به شهر کرد در جمع خبرنگاران گفته که نرخ بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی ایران بالاتر از متوسط کشوری است و به ۱۸/۹ درصد می‌رسد.

او گفته که این میزان در میان فارغ‌التحصیلان زن ۳۱/۳ درصد و در میان مردان ۱۲/۹ درصد است. یعنی بیکاری در میان زنان تحصیلکرده دو و نیم برابر مردان است.

“نبود مهارت و تخصص” از دلایل بیکاری

معاون وزیر تعاون، کار و رفاه علت مواجه بودن جامعه با مشکل فارغ التحصیلان بیکار را نبود تناسب میان شمار دانشجویان و نیز رشته‌های تحصیلی دانشگاه‌ها با نیاز بازار کار دانسته است.

پرند اشاره کرده به اینکه افراد به ویژه در آینده هر چه سطح تحصیلات‌شان بالاتر باشد با مشکل بیشتر برای یافتن کار روبرو می‌شوند. به گفته رئیس سازمان فنی و حرفه‌ای کشور،‌ در حال حاضر از یک میلیون و ۵۰۰ هزار دانشجوی کشور ۶۶ درصد در مقطع کارشناسی و ۳۳ درصد در مقطع کاردانی تحصیل می‌کنند که کمتر از ۱۵ درصد آنان تکنسین هستند.

او افزوده است که در حال حاضر برای فارغ‌التحصیلان مقطع دیپلم و فوق دیپلم شغل وجود دارد، اما برای فارغ‌التحصیلان سایر مقاطع تحصیلی یافتن شغل متناسب با تحصیلات با محدودیت همراه است.

پرند همچنین “کاربردی و علمی نبودن” آموزش برخی رشته‌ها را علت دشواری برای فارغ‌التحصیلان آن رشته‌‌ها برای یافتن کار عنوان کرده است. او گفته که بیشترین آمار بیکاری مربوط به فارغ‌التحصیلان رشته‌های علوم رایانه، شیلات، جنگلداری و محیط زیست است.

پرند همچنین اعلام کرده که برای مقابله با مشکل بیکاری فارغ‌التحصیلان، طرح “ارتقاء شایستگی حرفه‌ای دانشجویان و دانش‌آموختگان با رویکرد رفع نیاز بازار کار” در آخرین نشست شورای اشتغال به تصویب رسیده است.

آمار بالای بیکاری دختران فارغ‌التحصیل

با توجه به آمار ارائه شده توسط معاون وزیر کار، از هر سه زن تحصیل کرده یک زن بیکار است. ماه گذشته نیز سهیلا جلودارزاده، مشاور وزیر صنعت، معدن و تجارت در امور بانوان و خانواده، گفته بود که “زنان ۶۴ درصد فارغ‌التحصیلان در سراسر ایران را تشکیل می‌دهند، اما تنها درصد ناچیزی از آنان مشغول کار می‌شوند”.
DW.DE
نزدیک نیمی از فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها در ایران بی‌کار هستند

به گفته رئیس مجلس ایران ۴۲ درصد از فارغ‌التحصیلان در ایران بی‌کار هستند. این رقم در مورد مهندسان معمار به حدود ۶۰ درصد می‌رسد. مقام‌های جمهوری اسلامی بی‌کاری را بزرگ‌ترین مشکل ایرن توصیف می‌کنند.
ادامه تبعیض علیه زنان در بازار کار ایران
بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های ایران رو به افزایش است

“اقتصاد نیوز” با استناد به نظر کارشناسان به چند عامل که موجب بالاتر بودن نرخ بیکاری زنان نسبت به مردان در ایران است، اشاره کرده است. به نوشته این سایت اقتصادی، در کنار مشکلات ساختاری اقتصاد از جمله “رکود حاکم بر بازار کار و تحریم‌ها که ایجاد اشتغال و ورود افراد به بازار کار را با مشکل جدی روبرو کرده”، برخی عوامل فرهنگی حاکم بر جامعه موجب کاهش سهم زنان از بازار کار شده است.

“اقتصاد نیوز” می‌نویسد که فرهنگ مردسالار اکثریت قریب به اتفاق سیاست‌گذاران در ایران از دلایل مهم دور کردن زنان از بازار کار است، چون معیار این سیاست‌گذاران نه شایسته‌سالاری بلکه جنسیت است. در نتیجه از نظر این سیاستمداران اولویت استخدام با مردان است.

به گفته علی جمالی قمی، رئیس امور آمار، برنامه‌ریزی و تامین نیروی انسانی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، در پی آزمون استخدامی پیش رو در ایران که در خرداد ماه برگزار می‌شود ۸ هزار نفر جذب بازار کار خواهند شد. اما سایت “فرارو” ۱۹ فروردین (۸ آوریل) نوشت که در این آزمون در عمل به زنان فرصتی بسیار ناچیز برای اشتغال در پست‌های دولتی داده شده است.

سایت “فرارو” از دستورالعمل جدید دولت در آزمون خرداد ماه خبر داد و نوشت که از میان ۲۸۰۰ نفر، ۲۲۸۴ شغل مختص مردان، ۵۰۰ شغل به صورت مشترک میان مردان و زنان و تنها ۱۶ شغل مختص زنان است.

همچنین خبرگزاری مهر در گزارشی که مهر ماه گذشته درباره تقاضای بالای زنان برای اشتغال منتشر کرده بود از جمله دلایل “خانه‌نشینی زنان جویای کار” را رقابت ناعادلانه جویندگان کار و بازار کار مردسالارانه ایران دانسته بود. همچنین هنگامی که زنان وارد بازار کار شوند فرهنگ مرد‌سالار به طور معمول مانع ورود آنان به مشاغل مدیریتی می‌شود.

“اقتصاد نیوز” به سویه دیگر این فرهنگ، یعنی عملکرد زنان نیز اشاره کرده است. برخی از زنان تحصیلکرده و کارآ خود تصمیم به خانه‌نشینی می‌گیرند، چون یا همسرشان مخالف کار کردن آنان است یا نیاز مالی ندارند یا محیط جامعه را ناامن می‌دانند یا پس از فرزندآوری ترجیح می‌دهند تمام وقت خود را صرف نگهداری از فرزندان خود کنند.

فعالان اقتصادی و فعالان زن ایران گفته‌اند که سیاست‌گذاری‌های دولت ۸ ساله رئيس جمهور سابق احمدی‌نژاد موجب دو برابر شدن نرخ بیکاری زنان شد. در عین حال ناظران مسائل ایران می‌گویند که محدود کردن حضور زنان در عرصه‌های کار و سیاست در دوره رئيس جمهور کنونی، حسن روحانی هم ادامه یافته است.

روز: یک روز پس از آزادی مجید توکلی از زندان سراغ او رفتم تا از یکی از سرشناس ترین فعالان دانشجویی ایران که در فضای مجازی از او به عنوان “شرف جنبش دانشجویی” یاد می شود درباره زندان سوال کنم، و آزادی و اینکه وقتی بعد از سالها از زندان آزاد شد و اظهارات محمدجواد ظریف در مورد نبود زندانی عقیدتی و سیاسی در ایران را شنید، چه حسی داشت؟

سخت حرف می زند، می گوید زندان او را تغییر داده و سختی های سالهای اخیر، آگاهی و روحیه اش را. می گوید حالا دیگر کار فرهنگی را به کار سیاسی ترجیح می دهد اما راه ناگزیری که تاکنون طی کرده باید طی می شد تا به آگاهی فعلی برسد.

ترجیح می دهد بیشتر سکوت کند و کمتر حرف بزند و همین مصاحبه را سخت تر می کند. مجید توکلی ۱۶ آذرماه ۸۸ همزمان با روز دانشجو، پس از سخنرانی در دانشگاه امیرکبیر بازداشت شد. او از سوی قاضی مقیسه، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی علیه نظام جمهوری اسلامی به ۵ سال، تبلیغ علیه نظام به ۶ ماه، توهین به رهبری به ۲ سال و توهین به محمود احمدی نژاد به ۶ ماه زندان محکوم شد؛در مجموع ۸ سال حبس تعزیری، ۵ سال محرومیت از فعالیت های سیاسی و ۵ سال ممنوعیت خروج از کشور. اما ۲ سال و نیم از محکومیت زندان او شامل عفو شد و او روز یکشنبه از زندان آزاد شد. مجید توکلی پیش از این درباره حکم اش به روز گفته بود: موارد اتهامی ام در حکم اولیه، شامل عفو عیدفطر و کاملا حذف شده. الان محکومیت ام ۵ سال و نیم شده، ۵ سال اجتماع و تبانی و ۶ ماه هم تبلیغ علیه نظام. روز آزادی ام در پرینت زندان، ۲۰ اردیبهشت ذکر شده.

او درباره موارد اتهامی اش توضیح داده بود: به موارد اتهامی تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی عفو داده نمی شود، بخشی از موارد اتهامی من شامل آن بود برخی نه، حالا همه اتهامات ام غیر از این ۲ مورد عفو خورده و حذف شده و بر همین اساس ۲ سال و نیم از حکم ام عفو خورده است.

یک روز پس از بازداشت این فعال دانشجویی در دانشگاه امیرکبیر، خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، با انتشار عکس هایی از او با چادر و مقنعه مدعی شد قصد داشته با لباس مبدل از دانشگاه فرار کند. این اقدام خبرگزاری فارس موجی از اعتراض و همزمان حمایت ها از مجید توکلی را به دنبال داشت و مردان زیادی عکس های خود را با چادر و روسری با عنوان کمپین “من مجید هستم” منتشر کردند. حالا از این فعال دانشجویی سوال کرده ام وقتی با سناریوی خبرگزاری فارس مواجه شدی چه کردی و چه حسی داشتی؟ حالا که به آن روزها نگاه می کنی چه فکر می کنی؟

مجید توکلی می گوید: کاری که خبرگزاری فارس کرد و آن مساله در من هیچ وقت تاثیر منفی نگذاشت. هیچ وقت احساس بدی از آن ماجرا به من دست نداد و هیچ وقت احساس تحقیر نکردم. در مقابل دردهای آن روزها، این مساله اینقدر کوچک بود که قرار نبود روی من تاثیر بگذارد ، در دادگاه یا بازجویی ها یا بعد از آن تا هر روز دیگری که باشد. این چیزها خیلی برای من کوچک است و نمی توانست روی من تاثیری بگذارد. من آن روزها انتخاب کرده بودم و جلو رفتم.

او توضیح می دهد: فکر می کنم ناگزیر بودم. آن کارها را باید انجام می دادم، براساس آگاهی آن زمان من، آن کارها باید انجام می شد. می دانستم بازداشت می کنند اما نوعی بی قراری و شرایط آن روزها ایجاب می کرد کارهایی بکنم. کاری که خبرگزاری فارس کرد نمی دانم. راستش بعد از آنکه در دانشگاه صحبت کردم احساس می کردم دیگر هیچ چیزی برایم اهمیت ندارد. یک نوع سختی که آدم احساس می کند شکست می خوریم و این شکست حق مان نیست و حالا که نمی توانیم از درد و رنج دیگران بکاهیم، نوعی فرار برای اینکه خودمان را در درد و رنج دیگران سهیم کنیم. همیشه ته اش این بود که عیب ندارد من هم مثل بقیه. فقط همین بود؛ ناتوانی در حل مساله و سهیم شدن در درد و رنجی که هیچ کسی نمی تواند راهی برای خروج از آن پیدا کند. ولی امروز که به آن نگاه می کنم می بینم می توانست اینطور نباشد ولی مستلزم این بود که از مسیری مثل همین می گذشتم و آگاهی پیدا کنم.

و حالا که بعد از ۵ سال و نیم از زندان آزاد شده: کمی روحیات ام تغییر کرده، وقتی روحیات ام تغییر کرده ، قاعدتا در گذر زمان ، آگاهی من نسبت به مسائل اطرافم تغییر کرده. درواقع هم آگاهی تغییر کرده هم روحیه. من قبل از بازداشت ام نوع بدبینی داشتم، بدبینی یکسویه. خوش بینی ام هم همین طور. درواقع در یک فضای دوقطبی که حتی ایجاب می کرد آدم روحیه انقلابی پیشه بگیرد. ولی الان می توانم بگویم بدبینی ام دوسویه شده و نوع خوش بینی ام هم همین طور، که این چیزی غیر از روحیه انقلابی می طلبد. اساسا من در چنین وضعیتی هستم ، احساس می کنم آگاهی من به طور بنیادین تغییر کرده. اتفاقی که طی این سالها برای من افتاده این بوده. اگر چیزی از جنس درد و رنجی بوده در این سالها، سعی کردم احساس نکنم با درد و رنج مواجه ام ولی همان در این آگاهی و تغییر تاثیر داشت.

مجید توکلی می گوید: الان هم که آمده ام بیرون، امروز در جایگاهی که ایستاده ام، وقتی به گذشته نگاه می کنم فقط از جنس شادی و خوشحالی است، اینکه روزهای سخت و تلخ گذشت؛ ولی وقتی به آینده می کنم نوعی احساس سختی دلتنگی دارم. چون آن بدبینی دو سویه که خدمت شما عرض کردم و تاثیر عمیق در آگاهی من،شرایط ویژه ای برایم پیش آورده که احساس مسئولیت بیشتر می کنم، احساس دردمندی بیشتر می کنم و این وضعیت خاصی برای من پیش آورده. الان یک روز بعد از آزادی دقیق نمی توانم کلمه ای را پیدا کنم و بگویم ولی حس نگرانی و حس دغدغه ای است که احساس میکنم نباید باشد و همین باعث می شود خیلی به من فشار بیاید.

او از نگرانی و دغدغه اش می گوید: ۵ سال پیش که رفتیم زندان فکر می کردیم پایان زندان و بعد آزادی، پایان این فشار است. دو سه سال هم که از زندان گذشت همین فکر را می کردم اما نمی دانم چرا از مدتی پیش که معلوم شد محکومیت ام کاهش پیدا کرده و به زودی آزاد می شوم و حتی مرخصی چند روزه که آمدم احساس کردم فشارها دارد بیشتر می شود و هنوز نتوانسته ام ریشه یابی کنم.

مجید توکلی الان چه تصمیمی دارد؟ بعد از آزادی می خواهد چه بکند؟ می گوید: نمی دانم، خودم مطمئن نیستم چکاری می خواهم بکنم ولی هرکاری که هست کار فرهنگی خواهد بود نه کار سیاسی. قطعا ترجیح ام این است که کاری از جنس معطوف به آزادی باشد. اگر توانایی اش را داشته باشم.

دیویر کیس، خبرنگار دیلی بیست مهر ۹۲ اعلام کرد که محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در پاسخ به سوال او مبنی بر اینکه مجید توکلی چه زمانی آزاد خواهد شد گفته نام نسرین ستوده را شنیده ولی مجید توکلی را نمی شناسد. ظریف، هفته گذشته هم در مصاحبه با شبکه پی بی اس وجود زندانیان عقیدتی را انکار کرد که واکنش زندانیان سیاسی سابق و فعلی و همچنین فعالان عرصه های مختلف را برانگیخت.از مجید توکلی سوال می کنم : چه احساسی داشتید وقتی این ادعاهای آقای ظریف را شنیدید؟

این فعال سیاسی می گوید با دیدن این ادعاها احساس بدی به او دست نداده است: من فکر می کنم ایشان با لحن نامناسبی جواب داده ولی احساس بدی به من دست نداد وقتی آن مطلب را خواندم. فکر می کنم مدل و جنس صحبت کردن یک مقام مسئول در ایران این است. اساسا آقای ظریف نسبت به مساله جیسون رضائیان حساسیت پیدا کرده و پاسخ او فرض اش این بود که بحث جیسون رضائیان است. من جنس پاسخ های جمهوری اسلامی را می دانم. احساس کردم آقای ظریف پاسخ اش از سر فشار است. او یک دیپلمات کارکشته در حیطه کار خودش است اما خیلی از مسائل دیگر را خوب درک نمی کند. اینقدر که ما انتظار داریم درک نمی کند اما قرار نیست همه، همه چیز را درک کنند. من ترجیح می دهم با احساس اولیه ای که مواجه شدم حرف بزنم. خیلی احساس بدی به من دست نداد. فکر می کردم اتفاقی عادی است که افتاده.

مجید توکلی می گوید: این حرف را نوعی جهل از طرف آقای ظریف می دانم. نوعی نادانی آقای ظریف است. آقای ظریف آدم نادانی نیست ولی متاسفانه در بعضی مسائل نتوانسته آگاهی لازم را به دست بیاورد. برخی مسائل را درک نمی کند و عدم درک اش از این مسائل باعث شده جملاتی بگوید که عده ای را آزرده کند؛ می تواند خیلی ها را آزرده بکند. ولی من احساس کردم که فقط نادانی است. نمی دانم در اینجا این نادانی یک رذیلت اخلاقی هم هست یا نه، که اسم اش را دروغ بگذاریم یا نه. اما من در وهله اول مواجهه ام با این مساله احساس نکردم که ایشان دروغگویی را پیشه گرفته. احساس کردم درک نمی کند بعضی مسائل را. هرچند وضعیت خاص ایشان ایجاب می کند که در یک سطح خاصی فقط تاکتیک هایی را برای پیشبرد برنامه خاص خودش به کار گیرد که همین باعث می شود دقت نکند و نسبت به خیلی مسائلی که برای مردم ایران مهم است نادانی داشته باشد.

مجید توکلی برنده جایزه صلح ۲۰۱۳ از سوی کمیته برگزاری جایزه بین المللی صلح دانشجویی است و نام اش بر سنگفرش یکی از خیابان های تروندهایم نروژ ثبت شده است.

او در اردیبهشت ۸۶ هم بازداشت و ۷ ماه پس از بازداشت به ۳۰ ماه زندان محکوم شده بود. او اما از اتهامات اش در آن پرونده که در ارتباط با نشریه دانشجویی دانشگاه امیرکبیر بود تبرئه شد.

او یک بار نیز در مراسم سالگرد درگذشت مهدی بازرگان در مقابل حسینیه ارشاد بازداشت و پس از ۱۱۵ روز با قرار وثیقه آزاد شده بود.

رادیوفردا: انجمن اسلامی مدرسين دانشگاه‌ها، از گروه‌های اصلاح‌طلب ايران، از نامه ۷۰۰ استاد دانشگاه به روسای سه قوه جمهوری اسلامی خبر داده که در آن خواسته شده «اعمال برخی از فشارها و مداخلات به ظاهر قانونی و يا فراقانونی در امور داخلی دانشگاه‌ها» پايان يابد.

در اين نامه که متن آن يکشنبه ۲۰ ارديبهشت توسط خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) منتشر شده، از روسای مجلس شورای اسلامی، قوه قضائيه و قوه مجريه خواسته شده تا «از همه اختيارات خود به‌ويژه در شورای عالی انقلاب فرهنگی که واضع مقررات و قواعد حاکم بر دانشگاه است، برای حفظ استقلال و صيانت از حريم دانشگاه‌ها بهره بجويند.»

اين استادان دانشگاه «اعمال برخی از فشارها و مداخلات به ظاهر قانونی و يا فراقانونی در امور داخلی دانشگاه‌ها» را «در تعارض آشکار با کيان دانشگاه و مسئوليت‌های خطير آن» عنوان کرده‌اند.

در بيان مصاديق «فشارهای به ظاهر قانونی»، به «مداخله بی‌سابقه يک دستگاه برای جلوگيری از اجرای يک برنامه فرهنگی دارای مجوز قانونی در دانشگاه فردوسی مشهد و ممانعت سوال‌ برانگيز دستگاهی ديگر از اجرای برنامه سخنرانی نماينده مجلس شورای اسلامی که مجوز آن از سوی مراجع قانونی دانشگاه شيراز صادر شده بود»، اشاره شده است.

به نظر می‌آيد اشاره امضاکنندگان اين نامه به جنجال‌های مربوط به برگزاری يک کنسرت موسيقی در دانشگاه فردوسی مشهد در اسفندماه گذشته و ممانعت از سخنرانی علی مطهری، نماينده تهران در مجلس شورای اسلامی در دانشگاه شيراز باشد.

به گفته امضاکنندگان نامه به روسای سه قوه جمهوری اسلامی، اين دو اتفاق «به رنجش و ناخشنودی گسترده دانشگاهيان انجاميد.»

آنها همچنين گفته‌اند که «فشارهای فراقانونی سازمان‌يافته‌ای توسط افراد و گروه‌های ذی‌نفوذ بطور مداوم بر دانشگاه‌ها وارد می‌شود که همگی مخل مسئوليت‌های دانشگاه و موجب ياس و نوميدی وعدم احساس امنيت دانشگاهيان است.»

نويسندگان نامه توضيح بيشتری درباره اين «فشارهای فراقانونی» نداده‌اند اما از حسن روحانی، صادق آملی لاريجانی و علی لاريجانی خواسته‌اند تا «به صورت تضمين شده‌ای مانع مداخلات نابه‌جا و فشارهای فراقانونی ساير دستگاه‌ها بر دانشگاه‌ها شوند.»

حسن روحانی، پيش از انتخاب به عنوان رئيس جمهور و پس از آن، بر بهبود وضعيت و جايگاه دانشگاه و دانشگاهيان تاکيد کرده بود.

آقای روحانی در مهر ماه سال ۱۳۹۳ گفت که تلاش دولت‌اش «بر اين بود که فضای دانشگاه از فضای امنيتی فاصله بگيرد.»

دیگربان: غلامعلی حداد عادل٬ رئیس شورای تخصصی تحول و ارتقاء علوم انسانی از ایجاد یک معاونت جدید در این شورا به منظور رصد و پایش وضعیت پذیرش و آموزش دانشجویان در رشته‌های علوم انسانی خبر داد.

آقای حداد عادل این مطلب را در جلسه شورای تخصصی تحول و ارتقاء علوم انسانی شورای عالی انقلاب فرهنگی بیان کرده است.

وی گفته این معاونت با هدف ساماندهی وضعیت آموزش رشته‌های علوم انسانی تشکیل خواهد شد.

پیش‌بینی می‌شود با تشکیل این معاونت محدودیت‌ها برای پذیرش دانشجو در رشته‌های علوم‌ انسانی وارد فاز عملیاتی شده و با سخت‌گیری‌های بیشتری مواجه شود.

علی خامنه‌ای پس از وقایع سال ۱۳۸۸ در جلسه‌ای علنی خواستار تغییر و تحول در سرفصل‌های دروس علوم انسانی در دانشگاه‌ها شده است.

در چهار سال اخیر تاکنون بسیاری از سرفصل‌های دروس علوم انسانی دردانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی تغییر کرده و محدودیت‌های قابل توجهی برای پذیرش دانشجو در این رشته‌ها اعمال شده است.

خبرگزارى هرانا: قاسم اکسیرى فرد استاد دانشگاه، که در اعتراض به رد صلاحیت به دلیل «صداى زنانه» مقابل دانشگاه خواجه نصیر تحصن کرده بود، از سوى مأمورین حراست دانشگاه مورد ضرب و شتم واقع شد.

به گزارش خبرگزارى هرانا، ارگان خبرى مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مأمورین حراست دانشگاه خواجه نصیر با این استدلال که «بعد از تعطیلى سازمان مرکزى دانشگاه وى حق ایستادن یا قدم زدن در پیاده رو میرداماد را ندارد» اقدام به ضرب و شتم استاد معترض دانشگاه کردند.

آقاى اکسیرى فرد پس از اعلام این موضوع و طرح شکایت علیه حراست دانشگاه، نوشته است که همچنان به تحصن خود ادامه خواهد داد، پیشتر در اولین روز اعتراض وی از سوی نیروهای لباس شخصی تهدید به برخورد و بازداشت شده بود.

قاسم اکسیرى فرد استاد برجسته فیزیک، در عین صلاحیت علمى به شهادت جمعى از دانشجویان و اساتید مختلف، از سوى کمیته احراز صلاحیت هاى عمومى دانشگاه خواجه نصیر به دلیل آنچه «آهنگ صداى زنانه و بیم تمسخر از سوى دانشجویان» بیان شده است، از ادامه تدریس در این دانشگاه محروم شده است.

این دکتراى فیزیک و استاد دانشگاه، از روز دوشنبه ٣١ فروردین، در اعتراض به حکم اخراج از دانشگاه تحصن اعتراض آمیزى را با شعار «حق کار براى تمام شهروندان» آغاز کرده است.

دیگربان: حامد قادرمرزی٬ نایب‌ رئیس فراکسیون دانشگاهیان مجلس گفته نام ١٠ نماینده مجلس در فهرست بورسیه‌های «غیرقانونی» وجود دارد.

قادرمرزی افزوده برخی از این نمایندگان پای نامه استیضاح وزیر علوم٬ تحقیقات و فن‌آوری را امضا نکرده‌ بودند و از وزارت علوم قول گرفته‌اند تا در صورت افشای اسامی، نامی از آن‌ها برده نشود.

جنجال پرونده تخلف بورسیه‌های «غیرقانونی» با وجود استیضاح وزیر سابق علوم همچنان ادامه دارد و تاکنون نتیجه بررسی‌ نهاد‌های مسئول در این خصوص به طور رسمی منتشر نشده است.

حجت‌الله درویش‌پور، عضو کمیسیون آموزش مجلس هم گفته نام چند نفر از نمایندگان مجلس در بورسیه‌های «غیرقانونی» دوره دکترا وجود دارد که از رانت مستقیم استفاده کرده‌اند و بناست نام آن‌ها محرمانه باقی بماند.

درویش‌پور افزوده با این اقدام هم حیثیت افراد حفظ خواهد شد و هم جلوی جوسازی‌های احتمالی گرفته می‌شود.

رادیوفردا: گلناز اسفندیاری (رادیو فردا): 9 تن از دانشجویان بازداشت شده در ناآرامیهای اخیر تهران آزاد شده اند. گفته شده است سعید مرتضوی، دادستان تهران این دانشجویان را بر اساس دستور آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی برای عفو آنها آزاد کرده است. در گزارشی که می شنوید، مهدی خلجی نگاهی دارد به آزادی دانشجویان و احکام عفو آنها. مهدی خلجی (رادیو فردا): مهدی شیرزاد، عبدالله مؤمنی، پیمان عارف، رضا عامری نسب، میثم رشیدی، مرتضی صفایی فر، مسعود کریمی، علی اکبر اکرمی عراقی، و امیرحسین اعتمادی بزرگ دانشجویانی هستند که گفته می شود با دستور عفو رهبر جمهوری اسلامی از زندان آزاد شده اند. قبلا محسن قمی و محمد حسن ابوترابی، نمایندگان ولی فقیه در دانشگاهها طی نامه ای به آیت الله سید علی خامنه ای از وی خواسته بودند تا دستور عفو دانشجویان را صادر کند. روابط عمومی دادسرای عمومی و انقلاب تهران اطلاعیه ای منتشر کرد که در آن عینا آمده است: بنا به موافقت رهبری با درخواست آزادی دانشجویانی که در وقایع اخیر دستگیر و بازداشت شده اند و از فتنه گران و آشوب طلبان اعلام برائت جسته و وفاداری خود را به نظام مقدس جمهوری اسلامی اعلام می دارند، این دانشجویان آزاد شده اند. این دانشجویان به نوشته همین اطلاعیه در زندان اوین به سر می برده اند و پرونده آنها هنوز به دادگاه ارسال نشده بود. در سالهای گذشته، بارها دانشجویان بازداشت شده به همین صورت با عفو آیت الله خامنه ای آزاد شده اند، از جمله دانشجویانی که دست اندر کار مجله دانشجویی «موج» بودند و به اتهام توهین به مقدسات بازداشت شده بودند. در محافل دانشجویی گفته می شود این شگردی است که دادستانی بارها آن را به کار برده تا بحران بازداشت دانشجویان را خاتمه بدهد. دانشجویان می گویند: دادستانی انقلاب نتوانسته در بازجوییهای خود از دانشجویان سند و مدرکی مبنی بر تلاش در جهت مختل کردن امنیت ملی و فعالیت مسلحانه به دست آورد و از سوی دیگر نمی تواند با پذیرش مسئولیت اشتباه خود در دستگیری این دانشجویان، آنها را آزاد کند. در نتیجه عفو رهبری را پوششی برای آزادی آنان قرار می دهد. در مورد دانشجویانی که قبلا با عنوان عفو رهبری آزاد شده بودند گفته می شد که آنها مدتی طولانی را در زندان سپری کرده بودند و اتهامات آنها ثابت نشده بود و طبیعی بود که آزاد شوند. دانشجویان آزاد شده یا می گفتند تعهدی از آنها گرفته نشده، یا باور داشتند که تعهدها زیر فشار اخذ شده است. علی تاجرنیا، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی هم اعلام کرد که دانشجویان زندانی در شرایطی غیر قانونی به سر می برند و به زور آنها را به اعتراف و تک نویسی وادار می کنند. در نا آرامیهای اخیر در تهران، مراجع قضایی اعلام کرده اند که 4 هزار نفر بازداشت شده اند. شمار بسیاری از این بازداشت شدگان دانشجو بودندو مسئله زندانیان سیاسی و دانشجویی یکی از موارد آشکار نقض حقوق بشر در ایران است که سازمانها و نهادهای بین المللی بارها آن را گوشزد کرده اند. نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی مسئله ای است که رابطه ایران را با اتحادیه اروپا و بسیاری کشورهای دیگر تحت الشعاع قرار داده است. به گزارش خبرگزاری ایسنا 9 نفر از رهبران دانشجویی بازداشت شده در تظاهرات ضد حکومتی خردادماه تهران، آزاد شدند. آزادی این دانشجویان در پی دستور رهبر جمهوری اسلامی مبنی بر لزوم برخورد عطوفت آمیز با دانشجویان، صادر شد. مهدی شیرزاد، عبدالله مومنی، پیمان عارف، رضا عامری نسب، میثم رشیدی، مرتضی صفایی فر، مسعود کریمی، علی اکبر اکرمی عراقی و امیر حسین اعتمادی بزرگ، دانشجویانی هستند که گفته می شود با دستور عفو رهبر جمهوری اسلامی آزاد شده اند. نمایندگان ولی فقیه در دانشگاه ها طی نامه ای به رهبر، از وی خواسته بودند دستور عفو دانشجویان را صادر کند. روابط عمومی دادسرای عمومی و انقلاب تهران در اطلاعیه ای نوشت: «بنا به موافقت رهبری با درخواست آزادی دانشجویانی که در وقایع اخیر دستگیر شده اند و از فتنه گران و آشوبگران اعلام برائت جسته و وفاداری خود را نسبت به نظام مقدس جمهوری اسلامی اعلام می دارند، این دانشجویان آزاد شده اند.» به نوشته همین اطلاعیه این دانسژویان در اوین بسر می بردند و پرونده آنها هنوز به دادگاه ارسال نشده بود. در محافل دانشجویی گفته می شود این شگردی است که داستانی بارها آنرا به کار برده تا بحران بازداشت دانشجویان را خاتمه دهد. دانشجویان می گویند دادستانی انقلاب در بازجویی های خود نتوانست سند و مدرکی مبنی برتلاش در جهت مختل کردن امنیت ملی و فعالیت مسلحانه به دست آورد و از سوی دیگر نمی تواند با پذیرش مسولیت اشتباه خود در دستگیری این دانشجویان آنها را آزاد کند در نتیجه عفو رهبری را پوششی برای آزادی آنها قرار می دهد. دانشجویان آزاد شده می گفتند یا تعدی از آنها گرفته نشده یا تعهدها زیر فشار اخذ شده است.

کلمه: چکیده :بر اساس سندی که به تازگی در اختیار کلمه قرار گرفته، برخی استادان دانشگاه که حائز شرایط تبدیل وضعیت به استخدام رسمی قطعی بوده اند، ملزم شده اند تعهدنامه ای را امضا کنند که در آن نه تنها بصیرت و عشق به اسلام و انقلاب و اعتقاد به ولایت فقیه، بلکه «انقیاد در برابر رهنمودها»ی رهبری نیز به عنوان یک تعهد ذکر شده است….

با وجود ادعای برچیده شدن فضای امنیتی از دانشگاه ها، گزارش های موجود نشان می دهد سختگیری های امنیتی بر استادان و دانشجویان همچنان ادامه دارد و در مواردی شدیدتر از قبل شده است.

بر اساس سندی که به تازگی در اختیار کلمه قرار گرفته، برخی استادان دانشگاه که حائز شرایط تبدیل وضعیت به استخدام رسمی قطعی بوده اند، ملزم شده اند تعهدنامه ای را امضا کنند که در آن نه تنها بصیرت و عشق به اسلام و انقلاب و اعتقاد به ولایت فقیه، بلکه «انقیاد در برابر رهنمودها»ی رهبری نیز به عنوان یک تعهد ذکر شده است.

سندی که در زیر مشاهده می شود، نمونه فرمی است که از سوی وزارت اطلاعات تهیه شده و در اختیار وزارت علوم قرار گرفته است تا در پرونده کسانی که قرار است به عضویت هیات علمی دانشگاه ها درآیند اما مواضع سیاسی آنها ابتدائا مورد تایید وزارت اطلاعات نیست، قرار گیرد و به امضای ایشان برسد.

محتویات این فرم نشان می دهد حاکمیت چه نگاهی به اساتید دانشگاه دارد و چه توقعاتی را از آنها کتبا تعهد می گیرد:

دیگربان: سومین تجمع گروهی از دانشجویان پس از بیماری و درگذشت محمدرضا مهدوی‌کنی٬ رئیس پیشین دانشگاه «امام صادق» به محلی برای حملات تند علیه مسئولان فعلی این دانشگاه تبدیل شد.

روز سه‌شنبه (۱۶ دی) گروهی از دانشجویان با تجمع در مسجد دانشگاه «امام صادق»٬ انتقاد‌ها و حملات تند و کم‌سابقه‌ای متوجه سیستم آموزشی و مسئولان این دانشگاه کردند.

هویت تمام دانشجویانی که در این تجمع سخنرانی کرده‌اند مخفی مانده است و مسئولان دانشگاه نیز حاضر نشده‌اند در تجمع مذکور حاضر شده و به اعتراض‌ها پاسخ دهند.

یکی از دانشجویان در این تجمع گفته مسئولان دانشگاه «امام صادق» نگاه درستی به «دانشجو» و بالاتر از آن به «انسان» ندارند.

سعید مهدوی‌کنی٬ رئیس دانشگاه «امام صادق» نیز در حاشیه این تجمع و در واکنش به درخواست‌ها برای شرکت در تجمع مذکور گفته چه تضمینی وجود دارد معترضان به سمت وی تخم‌مرغ پرتاب نکنند؟

دانشجویان دانشگاه «امام صادق» در ماه‌های تیر٬ آذر و دی سه تجمع اعتراضی برگزار کرده‌اند که تاکنون بسیاری از خواسته‌های آنها محقق نشده است.

در دومین تجمع گروهی از دانشجویان با ابراز نگرانی از نحوه گزینش‌های آينده دانشگاه و مسائل آموزشی گفته بودند دانشگاه «امام صادق» به «انقلاب» تعلق دارد نه به «اشخاص».

از دانشگاه «امام صادق» به عنوان یکی از مهمترین دانشگاه‌های ایران نام برده می‌شود که وظیفه تربیت بسیاری از مدیران آتی نظام جمهوری اسلامی را بر عهده دارد.

مدیریت این دانشگاه سال‌هاست در اختیار خانواده مهدوی‌کنی قرار دارد.

رادیوفردا: گزارش رسانه‌های ایران حاکی است که سخنرانی حسین شریعتمداری، نماینده رهبر جمهوری اسلامی ایران در روزنامه کیهان، که روز دوشنبه ۲۴ آذر در دانشگاه تهران برگزار شد با مخالفت دانشجویان روبرو شد و آن‌ها شعارهایی علیه وی سر دادند.

خبرگزاری ایسنا گزارش داده است که آقای شریعتمداری از سوی بسيج دانشجويی برای سخنرانی در «همايش ۱۸۱۱ روز مطالبه، يادمان خروش انقلابی عليه فتنه‌گران» در دانشکده حقوق و علوم سياسی دانشگاه تهران دعوت شده بود.

این گزارش می‌افزاید: حسين شريعتمداری در حالی سخنرانی کرد که دانشجويان مخالف با شعارهايی مانند «دروغگو حياکن، دانشگاه رو رها کن»، «موسوی زنده‌باد، کروبی پاينده باد»، «يا حسين، ميرحسين»، «کيهان ،‌اسرائيل پيوندتان مبارک»،‌ «مرگ بر اسلام طالبانی» و «دانشجو می‌ميرد ذلت نمی‌پذيرد»،‌ خواستار خروج او از محل سخنرانی شدند.

در مقابل،‌ تعدادی از دانشجويان نيز با دادن شعارهايی به هواداری از حسين شريعتمداری پرداختند.

ايسنا نوشت که اين دو گروه با يکديگر نيز درگير شدند اما توضيح بيشتری در اين مورد نداد.

خبرگزاری فارس نیز در گزارشی با بیان اینکه سخنان نماينده رهبر جمهوری اسلامی در روزنامه کيهان بارها از سوی مخالفان قطع شد،‌ از قول وی نوشت که گفته است: «به زودی اسناد سران فتنه در قالب يک کتاب منتشر می‌شود».

حسين شريعتمداری مدعی شد: «اسناد نشان می‌دهد که حتی تحريم‌ها (‌عليه برنامه هسته‌ای تهران) را سران فتنه به آمريکا پيشنهاد کردند، به سران فتنه می‌گويم که اگر حزب‌الله نبود الان بايستی چکمه نتانياهو را واکس می‌زديد».

آيت‌الله علی خامنه‌ای، ‌رهبر جمهوری اسلامی و هوادارانش رهبران معترضان به نتايج انتخابات رياست جمهوری سال ۸۸ را «سران فتنه» می‌خوانند.

میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد از بهمن سال ۸۹ در حصر خانگی به سر می‌برند.

حسين شريعتمداری همچنين سران به گفته او «فتنه»‌ را متهم کرد که «دست به وطن‌فروشی زدند» و در واکنش به شعار دانشجويان مخالف که به هواداری از ميرحسين موسوی شعار می دادند، ‌گفت: «اصحاب فتنه و جمعيت‌شان اصلا در حد و اندازه‌ای نيستند که دشمن جمهوری اسلامی باشند. خيلی کوچک‌تر از اين حرف‌ها هستند».

خبرگزاری ايسنا نوشت:‌ دانشجويان معترض هنگامی که حسين شريعتمداری رهبران معترضان به نتايج انتخابات رياست جمهوری را متهم به ارائه پيشنهاد تحريم ايران به آمريکا کردند، «به هو کردن او پرداختند» و شريعتمداری نيز گفت: «ما بيدی نيستيم که با اين بادها بلرزيم».

وی با درخواست برای محاکمه رهبران معترضان به نتايج انتخابات سال ۸۸ عنوان کرد که «پيش از اين انتخابات،‌ کارشناسان جاسوسی غرب برای ديدار با «مدعيان اصلاحات» ‌به تهران آمدند» و يورگن هابرماس،‌ فيلسوف و متفکر برجسته اجتماعی از کشور آلمان، را متهم کرد که در سفر سال ۱۳۸۷ به تهران، «طرحی را به مدعيان اصلاحات»‌ داده است.

حسين شريعتمداری که اتهاماتش بدون ارائه سند و مدرک بود،‌ همچنين اصلاح‌طلبان را متهم کرد که برای آموزش به دفاتر جورج سوروس در دوحه قطر و لاهه هلند رفتند.

وی در عين حال اصلاح‌طلبان را بزرگترين سرمايه اسرائيل در ايران توصيف کرد و گفت که «پرز در اوج فتنه می‌گويد اصلاح طلبان به نمايندگی از ما در ايران می‌جنگند».

نماينده ولی فقيه در روزنامه کيهان در بخش ديگری از سخنان خود اعلام کرد که «اگر سخنرانی‌های من را لغو نکنند باز هم می‌آيم» و افزود: «حصر موسوی و کروبی تودهنی بزرگی به تکفيری‌ها و آمريکا بود که می‌خواست پروژه سوريه را در ايران پياده کند و من اسنادش را دارم»‌.

پيشتر قرار بود حسين شريعتمداری در سالگرد روز ۱۶ آذر،‌ روز دانشجو، در دانشگاه امير کبير تهران سخنرانی کند که اين سخنرانی لغو شد.

در اين ارتباط، به نوشته روزنامه کيهان، رضا صراف، معاون فرهنگی دانشگاه امير کبير،‌ با اشاره ضمنی مخالفت دانشجويان با حضور حسين شريعتمداری در اين دانشگاه گفته بود: «هيات نظارت به دلايل حفظ حرمت ميهمان» با برگزاری سخنرانی حسين شريعتمداری به دعوت بسيج در اين دانشگاه مخالفت کرد و «از ابتدا مجوزی صادر نشده بود که لغو شود».

با اين همه،‌ کيهان نوشته بود که «از مدت‌ها قبل اعلام شده بود مدير مسئول روزنامه کيهان به دعوت بسيج دانشجويی و به مناسبت ۱۶ آذر در اين دانشگاه مراسم سخنرانی و پرسش و پاسخ خواهد داشت»‌ اما «مسئولان دانشگاه اميرکبير به ‌رغم دعوت قبلی و اصرار بسيج دانشجويی اين دانشگاه، با حضور شريعتمداری در اين دانشگاه مخالفت» کردند.