اخبار

دویچه‌وله: یکی از نزدیکان لاریجانی می‌گوید ائتلاف با اصول‌گرایان تندرو فقط برای انتخاب رئیس مجلس بود و “فراکسیون ولایت” به شکل سابق ادامه نخواهد یافت. نزدیکان جبهه پایداری از سوی اعتدال‌گرایان به سهم‌خواهی متهم شده‌اند.

دو هفته پس از شروع فعالیت دهمین دوره مجلس شورای اسلامی، زنگ فروپاشی ائتلاف گروه‌های مختلف اصول‌گرا که زیر عنوان فراکسیون ولایت کار خود را آغاز کردند به صدا درآمد.

حشمت‌الله فلاحت پیشه، از اصول‌گرایان میانه‌رو مجلس دهم می‌گوید با توجه به رفتار برخی تندروهای عضو فراکسیون ولایت و سهم‌خواهی‌های آنها به خاطر رأی دادن به ریاست علی لاریجانی، امیدی به حفظ این فراکسیون نیست.

بیشتر بخوانید: علی لاریجانی ریاست مجلس دهم را برعهده گرفت

او با اشاره به اختلاف‌های پیش آمده با تندروهای جبهه پایداری درباره رابطه با دولت به “خبر آنلاین گفت: «بعد از آن هم مشكلات بر سر هیئت رئیسه و روسای كمیسیون‌ها زیادتر شد. به هر حال طیف منتقد دولت چون می‌گویند كه رأی آنها كمک اصلی برای ریاست آقای لاریجانی بوده باید در این میان برای كمیسیون‌ها سهم خاصی داشته باشند كه این مورد پذیرش نیست.»

ناخشنودی جبهه پایداری

جبهه پایداری در انتخابات هیئت رئیسه موقت توانست یکی از اعضای خود، محمد دهقان را به عنوان نایب رئیس دوم وارد ترکیب این هیئت کند.

دهقان در انتخابات هیئت رئیسه دائم مجلس دهم جای خود را به علی مطهری از فهرست امید داد. در حالی که فراکسیون ولایت بیش ار ۱۸۰ عضو داشت دهقان در این انتخابات ۱۱۸ رأی بیشتر به دست نیاورد و همین موضوع خشم پایداری‌ها را برانگیخت.

حسین نقوی‌حسینی، از نمایندگان نزدیک به جبهه پایداری با ابراز نارضایتی از حذف کسانی مانند دهقان گفته است: «اگر قرار به وجود فراکسیون باشد اما در صحن نتواند کارکردی داشته باشد به چه دردی می‌خورد؟»

بیشتر بخوانید: انتخاب رئیس مجلس دهم و وزن فراکسیون‌های مختلف

به گزارش “خبر آنلاین”، نقوی‌حسینی گفته است: «با توجه به عملکرد نامناسب فراکسیون ولایت قطعا تا یک‌سال آینده شاهد تحولات و رخدادهایی در این فراکسیون خواهیم بود. این فراکسیون خود را برای ایجاد تغییراتی در هیئت رئیسه سال آینده آماده خواهد کرد.»

پایان اتئلاف موقت با تندروها

بهروز نعمتی، از نزدیکان علی لاریجانی که با حضور در لیست امید از تهران وارد مجلس دهم شده می‌گوید آنچه به عنوان فراکسیون ولایت مطرح شده نه هیئت رئیسه دارد نه اساسنامه.

نعمتی روز شنبه ۲۲ خرداد به خبرگزاری ایلنا گفت، زیر نام این فراکسیون، اصول‌گرایانی با گرایش‌های متفاوت گرد هم آمدند که “صرفاً درخصوص ریاست آقای لاریجانی” با هم توافق داشتند.

غلامعلی جعفرزاده، نماینده رشت و از اصول‌گرایان میانه‌روی مجلس دهم نیز گفته است: «در ابتدای مجلس ما نیاز داشتیم كه برای رئیس مجلس به اجماع برسیم ولی بعد از آن دیگر نیازی به این اجماع نداریم و از این به بعد هم فراكسیون جدیدی پا می‌گیرد.»

او با اشاره به موضع‌گیری‌های اعضای جبهه پایداری علیه دولت خاطر نشان کرد که این گروه مواضع مشخصی دارد که به دلیل آن بسیاری از نمایندگان مجلس دهم نمی‌توانند با آنها دور یک میز جمع شوند.

شکل‌گیری فراکسیون‌های جدید

جعفرزاده تاکید کرده است: «وجود تندروها و استمرار و تهدیدهای آنها علیه لاریجانی و سایر نمایندگان و همچنین خط مشی آنها نگران کننده است؛ بنابراین ما به این نتیجه رسیدیم که باید فراکسیون مستقل خود را تشکیل دهیم.»

در همین حال خبرهایی در مورد تشکیل فراکسیونی زیر عنوان اعتدال منتشر شده که قرار است دربرگیرنده حامیان لاریجانی و دیگر اصول‌گرایان معتدل حامی دولت باشد.

در جریان انتخابات هیئت رئیسه دائم مجلس علی لاریجانی با ۲۳۷ بر کرسی ریاست مجلس دهم تکیه زد و مسعود پزشکیان و مطهری از فهرست امید نایب رئیس اول و دوم شدند.

از ۱۲ کرسی ریاست این مجلس ۵ کرسی نصیب لاریجانی و حامیانش شد، ۵ کرسی به اصلاح‌طلبان رسید و دو کرسی به اصول‌گرایان مخالف دولت اختصاص یافت.

بیشتر بخوانید: رایزنی‌های آشکار و پنهان برای انتخاب رئیس مجلس دهم

ترکیب نهایی فراکسیون‌های مجلس دهم هنوز به طور قطعی مشخص نیست، با این همه تمام شواهد نشان می‌دهد که اصول‌گرایان تندرو و مخالف دولت کوچک‌ترین فراکسیون را تشکیل می‌دهند.

بی‌بی‌سی: بابک مینا پژوهشگر فلسفه
پس از ماه‌ها کشمکش و مجادله بر سر انتخابات مجلس شورا و خبرنگان، احمد جنتی و علی لاریجانی به ریاست دو جلس خبرگان و شورا رسیدند. نیروهای دموکراسی‌خواه پس از یک نبرد درونی فرساینده، خسته و وامانده به کناری افتاده‌اند و پرواز دوباره ستارگان اصول‌گرا را بر آسمان دو مجلس نظاره می‌کنند. فارغ از نتایج انتخابات، گویی ما وارد عصری تازه شده‌ایم: نبرد اصلی اینک نه میان دموکراسی‌خواهان و حکومت، که میان خود دموکراسی‌خواهان است. گویی بخش‌های تندروی حکومت شاد و خندان در ساحلی امن لمیده‌اند و آتش‌‌اندازی درونی دموکراسی‌خواهان را تماشا می‌کنند. چه شده است؟ ما کجا ایستاده‌ایم؟ چگونه به اینجا رسیدیم؟
ما تاکنون سه عهد با اصلاح‌طلبان بسته‌ایم: عهد اول در سال ۷۶، که فرجام خوشی نداشت و وعده و وعید‌ها به جایی نرسید. عهد دوم در سال ۸۴ بود که با شکست کاندیدای اصلاح‌طلب عهد نو مرده به دنیا آمد. عهد سوم سال ۸۸ بود: پیش و به خصوص پس از انتخابات.
سیاست: عهدی سکولار

شالوده سیاست عهد است. در عصر مدرن سیاست عهدی سکولار است میان حکومت و شهروندان، میان نخبگان و شهروندان، و میان خود نخبگان و شهروندان. عهد سیاسی در گفتار و عمل شکل می‌یابد: شما می‌بایست در حوزه عمومی طرحی سیاسی را پیشنهاد کنید و بر مبنای آن حمایت و اعتماد شهروندان را جلب کنید، سپس با عملی سیاسی طرح‌تان را پیش ببرید. دیگران هم می‌توانند بر اساس گفتار و عمل شما، شما را قضاوت کنند. این خلاصه‌ سیاست مدرن است. اگر این عهد سست شود، رشته اعتماد میان نخبگان و شهروندان، همچنین میان خود نخبگان و شهروندان گسسته می‌شود و سوءظن و تردید جای اعتماد را می‌گیرد. این دقیقا وضعیت سیاسی ما ایرانیان است. در چنین وضعیتی اتفاقا از آنجا که عهد سیاسی میان حکومت و شهروندان سست و بی‌بنیاد است دموکراسی‌خواهان باید بیشتر بکوشند تا عهدی نو ببندند و اعتماد را میان همگان گسترش دهند. مهمترین وسیله مبارزه با حکومتی خودکامه، طرح عهدی نو و شجاعت دفاع از امکان دوباره اعتماد همگانی است، چرا که استبداد چیزی جز شکستن عهد سیاسی و گسترش سوءظن نیست و تنها از این طریق می‌تواند ترس را بر جامعه حاکم کند. اعتماد یعنی شکستن ترس و شناسایی دوباره دیگری.

عهد سیاسی تجدیدشونده است. هر دوره‌ای به عهدی جدید نیاز دارد. پویایی سیاست دموکراتیک در همین تجدید عهد‌های دوباره است. جالب است که کلمه عهد در زبان فارسی دو معنی دارد: یکی به معنای پیمان و میثاق و دیگری به معنای زمانه و عصر. بنابراین می‌توانیم بگوییم در سیاست مدرن هر عهدی عهدی نو می‌طلبد.

ما تاکنون سه عهد با اصلاح‌طلبان بسته‌ایم: عهد اول در سال ۷۶، که فرجام خوشی نداشت و وعده و وعید‌ها به جایی نرسید. عهد دوم در سال ۸۴ بود که با شکست کاندیدای اصلاح‌طلب عهد نو مرده به دنیا آمد. عهد سوم سال ۸۸ بود: پیش و به خصوص پس از انتخابات. ائتلاف ۸۸ شکست خورد و اهدافی که موتلفان را گرد آنها جمع کرده بود فروریخت. سال ۹۲ هم اکثریت اصلاح‌طلبان و هم بخشی از مردم به حسن روحانی رای دادند. چنین پیدا بود که عصری جدید آغاز شده است. اما متاسفانه عهد عصر جدید هرگز برای همگان توضیح داده نشد، ما نمی‌دانیم در وضعیت جدید سیاسی بر اساس چه اهدافی باید گرد اصلاح‌طلبان و متحدان آنان جمع بشویم. هر گروه سیاسی که می‌خواهد طرحی جدید درافکند باید این طرح را به طرق مختلف برای مردم توضیح دهد و این فرصت را به شهروندان بدهد که این طرح را بحث بگذارند و آن را قضاوت کنند. متاسفانه اطلاح‌طلبان نه در داخل و نه در خارج (که فضای آزادتری دارند.) چنین نمی‌کنند.
پرسش: اصول مشترک ما، عهد قدیم ما، «دموکراسی و حقوق بشر» بود. تاکتیک اصلاح طلبان اما در انتخابات مجلس خبرگان رای به دشمنان دموکراسی و معروف ترین چهره‌های ناقض حقوق بشر بود
تجدید نظر در اصول یا در تاکتیک؟
اصلاح‌طلبان به ما می‌گویند اصول ما همان است، عهد ما همان عهد قدیم است، تنها تاکتیک‌ها تغییر کرده است. پرسش: اصول مشترک ما، عهد قدیم ما، «دموکراسی و حقوق بشر» بود. تاکتیک شما اما در انتخابات مجلس خبرگان رای به دشمنان دموکراسی و معروف ترین چهره‌های ناقض حقوق بشر بود. این چه وسیله‌ای است که نه تنها هیچ تناسبی با هدفش ندارد که با آن در تضاد مطلق است؟ این چه تاکتیکی است که نه تنها ما را به اصول نزدیک نمی‌کند که درست در جهت خلاف آن اصول حرکت می‌کند؟ درست است، تاکتیک می‌تواند در سیاست تغییر کند اما نه تا جایی که دیگر مطلقا بر ضد اصول باشد.

بنابراین ادعای ثابت ماندن اصول و تغییر در تاکتیک سخنی لغو و بیهوده است. اصلاح‌طلبان می‌توانستند با شرکتی حداقلی در انتخابات مجلس شورا و تنها با هدف حمایت از «حکم‌رانی خوب» تعهد خود را به اصول دموکراسی‌خواهی نشان دهند. اما آنان در انتخاباتی شرکت کردند (مجلس خبرگان) که نتیجه‌اش کاملا از قبل مهندسی شده بود و همه می‌دانستند که آنها بختی ندارند.

باید پذیرفت که اصلاح‌طلبان در اصول تجدید نظر کرده‌اند. وگرنه ما در تاکتیک اختلاف چندانی نداشتیم: بیشتر دموکراسی‌خواهان ایرانی طرفدار مبارزه مسالمت‌آمیز هستند و فی‌نفسه مخالف شرکت در انتخابات نیستند، به شرطی که این شرکت تا حدی تامین‌کننده خواست‌های دموکراسی‌خواهانه باشد یا دستکم بر ضد این خواست‌ها نباشد. متاسفانه باید گفت اطلاح‌طلبان در بخشی از «اصول» خود تجدید نظر کرده‌اند: دموکراسی برای آنها دیگر در اولویت نیست. آنان که از فردای پس از جمهوری اسلامی سخت در هراس هستند، ترجیح می‌دهند با اولیگارشی حاکم کنار بیایند تا اینکه در یک دموکراسی تمام‌عیار در شرایطی برابر با دیگران رقابت کنند. دموکراسی‌خواهی برای آنها حداکثر به امیدی دور و مبهم مثل آرزوی خوشبختی برای همه بدل شده است، و دیگر هدفی سیاسی که باید آن را با جدیت و شجاعت پی گرفت نیست. قطعا همه اصلاح‌طلبان مشمول این سخن نمی‌شوند اما فعلا سکان‌داران اصلی در میان آنها اینگونه می‌اندیشند و عمل می‌کنند.

اصلاح‌طلبان دچار ریاکاری دوسویه‌اند: از طرفی می‌کوشند وفاداری خود را به بخش مسلط حکومت ثابت کنند و از طرفی دیگر می‌کوشند به دموکراسی‌خواهان بیرون از حکومت و رای‌دهندگان بگویند طالب دموکراسی و حقوق بشر هستند

ریاکاری دوسویه
اصلاح‌طلبان دچار ریاکاری دوسویه‌اند: از طرفی می‌کوشند وفاداری خود را به بخش مسلط حکومت ثابت کنند و از طرفی دیگر می‌کوشند به دموکراسی‌خواهان بیرون از حکومت و رای‌دهندگان بگویند طالب دموکراسی و حقوق بشر هستند. نه اعتماد گروه اول را می‌توانند کاملا جلب کنند و نه اعتماد گروه دوم را. این ریاکاری ریشه‌ای ساختاری دارد، منظور این نیست که تک تک اصلاح‌طلبان به لحاظ شخصیتی ریاکار هستند یا نیستند، منظور اشاره به جای‌گیری آنان میان دو گروه و بازی دوگانه ناشیانه آنها است. بخش مسلط حکومت از نیت حقیقی اصلاح‌طلبان آگاه است. بسیاری از اصلاح‌طلبان به ولایت فقیه و بسیاری دیگر از اصول ایدئولوژی رسمی جمهوری اسلامی اعتقاد ندارند. تظاهر تاکتیکی فایده‌ای ندارد. از طرفی دیگر در برابرِ دموکراسی‌خواهانِ خارج از حکومت نیز ادعا می‌کنند به دموکراسی، ارزش‌های لیبرال و حتی حکومت سکولار اعتقاد دارند. در اینجا هم چنانکه رفت، تردید‌های جدی وجود دارد. ریاکاری ساختاری و بندبازی مدام این خطر را دارد که شما به تدریج در دام بی‌اصولی و هیچ‌انگاری بیفتید و از هر ریسمان آویخته بیاویزید. در درازمدت چنین وضعیتی یک گروه سیاسی را به نابودی می‌کشاند. حفظ اصول و پافشاری بر مرزها فریضه‌ای اخلاقی نیست، الزامی «سیاسی» ست برای حفظ انسجام و بنیان یک گروه و مسلک سیاسی. اگر این بنیان از دست برود، کسب قدرت و حتی پی‌گیری منافع کوتاه‌مدت نیز ناممکن می‌شود. اصلاح‌طلبان باید بر این ریاکاری فائق بیایند و مجددا عهدی نو با دموکراسی‌خواهان ببندند.

شفاف: اصلاح‌طلبان چه رای آورده باشند و چه نیاورده باشند «منفور» مردم هستند!در انتخابات هفتم اسفند نوعی ترفند صورت گرفته که باید مورد بررسی قرار بگیرد. اصلاح‌طلبان در مجالس سوم و ششم ماهیت خود را نشان داده‌اند و همه مردم به نیت آنها پی برده اند.
ای کاش هر۲۹۰ نماینده مجلس زن بودند/ اصلاح‌طلبان چه رای آورده باشند و چه نیاورده باشند «منفور» مردمند!

گروه سیاست شفاف: حجت الاسلام جعفر جوادشجونی عضو جامعه روحانیت مبارز تهران است. او بنابه گفته خود، از همراهان نواب صفوی در دوران مبارزه با نظام پهلوی بوده است. وی پس از انقلاب مسئول اداره کاخ شمس پهلوی و نماینده کرج در اولین دوره مجلس شورای اسلامی و به گفته خودش از بازجویان زندان اوین بوده است. در دوران دولت اول محمود احمدی‌نژاد از حامیان وی به شمار می‌رفت. او سابقا رئیس جامعه وعاظ تهران بود که منجر به انشعاب جامعه وعاظ ولایی شد. شیخ جعفر شجونی درباره انتخاب رئیس مجلس خبرگان و مجلس شورای اسلامی با «آرمان» گفت و گو کرده وتحلیل‌های جالبی داشته که متن آن را می‌خوانید:

آیت‌ا… جنتی در حالی که به عنوان نفر شانزدهم تهران وارد مجلس خبرگان شدند در نهایت به ریاست این مجلس نیز انتخاب شدند. به نظر شما انتخاب آیت‌ا… جنتی به ریاست خبرگان رهبری چه پیامدهایی برای این مجلس به همراه خواهد داشت؟

روحیه انقلابی گری،تجربه و کاربلدی آیت‌ا… جنتی را هیچ کدام از اعضای مجلس خبرگان ندارند. این از بازی‌های روزگار بوده که ایشان در انتخابات نفر آخر شدند.در بازی‌های روزگار انسان‌های صفر کیلومتر ممکن است جلو بیفتند و در مقابل انسان‌های باتجربه عقب بیفتند و یا از صحنه خارج شوند. قرار گرفتن آیت‌ا… جنتی در نفر آخر انتخابات یک واقعیت است اما حقیقت نیست.در انتخابات رئیس مجلس خبرگان آیت‌ا… امینی هم حضور داشتند. با این وجود آیت‌ا… جنتی با ایشان قابل مقایسه نیست و به همین دلیل نیز اعضای مجلس خبرگان آیت‌ا… جنتی را به ریاست مجلس انتخاب کردند.همین که عناصر ضد انقلاب و رسانه‌های بیگانه علیه آیت‌ا… جنتی هجمه می‌کنند بیانگر تاثیرگذاری ایشان در فضای سیاسی کشور است.

به نظر شما چرا آیت‌ا… هاشمی خود را کاندیدای ریاست مجلس خبرگان نکرد؟

آقای هاشمی چون از قبل به این مساله آگاهی داشتند که برای ریاست خبرگان رای نمی‌آورند کاندیدا نشدند. ایشان انقلابی بوده اما برخی اعضای خانواده ایشان اقداماتی انجام داده‌اند که به ضرر آقای هاشمی تمام شده است.

نبود آیت‌ا… یزدی و مصباح یزدی در مجلس خبرگان چه تاثیری بر رویکرد اصولگرایان خواهد داشت؟

در انتخابات مجلس خبرگان «معرفه ها» رای نیاوردند بلکه«نکره ها» رای آوردند.از سوی دیگر در انتخابات مجلس نیز افرادی مانند آقای حدادعادل رای نیاوردند و به جای ایشان چند دختر مجهول الهویه که هیچ کس آنها را نمی‌شناسد رای آوردند و وارد مجلس شورای اسلامی شدند!! به نظرمن رای نیاوردن اصولگرایان در تهران با نوعی «ترفند انتخاباتی» همراه بوده است.با این وجود اصولگرایان خویشتن داری کردند و نسبت به ترفند‌های انتخاباتی صورت گرفته در انتخابات هفتم اسفند اظهار نظر نکردند.این در حالی است که اصلاح‌طلبان در سال ۸۸نسبت به نتیجه انتخابات اعتراض کردند و به خیابان‌ها ریختند.

دلیل شکست اصولگرایان در تهران در انتخابات هفتم اسفند چه بود؟حضور جبهه پایداری در لیست اصولگرایان چه نقشی در این زمینه داشت؟

من جریانی به نام جریان پایداری را نمی‌شناسم. اگر منظور شما افرادی است که در مجلس نهم حضور داشتند باید عنوان کنم این افراد هم جزئی از جریان اصولگرا هستند.اصولگرایان زمانی ضربه خوردند که برخی مانند آقای ولایتی با آیت‌ا… مهدوی کنی پیمان بستند اما پیمان‌شکنی کردند و منافع فردی را به منافع جریانی ترجیح دادند.جریان اصلی سیاسی کشور جریان اصولگرایی است و بقیه جریان‌ها مانند اصلاح‌طلبی معنا و مفهومی ندارد. پس از سال‌ها هنوز برای من مشخص نشده که اصلاح‌طلبان قصد دارند چه چیزی را اصلاح کنند.پس از رحلت حضرت محمد(ص) هر کسی به پادشاهی در یکی از ممالک اسلامی می‌رسید عنوان می‌کرد قصد دارد راه پیامبر اسلام را ادامه بدهد اما در واقعیت به دنبال قدرت و منافع شخصی خود بود. کار به جایی رسیده بود که قذافی هم عنوان می‌کرد من قصد دارم حکومت حضرت علی(ع) را زنده کنم. البته قذافی چهار بار بنده را برای جشن استقلال لیبی دعوت کرد که اتفاقات خاصی نیز در این سفرها برای بنده رخ داد.

جزئیات دیدار شما با قذافی چه بود؟ چه برداشتی از شخصیت وی پیدا کردید؟

یکی از سخنان صحیح محمد رضا شاه پهلوی این بود که می‌گفت:«قذافی دیوانه است». قذافی ما را به خانه خود برد و از ما پذیرایی کرد. او ما را نگه داشت تا غروب شود و خودش به عنوان پیش نماز بایستد. من که به نیت وی پی برده بودم قصد داشتم پیش‌نماز بایستم که افراد وی مانع کار من شدند و عنوان کردند قذافی قرار است پیش‌نماز بایستد. درباره امام موسی‌صدر از قذافی پرسیدم. او در پاسخ من گفت:امام موسی صدر هنگامی که از لیبی خارج شد، دچار حادثه شده و این مساله هیچ ارتباطی با دولت وی ندارد.

برخی از اصلاح‌طلبان خود را پیروز انتخابات هفتم اسفند می‌دانند.به نظر شما در انتخابات هفتم اسفند اصلاح‌طلبان پیروز شدند؟

اصلاح‌طلبان چه رای آورده باشند و چه نیاورده باشند «منفور» مردم هستند!در انتخابات هفتم اسفند نوعی ترفند صورت گرفته که باید مورد بررسی قرار بگیرد. اصلاح‌طلبان در مجالس سوم و ششم ماهیت خود را نشان داده‌اند و همه مردم به نیت آنها پی برده اند. بنده در گذشته با برخی از اعضای جبهه ملی و نهضت آزادی در زندان بودم. این افراد از روحانیت سوء استفاده می‌کردند اما در پشت پرده با محمد رضا شاه بده وبستان داشتند.در شرایط کنونی نیز اصلاح‌طلبان همین وضعیت را دارند. نکته جالب این است که حتی یک نفر از اصلاح‌طلبان نه شهید شده اند و نه ترور شده اند!! در نتیجه اصلاح‌طلبان حتما بده و بستانی داشته‌اند که کسی از بین آنها ترور نشده است.بنده خودم بارها بوی ترور را استشمام کرده ام. من یکی از افرادی بودم که در لیست ترور منافقین قرار داشتم اما جان سالم به در بردم.

مردم در انتخابات هفتم اسفند بیش از ۱۰۰ نماینده اصلاح‌طلب به مجلس فرستاده اند. نظر شما درباره عملکرد مردم دراین باره چیست؟

فتنه رای آوری اصلاح‌طلبان درهفتم اسفند نیز مانند فتنه۸۸ در تهران اتفاق افتاده است.این در حالی است که در شهرستان‌های دیگر مردم به اصولگرایان رای داده اند و در سراسر کشور منتخبان اصولگرا بیشتر از اصلاح‌طلبان است.البته به نظر می‌رسد اصلاح‌طلبان خوش خیم وارد مجلس دهم شده اند.با این وجود زد وبندهای پشت پرده که در تهران وجود دارد در شهرستان‌های دیگر کشور وجود ندارد.

نظر شما درباره ریاست علی لاریجانی برمجلس و رقابت وی و محمد رضا عارف چیست؟

لاریجانی از هر نظر از عارف با تجربه تر است.بنده برای خانواده آقای لاریجانی احترام خاصی قائل هستم. عارف معاون اول رئیس دولت اصلاحات بوده که وضعیت مشخصی دارد و در فتنه ۸۸نقش بارزی ایفا کرد!!

در مجلس دهم تعداد نمایندگان زن از همه مجالس بیشتر شده است که همگی نیز به جریان اصلاحات تعلق دارند. ارزیابی شما از این مساله چیست؟

من هیچ گونه اعتقادی به اصلاح‌طلبان مرد ندارم چه برسد به اصلاح‌طلبان زن.ای کاش هر ۲۹۰ نماینده مجلس زن بودند و قصد داشتند به کشور خدمت کنند. برخی از زنان که در گذشته در مجلس حضور داشتند پس از مدتی سر از کشورهای خارجی درآوردند و در آنجا کشف حجاب کردند.در نتیجه زنانی که وارد مجلس دهم شدند باشد شأن وجایگاه خود را حفظ کنند.

دونالد ترامپ به صراحت در مبارزات انتخاباتی خود علیه ایران صحبت می‌کند. به نظر شما در صورتی که وی به ریاست جمهوری آمریکا برسد چه چالش هایی بین آمریکا و ایران به وجود خواهد آمد؟

حضرت امام(ره) فرمودند:«آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند». به نظر من هنوز هم جمله حضرت امام(ره) کاربرد دارد و آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند.ترامپ هم هیچ غلطی نمی‌تواند بکند. در شرایط کنونی ایران در زیر دریا موشک دارد که اگر ترامپ اقدامات تنش آفرینی انجام بدهد با همین موشک‌ها وی را از بین خواهیم برد.

برخی از ابتدای دولت آقای روحانی تلاش کردند دولت ایشان یک‌دوره‌ای باشد و در چهار سال دیگر ادامه پیدا نکند. به نظر شما آقای روحانی موفق می‌شود؟

همه ما باید تلاش کنیم حسن روحانی اولین رئیس جمهور چهارساله ایران باشد و نتواند دوباره به ریاست جمهوری دست پیدا کند.در شرایط کنونی حسن روحانی رئیس جمهور کشور نیست و بلکه معاون اول هاشمی رفسنجانی است!!!

درصورتی که احمدی‌نژاد قصد داشته باشد به قدرت بازگردد شما از وی حمایت می‌کنید؟

من چهار سال اول دولت احمدی‌نژاد از وی حمایت می‌کردم اما در چهار سال دوم به دلیل حواشی زیادی که دولت وی برای کشور به وجود آورد از وی فاصله گرفتم و حمایت نکردم.من نوکر احمدی‌نژاد نیستم که به وی رای بدهم.احمدی‌نژاد در هشت سالی که رئیس جمهور بود حتی یک بار هم نامی از اصولگرایان نبرد. وی حتی حاضر نبود به دیدار مراجع تقلید قم برود.

رادیوفردا: یک نماینده مجلس شورای اسلامی روز سه‌شنبه ۱۱ خرداد خبر داد که پرونده مینو خالقی، منتخب سوم مردم اصفهان، با دستور رهبر جمهوری اسلامی ایران بسته شده و وی از ورود به مجلس باز مانده است.

محمد جواد فتحی، نماینده تهران در مجلس دهم، گفته است که تصمیم نهایی را آیت‌الله خامنه‌ای با توجه به نظر هیات حل اختلاف بین قوا اتخاذ و به ریاست مجلس ابلاغ کرده است.

وی در گفت‌وگو با خبرگزاری ایلنا افزوده است: «پیرو بحثی که در شعبه ۲ در خصوص طرح اعتبارنامه خانم خالقی مطرح کرده‌ بودم، دیروز با دکتر لاریجانی دیداری داشتم و خدمت رییس مجلس عرض کردم که باتوجه به استنادها و ادله حقوقی، این اعتبارنامه باید در اختیار مجلس قرار گیرد و از ایشان خواهش کردم که به‌ نوعی به شعبه دستور دهند که اعتبارنامه خانم خالقی هم مورد بررسی قرار بگیرد و به صحن بیاید».

بنا به اظهارات این نماینده مجلس، آقای لاریجانی به او گفته است که نظر نهایی اعلام شده و این مسئله از حیطه بررسی مجلس و سایر قوا خارج شده است.

آقای فتحی می‌گوید که آیت‌الله علی خامنه‌ای پس از درخواست علی لاریجانی، پرونده مینو خالقی را به هیات حل اختلاف قوا ارجاع داد «و این هیات نیز نظر شورای نگهبان را می‌پذیرد و در نهایت، رهبری این نظر را به مجلس ابلاغ می‌کنند».

شورای نگهبان پس از اعلام رسمی نتایج انتخابات اصفهان، آرای خانم خالقی را بدون ذکر دلیل باطل اعلام کرد. به دنبال مخالفت دولت با این تصمیم شورای نگهبان و اصرار طرفین بر مواضع‌شان، موضوع به هیات حل اختلاف بین سه قوا ارجاع شد که این هیات به نفع شورای نگهبان رای داد.

آقای فتحی در بخش دیگری از گفت‌وگویش با خبرگزاری ایلنا با اشاره به اینکه «پرونده مینو خالقی در شعبه دو بررسی اعتبارنامه‌ها بسته شده است»، در عین حال گفته است: «البته خانم خالقی می‌تواند موضوع را از طریق دیوان عدالت اداری و کمیسیون اصل نود پیگیری کند و موضوع بررسی اعتبارنامه خالقی با رسیدگی به درخواست استفساریه وزارت کشور توسط مجلس متفاوت است».

موضوع دیگری که در این پرونده محل اختلاف میان شورای نگهبان و وزارت کشور شده است، نحوه راهیابی جایگزین خانم خالقی به مجلس دهم است. وزارت کشور می‌گوید نفر ششم فهرست منتخبان که حد نصاب لازم را کسب کرده باید به مجلس معرفی شود.

علیرضا آجودانی منتخب ششم اصفهان نیز از نامزدهای اصلاح طلبان در انتخابات هفتم اسفند ۹۴ بود.

این در حالی است که شورای نگهبان از انتخاب جایگزین وی در انتخابات میان دوره‌ای سخن به میان آورده است که سال آینده همزمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار خواهد شد.

نمایندگان اصلاح‌طلب و هوادار دولت حسن روحانی امید داشتند که اعتبارنامه مینو خالقی از سوی وزارت کشور به مجلس ارائه شود تا نمایندگان در این زمینه تصمیم‌گیری کنند ولی با ابلاغ حکم رهبر ایران که در نظام جمهوری اسلامی از وی به عنوان «فصل الخطاب» نام می‌برند عملا راه برای ورود مجلس به این پرونده بسته شد.

اعضای هیات حل اختلاف میان قوا که از سوی آیت‌الله خامنه‌ای تعیین شده‌اند وابسته به جریان اصولگرا هستند که رقیب اصلی اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس بودند.

ریاست این هیات با محمود هاشمی شاهرودی است و دیگر اعضای آن را محمد حسن ابوترابی، نایب رییس مجلس نهم، مرتضی نبوی از چهره‌های اصولگرا و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، عباسعلی کدخدایی سخنگوی سابق شورای نگهبان و صمد موسوی خوشدل از مسئولین حقوقی دفتر رهبر جمهوری اسلامی تشکیل می‌دهند.

پیش از این علی مطهری نماینده تهران در مجلس از وزارت کشور خواسته بود تا اعتبارنامه خانم خالقی را صادر کند و تهدید کرده بود که در صورت ارسال نشدن اعتبارنامه وی به مجلس، وزیر کشور استیضاح خواهد شد.

در واکنش به این درخواست، عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور ایران گفت که هیات نظارت اصفهان و بعضی از اعضای هیات اجرایی اعتبارنامه خانم خالقی را امضا نمی‌کنند، بنابراین «اعتبارنامه‌ای وجود ندارد» تا وزارت کشور آن را به مجلس بفرستد.

سحام: در حالی که کش و قوس‌ها برای ریاست مجلس شورای اسلامی بین “محمدرضا عارف” و “علی لاریجانی” در فضای سیاسی کشور جاری بود، ریاست خبرگان آن‌هم در شرایط چراغ خاموش به “احمد جنتی” تقدیم شد.

یکی از دلایل اقبال مردم و روی خوش نشان دادن آنان به انتخابات هفتم اسفند ۹۴ این بود که بیشینه‌ی واجدان شرایط به‌صورت “رفراندوم‌وار” خواستار تغییر شدند و با رای ندادن به “یزدی” و “مصباح‌یزدی” نشان دادند که خواستار بیرون ماندن چنین افرادی از دایره‌ی تصمیم‌گیری برای کشورند.
“احمد جنتی”، ضلع سوم همان مثلثی بود که مردم خواستار نبودن آنان بودند و چنین شد که دبیر پرحاشیه‌ی شورای نگهبان در میان تردیدها، شک و ظن‌های بی‌شمار و به‌عنوان نفر شانزدهم وارد مجلس خبرگان رهبری شد.

این درحالی بود که حامیان لیست امید با این امید پای صندوق آمدند تا “اکبر هاشمی‌رفسنجانی” که موفق شد نماینده اول تهران شود، بر صندلی ریاست خبرگان تکیه زند تا خردگرایی و تعقل در یکی از مهم‌ترین نهادهای جمهوری اسلامی جاری شود.

در این میان نامزد نشدن هاشمی‌رفسنجانی برای ریاست بر مجلس خبرگان تا حدود زیادی تامل برانگیز است و آنچه دامنه‌ی شک را بیشتر می‌کند هیاهو برای انتخاب ریاست مجلس شورای اسلامی بود تا اذهان همگانی جامعه به آن سمت سوق داده شود تا در سویی دیگر جنتی؛ بدون سروصدا و هیاهو علاوه‌بر کرسی دبیری شورای نگهبان، صندلی ریاست مجلس خبرگان رهبری را نیز اشغال کند.

اگر قرار باشد اعتدالیون و اصلاحیون با تکیه به رای مردم و به میدان آمدن چهره‌های شاخص خود مانند “سیدمحمد خاتمی”، “سیدحسن خمینی” و خانواده‌های “میرحسین موسوی” و “مهدی کروبی” پیروز انتخابات باشند اما امثال جنتی و علی لاریجانی بر ریاست یه قوه و یک نهاد تاثیرگذار تکیه کنند دیگر اصلاح و اعتدال چه محلی از اعراب خواهد داشت.

حالت خوشبینانه آن است که در پس پرده امتیازی داده و مابه ازای آن امتیازی گرفته شده باشد. اگر چنین باشد امتیاز نشستن جنتی بر صندلی ریاست خبرگان آنقدر بزرگ است که مجلس شورای اسلامی در ازای این امتیاز رییسی غیر از “محمدرضا عارف” را نباید به‌خود ببیند چون اگر قرار است روی آرای مردم معامله شود، تا اینجا آنکه از این معامله سود برده جناح اقتدارگرای حکومت است.

حال باید دید حامیان اصلاحات و اعتدال برای تعیین و انتخاب رییس مجلس شورای اسلامی چگونه این معامله را ادامه خواهند داد و آیا در جزییات این بده بستان‌ها بازهم این نتیجه عاید می‌شود که علی لاریجانی بر کرسی قوه مقننه جلوس کند؟

جناح اصلاح و اعتدال فراموش نکند که تنها یکسال به انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده و جریان اقتدار عزم را جزم کرده تا در تاریخ جمهوری اسلامی یک رسم نانوشته را برهم زند و روحانی را به رییس جمهور “یک‌دوره‌ای” بدل کند.

با توجه به این عزم جزم، اگر قرار باشد که جناح خردگرای حکومت با اینکه آرای مردمی دارد، دست به چنین معاملاتی بزند و با مماشات و شاید خوش‌بینی مفرط، صندلی‌های نهاد‌های تاثیرگذار را به اقلیت “کم رای” تقدیم کند که تکلیف انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ هم از حالا معلوم خواهد شد.

امروز که طیف اصلاح و اعتدال به آرای قاطع مردم می‌نازند، جنتی به ریاست خبرگان می‌رسد و با همین فرمان، فردا علی لاریجانی هم رییس مجلس شورای اسلامی خواهد شد. با این حساب باید آماده شویم تا سال آینده در همین روزها برای سردار سرلشگری که به ریاست قوه‌ی مجریه رسیده، پا بچسبانیم و سلام نظامی بدهیم.

عصرایران: هاشمی قبل از سال 88 در سال 86 توانست با کسب 41 رأی از مجلس چهارم در مقابل آیت‌الله جنتی که 34 رأی آورده بود، رئیس مجلس خبرگان شود. سال 87 نیز هاشمی با 51 راي (در مقابل 26 رأی آیت‌الله یزدی) در ریاست مجلس خبرگان ابقا شد.
عصر ایران؛ مصطفی داننده- مهم‌ترین سوالی که به ذهن بعد از ریاست آیت‌الله جنتی در مجلس خبرگان به ذهن می‌رسد این دو مسئله است که چرا هاشمی نامزد نشد و یا نامزد منتسب به او چرا پیروز نشد؟ با توجه بعد نتیجه انتخابات هفتم اسفند خبرگان پنجم و رای مردم به فهرست هاشمی رفسنجانی چرا نام آیت‌الله جنتی به گلدان‌ها ریخته شد؟

برای پاسخ به این پرسش‌ها باید به دو نکته مهم و اساسی توجه کنیم. اول اینکه هاشمی برای انتخابات اخیر با کمبود نیروهای همفکر روبرو بود. بسیاری از چهره‌های مذهبی و سیاسی نزدیک به او در انتخابات خبرگان مانند سید حسن خمینی و یا موسوی بجنوردی نتوانستند وارد انتخابات شوند و به همین دلیل هاشمی رفسنجانی مجبور شده بود از یاران قرضی برای فهرست خبرگان ملت استفاده کند. مهم‌ترین هدف هاشمی نرسیدن برخی چهره‌های سیاسی به مجلس خبرگان بود. اتفاقی که با رای مردم محقق شد. یعنی هاشمی برای خارج کردن نیروهای مخالفان قدرتمند خود از مخالفان معتدل استفاده کرد. تقریبا همه می‌دانستند که آیت‌الله موحدی کرمانی و یا دری نجف آبادی در مجلس آینده بر اساس استراتژی هاشمی حرکت نخواهند کرد اما برای آیت‌الله مهم این بود که آیات «یزدی- مصباح و جنتی » به مجلس خبرگان راه پیدا نکنند.

بر همین اساس می‌توان گفت هدف هاشمی از مجلس خبرگان پنجم نه ریاست آن بلکه خارج کردن منتقدان اصلی‌اش از خبرگان بود. نامزد نشدن او به خوبی حکایت از این معنا دارد.

مسئله دومی که باید به آن اشاره کنیم این است که هاشمی و طرفدارانش باید قبول کنند که او دیگر مقبولیت سابق را در نزد حوزه‌های علمیه و علمای بلادی که به مجلس خبرگان راه پیدا کرده‌اند ندارد. پیش از این آیت‌الله حائری شیرازی عضو سابق مجلس خبرگان رهبری در گفت‌وگویی در مورد نقش هاشمی رفسنجانی در خبرگان اعلام کرده بود که :« هر کسی با آقای هاشمی رقابت کرد، شکست خورد؛ آقای جنتی آمد نشد دیگران آمدند نشد. آقای مهدوی نیز به دلیل این که آقای هاشمی به احترام آمدن ایشان کاندید نشد، برگزیده شد.بعدها آقای مهدوی گفت آقای هاشمی این منصب را به من تفویض کردند»

همانطور که حائری شیرازی به آن اشاره کرد کسی در خبرگان توان رقابت با هاشمی را نداشته است اما حالا چه اتفاقی افتاده است که خود هاشمی در دوره چهارم خبرگان به آیت‌الله یزدی رقابت را واگذار می‌کند و نامزد منتسب به او در مجلس پنجم به آیت‌الله جنتی می‌بازد. به نظر می‌رسد که روحانیون مجلس خبرگان به دلیل مواضع هاشمی بعد از سال 88 از او دلخور هستند و حتی بر این باور هستند که او دیگر آن انقلابی سابق نیست.

هاشمی قبل از سال 88 در سال 86 توانست با کسب 41 رأی از مجلس چهارم در مقابل آیت‌الله جنتی که 34 رأی آورده بود، رئیس مجلس خبرگان شود. سال 87 نیز هاشمی با 51 راي (در مقابل 26 رأی آیت‌الله یزدی) در ریاست مجلس خبرگان ابقا شد.

مواضع هاشمی در این سال‌ها باعث شده است کسانی که هاشمی را یک مجتهد سیاسی تمام عیار می‌دانستند، از او فاصله بگیرند و به سمت رقبای سیاسی او بروند. سال 88 عطفی در زندگی سیاسی هاشمی بود. آیت‌الله از جریان اصول‌گرایی فاصله گرفت و به اصلاحات نردیک شد. قرار ندادن نام هاشمی در فهرست جامعه مدرسین در انتخابات خبرگان پنجم به خوبی حکایت از این معنا دارد.

رادیوفردا: انتخاب احمد جنتی به عنوان رئیس مجلس خبرگان رویداد سیاسی مهم و معناداری است. دبیر شورای نگهبان موفق شد با کسب ۵۱ رای از ۸۸ رای نمایندگان مجلس خبرگان پنجم بر کرسی ریاست مجلس خبرگان برای دو سال تکیه بزند. رقبای ناکام او ابراهیم امینی و سید محمود شاهرودی بودند که به ترتیب ۲۱ و۱۳ رای آوردند.

فعالیت این دوره مجلس خبرگان از حساسیت‌های بالایی برخوردار است. احتمال تعیین جانشین رهبری و همچنین اختلاف برداشت بر سر کارکرد مجلس خبرگان و نوع نظارت بر عملکرد ولی فقیه تنور انتخابات این دوره را داغ کرد و برای نخستین بار فضای دوقطبی کم‌دامنه‌ای در رقابت‌های انتخاباتی شکل گرفت. منتها رد صلاحیت‌های گسترده و مهندسی انتخابات اجازه نداد تا تغییر معنادار و بزرگی در اکثریت خبرگان و جریان حاکم بر آن رخ دهد. کماکان جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و اصول‌گرایان سنتی نقش مسلط‌شان را حفظ کرده‌اند.

تنها در انتخابات به شکل نمادین برخی از نزدیکان خامنه‌ای چون محمد یزدی، محمدرضا مدرسی یزدی و محمد تقی مصباح یزدی نتوانستند وارد خبرگان پنجم شوند. رفسنجانی توانست برخی از نیروهای همسو با خود را وارد مجلس کند و تأثیرگذاری بر انتخابات داشته باشد. اما تعداد کم این افراد و همچنین نامشخص بودن تمایل آنان برای فعالیت فراکسیونی ظرفیتی برای تغییر موازنه قوا ایجاد نکرد. همچنین دو قطب شکل‌گرفته در انتخابات مخالفت‌ها با اثرگذاری بلوک رفسنجانی- روحانی و اصلاح‌طلبان در مجلس خبرگان را نیز تشدید کرد. اصول‌گرایان و نیروهای موسوم به ولایتمدار بیش از گذشته انگیزه برای مهار بلوک فوق و خنثی‌سازی تحرکات آنها را پیدا کردند.

نتیجه انتخابات هیئت رئیسه نشان داد که موقعیت مسلط ولی فقیه بر مجلس خبرگان تداوم یافته و ترکیب کنونی نزدیکی و تبعیت بیشتری از رهبری در مقایسه با مجلس چهارم دارد. در هیئت رئیسه همه افراد اعم از رئیس، نواب رئیس، منشی و کارپرداز همه از نزدیکان و چهره‌های شاخص اصول‌گرایان هستند. تنها دُرّی نجف‌آبادی نزدیکی به هاشمی رفسنجانی دارد؛ ولی سوابق وی این احتمال را قوت می‌بخشد هنگامی که مجبور به انتخاب در دو راهی شود، خامنه‌ای و نهاد ولایت فقیه را برمی‌گزیند. غیبت حسن خمینی و حضور محمود احمدی‌نژاد و سعید جلیلی در مراسم افتتاحیه نیز وجه نمادین بالادستی مقربان خامنه‌ای در مجلس خبرگان را نمایان ساخت.

نمودار زیر بر اساس معیارهایی چون سابقه سیاسی، دیدگاه‌ها، حضور در فهرست‌های انتخاباتی و تعلق سازمانی، آرایش سیاسی منتخبان مجلس خبرگان پنجم را نشان می‌دهد:

با تطبیق این آمار بر نتایج انتخابات هیئت رئیسه و ملاحظه غیبت دو نفر از اعضاء و باطل شدن یک رای می‌توان در خصوص ۸۵ رای مأخوذه در انتخاب رئیس به گمانه‌زنی زیر پرداخت:

اصول‌گرایان اعم از سنتی و تندرو در حدود ۶۵ رای در مجلس داشتند که به نظر می‌رسد ۱۴ نفر از آنها به احمد جنتی رای نداده‌اند. می‌توان نتیجه گرفت ۱۳ رای شاهرودی از این جمع گرفته شده‌است. نیروهای نزدیک به ائتلاف رفسنجانی- اعتدالی‌ها واصلاح‌طلب‌ها در حدود ۱۹ نماینده و منفردها نیز ۴ نماینده داشتند. به احتمال زیاد دو رأی بیشتر امینی از منفردها کسب شده‌است و تقریباً رایی از اصول‌گرایان بدست نیاورده‌است. دو نماینده غایب نیز از منفردها بوده‌اند و رای باطل شده نیز شاید به اصول‌گرایان تعلق داشته‌است.

در ادامه پیامدهای انتخابات هیئت رئیسه خبرگان پنجم به اختصار شرح داده می‌شود:

* افزایش قدرت تندروها در خبرگان

کسب ۵۱ رای احمد جنتی که به بخش تندروی اصول‌گرایان تعلق دارد و شکست افرادی بینابینی چون امینی نشان می‌دهد که گرایش اکثریت خبرگان بیشتر به سمت بخش تندرو متمایل شده‌است. جنتی ۶ رای بیشتر از آراء محمد یزدی در آخرین سال انتخابات هیئت رئیسه در مجلس خبرگان چهارم آورد. اهمیت این مسئله وقتی بیشتر روشن می‌شود که در اولین انتخابات هیئت رئیسه بعد از درگذشت آیت‌الله علی مشکینی، جنتی با کسب ۳۴ رای رقابت را به اکبر هاشمی رفسنجانی با ۴۱ رای باخت. وقتی برای نخستین بار محسن حیدری نماینده منتخب خبرگان پنجم بعد از تعطیلات نوروز پیش‌بینی کرد جنتی به ریاست خبرگان سخن برگزیده خواهد شد، کمتر ناظری پیش‌بینی می‌کرد چنین سناریویی به تحقق بپیوندد.

محمد علی موحدی کرمانی بخت بیشتری داشت. بنا به ادعای حسین ابراهیمی از اعضاء جامعه روحانیت مبارز تهران، جنتی تا روزهای آخر پیشنهاد کاندیداتوری برای ریاست را نپذیرفته بود و این امر در ساعت‌های پایانی قبل از برگزاری نشست خبرگان رخ داد. بدین ترتیب در روزهای پایانی مانده به انتخابات تحولاتی رخ داد که معادلات را عوض کرد.

اعلام انصراف موحدی کرمانی و بیان اینکه جمع زیادی از اعضاء خبرگان به دنبال ریاست جنتی هستند، روشن ساخت که جانشین شیخ محمد یزدی از جنس وی خواهد بود و فقیهی دیگر از شورای نگهبان رئیس خبرگان پنجم می‌شود.

این فقیه ۹۰ ساله در شرایط عادی بخت بالایی برای ریاست نداشت. اما اتفاقاتی که در انتخابات خبرگان روی داد و منجر به ناکامی نمادهای رهبری و همچنین اول شدن وی از آخر در جمع منتخبان استان تهران شد، باعث گشت در واکنش به این مسئله و خنثی‌سازی آثار روانی شکست نهاد ولایت فقیه و دهن‌کجی به رأی‌دهندگان تهرانی، اراده قدرت بر مدار تعیین ریاست وی قرار گیرد. توجه به کدهای موجود در پیام خامنه‌ای به اجلاس افتتاحیه خبرگان پنجم آشکار می‌سازد که در تحقق این رویداد مداخله رهبری و ارسال پیام‌های مشخص از سوی محافل بالای قدرت از خارج به مجلس خبرگان نیز تأثیرگذار بوده‌است.

* ناکامی رفسنجانی و تضعیف موقعیت وی

اکبر هاشمی رفسنجانی از ناکامان این رویداد بود. بر خلاف ادعای وی ترکیب هیئت رئیسه نه تنها از دید وی خوب نیست بلکه با انتظاراتش از مجلس خبرگان فاصله چشمگیری دارد. رئیس اسبق مجلس خبرگان بعد از موضع‌گیری‌هایش در جریان جنبش سبز که با رهبری زاویه آشکار داشت و به نفع جنبش اعتراضی سمت‌گیری کرد، مقامش را از دست داد و حساسیت‌ها در رأس قدرت نسبت به ریاست وی فعال شد. در این دوره نیز رفسنجانی با درک موازنه قوا و فقدان هر گونه بختی برای رئیس شدن، ناگزیر به سمت کاندیدا کردن چهره‌های میانه و بینابین رفت. انتخاب او ابراهیم امینی فقیه ۹۱ ساله بود که در فصل مشترک اصول‌گرایان و حلقه نزدیکان رفسنجانی قرار دارد. اما این تمهید در فضای دوقطبی شکل گرفته کارساز واقع نشد.

رفسنجانی و نیروهای نزدیک به وی در مجلس خبرگان دچار خطای محاسبه شدند و بر خلاف انتظار آنها نه تنها نامزدی امینی باعث کناره‌گیری دیگر رقبا نشد، بلکه با رایی کمتر از نصف آراء جنتی، قافیه را باخت. از ابتدا معلوم بود امینی شانس بالایی ندارد. عدم تطبیق کامل مواضع او در چارچوب انتظارات رهبری و بخش مسلط قدرت و همچنین نداشتن سابقه احراز مناصب ارشد در جمهوری اسلامی، ریاست احتمالی او را با چالش‌های جدی مواجه می‌ساخت. امینی فقط در شرایطی که اصول‌گرایان دچار تشتت می‌شدند و یا بنا بر انتخاب فردی بود که مورد اتفاق نظر هر دو جریان اصلی مجلس خبرگان باشد، امکان موفقیت داشت. آنچه در انتخابات هیئت رئیسه رخ داد این فرضیه را قوت می‌بخشد که دست‌کم تا زمانی که رهبری در قید حیات است، موقعیت رفسنجانی و ائتلاف سیاسی متبوع او در مجلس خبرگان حاشیه‌ای است. مقایسه نتایج دو دوره اخیر ریاست خبرگان نشانگر کاهش تعداد نمایندگان همسو با رفسنجانی از ۲۴ به ۲۱ عدد است.

* تداوم افول هاشمی شاهرودی

هاشمی شاهرودی نیز از ناکام‌های این دوره از انتخابات هیئت رئیسه بود که نه تنها در کسب مسند ریاست ناکام ماند بلکه جایگاهش از از نائب رئیس اول به نائب رئیس دوم تنزل پیدا کرد. این مرجع تقلید ۶۸ ساله متولد نجف و عضو فقهای شورای نگهبان متمایل است که رهبر آینده جمهوری اسلامی شود. اما رفتار نوسانی وی در سیاست باعث شده تا هر دو جناح اصلی نظام از وی رویگردان شوند. شاهرودی به دلایلی چون سابقه مخالفت با آیت‌الله خمینی پیش از انقلاب در نجف در حلقه خودی‌های کارگزاران قدیمی نظام نمی‌گنجد. اتهاماتی که در خصوص فساد اقتصادی پیرامونش وجود دارد، نیز در دور ساختن او از کرسی ریاست و نایب رئیسی اول نیز بی تأثیر نبود. با این اتفاق احتمال اینکه وی جانشین خامنه‌ای گردد، ضعیف‌تر از گذشته شد.

* شوک به صادق لاریجانی

یکی از پیامدهای مهم انتخابات هیئت رئیسه ناکامی صادق لاریجانی رئیس قوه قضائیه در انتخابات نواب رئیس بود. محمدعلی موحدی کرمانی و سید محمود هاشمی شاهرودی به ترتیب با کسب ۶۵ و ۶۳ رای بر وی پیشی گرفتند. کسب تقریباً ۴۴ رای علاوه بر اینکه شکست معناداری برای این فقیه ۵۶ ساله است، پوشیدن احتمالی ردای ولایت فقیه وی در آینده را نیز در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد. رای کم وی برای نایب رئیسی می‌تواند حامل عدم نگاه مثبت اکثریت مجلس خبرگان و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم به ارتقاء مدارج سیاسی باشد و همچنین این احتمال را قوت بخشد که وی گزینه مد نظر رهبری برای جانشینی نیست.

تحلیل نتایج انتخابات هیئت رئیسه ابعاد بیشتری نیز دارد که از حوصله این یادداشت خارج است. جنتی با تعاریف و تمجیدهایی که در ضیافت شام خبرگان از رهبری کرد، نشان داد این مجلس را در چارچوب «بصیرت مد نظر وی» و «حفظ هویت انقلابی و اسلامی ادعایی نظام» اداره خواهد کرد. در کل می‌توان گفت این رویداد، بالادستی رهبری و اصول‌گرایان در بلوک قدرت را نمایان ساخت که انتخابات اسفند ماه خللی در آن ایجاد نکرده‌است. همچنین اراده جدی بخش مسلط قدرت و نیروهای ولایت‌مدار کنونی در حفظ وضعیت موجود و تداوم سیطره بر نهاد ولایت فقیه در دوران پساخامنه‌ای را بازتاب داد که وضعیت دشواری را برای جناح میانه‌روی حکومت ایجاد می‌نماید.

——————————-

نظرات طرح شده در این یادداشت، الزاماً بازتاب دیدگاه رادیو فردا نیست.

پایش: نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی گفت که هنوز مسأله مینو خالقی منتخب مردم تهران در مجلس شورای اسلامی پایان نیافته است.
علی مطهری در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: از نظر ما مسأله خانم خالقی پایان نیافته است؛ وزیر کشور در این موضوع تعلل کرده و از حقوق ملت دفاع نکرده است. ایشان اولا زیر بار ظلمی که به منتخب سوم اصفهان روا داشته شده رفته و ثانیا اگر به فرض حق ایشان را درست بدانیم باید نفر ششم اصفهان که بیش از ۲۵ درصد آرا را داشته جایگزین می‌شد. بنابراین آقای وزیر دو جا عقب نشینی کرده و مستحق استیضاح است.
مطهری ادامه داد: اینکه می‌گویند اعتبارنامه باید توسط هیأت نظارت امضا شود و وزارت کشور آن را به مجلس ارائه کند قابل قبول نیست، زیرا تائید انتخابات حوزه است و وزیر اعتبارنامه را به مجلس ارسال کند. در مجلس سوم این قضیه سابقه داشته و وزیر کشور وقت چون مرد شجاعی بود اعتبارنامه آن منتخب را امضا و به مجلس ارسال کرد و اجازه نداد رای مردم باطل شود.
این نماینده مجلس با بیان اینکه اگر وزیر کشور اعتبارنامه مینو خالقی را به مجلس ارسال نکند باید اعتبارنامه سایر منتخبان هم تصویب نشود اظهار کرد: البته راه استفسار از مجلس همچنان باز است. ما امیدواریم این طرح جز اولین طرح ها در مجلس دهم مطرح شود که آیا اگر انتخابات یک حوزه انتخابیه تائید شد شورای نگهبان می‌تواند آرای یکی از منتخبان را باطل و بقیه را سالم اعلام کند؟
مطهری ادامه داد: به هر حال ما معتقدیم نقض صریح قانون انجام شده و وضعیت خانم خالقی باید در مجلس مشخص شود. ما ناامید نیستیم و تلاش می کنیم، زیرا معتقدیم باید از رویه های استبدادی جلوگیری کرد.
مطهری درباره ارجاع پرونده مینو خالقی به هیأت حل اختلاف نیز گفت:‌ این هیأت هنوز جوابی نداده است اما ارجاع موضوع به هیأت هم به درخواست برخی قوا نیز کار درستی نبود و نوعی فرار از مسأله بود . اساسا هیأت حل اختلاف بین قوا از زمان احمدی نژاد پا گرفت. ایشان وقتی می خواست قانونی را اجرا نکند تعلل می کرد و درخواست ارجاع به هیأت حل اختلاف می داد تا موضوع مشمول مرور زمان شود و در نهایت این قانون را اجرا نمی کرد. بنابراین راه بهتر این است که یا وزیر کشور اعتبارنامه را به مجلس ارسال کند یا تکلیف موضوع به وسیله استفسار روشن شود.

کاریکاتور ازمانا نیستانی

الاغی با پیژامه‌ی راه راه…

برای یک کارتونیست در هرجای دنیا داشتن اندکی سواد طراحی و حساسیت نسبت به مسائل اجتماعی از ملزومات حرفه است. برای یک کارتویست ایرانی اما دیدن مجموعه‌ای از مستند “راز بقا” می‌تواند مکملی حیاتی باشد! مشتاقان “راز بقا” به کرات دیده‌اند تمساح گرسنه با چه ترفندی گورخری را که برای رفع عطش به کنار برکه‌ی آب آمده شکار می‌کند. تمساح تظاهر می‌کند کنده‌ی درختی است بی‌خطر، شناور بر آب راکد. گورخر تشنه چند دقیقه‌ای با شک به کنده‌ی شناور بر آب نگاه می‌کند و وقتی تسلیم عطش شد… شکار می‌شود. در برکه‌ی کم عمق اما خطرناک مطبوعات ایران کارتونیست‌ها همان گورخرهایی هستند که باید تفاوت کنده و تمساح را قبل از سر فرو بردن در آب تشخیص دهند وگرنه خیلی سریع بدبخت می‌شوند.

به عنوان الاغی با پیژامه‌ی راه راه اولین رویارویی با تمساح برایم بسیار غیرمنتظره اما عبرت‌آموز از کار درآمد…

…آقای بازجو اصرار داشت مرد ریشویی که کشیده بودم همان “مقام معظم رهبری” است و من انکار می‌کردم و توضیح می‌دادم که فقط یک احمق می‌تواند کاریکاتور آقا را بکشد و به این بزرگی زیرش امضا بگذارد بعد هم فرار نکند تا دو روز بعد موقع گاز زدن ساندویچ دستگیرش کنند و من هرچه باشم احمق نیستم… با زبان بی‌زبانی می‌خواستم بگویم که تمساح قاعده‌ی بازی را رعایت نکرده و بجای این‌که منتظر بماند تا گورخر کنار برکه برود خودش با تاکسی دنبال گورخر افتاده است!

حاج آقای بازجو که شاید یکی دو سالی از من جوان‌تر بود به وجود عقل در کله‌ی گورخری که وقتش را صرف کشیدن “کارتونک” می‌کند باور نداشت و دستور داد تا انگیزه‌ام را از توهین به مقدسات به تفصیل بنویسم. قبل از این‌که قلم روی کاغذ بگذارم سرم را بلند کردم و گفتم: حاج‌آقا، من فقط یک مرد ریشو کشیده‌ام و ریش هم که به خودی خود مقدس نیست. شما را بخدا آخر بز هم ریش دارد، آیا بز مقدس است؟!…

– اگر بز مال آقا باشد مقدس است…

نوشتم که قرار بود هزار تومان بابت کشیدن این طرح دستمزد بگیرم که حالا مطمئنم هرگز نخواهم گرفت. پوزخندی زد که معنایش این بود: خر خودتی…

خودم را خری می‌دیدم در پیژامه‌ای راه راه که لای دندان‌های تمساح دست و پا می‌زند… به سمت نسخه‌ای از مجله که روی میز بود اشاره کردم و گفتم طرحم را نگاه کنید آخر هیچ شباهتی به آقا ندارد و پاسخ شنیدم که اگر شبیه بود که خودم همین‌جا و با دست‌های خودم خفه‌ات کرده بودم و لازم نبود زحمت استنطاق و دادگاه و زندان بکشی! منطق حاجی، منطق تمساح گرسنه‌ای بود که غریزه‌اش حکم به پاره کردن و بلعیدن داده است… از دیدن چهره‌ی نورانی بازجویی که می‌توانست من را بخاطر کشیدن عکس آقا خفه کند بعد به خانه برود تا شام بخورد دچار دل‌پیچه شده بودم. احساس می‌کردم مردن صدبار از دیدار روی این برادران شیرین‌تر است. گفتم هر اعترافی که دوست دارید از زبان من بشنوید مرقوم بفرمایید تا امضا کنم… روز سوم بازداشت بازجویی تمام شد… روز چهارم خسته، ترسیده و کثیف روبروی قاضی کشیک دادگاه انقلاب نشسته بودم و گوشه‌ی چشمم می‌پرید. حاج‌آقای کشیک سرش را مقابل صورتم آورد و پرسید بازجو کتکت زده؟ البته بوی دهانش بهتر از قبلی‌ها بود- جواب دادم که نه، متاسفانه لازم نشد. حاج آقا صورتش را چند سانتی‌متر جلوتر آورد و مستقیم به چشمهایم زل زد و گفت: ببین جوان- آن موقع هنوز جوان بودم- ما تکلیف‌مان با منافقین روشن است. آن‌ها با اسلحه مقابل ما ایستاده‌اند و ما هم اعدام‌شان می‌کنیم اما تکلیف‌مان با تو روشن نیست، هرقدر به این طرح نگاه می‌کنیم نمی‌فهمیم واقعا خواسته‌ای به آقا توهین کنی یا نه! بعد مشفقانه نصیحتم کرد: بعد از این یا ریش نکش یا اگر کشیدی جوری بکش که ما هم بفهمیم… به حاج آقا قول دادم که دیگر باین راحتی دم به تله ندهم، حاج آقا هم قول داد که در اولین فرصت اعدامم کند… فشار دندانهای تمساح که کم شد پاچه‌ام را رها کردم و گریختم.

نوزده سالی که بعد از این ماجرا در ایران کار کردم خیلی چیزها یاد گرفتم. مثلاً فهمیدم که آدم‌های گردن کلفت بیشتر راغب هستند تا هوش و وقت اندک‌شان را صرف صدور جملات بی‌معنی اما گوهربار بکنند و از تایید دیگران لذت ببرند و فرصت زیادی برای فکر کردن ندارند. آن‌ها برای بهانه گرفتن از یک کاریکاتور فقط به نشانه‌های ساده و سرراست اهمیت می‌دهند. پس به این نتیجه رسیدم که هرقدر بیشتر از نشانه‌های کمتر آشنا استفاده کنم شانس بیشتری برای غر زدن و آزاد ماندن خواهم داشت. مهم‌ترین نشانه ریش بود که در انحصار روحانیت است، بعد از آن عصا و چفیه است که نشانه‌های “آقا” است. کشیدن دستمال روی دهان یا چشم یا پیشانی خطرناک است چون به بسیج برمی‌خورد. کشیدن چند پیرمرد درحال چرت زدن توهین مستقیم است به “خبرگان رهبری”. کشیدن میمون نمایندگان مجلس را عصبانی می‌کند. کشیدن کوسه که چند سالی خطر داشت یکی از موارد نادری است که در استفتائات جدید حلال اعلام شده اما کشیدن تمساح کماکان شرط عقل نیست. کسی که با قرشته‌ی عدالت شوخی کرده حتما قصد توهین به مقام منیع ریاست قوه‌ی قضاییه را داشته که منصوب آقاست و کسی که پشت به دستگاه تلویزیون نشسته قصد زیر سوال بردن ریاست محترم صدا و سیما را دارد که آن هم مال آقاست.­.. و هیچ‌وقت از یاد نبردم که هیچ بزی را شبیه به بز نکشم وقتی که صاحب‌اش را نمی‌شناسم.

امروز که جایی امن‌تر از تهران زندگی می‌کنم هنوز به قولی که به حاج آقا دادستان کشیک داده‌ام وفادار هستم. “آقا” را با چنان دقتی می‌کشم که ایشان حتما بفهمد منظورم چه کسی است و مطمئن هستم حاج آقای کشیک هم بر سر قولی که به من داد ایستاده است…

ایران وایر

نظر: منتخب مردم تهران در دهمین دوره انتخابات مجلس با انتقاد از عهدشکنی برخی از اعضای «لیست امید»، با اشاره به حواشی همایش دو روزه منتخبان جدید در ابتدای هفته گذشته، از تلاش برخی از مسئولان قوه مقننه برای تطمیع نمایندگان مجلس دهم پرده برداشت.

محمود صادقی با انتقاد از به برخی حواشی جلسه‌های شنبه و یکشنبه هفته گذشته منتخبان مجلس دهم، اعلام کرد: شخصیت دکتر لاریجانی بسیار قابل احترام است، اما برخی رفتار‌ها مبهم و شبیه‌‌‌ به همان «رفتارهای سیب‌ زمینی» است.

پیشنهاد به منتخبان جدید با طعم سیب‌ زمینی و تسهیلات مسکن و بیمه!

این منتخب مردم تهران در مجلس دهم اضافه کرد: کاملاً محسوس است که برخی رفتار‌ها جنس و بوی تطمیع دارد. البته بسیاری از امتیازهایی که در آن جلسه جهت ارائه به منتخبان جدید مطرح شد، ارتباطی به آقای لاریجانی ندارد و احتمالاً‌ ایشان از طرح این مسائل بی‌خبر باشند اما در نشست دو روزه «فرآیند قانونگذرای؛ الزامات و راهکارها» مکرر تاکید می‌شد که این تسهیلاتِ مسکن و بیمه و … به ایشان مربوط است و در این شرایط رقابتی، این بحث‌ها معنادار است و مطمئن باشید که اگر این رفتار‌ها تکرار شود، ساکت نخواهم نشست.

او ضمن تشکر از رئیس، هیات‌رئیسه و مسئولان مجلس نهم به‌دلیل دعوت از نمایندگان منتخب مجلس دهم جهت حضور در همایش «فرآیند قانونگذاری؛ الزامات و راهکار» گفت: آشنایی نمایندگان جدید با فضای کاری مجلس بحثی ضروری است که باید از برگزارکنندگان این همایش به‌خاطر چنین ابتکاری تقدیر شود اما متاسفانه در این جلسه، بعضاً شاهد اتفاق‌ها و مسائلی دور از شأن نمایندگان ملت بودیم.

حضور عجیب نمایندگان مجلس نهم در همایش منتخبان جدید

صادقی تشریح کرد: متاسفانه شاهد بودیم در این همایش که قرار بود تنها با حضور نمایندگان منتخب مجلس دهم برگزار شود، برخی از مسئولان مجلس نهم با حضور در کنار صندلی‌های نمایندگان مسائلی را مطرح می‌کردند و به طور کلی، مجموعه اطلاعاتی که منتقل می‌شد، ‌ جهت‌دار بود و بعضاً‌ برای تغییر رای نمایندگان مطرح می‌شد.

تلاش نافرجام اصولگرایان برای لغو جلسه اصلاح‌طلبان

نماینده منتخب مردم تهران در انتخابات مجلس دهم، اضافه کرد: از دیگر حواشی همایش روز شنبه، تلاش برخی از دوستان اصولگرا برای لغو جلسه بعدازظهر «فراکسیون امید» بود که برخلاف آن‌چه ادعا می‌شود که برخی از اعضای «فراکسیون امید» در متن این تلاش‌ها حضور داشتند، به نظر می‌رسد این اقدام‌ها کاملاً‌ هماهنگ‌شده و از سوی اردوگاه اصولگرایان انجام شد که البته پس از مطلع‌شدن از این فعالیت‌ها، مانع از تحقق آن شدیم.

او گفت: از ابتدای رقابت‌های انتخاباتی، آقای جلالی و دوستان دیگر مطرح می‌کردند که مبادا با ورود به بحث وزن‌کشی سیاسی دو جناح، اختلافی ایجاد شود اما در ادامه متوجه شدیم که این رویکرد ظاهری بوده و در عمل دیدیم که با وجود این‌که از حدود ۳ هفته پیش برای برگزاری جلسه بعدازظهر شنبه «فراکسیون امید» هماهنگی‌های لازم انجام شده‌بود، صبح روز شنبه، تلاش‌هایی برای لغو جلسه بعدازظهر شنبه انجام گرفت که موفق نشد.

حواشی جلسه یکشنبه منتخبان جدید و جوسازی علیه اصلاح‌طلبان

او همچنین با اشاره به برخی از حواشی روز دوم همایش «فرآیند قانونگذاری؛ الزمات و راهکار‌ها» گفت: اولاً از پیش اعلام نشده‌ بود که این همایش دو روزه است و در جلسه بعدازظهر اصولگرایان درباره ادامه همایش در روز یکشنبه اطلاع‌رسانی شد و باتوجه به این‌که دکتر عارف برای دیدار با مراجع برنامه‌ریزی کرده‌بودند، امکان حضورشان در روز دوم همایش میسر نشد اما متاسفانه برخی از دوستان، سعی کردند با تاکید بر عدم حضور ایشان، نوعی جو روانی علیه «فراکسیون امید» ایجاد کنند. نماینده جدید قصرشیرین بسیار روی این مسئله مانور می‌داد و با تعابیر نامناسبی سعی می‌کرد برای عدم حضور عارف را جوسازی کند.

تردد سوال‌برانگیز کارمندان مجلس در همایش منتخبان جدید

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب خاطرنشان کرد: به طور کلی، تردد مکرر مسئولان دفتر رئیس مجلس مجلس نهم و کارمندان قوه مقننه در جلسه‌ای که مختص منتخبان مجلس دهم بود، سوال‌برانگیز بود!

عدم‌انسجام اصولگرایان و برگزاری همایش زیرسایه پدرپزرگ‌ها

او همچنین با اشاره به اظهارنظر لاریجانی درخصوص این‌که مجلس نیازی به پدربزرگ‌های سیاسی ندارد، اعلام کرد: تعبیری که آقای لاریجانی از آن استفاده کرده‌ بود مبنی بر این‌که مجلس نیاز به پدربزرگ و پدرخوانده سیاسی از بیرون از مجلس ندارد، با رفتار خودشان در تعارف و تناقض بود. چرا که اتفاقاً اصولگرایان به دلیل فقدان ساختار تشکیلاتی و عدم انسجام فراکسیونی در مجلس، با دعوت مرد شریفی همچون آیت‌الله موحدی کرمانی تشکیل جلسه دادند.

انتقاد از عهدشکنی برخی از اعضای «لیست امید»

او همچنین با اشاره به بی‌توجهی برخی از منتخبان «لیست امید» به رویکرد کلان «فراکسیون امید»، یادآور شد: فارغ از این‌که این گروه اندک از نمایندگان میثاق‌نامه «فراکسیون امید» ‌را امضا کرده‌اند یا خیر، حضورشان در «لیست امید» به‌معنای این است که باید با اهداف و خواسته‌های «فراکسیون امید» همراه باشند و این بی‌توجهی به تعهد، غیراخلاقی بوده و با انگاره‌های اسلامی و قرآنی در تعارض است.

صادقی تصریح کرد: کسی که از ابتدا کار خود را با عهدشکنی آغاز می‌کند، چگونه می‌تواند نماینده مردم باشد. این اقدام هم به لحاظ اخلاقی و هم به لحاظ سیاسی پیامدهایی خواهد داشت.

عهدشکنی برخی از اعضای «لیست امید» در حکم «تدلیس» است

منتخب مردم تهران در مجلس دهم خاطرنشان کرد: به هرحال، مردمی که با اعتماد به «لیست امید» رای داده‌اند، ‌گرایش‌ها و اوصافی را در نامزد‌ها دیده‌اند و این اقدام گروه اندکی از نمایندگان برگزیده، عملی غیراخلاقی است و درواقع نوعی بی‌احترامی به رای مردم است که به لحاظ حقوقی در حکم نقض عهد و نوعی «تدلیس» محسوب می‌شود. به عبارت دیگر، این اقدام عملی غیراخلاقی نسبت به موکلان است.

صادقی تصریح کرد: درواقع حتی برگزیدگانی که میثاق‌نامه «فراکسیون امید» را امضا نکرده‌اند هم فرض باتوجه به این‌که رایشان را به خاطر اعتماد مردم «لیست امید» دریافت کرده‌اند، باید با خواست مردم و این فراکسیون همگرایی داشته‌باشند.

حضور مطهری در رونمایی از اساسنامه «فراکسیون امید»

این استاد دانشگاه با اشاره به حضور «علی مطهری» در جلسه «فراکسیون امید» اعلام کرد: به‌راستی رفتار آقای مطهری جای تقدیر دارد. ایشان باوجود این‌که هیچ میثاق‌نامه‌ای امضا نکردند، در جلسه ما حضور یافتند و حتی در آیین رونمایی از اساسنامه فراکسیون که به‌همراه جمعی از خانواده‌های ایثارگران و شهدا صورت گرفت، همکاری کردند.

صادقی تصریح کرد: صِرف امضا، ملاک نیست. رای‌دهندگان با اعتماد به «لیست امید» به این افراد رای داده‌اند و عدم وفای به این عهد با مردم، هم بار سیاسی و هم بار حقوقی دارد و در واقع خیانت به آرای مردم است.

در برابر بی‌احترامی به رای مردم سکوت نمی‌کنیم!

نماینده برگزیده مردم تهران در مجلس دهم یادآور شد: این درست نیست که به گونه‌ای حرف بزنیم تا بتوانیم، رای مردم را بگیریم و درصورتی که وزش باد به شکلی دیگر شد، حرفمان را تغییر بدهیم. البته ما نمی‌خواهیم انشقاق میان دو جریان سیاسی حاضر در مجلس دهم را تشدید کنیم اما به نظر می‌رسد، اگر دوستان بخواهند از ابتدا این‌گونه عمل کنند، نمی‌توانیم در ادامه راه به خوبی کار را پیش ببریم و شخصا بنابر عهدی که با مردم بسته‌ام در برابر چنین رفتارهایی سکوت نخواهم کرد.

همگرایی مجدد اصولگرایان تاکتیکی و کوتاه‌مدت است

صادقی همچنین درباره آینده اصولگرایی باتوجه به این‌که منافع کوتاه مدت، محور همکاری میان نمایندگان اصولگرا قرار گرفته، یادآور شد: بعید می‌دانم که این همگرایی میان اصولگرایان آن‌چنان پایدار باشد. کسانی که تا چند وقت پیش در انتخابات علیه لاریجانی به شدید‌ترین وجه ممکن فضاسازی می‌کردند یا راجع به کاظم جلالی و بهروز نعمتی انتقادهای تندی مطرح می‌کردند و امروز دوباره خود را حامی این جریان معرفی می‌کنند، نمی‌توانند همکاری ادامه‌داری را پیش ببرند و قطعاً این وحدت‌ها تاکیکی و موقت خواهد بود.