اخبار

بی‌بی‌سی: سیامک ره پیک شب گذشته در برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری حاضر شد

سیامک ره پیک قائم مقام دبیر شورای نگهبان شب گذشته در برنامه‌ای در صدا و سیما توضیحاتی درباره احراز صلاحیت نامزدها انتخابات ریاست جمهوری داد و گفت “مهلتی برای اعتراض وجود ندارد و این فهرست نهایی است”.

او با حضور در برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری گفت “این شورا صلاحیت ۴۰ تن از مجموع ۵۹۲ نفر افراد ثبت نام کننده، صلاحیت فقط ۴۰ داوطلب انتخابات را بررسی کرده و نهایتا، ۷ نفر را برای تصدی پست ریاست جمهوری احراز صلاحیت کرده است”.

او اضافه کرد”صرف اینکه بستگان درجه یک اقامت کشور دیگری داشته باشد الزاما مانع احراز صلاحیت نشده اما در کنار دیگر مسائل ممکن است به عدم احراز صلاحیت منجر شده باشد”.

گفته می‌شود اقامت افراد درجه یک خانواده در کشور خارجی یکی از دلایل عدم تایید صلاحیت علی لاریجانی، رئیس پیشین مجلس ایران بوده است.

اعلام فهرست تایید صلاحیت‌شدگان شورای نگهبان اعتراض‌ها و واکنش‌های بسیاری به دنبال داشت. از جمله روز گذشته صادق آملی لاریجانی که خود عضو شورای نگهبان است در واکنش به ردصلاحیت‌های این دوره اعلام کرد هیگاه تصمیمات این شورای را تا این حد “غیرقابل دفاع” نیافته‌ است.

اکنون قائم مقام دبیر شورای نگهبان می‌گوید “بحث مدیریت و شاخص ها مانند چند سال خدمت در مدیریت کلان کشور بخشی از شرایط احراز صلاحیت است. ممکن است دو نفر در یک پست مشابه حضور داشتند و یکی احراز صلاحیت شده و دیگری نشده است. ممکن است شرایط مدیریتشان موفقیت آمیز بوده اما شرایط دیگری نیز داریم. کسی که احراز نشده شرایط دیگر را نداشته است”.

دیروز علی لاریجانی که صلاحیتش مورد تایید قرار نگرفت با انتشار بیانیه‌ای گفت “راضی به رضای الهی” است. اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهوری و دیگر داوطلب ردصلاحیت شده این دوره نیز گفت “به خدا پناه” می‌برد.

همزمان ابراهیم رئیسی کاندید انتخابات ۱۴۰۰ گفته شب گذشته “تماس‌هایی” گرفته بود تا صحنه انتخابات “رقابتی‌تر” شود.

سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و ششمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا ۲۸ خردادماه ۱۴۰۰ برگزار می‌شود.

رادیوفردا: شماری از خانواده‌های کسانی که در بیش از سه دههٔ گذشته در زندان و خیابان و آسمان ایران به دست عوامل قضایی یا امنیتی جمهوری اسلامی کشته شده‌اند، با انتشار ویدئویی به کارزار «رأی بی رأی» پیوسته‌اند که هدف آن درخواست از مردم برای تحریم انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ است.

مسیح علی‌نژاد، فعال مدنی، روز یکشنبه ۲۶ اردیبهشت، قسمت اول این ویدئو را در شبکه‌های اجتماعی با هشتگ «رای_بی_رای» منتشر کرد.

در این ویدئو شماری از بازماندگان کشته‌شدگان خاوران، اعتراضات انتخاباتی ۸۸، اعتراضات اجتماعی سیاسی دی۹۶ و آبان ۹۸، ساقط شدن هواپیمای اوکراینی با موشک‌های سپاه و نیز کشته‌شدگان در داخل زندان، دلایل‌شان را برای تحریم انتخابات۱۴۰۰ می‌گویند.

کمپین بزرگ #رای_بی_رای
از خانواده‌های کشته‌شدگان خاوران، ۸۸، دی۹۶، آبان ۹۸، هواپیمای اوکراینی و خانواده کشته‌شده‌های زندان، دعوت کردم دلایل‌شان را برای تحریم انتخابات۱۴۰۰ بگویند. لطفا اولین قسمت ویدیوی کارزار #رای_بی_رای را ببینید و در تکثیر این صدا یاریگر باشید pic.twitter.com/KVRoxL2Vdp

— Masih Alinejad (@AlinejadMasih) May 16, 2021

سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران قرار است ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ برگزار شود، این در حالی است که فضای انتخاباتی به دلیل نارضایتی عمیق از عملکرد حکومت جمهوری اسلامی در عرصه‌های مختلف، رقابتی و سالم نبودن روند برگزاری انتخابات و نیز به‌دلیل شیوع گسترده ویروس کرونا سرد توصیف شده است.

با این حال در روزهای نام‌نویسی نامزدها برای انتخابات ریاست‌جمهوری، بیش از ۴۰ چهره سرشناس سیاسی ثبت‌نام کردند که شاخص‌ترین آن‌ها ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضاییه، است که به دلیل نقشش در «هیئت مرگ» در اعدام‌های تابستان ۶۷ بیشتر مورد توجه مخالفان حکومت ایران قرار گرفته است.

در موضوع تحریم انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰، از ۱۱ اردیبهشت کارزار دیگری با عنوان «رأی نمی‌دهم» نیز شروع به فعالیت کرده است که در آن جمعی از تشکل‌ها و کنشگران سیاسی ایران با انتشار فراخوانی خواستار تحریم «فعال» و «هدفمند» انتخابات شدند.

بنیان‌گذاران کارزار «رأی نمی‌دهم» هدف از راه‌اندازی این کمپین سیاسی را بی‌اعتبارسازی تلاش جمهوری اسلامی برای «ترمیم مشروعیت ازدست‌رفته‌اش» عنوان کردند و مهدیه گلرو، فعال مدنی مقیم سوئد، به‌عنوان سخنگوی این کارزار معرفی شده است.

وجه مشترک شاخص کارزارهای تحریم انتخابات، واکنش به سرکوب شدید اعتراضات گسترده آبان ۹۸ است که طی آن بین چند صد تا ۱۵۰۰ نفر با شلیک نیروهای امنیتی و انتظامی در خیابان‌ها کشته شدند.

فعالان سیاسی و مدنی تحریم‌کنندهٔ انتخابات معتقدند که ماهیت انتخابات در جمهوری اسلامی «نمایشی» است و شرکت نکردن در آن یک «کنش اعتراضی» در راستای «تغییر موازنه قوای اجتماعی به نفع تغییرات بزرگ و ساختاری» در سیاست ایران است.

بر اساس قانون انتخابات، شورای نگهبان باید تا روز ۳۰ اردیبهشت اسامی کاندیداهای تأیید صلاحیت‌شده را به وزارت کشور اعلام کند. سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران قرار است روز ۲۸ خرداد ماه امسال برگزار شود.

رادیوفرانسه: هفده روز مانده به انتخابات ریاست جمهوری، نیروی انتظامی و همچنین تمامی نهادهای اطلاعاتی و امنیتی کشور برای برگزاری بی‌خطر رأی‌گیری بسیج شده‌اند. رژیم جمهوری اسلامی که خواهان مشارکت هرچه بیشتر مردم است، در عین حال با تهدید و هشدار و ایجاد فضای ارعاب، بدبینی عمومی نسبت به این انتخابات را روز به‌روز افزایش می‌دهد.

روز سه‌شنبه ۱۱ خرداد، حسین رحیمی، فرماندۀ انتظامی تهران بزرگ گفت: اجازه نمی‌دهیم کوچک‌ترین خلل امنیتی و انتظامی در انتخابات ایجاد شود و با هر فرد یا گروهی که بخواهد امنیت جامعه را خدشه‌دار کند برخورد خواهیم کرد.

هرچند رحیمی تأکید کرد که “تأمین امنیت انتخابات به طور کامل بر عهدۀ پلیس است”، اما تردیدی نیست که به غیر از پلیس، سایر نهادهای امنیتی، اطلاعاتی و انتظامی نیز برای برگزاری انتخابات آماده شده‌اند.

علی خلیلی، معاون قرارگاه ثارالله (مسئول امنیت پایتخت) هشدار داده است که “دشمنان تمام نیروی خود را متمرکز کرده‌اند تا انتخابات را به یک انتخابات بدون شور و هیجان و مشارکت تبدیل کنند و با امنیتی کردن فضا، به ناآرامی و نارضایتی و جنبش‌های فراگیر دامن بزنند”.

خبرهای تأییدنشده حاکی از فشارهای قرارگاه ثارالله و سازمان اطلاعات‌ سپاه بر برخی چهره‌های سیاسی است تا از آنان تعهد بگیرند که در انتخابات، “در چارچوب قانون” عمل خواهند کرد.‎

در حال حاضر دو نگرانی بزرگ رژیم جمهوری اسلامی بی‌اعتنایی مردم نسبت به انتخابات و  همچنین بالا گرفتن اعتراضات نسبت به آن است. این دو نگرانی سبب شده تا مبلغان و مسئولان نظام زبان تشویق و تهدید را به هم بیامیزند.

فتنۀ سفید

دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی کشور شدیداً مراقب‌اند که غر و لندهای برخی رد صلاحیت‌ شدگان – از جمله احمدی‌نژاد یا  حسن خمینی – ایجاد آشوب و “فتنه” نکند. بخشی از اصولگرایان نیز همچنان نگران توطئه‌های اصلاح‌طلبان هستند.

خبرگزاری فارس هشدار داده است که “برخی از احزاب تندرو جریان اصلاح طلب با محوریت برخی از فعالان فتنۀ ۸۸ به دنبال راه اندازی فتنۀ جدیدی با عنوان فتنۀ سفید هستند”. فارس می‌افزاید: “احزاب تندرو اصلاح‌طلب بنا دارند با سرمایه‌گذاری بر روی ضد انقلاب و همچنین طرفداران یکی از کاندیداهای رد صلاحیت شده (؟)، تعداد آرای باطله را افزایش دهند و اسم آن را هم اعتراض مدنی سفید گذاشته‌اند”.

چهار روز قبل، سردار حسین اشتری، فرماندۀ کل نیروی انتظامی (ناجا) که در جمع مداحان سخن می‌گفت، صریحاً “هنجارشکنان” و کسانی که مردم را به عدم شرکت در انتخابات دعوت می‌کنند، به برخورد پلیسی و قضائی تهدید کرد. دادستان تهران، علی القاصی نیز به طور کلی به همۀ نامزدهای انتخابات هشدار داده که از “خطوط قرمز نظام” عبور نکنند.

با اینحال برخی شخصیت‌های سیاسی نگرانند که زبان زور و تهدید، آثار سوء داشته باشد. بعد از آن که سعید قاسمی و مرتضی آقاتهرانی – دو مبلّغ عوام‌گرای نظام – همۀ ناراضیان بالقوه و بالفعل انتخابات را علناً به برخورد خشن و خیابانی تهدید کردند، انتقادهایی علیه این نوع اظهارات بی‌پروا شنیده شد. به گفتۀ جلال میرزایی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، اظهارات امثال قاسمی و آقاتهرانی “تحریک‌کننده است و موجب بروز برخی اتفاقات در کشور می‌شود”.

دغدغۀ رونق‌بخشی به انتخابات

بسیاری از مسئولان نظام با چند روز تأخیر پیامدهای فاجعه‌بار سخنان عباس کدخدایی (سخنگوی شورای نگهبان) را دریافتند و برای جبران آن، با لحنی مهربانانه‌تر از مردم خواستند که حتماً در انتخابات شرکت کنند.

روز گذشته وزارت کشور در جهت تدارک روز انتخابات، همایشی را با شرکت معاونان سیاسی استانداری‌های سراسر کشور برگزار کرد. به این مناسبت جمال عرف، معاون سیاسی وزیر کشور وظیفۀ اصلی وزارتخانه‌اش را “برگزاری سالم و امن انتخابات” اعلام کرد.

به گفتۀ جمال عرف یکی دیگر از وظایف وزارت کشور، “رونق‌بخشی” به انتخابات است. او نرخ مشارکت را بر اساس “آخرین گزارش‌های موثق”، در حدود ۴۰ درصد دانست، اما اضافه کرد: “باید تلاش کنیم که این نرخ مشارکت به درجه بالایی ارتقا یابد”.

رئیسی باید بیش از ۱۶ میلیون رأی بیاورد

اصولگرایان می‌پندارند که تنها راه برای تضمین رأی بالای ابراهیم رئیسی، انصراف سایر نامزدهاست. در انتخابات چهار سال قبل، شمار آراء وی ۱۶ میلیون اعلام شد. اصولگرایان نگرانند که اگر این بار میزان آراء وی کمتر شود، موجب آبروریزی خواهد بود. به همین دلیل “فشارهای دوستانه” را بر سعید جلیلی افزوده‌اند تا او به نفع رئیسی کنار بکشد. مهدی چمران گفته است: “آرزوی من این است که جلیلی به نفع رئیسی کنار برود”…

اما سعید محمد، نامزد رد صلاحیت‌شده که حالا با پیگیری و اصرار و احتمالاً به امید مقامی مهم در دولت آینده خود را به  ابراهیم رئیسی نزدیک می‌کند در کانال تلگرامش نوشته است که تکرار عبارت “رئیسی رأی می‌آورد”، توطئه‌ای برای “تولید انفعال” است. سعید محمد می‌افزاید: “این انفعال ظاهراً به تیم رسانه‌ای ابراهیم رئیسی هم کشیده شده و گویی خیالشان راحت است. اما اوضاع اصلاً به نفع رئیسی نیست و برای کسب رأی معقول نیازمند یک جنگ تمام عیار است”…

در حالی که امام جمعۀ اصفهان انتخابات سوریه را الگو دانسته و آرزوی مشارکت ۹۵ درصدی به نفع یک نامزد یگانه  کرده است(مثل بشار اسد)، غلامرضا مصباحی‌مقدم، سخنگوی جامعۀ روحانیت مبارز گفته است که “شورای ائتلاف اصولگرایان فقط یک نفر را به مردم معرفی می‌کند (رئیسی) اما مردم حق دارند به هرکس که مایل بودند رأی دهند”… او می‌افزاید:  “این که سایر نامزدهای اصولگرا به نفع رئیسی از انتخابات کناره‌گیری کنند یا در صحنه بمانند به نظر شخصی خود آنها بستگی دارد”…

چند روز قبل، مرتضی آقاتهرانی که عضو جبهۀ پایداری است “کنار کشیدن” سعید جلیلی را عاقلانه دانسته و گفته بود: “از پیامبر اسلام آمده که می فرمایند اگر دو نفر کاندیدا شوند و یکی ببیند که دیگری از او بهتر است ولی در صحنه بماند، او یک خائن است”…

دویچه‌وله: دستکاری در بودجه دولت به یک “رسوایی” تبدیل شد. جدول‌های این بودجه از جمله به نفع بسیج، سپاه، مجلس، حوزه‌های علمیه و سازمان تبلیغات اسلامی تغییر کرده است. با این پول می‌شد بخش بزرگی از مردم را علیه کرونا واکسینه کرد.

به دنبال اعتراض ۱۰۰ تن از نمایندگان مجلس به دستکاری در جدول‌های بودجه، خبرگزاری ایرنا روز چهارشنبه هشت اردیبهشت (۲۸‌آوریل) جزییات تغییرات انجام شده در آن را منتشر کرد. در گزارش می‌توان دید که در مجموع نزدیک به هشت هزار میلیارد تومان به رقم بودجه اضافه شده است.

این ارقام به کدام نهادها تعلق گرفته‌اند؟ درجدول‌ها به ۲۰ ارگان و نهاد برخورد می‌کنیم، از جمله به بودجه بسیج ۲۰۴۶ میلیارد تومان، مجلس ۳۵۹ میلیارد ، شورای‌عالی حوزه‌های علمیه ۱۰۲میلیارد، دانشگاه امام‌حسین سپاه ۳۶۱ میلیارد، سازمان تبلیغات اسلامی ۲۰۰ میلیارد، و به ردیف بودجه‌ “فعالان فضای مجازی صداوسیما” ۱۵۰۰ میلیارد تومان افزوده شده است.

این دستکاری علاوه بر اعتراض نمایندگان مجلس با هشتگ “رسوایی بودجه” یا “دستکاری بودجه” در شبکه‌های اجتماعی روبرو شد.

برخی به وضع اسفبار کرونا در ایران اشاره کردند و در مقایسه‌ای سرانگشتی نوشتند که با هشت هزار میلیارد تومان می‌شد واکسن ارزان برای کل جمعیت ایران تهیه کرد.

در گزارش ایرنا دیده می‌شود که برخی نهادها که بودجه آنها در سال‌های حذف شده بود تا از بار هزینه‌های دولت کاسته شود، اکنون دوباره وارد شده‌اند. ایرنا به نهادهایی مانند “دفتر طب سنتی وزارت بهداشت” اشاره کرده است که پیش از آن بودجه‌ای به آن‌اختصاص داده نشده بود و حالا ۵۰ میلیارد تومان به آن تعلق می‌گیرد.

ایرنا همچنین به حذف بودجه برخی نهادهای دولتی اشاره کرده و نوشته است: «بدون شک تغییرات اعمال شده بیش از این بوده و گفته می‌شود که کمیسیون تلفیق، بودجه برخی نهادهای دولتی را به‌طور کلی حذف کرده است. برای مثال اعتبار ۵۰ میلیارد تومانی سازمان برنامه و بودجه برای اصلاح ساختار بودجه نیز توسط مجلس خط خورده است.»

چند روز پیش، بیش از ۱۰۰ نماینده مجلس شورای اسلامی در نامه به محمدباقر قالیباف نوشتند که جدول‌ها و ردیف‌های قانون بودجه سال ۱۴۰۰ حدود یک ماه پس از تصویب و نهایی شدن “به کرات” و به طور غیر شفاف تغییر داده شده است.

امضاءکنندگان نامه خطاب به رئیس مجلس گفته‌اند بررسی بودجه مصوب ۲۹ اسفند حاکی است که جدول‌های آن طی حدود یک ماه پس از تصویب دستکاری شده و در گفت‌وگو با اعضای کمیسیون تلفیق مشخص شد که این تغییرات توسط یک یا چند نفر و در نهایت با تائید رئیس کمیسیون، الیاس نادران انجام شده است.

معترضان می‌گویند این تغییرات محدود به ارقام جدول‌ها نیست بلکه “حتی تغییرات کلی در تبصره‌ها و جداول داخل آنها” را هم شامل می‌شود. به گفته این نمایندگان «آنچه در ضمن تصویب بودجه ۱۴۰۰ در مجلس اتفاق افتاد به شهادت نمایندگان محترم ادوار در نوع خود بی‌نظیر بود و رکوردی جدید در عدم تمکین به قانون آئین‌نامه و ایجاد رانت برای چند نفر در جابجا کردن اعداد کلان بودجه بود.» دولت هم اعلام کرده از تغییرات صورت گرفته بی اطلاع بوده و موظف به اجرای قانون ابلاغ شده است.

رادیوفردا: پس از اعلام این‌که کمیسیون تلفیق بودجه سال ۱۴۰۰ مجلس، بدون اطلاع دولت و حتی بسیاری از نمایندگان مجلس، در اعداد و ارقام تصویبی مجلس برای بودجه سال جدید دست برده است، خبرگزاری ایرنا روز چهارشنبه، ۸ اردیبهشت برخی از جزئیات این اقدام را در جدولی منتشر کرد.

به نوشته این خبرگزاری، در حالی که کمیسیون تلفیق، بودجه برخی نهادهای دولتی را به‌طور کلی حذف کرده و برای نمونه، اعتبار ۵۰ میلیارد تومانی سازمان برنامه و بودجه برای اصلاح ساختار بودجه نیز در این دستکاری‌ها خط خورده است، اعتبارات سازمان بسیج دوبرابر شده است.

در این جدول، افزایش بودجه نهادهای «خاص» شامل نهادهایی است چون شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه، صندوق ذخیره بسیجیان، دفتر طب سنتی در وزارت بهداشت، بخش سایبری سازمان تبلیغات اسلامی، حلقه‌های میانی سازمان تبلیغات اسلامی، جامعه المصطفی، شورای عالی حوزه علمیه، بخش تقویت بنیه دفاعی انتظامی و فعالان فضای مجازی صدا و سیما.

ایرنا تأکید می‌کند که بسیاری از این افزایش بودجه‌ها مربوط به نهادهایی است که فعالیت‌های آنها موازی با نهادهای دولتی همچون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.

این خبرگزاری این دستکاری در جدول‌های بودجه ۱۴۰۰ را «اقدامی بی‌نظیر [بی‌سابقه] و نامتعارف پس از تصویب لایحه بودجه در مجلس و قبل از ابلاغ به دولت» توصیف کرده و در ادامه هم نوشته است طبق گزارش‌های موجود، در جداول ابلاغ شده به دولت تغییرات زیادی داده شده، اما جزئیات این تغییرات هنوز به‌طور کامل در دسترس نیست.

روزنامه «سازندگی» روز دوشنبه ششم اردیبهشت‌ماه نوشته بود که این دست‌بردها در ۲۰۰ بند از جداول و برخی احکام رخ داده است.

این تغییرات به نفع اعتبارات نهادهای «خاصِ» عمدتاً امنیتی و مرتبط با روحانیون در حالی صورت می‌گیرد که دولت ایران از مدت‌ها پیش اعلام کرده است که برای انجام طرح‌های عمرانی کشور، به‌ویژه در مناطق محروم، با کمبود بودجه روبه‌رو است.

در خبرگزاری‌ها آمده است که این تغییرات توسط محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، اکنون به عنوان مصوبه مجلس به دولت ابلاغ شده است.

در همین حال، ۱۰۰ نماینده هم در ارتباط با این دستکاری‌ها در بودجه، نامه‌ای به رئیس مجلس نوشته‌اند و با «گسترده» خواندن میزان تغییرات ارقام، این اقدام قالیباف را «رکوردی جدید در عدم تمکین به قانون آیین‌نامه و ایجاد رانت برای چند نفر» عنوان کردند.

محمدباقر قالیباف هم وعده برگزاری جلسه‌ای را در این مورد داده است.

در واکنش به نامه بیش از ۱۰۰ نماینده، هیئت رئیسه کمیسیون تلفیق مجلس هم در توضیحاتی کار خود را «قانونی و در موعد مقرر» عنوان کرده است.
با استفاده از ایرنا، خبرآنلاین، تابناک و رادیوفردا/ پ. پ./ ف. دو.

آفتاب نیوز: محمود احمدی نژاد گفت: «یک طرف دنبال این است که به بهانه تشدید کرونا، انتخابات را عقب بیندازد تا فرصت پیدا کند و شرایط را به نفع خود تغییر دهد. طرف دیگر هم دنبال این است که در سایه کرونا و مشارکت پایین مردم، نامزد خود را از صندوق دربیاورد. هر دو به دنبال کنار گذاشتن مردم از عرصه تصمیم‌گیری هستند. جزیره خریده‌اند تا درصورت جوشیدن خشم ملت به آنجا فرار کنند!

عبدالرضا داوری از مشاوران سابق احمدی‌نژاد که اخیرا نیز اظهاراتی علیه احمدی نژاد مطرح کرده بود؛ در توئیتی نوشت: “«‏احمدی نژاد با طرح این ادعا که «جزیره خریده‌اند تا درصورت جوشیدن خشم ملت به آنجا فرار کنند.»

بدنبال القاء دو پیام است: -جمهوری اسلامی درحال فروپاشی است. -مسولین ج.ا، مردم را رها کرده و در حال غارت و فرار هستند. احمدی‌نژاد با این پیامها، به دنبال بازیگری در نقش ‎یلتسین ایرانی است.”

به گزارش سایت دولت بهار؛ احمدی نژاد طی سخنانی در دیدار با جمعی از مردم اردبیل، به بهره برداری سیاسی جناح‌های قدرت از کرونا در ایران و سایر کشورهای دنیا اشاره کرد و گفت: علیرغم کارشکنی های فراوان، تمام رکوردهای سازندگی در کشور به نام دولت های نهم و دهم ثبت شده است. جناحی که در دولت کنونی بر سر کار است، مدعی بود که در دولت قبل همه سرباز بودند و ما ژنرال هستیم و کاری می کنیم که کارهای دولت قبل اصلا به حساب نیاید، لذا رفتند و قراردادهایی بستند و کشور و هسته ای را بدون هیچ ثمری فروختند اما اینک دستشان خالی است و مردم از آنها رویگردان شده اند. آنها دوباره راه افتاده اند تا بروند مذاکره کنند!

احمدی نژاد بالا بردن آمار کرونا در کشور در آستانه انتخابات را با توجه به فقدان یک گروه ناظر و مستقل، مورد سوال قرار داد و گفت: هر دوجناح می خواهند به بهانه کرونا، مردم را از صحنه تصمیم گیری کنار بزنند. یک گروه نگران است و می خواهد در فضای کرونا و با کاهش مشارکت مردم در انتخابات، فرد خاص مورد نظر خود را از صندوق در بیاورد و عدم شرکت مردم را هم به کرونا ربط بدهد. یک طرف دیگر هم که دستشان خالی است دوباره رفته اند مذاکره کنند و آن هم به سرعت جواب نمی دهد، لذا می خواهند انتخابات را به عقب بیندازند تا بتوانند شرایط را به نفع خود تغییر دهند.

متن کامل سخنان احمدی نژاد به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحيم

اللهم عجل لوليك الفرج والعافية و النصر واجعلنا من خير انصاره و اعوانه والمستشهدين بين يده

سلام عرض می کنم خدمت همه شما عزیزان که از راه دور قدم بر چشم ما گذاشته اید و تا اینجا تشریف آورده اید. خدا را شاکرم که توفیق دیدار شما را عنایت فرمود و حال و هوای دوست داشتنی سبلان و استان اردبیل را آوردید. استان اردبیل نعمت ویژه و استثنایی خداوند متعال به مردم ایران است و صمیمی ترین، دلسوز ترین، با صفاترین و مهمان نواز ترین مردم با ایمان های مستحکم را آنجا می بینیم که پای استقلال کشور ایستاده‌اند. من افتخار داشتم 4 سال در خدمت مردم استان اردبیل بودم و تقریباً همه بخش های استان را سفر کردم. یک سرزمین پربرکت، مردم خوب، عزیز، همراه و عاشق اهل بیت پیامبر گرامی، سرمایه ای برای ایران و استقلال کشور، عزت ملت و دفاع از سرزمین است.

می‌خواهم یک مطلب مهم که گرفتار آن هستیم را برای شما بگویم و نشان دهم که ریشه مشکلات کجاست و نقشه از چه قرار است؟

بعضی‌ دوستان دلسوزانه به من می‌گویند این موارد را عنوان نکنید تا از این فیلترها عبور کنید و بعد هر چه خواستید بگویید. پاسخ من این است که هدف ما برای عبور از فیلترها این است که بتوانیم این حرف ها را بزنیم. ما هم مثل مردم اردبیل صاف و صادقیم. ما می خواهیم کشورمان از ریشه درست شود. ستون خراب است و اسکلت دارد فرو می ریزد، ما نمی خواهیم روی آن را رنگ بزنیم یا گچ بمالیم که واقعیت دیده نشود! ما می‌خواهیم اصلاح شود. اتوبوس دارد به طرف دره می رود، ما نمی خواهیم روکش صندلی هایش را عوض کنیم بلکه می خوایم فرمان را برگردانیم تا در مسیر جاده قرار بگیرد. به من می گویند این حرفها را نزن، ترتیبت را می دهند و حذفت(نابودت) می کنند. من می گویم یک جان دارم، فدای تک تک مردم، استقلال و رفاه مردم ایران است . ما می‌خواهیم وضع نه به صورت تبلیغاتی و ظاهرسازی، بلکه از ریشه درست شود.

یکی از ریشه ها را برایتان می گویم و نقشه امروز را برایتان توضیح می دهم. البته به فضل الهی ملت ایران امروز آگاه است و مردم در هرجای ایران می دانند که چه خبر است و یک حرف هم بیشتر ندارند و می دانند چه خبر است. من هم می خواهم همان حرف را اینجا بزنم.

مشکل از آنجا پیدا شد که آرمان‌های انقلاب و ملت کنار گذاشته شد. دو تا جناح زیر پرچم انقلاب و ارزشهای انقلاب درست شد. شاید در ابتدا و اوایل این طور نبودند اما به مرور زمان به جایی رسیدند که دین و ارزش ها و انقلاب و خدا و پیغمبر و به تبع آن مردم، کنار گذاشته شدند و موضوع به دعوا بر سر صندلی و قدرت تبدیل شد و مردم و انقلاب فدای قدرت شدند. می بینیم چه کار دارند می کنند، در تلویزیون می نشینند و صد بار به به مردم دروغ می‌گویند و مردم فراموش شده اند. مردم کجای تصمیمات آنها هستند؟ عزت مردم ؟ زندگی مردم؟ من بارها برایشان نوشته ام و گفته ام که بخش وسیعی از مردم دارند له میشوند اما اصلاً انگار نه انگار! این همه مردم دارند فریاد می زنند، اما در گوش ‌ها پنبه قدرت طلبی و خودخواهی فرو کرده اند. دعوا بر سر قدرت است. تثبیت این صندلی‌ها برایشان به موضوع اول تبدیل شده است.

ما بارها گفتیم شما حضراتی که 20 سال‌ بر مسند قدرت بوده اید به مردم گزارش بدهید در این مدت چه کاری کرده اید که اکنون می خواهید ده سال دیگر در این سمت ها باقی بمانید؟ باید ببینید مردم از شما و عملکردتان راضی هستند؟ در نگاه آنها اصلا برای مردم اعتبار و ارزشی وجود ندارد. وقتی یک ملت کنار رفت چیزی باقی نمی ماند. من از شما می پرسم ثروت، دولت، حکومت و اختیار تصمیم‌گیری با چه کسی است(حاضرین:مردم)، اقتصاد و فرهنگ کشور را چه کسی باید بسازد؟( حاضرین: مردم)، چه کسی باید از استقلال کشور جلوی قلدرهای جهانی دفاع کند؟(حاضرین: مردم). وقتی مردم کنار گذاشته شوند، با چه چیزی می خواهید اقتصاد کشور را درست کنید؟ وقتی کشاورز، صنعت گر، معلم و دانشگاهی و پزشک را کنار گذاشتید با چه چیزی می خواهید بسازید؟ با چهارتای خودتان؟ بله می‌خواهند بسازند؛ اما نه مردم و کشور را بلکه جیب های گشادی را می خواهند بسازند که تا ۳ متر زیر زمین هم ادامه دارد و پر نمی‌شود. اکثر ملت ایران یک خانه و شغل داشته باشند راضی هستند، خدا را شکر می کنند و پای کشور می ایستند و شهید می دهند و فداکاری می کنند. بعضی ها سیر نمی‌شوند چون برایشان قدرت اصالت پیدا کرده است. چقدر می خواهید؟ امیدواریم هر چه زودتر دست و پای این ها از مملکت جمع شود.

شاید در آینده پیش بیاید و از ملت اجازه بگیریم و بگوییم 200 ، ۳۰۰ نفر هستند که پدر ملت را در آورده اند. ما این افراد را در یکجا جمع کنیم و ماهانه چند صد میلیون یا یک ملیارد به هر نفر بدهیم، مشروط بر آنکه با مردم کاری نداشته باشند، خساراتش حتما کمتر است.

دعوا بر سر قدرت جایگزین خدمت، شده است. در دوره های مختلف با یکدیگر دست به دست کرده اند، یک دوره هم که ملت خارج از این دو گروه دست به انتخاب زد، هر دو گروه ضد آن بودند. از سال ۸۴ همینطوری دارند می زنند. چقدر از بیت المال برای کوبیدن احمدی نژاد خرج کردند. در واقع احمدی نژاد که خودش را کسی نمی داند و در واقع برای کوبیدن ملت خرج کرده اند. این مقامات چه ارزشی دارد. اگر زبان مردم و در خدمت مردم نباشد، چه ارزشی دارد؟ خودش متاسفانه در ذهن اینها اصالت پیدا کرده است. امیرالمومنین فرمود: اگر با این حکومت نتوانم حق مظلومی را بگیرم و عدالتی را برپا کنم از این کفش صد وصله و از آب بینی بز مریض بی ارزش تر است.

قبل از انقلاب می شد به گوش اشراف زد اما الان سخت شده است تا بزنید می گویند منحرف شده اید و از دین برگشته اید! دین را هم بالای سرشان گذاشته اند، در حالی که دین آمد تا فقر و قدرت طلبی و حق مردم خوری نباشد. یک جریانی در پیش است و من می خواهم بگویم که آن را توضیح دهم.

این داستان کرونا فقط یک داستان مریضی و ویروس نیست و از آن بهره سیاسی می برند. در سطح بین الملل برای کنترل ملت ها و فروش دارو بهره می برند. الان می گویند هر سه ماه به سه ماه باید واکسن بزنید و اگر یک سال هم زدید تضمینی ندارد و سال بعد هم باید بزنید. به این ترتیب مردم دیگر اسیر شده اند و همه جا را دارند کنترل می کنند. شب ها بیرون نیایید. اینطوری بروید، آنجا نروید! حالا بعضی ها هم نقد جدی دارند که در واکسن ها یک بیماری هایی را هم اضافه می کنند. به این ترتیب جریانات قدرت در هر کشور بهره خودشان را از ماجرای کرونا می برند.

اینهایی که الان در دولت از یک جناح سر کار هستند، هشت سال گذشت و روز اول ادعاهای فراوانی کردند. دولت نهم و دهم علیرغم کارشکنی ها تمام رکوردهای سازندگی را در کشور زده است. اینها می گفتند که در دولت قبل همه سرباز بودند و ما ژنرال هستیم و کاری می کنیم که کارهای دولت قبل اصلا به حساب نیاید. بعد هم رفتند قراردادهایی را بستند و کشور و هسته ای را بدون هیچ ثمری فروختند. الان دستشان خالی است و مردم از انها برگشته اند لذا دوباره راه افتاده اند که بروند مذاکره کنند! انتخاب نزدیک است و فیتیله آمار کرونا مقداری بالا کشیده اند. آمار هم دست خودشان است و گروه ناظر مستقلی هم وجود ندارد. قبلا هم بود که آمار را بالا و پایین می کردند.

این گروه نگرانند و می گویند که در فضای کرونا گروه مقابل کاندیدایی دارد که می خواهد حتما او را سر کار بیاورد. فضای کرونا بسیار خوب است زیرا اگر مردم شرکت نکنند، آن را به کرونا ربط می دهند. اینها هم دستشان خالی است. دوباره رفته اند مذاکره کنند و مذاکره هم به سرعت جواب نمی دهد لذا باید انتخابات را به عقب بیندازند تا شرایط را مقداری تغییر دهند.

گروه مقابل یک برنامه یا پازل برای کشور دارد. یک قطع اصلی آن پازل ، فرد خاصی است که می خواهند او را به هر قیمت از صندوق بیرون بیاورند، ولو آنکه مردم ده بار هم به او رای نداده باشند.

آنها می گویند فرصت خوبی است. آمار کرونا که بالا می رود، انتخابات را برگزار می کنیم و نارضایتی و عدم مشارکت مردم دیگر دیده نمی شود و خواهیم گفت خیلی خوب و قابل قبول است. به شما بگویم که اینها همه را به جز نفرات خودشان کنار خواهند گذاشت. به بعضی ها هم گفته اند نیایند. به نظرم می رسد که به آیت الله رئیسی هم خواهند گفت نیاید. ممکن است آقای رئیسی فردا بگوید که من کاندیدا نیستم. می دانیم موضوع چیست! افراد را کنار می گذارند تا آن فرد خاص رای بیاورد. اینها می خواهند که انتخابات زود برگزار شود تا در همین فضای کرونا کارشان را انجام دهند. یعنی دو طرف در بالابردن جو کرونا و تحت فشار قراردادن مردم شریک هستند و هر کدام سهم خودش را می برد و هر دو در کنار گذاشتن مردم شریکند.

اصل مردم هستند. کشور متعلق به مردم است. اگر انتخاباتی بشود که مردم در آن شرکت نکنند یا کم شرکت کنند، آن انتخابات به چه دردی می خورد؟ چه گره یی را می خواهد باز کند؟ قرار است مشکلات را قدرت مردم حل کند؟ ما این وسط بین بد و بدتر گیر کرده ایم. چه کار باید بکنیم. یکی بد است که انتخابات را به عقب بیندازد تا برای خودشان فرصتی درست کنند و دیگری بدتر است که ملت را کنار بگذارند. حالا بین بد و بدتر چه کار باید کرد. باید بین این دو بد را در نظر گرفت تا شاید خدا فرجی برساند. بله انتخابات را عقب بیندازید مشروط بر آنکه شرایط کرونا را کنترل کنید تا ملت وارد انتخابات شود و رای بدهد و الا به نام ملت یک چیزی تحت عنوان انتخابات برگزار کنند و یک عده بیایند و اینترنتی هم رای بدهند و آبی هم توی آن کنند و بعد بگویند که خوب بود. وقتی ملت در صحنه نباشد همه کار می شود کرد. یک چیزهایی را دارند می گویند که مشکوک است.

به نظر می رسد عقب بیفتد بهتر است. بلای کرونا را از دوش مردم بردارید. دور هم جمع نشوید. توی خانه هم جمع نشوید. با اتومبیل خودتان مسافرت نروید اما اگر با اتوبوس و مترو رفتید اشکالی ندارد. در همین تهران مغازه ها را می بندند اما در مترو مردم به صورت فشرده در حال تردد هستند یا در صف مرغ ازدحام کنند اشکالی ندارد. 140 کشورجهان کرونا را کنترل کرده اند اما اینجا به استانها گفته اند که حق گزارش دهی ندارید. پیوسته وحشت را به مردم تزریق می کنند. در این فضا هیچکس حرف نزند، تجمع نکند و صدایش در نیاید! مردم به این نتیجه برسند همین قدر که زنده هستند بگویند خدا را شکر!

نقشه همان است که گفتم. آنها می خواهند آدم خودشان را به هر قیمت ولو با کنار گذاشتن ملت بیاورند و اینها هم می خواهند فرصتی پیدا شود تا در این مذاکرات مثل دفعه قبل فریبکاری کنند که گفتند آب مردم، ازدواج جوانان، مسکن و کار و… فوری با رفع تحریم ها حل می شود. بعد هم هر کدام به گردن دیگری انداختند. هیچکس هم مسئولیت نمی پذیرد. هر اتفاقی هم که بیفتد مردم مقصرند. این کار را هم خوب بلدند. وزارت بهداشت به زیبایی مسئولیت ها را به گردن مردم می اندازد. این همه تصمیمات، کشور و پول و دستورها و سیاست ها دست شماست اما شما هیچ نقشی ندارید؟ دوتا عکس منتشر می کنند که مثلا جاده اردبیل شلوغ شد و تقصیرها متوجه مردم است!

البته عرض کنم اینها نقشه هایی است که می کشند و طراحی هایی است که انجام می دهند، اما خدا هم برای خودش نقشه می کشد و ملت هم برای خودش نقشه دارد.مشکل این است که ملت ایران را دست کم می گیرند. یک پیرمرد 85 ساله در دشت مغان به من گفت که به مسئولان کشور بگو دست از سر ما بردارند و اجازه بدهند ما خودمان انتخاب کنیم. امروز ملت ایران یک حرف بیشتر ندارد و همه هم متحدند. دیگر چپ و راست و اینطرف گرا و آن طرف گرا ندارد. یک ملت است. آنها یک اقلیت هستند که از اول هم با ملت نبودند. ملت همان حرفهای انقلاب را می زند. می خواهد آزادی ، عدالت، صداقت، پاکی باشد و فساد نباشد.

در خوزستان مرکز انرژی منطقه، چقدر جوان می گفتند که آقای احمدی نژاد به خدا ما گرسنه ایم، نان نداریم و بیکاریم. ملت می گوید که این وضعیت نباشد. اگر ثروت و فرصت هست برای همه باشد و اگر نیست برای هیچکس نباشد.

درزمان جنگ، برای دو سیر پنیر در صف می ایستادیم اما کسی اعتراض نداشت زیرا می گفتند همه مثل هم هستیم. اما الان مردم برای 4 تا مرغ باید چند ساعت توی صف بایستند در حالی که تلویزیون را باز می کنیم می گوید 3 هزار میلیارد این برده است، 4 هزارمیلیارد یکی دیگر و 8 هزار میلیارد و 15 هزار میلیارد و..برده اند اما به شما بگویم که شرایط اینطور باقی نمی ماند. آینده نزدیک بسیار درخشان است. این مسائل و سوء استفاده ها و رفتارهای خودخواهانه بدون ملت و علیه ملت از این سرزمین پاک خواهد شد. اینجا صحبت از ایران، ملت ایران و یک تاریخ و فرهنگ و تمدن چندهزار ساله است. یک استان اردبیل به اندازه چند کشور دنیا فقط میراث فرهنگی، تاریخ، انسانهای فرهیخته و دلسوز، علمای بزرگ و شعرای بزرگ دارد. این حق ملت نیست که اینگونه زندگی کند. این وعده الهی است و به فضل خدا و با هم ملت خیلی زود این شرایط به نفع ملت و آرمانهای انقلاب به زودی تغییر می کند. به دل خودمان رجوع کنیم.

این کارهایی که دارند می کنند، شیطانی است. یا انسانهای شیطان صفت هستند یا شیطان های انسان نما هستند. طرف ظاهر انسان دارد اما درونش شیطان است. اگر شیطان نباشد چطور ممکن است قدرت داشته باشد، بر سر کار و مسئول باشد و در برابر فقر و زجر یک ملت بی تفاوت باشد؟ شیطان می خواهد انسانها و ملت را له کند ولی به فضل الهی ملت ایران شیطان وشیطان صفتان و شیاطین انسان نما را نه با دعوا بلکه از راه خودش از صحنه خارج خواهند کرد. امیدوارم به زودی زود اتفاقات خوب و مثبتی بیفتد و شرایط کشور ما تغییر کند و هر کس خواست کاری بکند در مسیر ملت، به خواست ملت، در کنار ملت و برای ملت باشد. و این وعده خداست. الان شرایط کل جهان و بخصوص ایران اینطور شده است که مستضعفین بگویند خدایا یک راهی نجاتی باز کن که ما از اینجایی که به مردم ظلم می کنند، برویم یا یک ولی و نصیری برای ما بفرست تا به ما برای خارج شدن از این وضعیت کمک کند. من فکر می کنم که خدا ولی و نصیر برای ملت ایران فرستاده است و آن هم همت بلند ملت ایران است که به زودی شرایط را تغییر خواهد داد.

رادیوفرانسه: ابراز نگرانی فاطمه ملکی، از وخامت حال محمد نوری‌زاد: ماموران اطلاعات گفتند باید همسرم تا انتخابات در زندان بماند

محمد نوری‌زاد، از امضاکنندگان نامه درخواست استعفای علی خامنه‌ای از مقام رهبری

فاطمه ملکی، همسر محمد نوری‌زاد، از وخامت حال همسرش و عدم امکان تماس تلفنی با وی خبر داده و می‌گوید: مقامات زندان به آقای نوری‌زاد گفته‌اند که باید تا زمان انتخابات در زندان باقی بماند و در این مدت ساکت بماند. محمد نوری‌زاد، فعال مدنی، که یکی از امضاکنندگان نامه «درخواست استعفای علی خامنه‌ای» است، به اتهام «توهین به رهبری»، بازداشت شده است. آقای نوری‌زاد، از زمان بازداشت تاکنون، به دلیل مشکلات جسمانی و قلبی، بارها در زندان بیهوش شده و به بیمارستان منتقل شده است.

فاطمه ملکی، همسر محمد نوری‌زاد، فعال مدنی و منتقد نظام جمهوری اسلامی ایران، در ویدئویی که روز سه‌شنبه ۱۲ اسفند بر روی شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است، با اشاره به بازداشت آقای نوری‌زاد و عدم رسیدگی پزشکی به وی، نسبت به وخامت حال محمد نوری‌زاد ابراز نگرانی نمود.

فاطمه ملکی، درباره آخرین وضعیت آقای نوری‌زاد که بدلیل بیهوش‌شدن به بیمارستان منتقل شده بود، می‌گوید: از محمد نوری‌زاد به دلیل احتمال ابتلا به کووید، آزمایش کرونا به عمل آمده است اما نتیجه این آزمایش (تا زمان ضبط این ویدئو) به خانواده اعلام نشده است.

فاطمه ملکی می‌افزاید: افرادی از (وزارت) اطلاعات، هفته گذشته، به دیدار محمد نوری‌زاد رفتند و این فعال مدنی در این دیدار نسبت به مشکلات قلبی و جسمی خود به این ماموران توضیح داده است.

به گفته فاطمه ملکی، ماموران (وزارت) اطلاعات، در پاسخ به محمد نوری‌زاد گفته‌اند که در جریان مشکلات جسمی وی قرار ندارند.

همسر محمد نوری‌زاد می‌افزاید: اما ماموران به این فعال مدنی گفته‌اند که وی باید دست‌کم تا زمان برگزاری انتخابات در زندان بماند و باید ساکت بماند.

فاطمه ملکی با اشاره به اینکه فرزند آنها نیز ماه‌هاست که در بازداشت به سر می‌برد، تاکید کرد: وضعیت بازداشت پسرشان، فشاری مضاعف بر محمد نوری‌زاد وارد می‌کند تا جائیکه دست‌کم هفته‌ای یک بار، محمد نوری‌زاد با وخامت وضعیت جسمانی روبرو شده و بیهوش می‌شود.

خانم ملکی، درباره آخرین وضعیت جسمانی محمد نوری‌زاد نیز گفت که وی بار دیگر در هفته جاری بدلیل بیهوش شدن به بیمارستان منتقل شده بود.

به گفته فاطمه ملکی، همسرش از تماس تلفنی شخصی با خانواده محروم شده است و تنها در مواردی از طریق هم‌بندی‌های خود با خانواده در تماس بوده است.

محمد نوری‌زاد، در اعتراض به وضعیت بازداشت خود و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی، بارها اقدام به اعتصاب غذا و خودزنی کرده است. این موضوع موجب نگرانی شدید کنشگران مدنی و فعالان سیاسی شده است. این فعالان که در بیانیه‌ای اعتراض خود را نسبت به وضعیت محمد نوری‌زاد اعلام کردند، مقامات جمهوری اسلامی ایران را مسئول جان محمد نوری‌زاد و دیگر همراهان وی دانسته‌اند.

یورونیوز: گفت‌وگوی یورونیوز با جمشید برزگر، روزنامه‌نگار و تحلیلگر مسائل سیاسی

با روی کار آمدن دولت بایدن، بحث مذاکره ایران و آمریکا برای تعیین سرنوشت برجام موجب ایجاد دور تازه‌ای از جدال‌های لفظی بین اصولگرایان و مقامات دولت روحانی شده است. چهره‌های برجسته مجلس ایران و سپاه پاسداران در حالی مخالفتشان را با مذاکره ایران و آمریکا اعلام کرده‌اند که نشریه «الجریده» کویت به تازگی خبر داده است مذاکره مقامات دولت روحانی و تیم جو بایدن از قبل از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا آغاز شده است. اینکه این مذاکرات به چه سرانجامی می‌رسد و چه تاثیری در روابط ایران و غرب و مناسبات سیاسی داخل ایران بر جای خواهد گذاشت، موضوع گفت‌وگوی یورونیوز با جمشید برزگر، روزنامه‌نگار و تحلیلگر مسائل ایران است.
یورونیوز: حسن روحانی و جواد ظریف اخیرا گفتند برای بازگشت آمریکا به برجام نیازی به مذاکره نیست. اما ظاهرا برخی از رسانه‌ها از مذاکرات پشت پرده بین مقامات دولت روحانی و دولت بایدن از پیش از انتخابات آمریکا خبر داده‌اند. آن قول و این فعل را چطور باید تحلیل کرد؟

جمشید برزگر: در عرصه سیاست، آن هم وقتی پای جمهوری اسلامی در میان است، باید کمتر به گفته‌ها و بیشتر به کرده‌ها توجه کرد. در سال ۹۱ و در اوج شعارهای مرگ بر آمریکا و اینکه «تحریم‌ها ورق پاره‌اند»، تیمی به دستور آیت‌الله خامنه‌ای سرگرم مذاکره با آمریکا شده بود و همان مذاکرات سرنوشت انتخابات سال ۹۲ را تعیین کرد و سرانجام هم به برجام رسید. اینکه با این همه مساله و اختلاف، حتی بتوان گمان کرد که کسی می‌پذیرد برای برگشت آمریکا به برجام نیازی به مذاکره نیست، تنها از کسانی برمی‌آید که با موشک هواپیما را سرنگون می‌کنند، بعد می‌گویند نقص فنی بوده. بنزین را گران می‌کنند و بعد می‌گویند صبح جمعه از آن باخبر شده‌اند، یا به سربازی سیلی می‌زنند و بعد به کل انکار می‌کنند. حکومتی که بر دروغگویی و پنهان‌کاری استوار شده، و خودش را در قبال دروغ‌هایی که می‌گوید پاسخگو و مسئول نمی‌انگارد، البته بسیار حرف‌های دیگر هم خواهد زد. تردیدی نیست که برگشتن به برجام، پس از تجربه پنج سال گذشته، به اندازه رسیدن به خود برجام پرپیچ و خم خواهد بود. اما مساله برای جمهوری اسلامی چیز دیگری است. جمهوری اسلامی نه دنبال احیای برجام، یا رسیدن به توافقی جامع بلکه صرفا به دنبال لغو و یا حتی بسیار کمتر از آن، کاستن از میزان تحریم‌هاست؛ اما مشکل اینجاست که رسیدن به این خواسته بدون مذاکره و دادن امتیاز ممکن نیست.

نشست اینترنتی بورل، موگرینی و سولانا؛ «عده‌ای نمی‌خواهند برجام احیاء شود»

یورونیوز: ادعای انجام مذاکرات پشت پرده اخیر در حالی صورت گرفته که رهبر جمهوری اسلامی گفته بود عجله‌ای برای بازگشت آمریکا به برجام ندارد. به نظرتان این مذاکرات مطرح شده با مجوز علی خامنه‌ای بوده و اگر چنین بوده، مدلول سیاسی‌اش چیست؟ آیا او صرفا می‌خواهد امکان توافق با دولت بایدن را بررسی کند یا اینکه آماده تکرار نرمش قهرمانانه است؟

جمشید برزگر: به باور من، مساله فقط و فقط یک چیز است: حفظ نظام که برای رهبران جمهوری اسلامی و منتفعان از آن در این فرمول طلایی خلاصه شده که حفظ نظام اوجب واجبات است. اگر لازم شود، نرمش قهرمانانه، بیشتر لازم شود کرنش، امکانش باشد درگیر کردن حریف در اینجا و آنجا به اسم ایجاد عمق استراتژیک. لازم باشد دست به سرکوب می‌زند مثل دی ماه ۹۶ و آبان ۹۸، امکانش را داشته باشد تنور انتخاباتش را داغ می‌کند. در این مساله هم، همان‌طور که گفتم هدف آیت‌الله خامنه‌ای صرفا لغو تحریم‌ها و یا کم کردن شدت آن است، مخصوصا در حوزه صدور نفت و گاز و امکان دریافت و انتقال پول. همان‌طور که مذاکرات سال ۹۱ با مجوز آیت‌الله خامنه‌ای و آگاهی و توافق سپاه بوده، این مذاکرات و اصولا هر اقدام دولت در حوزه سیاست خارجی با مجوز و آگاهی و توافق بوده است. هدف هم بررسی امکان توافق با آمریکا و برقراری رابطه و عادی‌سازی مناسبات جمهوری اسلامی با جهان نیست. هدف این است که بتوان حداقل بیست- سی میلیارد دلاری نفت فروخت. با آن پول هم به‌طور حداقلی، اکثریت شهروندان ایرانی را کمی تا قسمتی سیر نگه داشت، هم به هواداران و گروه‌های نیابتی نظام در منطقه خوب رسید و هم البته سفره رنگین گروه حاکم را برقرار نگه داشت.

از نگاه رهبران جمهوری اسلامی کشوری مثل کره شمالی، امنیت و ثبات بیشتری دارد تا مصر حسنی مبارک که آمریکا به ارتشش سالانه کمک می‌کند.

جمشید برزگر
روزنامه‌نگار و تحلیلگر مسائل ایران
یورونیوز: با توجه به اینکه کشورهای اروپایی تا به حال از فعال کردن مکانیسم ماشه خودداری کرده‌اند و ایران نگران فعال شدن این مکانیسم از سوی آمریکا در صورت بازگشت این کشور به برجام است، آیا ایران می‌تواند مانع بازگشت آمریکا به برجام شود؟

جمشید برزگر: مشکل اصلی غرب و یا بخت بلند جمهوری اسلامی همین است که غرب، به‌ویژه اروپا، به دلایل مختلف بر این باور است که اصولا جز برجام یا ساز و کاری مانند آن، ابزار دیگری در اختیار ندارد. این شیوه‌ای بوده که اروپا از آغاز استقرار جمهوری اسلامی در پیش گرفته است. برجام چیزی نیست جز ادامه همان گفتگوی انتقادی دوران هاشمی رفسنجانی. در دوران اوباما، آمریکا هم سرانجام به این قافله پیوست. اگرچه حتی در دوران جمهوریخواهی مثل ریگان نیز برای پیمودن این مسیر تلاش شده بود، اما مساله این است که جمهوری اسلامی ترجیح می‌دهد فاصله‌اش را با آمریکا حفظ کند چرا که به چشم دیده ارتباط با آمریکا و هضم شدن در نظم جهانی، چندان خوش‌فرجام نیست. هم در مورد شاه این را به چشم خود دیدند و هم در جریان بهار عربی، موضوع به آنها یادآوری شد. از نگاه رهبران جمهوری اسلامی کشوری مثل کره شمالی، امنیت و ثبات بیشتری دارد تا مصر حسنی مبارک که آمریکا به ارتشش سالانه کمک می‌کند. منتهی مشکل این است که ایران نفت دارد و درآمد ایران متکی بر این نفت است. پس تداوم حیات، مستلزم میزانی از درهم‌آمیختگی با نظم جهانی است، اما باید مواظب بود که این درهم آمیختگی خیلی زیاد نشود. اینجاست که نقش «دشمن» پررنگ می‌شود. این نمایش بدون حضور این دشمن، بار دراماتیکی پیدا نمی‌کند و حوصله همه را زود سر می‌برد. باید برای جلوگیری از حل شدن در نظم جهانی، یا در لباس یک حکومت نرمال و عادی درآمدن، آن‌طور که غرب می‌خواهد، یکی دو دشمن اصلی در جهان مثل آمریکا و اسرائیل و چند دشمن و رقیب در منطقه مثل عربستان و امارات و بحرین داشت.

صداهایی از ایران: «با آمریکا مذاکره کنند، وضع مملکت خراب است و فشار بر مردم زیاد»

یورونیوز: اپوزیسیون خارج کشور از تیم بایدن چندان راضی به نظر نمی‌رسد. آیا در شرایط فعلی امکان توافق ایران و آمریکا در گرو نقش تعیین‌کننده «افراد» است یا اینکه مساله فراتر از «نقش احتمالی افراد» در حصول توافق است؟

جمشید برزگر: فکر می‌کنم در پاسخ سوال قبلی تا حدی پاسخ دادم. البته باید در نظر داشت که در غرب، با وجود ساختارها و نهادها، نقش رهبری افراد هم مهم است. به هرحال بین ترامپ که از برجام خارج می‌شود و اوبامایی که برجام را می‌آفریند یا بایدنی که سودای بازگشت به آن را دارد تفاوت وجود دارد. نکته دیگر این است که در مثلا ۳۰ سال گذشته، چندین دولت در آمریکا و کشورهای اروپایی عوض شده‌اند. آدم‌ها جای خود را به رقبای منتقد خود داده‌اند. سیاست‌ها یا حداقل رویکردها متناسب با این رفت‌ و آمدها تغییراتی کرده، اما در طول این سه دهه مثلا در جمهوری اسلامی، تغییری در اصلی‌ترین مراکز قدرت و تصمیم‌گیری رخ نداده اشت. سیاست و خط و رویکردی به صورت مستمر امکان تداوم پیدا کرده است و از قضا نه فقط در ایران، بلکه در چین و روسیه نیز. از این منظر، بله بین ترامپ و بایدن تفاوت‌هایی در نحوه مواجهه با جمهوری اسلامی وجود دارد، اما وجود پیشینه‌ای پر مجادله و نداشتن اطمینان، باعث می‌شود که در غرب هم با وجود تغییر دولت‌ها و بالطبع افراد، یک سیاست عمومی وجود داشته باشد. نقش افراد در غرب، در شدت پیگیری این سیاست عمومی موثر است. جمهوری اسلامی هم از آن آگاه است و با سیاست از این ستون تا آن ستون فرج است، فعلا که چهار دهه را پشت سر گذاشته است.
یورونیوز
جمشید برزگر، تحلیلگر مسائل سیاسییورونیوز
یورونیوز: اتحادیه اروپا با کنار رفتن ترامپ، به آمریکا نزدیک‌تر شده است. اروپا از یکسو خواهان حفظ برجام است، از سوی دیگر مواضعش علیه عقب‌نشینی ایران از برجام تندتر شده است. به نظرتان نزدیکی اروپا و آمریکا نهایتا به حفظ برجام منتهی می‌شود یا به امحاء آن؟

جمشید برزگر: به این سوال تا حدی جواب دادم. اگر اروپا و آمریکا جایگزینی کم هزینه‌تر از برجام سراغ داشتند، بدون شک اصراری بر حفظ آن نداشتند. در نگاه غرب، در تماس بودن با جمهوری اسلامی و مهار آن موثرتر از رها کردن آن و حل مساله در زمانی است که دیگر برای جلوگیری از برخی چیزها، مثلا دستیابی به سلاح هسته‌ای، دیر شده است.

جو بایدن و ایران؛ شرایط برای مذاکره دشوار شده و گزینه نظامی همواره روی میز است

یورونیوز: در صورتی که ایران با آمریکا و اروپا به توافق نرسد و غنی‌سازی بیست درصدی را ادامه دهد، به نظرتان ایستگاه پایانی این اختلاف فعال شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریم‌های شورای امنیت خواهد بود یا وقوع جنگ؟

جمشید برزگر: غرب به دلایل مختلف ترجیح می‌دهد که تغییرات بنیادین و رادیکال و ناگهانی در کشوری مثل ایران رخ ندهد. اروپا توان تحمل موج دوم بزرگ مهاجرت را ندارد. پس از حمله به افغانستان و عراق، آمریکا هم در موقعیت شروع جنگ بزرگ دیگری نیست یا لااقل جنگ اولین گزینه یا گزینه مطلوبش نیست. تکلیف جمهوری اسلامی هم که روشن است. خواهان جنگی تمام عیار نیست که نتیجه محتملش سقوط نظام باشد، مثل اتفاقی که در عراق افتاد. با همه چنگ و دندان نشان دادن‌ها، حتی با اتفاقاتی مثل کشته شدن قاسم سلیمانی، تحریم تمام و کمال صادرات نفت و وجود کسی مثل ترامپ در آمریکا و … دیدیم که جنگی درنگرفت. و البته چه خوب. نوعی جنگ سرد است، در مقیاس‌هایی به مراتب کوچک‌تر از جنگ سرد میان بلوک شرق و غرب.
یورونیوز: اصولگرایان با مذاکره دولت روحانی و دولت بایدن مخالفند. آیا دلیل اصلی این مخالفت، آمریکاستیزی آن‌هاست یا در اصل نگران انتخابات ریاست جمهوری سال آینده‌اند؟

جمشید برزگر: در جمهوری اسلامی همان طور که گفتم اصل بر این است که فاصله با آمریکا رعایت شود، چون نزدیکی به آمریکا با خطر سقوط همراه است. شما اگر در جامعه جهانی حل شوید ناگزیر به خواسته‌ها و الزاماتی تن می‌دهید که وقتی عضو یاغی آن جامعه هستید، الزامی به رعایت و پذیرفتن آنها ندارید. در جمهوری اسلامی، دو نکته پذیرفته شده است: هیچ یک از جناح‌ها نه عاشق دلباخته رابطه با آمریکا هستند و نه دشمن قسم خورده آن. لازم باشد مثل دوران جنگ با طالبان یا جنگ عراق حتی به آمریکا کمک می‌کنند. لازم باشد هم در حدی پذیرفتنی که کنترل آن از دست خارج نشود، آمریکاستیز می‌شوند. بحث رقابت‌های داخلی درون حاکمیتی، اصولا ربطی به تغییرات بنیادین در سیاست خارجی ندارد. قرار نیست که در انتخابات ریاست جمهوری در جمهوری اسلامی، انقلاب شود و یک نظام سیاسی جدید جایگزین نظام قبلی شود. کارگزاری که به تعبیر خودشان، تدارکاتچی است می‌رود و کارگزاری دیگر می‌آید. آنها هم که می‌آیند صاحب سهم بیشتری از منابع و منافع می‌شوند.
یورونیوز: اصلاح‌طلبان امیدوارند مذاکرات دولت روحانی به بازگشت آمریکا به برجام و بهبودی محسوس در وضع اقتصادی کشور منتهی شود تا از این طریق مانع پیروزی اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری شوند. آیا احیای برجام شانس اصلاح‌طلبان و افراد همسو با حسن روحانی را در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰افزایش می‌دهد؟

جمشید برزگر: به باور من و همان‌طور که انتخابات اخیر مجلس نشان داد، هم نظام و هم مردم از بازی انتخابات در جمهوری اسلامی دلسرد شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند. یعنی ماهیت این بازی حالا برای هر دو طرف، یعنی طرفی که قرار است یکجانبه فقط رای دهد و طرفی که قرار است صرفا رای بگیرد و بعد هر دو راه خود را بروند، روشن شده است. البته در رقابت‌های درون گروهی، این و آن جناح به هسته مرکزی قدرت می‌گویند که ما سیاست خارجی مصوب و مورد تایید را بهتر می‌توانیم اجرا کنیم. تلاش می‌کنند که خود به قدرت برسند چرا که دستیابی به بقیه منافع و سودها در ساختاری مثل جمهوری اسلامی مستلزم نشستن بر صندلی قدرت سیاسی، نظامی و امنیتی است. در این معنا، میزانی از رقابت میان گروه‌های درون حاکمیت وجود دارد، اما این رقابت نه مبتنی بر کسب رای مردم است و نه در جهت برآورده کردن خواسته‌ها و مطالبات رای دهندگان. صندوق رای، برخلاف ذاتش که باید تعیین کننده مسیر باشد، اهرم و ابزاری است که به این یا آن جناح کمک کند بخشی از مناصب باقی مانده را تصاحب کند. حالا ماهیت بازی چنان روشن شده که نه حکومت دنبال آن است دیگر و نه رای‌دهنده به این سادگی ممکن است دوباره راضی به حضور در این بازی شود.

دویچه‌وله: رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران می‌گوید افکار عمومی نسبت به انتخابات سال ۱۴۰۰ حساسیت خاصی نشان نمی‌دهد. برخی علت فضای سرد انتخابات را شیوع کرونا می‌دانند و برخی دیگر از دلسردی مردم و به‌ویژه جوانان از سیاست می‌گویند.

سکوت و سردی فضای پیش از انتخابات نگرانی مسئولان جمهوری اسلامی ایران را برانگیخته است. برخی نیز تلاش کرده‌اند علت این عدم استقبال را توضیح دهند.

خبرگزاری ایرنا روز دوشنبه ششم بهمن (۲۵ ژانویه) گزارشی از سخنرانی عبدالرضا رحمانی فضلی در نشست استانداران ایران منتشر کرده است. یکی از محورهای اظهارات وزیر کشور جمهوری اسلامی عدم استقبال مردم و احزاب از انتخابات پیش‌رو بوده است.

رحمانی فضلی ضمن تاکید بر اینکه وزارت کشور و شورای امنیت جمهوری اسلامی در حال حاضر مشغول تهیه “اطلس امنیت انتخابات” است، بر سردی فضای حاکم بر کشور در ارتباط با انتخابات انگشت گذاشته است.

رحمانی فضلی گفته است: «هنوز فضای سیاسی و اجتماعی جامعه و افکار عمومی نسبت به انتخابات حساسیت و بازتاب و انعکاس خاصی را نشان نداده است. آمار ما در دور قبل [در نظرسنجی ها از افرادی که نظر داده بودند در انتخابات شرکت می کنند و از روند انتخابات آگاهی دارند] تقریبا دوبرابر آمار و ارقامی است که اکنون در اختیار داریم.»

“سورپرایزی” در کار نیست!

دو روز پیش از ابراز نگرانی وزیر کشور از “سردی فضای انتخاباتی” روزنامه همدلی در سرمقاله خود به تحلیل علل آشکار و پنهان این “فضای سرد و ساکت” پرداخت

در این سرمقاله با عنوان “انتخابات و سورپرایزی که دیده نمی‌شود” به قلم محسن خرامین، نویسنده ضمن اشاره به کرونا و تاثیرات برخاسته از شیوع این ویروس بر فضای سیاسی ایران بر این باور است که علت عدم استقبال مردم و احزاب از انتخابات را نمی‌توان به عامل شیوع کرونا فروکاست.

او می‌گوید: «حتی اگر کرونا نیز نبود شاید این سردی و ملال چهره خود را جدی‌تر و واقعی‌تر نشان می‌داد.»

به باور او “قهر با صندوق” به‌مثابه یک “کنش سیاسی رادیکال” علت‌های دیگری دارد. او با اشاره به اوضاع اقتصادی حاکم بر ایران و سوءمدیریت سال‌ها و دهه‌های گذشته از تغییر رویکرد مردم نسبت به حاکمیت سخن گفته است.

تغییر رویکردی که به قول خود او منجر به “اعتراضات شدید و اعلام رسمی عبور از جریان‌های سیاسی با شعارهای ساختارشکنانه” شده است.

این تحلیلگر مسائل سیاسی ایران بر این باور است که “بخش‌های زیادی از جامعه به خصوص نسل جوان، نشان می‌دهند که هیچ امیدی به سیاست ندارند”.

انتخاب از بین “چهر‌ه‌های تکراری و امتحان پس‌داده” به موازات نبود احزاب، به باور او، جایی برای “سورپرایز” باقی نگذاشته است.