اخبار

بی‌بی‌سی: در سالهای اخیر، ناوهای جنگی ایران بارها در دریای عدن و دریای هند برای محافظت از کشتی‌های ترابری این کشور در برابر دزدان دریایی، حضور یافته‌اند

دو ناو جنگی ایران که در سفری آموزشی عازم آبهای بین المللی و اقیانوس اطلس شده‌اند، اکنون برای نخستین بار قرار است پس از ورود به اقیانوس اطلس به نزدیکی مرزهای آبی آمریکا برسند.

اخبار مربوط به تصمیم ایران برای اعزام این کشتی‌ها نخستین بار در سال ۲۰۱۲ اعلام شده بود.

بنابر گفته فرماندهان نیروی دریایی ایران این دو ناو ۳۰ کارآموز سال آخر رشته علوم دریایی مرکز آموزشی نوشهر را به همراه خود دارند و قرار است در ماموریتی سه ماهه در آبهای بین المللی گشت‌زنی کنند.

همزمان خبرگزاری فارس روز شنبه (هشتم فوریه – ۱۹ بهمن) به نقل از دریادار افشین رضایی حداد، فرمانده ناوگان شمال و منطقه چهارم نیروی دریایی ایران کلیک نوشته حضور این دو ناو در اقیانوس اطلس پاسخی است به حضور ناوهای آمریکایی در خلیج فارس.

در همین رابطه، یکی از مقام‌های پنتاگون، وزارت دفاع آمریکا به خبرگزاری روئیترز گفته “بعید می‌داند” هدف این ناوها نزدیک شدن به مرزهای آبی آمریکا باشد و تاکید کرده است که “ناوهای کشورها آزادند در آب‌های بین المللی تردد کنند.”

با وجود این، آقای رضایی حداد گفته است که کشتی‌های جنگی ایران وارد اقیانوس اطلس می‌شوند و این حضور “حامل پیامی” است.

ایران در سالهای اخیر از تصمیم خود برای اعزام ناوهای نیروی دریایی به آبهای بین المللی در دو سوی کره زمین خبر داده بود.

در سالهای اخیر، ناوهای جنگی ایران بارها در دریای عدن و دریای هند برای محافظت از کشتی‌های ترابری این کشور در برابر دزدان دریایی، حضور یافته‌اند.

ایران همواره به حضور ناوهای جنگی آمریکا در خلیج فارس اعتراض کرده و آن را “تهدیدی برای امنیت منطقه خاورمیانه” ارزیابی کرده است.

آمریکا و متحدانش علاوه بر حضور دایمی در خلیج فارس، مانورهای متعددی در این آبها برگزار می‌کنند. واشنگتن هدف از این حضور را تضمین سلامت شاه‌راه‌های دریایی در این منطقه می‌داند که گلوگاه عبور ۴۰ درصد از حمل و نقل دریایی نفت در دنیاست.

پایگاه دریایی آمریکا در بحرین هم با بیش از ۵۰ هزار نیرو، یکی از بزرگترین پایگاه‌های نیروی دریایی آمریکا در جهان است.

رادیوشهروند: پس از بیان سخنانی برعلیه اسراییل توسط علی لاریجانی، هیات آمریکایی مراسم تصویب قانون اساسی جدید تونس را ترک کردند.
علی لاریجانی، رییس مجلس ایران؛ در مراسم جشن تصویب قانون اساسی تونس سخنانی را ایراد کرد، که با واکنش هیات نمایندگی آمریکا مواجه شد.
لاریجانی با بیان این سخنان متهم به استفاده این تریبون برای اتهام زنی به آمریکا شد.
لاریجانی که سخنانش ترک کردن هیات آمریکایی در این جلسه را به همراه داشت، اسراییل را غده سرطانی خواند و آمریکا را متهم کرد که قصد عقیم کردن انقلاب های عربی در خاورمیانه را دارد.
در این راستا، سفارت آمریکا در تونس با انتشار بیانیه ای عنوان کرد: “آنچه بنا بود مراسمی برای گرامی داشتن دستاوردهای تونس باشد، به بستری برای اظهارات ضدآمریکایی نماینده ایران بدل شد.”
در این بیانیه دلیل ترک هیات آمریکایی، بیان اتهام های بی اساس و اظهارات نامتناسب لاریجانی ذکر شده است.
در پی سفر لاریجانی به تونس نیز، دیداری بین رییس مجلس ایران و مراکش صورت گرفته است. لاریجانی از بهبود روابط ایران با این کشور، که نزدیک به ۴ سال است هیچ گونه ارتباطی با هم نداشته اند، ابراز خرسندی کرده است. دلیل قطع روابط دیپلماتیک طرفین، دخالت ایران در امور داخلی مراکش عنوان شده بود.
در این مراسم برخی از سران کشورهای جهان مانند فرانسوا اولاند، رییس جمهوری فرانسه نیز حضور داشتند.

استکهلمیان: دیدار کارل بیلت وزیر امور خارجه سوئد از ایران نه تنها در رسانه های دو کشور بلکه در سطح بین المللی نیز بازتاب داشت. در کنفرانس مطبوعاتی مشترک او با جواد ظریف تعداد زیادی از خبرنگاران داخلی و خارجی شرکت داشتند.

کارل بیلت قبل از سفرش به ایران در گفتگویی با برنامه “اگندا” در تلویزیون اس و ت سوئد بیان داشته بود که می تواند به جرات بگوید که هیچ کشوری در حد سوئد در خلال مذاکرات دوجانبه با ایران مقوله حقوق بشر را مطرح نکرده است و اینکه رویه ادامه خواهد داشت. وی همچنین بیان داشت که در هیچ بخشی از سفرش به ایران پرداختن به گسترش روابط اقتصادی سوئد با ایران گنجانده نشده است.

در تهران کارل بیلت دیداری کوتاه با حسن روحانی رئیس جمهور و مذاکرات بلند تری با محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران داشت. برنامه اتمی ایران و نیز وضعیت حقوق بشر در این کشور دو محور عمده این مذاکرات بودند.

بخشی از برنامه شب سه شنبه “آکتوئلت”, مهمترین برنامه خبری تلویزیون سوئد, به دیدار کارل بیلت از ایران اختصاص داشت.

سمیر ابوعید گزارشگر برجسته تلویزیون اس و ت سوئد در خاورمیانه نیز گزارشی بصورت مستقیم از تهران برای بینندگان این برنامه ارسال نمود.

در گزارش سمیر ابوعید از تهران به وضعیت وخیم حقوق بشر در این کشور اشاره شد. از جمله اینکه در تنها در سال گذشته 600 انسان در این کشور اعدام شده و تعداد زیدی از دگراندیشان و اعضای اپوزوسیون در زندان بسر می برند.

ابوعید در کنفرانس مطبوعاتی بیلت – ظریف از وزیر امور خارجه ایران پرسید که دولت متبوعش چه تدابیری را در آینده نزدیک برای بهبود وضعیت حقوق بشر در دستور کار خود قرار داده است. پاسخ ظریف این بود که “همه دولتها چنین وظیفه ای را در قبال ملت های خود دارند و ایران نیز استثناء نیست!” وی به هیچ نمونه ای از اقدامات دولت متبوعش در این رابطه اشاره ای نکرد.

سمیرابوعید در پاسخ به پرسش مجری برنامه خبری اکتوئلت تلویزیون سوئد مبنی بر اینکه آیا شانسی برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران وجود دارد بیان داشت:

– در کوتاه مدت تصور نمی کنم اتفاق زیادی بیفتد. ایران کماکان مجازات اعدام را اجرا خواهد کرد, آزادی بیان و مطبوعات وجود نخواهد داشت و روزنامه نگاران و دگراندیشان زندانی خواهند شد. اما در بلند مدت این امیدواری برای بسیاری وجود دارد که بازتر شدن شدن هر چه بیشتر فضا, ایران را مجبور به اجرای رفرم , پیشبرد دمکراسی و حقوق سیاسی و شهروندی بهتر نماید.

سمیر ابوعید در پایان گزارش خود به مهمترین پیامدهای تحریمهای جامعه جهانی برای مردم ایران نیز اشاره کرد:

– اقتصاد بواسطه تحریمها شدیدا ضربه دیده است. آمار بیکاری در اینجا حدود 25 تا 30 در صد است. وضعیت درمانی آشفته است و بسیاری از داروهای ضروری در دسترس مردم نیست. این از جمله مشکلاتی است که مردن ایران امیدوارند هر چه سریعتر به پایان برسد.

آزاد برای رئیس جمهور و وزیر خارجه, ممنوع برای مردم
در گزارش تلویزیون اس و ت سوئد به تضادهای بعضا شگفت آور جامعه ایران نیز اشاره شد. از جمله سانسور اینترنت و این واقعت که شبکه های مجازی در حالی برای مردم ایران فیلتر شده است که هم رئیس جمهور و هم وزیر امور خارجه کشور در آن حسابهای کاربری رسمی دارند! وزیر امور خارجه سوئد که علاوه بر خودش, مردم کشورش نیز حتی در تلفن های همراه خود به اینترنت پر سرعت دسترسی دارند در رابطه با سرعت اینترنت و دسترسی آزادانه به آن در ایران بیان داشت:

– به وزیر خارجه ظریف گفتم که چند روز اقامتم در ایران به هنگم استفاده از اینترنت بسیار دردناک بود و حتی دسترسی به حساب توئیتر خود او نیز برایم غیر ممکن!

کارل بیلت در وب لاگ خود نوشت که هم به ظریف و هم به رئیس جمهور روحانی خاطر نشان کرده است که آزادی اینترنت یکی از اولویت های مهم سوئد بشمار می رود. وزیر خارجه سوئد در وب لاگ خود می نویسد:

– تصور می کنم نامعقول بودن وضعیت حتی برای خود این دو نفر نیز کاملا آشکار است.

دیدار از بازار تهران و گلایه از ترافیک سردرگم شهر 15 میلیونی
کارل بیلت در طی روز سه شنبه, به بازار بزرگ تهران نیز سری زد و در وب لاگ خود به ترافیک سردرگم تهران نیز اشاره کرد. شهری 15 میلیونی که به نوشته او بواسطه مهاجرت از دیگر شهرها به آن مرتبا بزرگتر و بزرگتر می شود.

حضور تعداد زیادی از خبرنگاران ،عکاسان و تصویربرداران رسانه های مختلف داخلی وخارجی که برای پوشش کنفرانس مطبوعاتی حضوریافته بودند بدون شک از نظر کارل بیلت امورخارجه بی تعارف سوئد سوژه خوبی برای عکاسی بود ، چرا که او در ابتدای برنامه و در برابر نگاه عجیب جواد ظریف از دوربین تلفن خود برای ثبت این لحظه استفاده کرد.

به نوشته مجله مهر چاپ تهران, محمود سریع القلم استاد علوم سیاسی دانشگاه بهشتی تهران چند روز پیش کارل بیلت را در فرودگاه زوریخ بمانند مردم عادی چمدان به دست در صف دریافت کارت پرواز دیده است و برایش سوال پیش آمده که “کدام ساختارو قوانینی باعث می شود تا به این حد، مسئول مهم یک کشور کم هزینه باشد.”

صاحب: پس از پایان سفر خانم بنینو به تهران یکی از رسانه های اصولگرا طی خبری مدعی شد، که پیرامون موضوع حجاب وزیر امورخارجه ای

تالیا فعل و انفعالاتی رخ داده …

پس از پایان سفر خانم بنینو به تهران یکی از رسانه های اصولگرا طی خبری مدعی شد، که پیرامون موضوع حجاب وزیر امورخارجه ایتالیا فعل و انفعالاتی رخ داده و چون وی بر اساس پروتکل های متعارف ایران در این زمینه ها، حاضر به سر کردن روسری نشده است، وزیر خارجه کشورمان برخورد تندی انجام داده و خانم بنینو پس از ناراحتی بسیار اقدام به سر کردن روسری کرده است. بر خلاف این ادعا تصویر فوق اخیرا منتشر شده و خلاف این موضوع را نشان می دهد !

خُسن آقا: گویا دیگر انگلیس ملعون و خبیث نیست!
دویچه‌وله: رئیس “گروه دوستی پارلمانی ایران و انگلستان” از آمادگی ایران برای بازگشایی سفارت بریتانیا خبر داده است. او به کاردار غیرمقیم بریتانیا در ایران گفته که ساختار کاردار غیرمقیم جایگاه دایمی و معنای دیپلماتیک ندارد.

عباسعلی منصوری آرانی رئیس “گروه دوستی پارلمانی ایران و انگلستان” از آمادگی ایران برای بازگشانی سفارت بریتانیا در تهران سخن گفته است. به گزارش خبرگزاری “ایرنا” عباسعلی منصوری آرانی گفته: «از نظر ما مشکلی در برابر بازگشایی سفارت انگلستان در تهران وجود ندارد و آماده بازگشایی آن در تهران هستیم.»

رئیس “گروه دوستی پارلمانی ایران و انگلستان” همچنین گفته در جریان ملاقات با کاردار غیرمقیم انگلستان در ایران به او تاکید کرده که «ساختار غیرمقیم جایگاه دایمی و معنای دیپلماتیک ندارد».

این نماینده مجلس شورای اسلامی همچنین از آمادگی ایران برای استقرار کاردار مقیم بریتانیا در سفارتخانه این کشور در تهران سخن گفت و افزود: «همچنین وزارت خارجه کشورمان آمادگی دارد تا کاردار غیرمقیم را به کاردار مقیم ارتقا دهد.»

رئیس “گروه دوستی پارلمانی ایران و انگلستان” افزود: «البته انگلیسی‌ها خواهان حل شدن درخواست‌های خود برای اعطای غرامت به آن‌ها هستند که البته این غرامت هزینه زیادی ندارد، اما بیشتر در زمینه اعطای تضمین امنیتی برای کارمندان خود اصرار دارند.»

این نماینده مجلس شورای اسلامی اضافه کرد که بر اساس کنوانسیون ژنو ایران خود را متعهد به ایجاد امنیت برای کارمندان بریتانیا و تمامی سفارتخانه‌های حاضر در ایران می‌داند.

رایزنی‌های ایران و بریتانیا برای احیای روابط

پیش از این خبرگزاری ایرنا در این باره گزارش داده بود که توافق بر سر مبادله کاردار در جریان ديدار مجيد تخت‌روانچی، معاون اروپا و آمريكای وزير خارجه ایران با سايمون گس، معاون وزير خارجه بریتانیا حاصل شده است. این دیدار صبح چهارشنبه ۲۴ مهر در حاشيه مذاكرات ژنو انجام شده بود.

همچنین محمد جواد ظریف و ویلیام هیگ، وزرای خارجه ایران و بریتانیا، دوبار در حاشیه‌ی نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک در این باره با یکدیگر ملاقات و گفت‌وگو کرده بودند.

تیره شدن روابط در پی حمله به سفارت بریتانیا

روابط ایران و بریتانیا از سال ۲۰۱۱، در پی حمله‌‌ی گروهی که ظاهرا از “دانشجویان بسیجی و هوادار دولت احمدی‌نژاد” بوده‌اند، به سفارت بریتانیا در تهران به پایین‌ترین سطح خود رسید.

در پی این حمله، دولت بریتانیا کارکنان سفارت این کشور در تهران را فراخواند و فعالیت خود را در ایران به حال تعلیق درآورد. دولت دیوید کامرون٬ نخست‌وزیر بریتانیا٬ هم‌چنین دستور اخراج دیپلمات‌های ایرانی از لندن را صادر کرد.

پس از انتخاب حسن روحانی به مقام ریاست‌جمهوری ایران٬ نخست‌وزیر بریتانیا طی نامه‌ای رسمی اعلام کرد که خواهان بهبود روابط میان تهران و لندن است.

دویچه‌وله: بحرین می‌گوید، شناوری را توقیف کرده که حامل مواد انفجاری ساخت ایران و سوریه بوده است. به گفته رئیس اداره کل امنیت بحرین، از این کشتی که راهی این کشور بود “۵۰ نارنجک دستی ساخت ایران” به‌دست آمده است.

مقام‌های بحرین روز دوشنبه (۳۰ دسامبر/ ۹ دی) از توقیف یک شناور حامل مواد انفجاری قاچاق ساخت ایران و سوریه خبر دادند. مقامات پادشاهی بحرین که توسط سنی‌ها حکمرانی می‌شود و از سال ۲۰۱۱ به بعد با اعتراضاتی به رهبری شیعیان روبرو است می‌گویند، این کشتی در مسیر بحرین در حرکت بود.

خبرگزاری فرانسه به نقل از سرلشگر طارق الحسن، رئیس اداره کل امنیت بحرین می‌نویسد، این کشتی که حامل دو بحرینی بود در اوایل هفته جاری در ۷ / ۳ کیلومتری سواحل جزایر آرشی‌پلاگوس توقیف شده است.

او می‌گوید، کشتی حامل مواد انفجاری از ۱۱۸ مایلی سواحل شمال شرقی بحرین در آب‌های بین‌المللی زیر نظر گرفته شده بود.

بنا بر گزارش خبرگزاری دولتی “بی‌ان‌ای” بحرین، سرلشگر طارق الحسن اظهار داشت: “۵۰ نارنجک دستی ساخت ایران و ۲۹۵ چاشنی تجاری ساخت سوریه” در این کشتی ۹ متری یافت شده است.

الحسن بی‌آنکه ذکر کند که شناور متعلق به کجاست گفت، ده‌ها ماده انفجاری “سی ۴” و “تی ان تی” نیز درون این شناور پیدا شده است.

رابطه تیره بحرین با ایران

بحرین بارها ایران را به دخالت در امور داخلی این کشور متهم کرده است. بحرین که در سال ۲۰۱۱ با اعتراضاتی الهام‌ گرفته از “بهار عربی” روبرو بود توانست با کمک عربستان این اعتراضات که عمدتا توسط شیعیان رهبری می‌شد را سرکوب کند. (بیشتر بخوانید: گروهی به جرم ارتباط با ایران و اقدامات تروریستی در بحرین محکوم شدند)

عربستان و قطر طرفدار شورشیان مخالف بشار اسد، رئیس جمهور سوریه‌ هستند، در حالی‌که ایران از متحدان درجه اول اسد محسوب می‌شود. (بیشتر بخوانید: تایید محکومیت یک بحرینی و دو ایرانی به اتهام جاسوسی)

از زمان سرکوب اعتراضات بحرین به بعد تجمعات اعتراضی مرتبا در روستاهای شیعه‌نشین اطراف پایتخت ادامه یافت که اغلب نیز به درگیری با نیروهای امنیتی منجر شد.

بنا بر داده‌های فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر، از سرآغاز اعتراض‌ها دست کم ۸۹ نفر جان خود را از دست داده‌اند.

در چند ماه گذشته چندین بمب‌گذاری در بحرین اتفاق افتاده است، از جمله انفجاری در نزدیکی یک مسجد سنی در ماه ژوئیه در منامه، پایتخت این کشور.

تنش‌‌های سیاسی بحرین در اوایل این هفته پس از بازجویی از شیخ علی سلمان، دبیر کل جمعیت شیعه الوفاق شدت گرفت.

علی سلمان، رهبر اصلی‌ترین گروه شیعه مخالف دولت بحرین بعد از یک روز بازجویی آزاد شد. او متهم به تحریک مردم برای برپایی آشوب، گسترش اخبار کذب و به خطر انداختن امنیت ملی شده است.

خودنویس: به هوش باشیم که مافیای مدینه و مجاهدان و جهادگران اسلام برای سومین بار و این مرتبه در قالب اصلاح‌طلبان و ملی-مذهبی‌ها، با برافراشتن پرچم سبزالله و با پروژه «اسلام رحمانی» و به کمک قدرت‌های سلطه‌گر غربی که حفظ اسلام به عنوان اصلی‌ترین عامل عقب‌ماندگی جوامع مسلمان دغدغه آنهاست، قصد حمله به ایران دارند.

پس از سفر اخیر هیات نمایندگی پارلمان اروپا به تهران و دیدار و خوش و بش اعضای این هیات با نسرین ستوده و جعفر پناهی و رد و بدل کردن یادگاری با آن‌ها، بیشتر به هوای «دوربین‌ها» و «افکار عمومی جهان»، بعضی از هول حلیم توی دیگ افتادند که دغدغه اتحادیه اروپا در ایران فقط نفت و گاز و انرژی اتمی و قرارداهای تجاری نیست، و جان و رفاه و امنیت مردم ایران هم برای این اتحادیه اهمیت دارد.

خانم تاریا کرونبرگ، رییس فنلاندی گروه ایران در پارلمان اروپا که مدیر این هیات هم بود، پس از بازگشت از سفر تهران اما این‌چنین آب پاکی را روی دست همه ریخت که «باید در نظر داشت که ایرانی‌ها [بخوانید عوامل جمهوری اسلامی] می‌گویند که آن‌ها ارزش‌هایی متفاوت از اروپایی‌ها دارند. این درست است اما ما باید بنشینیم و بر سر این ارزش‌ها تبادل نظر کرده و این تفاوت‌ها را بپذیریم. البته باید کم کم برای جهانی کردن ارزش‌ها هم قدم برداشت. اما در ایران باید در نظر داشت که در مقایسه با اتحادیه اروپا، دین نقش بسیار مهمی را ایفا می‌کند. ما یک جامعه لیبرال هستیم و ایران یک جامعه به شدت محافظه‌کار است.»

ادعایی که خانم کرونبرگ می‌کند، البته برای ما ایرانی‌ها ادعای غریبی نیست؛ و این فرمایش ایشان معلوم است که از کجا آب می‌خورد؛ چرا که در ده پانزده سال اخیر، طیف‌های سیاسی مختلفی شامل اصلاح‌طلبان حکومتی، ملی-مذهبی‌ها و برخی چپی‌ها از بام تا شام تلاش کرده‌اند همین ادعا را در گوش ما فرو کنند. آن‌چه این طیف‌ها این روزها بدان درآویخته‌اند و مدام تبلیغ‌اش می‌کنند را در علوم انسانی «نسبی‌گرایی فرهنگی» (cultural relativism) می‌گویند. مطابق این روی‌کرد، خیلی خلاصه، فرهنگ‌های جوامع مختلف با هم تفاوت دارند، و در نتیجه رفتارهای اجتماعی محمول بر آن فرهنگ‌ها هم با هم تفاوت دارند.

با این وجود، این روی‌کرد که در جای خود البته صحیح است و در طول نیم قرن اخیر به توسط روشن‌فکران، دانشمندان، فعالان سیاسی و اجتماعی و…. که دغدغه سواستفاده حکومت‌ها و اکثریت‌های اجتماعی قدرت‌مند از «یکدستی فرهنگی» به عنوان وسیله‌ای برای سرکوب انواع دگراندیشان و اقلیت‌ها را داشته‌اند تبیین شده، امروز خود به شیوه‌ای کنایه‌آمیز و بلکه تراژیک به ابزار دست رژیم‌های سرکوب‌گری هم‌چون جمهوری اسلامی بدل گشته که به بهانه نسبی بودن فرهنگ، و با تاکید بر این‌که «حقوق بشر» مفهومی خارجی و غربی است و در ملک ما معنایی ندارد و ما خودمان اسلام – بعضا «اسلام رحمانی» – داریم که عین منشور حقوق بشر و حتی از آن هم بهتر است، دم به دم ابتدایی‌ترین حقوق انسانی افراد جامعه را نقض می‌کنند. با دستاویز قرار دادن این نسبی‌گرایی، این‌ها حتی کار را به جایی کشانده‌اند که «رذیلت» را به «فضیلت» تبدیل کرده و بدین ترتیب جامعه را به قهقرایی برده‌اند که امروز در آن دست و پا می‌زند.

اما، از این توضیح نظری که بگذریم، بیایید ببینیم این نسبی بودن فرهنگ برای جمهوری اسلامی و هوادارانش و برای اتحادیه اروپا «در عمل» چه معنایی دارد. بیایید این ادعا را در قالب یک مثال عینی بررسی کنیم تا ببینیم موضع خانم کرونبرگ آخرش به کجا ختم می‌شود. محمدرضا پورشجری (مشهور به سیامک مهر)، ۵۳ ساله، وبلاگ‌نویسی است که چند صباحی در وبلاگ خود به «نقد اسلام» می‌پرداخت. اگر سری به وبلاگ او تحت عنوان «گزارش به خاک ایران» بزنیم، می‌بینیم که با درک و دانش خود تلاش کرده آن‌چه که معضلی برای فرهنگ و سیاست در ایران می‌داند را با زبانی ساده بیان کند. نوشته‌های او شاهکار علمی/تحقیقی نیست؛ و حتی در جاهایی پیش‌داوری‌های تند و تیز غیرعلمی هم دارد. با همه این حرف‌ها، پورشجری نظرات و عقاید قلبی خود را در قالب مقالاتی روشن و کوتاه در وبلاگش نگاشته و با هموطنانش در میان گذاشته است.

این امری است که در یک جامعه باز و در یک کشور آزاد – بگیرید یکی از همین کشورهای اروپایی که خانم کرونبرگ نماینده آن‌هاست – نه تنها جرم نیست که در سایه اصل «آزادی بیان» به راحتی پذیرفته و حتی تشویق می‌شود، هرچند که شاید جماعتی را خوش نیاید؛ چرا که در اروپا امروز کمابیش «حقوق بشر»ی حاکم است که با همه کاستی‌هایش شهروندان را به یکسان ارج می‌نهد و جان و مال‌شان را از تعرض حکومت و دیگر اقشار جامعه مصون می‌دارد. به عبارتی، در آن‌جا مدتهاست که آدم‌ها را به هوای «اختلاف عقیده» با حکومت یا با «اکثریت» به دیرک نمی‌بندند و نمی‌سوزانند.

اما در مقابل ببینیم در ایران، که بر اساس اصل «نسبی بودن فرهنگ»، حقوق بشر در آن – حداقل به ادعای سردم‌داران جمهوری اسلامی – معنایی ندارد، و به جایش «شرع مقدس اسلام» حدود و ثغور پندار، گفتار و کردار افراد را تعیین می‌کند، چه نصیب پورشجری شده است : ماموران وزارت اطلاعات در ۲۱ شهریور ماه ۱۳۸۹ به منزل پورشجری در کرج حمله کرده وی را بازداشت کردند. او پس از بازداشت، بدون اطلاع خانواده‌ کوچکش، یعنی تنها دخترش، به مدت هفت هشت ماه در سلولی انفرادی در زندان رجایی‌شهر کرج مورد شدیدترین شکنجه‌ها‌ قرار گرفت. به گفته خودش، او را مدام با باتوم و شوکر می‌زده‌اند و جلوی چشمش بساط اعدامش را بر پا می‌کرده‌اند تا «توبه» کند و از رهبری طلب «عفو» کند؛ و او، از یک طرف برای این‌که از شکنجه خلاص شود و از طرف دیگر برای این‌که زیر بار توبه و طلب عفو نرود، دست به خودکشی می‌زند.

هنگامی که بالاخره در ۳۰ آذر ‍۱۳۹۰ پورشجری را به «محاکمه» کشاندند، در دادگاهی غیرعلنی، بدون اجازه استخدام وکیل، بدون هیات منصفه، و بدون حضور نمایندگان رسانه‌ها، بدون این‌که حتی قُل و زنجیر از دست و پای نحیفش بردارند، وی را در مدت زمان ربع ساعت به اتهام «توهین به رهبری» و «اقدام علیه امنیت ملی» به سه سال زندان محکوم کردند؛ حکمی که مدتی بعد با وارد کردن اتهامات «محاربه» و «سب‌النبی» به وی به چهار سال افزایش یافت. در خاتمه «دادگاه»، هنگامی که پورشجری – که از دفاع از خود سر باز زده بود – خطاب به قاضی می‌گوید که «بالاخره روزی می‌رسد که شما نیز همانند قذافی در سوراخی گیر می‌افتید»، قاضی به او جواب می‌دهد که «اشکالی ندارد. تا وقتی هستیم، امثال شما تاوان‌اش را پس می‌دهند؛ وقتی هم رفتیم که رفته‌ایم».

در مدتی که پورشجری در انفرادی و سپس در زندان بود، به انواع و اقسام بیماری‌ها و مشکلات روحی/جسمی از جمله بیماری گوارشی، دیسک کمر، سنگ کلیه، از کارافتادگیِ بعضی اعضای بدن، و تصلب شرایین و عروق دچار شد و دو بار هم سکته قلبی کرد، به طوری که پزشکان سند «عدمِ تواناییِ تحملِ مجازاتِ » او را امضا کرده از عواقب وخیم ادامه زندانی بودن او خبر دادند. ظاهرا هنگامی که قرار بوده پورشجری را برای درمان به بیمارستان بفرستند، او را بدون این‌که به بیمارستان ببرند از زندان رجایی‌شهر به زندان قزل‌حصار منتقل می‌کنند که زندان مجرمان اجتماعی است. در این مدت، او در محیطی با حداقل معیارهای بهداشتی و در اتاقهای کوچک چهل پنجاه نفره با برخی مجرمان خطرناک هم‌سلولی بوده و چندین بار به جان او سوء قصد شده است. این روزها وضع جسمی او در زندان قزل‌حصار چنان خراب شده که پزشکان از او قطع امید کرده‌اند، و در همین حال مسوولان بهداری زندان هم از تجویز دارو برای وی خودداری می‌کنند.

چنین به نظر می‌رسد که با توجه به فشار افراد و نهادهای حقوق بشری ایرانی و بین المللی، هزینه اعدام زندانیان سیاسی برای جمهوری اسلامی بالا رفته است؛ لذا این رژیم شیوه نوینی برای حذف زندانیان سیاسی اتخاذ کرده که همانا «مرگ خاموش » آن‌ها باشد. از قضا، جمهوری اسلامی این شیوه را معمولا روی زندانیان سیاسی‌ای پیاده می‌کند که مثل پورشجری گمنام باشند و به سازمان و نهادی وابسته نباشد؛ یعنی همان‌هایی که مثل برخی «زندانیان سیاسی» «سبز» و «بنفش» و البته بعضی رنگ‌های دیگر نه پارتی دارند تا در زندان به آن‌ها «سوییت» بدهند و دم به دقیقه برای‌شان مرخصی جور کنند، و نه نفوذ دارند تا دادخواهی‌شان را در صدها وب‌سایت منتشر کنند و در شبکه‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای با آن‌ها مصاحبه یا درباره‌شان تبلیغ کنند. نه، آن‌ها «مستضعف»تر از این حرف‌ها هستند که چنین امکاناتی داشته باشند، و جمهوری اسلامی هم به خوبی به این حقیقت آگاه است، لذا می‌خواهد مثل افشین اسانلو و هزاران زندانی گمنام دیگر آن‌ها را در دخمه‌های «اسلامیِ» قرون وسطاییِ خود خاموش‌وار به کام مرگ بفرستد. و این‌ها همه حاصل همان «نسبی بودن فرهنگ» و «غربی بودن حقوق بشر» است که خانم کرونبرگ به تبعیت از اصلاح‌طلبان حکومتی و برخی دیگر بر طبل آن می‌کوبد.

در همین راستا، هنگامی که خانم کرونبرگ چنین می‌گوید که «وقتی ما درباره موضوع اعدام با مقام‌های ایرانی صحبت کردیم، متوجه شدیم که بیش از ۸۰ درصد اعدام‌ها در ارتباط با جرائم مرتبط با مواد مخدر بوده است»، در حقیقت دارد این را القا می‌کند که اعدام افراد مرتبط با مواد مخدر – که در خود اروپا که ایشان نماینده‌اش است، تحت قوانین حقوق بشری، عمدتا به «بیمار» تعبیر می‌شوند و به جای زندان و اعدام، آن‌ها را به مراکز بازپروری می‌فرستند تا «درمان» شوند – هیچ اشکالی ندارد، و در نتیجه جمهوری اسلامی هم پرونده‌اش پاک است، پس می‌شود با طیب خاطر با آن معامله کرد و دهان مردم و افکار عمومی را هم بست. این هم بماند که ادعای جمهوری اسلامی درباره ارتباط این افراد با مواد مخدر اصلا چقدر صحت دارد. وقتی که «دگراندیش» را در ربع ساعت و به دور از تمام امکانات و لوازم عدالت چنین ناعادلانه محکوم می‌کنند، دیگر وای به حال مجرم اجتماعی.

اما به هر حال روابط حسنه و مزایای تجارت بین اتحادیه اروپا و جمهوری اسلامی از این خرده ریزهای «نسبی» مهم‌تر است که بخواهد خدشه‌ای بر مواضع خانم کرونبرگ وارد آورد. سرِ یک قران دوزار که معامله را به هم نمی‌زنند! لذا با اتفاقاتی که اخیرا افتاد و فرمایشاتی که خانم کرونبرگ فرمود، ظاهرا پیش‌بینی پورشجری در آخرین پست وبلاگش به حقیقت پیوسته که «به هوش باشیم که مافیای مدینه و مجاهدان و جهادگران اسلام برای سومین بار و این مرتبه در قالب اصلاح‌طلبان و ملی-مذهبی‌ها، با برافراشتن پرچم سبزالله و با پروژه «اسلام رحمانی» و به کمک قدرت‌های سلطه‌گر غربی که حفظ اسلام به عنوان اصلی‌ترین عامل عقب‌ماندگی جوامع مسلمان دغدغه آن‌هاست، قصد حمله به ایران دارند».

رادیوفرانسه: وزرای امور خارجه اتحادیه اروپا، امروز دوشنبه، با انتشار بیانیه‌ای در اجلاس شورای وزیران امور خارجه اتحادیه اروپا، در بروکسل تصمیم گرفتند تا قسمتی از تحریم‌های اقتصادی علیه ایران را به محض اطمینان یافتن از اجرای توافق ژنو به وسیله ایران معلق نمایند.

بیانیه‌ای که امروز از سوی وزرای امور خارجه اتحادیه اروپا در بروکسل منتشر شد، تصریح می‌کند که تحریم‌های اقتصادی علیه ایران میتوانند به سرعت متوقف گردند، در صورتی که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دربررسی‌های خود تأیید کند که ایران در چهارچوب توافق ژنو به تعهدات خود عمل کرده است.

در همین حال کاترين اشتون- مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا، امروز دوشنبه، در بروکسل اعلام کرد که گفت‌وگوهای فنی-هسته ای ايران و گروه پنج به علاوه يک در اجرای موارد فنی توافق ژنو به زودی از سر گرفته می‌شود.

خانم اشتون اين اظهارات را پس از نشست شورای وزيران امور خارجه اروپا در بروکسل بيان کرد. وی جزئیات بیشتری در این باره اظهار نکرد.

یاد آور می شویم که گفت‌وگوهای فنی بین ایران و نمایندگان گروه ١+٥ در هفته گذشته چهار روز به طول انجاميد و به صورت زود هنگام قطع گردید.

رادیوفردا: کاظم جلالی، رييس گروه روابط با پارلمان اروپا در مجلس، روز يکشنبه ۲۴ آذرماه در خصوص ديدار هیات پارلمان  اروپا با نسرين ستوده و جعفر پناهی گفته است که مجلس مسئوليتی ندارد و بايد وزارت اطلاعات و قوه قضائيه در این زمینه پاسخگو باشند.

هيات پارلمانی اروپا جمعه، ۲۲ آذر در سفارت يونان با نسرين ستوده و جعفر پناهی، برندگان جايزه آزادی انديشه پارلمان اروپا،ديدار کرد. اين ديدار واکنش تعدادی از نمايندگان مجلس را در پی داشته است.

به گزارش واحد مرکزی خبر، کاظم جلالی در اين زمينه گفته است:«در روز جمعه که گروه روابط پارلمانی اروپا در روز نخست سفر برنامه ای نداشته اند برنامه ملاقات با سفرای اروپايی را در سفارت يونان داشته اند و اين افراد نيز در اين سفارت حاضر می شوند.»

رييس گروه روابط با پارلمان اروپا در مجلس در خصوص واکنش قوه قضائیه به دیدار هیات اپارلمان اروپا با نسرین ستوده و جعفر پناهی گفته است: پاسخ دستگاه قضايی نيز اين بوده است که اين افراد الان آزادند و از همين آزادی استفاده شده است و متوليان امر بايد نحوه هماهنگی آنها با اين گروه را پاسخگو باشند اما مجلس شورای اسلامی هيچگونه مسئوليتی نمی پذيرد چون هيچ هماهنگی با ما انجام نشده است.

کاظم جلالی « متوليان امر» را در اين زمينه دستگاه قضا و وزارت اطلاعات دانسته و گفته است: «آنها بايد در اين خصوص پاسخگو باشند.»

وی همچنين گفته است که يک ماه پيش «رئيس گروه سوسياليست های اروپا» در جريان سفر خود به ايران با نسرين ستوده و جعفر پناهی ملاقات  کرده بود.

به گفته رييس گروه روابط با پارلمان اروپا در مجلس، معاون قوه قضائيه اعلام کرده است که از نظر اين قوه « هيچ مشکلی»  برای ديدار  نسرين ستوده و جعفر پناهی با افراد ديگری که می آيند، وجود ندارد.

در حالی کاظم جلالی  گفته است مجلس در خصوص ديدار هيات پارلمانی اتحاديه اروپا با نسرين ستوده و جعفر پناهی پاسخگو نيست که روز گذشته جواد کريمی قدوسی، نماينده مجلس، خواستار پاسخگويی وزرات امور خارجه در اين زمينه شده بود.

با اين حال وزارت امور خارجه ايران می گويد، سفر هيات پارلمانی اروپا به تهران ارتباطی با آن وزارتخانه ندارد و اين مجلس شورای اسلامی است که دراين‌باره تصميم گرفته است.

يش از اين تاريا کرونبرگ، رئيس فنلاندی هيات پارلمانی اروپا، به راديو فردا گفته بود که اين هيات در جريان سفر خود به ايران علاوه بر نمايندگان مجلس شورای اسلامی با نمايندگان جامعه مدنی ايران نيز درباره مسئله حقوق بشر گفت‌وگو خواهد کرد.

هيات پارلمانی اروپا سال گذشته نيز با پيش شرط ديدار با نسرين ستوده و جعفر پناهی قصد سفر به ايران را داشت که مقامات جمهوری اسلامی با آن مخالفت کردند.

دویچه‌وله: فرمانده کل سپاه پاسداران ایران می‌گوید که توافق ژنو یک معامله نابرابر بوده که البته هنوز در آن “از خط قرمز” عبور نشده است. به گفته وی، سپاه برای”حفظ سوریه” هر کاری را که لازم باشد انجام می‌دهد.

محمدعلی جعفری، فرمانده کل سپاه پاسداران، روز سه‌شنبه در سخنانی در مسجد امام صادق تهران بار دیگر نسبت به توافق هسته‌ای ژنو میان ایران و گروه ۵ + ۱ موضعی دوگانه و تردید‌آمیز گرفت. او با ابراز امیدواری از اینکه «ما در مذاکرات هسته‌ای چیزهای بیشتری نداده باشیم»، گفت که در مهلت ۶ ماهه‌ای که این مذاکرات برای رسیدن به یک توافق جامع تعیین کرده «چیزهایی که دادیم، حداکثری است و چیزهایی که گرفته‌ایم، حداقلی بوده است». با این همه جعفری توافق را عبور از “خط قرمز نظام” ندانست و ابراز امیدواری کرد که «در آینده هم عبور نشود».

در توافق ژنو بدون آن که حق ایران به امکان غنی‌سازی تصریح شده باشد، از این کشور صرفا خواسته می‌شود که غنی‌سازی ۲۰ درصدی را متوقف کند، تاسیسات هسته‌ای موجود را گسترش ندهد و امکان نظارت‌های گسترده‌تر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را بر آنها فراهم کند.

جعفری: امیدواریم که در ژنو چیزهای بیشتری نداده باشیم

جعفری: امیدواریم که در ژنو چیزهای بیشتری نداده باشیم

توافق ژنو همچنین چارچوبی برای توافق نهایی ترسیم کرده که در آن قرار است “محدودیت‌ها در خصوص دامنه و سطح فعالیت‌های غنی سازی، ظرفیت غنی سازی، محل‌هایی که در آن غنی سازی انجام می‌شود و ذخایر اورانیوم غنی شده” با موافقت دو طرف انجام ‌شود.

اخیرا باراک اوباما اعلام کرد که گرچه خواست برچیدن کامل برنامه هسته‌ای ایران با واقعیت تطبیق ندارد، ولی دامنه و ابعاد این برنامه باید تا حد ممکن محدود شود تا “خطری برای امنیت متحدان آمریکا نباشد”.

انتظارهایی متناقض

این اولین بار نیست که سردار جعفری با لحنی توام با نگرانی نسبت به آینده مذاکرات ژنو سخن می‌گوید. او قبلا نیز چنین هشدار داده بود: «دولت محترم و به ویژه دستگاه سیاست‌خارجی باید توجه داشته باشد که حد ‌فاصل گام اول تا گام نهایی، برای دستیابی به اهداف نهایی می‌تواند فرصت‌ساز بوده و یا خدای ‌ناخواسته بر اثر غفلت و عدم ‌تیزبینی لازم، به زیان و آسیب برای کشورمان تبدیل نشود.»

از نظر فرمانده سپاه، “عبور نکردن از خط قرمز” تصریح حق ایران به داشتن چرخه کامل سوخت هسته‌ای، به رسمیت شناخته‌شدن صریح حق غنی‌سازی و حذف کامل تحریم‌های ظالمانه” است، خواست‌هایی که با رویکردهای کشورهای غربی تطابق چندانی ندارد.

فرمانده سپاه در بخش دیگری از اظهارات خود مذاکرات جاری را صرفا محدود به حل پرونده هسته‌ای و هر گونه عادی‌شدن مناسبات با آمریکا را مشروط به آن دانست که “ماهیت استکباری” این کشور عوض شود، “آدم شود و رفتار خود را درست کند”.

اظهارات چندی پیش محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، در مورد عدم توازن شدید میان قدرت نظامی آمریکا و ایران نیز از دیگر موضوع‌های پرسش و پاسخ با فرمانده سپاه بود. جعفری با ارائه تصویری قدرتمند از برنامه موشکی سپاه، گفت که ظریف به عنوان کسی که “تخصصی در بحث‌های نظامی ندارد” اظهارنظر کرده است. او افزود: «هرچند که ما وی را دیپلمات صاحب‌نظر می‌دانیم اما در مسائل نظامی و امنیتی تجربه‌ای نداشته‌اند و به هیچ وجه دیدگاه او درست نیست.»

گرچه ظریف بعدا اظهارات خود را “متعادل” کرد، ولی حرف‌های اولیه او واکنش‌های خشم‌آلودی در میان اصولگرایان برانگیخت و شماری از نمایندگان مجلس خواهان برکناری او شدند.

“در سوریه هر کاری که لازم باشد انجام می‌دهیم”

آزادی گروگان‌های ایرانی در سوریه که گفته می‌شد از نیروهای سپاه هستند. فرمانده سپاه می‌گوید که ایران به سوریه صرفا در عرصه نظامی کمک مشاوره‌ای می‌دهد

آزادی گروگان‌های ایرانی در سوریه که گفته می‌شد از نیروهای سپاه هستند. فرمانده سپاه می‌گوید که ایران به سوریه صرفا در عرصه نظامی کمک مشاوره‌ای می‌دهد

موضوع سوریه نیز بخش دیگری از پرسش و پاسخ با محمدعلی جعفری را تشکیل می‌داد.

ایران در سوریه از ادامه حکومت بشار اسد دفاع می‌کند و در راستای این سیاست کمک‌های گوناگونی را در اختیار این حکومت قرار می‌دهد.

فرمانده سپاه در تایید همین سیاست گفت: «ما هر اقدامی که بتوانیم و لازم باشد، انجام می‌دهیم تا سوریه حفظ شود و با افتخار هم انجام می‌دهیم و اعلام می‌کنیم و سوریه در صف مقاومت است و فقط اعزام نیروی سازمان‌دهی شده نظامی به سوریه باقی مانده است چراکه قبلا اعلام کرده‌ایم نیروی متخصص برای انتقال تجربه و آموزش به عنوان مستشار به سوریه فرستاده‌ایم.»

به رغم اظهارات فرمانده سپاه، گزارش‌های رسانه‌ای متفاوتی در هفته‌های اخیر انتشار یافته که نشان می‌دهند حضور ایران در بحران سوریه صرفا به “نیروی متخصص برای انتقال تجربه و آموزش به عنوان مستشار” محدود نیست و نفراتی از بسیج و سپاه در صفوف نیروهای وابسته به حکومت سوریه در برابر مخالفان درگیر نبرد هستند. حزب‌الله لبنان نیز که نزدیکی تنگاتنگی با ایران دارد آشکارا در درگیری‌های سوریه به نفع رژیم این کشور شرکت دارد.