اخبار

  • صحفه نخست
  • Sample Page
  • خُسن آقا

Archive for the 'خاورمیانه' Category

Jul 30 2014

“جنگ” و”صلح”: تفاوت بین آیت‌الله خامنه‌ای و حسن روحانی

نوشته: خُسن آقا در بخش: خاورمیانه,درگیری جناحی,سیاسی,ملای حیله‌گر

رادیوفرانسه: جنگ اسرائیل و غزه و نحوه برخورد با آن، گفتمان اصلی سخنان آیت الله خامنه‌ای- رهبر جمهوری اسلامی و حسن روحانی- رئیس جمهوری اسلامی، در مراسم بزرگداشت عید فطر بود. در حالی که هر دوی آنان، اسرائیل را رژیمی متجاوز و به تعبیری «گرگ خونریز صهیونیست» و «غده ای چرکین» توصیف کرده و حمله به غزه را شدیداً محکوم کردند، اما در گفتمان آنان درباره نحوه برخورد با این پدیده، تفاوت‌های آشکاری مشهود بود.

در حالی که آیت الله خامنه ای جهان اسلام را به تأمین نیازهای « رژِم آدمکش صهیونیست» و حامیانش ( آمریکا و انگلیس) دعوت کرد، حسن روحانی در سخنان امروز خود، راهبرد جمهوری اسلامی در جهان و منطقه را به گونه دیگری ترسیم کرد.

روحانی، راهبرد جمهوری اسلامی ایران در سطح جهان را صلح و عدالت و در دنیای اسلام برادری و اتحاد و ایجاد امت واحده اسلامی خواند و تأکید کرد: «جمهوری اسلامی ایران با همه توان و امکاناتش برای ایجاد ثبات و امنیت، جلوگیری از کشتار و خونریزی و ایجاد صلح عادلانه در منطقه، تلاش می‌کند.»

به رغم آیت الله خامنه ای که در سخنان خود از واژه های «مقابله»، «معارضه»، «تسلیحات» و … سخن راند؛ گفتار روحانی در بطن خود، با واژه‌های «مجامع و سازمان‌های بین‌المللی»، «محاکم و داوری‌های بین‌المللی»، «صلح وعدالت»، «ثبات و امنیت»، «جلوگیری از کشتار و خونریزی» و «ایجاد صلح عادلانه در منطقه» و… همراه بود.

هرچند که هر دوی آنان خواستار «وحدت جهان اسلام» شدند، اما در نگاه آیت الله خامنه ای، این وحدت برای مقابله و رویارویی مستقیم با اسرائیل و با بکارگیری تسلیحات به معنا میرسد؛ در حالی که در نگرش حسن روحانی «وحدت جهان اسلام» ابزار بسیار پر قدرت حقوقی است که میتواند بر اسرائیل و حامیانش فشار آورد که از کشتار و خونریزی فاصله گرفته وبه ایجاد یک صلح عادلانه در فلسطین گردن نهند.

***

در باره این موضوع گفتگویی انجام داده‌ایم با محسن سازگارا، مدیر بنیاد مطالعات ایران معاصر در واشنگتن.

برای شنیدن این گفتگو به فایل صوتی رجوع کنید.

No responses yet

Jul 30 2014

جنگ غزه: چتر دفاعی داعش

نوشته: خُسن آقا در بخش: تروریزم,خاورمیانه,سیاسی

امید شمس: سرانجام مجله ی “نیویورک”(1) به ما “اجازه” داد تا به کل ماجرا شک کنیم. پیش از این انتشار اسنادی مبنی بر اطلاع نهادهای امنیتی اسرائیل از مرگ سه نوجوان و پنهان کردن آن از افکار عمومی تردیدهای عمیقی را برانگیخته بود. این اسناد اما همچنان ناکافی به نظر میرسید. اما گزارش مجله ی “نیویورک” مبنی بر اذعان مقامات اسرائیلی به دست نداشتن “حماس” در ربودن نوجوانان اسرائیلی تعریف و توجیه جنگ کنونی را به کلی تغییر خواهد داد. به خصوص اینکه این گزارش به طرز معناداری همزمان با پیشنهاد آتش بس یک هفته ای آمریکا و رد آن از سوی اسرائیل منتشر شد. در هر حال انتشار این گزارش و بازتاب آن در رسانه های جهان می تواند پرسشی اساسی را برانگیزاند. پرسشی که در اذهان بسیاری باقی بود اما بیان کردن اش به سرعت پرسشگر را در صف طرفداران “تئوری توطئه” قرار میداد: انگیزه ی اصلی جنگ غزه چیست؟

حتی پیش از انتشار این گزارش، تحلیل های بسیاری این پرسش را به میان کشیده و پاسخ هایی را پیشنهاد داده بودند. برخی سرپوش گذاشتن به اختلافات سیاسی و نارضایتی عمومی در اسرائیل را انگیزه ی اصلی برشمرده اند. برخی دیگر آن را اقدامی برای جلوگیری از ائتلاف حماس و فتح دانسته اند. اما تمامی این تحلیل ها با اتهام “ضدیت با اسرائیل” یا “دفاع از حماس” به سادگی کنار گذاشته شدند. اکنون و با تکیه بر شواهد موجود، شاید بتوان انگیزه های جنگ غزه را به ویژه با توجه به زمان وقوع آن به گونه ای دقیق تر ترسیم نمود.

حقیقت این است که جنگ غزه، جز از منظر برانگیختن افکار عمومی بر علیه اسرائیل، از هر منظر دیگری تامین کننده ی منافع اسرائیل خواهد بود. آرام کردن نارضایتی های داخلی، برانگیختن احساسات افراطی که پیامد طبیعی وضعیت جنگی است و به طور خودکار در جهت حمایت از احزاب راستگرای اسرائیل کانالیزه خواهد شد، نابود کردن تجهیزات نظامی حماس، به خطر انداختن ائتلاف احزاب فلسطینی، معلق کردن طولانی مدت مذاکرات صلح، تحریک ایران به تهدید هرچه بیشتر اسرائیل و حمایت تسلیحاتی هر چه بیشتر از مقاومت فلسطین و در نتیجه صف آرایی ناگزیر در مقابل آمریکا (تهدید امروز فرمانده ی کل سپاه به نابودی اسرائیل ظرف 24 ساعت به خوبی نشانگر موفق بودن این تمهید است)، اینها همه جزو اهداف این جنگ خواهند بود. اما هنوز بخشی از نقشه ی راه از چشم ها پنهان مانده است.

هدف اصلی این جنگ و به ویژه وقوع آن در این برهه ی زمانی را باید در عراق و سوریه جستجو کرد. در پیشروی سریع داعش در این دو کشور و شمارش معکوس تجزیه ی عراق و سوریه است که میتوان معنای حقیقی عملیات “لبه ی محافظ” را درک کرد.

در زمانی که پیشروی داعش در عراق و سوریه در مرکز اخبار جهان بود، یکباره آتش جنگ در غزه شعله ور شد. با گذشت تنها دو روز از آغاز درگیری ها در غزه، مساله ی داعش نه تنها به قعر فهرست اخبار سقوط کرد، بلکه توجه فعالان حقوق بشری و ضد جنگ در جهان را نیز ناگزیر به خود معطوف داشت. در میان اجساد کودکان فلسطینی، بمب ساعتی سهمگینی که در خاورمیانه کارگذاشته شده است، و نیز هشدارهای پیاپی عده ای از فعالان، از جمله نامه ی تایید نشده ای از ادوارد اسنودن درباره ی داعش به عنوان محصول مشترک موساد، سیا و ام آی 6 طی عملیاتی با نام “لانه ی زنبور سرخ”، به فراموشی سپرده شد(2).

برای کشف ارتباط میان جنگ غزه و نبرد داعش، حتی به تئوری های توطئه یا کمک گرفتن از اسناد ادوارد اسنودن هم نیازی نداریم. برای روشن شدن ماجرا کافی است به اظهارات چند مقام رسمی اسرائیل، و آمریکا و مقایسه ی واکنش های این مقامات با وضعیت های مشابهی در گذشته نگاهی بیاندازیم.

به گزارش اورشلیم پست به تاریخ 22 ژوئن امسال، بنیامین نتانیاهو در اولین اظهارنظر رسمی خود درباره ی پیشروی داعش در عراق و سوریه از ایالات متحده خواست تا در این قائله دخالت نکند و اجازه دهد تا هر دو طرف یکدیگر را تضعیف کنند. وی به طور مشخص از ایالات متحده خواست تا از حمله به مواضع داعش خودداری کند.

به گزارش الجزیره به تاریخ 29 ژوئن نتانیاهو در سخنرانی در دانشگاه تل آویو حمایت دولت اسرائیل از استقلال کردستان و آمادگی اسرائیل برای خرید نفت بیشتر از کردستان با همکاری ترکیه را اعلام میکند.

به گزارش کپیتول هیل به تاریخ 23 جولای درخواست های پیاپی از سوی مقامات عراق برای حمله ی هوایی به مواضع داعش نه از چند ماه پیش بلکه از سال 2013 آغاز شده بود. این گزارش یکی از موثق ترین اسناد مبنی بر بی میلی ایالات متحده برای ضربه زدن به داعش است:

گزارش هیل:

طی جلسه ی استماع گزارش درباره ی خلافت اسلامی عراق و شام، رئیس کمیسیون روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا، اد رویس اذعان کرد “وزارت خارجه از شش ماه پیش از برپایی کمپ های نظامی داعش در صحراهای عراق و آموزش نظامی نیروهایش مطلع بوده است.

با این حال آنچه دولت به ما نگفته بود این است که مقامات عراقی از ماه آگوست سال قبل تا کنون درخواست مکرر برای حملات هواپیماهای بدون سرنشین علیه مواضع داعش را به آمریکا اعلام کرده بودند. متاسفانه این درخواست های مکرر از سوی دولت رد شده است”. (3)

با آغاز درگیری ها در غزه مساله ی داعش به کلی به فراموشی سپرده شد درست همانطور که حضور داعش در عراق و تسخیر فلوجه در 4 ژانویه مساله ی سوریه را تحت الشعاع قرار داد. تا کنون هیچ پیشرفتی در عقب راندن نیروهای داعش صورت نپذیرفته است. پیشروی این نیرو به طور قطع ایران را با مشکلات عدیده در مرزهای غربی خود مواجه خواهد کرد. این درحالیست که ایران بنا به ملاحظات عدیده درگیر شدن به تنهایی و به طور مستقیم با نیروهای داعش را به صلاح نمی بیند.

تهدید داعش برای عراق، سوریه و ایران، مهمترین کشورهای حامی فلسطین و تهدیدکننده ی امنیت اسرائیل را به لحاظ سیاسی، امنیتی، اقتصادی و نظامی به شدت درگیر میکند. و اگر هدف نهایی پروژه ی “لانه ی زنبور سرخ”، یعنی جنگ داخلی، نزاع قومی و فرقه ای و در نهایت تجزیه ی بخشهایی از این سه کشور محقق شود، اسرائیل مهمترین دشمنان خود را از صحنه به در کرده است.

در این میان ماهیت و عملکرد داعش به عنوان نیرویی که خود را بخشی از حرکت جهاد اسلامی تعریف میکند بسیار جالب توجه است. از آغاز شکلگیری داعش تا کنون هیچ تهدید لفظی و عملی علیه اسرائیل از سوی این سازمان منتشر نشده است. بلکه به عکس برخی از چهره های شاخص داعش رسماً اعلام کرده اند که به اسرائیل حمله نخواهند کرد.

به گزارش بسیاری از منابع خبری از جمله کانال دو اسرائیل و سایت خبری اسرائیل نشنال نیوز به تاریخ 8 جولای ابومحمد العدنانی اعلام کرد که “مبارزه با مسلمانان کافرشده به مبارزه با اسرائیل اولویت دارد”.(4) اگر از منظر ایدئولوژی جهاد اسلامی به این سخنان نگاه کنیم خواهیم دید که داعش با نظام ارزشی جهاد اسلامی کوچکترین همخوانی ندارد. در طول تاریخ حرکت جهاد اسلامی مساله ی “فلسطین” مهمترین هدف اسلامگرایان بوده است. پیکارجویان اسلامگراحتی اگر به طور مستقیم وارد این مبارزه نشده باشند، لااقل به طور لفظی جنگ با اسرائیل را مهمترین هدف خود اعلام کرده اند.

درست دو روز بعد از این اعلامیه، اسرائیل عملیات “لبه محافظ” را به اجرا گذاشت و در آن سو داعش کوبانی را به محاصره درآورد. ایالات متحده که با قدرت گرفتن داعش در سوریه و در سایه ی تصویر رعب انگیز اسلامگرایان افراطی به راحتی از تهدیدهای نظامی خود در گذشته و حتی از ادامه ی فشار برحکومت سوریه شانه خالی کرد، با آغاز جنگ غزه و گردش توجهات به فلسطین به همان شیوه از مقابله با داعش در عراق نیز شانه خالی میکند.

این درحالی ست که در موارد مشابهی از خطر نفوذ اسلامگرایان در کشورهایی به مراتب کم اهمیت تر از عراق، آمریکا و جامعه ی بین المللی بی درنگ وارد عمل شدند. در اکتبر سال 2012 دولت مالی برای مبارزه با اسلامگرایان از جامعه ی بین المللی تقاضای کمک کرد. در ظرف کمتر از یک هفته شورای امنیت قطعنامه 2071 را مبنی بر کمک تسلیحاتی بین المللی به دولت مالی صادر کرد و در عرض دو ماه و با صدور قطعنامه ی 2085 نیروهای بین المللی متشکل از کماندوهای فرانسه و کمی بعد آمریکا وارد مالی شدند.

بی عملی معنادار آمریکا در مقابل پیشروی داعش، می تواند دلالیل بسیاری داشته باشد. مهمترین آنها می تواند در حاشیه قرار گرفتن القاعده و آمار روزافزون پیوستن نیروهای جهادی به داعش باشد. این موضوع از یک سو القاعده را به عنوان یک سازمان تروریستی حرفه ای با توان عملیاتی بالا در سطح بین المللی و متمرکز بر اهداف خارجی به شدت تضعیف خواهد کرد، و از سوی دیگر نیروهای جهادی را به سوی داعش سرازیر خواهد کرد که نیرویی “مستقر” در منطقه ی عراق و شام، توانا در نبردهای چریکی، متمرکز بر جنگ فرقه ای و فاقد توانایی بالا در تروریسم بین المللی است. از سوی دیگر حضور داعش در منطقه هم پیمانان آمریکا را بیش از پیش به کمک های تسلیحاتی و نظامی وابسته می کند و می تواند پای ایران را که تا کنون از حملات القاعده و دیگر نیروهای جهادی مصون مانده بود به جنگی فرقه ای باز کند و به این شیوه ایران را گرفتار بلایی کند که خود از پدیدآورندگان اصلی اش بوده است. و در نهایت چهره ی ترسناک یک سازمان اسلامگرای خون آشام کالبد رو به احتضار “جنگ علیه ترور” به رهبری آمریکا را جانی دوباره خواهد داد.

در این میان هیچ چیز به اندازه ی جنگ غزه به ادامه ی حضور داعش کمک نکرده است و از سوی دیگر هیچ هم پیمان استراتژیکی نمی توانست کاری را که داعش برای اسرائیل می کند، به این سرعت و با این قدرت انجام دهد.

یادداشت ها:
1- http://nymag.com/daily/intelligencer/2014/07/hamas-didnt-kidnap-the-israeli-teens-after-all.html
2- http://topconservativenews.com/2014/07/operation-hornets-nest-alleged-snowden-document-says-usukisrael-are-behind-isis/
3- http://thehill.com/policy/defense/213091-royce-us-ignored-calls-to-strike-isis-for-months
4- http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/182632#.U9aGlfmSw9A

No responses yet

Jul 30 2014

بغداد: اسمت عمر است؟ بکشیدش…اما این یکی حسین نام دارد؟ او را نیز بکشید

نوشته: خُسن آقا در بخش: تروریزم,خاورمیانه,سیاسی

العربیه: کشتارهای فرقه ای در محله های مختلف بغداد پایتخت عراق و بخش های دیگری از این کشور، از طریق کنترل اسم قربانی، غوغا می کند. اگر اسمتان عمر باشد کشته می شوید و اگر حسین هم باشید جان سالم به در نخواهید برد.

سومین فصل کنترل کارت شناسایی و کشتارهای فرقه ای در عراق شروع شده است. این فصل از ماه ژوئن سال جاری شروع شد و هنوز ادامه دارد. این اتفاق ممکن است در نزدیکی شما چنانچه ساکن عراق باشید نیز بیفتد. اگر سری به زباله دانی ها بزنید، روزانه ده ها جسد مجهول الهویه می یابید که فاقد مدارک شناسایی هستند و به همین دلیل تشخیص هویت آنها ناممکن است.

وقایع روزانه در عراق: “داعش به مناطق و شهرها هجوم می برد و نیروهای مالکی را بیرون می راند. نسخه مقابله به مثل، حمله شبه نظامیان شیعه به مناطق سنی نشین بغداد، ربودن امامان و موذنان مساجد است. حتی شب عید فطر گروهی از شبه نظامیان شیعه به محله الغزالیه بغداد هجوم برده سه جوان را ربودند که اجساد آنها روز بعد از عید فطر پیدا شد.”

آدم ربایی ها در عراق به سه دوره تقسیم می شود، اولین آن پس از سقوط صدام حسین رئیس جمهور اسبق این کشورآغاز شد که شیعیان و سنی ها دست به ربودن یکدیگر زدند. دور دوم این سیکل خطرناک با انفجار گنبدها و قبرهای مورد احترام شیعیان توسط القاعده و کشتارهای اطراف بغداد در سال 2006 ادامه پیدا کرد. بغداد امروز سومین دور آدمربایی افراد بی گناه و کشتار آنها را تجربه می کند.

مانند همیشه مکان های دفع زباله محل انداختن اجساد کسانی است که ربوده و کشته شده اند. از میان آنها آخرین شان، شیخ ناهد الجبوری امام و حاج اسماعیل، موذن مسجد محله السیدیه بغداد هستند که روز دوازدهم ژوئیه جاری ربوده و اجساد بی جان آنها دو روز بعد پیدا شد. ویدیوی ربودن این دو تن توسط یک گروه شبه نظامی به دست العربیه.نت افتاده که در همین خبر می توانید آن را ببینید. این ویدیو توسط یک دوربین مدار بسته گرفته شده است.

مانند دوره های پیشین درگیری های فرقه ای، در طول ماه رمضان سردخانه مرکزی بغداد ده ها جسد را دریافت کرده که پس از تحقیق مشخص شد اکثر این قربانیان عمر نام داشتند.

No responses yet

Jul 28 2014

عضو مجلس نمایندگان آمریکا: دارايی‌های آزادشده ايران خرج حماس می‌شود

نوشته: خُسن آقا در بخش: تروریزم,خاورمیانه,سیاسی

رادیوفردا: ریيس کميته اطلاعات مجلس نمايندگان ايالات متحده آمريکا روز يک‌شنبه، پنجم مرداد ماه، از دولت باراک اوباما به‌خاطر آزادسازی ۲.۸ ميليارد دلار از دارايی‌های مسدود شده ايران انتقاد کرد و ادعا کرد که اين پول صرف حمايت مالی از حماس می‌شود.

مایک راجرز که از اعضای حزب جمهوريخواه و نماينده ايالت ميشيگان است همچنين گفت که ايران «آشکارا در روزنامه‌های خودش با صدای بلند جار می‌زند که به حماس در نوار غزه کمک نظامی می‌کند».

راجرز که در برنامه «در پيشگاه ملت» شبکه «سی‌بی‌اس» صحبت می‌کرد، افزود: «آنها [ايرانی‌ها] در جنگ سوريه از حزب‌الله حمايت می‌کنند و در نوار غزه برای حماس تسليحات نظامی می‌فرستند».

دولت آمريکا هفته پيش اعلام کرد که به منظور ادامه گفت‌وگوهای هسته‌ای تا ماه نوامبر دسترسی ايران به دارايی‌هايش را فراهم می‌کند. در پی اين اقدام روز يک‌شنبه راجرز با انتقاد از تصميم دولت آمريکا، دسترسی ايران به اين نقدينگی را به رويارويی اسرائيل و فلسطين مرتبط دانست.

راجرز در ادامه سخنانش تصريح کرد: «نمی‌توانيد فقط روی يک بخش انگشت بگذاريد. همه کارها بايد هماهنگ باشد. به همين دليل وقتی ۲.۸ ميليارد دلار را در شرايطی برای ايران آزاد می‌کنيد که اين کشور در نتيجه تحريم‌ها بی‌پول شده، اين اقدام به معنای ادامه اعمال بد ايران در نوار غزه است».

مقام‌های جمهوری اسلامی ایران از سه هفته پیش که بحران غزه آغاز شده است در اظهارنظرهای خود اذعان کردند که ایران دانش ساخت راکت را به گروه حماس داده‌اند و بر ارائه کمک‌های مختلف به این گروه برای مقابله با اسرائیل تاکید کردند.

اوج این اظهارنظر‌ها زمانی بود که آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، روز اول مرداد خواستار «مقاومت قاطع و مسلحانه» در برابر اسرائیل تا پیش از نابودی آن شد و گفت که فلسطینی‌ها باید کرانه باختری را مثل غزه، «مسلح» کنند.

وی اظهار داشت: «ما معتقدیم کرانه باختری نیز باید مانند غزه مسلح شود و کسانی که علاقه‌مند به سرنوشت فلسطین هستند، در این زمینه فعالیت کنند تا رنج و محنت مردم فلسطین، در پرتو دست قدرتمند آن‌ها، و ضعف دشمن صهیونیست، کاهش یابد».

به دنبال این سخنان، بسیج اصناف و بازاریان حساب بانکی برای واریز کردن پول از سوی مردم به منظور خرید سلاح و مهمات برای فلسطینی‌های ساکن کرانه باختری اعلام کرد.

از سوی دیگر، بیش از ۴۰ فرمانده فعلی و پیشین سپاه پاسداران با انتشار اطلاعیه‌ای، گفتند که اسرائیل «اشتباه بزرگی مرتکب شده است» و «صهیونیست‌ها دست به قمار بزرگی زده‌اند که قطعا با شکست مواجه خواهد شد».

No responses yet

Jul 28 2014

خبر حضور “تکفیری‌ها” در اردبیل تکذیب شد

نوشته: خُسن آقا در بخش: اسلام و مسلمین,تروریزم,خاورمیانه,سیاسی,مذهب

دویچه‌وله: روزنامه “جمهوری اسلامی” خبری مبنی بر مشاهده “افرادی با سر و وضعی شبیه تکفیری‌ها در حاشیه شهرها به ویژه در مرکز استان (اردبیل)” منتشر کرد. وزیر کشور و دادستانی اردبیل این خبر را تکذیب کردند.
[یکی از شبه‌نظامیان دولت اسلامی در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۱۴در موصل عراق ]

یکی از شبه‌نظامیان “دولت اسلامی” در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۱۴در موصل عراق

خبرنگار روزنامه “جمهوری اسلامی” روز شنبه (۴ مرداد / ۲۶ ژوئيه)، از اردبیل گزارش داده است: «اخيرا افرادی با لباس‌ها و سرو وضعي شبيه تكفيری‌ها در حاشيه شهرها به ويژه در مركز استان اقدام به سر دادن شعارهای خاص و دعوت از مردم برای پيوستن به آنها می‌كنند كه موجب ايجاد رعب و وحشت در اهالی شده‌اند.»

در ادبیات رسانه‌های جمهوری اسلامی تروریست‌های اسلام‌گرای افراطی “دولت اسلامی” که در حال حاضر چندین استان سوریه و بخشی از عراق را در دست کنترل دارند “تکفیری” نامیده می‌شوند.

خبرنگار روزنامه “جمهوری اسلامی” در ادامه درباره آخرین مورد مشاهده یک “تکفیری” گزارش داده و نوشته است که فردی “با هیکل درشت، سر تراشیده، ریش بلند و لباس عربی” در یکی از خیابان‌های اردبیل به نام “علی سرباز” از یک “جیپ خارجی” پیاده شده است.

این خبرنگار افزوده است که “[فرد تکفیری] با يك دست شمشير و با دست ديگر خود تبر می‌چرخاند و با كلمات عربی و لهجه تركی فرياد می‌زد برای برقراری عدالت ياری می‌جويم”.

در گزارش روزنامه “جمهوری اسلامی” به این اشاره شده است که شهروندان استان اردبیل از قوم‌های مختلف ترک و کرد و با مذاهب شیعه و سنی هستند.

در ادامه با ذکر دو موضوع نسبت به وضعیت این استان و “مخاطراتی که مواظبت‌ها و مراقبت‌های ویژه‌ای را می‌طلبد” هشدار داده شده است.

روزنامه “جمهوری اسلامی” می‌نویسد که اردبیل با جمهوی آذربایجان دارای مرز مشترک طولانی است و هم اکنون “رژیم صهیونیستی (اسرائيل) در این کشور “حضور گسترده” دارد. این روزنامه همچنین می‌نویسد که “سالانه صدها هزار نفر” از جمهوری آذربایجان بدون داشتن ویزا و کنترل به استان اردبیل وارد می‌شوند.

تکذیب خبر “جمهوری اسلامی”

در پی انتشار این خبر، خبرگزاری “ایسنا” روز شنبه خبر تکذیب آن را توسط وزیر کشور جمهوری اسلامی منتشر کرد. در متن خبر “ایسنا” به طور مستقیم از لفظ “داعش” استفاده شده است.

خبرگزاری “ایسنا” می‌نویسد که عبدالرضا رحمانی فضلی در حاشیه جلسه خود با استانداران و دبیران کل احزاب و تشکل‌های سیاسی “اخبار مبنی بر حضور افرادی با ظاهر نیروهای داعش در اردبیل و دعوت آنها از مردم برای پیوستن به این گروهک” را تکذیب کرد.

همچنین روز یکشنبه (۵ مرداد / ۲۷ ژوئيه) دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان اردبیل در نامه‌ای به روزنامه “جمهوری اسلامی” که متن آن را این روزنامه منتشر کرده، خبر این روزنامه را با جمله‌ای کوتاه تکذیب کرد: «این خبر به هیچ وجه صحت نداشته و قویا تکذیب می‌شود.»

در آغاز ماه ژوئيه که تروریست‌های “دولت اسلامی” هنوز “داعش” نامیده می‌شدند (دولت اسلامی عراق و شام) نقشه‌ای را در اینترنت منتشر کردند که نشان‌دهنده سرزمین‌هایی بود که این گروه اسلام‌گرا درصدد تسخیر آن‌ها در طول پنج سال آینده است. در این نقشه ایران به سه تکه تقسیم شده بود.

No responses yet

Jul 26 2014

پاکسازی‌های نظامی، دینی و جنسیتی “دولت اسلامی” در عراق

نوشته: خُسن آقا در بخش: حقوق بشر,خاورمیانه,سیاسی

دویچه‌وله: گروه تروریستی “دولت اسلامی ـ داعش”، در مناطق تحت حکومت خود دست به “پاکسازی نظامی” زده است و از ۵ گروه‌ سنی هم‌رزم خود خواسته است ظرف ۲۴ ساعت، یا به واحدهای ابوبکر بغدادی بپیوندند یا منطقه را ترک کنند.

خبرگزاری “سومریه نیوز” روز جمعه (۲۵ ژوییه) گزارش داد که “دولت اسلامی ـ داعش” در صدد تحکیم پایه‌های حکومتی خود به سرکردگی ابوبکر بغدادی است. این گروه تروریستی به ۵ گروه سنی دیگری که در کنار نیروهای این “خلیفه” با دولت عراق مبارزه کرده‌اند، ۲۴ ساعت فرصت داده است یا فرماندهی بلامنازع بغدادی را به رسمیت بشناسند، یا مناطق شمالی و غربی این کشور را که تحت تسلط “دولت اسلامی” است، ترک کنند.

یکی از گروه‌های شبه‌نظامی سنی در عراق “ارتش مردان طریقت نقش‌بندی” است که از بازماندگان حزب بعث صدام حسین تشکیل می‌شود. در بیانیه‌ تروریست‌های سنی که از اوایل ماه ژوئن پیشروی خود به سوی بغداد را آغاز کرده‌اند، تصریح شده است: «افراد خاطی پس از اتمام فرصت ۲۴ ساعته به شدت مجازات خواهند شد.»

ابوبکر بغدادی، با استناد به آیات قرآن از پیروان خود و مسلمانان جهان می‌خواهد، موازین شریعت را به مرحله‌ اجرا در آورند.

تضییقات علیه زنان

به گزارش خبرگزاری رویترز، تروریست‌های “دولت اسلامی” در موصل با صدور بیانیه‌ای از زنان خواسته‌اند، با بُرقع در خیابان‌ها ظاهر شوند. در بخشنامه‌ این گروه آمده است: «زنان خاطی با مجازات‌های شدید روبرو خواهند شد.» هدف از اجرای این مقررات، “رعایت موازین اسلامی و حفظ زنان از تحقیر و رفتارهای غیرمتعارف” ذکر شده است.

به گزارش خبرگزاری رویترز به نقل از یک واعظ در موصل، مردان مسلح با تهدید و ارعاب وارد مسجد شده و از او خواسته‌اند، مقررات مربوطه را از طریق بلندگو به اطلاع حاضران در مسجد برساند. بر اساس مفاد این بخشنامه، زنان موظفند از پوشیدن لباس‌های تنگ و استفاده از عطر خودداری کنند. استفاده از پوششی که کف دست و بخشی از پاهای زنان را به نمایش بگذارد، نیز مجاز نیست.
مسئله این است: رولکس یا امگا؟

تضییقات علیه پیروان ادیان دیگر

تروریست‌های داعش در مناطق حکومتی خود هم‌چنین، پیروان ادیان دیگر را تحت فشار قرار داده‌اند. این گروه، از جمله اعلام کرده است که شهروندان مسیحی منطقه، تنها با گرویدن به اسلام و پرداخت مالیات‌های مقرر (جزیه) امکان سکونت در زادگاه خود را دارند. تا پیش از برقراری “دولت اسلامی” در موصل، بیش از ۵ هزار مسیحی در این شهر زندگی می‌کردند. به گزارش خبرگزاری‌ها، تا کنون هزاران مسیحی از این شهر گریخته‌اند. شبه‌نظامیان اسلام‌گرا آشکارا اعلام کرده‌اند که سرپیچی از “دستورات” آنان مجازات مرگ در پی دارد.
[شهروندان مسیحی موصل، تنها با گرویدن به اسلام و پرداخت مالیات‌های مقرر (جزیه) امکان سکونت در زادگاه خود را دارند]

شهروندان مسیحی موصل، تنها با گرویدن به اسلام و پرداخت مالیات‌های مقرر (جزیه) امکان سکونت در زادگاه خود را دارند

تخریب “بناهای مقدس”

به گزارش خبرگزاری‌ها افراط‌گرایان سنی در مناطق تحت فرماندهی خود، هم‌چنین به تخریب “اماکن مقدس” شیعیان و سنی‌ها دست زده‌اند. چندین مسجد و بنای مذهبی در شمال شهر نینوا، از جمله‌ی این مکان‌ها است. رویترز گزارش می‌دهد که تروریست‌ها روز پنجشنبه (۲۴ ژوییه) در شهر موصل، حرم یکی از مقدسان شیعی را منفجر و ویرانه‌های آن را با بولدوزر با خاک یکسان کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری آلمان، در منطقه‌ی “تل‌عفر” نیز، تا کنون دست‌کم ۴ مسجد و یک زیارتگاه که از “قبور مقدس” شیعه بوده است، توسط این تروریست‌ها به‌کلی ویران شده‌ است.

No responses yet

Jul 26 2014

جنگ غزه و منافع ایران

نوشته: خُسن آقا در بخش: خاورمیانه,سیاسی

بی‌بی‌سی: ایران امسال روز قدس را در شرایطی برگزار کرد که می تواند بیش از هر زمان از نتایج دشمنی خود با اسرائیل خشنود باشد.

مقاومت حماس در برابر حملات سهمگین اسرائیل تا حد زیادی مدیون کمک های آشکار و پنهان ایران به حماس است.

این کمک ها تاثیر مخربی بر مذاکرات هسته ای و روند کاهش تحریم ها نگذاشته.

علاوه بر اینها روز قدس امسال در شرایطی برگزار می شود که افکار عمومی ایران بیش از گذشته علائم همدردی را با وضعیت فلسطینی ها نشان می‌دهد
کمک به حماس

وقتی آیت الله خامنه ای، رهبر ایران در بحبوحه جنگ غزه از همه “دلسوزان” خواست فلسطینی های کرانه باختری را مسلح کنند، خیلی جای تعجب نبود.

طرح رفراندوم آیت الله خامنه ای نیز پیشنهاد جدیدی نبود: همه فلسطینی ها از طریق یک همه پرسی رای به نابودی اسرائیل بدهند.

برپایی چنین رفراندومی حتی از احتمال برنامه سفر ۶ نماینده مجلس ایران به غزه کمتر است.

۶ نماینده مجلس ایران این هفته گفتند در تدارک سفر به غزه و بازدید از آسیب دیدگان آنجا هستند.

اما با وجود موضع‌گیری های انتزاعی مقامات ایرانی در مورد اسرائیل و تبلیغاتی که تنور روز قدس را گرم نگه می کند، نقش ایران در جنگ غزه قابل چشم پوشی نیست.

اسرائیل می گوید چندین بار محموله های موشکی ایران به غزه را کشف و یا نابود کرده است اما این مانع از بهره گیری حماس از کمک های ایران نشده.

راکت هایی که شبه نظامیان فلسطینی در جنگ جاری به اسرائیل شلیک کردند نوع پیشرفته تری از موشک های فجر ۵ بودند که برد بیشتر ولی دقت کمتری داشتند.

مقامات ایران از کمک به حماس برای کسب دانش ساخت سلاح به جای دادن سلاح به آنها سخن رانده بودند.

قدرت دفاعی حماس چه در تعداد راکت هایی که به اسرائیل شلیک کرد و چه در مقابله زمینی با ارتش اسرائیل افزایش چشمگیری را نسبت به گذشته نشان می دهد.

کمک های ایران نقش مهمی در بالا بردن توان حماس در مقابله به مثل با اسرائیل داشته است.

هر چند راکت پرانی های گروه‌های حماس و جهاد اسلامی نتوانست خسارت فیزیک چندانی برای اسرائیل به بار آورد ولی حتی اصابت یک فروند راکت در حوالی نقطه ای مهم مثل فرودگاه تل آویو برای وارد کردن خسارت های مورد نظر حماس کافی است.

از نقطه نظر نظامی، شاید بتوان گفت این دور از جنگ غزه فرصتی بود تا ایران تاثیر کمک های خود به حماس را در رویارویی با ارتش اسرائیل بهتر ارزیابی کند.

برای حماس، این موضوع که در مقابل هر ۵ نیرویی که از دست داده، یک سرباز اسرائیلی کشته شده، یک پیروزی محسوب می‌شود.

شاید در جنگ بعدی، سپر دفاعی اسرائیل کارایی کمتری در برابر زرادخانه حماس داشته باشد.
استقلال مذاکرات هسته ای و همدردی بیشتر ایرانی ها

کمک های ایران به حماس چیزی نیست که مقامات ایرانی بخواهند به رخ بکشند مخصوصا در این زمان که اولویت دولت حسن روحانی رسیدن به یک تفاهم با قدرت‌های غربی بر سر فعالیت های هسته ای ایران است.

از این رو به جز اظهاراتی چند از طرف رهبر ایران و یا سران سپاه در مورد مسلح کردن فلسطینی ها، مقامات ایرانی در طول یکی دو سال گذشته هوشمندی بیشتری را در موضع‌گیری های خود در مورد اسرائیل نشان می دهند.

دستگاه عظیم تبلیغاتی ایران برای بسیج کردن مردم به خیابان‌ها در روز قدس، هرگز تاثیر خاصی بر روی روند صلح یا جنگ بین اسرائیل و فلسطینیان نداشته و امسال نیز نخواهد داشت چرا که روز قدس همواره بیشتر نشانگر امواج سیاسی داخل ایران بوده تا متاثر از تحولات خاورمیانه.

قشر بزرگی از ایرانیان ناراضی تا چند سال قبل چندان دل خوشی از فلسطینی ها نداشتند. شعار “نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران” نمونه ای بارز از ناخشنودی این گروه از ایرانیان از حمایت های حکومت کشورشان از فلسطینیان به شمار می رفت.

در آن زمان نه شبکه های اجتماعی و شبکه های خبری تلویزیونی فارسی زبان به فراگیری امروز بودند و نه دسترسی مردم ایران به رسانه‌های تصویری غیر از صدا و سیما برای آگاهی از وضعیت فلسطینی‌ها چندان گسترده بود.

اما حالا موج همدردی ایرانیان با مردم غزه و ابراز انزجار از اسرائیل بیش از هر زمان در شبکه های اجتماعی خودنمایی می کند.

فاصله احساسات افکار عمومی ناراضی در ایران و مقامات نظام در مورد جنگ غزه امسال بیش از گذشته کاهش یافته است.

برای نمونه، کلیک تجمع گروه “مادران صلح” در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران در اعتراض به حملات اسرائیل به نوار غزه، نمایش همین همدردی از طرف جریانی خارج از چارچوب حکومت ایران بود که بدون مانع قانونی برپا شد.

No responses yet

Jul 26 2014

تظاهرات افغان‌ها برای حمایت از رضا شهابی و زندانیان سیاسی ایران

نوشته: خُسن آقا در بخش: حقوق بشر,خاورمیانه,سیاسی

بی‌بی‌سی: در تظاهرات جلال‌آباد افغانستان با مادران عزادار ایران هم ابراز هم‌دردی شد

شماری از شهروندان افغانستان برای حمایت از رضا شهابی، عضو زندانی هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد ایران و زندانیان سیاسی دیگر مقابل کنسولگری ایران در جلال‌آباد تجمع کردند.

معترضان از حکومت ایران خواستند کلیک رضا شهابی، فعال کارگری را هرچه سریع تر آزادکند.

این تظاهرات روز پنج‌شنبه ۲۴ ژوئیه، به دعوت حزب همبستگی افغانستان انجام شد.

در این تظاهرات با ‘مادران عزادار’ در ایران ابراز هم‌دردی شده است. مادران عزادار گروهی از زنان ایرانی هستند که فرزندانشان توسط حکومت جمهوری اسلامی ایران کشته یا اعدام شده و همچنین گروهی که برای هم‌دردی با این زنان با آنان همراهی می‌کنند.

آقای شهابی که در اعتراض به انتقال خود از زندان اوین به زندان رجایی‌شهر و توقف درمان حدود ۵۰ روز در اعتصاب غذا بود، چند روز پیش اعتصاب غذا را شکست.

دادستانی تهران به او گفته در صورت شکستن اعتصاب با مرخصی پزشکی او موافقت می‌کند.

حزب همبستگی افغانستان روز چهارشنبه هم کلیک تظاهراتی برای حمایت از مردم غزه برگزار کرده بود.

No responses yet

Jul 25 2014

داعش کلیسای ۱۸۰۰ ساله در موصل را به آتش کشید

نوشته: خُسن آقا در بخش: تروریزم,خاورمیانه,سیاسی

رادیوفردا: داعش که اخیرا خود را حکومت اسلامی و رهبرش را خلیفه مسلمانان جهان نامیده، کنترل خود بر موصل، دومین شهر عراق مستحکمتر کرده است. این گروه از زمان تصرف شهر موصل با اجرای سختگیرانه قوانین شریعت مسیحیان را وادار به پذیرش اسلام و یا ترک شهر کرده است.

سایت «وایر» در گزارشی می‌نویسد برای اولین بار پس از ۱۸۰۰ سال، عشای ربانی در آخرین یکشنبه ماه ژوئن در کلیسای شهر موصل برگزار نشد و زنگ کلیسای شهر به صدا درنیامد.

از روز دهم ژوئن که موصل به تصرف شبه نظامیان داعش درآمد مسیحیان برای حفظ جانشان از شهر فرار کردند.

سایت «دیلی بیست» با انتشار گزارشی از موصل در آن زمان نوشته بود: «روز جمعه ظهر آخرین مهلت مسیحیان برای پذیرش شرایط داعش بود: گرویدن به اسلام، پرداخت جزیه، ترک شهر موصل و یا مرگ. اما درست یک روز مانده به سر رسیدن این مهلت، جزیه از گزینه‌های داعش برداشته شد. فرمان دولت اسلامی عراق و شام برای مسیحیان خیلی خلاصه بود: «گرویدن به اسلام، ترک شهر یا مرگ.»

بنا به گزارش‌ها، هفته گذشته ۱۵ هزار خانواده از مسیحییان موصل از مرز مناطق تحت کنترل داعش عبور کردند و در اولین جمعه پس از این مهلت، داعش کلیسای شهر موصل را که ۱۸۰۰ سال قدمت داشت به آتش کشید.

حمله ماه گذشته داعش و تصرف ناگهانی موصل دنیا را متعجب کرد. با کنترل موصل بخش‌های عمده‌ای از شمال و غرب عراق به دست داعش افتاد.

بنا به گزارش خبرگزاری رویترز جنگجویان داعش با ایجاد وحشت روانی و کاربرد خشونت شدید توانستند مردم این نواحی را مرعوب کنند. رویترز در گزارشی از شهرک العلم تکریت می‌نویسد پس از اینکه حمله به این شهر با ۱۳ روز مقاومت مسلحانه ساکنان آن روبرو شد، داعش اعضای سی خانواده را به گروگان گرفت و در پیامی کوتاه به مقامات و افراد شناخته شده شهرک نوشت «اگر شهرک را واگذار نکنید می‌دانید چه بلایی سر این افراد می‌آید.»

بنا به گزارش‌ها در چند هفته پس از تصرف شهرک العلم تکریت در استان صلاح‌الدین شب‌ها فقط چند شبه نظامی مسلح در شهر گشت می‌زنند. داعش با ایجاد رعب و وحشت شهر را به راحتی دراختیار خود گرفته است.

کنترل موصل و مناطق شمالی و غربی عراق، موقیعت داعش را بشدت تقویت کرد. شمار نیروهای داعش که هدف آن تصرف بغداد است، از آن زمان تا به حال از چند هزار به ۲۰ هزار نفر رسیده است.

No responses yet

Jul 22 2014

حماس واقعاً چه می‌خواهد؟

نوشته: خُسن آقا در بخش: خاورمیانه,سیاسی

فیسبوک: این مقاله گیدیون لوی روزنامه‌نگار اسرائیلی است که امروز ۲۰ جولای در هاآرتص منتشر شده است. دیدگاه یک اسرائیلی است در مورد شرط‌هایی که گفته می‌شود حماس برای آتش‌بس اعلام کرده است. این مقاله را سایرا رفیعی ترجمه کرده استاین مقاله گیدیون لوی روزنامه‌نگار اسرائیلی است که امروز ۲۰ جولای در هاآرتص منتشر شده است. دیدگاه یک اسرائیلی است در مورد شرط‌هایی که گفته می‌شود حماس برای آتش‌بس اعلام کرده است. این مقاله را سایرا رفیعی ترجمه کرده است

ما هر آن‌چه را که می‌شد در مورد حماس گفت گفته‌ایم: بنیادگراست، غیردموکراتیک است، خشن است، اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد، غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهد، تسلیحاتش را در مدرسه‌ها و بیمارستان‌ها مخفی می‌کند، در محافظت از مردم غزه نمی‌کوشد؛ ما همه این حرف‌ها را زده‌ایم و درست هم گفته‌ایم. اکنون باید لحظه‌ای درنگ کنیم و به حماس گوش بدهیم. حتی می‌توانیم خود را جای آن بگذاریم، شاید حتی بتوانیم شهامت و استقامت حماس، این دشمن خونی‌مان را در وضعیت‌های طاقت‌فرسا بستاییم.

اما اسرائیل ترجیح می‌دهد که گوش‌هایش را بگیرد و تقاضاهای طرف مقابل را نشنود. حتی زمانی‌که آن‌ تقاضاها برحق‌اند و سازگار با منافع بلندمدت اسرائیل. اسرائیل ترجیح می‌دهد با بی‌رحمی به حماس حمله کند، بی‌هیچ هدفی مگر انتقام. این‌بار مقصود کاملاً روشن است: اسرائیل می‌گوید نمی‌خواهد حماس را از صحنه گیتی محو کند – حتی اسرائیل هم می‌فهمد که در این صورت سومالی دیگری در انتظارش نشسته است – اما اسرائیل هنوز نمی‌خواهد به تقاضاهای حماس گوش دهد. آیا همه آن‌ها »حیوانند«؟ فرض کنیم هستند. اما آن‌ها آن‌جا باقی خواهند ماند و اسرائیل نیز این را می‌داند، پس چرا گوش نمی‌دهد؟

هفته گذشته ۱۰ شرط منسوب به حماس و جهاد اسلامی برای ایجاد آتش‌بسی ده ساله منتشر شد. می‌توان شک کرد که این‌ها واقعا تقاضاهای این دو سازمان باشند، اما آن‌ها می‌توانند مبنایی منصفانه برای توافق به شمار روند. حتی یک شرط بی‌پایه در میان آن‌ها وجود ندارد.

حماس و جهاد اسلامی خواهان آزادی برای غزه هستند. آیا تقاضایی منصفانه‌تر و معقول‌تر وجود دارد؟ جز پذیرش این شرط هیچ راهی برای پایان بخشیدن به دور باطل کشتار وجود ندارد؛ کشتاری که هم‌اکنون جریان دارد و چند ماه دیگر هم دوباره از سر گرفته خواهد شد. هیچ عملیات نظامی زمینی، هوایی یا دریایی مساله‌ای را حل نخواهد کرد. فقط تغییر نگرشی بنیادین درباره غزه می‌تواند چیزی را تضمین کند که همگان در پی‌اش هستند: آرامش.

فهرست تقاضاها را بخوانید و صادقانه قضاوت کنید که آیا یک تقاضای غیرمنصفانه در آن وجود دارد یا نه: عقب‌نشینی نیروهای دفاعی اسرائیل و رخصت دادن به کشاورزان برای کشت زمین‌هایشان تا محدوده خط حائل، آزادی همه زندانیانی که در جریان مبادله گیلعاد شلیط آزاد شده بودند و مجدداً دستگیر شده‌اند، پایان محاصره و باز شدن گذرگاه‌ها، باز شدن بندر و فرودگاهی تحت مدیریت سازمان ملل، گسترش محدوده ماهی‌گیری، نظارت بین‌المللی بر گذرگاه رفح، تعهد اسرائیل به آتش‌بسی ده ساله و عدم پرواز هواپیماهای اسرائیلی در محدوده هوایی غزه، اجازه دادن به ساکنان غزه برای دیدار از اورشلیم و نماز خواندن در مسجدالاقصی، تعهد اسرائیل به عدم دخالت در سیاست داخلی فلسطینیان از جمله تشکیل حکومت واحد، و باز کردن بخش صنعتی غزه.

این شروط مدنی هستند، اما راه رسیدن به آن‌ها نظامی، خشن و جنایت‌کارانه است. اما حقیقت (تلخ) آن است که زمانی که غزه راکتی به اسرائیل شلیک نمی‌کند کسی به آن اهمیتی نمی‌دهد. به سرنوشت رهبری فلسطینی نگاه کنید که از خشونت خسته شده بود. اسرائیل هر چه در چنته داشت کرد که محمود عباس را نابود کند. نتیجه اسف‌انگیز چه بود؟ فقط زور راه می‌گشاید.

جنگ جاری انتخابی بود، انتخابی که ما کردیم. درست است که پس از آنکه حماس راکت‌پراکنی را شروع کرد اسرائیل می‌بایست پاسخ می‌داد. اما برخلاف پروپاگاندایی که اسرائیل می‌خواهد به فروشش برساند، راکت‌ها بی‌جهت از آسمان نباریدند. چند ماه به عقب برویم: بی‌نتیجه ماندن مذاکرات که مقصر آن اسرائیل بود، جنگ علیه حماس پس از قتل سه نوجوان در کرانه باختری، که هنوز در مورد آنکه حماس در آن دست داشته تردید وجود دارد، نیز دستگیری نسنجیده پانصد نفر از اعضای حماس، ممانعت از پرداخت حقوق کارگران حماس که در غزه کار می‌کنند، و مخالفت اسرائیل با تشکیل حکومت واحد که می‌توانست این سازمان را وارد عرصه سیاست کند. هر کس که فکر می‌کند می‌شد حماس در برابر همه این‌ها سر تسلیم فرود آورد دچار کبر و نخوت و نابینایی است.

میزان خونی که در غزه – و به میزان کمتری در اسرائیل – در حال ریخته شدن است خوف‌ناک است. این خون بیهوده ریخته می‌شود. حماس را اسرائیل زمین‌گیر کرده و مصر تحقیرش کرده است. تنها بخت برای راه حلی واقعی درست خلاف کاری است که اسرائیل می‌کند. بندری در غزه برای صدور توت‌فرنگی‌های بی‌نظیرش؟ چه ارتدادی از نظر اسرائیلی‌ها! بار دیگر ارجحیت با [ریختن] خون فلسطینی‌هاست تا [صدور] توت‌فرنگی‌هایشان.

پیوند به مقاله اصلی در هاآرتص

No responses yet

« Prev - Next »

  • Recent Posts

    • زیر ذره‌بین رسانه‌ها: «چراغ سبزی که اسرائیل برای اقدام علیه ایران منتظرش بود»
    • درباره تصویر معترضی که مقابل یگان ویژه وسط خیابان نشسته‌ بود، چه می‌دانیم؟
    • سومین روز اعتراضات در ایران؛ تجمع در دانشگاه‌ها، گاز اشک‌آور در کرمانشاه
    • تجمع‌های اعتراضی در اعتراض به افزایش قیمت‌ها برای دومین روز در تهران ادامه یافت
    • دنیای خیالی آخون‌ها!!
  • Recent Comments

    No comments to show.

Free WordPress Theme | Web Hosting Geeksاخبار Copyright © 2026 All Rights Reserved .