اخبار

دویچه‌وله: در سال‌های گذشته دولت ایران کوشید برای ممانعت از دسترسی آزاد مردم به اینترنت، سیستم “وی‌پی‌ان” را به روی کاربران ببندد و یک سیستم “بومی و قانونی” ارائه دهد. حال اعلام شده که این پروژه شکست خورده و به حالت قبل برمی‌گردد.

موضوع “وی‌پی‌ان” بومی اولین بار توسط رئیس سازمان پدافند غیرعامل مطرح شد. ولی مدتی پس از طرح آن، وزیر ارتباطات دولت گذشته اعلام کرد که “وی‌پی‌ان” بومی و غیربومی ندارد. اما بعدها شورای عالی فضای مجازی به عنوان متولی اصلی به پیگیری این موضوع پرداخت.

حال شرکت ارتباطات زیرساخت کشور از عدم استقبال کاربران از دریافت “وی‌پی‌ان” بومی خبر داده است. محمود خسروی می‌گوید: ‌«با وجود آمادگی شرکت ارتباطات زیرساخت برای ارائه “وی‌پی‌ان” بومی قرار بر آن شده است که در آینده‌ای نزدیک ارائه “وی‌پی‌ان” به شکل قبلی خود بازگردد.»

مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت درباره پروژه “وی‌پی‌ان” بومی و ارائه آن به کاربران می‌گوید: «قرار بر آن بود که براساس مصوبه شورای عالی فضای مجازی به واگذاری “وی‌پی‌ان” بومی بپردازیم، و به همین دلیل ما زیرساخت‌های لازم را فراهم کردیم و به تمام وزارتخانه‌ها، بانک‌ها و نهادهای حقوقی این موضوع را اعلام کردیم اما استقبال چندانی نشد.»

خسروی می‌گوید، فقط حدود ۳۰ شرکت برای استفاده از “وی‌پی‌ان” قانونی ثبت نام کرده‌اند.

وی‌پی‌ان (Virtual Private Networks) از طریق کدگذاری اطلاعات، امکان استفاده امن از اینترنت را فراهم می‌آورد. با استفاده از این فناروی می‌توان با یک سرور در خارج از کشور از طریق یک تونل مجازی ارتباط برقرار کرد.

یکی از کاربردهای “وی‌پی‌ان” امکان دور زدن سانسور اینترنتی است؛ کاربردی که وی‌پی‌ان در ایران معمولا با آن شناخته می‌شود. از این شبکه‌های خصوصی اما معمولا برای برقراری ارتباط بین شعبه‌های مختلف یک شرکت یا فعالیت امن از راه دور استفاده می‌شود.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، خسروی افزود:‌ «در زمینه اشخاص حقیقی هم، از آنجا که لازم است تشکیلاتی دراین زمینه وجود داشته باشد و مجوزها را ارائه کند، ما همه چیز را آماده کرده و اطلاع‌رسانی کردیم اما اکنون این بحث مطرح است که چطور ارائه “وی‌پی‌ان” به سبک سابق آن بازگردد.»

در دولت احمدی‌نژاد، مقام‌های جمهوری اسلامی آن‌دسته از “وی‌پی‌ان”ها را غیرقانونی می‌دانستند که کاربران بدون “ثبت” از آنها استفاده می‌کردند. دولت احمدی‌نژاد از مردم خواسته بود، از “وی‌پی‌ان قانونی”ای استفاده کنند که دولت ارائه می‌کند.

ارائه “وی‌پی‌ان” از سوی نهادهای دولتی که امکان دسترسی به اطلاعات کاربران را چه هنگام ثبت‌نام و چه از طریق جاسوسی در فعالیت‌های آن‌لاین آن‌ها ایجاد می‌کند، می‌تواند امنیت کاربران در ایران را به خطر بیاندازد.

ایران از سوی نهادهای بین‌المللی مدافع آزادی اینترنت همواره به‌خاطر سانسور اینترنت و رهگیری و مجازات کاربران فضای مجازی محکوم شده است. گزارشگران بدون مرز ایران را یکی از “دشمنان اینترنت” می‌داند. تا کنون دو وبلاگ‌نویس، امیدرضا میرصیافی و ستار بهشتی، در زندان‌های ایران جان باخته‌اند.

پرسش‌هایی که مدیرعامل شرکت زیرساخت به آنها پاسخ نداد

در پی اظهارات مبهم مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت، خبرگزاری خبرآنلاین پرسش‌های بی‌پاسخ چند کارشناس در این زمینه را مطرح کرد.

این کارشناسان می‌پرسند، در حالی که استادان رشته کامیپوتر و آی‌تی می‌گویند، پروژه‌ای که به نام “وی‌پی‌ان” بومی مطرح شده، “دروغ فنی بزرگی است که اصلا وجود خارجی ندارد”، چه کسی و با چه هدفی این پروژه را تعریف کرده است؟

از سوی دیگر، هزینه این پروژه چقدر بوده و چرا امکان‌سنجی روی این پروژه صورت نگرفته است؟

این کارشناسان همچنین می‌پرسند: امروز چرا مدیران این پروژه توضیح نمی‌دهند که مسوول افزایش بدافزار و ویروس و جاسوسی روی دیتای کاربران ایرانی بعد از بستن پورت امنی مانند ۴۴۳ و کند شدن بخشی از شبکه اینترنت داخل کشور، چه کسانی هستند؟

وی پی ان، پروتکل امن برای تبادل اطلاعات در جهان است و کارشناسان می‌پرسند: «آیا شما چیزی اختراع کرده‌اید که برتر از “وی‌پی‌ان” بوده و ما نمی‌دانیم؟ که به بانک‌ها، سازمان‌های حساس ایرانی و… پیشنهاد استفاده از آن را داده باشید؟ یا فقط یک خط پشت فایروال و “گیت وی” ایجاد کرده تا با دور زدن قانون فیلترینگ کاری غیرقانونی انجام دهید؟ و کلاه جدید برای آن تعریف کرده‌اید؟»

خبرگزاری هرانا: حکم ۹ سال و شش ماه زندان در تبعید زندان بندر گناوه، به جرم فعالیت در یک صفحه فیسبوکی بنام “کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان” برای محمد نصیری تایید شد.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، طی حکمی که دیوان عالی کشور تایید کرده است، محمد (کورش) نصیری ۹ و سال و شش ماه را باید در زندان بندر گناوه سپری نماید.

وی در دادگاه بدوی (شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی پیرعباسی) به ۱۱ سال حبس در تبعید به زندان بندر گناوه محکوم شده بود.

این زندانی سیاسی که هم اکنون در بند ۳۵۰ زندان اوین نگهداری می‌شود، به اتهام “توهین به مقدسات، افساد فی الارض، اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل گروه برانداز” به این حکم سنگین محکوم شده است.

محمد نصیری در نیمه شب چهارشنبه ۳ خرداد ماه ۱۳۹۱ با هجوم ماموران امنیتی به منزل مسکونیش بازداشت شده است.

دویچه‌وله: گوگل بالن‌های اینترنتی خود را که برای ارسال اینترنت پرسرعت به کشورهای محروم است، در کالیفرنیا آزمایش کرد تا نقص‌های فنی آن را برطرف کند. بیل گیتس از این پروژه انتقاد کرد و گفت این دردی از مردم کشورهای محروم دوا نمی‌کند.

شرکت گوگل علی‌رغم بدبینی و انتقاد برخی از چهره‌های برجسته‌ی دنیای فن‌آوری و اینترنت، “بالن اینترنتی” خود را آزمایش کرد؛ پروژه‌ی جاه‌طلبانه‌ای که می‌خواهد با بیش از هزار بالن مجهز به اینترنت “وای‌فای” (Wi-Fi) برای کشورهای در حال توسعه و محروم از اینترنت پرسرعت یا بدون فیلتر، اینترنت ارسال کند.

گوگل روز جمعه (۹ اوت / ۱۸ مرداد) اعلام کرد که اجرای آزمایشی بالن‌های این پروژه را در هفته‌ی پیش‌رو در “سنترال ولی” ایالت کالیفرنیا آغاز خواهد کرد. گوگل پیش‌تر این بالن‌ها را در نیوزیلند و قاره‌ی آفریقا نیز آزمایش کرده بود. اما آزمایش بالن‌ها در آمریکا از مراحل نهایی برنامه‌ریزی و افتتاح رسمی این پروژه خواهد بود.

گوگل در بیانیه‌ای که به مناسبت آزمایش نهایی پروژه در وب‌سایت پروژه منتشر کرد، هدف از این پروژه را “توسعه‌ی تکنولوژی در حوزه‌های گوناگون” ذکر کرد. این بیانیه می‌گوید که طی آزمایش ایرادات فنی بسیاری به چشم خورده است. گوگل همچنین اعتراف می‌کند که تداخل سیگنال‌های این بالن با دیگر تجهییزات اینترنتی در مسیر پرواز بالن، چشمگیر بوده است.

گوگل البته تاکید کرده است که این پروژه، یکی از پروژه‌های طولانی‌مدت آینده‌ی این شرکت است و به تدریج و طی مراحل مختلفی ایرادات آن مشخص و رفع خواهد شد.

ارتباط این بالن‌ها با یکدیگر در ارتفاعی بیش از ۲۰ کیلومتر بالاتر از خط پرواز هواپیماها، شبکه‌ای ایجاد می‌کند که با استفاد از آن بسیاری از مناطق دور‌افتاده و محروم زمین می‌توانند تحت پوشش شبکه‌ی جهانی اینترنت قرار گیرند.

گوگل اعلام کرد که کیفیت و سرعت این بالن اینترنتی مانند شبکه‌های نسل سوم مخابراتی یعنی “تری جی” (3g) است.

اما همزمان با آزمایش نهایی این پروژه‌ی گوگل، بیل گیتس، رئیس شرکت “مایکروسافت “، از این پروژه انتقاد کرد و گفت که مردم کشورهای در حال توسعه، مشکلات جدی‌تری از اینترنت پرسرعت دارند.
بیل گیتس می‌گوید پروژه‌ای مثل بالن اینترنتی دردی از مردم مناطق محروم دوا نمی‌کند بیل گیتس می‌گوید پروژه‌ای مثل بالن اینترنتی دردی از مردم مناطق محروم دوا نمی‌کند

بیل گیتس که خود سال‌هاست در بنیاد خیریه‌ی “بیل و ملیندا گیتس” برای ریشه‌کن کردن بیماری مالاریا در قاره آفریقا تلاش می‌کند، گفت: «وقتی هر روز در اطراف تو آشنایانت از مالاریا می‌میرند، به آسمان نگاه می‌کنی و این بالن‌ها را می‌بینی و نمی‌دانی این‌ها چه دردی از زندگی‌ات را درمان می‌کنند.»

بیل گیتس در گفت‌وگویی با “بلومبرگ” تاکید کرد که او البته طرفدار پروپا قرص “انقلاب‌و تحولات دیجیتال” است؛ با این‌حال او تاکید کرد که چنین پروژه‌هایی درد و مشکل جدی زندگی مردم کشورهای در حال توسعه را درمان نمی‌کند.

بنیاد بیل گیتس و همسرش ملیندا، تا به‌حال بیش از ۲ میلیارد دلار برای ریشه‌کن کردن مالاریا در آفریقا هزینه کرده و بیش از ۱.۴ میلیارد دلار را نیز به مبارزه با گسترش ایدز و سل در این قاره اختصاص داده است.

ایران وایر: «مملکته داریم؟»، صفحه‌ای در فیس‌بوک با این نام در میان پرمخاطب‌ترین 20 صفحه عمومی فارسی زبان با 585 هزار لایک رتبه 17 را دارد. صفحه‌های دیگر یا مربوط به هنرمندان سرشناس ایرانی‌اند یا رسانه‌های پربیننده‌ای مانند کانال تلویزیونی «من و تو1» و «بی بی سی فارسی» و وب سایت‌هایی که آثار خوانندگان فارسی زبان را پخش می‌کنند.

تفاوت صفحه «مملکته داریم؟»با همه آن مورد دیگردراین است که آن‌ها همگی مربوط به اشخاص یا رسانه‌هایی هستند که در بیرون از فضای فیس‌بوک هم شخصیت شناخته شده‌ای دارند. «مملکته داریم؟»اما هر چه هست درهمین صفحه فیس‌بوکی تعریف می‌شود و همه 585 هزار مخاطبش را از تولید محتوایی که در این شبکه اجتماعی ایجاد کرده به دست آورده است.

این صفحه البته ادامه فیس‌بوکی «وبلاگی» به همین نام است که در سال 2009 ساخته شد و در زیر عنوان آن، این عبارت دیده می‌شد: «درجست‌وجوی مملکتِ از دست رفته». شیوه کارهم به این شکل بود که نویسندگان آن مینیمال‌هایی را می‌نوشتند و آن‌ها را با «مملکته داریم؟»ختم می‌کردند؛ مانند این چند مورد که از معروف‌ترین پست‌های آن‌ها در وبلاگ‌شان بود: «تو تهران، کل جدول مندلیف را با یک نفس می‌کشی تو بدن… «مملکته داریم؟» یا « دانشجوی موسیقی‌ام، شش ترم باید معارف بخونم که توش نوشته موسیقی حرامه… «مملکته داریم؟»

وبلاگ «مملکته داریم؟»به لطف شبکه اجتماعی «گوگل‌ریدر»(گودر) به سرعت محبوب و مشهور شد و در سال ۲۰۱۰ عنوان بهترین وبلاگ فارسی‌زبان در ششمین دور مسابقه بین‌المللی دویچه‌وله را به دست آورد. پس از آن، «ممکلته داریم؟» به فیس‌بوک آمد و مطالب وبلاگ را هم‌زمان در صفحه فیس‌بوکی هم منتشر کرد. حالا 6 ماهی می‌شود که در وبلاگ‌شان پست جدیدی منتشر نمی‌شود. اما صفحه «مملکته داریم؟»درفیس‌بوک هم‌چنان محبوب، فعال و پر رونق است. هر مطلبی که منتشر می‌کند بی‌درنگ صدها لایک می‌گیرد و از سوی کاربران ده‌ها باربه اشتراک گذاشته می‌شود. از این جهت می‌توان گفت این صفحه یکی از تاثیرگذارترین صفحات فارسی زبان در شبکه‌های اجتماعی است.

با «امیر» مدیر 29 ساله صفحه «مملکته داریم؟»، دانشجوی دانشگاه «ای تی اچ» زوریخ در سوییس در مقطع دکترا و از اعضای اولیه و موسسان وبلاگ، درباره این صفحه گفت وگو کرده‌ایم:

صفحه «مملکته داریم؟» در فیس‌بوک 580 هزار لایک گرفته، در حالی که صفحه‌هایی که در فیس‌بوک در این حد و اندازه هوادار دارند، یا هنرمندان سرشناس هستند یا رسانه‌های قدرتمند. به نظر خودت این همه مخاطب چگونه جذب این صفحه شده‌اند، یعنی رمز آن چیست؟

‫- اجازه بدهید اول بگویم «مملکته داریم؟» از کجا آمد که حالا به این‌جا رسید. به نظرم در این سیر رشد می‌توان جواب سوال را پیدا کرد. تکیه کلام «مملکته داریم؟» از توییت‌های موسس وبلاگ شروع شد که وقتی مورد استقبال قرار گرفت، یک وبلاگ گروهی‌ با همین اسم راه انداخت و چند نویسنده دیگرهم اضافه کرد وبه لطف «گودر» مورد توجه جامعه وبلاگ‌خوان‬ ‫قرار گرفت‬ . ‫پس از مدتی ایمیل‌های زیادی با نوشته‌های فوق‌العاده خوب از مخاطبان وبلاگ دریافت می‌کردیم که تصمیم گروهی گرفتیم درستون «الو، مملکته داریم؟» آن‌ها را به اسم خودشان منتشر کنیم که موفق بود و برخی از این نوشته‌ها حتی از نوشته‌های اعضای وبلاگ هم بهتر بود.‬ سال 2010 وقتی وبلاگ به‌عنوان بهترین وبلاگ فارسی از سوی دویچه‌وله انتخاب شد چند نفر از طرفداران وبلاگ؛ فن پیج فیس‌بوک برای آن ساختند که دو سه هزار لایکی هم گرفته بود . پس از این‌که وبلاگ جایزه را گرفت، فرمان فن پیج دست من بود و هم‌زمان در وبلاگ و در فیس‌بوک آپدیت می‌کردیم ‫که این آپدیت‌های هم‌زمان سبب شد‬ ‫مخاطبان وبلاگ، صفحه فیس‌بوک را هم لایک و ‫شر کنند. ‫ولی مهم‌تر از آن، ‫چون من مطالب فیس‌بوکی که بچه‌ها روی دیوار فیس‌بوک می‌نوشتند را می‌خواندم ‫و بهترین آن‌ها را به اسم خودشان در وبلاگ منتشر می‌کردم‬ ‫و با لینک به مطلب، برای آن‌ها استتوس می‌کردم. این کار سبب شد صفحه فیس‌بوک به شدت مورد استقبال قرار بگیرد. ‫ البته نحوه انجام ‫ این کار خیلی بازدهی پایینی داشت و احتیاج به مراقبت مداوم یک نفر از صفحه داشت. در واقع ‫من داشتم کاری که کدهای کامپیوتری را که مثلا در سایت‌های مشابه خارجی مثل «ناین‌گگ» انجام می‎دهند، انجام می‌دادم‬. ‫کاری که من در فیس‌بوک شروع کردم کم کم جا افتاد‬ ‫و الان همه صفحه‌های فیس‌بوک مطالب خوانندگان و فن‌های خودشان را ‫با نام و ذکرمنبع (امیدوارم) به اشتراک می‌گذارند.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

غیر از شما تعدادی پیج‌ فیس‌بوکی هم بود مانند « په نه په»، « اصن یه وضی» و «سوتی‌های ایرانی». در دوره‌هایی تعداد لایک‌های «مملکته داریم؟» و این صفحه‌ها به اندازه هم بود، بعد آن‌ها یک‌باره از بین رفتند. چه اتفاقی برای آن‌ها افتاد و چرا شما حذف نشدید؟

جواب مطالعه شده‌ای برای این سوال ندارم اما اطلاع دارم که یک سری از این صفحه‌ها اپلیکیشن‌هایی برای بالا بردن لایک استفاده می‌کردند که باعث می‌شد فیس‌بوک صفحه آن‌ها ببندد. یا این‌که اقدام به خرید و فروش لایک می‌کردند و بین ادمین‌های آن‌ها اختلاف مالی ایجاد می‌شد و مثلا یک ادمین صفحه را پاک می‌کرد.

درباره این اپلیکیشن ها و خرید و فروش بیش‌تر توضیح می دهی؟

شیوه کارشان این اپلیکیشن‌ها و طراحان آن به این شکل بود ‫که یک صفحه «خوش‌آمد»(لندینگ پیج) درست می‌کردند و ‫بعد برای مخاطبان می‌نوشتند برای دریافت «وی پی ان» رایگان ‫روی دکمه‌ زیر کلیک کنید ‫که این دکمه‌ها‬ ‫چیزی نبود جز لایک یک سری صفحه‬. به این ترتیب لایک پیج‌هایی که مخفیانه جاسازی شده بود، بالا می‌رفت. الان «تجارت لایک» هم مثل هرویروس دیگری‬ ‫مقاوم شده‬ است. فروم‌ها و گروه‌های منسجمی وجود دارند که لایک‌های یک پیج را ‫در مراحل اولیه تشکیل صفحه‬ ‫تا ده هزارتا هم می‌رسانند ‫و پول‌های خوبی هم در می‌آوردند. ‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

قیمت ها به چه شکل است؟برای نمونه، برای این که یک پیج را به ده‌هزار لایک برسانند چقدر پول می‌گیرند؟

نیما اکبرپور درهمین باره یک مطلب در وبلاگش نوشته که البته که اعداد و ارقام آن مربوط به سال گذشته است؛زمانی که قیمت دلار یک‌سوم الان بوده.

غیر از خرید و فروش لایک، گفته می‌شود خرید و فروش صفحه هم مرسوم است. تا حالا برای خرید «مملکته داریم؟» با 585 هزار لایکی که خورده است پیشنهادی داشته‌اید؟

بله، چندین‌بار به شوخی بوده ولی یک‌بار یکی از همین تجارت‌کنندگان لایک به ما پیشنهاد خرید «مملکته داریم؟» را داد. اگر اشتباه نکنم خودش را یک ایرونی ال ای معرفی کرد.

قیمت پیشنهادی چقدربود؟ مبلغی نگفت که وسوسه‌ات کند؟

‫- نه، قیمت که نمی‌گویند. گفته بود چقدرمی‌فروشید، من هم گفتم 3هزار میلیارد تومان! ‬ حتی از مجموعه‌های معتبرهم به طور متوسط درماه چند ایمیل داریم که از ما درخواست می‌کنند برای آن‌ها تبلیغ کنیم و پول بگیریم که مطالب‌شان لایک بخورد. یک بار تلاش کردم آزمایش کنم و تبلیغ مخفی کنم که به نظرم منصفانه و خوب از آب در نیامد. اما تا کنون هیچ تبلیغ رسمی‌ای نکرده‌ام. بحث فروش صفحه هم بحث پرتی است. ‫مخاطبان «مملکته داریم؟» کار صفحه را دوست دارند‬، اما ‫فکر کن یکی آن وسط تبلیغ خرید و فروش آهن قراضه، افزایش ناتوانی جنسی یا شامپوی درمان کچلی بکند. نمی‌دانم چرا اصلا چنین پیشنهاداتی برای خرید صفحه داریم! از سوی دیگر،‫به نظرم مخاطبان هم دیده‌اند ‌که«مملکته داریم؟» به یک سری استانداردها پایبند بوده و این را حس می‌کنند. ‬‬‬‬

فیس‌بوک از کجا می‌فهمد که لایک‌های صفحه‌ای جعلی است یا واقعی؟ باید کسی گزارش کند یا خودشان متوجه می‌شوند؟

‫- فیس‌بوک دفعات دستشویی رفتن کاربرانش را هم رکورد می‌کند(خنده).‬ یعنی شیوه کار ‫فیس‌بوک این‌گونه است که مشخص می‌کند از کجا لایک‌ها آمده‌اند. حتی این اطلاعات را به ادمین‌های صفحه‌هاهم می‌دهد. ‫حالا فکر کن تعداد نامشخصی لایک از یک اپلیکیشن خارج از فیس‌بوک به جایی اضافه شده و ارگانیک و از درون خود فیس‌بوک نباشد؛ ‫چون سرورهای این نوع «اپ‌ها» خارج از فیس‌بوک هستند. این به سادگی قابل بررسی است. این‌که فیس‌بوک این را از کجا می‌فهمد (براساس حدس من که البته دقیق و مطالعه شده نیست)، بعید می‌دانم خودشان بررسی کنند. البته شاید هم بررسی شود؛ برای نمونه، برای مطالعه یا آزمایش یک کد، برحسب اتفاق به این موارد بر می‌خورند ‫و متوجه الگوی آن می‌شوند. ‫این موضوع البته محدود به ایران نیست‬ ‫و لایک گرفتن بیش‌تر در فیس‌بوک یک رقابت جهانی ‫بین شرکت‌های بزرگ‬ ‫و کوچک است. ‫فکرمی‌کنم برنامه‌نویسان وب‌سایت فیس‌بوک این موضوع را می‌دانند.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

هم‌اکنون ادمین های فعال صفحه چند نفرهستند؟

– برای حدود دو سال خودم وقت می‌گذاشتم روی صفحه و حداکثر یک ادمین دیگرهنگام نوشتن تز دانشگاه به من کمک می‌کرد‬. ‫پس از آن‬ تعدادی از بچه‌های شاخ «مملکته داریم؟» که از بیرون مطلب می‌فرستاند و به تعبیری رسما در صفحه کمپ زده بودند را‬ هم ادمین کردم.‬ الان روی هم رفته 4 نفرهستیم. ادمین افتخاری هم زیاد داریم که برای من پیام می‌فرستند و من مطالب‌شان را با نام خودشان منتشر می‌کنم. البته اگر کسی فکر می‌کند می‌تواند برای «مملکته داریم؟» ادمین باشد با من تماس بگیرد و ما اضافه‌اش می‌کنیم به صفحه. ‫من این صفحه را متعلق به شخص خاصی، حتی خودم نمی‌دانم. به نظرم متعلق به همه آن‌هایی است که می‌خواهند از این تریبون حرف و نقطه نظر‌شان شنیده شود. ‬‬‬‬‬‬‬

اگر کسی با گرایش‌های خاص مثل سلطنت‌طلبی یا هر چیز دیگر که صدا و حرف‌شان شنیده نمی‌شود بخواهد به ادمین ها اضافه شود، قلم و قریحه خوبی هم داشته باشد، اضافه‌اش می‌کنید؟

اگر من را پادشاه کند اضافه‌اش می‌کنیم (خنده).

‬از ادمین‌های صفحه بگو. داخل ایران هستند یا بیرون؟ چه سن و سالی دارند و چند نفر زن چند نفرمرد هستید؟

ادمین افتخاری هزارتا داریم، هم داخل ایران و هم بیرون از ایران. ولی الان ‫سه مرد و یک زن که ادمین پشت پرده است داریم. میانگین سنی همه هم بین 20 تا 30 سال است. ‬‬‬

دولت ایران روی شبکه‌های اجتماعی و وبلاگ‌ها همیشه حساسیت داشته و گاهی هم برخورد کرده، تا حالا کسی از نویسنده‌های وبلاگ یا صفحه برای فعالیت‌هایش در«مملکته داریم؟» دستگیر یا دچارمشکلی شده است؟ از آن طرف سکه، کسی ازبچه‌ها بوده که به سبب همکاری با صفحه به جایی رسیده باشد، مثلا در رسانه‌ای استخدام شود یا به خارج از ایران برود؟

‫- برخی از نویسنده‌های وبلاگ چندبار به‌دلایلی دستگیرشدند.‫ ‬البته به‌طورمشخص نه به خاطر«مملکته داریم؟». ولی این‌که کسی به وسیله این وبلاگ به جایی رسیده باشد، نه چنین چیزی هم نداشته‌ایم. ‬‬‬‬ ولی صفحه فیس‌بوک در مواقعی به عده‌ای کمک کرده که یا یادشان رفته یا نمک‌خوردند و نمک‌دان را انداخته‌اند داخل سطل آشغال. مطالب وبلاگ البته به‌گونه‌ای بوده که هم شبکه‌های تلویزیونی خارجی، هم شبکه‌های داخلی و هم روزنامه‌های ایران از آن نقل قول کرده‌اند. من فکر نمی‌کنم مجموعه صفحه‌های فیس‌بوک خطری برای کسی ایجاد کند. به نظر من وقتی احزاب و تشکل‌های مردمی سازمان‌دهی شده وجود نداشته باشند، شبکه‌های اجتماعی هم با وجود قدرت تاثیرگذاری بالای آن‌ها، درعمل بدون استفاده خواهند بود؛ مثل داشتن یک خودروی «فراری» است در حالی‌که رانندگی بلد نیستید و قصد فرار ندارید. تنها دلیل من برای زنده نگهداشتن صفحه این بوده که روزی به درد حرکت‌های اجتماعی بخورد، به‌عنوان رسانه مستقلی در خدمت آن‌ها باشد و به اهداف آن‌ها کمک کند.‬‬

گروه‌ها و تفکرهای رایج سیاسی در فضای سیاسی- اجتماعی ایران را در نظر بگیر، مارکسیست‌ها و چپ‌ها، لیبرال‌ها و جمهوری‌خواهان، اصلاح‌طلبان، جنبش سبز، سلطنت‌طلب، محافظه‌کار… به نظر خودت «مملکته داریم؟» در مجموع به کدام تفکر نزدیک‌تر است؟

‫- به هیچ‌کدام. ‫به گروه یکی به نعل، یکی به مخ‬ اسب! ‫ نمی‌شود این‌گونه در مورد «مملکته داریم؟» قضاوت کرد. ‫ما سیاسی نیستیم چون سوادش را نداریم،‬ ‫ولی رسانه هستیم‬ ‫چون مخاطبش را داریم .‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

خبرگزاری هرانا: محمد (کوروش) نصیری به جرم فعالیت در یک صفحه فیسبوکی بنام “کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان” به ۱۱ سال حبس در تبعید به زندان بندر گناوه محکوم شده است.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، این زندانی سیاسی که هم اکنون در بند ۳۵۰ زندان اوین نگهداری می‌شود، به اتهام “توهین به مقدسات، افساد فی الارض، اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل گروه برانداز” به این حکم سنگین محکوم شده است.

محمد نصیری در نیمه شب چهارشنبه ۳ خرداد ماه ۱۳۹۱ با هجوم ماموران امنیتی به منزل مسکونیش بازداشت شده است.

یکی از نزدیکان وی به گزارشگر هرانا گفت: “مامورین امنیتی بدون نشان دادن کارت شناسایی و حکم قضایی بداخل منزل ریخته و همه ساکنان منزل از جمله برادر کوروش و همسر برادرش را مورد ضرب و شتم قرار داده اند. مامورین هنگام ورود به منزل، کوروش را با چوب و دیلم کتک زدند. سپس کیسه برسرش کشیدند و به بند امنیتی ۲۰۹ زندان اوین منتقل نمودند. با وجودی که کوروش از ناحیه‌ی پاها و بیضه‌ها بشدت آسیب دیده بود، پزشک ۲۰۹ حاضر به مستند کردن آثار ضرب و شتم نمی‌شود. وی یکبار هم در هواخوری بند ۲۰۹ توسط یکی از مامورین این بند به نام (مظفر تهرانی) مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته است. کوروش که پس از ۲ روز تفهیم اتهام شده بود، در بازجویی ها برای کسب اقرار مورد ضرب و شتم قرار گرفت و حتی وی را تهدید کردند که خواهرش را مورد تجاوز قرار می‌دهند. مامورین کوروش را ۳۱ روز در سلول انفرادی نگهداشته و وی را فریب دادند که در صورتی که مصاحبه تلویزیونی انجام دهد آزاد خواهد شد.”

رادیوفرانسه: در راستای تغییر در نظام فیلترینگ، مسدود کردن پایگاههای اینترنتی و محدود نمودن فعالیتهای کاربران اینترنتی در ایران، یک مقام شورای عالی فضای مجازی از بررسی طرحی برای شناسائی و احراز هویت کاربران اینترنتی پیش از ورود به فضای مجازی و استفاده از آن خبر داد.
گفت‌وگو با محمود تجلی مهر-کارشناس “آی تی” و فضای مجازی
گوش کنید (06:26)

دبیر شورای عالی فضای مجازی، مهدی اخوان بهابادی در توضیح بیشتر در ارتباط با این طرح گفت: یکی از برنامه ها، بررسی پیشنهادی برای اعمال متفاوت فیلترینگ برای گروههای مختلف مردم از لحاظ سن و شغل است که در این راستا باید کاربر قبل از استفاده از اینترنت، احراز هویت شود تا امکان تفکیک خدمات فیلترینگ برای کاربران وجود داشته باشد.

این مقام ارشد در مرکز ملی فضای مجازی متذکر شد که وضعیت اینترنت در ایران مطلوب نیست که بیش از هر چیز به دلیل “خروجی طرزفکرهای وزرای قبلی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات” می باشد.

مهدی اخوان با تاکید بر مشکل سرعت و قیت بالای اینترنت در ایران، خاطرنشان کرد: اختلاف قیمت خدمات اینترنت در داخل ایران با خارج از کشور فاصله زیادی دارد و تا زمانی که مشکل قیمت و تصدی‌گری حاکمیت در این بخش حل نشود، این وضعیت همچنان باقی خواهد ماند.

دبیر شورای عالی فضای مجازی با اشاره به نقش بخش خصوصی در خرید و فروش پهنای باید اینترنت گفت: در حوزه فناوری اطلاعات نباید مسیری متفاوت از تجربه جهانی در نظر گرفت و از صفر شروع نمود که به صلاح نیست.

مهدی اخوان متذکر شد: نباید ایران را به یک کشور ایزوله در این حوزه تبدیل کنیم.

دویچه‌‌له: معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت محمود احمدی‌نژاد از واگذاری اینترانت ملی به کاربران خانگی خبر داد. به گفته مسئولان، این شبکه، سرعت استفاده کاربران از سایت‌های داخل کشور را افزایش خواهد داد.

علی حکیم جوادی، معاون وزیر ارتباطات ایران در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر از تصویب نرخ اتصال کاربران به شبکه ملی اطلاعات (اینترانت ملی) خبر داد و گفت اقدامات فنی و اجرایی و انجام فاز آزمایشی برای امکان اتصال کاربران خانگی انجام شده است.

در همین حال سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی ایران می‌گوید که تعرفه‌های تعيين شده دسترسی به شبكه ملی اطلاعات (اینترانت) ۸۰ درصد پایين‌تر از تعرفه‌های دسترسی به اینترنت با شرایط مشابه است.

به گفته حکیم جوادی تصمیم‌گیری در مورد سرعت اینترانت ملی در “شورای عالی فضای مجازی” صورت خواهد گرفت تا وزارت ارتباطات بتواند اینترانتی با پهنای باند ۲ میگابیت بر ثانیه در اختیار کاربران خانگی قرار دهد.

هم اکنون بر اساس قوانین ایران کاربران خانگی حق دارند از اینترنتی با سرعت ۱۲۸کیلوبیت بر ثانیه برخوردار باشند. در واقع استفاده از فیلترشکن‌ها برای دور زدن فیلترینگ در ایران موجب شده است که سرعت واقعی به مراتب کمتر از میزان رسمی باشد.

حکیم جوادی تصریح می‌کند که در حال حاضر به دلیل محدودیت‌های فنی سرعت اتصال به این شبکه حداقل ۲ مگابیت بر ثانیه تعیین شده اما با راه افتادن پروژه فیبرنوری منازل این محدودیت نیز برداشته می‌شود و کاربران خانگی می‌توانند به سایت‌های داخل ایران به ۱۰ برابر این سرعت دسترسی داشته باشند.

بر اساس این گفته‌ها سایت‌های خارجی همچنان از طریق اینترنت و با سرعت ۱۲۸کیلوبیت بر ثانیه برای کاربران خانگی در دسترس خواهد بود. این نگرانی وجود دارد که راه‌اندازی اینترانت ملی مقدمه قطع کامل دسترسی کاربران به اینترنت باشد.

اینترانت ملی و نگرانی کاربران از محدودیت‌های بیشتر

اینترانت به شبکه‌ای گفته می‌شود که به صورت محلی کار می‌کند. اینترانت می‌تواند در سطح یک سازمان یا یک کشور کار کند. به عنوان نمونه دفا‌تر فروش بلیط‌های هواپیما‌ها و قطار در ایران از اینترانت استفاده می‌کنند. بسیاری از دانشگاه‌های ایران نیز از این شبکه برای مدیریت و استفاده از اطلاعات تحصیلی دانشجویان سود می‌جویند.
کاربران اینترنت در ایران از محدودیت سرعت و فیلترینگ گسترده وب‌سایت‌های مختلف ناراضی هستند

پیش‌تر استفاده نادرست از واژه‌ی “اینترنت ملی” به جای “شبکه ملی اطلاعات” یا “شبکه اینترانت ملی” انتقاد شده بود. واژه‌ی “اینترنت” یک اسم خاص است و برای تمامی کاربران این شبکه در جهان یک معنای واحد دارد.

منتقدان می‌گویند به همین دلیل، عبارت “اینترنت ملی”، معنای “شبکه‌ی جهانی کشوری” را دارد و این عبارت، صحیح نیست. به همین دلیل چندی است که به ‌جای اینترنت ملی، از عبارات شبکه‌ی ملی اطلاعات و یا شبکه اینترانت ملی استفاده می‌شود.

به گفته مسئولان ایران ایده اصلی و هدف از راه‌اندازی اینترانت ملی جدا شدن از اینترنت جهانی نیست، بلکه حکومت در تلاش است که در جهت “کاهش هزینه‌های خرید پهنای باند، افزایش امنیت اطلاعات ملی و توسعه تجهیزاتی و اطلاعاتی” عمل کند.

کارشناسان می‌گویند این شبکه مستقل از اینترنت جهانی عمل کرده اما به آن متصل است تا کاربران علاوه بر دریافت خدمات ملی از طریق شبکه‌ی ملی اطلاعات بتوانند از خدمات اینترنت جهانی نیز بهره‌مند شوند.

با این حال نگرانی کاربران اینترنت از جایگزینی اینترانت ملی به جای این شبکه جهانی بی‌دلیل نیست. حکومت ایران در رعایت حقوق مدنی و پایبندی به آزادی‌های قانونی و جهانشمول شهروندان کارنامه خوبی ندارد.

سابقه مسئولان ایران در نقض حقوق شهروندان این نگرانی را تقویت کرده است که حکومت در تلاش است که جایگزینی کاملا قابل کنترل را برای اینترنت بیاید. به همین دلیل با وجود مزیت‌های این شبکه و وعده‌های مسئولان ایرانی، کاربران همچنان نگران سرنوشت اینترنت در کشور هستند.

بی‌بی‌سی: ادوارد اسنودن، افشاگر جاسوسی غیرقانونی آژانس امنیت ملی آمریکا علیه شهروندان این کشور، در مصاحبه‌ای با مجله اشپیگل گفته است که آمریکا در حمله استاکس‌نت به تاسیسات اتمی ایران، با اسرائیل همکاری کرده است.

آقای اسنودن گفته است که آژانس امنیت ملی آمریکا زیرمجموعه‌ای بزرگ به نام “اداره امور خارجی” دارد که به گفته او با کشورهایی چون اسرائیل همکاری می‌کند.

ادوارد اسنودن گفته که “آژانس امنیت ملی آمریکا و اسرائیل مشترکا” به طراحی استاکس‌نت پرداخته‌اند.

سه سال پیش گزارش‌هایی از “جاسوسی” یک کرم اینترنتی که تجهیزات هسته‌ای ایران را آلوده کرده بود منتشر شد. اما کمی بعدتر روشن شد که دایره عمل این بدافزار فراتر از جاسوسی بوده و عملکرد بخش‌هایی از تجهیزات هسته‌ای ایران، به ویژه در تاسیسات غنی‌سازی اورانیوم نطنز، در اثر آلودگی به آن مختل شده است.

پیچیدگی حمله استاکس‌نت به ترتیبی بوده که کارشناسان امور سایبری معتقدند یک دولت پشت طراحی این بدافزار بوده است.

تصور غالب این است که آمریکا و اسرائیل کشورهایی بوده‌اند که در این حمله دست داشته‌اند، اما هیچ یک از آنها دست داشتن در این حمله را تایید نکرده‌اند.

اخیرا یک گروه بین المللی محققان در گزارشی به سفارش ناتو، حمله به تأسیسات اتمی ایران با بدافزار استاکس‌نت را “توسل به زور” خواندند و گفتند که این حمله احتمالا نقض قوانین بین‌المللی بوده است.

استاکس‌نت عمده‌ترین بدافزاری بوده که ایران مورد حمله آن قرار گرفته است. به جز آن می‌توان به بدافزارهای “فلیم”، “مهدی” و “استارس” هم اشاره کرد.