اخبار

رادیوفردا: دو آهنگساز و یک فیلم‌ساز ایرانی که به دلیل فعالیت‌های هنری خود با احکام قضایی روبه‌رو شده‌اند، برای گذران دوران محکومیت حبس خود فراخوانده شده‌اند.

بر اساس اعلام عفو بین‌الملل، دادستانی تهران از مهدی رجبیان و یوسف اعتمادی، آهنگساز، و نیز حسین رجبیان، فیلم‌ساز، خواسته است که برای گذران دوران محکومیت تا تاریخ ۱۱ خرداد، خود را به این دادستانی معرفی کنند.

یوسف عمادی، مهدی رجبیان و حسین رجبیان، پس از بررسی پرونده آنها در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر تهران، هرکدام به سه سال حبس تعزیری، سه سال حبس تعلیقی و ۲۰ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شده‌اند، و اتهام آنها «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقدسات» عنوان شده است.

با این حال عفو بین‌الملل روز جمعه هفتم خرداد تأکید کرد که در صورت اجرای حکم، این سه هنرمند ایرانی «زندانی عقیدتی» محسوب می‌شوند، چرا که به گفته این نهاد حقوق بشری، به دلیل فعالیت‌های هنری خود مشمول این احکام شده‌اند.

عفو بین‌الملل پیشتر هم در اسفند ماه سال گذشته، سازمان عفو بین‌الملل، با انتقاد از صدور حکم زندان برای این سه هنرمند ایرانی، درباره آنچه «سرکوب مداوم هنرمندان و نقض آزادی بیان در ایران» خوانده شده، به مقام‌های جمهوری اسلامی هشدار داده بود.

مهدی رجبیان به همراه برادرش حسین رجبیان و یوسف عمادی، در مهرماه سال ۹۲ در استودیو و دفتر کارشان بازداشت شدند، و آن طور که وب‌سایت کلمه خبر داده بود، هر سه نفر پس از تحمل دو ماه انفرادی در بند دو الف سپاه پاسداران با وثیقه دویست میلیون تومانی آزاد شدند.

کلمه در آن زمان از «فشارهای شدید» بر این سه هنرمند برای اعترافات تلویزیونی خبر داده بود.

پس از آن در آذرماه ۹۴ اعلام شد که این سه هنرمند هر یک به شش سال زندان محکوم شده‌اند. حکمی که در اسفند ماه و پس از برگزاری دادگاه تجدید به سه سال حبس تعزیری و سه سال حبس تعلیقی برای هر یک، تغییر کرد.

گفته می‌شود دلیل اصلی تعقیب این سه هنرمند راه‌اندازی یک سایت موسیقی زیرزمینی، با عنوان «برگ موزیک» برای «تولید، انتشار و معرفی موسیقی زیرزمینی ایرانی» است.

در آذرماه ۹۴ بیش از ۴۰۰ نفر، از جمله ده‌ها تن از فعالان موسیقی با انتشار نامه‌ای خطاب به علی جنتی، وزیر ارشاد ایران، خواستار آزادی این سه نفر شده بودند، و پس از آن انجمن دفاع از آزادی بیان در موسیقی، به همراه ۹ نهاد بین‌المللی دیگر با ارسال نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه ایران و دیگر مقام‌های جمهوری اسلامی، برای تبرئه این سه هنرمند درخواست دادند.

صدور احکام قضایی برای این سه هنرمند، واکنش‌های دیگری را هم در پی داشت و از جمله در اسفند ۹۴، ۱۶۵ هنرمند، نویسنده و فعال مدنی با انتشار بیانیه‌ای در اعتراض به احکام قضایی علیه مهدی رجبیان و یوسف عمادی، آهنگساز؛ و حسین رجبیان، فیلمساز، خواستار صدور حکم تبرئه آنها و تغییر رویکرد حکومت ایران در قبال فعالان فرهنگی و هنری شدند.

این بیانیه که به امضای چهره‌هایی چون جعفر پناهی، محسن نامجو، شهرنوش پارسی‌پور، مهرانگیز کار، و شاهین نجفی، رسیده بود، با اشاره به محکومیت این سه هنرمند ایرانی تصریح کرده بود که هنرمندان و اهالی فرهنگ در ایران، «روزهای دشوارتری را به نسبت قبل می‌گذرانند».

بی‌بی‌سی: کنسرت مازیار فلاحی خواننده موسیقی پاپ ساعاتی پیش از شروع برنامه در یزد لغو شد.

قرار بود این خواننده روزهای ۵ و ۶ خردادماه در چهار نوبت در سالن هلال احمر یزد روی صحنه برود.

کنسرت او یک بار دیگر برای روزهای اول و دوم خرداد لغو شده بود و از برگزارکنندگان خواسته شد که آن را به تاریخ دیگر موکول کنند.

در نامه‌ای منسوب به معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد که در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده علت لغو این کنسرت “همزمانی اجرای برنامه با تشییع شهید مدافع حرم و برگزاری اجلاس مجمع جهانی اسلام ” و “لزوم حفظ آرامش و همچنین شرایط موجود” ذکر شده است.

معاون فرهنگی این اداره در این نامه از برگزارگننده کنسرت خواسته که اجرای آن را به زمان دیگری موکول کند.

بنا بر گزارش‌های تائید نشده از یزد عده‌ای موتورسوار در اعتراض به کنسرت مازیار فلاحی جمع شده بودند که باعث شده که آقای فلاحی بلافاصله با نخستین پرواز به تهران بازگردد.
Image caption کیهان کلهر اخیرا در تهران به روی صحنه رفت

دو هفته پیش دادستان نیشابور کنسرت موسیقی کیهان کلهر، نوازنده کمانچه را بدون ارائه توضیحیلغو کرد.

علی جنتی، وزیر ارشاد ایران در واکنش به لغو این کنسرت گفت “در حد بضاعت خود” با قوه قضاییه مکاتبه کرده است.

او و دیگر مسئولان وزارت ارشاد همواره گفته‌اند که با لغو کنسرت‌هایی که مجوز دارند مخالف هستند. با این حال در برخی از موارد از جمله کنسرت مازیار فلاحی در یزد، زیر مجموعه این وزارت‌خانه دستور به لغو کنسرت داده است.

در سال های اخیر، شماری از برنامه های هنری با وجود داشتن مجوز از سوی وزارت ارشاد، به دلایل مختلفی از جمله اعتراضات گروه های سنتی و تندرو و تصمیم‌گیری مقام های محلی، پیش از اجرا لغو شده است.

صاحب‌نظران فرهنگی، میزان قدرت و نفوذ وزارت ارشاد را در دفاع از عملکرد خود و مجوزهایی که در زمینه های مختلف صادر می کند، ناچیز می دانند.

منتقدان عدم توانایی وزیر ارشاد و معاونانش در دفاع از آثار و برنامه های مجوز گرفته و ناهماهنگی میان مسئولان ارشاد در تهران و شهرستان ها را سبب ناامنی حرفه ای و اقتصادی در عرصه هنر می دانند.

دیگربان: علی خامنه‌ای اعلام کرد با اقدامات برخی نیروی‌های حزب‌الله به منظور مخالفت و ممانعت با برگزاری برخی سخنرانی‌ها و برنامه‌ها در ایران مخالف است.

آقای خامنه‌ای این مطلب را در مراسم دانش‌آموختگی دانشجویان افسری و تربیت پاسداری دانشگاه «امام حسین» بیان کرده است.

وی گفته «گاهی جوان‌های احتمالاً صالح و مؤمنی، با یک کسی یا جلسه‌ای مخالفند؛ بنا می‌کنند هیاهو کردن، جنجال کردن و شعار دادن؛ من با این کارها موافق نیستم.»

خامنه‌ای افزوده که چنین رفتار‌ها و اقداماتی را «بی‌فایده» می‌‌داند و معتقد است که «فایده در تبیین و کار درست و هوشمندانه است.»

رهبر جمهوری اسلامی اضافه کرده «گاهی برخی از روی اغراض این کارها را می‌کنند، به پای بچه‌های مؤمن و حزب‌اللهی می‌اندازند.»

برخی نیرو‌های حزب‌الله در سال‌های اخیر بارها مانع اجرای برخی برنامه‌ها و سخنرانی‌های اصلاح‌طلبان و نیرو‌های مستقل در شهر‌های مختلف ایران شده‌اند.

این اتفاق در جریان انتخابات اخیر مجلس بارها اتفاق افتاده و تعداد قابل توجهی از این برنامه‌ها لغو یا به درگیری ختم شده بود.

خبر تکمیلی عصرایران

ایسنا: در حالی که شامگاه گذشته موفقیت فیلم «فروشنده» در جشنواره کن به خبری داغ و مسرت‌بخش در شبکه‌های اجتماعی و اغلب شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان بدل شده بود و روزنامه‌های صبح امروز هم تلاش کردند تا با اعلام این موفقیت در صفحه نخست خود قافله را به رسانه‌های دیگر نبازند، تلویزیون ایران به پخش حداقل‌ها در اعلام این موفقیت ملی بسنده کرد.

بیژن نفیسی – روزنامه‌نگار پیشکسوت – درباره‌ی بازتاب موفقیت سینمای ایران در جشنواره کن در رسانه‌های داخلی، با انتقاد از عملکرد سازمان صداوسیما در قبال اخباری که از آن به عنوان «موفقیت ملی» یاد می‌شود، تصریح کرد: این صداوسیما نیست که ارزش خبری رویدادها را تعیین می‌کند و نباید این‌طور فکر کرد که با عدم پوشش رویدادی که قطعا برای مردم کشورمان ارزش خبری دارد، چیزی کم می‌شود.

این مدرس روزنامه‌نگاری در گفت‌و‌گو با خبرنگار بخش رسانه ایسنا درباره رقابت سازمان صداوسیما با شبکه‌های اجتماعی و ماهواره‌ای در پوشش رویدادهایی که برای مردممان دارای ارزش خبری بالا هستند، خاطرنشان کرد: خیلی بد است تلویزیون به جشنواره‌ای که هنرمندان خودمان در آن حضور دارند نپردازد. ما حتی‌الامکان باید سعی کنیم رویدادهای مهم دنیا را پوشش بدهیم. ما نمی‌توانیم با عدم پوشش برخی اخبار و رویدادها مقابل آنها را بگیریم.

وی سپس به وظایفی اشاره کرد که رسانه‌ها در قبال پوشش رویدادهای مهم دارند و یادآور شد: یکی از وظایف جدی رسانه‌ها پوشش‌ دادن و پرداختن به رویدادهایی است که دارای ارزش خبری هستند و اگر پوشش داده نشوند رسانه‌های دیگر آن را کار می‌کنند. وقتی کار ما جامعیت نداشته باشد قطعا در درازمدت روی مخاطبان‌مان هم تأثیر می‌گذارد. ما باید مجموعه‌ای از رویدادها که در سطح ملی و بین‌المللی اتفاق می‌افتد را پوشش بدهیم و این‌طور نباشد که نسبت به رویدادهایی که برای مردم ارزش خبری دارند بی‌اهمیت باشیم.

این روزنامه‌نگار پیشکسوت بیان کرد: مردم ما به تماشای جشنواره‌ای مثل کن به دلیل اینکه هنرمندان ایرانی در آن حضور دارند، علاقه دارند و باید به آن‌ها احترام بگذاریم. اینکه ما پوشش این جشنواره‌ها را کنار بگذاریم و بگوییم جشنواره کن برایمان مطرح نیست، یک اشتباه است و ما در پی آن مخاطبان‌مان را از دست می‌دهیم.

نفیسی در ادامه پیشنهاد کرد: ما برای یک عده خاص در تلویزیون برنامه پخش نمی‌کنیم، بلکه برای کل مملکت برنامه پخش می‌کنیم. ما حتی شاید خیلی از رویدادهای داخلی‌مان را هم پوشش ندهیم که به نظر من در پی این اتفاق اعتماد به منبع خبر دچار مشکل می‌شود و اگر این اتفاق بیفتد صد در صد مخاطبان‌مان هم کم می‌شود؛ به عنوان مثال ما جشنواره‌ای مثل جشنواره کن را می‌توانستیم پوشش بدهیم و اگر نقطه نظری داشتیم یک منتقد می‌آوردیم و درباره آن اظهارنظر می‌کردیم نه اینکه اصلا به آن نپردازیم. این خیلی اشتباه است.

این مدرس روزنامه‌نگاری در پایان مجددا تأکید کرد: موفقیت کشور ما در جشنواره کن بازتاب وسیع بین‌المللی داشت. ما به خوب و بد قضیه کار نداریم اما نمی‌توانیم موفقیت ملی‌مان را نادیده بگیریم. من خودم شخصا اولین بار در «ایسنا» این خبر را مشاهده کردم. زمانی که در جشنواره‌های خارجی، کشور ما حضور ندارد قضیه متفاوت است اما وقتی خودمان هم در این جشنواره حضور داریم حتما باید به آن پرداخته شود و این‌طور نباشد که برایمان ارزش خبری نداشته باشد.

بی‌بی‌سی: حسین علیزاده، موسیقیدان و آهنگساز ایرانی، در نامه‌ای به علی رهبری، آهنگساز و رهبر سابق ارکستر سمفونیک تهران، به او گفته است که “تشکیل مجدد ارکستر همان اشتباه گذشته را تکرار خواهد کرد”.

آقای علیزاده در نامه‌ای که در رسانه‌های ایرانی منتشر شده گفته است در شرایطی که جامعه موسیقی در ایران امنیت ندارد و سیاست‌گذاری‌های این عرصه نامشخص است، تشکیل ارکستر، چه دولتی و چه خصوصی، حاشیه‌ساز خواهد بود.

او خطاب به علی رهبری نوشته: “حضور شما در عرصه جهانی، نام ایران و شما را جاودانه می‌کند اما در حال حاضر حضور شما در ایران، فراموشی ارزش‌های والای شما است.”

آقای علیزاده همچنین درباره نقش احتمالی خود در ارکستر علی رهبری گفته است: “ایجاب می‌کند من نیز مدیر افتخاری مسیری با شکستی دوباره نباشم.”

علی رهبری، که به تازگی از رهبری ارکستر سمفونیک تهران استعفا کرده گفته است یک گروه ارکستر خصوصی به راه می‌اندازد که حسین علیزاده هم در تاسیس این ارکستر خصوصی همراه او خواهد بود.

بیشتر بخوانید: تاسیس ارکستر فیلارمونیک خصوصی در ایران

آقای رهبری در اعتراض به شیوه کار بنیاد رودکی و تصمیم‌گیری‌های دولت درباره جزییات کار گروه ارکستر سمفونیک تهران استعفا کرد.

حسین علیزاده به علی رهبری گفته است: “شما در دولت امید، دستان قدرتمند خود را، امیدوارانه حرکت دادید غافل از اینکه امید، بدون آگاهی از شرایط غیرممکن است.”

آقای علیزاده گفته آقای رهبری اطلاع دقیقی از سیاست مسئولان هنری ایران ندارد. و به او گفته “تکیه بیش از حد شما به اشخاصی که با انگیزه‌های سیاسی و تشکیلاتی- و نه با انگیزه‌ای هنری -در کنارتان بوده‌اند، شما را دچار اشتباه کرد و این تصور را برایتان پیش آورد که حامیان تشکیلاتی، حامیان هنری شما نیز هستند.”

علی رهبری درباره این نامه به بی‌بی‌سی فارسی گفت که “احترام زیادی” برای آقای علیزاده قائل است و تصور می‌کند که آقای علیزاده با توجه به تجربه‌های زیادی که در ایران دارد، “حق دارد اینگونه فکر کند.”

با این حال او تاکید کرد که مصمم است ارکستر خصوصی را راه‌اندازی کند.

او توضیح داد: “تجربه یک سال گذشته من در ایران حاکی از حمایت اشخاص مختلف و همین‌طور آمادگی گروه زبده‌ای از نوازندگان بود. تلاش خودم را برای فعال شدن این ارکستر خصوصی می‌کنم. اگر هم نشد، ما چیزی برای از دست دادن نداریم.”

رادیوفردا: در کنسرت گروه شهرام ناظری در اصفهان، از حضور نوازندگان زن جلوگیری شده و این خواننده مشهور موسیقی سنتی ایران در کنسرت خود ضمن اعتراض به «سیاست‌های سلیقه‌ای» درباره برگزاری کنسرت‌های موسیقی، لغو کنسرتش در نیشابور را «مأیوس‌کننده» خوانده است.

به نوشته وب‌سایت خبر آنلاین، شهرام ناظری شامگاه جمعه، ۳۱ اردیبهشت و در کنسرتش گفت که «جای بانوان عضو ارکستر ما خالی است و نباید فردی به خاطر جنسیت از ارائه هنرش منع شود».

وی اضافه کرد: «اتفاقی که درباره عدم اجازه برگزاری برنامه در نیشابور رخ داد برای همه ما مأیوس‌کننده بود و در ادامه تصمیمی که برای برگزاری کنسرت در تاریخ دیگری تحت فشار رسانه‌ها صورت گرفت، برای ما دلگرم‌کننده نبود».

همچنین به گزارش وب‌سایت ایمنا، آقای ناظری گفت: «امروز من یا باید با دنیای موسیقی خداحافظی کرده و خانه‌نشین شوم یا کشورم را ترک کنم و یا اینکه برای رشد و اعتلای موسیقی کشور و شاد شدن دل مردم وارد میدان شده و با این تنگ‌نظری‌ها بجنگم، و من راه سوم را برگزیده‌ام».

به نوشته وب‌سایت خبرآنلاین، حافظ ناظری پسر شهرام ناظری، نیز خبر داد که اعضای این گروه مجبور بوده‌اند، بین لغو کامل کنسرت و حذف زنان نوازنده این گروه یکی را انتخاب کنند.

وی اضافه کرد: «اینکه در شهر هنرپرور و فرهنگ دوست اصفهان، بانوان نمی‌توانند به اجرای برنامه بپردازند بسیار تأسف‌برانگیز است که امیدوارم هر چه زودتر این مسئله حل شود».

در سال‌های گذشته نیز از برگزاری تعدادی از کنسرت‌های موسیقی به دلیل حضور نوازندگان زن در آنها جلوگیری شده بود.

در این زمینه حمیدرضا نوربخش،‌ مدیرعامل خانه موسیقی ایران، در سال ۹۳ از منع حضور زنان خواننده و نوازنده «در نزدیک به ۱۲ استان» ایران خبر داده بود.

در هفته‌های گذشته نیز کنسرت‌های شهرام ناظری و کیهان کلهر در نیشابور و کنسرت موسیقی سنتی علی زند وکیلی در شاندیز مشهد لغو شده بود.

لغو این کنسرت‌ها اعتراض محمدباقر نوبخت، سخنگوی دولت، و خانه موسیقی ایران را به دنبال داشت.

حسین نوش‌آبادی، سخنگوی وزارت ارشاد، روز جمعه با اشاره به فشارهای اخیر بر هنرمندان موسیقی ایران هشدار داده بود که «جریانی هماهنگ‌شده» تلاش می‌کند تا همه کنسرت‌های موسیقی در کشور را تعطیل کند.

سال گذشته حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، تلویحاً خواستار دخالت نکردن دیگر نهادها در امر برگزاری کنسرت‌های موسیقی شد، اما صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه، در جواب او گفت که «آیا شما قبول می‌کنید اجازه دهند یک کنسرتی زمینه رقص مشترک جوانان شود؟ بحث دستگاه قضایی در برخی شهرها نیز از همین نوع بوده‌است».

ایران لیبرال: حرفهای اخیر خامنه ای در باب زبان انگلیسی که گفته و گذشته، بدون اینکه موضوع اصلی گفتارش باشد، واکنشهایی را موجب گشته که با شادی از پیدا شدن فرصت حمله به او ابراز میشود و همیشه هم ربط درستی به آنچه که گفته است ندارد. او به تدریس انگلیسی به رغم فارسی ایراد گرفته است و گفته که زبانهای اروپایی دیگر را نیز باید تدریس کرد و توجه انحصاری به زبان انگلیسی به عنوان زبان بین المللی یا زبان علم و… نابجاست. تکرار اینکه یادگیری انگلیسی مفید یا لازم است، نه نشان از درک درست سخنش دارد و نه جواب حرفهای اوست.

چه گفته
در گفته هایش دو نکتۀ مهم و خلاف معمول هست که چندان مورد توجه قرار نگرفته و باید به آنها دقت داشت. اول از همه اینکه مخالفت با غرب از آنها مستفاد نمیشود. اگر این مخالفت کلی بود، حتماً وی صحبت از تدریس فرانسه و آلمانی و… نمیکرد.
دومی هم به همین اندازه غیرمعمول است ولی محتاج مختصری توضیح. اسلامگرایی نوعی است از فرهنگ مداری (culturalisme) و در بینشهای فرهنگ مدار، معمولاً به دو عامل اهمیتی اساسی داده میشود: مذهب و زبان. در بسیاری فرهنگها این دو را میتوان با هم و در موازات هم در مرکز گفتار فرهنگمدار قرار داد، ولی در ایران نمیتوان. نمیتوان چون این دو کمابیش با هم در موقعیت تخالفت تاریخی قرار دارد ـ فرهنگ ایران، مثل تاریخش دو لایه است. این دو لایه به کلی بیگانه و بی پیوند نیست، ولی هر کدام محور روایتی از فرهنگمداری است که در بیان ایدئولوژیکش تمایل به بی اهمیت شمردن دیگری و حتی حذف آن دارد. اسلامگرایان همیشه برتری اسلام را مد نظر داشته اند و از ابتدای انقلاب در راه تحمیل این عقیده، بسیار کوشیده اند. اصرار بر گسترش تدریس زبان عربی، به عنوان زبان اسلام، آن هم به صورت زبان زندۀ امروزی و نه محض خواندن آثار کلاسیک! در کشوری که زبان عربی در آن همیشه حکم زبان مرده را داشته، بارزترین نمونۀ این گزینش ایدئولوژیک بود و به شکست مفتضح و کامل انجامید. جالب این است که در اینجا خامنه ای تأکید را بر زبان فارسی گذاشته، کاری که اصولاً خاص انواع و اقسام ایران مدارانی است که مهری به اسلام ندارند! به دلایل پیروزی زبان پارسی در برابر حملات، در مقاله ای دیگر اشاره کرده ام و اینجا به آن نمیپردازم. به هر صورت معلوم است که خامنه ای، هم به دلیل بستگی به این زبان و ادبیاتش و هم واقعبینی، پیروزی مزبور را پذیرفته است. مقصودش دفاع از هر چه باشد، از زبان فارسی صحبت میکند.

نگرانی او از چیست
محور سخن خامنه ای زبان انگلیسی است، اما موضوع نگرانی وی بیش از آنکه فرهنگی باشد، به طرز بارزی سیاسی است. البته با در نظر گرفتن خصلت فرهنگمدار ایدئولوژی اسلامگرا، منطقی است که مسئله بدین ترتیب مطرح گردد، چون در این بینش، فرهنگ اصل است و سیاست تابع. این همه تحلیل های یاوه ای که از انقلاب اسلامی به این طرف، برخی مستشرقان بی صلاحیت و شاگردان کودنشان، محض توضیح این انقلاب بر پایۀ اعتقادات مذهبی ایرانیان به خورد ما داده اند و همه اش انعکاس کمرنگ یا پررنگی از گفتار اسلامگراست، بر این محور میچرخد.
در اینجا هم باید در درجۀ اول توجه داشت که هیچ زبانی مجموعۀ علاماتی خنثی و بی ارتباط با تاریخ حیات مادی و معنوی مردمانی که به کارش میگیرند، نیست تا بتوان بدون هیچ مشکل با یک مشت علامت معادل، جایگزینش نمود ـ فرضاً مثل ریاضیات. این امری است که بر هر دانشجوی سال اول زبانشناسی هم روشن است. تصور فراگیری هر زبان بدون اعتنا به فرهنگی که این زبان حمل میکند، باطل است. زبان را از گفته ها و نوشته های کاربران آن، فرا میگیرند. تا زندگی این کاربران و فرهنگ کشورشان را نشناسید، زبانشان را هم درست نمیتوانید یاد بگیرید. مثال خوب و دم دستی این امر ترجمه هایی است که برخی با صرف اتکأ به لغتنامه انجام میدهند، این متون قادر به رساندن جوهر مطلب نیست و اغلاط فاحش دارد.
زبان انگلیسی هم، مثل هر زبان دیگر، فرهنگی را با خود حمل میکند. این امر نه جدید است، نه خارق العاده، نه خطرناک. فقط باید به چند نکته توجه داشت. اول از همه اینکه آشنایی با هر فرهنگ به معنای قبول آن نیست. این هم یکی از مشکلات بینشهای فرهنگمدار است که افراد را در مقابل فرهنگ، منفعل و بی مقدار میشمرد و قاطعاً تابع آنچه که فرهنگ زیستگاهشان در ذهن آنها درج کرده است. در عمل داستان غیر از این است، فرد آزاد و قادر به انتخاب است و در هنگام تماس با یک یا چند فرهنگ، گزینشهای خویش را بر اساس معیارهای مختلف انجام میدهد. دیگر اینکه هیچ فرهنگی، مجموعۀ پیوسته و بی تضادی نیست که هر گوشه اش را گرفتید باقی اجباراً به دنبالش بیاید و تا گوشه ای از فرهنگی را رها کردید، باقیش هم از دست برود ـ درست بر خلاف فرضهای فرهنگمداری. در هر فرهنگی حوزه های پیوستگی و ناپیوستگی هست و گستره و فشردگی آنها با هم متفاوت است. آخر اینکه اصلاً تماس با این و آن فرهنگ الزاماً از طریق فراگیری زبان حاصل نمیگردد و در دسترس همه هست، از ورای انواع رسانه ها، ترجمه ها و… سالهاست که تلویزیون و سینما در این زمینه نقش اصلی را بازی میکند. نشستن پای تلویزیون کجا و زحمت یادگیری زبان کجا؟
خامنه ای از نفوذ سیاسی کشورهای انگلیسی زبان و در صدرشان آمریکا نگران است و تصور میکند که گسترش بی محابای زبان انگلیسی که حامل فرهنگ آنهاست، راه نفوذ سیاسی شان را صاف میکند. اینجا هم باید دید که مقصود از نفوذ چیست. اگر نفوذ سیاسی به معنای دخالت سیاسی باشد که ارتباطی به یادگیری زبان ندارد. در قرن نوزدهم که اکثریت قاطع مردم ایران خواندن و نوشتن به زبان خودشان را هم نمیدانستند، تا چه رسد به زبان خارجی، نفوذ خارجی و دخالت مضر در سیاست ایران، در نقطۀ اوج خود بود. در مقابل، انقلاب مشروطیت که به مقدار زیاد در واکنش به این خواری و به قصد تهیۀ اسباب بیرون آمدن از این موقعیت واقع شد، با نظر به فرهنگ غربی، پذیرش ارزشهای سیاسی آن و توسط کسانی انجام گرفت که با زبانهای غربی و با فرهنگ غرب بیشترین تماس را داشتند. آنهایی که از این تماس به دور بودند، از جمله آخوندهای مشروطه خواه، به درجات مختلف دنباله رو بودند. اگر هم مقصود از نفوذ، ترویج آزادی خواهی است که در فرهنگ غرب، چه در سطح فردی و خصوصی و چه در سطح جمعی و سیاسی رایج است، باید گفت که چاره ای ندارد، مردم خواستار آزادی هستند و به دستش خواهند آورد.

چارۀ کار چیست؟
خامنه ای در مقابل فشار کشورهای غربی و در صدرشان آمریکا، بر استقلال ایران که بسیار هم جدی است و با قاطعیت و پیگیری فراوان انجام میپذیرد و خسارتهای عمده هم به مردم ایران وارد آورده است، دنبال تقویت بنیۀ دفاع است. به تجربه میداند که از اسلام کار چندانی در این زمینه برنمیاید و از قدیم، یعنی از همان خرداد چهل و دو که برای خمینی و پیروانش مبدأ تاریخ شده، این ناسیونالیسم و گفتار ناسیونالیستی است که موجب تقویت اسلام شده، نه بر عکس. امروز هم همان است. آنچه با ملیت ایرانی پیوند ناگسستنی دارد زبان فارسی است، نه اسلام و هر جا هم قصد مقابله با نفوذ خارجی باشد، رکن اصلی قومیت و استقلال ایران همین زبان است. خامنه ای در جاهای دیگر هم به طرق مختلف اشاره کرده که اگر هم به اسلام پابند نیستید، اقلاً…
به اینجا که رسیدیم و زبان فارسی را عامل تقویت پیوند ملی شمردیم و خواستیم تقویتش کنیم، راه چاره همان است که سالهاست بر همه روشن است و صاحبنظران بارها در باره اش هشدار داده اند: بالا بردن کیفیت آموزش این زبان. کیفیت تدریس کمتر رشته ای در ایران به اندازۀ ادبیات فارسی متغیر است. از مدارس نمونه که بگذریم، کار بستگی دارد به بخت و اقبال شاگرد که چه معلمی به تورش بخورد، کاربلد و جدی باشد و معتقد به اهمیت کاری که میکند یا نه. قبل از انقلاب که من یادم هست، در بسیاری مدارس، تدریس فارسی یک درجه از تعلیمات دینی جدی تر بود و بعد مثل اینکه به یمن انقلاب اسلامی از آن هم عقب افتاده است. اینطور به نظر میاید که هر کس درست فارسی مینویسد، بیشتر خودش زحمت کشیده و خودآموزی کرده تا یادگیری سر کلاس. کافیست نگاهی به تولیدات روزنامه ای و حتی شبه ادبی بیاندازید تا ببینید اوضاع از چه قرار است. از یادگاری نویسی های اینترنتی صحبتی نمیکنم که کار به افتضاح نکشد.
نکته در اینجاست که با وجود این وضعیت، سخنی از تقویت آموزش زبان فارسی و بالا بردن سطح آن، نمیشنویم. بر عکس، بسیاری، از مواضع مختلف ایدئولوژیک، هم و غم خود را متوجه به حمله به این زبان کرده اند. اسلامگرایان و عربی بازیشان یک طرف، که البته چنانکه از سخنان اخیر خامنه ای معلوم بود و البته به هیچوجه هم بیسابقه نبود، خود را ناچار دیده اند دست به دامن زبان فارسی بشوند. تمامی اینهایی هم که زبان فارسی را به نادرست زبان تحمیلی میشمرند و خواستار تدریس زبانهای منطقه ای و قومی هستند، کم در راه انکار اهمیت زبان فارسی نکوشیده اند، بدون توجه به نقش تاریخی و بارز آن در حفظ پیوند ملی بین ایرانیان. خلاصه مثل اینکه مدتیست که ایرانی بودن و فارسی حرف زدن خیلی مد روز نیست و هر چه هست از سر ناچاری است.
به هر حال، دعوا در اینجا هم سیاسی است ولی در داخل خود ایران و بین ایرانیان جریان دارد و مشکل بیش از آنکه از توطئۀ خارجی یا تماس با فرهنگهای بیگانه برخیزد، از آشفته فکری خود ایرانیان سرچشمه میگیرد. توجه نکردن دولت، یا این و آن دستۀ سیاسی به اهمیت زبان فارسی و لزوم تدریس درست آن و نیز جلب توجه دانش آموزان به اهمیت آن، از جمله با بالا بردن ضریبش در امتحانات، امتیازی که تا آنجا که من اطلاع دارم، تا به حال و به نادرست منحصر به رشته های علمی مانده است، از عوامل مهم رنجوری این زبان است
زبان فارسی خونی است که در رگهای ایران میدود. برای اینکه بتواند هر چه بیشتر این تن را سیراب کند، باید به آن آزادی داد، نه فقط آزادی رواج، بلکه آزادی بیان و آفرینش فرهنگی، تا مردم کشور بتوانند هر آنچه را که میجویند، در درجۀ اول در همین زبان و فرهنگی که توسط آن حمل میشود، بیابند. منع فرهنگ بیگانه چارۀ کار نیست، تقویت زبان و فرهنگ ملی لازم است و این هم جز با آزادی میسر نمیگردد.

این مقاله برای سایت (iranliberal.com) نوشته شده است و نقل آن با ذکر مأخذ آزاد است

دیگربان: وب‌سایت «گرداب» وابسته به مرکز بررسی جرایم سازمان یافته سایبری» سپاه از بازداشت مدیران دو کانال تلگرام که اسناد و مدارک «محرمانه» صدا و سیما را منتشر می‌کردند٬ خبر داده است.

خبر بازداشت مدیر کانال‌های تلگرامی «ساختمان شیشه‌ای» و «شهرزاد پرس نیوز» یک روز پس از برکناری رسمی محمد سرافراز از ریاست سازمان صدا و سیما منتشر شده است.

«گرداب» نوشته که این کانال‌ها از ابتدای دی ما سال ۱۳۹۴ راه‌اندازی و اقدام به انتشار «اخبار خاص و به اصطلاح محرمانه و دارای طبقه‌بندی سازمان صدا و سیما» می‌کردند.

به نوشته این وب‌سایت٬ کانال «ساختمان شیشه­‌ای» نخستین مرجع انتشار این اخبار بود و در مدت زمان اندکی تعداد زیادی از کارکنان این سازمان را جذب کرده بود.

آن‌طور که «گرداب» اعلام کرده حدود ۵۰۰ نفر از کارکنان سازمان صدا و سیما (از جمله در رده‌های مهم مدیریتی) عضو این کانال بوده‌اند.

در ادامه این گزارش آمده که پس از شناسایی و بازداشت مدیر این کانال٬ مدتی بعد کانال تلگرام دیگری با نام «شهرزاد پرس نیوز» با محتوایی مشابه و البته جنجالی‌تر، آغاز به کار کرد.

«گرداب» نوشته که این کانال هم «توانسته بود کاربرانی را جذب کند که نکته تاسف برانگیز حضور دور از انتظارِ برخی افراد شناخته شده در بین بازدید کنندگان کانال مذکور بود.»

این وب‌سایت اعلام کرده که مدیر این کانال ۱۴ اردیبهشت ماه شناسایی٬ بازداشت و تحویل مقام‌های قضایی شده است.

«گرداب» این فرد را یکی از کارکنان سازمان صدا و سیما معرفی کرده که در حال حاضر به قید وثیقه آزاد است.

از این دو کانال به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل برکناری محمد سرافراز از ریاست صدا و سیما نام برده می‌شود.

پایش: ۱۸ ماه بعد از انتصاب محمد سرافراز به ریاست سازمان صدا و سیما، خبرها حکایت از برکناری وی و انتصاب دکتر علی عسگری به عنوان رئیس جدید رسانه ملی دارد.

به گزارش سایت خبری «پایش»، سرافراز که آبان ماه ۹۳ به عنوان جانشین ضرغامی در سازمان صدا و سیما منصوب شد، در دوران کوتاه ریاست خود بر این سازمان با چالش ها و دردسرهای متعددی مواجه بود. بزرگترین چالش او در دوره ریاست این سازمان، بحران مالی فزاینده ای بود که در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی شدت گرفته بود.

انتصاب های پرحاشیه سرافراز در این ۱۸ ماه بسیاری از ناظران را حیرت زده کرد، بویژه آن که او در بدو ریاست خود بلافاصله تمام همتایان سابق خود را برکنار و یا به حاشیه برد.

«چابک سازی» مهمترین شعار وی برای کوچک کردن سازمان عریض و طویل صدا و سیما بود اما به گفته صاحبنظران، او به دلایل مختلفی در اجرای مهمترین شعارش در ۱۸ ماه گذشته موفقیتی کسب نکرد.

در ماه های اخیر بحران بودجه، حرف و حدیث ها بر سر خروج بازرس جنجالی وی به خارج از کشور، درگیر شدن با برخی نهادهای امنیتی و اطلاعاتی و درگیری های بیهوده با دولت، سرافراز را چنان تحت فشار گذاشته و او را به حاشیه برد که به گفته کارشناسان، صدا و سیما بحرانی ترین روزهای عمر خود را در سه دهه گذشته سپری می کند.

یازدهمین

به گزارش «پایش»، اکنون با قطعی شدن تغییر سرافراز، خبرها حکایت از انتصاب دکتر علی عسگری به سمت ریاست بزرگترین رسانه کشور دارد. گفته می شود حکم انتصاب علی عسگری بزودی اعلام خواهد شد.

وی پیش از این معاون فنی سازمان صدا و سیما و استاد دانشکده این سازمان بود اما با آمدن سرافراز، وی به مانند دیگر معاونین سازمان از سمت خود برکنار شد.

گفته می شود قرار است سرافراز با اعلام تشدید بیماری دیسک کمر خود از سمت ریاست سازمان کناره گیری کند.

بی‌بی‌سی: آقای روحانی در مراسمی برای بزرگداشت معلمان حضور کرده است

حسن روحانی، رئیس جمهور ایران با تاکید بر لزوم آموزش چندین زبان خارجی در ایران گفته است این که چه زبان‌هایی آموزش داده شوند به امکانات موجود و خواست مردم مرتبط است.

آقای روحانی گفته است که در شورای عالی انقلاب فرهنگی بحث آموزش زبان‌های خارجی مطرح شده و دولت در پی این است که جوانان ایرانی با چند زبان خارجی آشنا شوند.

رئیس جمهور ایران در عین حال گفته است: “البته اینکه کدام زبان و چه تعداد زبان خارجی بیاموزیم هم به امکانات ما و هم به تعداد معلمین آشنای ما به زبان‌های خارجی ارتباط دارد و البته هم به خواست مردم مرتبط است. مردم خودشان باید بخواهند و دانش‌آموز هم باید خودش بخواهد و باید بتواند انتخاب کند چند زبان می‌خواهد بیاموزد.”

“وقتی در یک مدرسه‌ای ۹۸ درصد دانش آموزان یک زبان را انتخاب کردند و ۲ درصد دیگر زبان دیگری را برگزیدند ما که نمی‌توانیم برای آن ۲ درصد معلم دیگری را به کار بگیریم.”

حسن روحانی این اظهارات را دو روز پس از آن بیان کرده که آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر ایران، از “اصرار بر ترویج انحصاری زبان انگلیسی” انتقاد کرد. آقای خامنه‌ای گفت: “زبان علم فقط انگلیسی نیست… نمی‌گویم از فردا آموزش انگلیسی را تعطیل کنیم، اما بدانیم چه می کنیم.”

امروز، چهارشنبه ۱۵ اردیبهشت، آقای روحانی گفته است: “شما ببینید در شبه قاره هند به خاطر اینکه این جمعیت عظیم به زبان انگلیسی تقریبا مسلط هستند شما ببینید که در فناوری اطلاعات چه کارهایی انجام داده‌اند و چه شغل بزرگی را این شبه قاره به دست آورده است، ما باید زبانی را یاد دهیم که در کنارش علم، راحت‌تر به دست آید و شغل بیشتر برای نسل جوان آینده به وجود بیاورد و ارتباط اقتصادی ما را با دنیا تسهیل کند.”