اخبار

رادیوفرانسه: برنار کازنو*، وزیر کشور فرانسه، روز دوشنبه ۱۱ مرداد/ اول اوت، اعلام کرد، طی ماه‌های اخیر «۲۰ مسجد و نمازخانه» که بعنوان اماکن حضور افراط‌گرایان تلقی می‌شد، تعطیل شدند.

برنار کازنو*، پس از دیدار با دبیر کل شورای مسلمانان فرانسه گفت: از ماه دسامبر ۲۰۱۵ تاکنون دست‌کم ۲۰ مسجد و نمازخانه در فرانسه بدلیل ارتباط با افراط‌گرایان اسلامی بسته شده و تعدادی از واعظان و سخنرانان افراط‌گرا هم از کشور اخراج شدند.

وزیر کشور فرانسه تأکید کرد: پیش از این اعلام کرده بودیم که در فرانسه، برای کسانی که در مساجد یا نمازخانه‌ها به ترویج نفرت می‌پردازند و به اصول جمهوری احترام نمی‌گذارند، جایی وجود ندارد.

برنار کازنو، با بیان اینکه عملیات تعطیلی مکان‌های حضور افراط‌گرایان اسلامی ادامه خواهد یافت، خاطرنشان کرد: بنا به همین دلایل، طی ماه‌های اخیر، طرح بستن این اماکن را عملی ساختم و این عملیات با توجه به اطلاعاتی که در دست داریم ادامه خواهد یافت.

در فرانسه، دست‌کم ۲ هزار و ۵۰۰ مسجد و نمازخانه وجود دارد که حدود ۱۲۰ مورد آن به محل تردد و اشاعه نظریات افراط‌گرایان سَلَفی تبدیل شده است.

همچنین به گفته این مقام دولت فرانسه، از سال ۲۰۱۲ تاکنون، ۸۰ مورد بازداشت منجر به اخراج از خاک فرانسه، صورت گرفته است.

برنار کازنو افزود: ده‌ها تن دیگر نیز در ارتباط با افراط‌گرایان بازداشت شده و در حال بازجویی هستند و من با جدیت این سیاست را دنبال می‌کنم.

در جریان دیدار میان وزیر کشور و مسئولان شورای مسلمانان فرانسه، موضوع ساختار و بودجه نهادهای اسلامی در فرانسه مورد بحث قرار گرفت. موضوعی که در میان طبقه سیاسی فرانسه بحث‌برانگیز شده است.

دویچه‌وله: ایران برای سومین سال پیاپی بالاترین ریسک پولشویی را در جهان دارد. افغانستان و تاجیکستان وضعی بهتر از ایران دارند. یک اقتصاددان می‌گوید پولشویی در ایران ریشه در رانت‌های قدرت و ثروت و رانت‌های اطلاعاتی دارد.

“انستیتوی بازل” در گزارش سال ۲۰۱۶ گفته است، ایران برای سومین سال پیاپی از نظر شاخص بازل، که یک شاخص سالیانه در زمینه ارزیابی عملکرد کشورها در زمینه ریسک پولشویی است، جایگاه نخست خود را حفظ کرده است.

به گزارش خبرگزاری “تسنیم”، کشورهایی که از نظر شاخص بازل بالاترین ریسک پولشویی در آنها وجود دارد عبارتند از: ایران، افغانستان، تاجیکستان، گینه بیسائو، مالی، کامبوج، موزامبیک، اوگاندا، سوایزلند (کشور کوچکی در جنوب آفریقا) و میانمار.

فنلاند در این رتبه‌بندی، کم‌ریسک‌ترین کشور از نظر پولشویی شناخته ‌شده و کشورهای لیتوانی و استونی در رتبه‌های دوم و سوم جای گرفته‌اند. بعد از این ۳ کشور، بلغارستان، نیوزیلند، اسلونی، دانمارک، مجارستان، کرواسی و جامائیکا، کشورهای بعدی این فهرست هستند.

رتبه نخست ایران در ریسک پولشویی در حالی است که این کشور در تلاش است تا سیستم بانکی خود را برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی پس از لغو تحریم‌ها پاکسازی نماید.

بیشتر بخوانید: بانک‌های ایران همچنان در “لیست سیاه پولشویی” قرار دارند

به نوشته خبرگزاری تسنیم، “گروه کاری اقدام مالی”، که یک نهاد بین‌المللی مقابله با پولشویی و تامین مالی تروریسم است، در ماه ژوئن ایران را هم‌چنان در لیست سیاه خود حفظ کرد، اما با تعلیق اقدامات متقابل خود علیه این کشور به مدت یک سال، به تهران فرصت داد تا برای تقویت قوانین خود در این زمینه اقدام نماید.

ریشه‌های پولشویی در ایران

محمود جامساز، اقتصاددان ایرانی، به خبرگزاری کار ایران (ایلنا) گفته است، مسئله اصلی در پولشویی این است که این منابع از “راه‌های غیرقانونی” بدست می‌آید. او افزوده «پولشویی جرمی است که به تبع یک جرم اصلی دیگر بوجود می‌آید.»

درباره واژه پولشویی این اقتصاددان می‌گوید: «این واژه برای اولین بار برای گروهی مافیایی به ریاست آلکاپون که با قمار، قتل، قاچاق و فعالیت‌های غیرقانونی مقادیر انبوهی پول‌ را بدست آورده بودند بکار برده شد.»

او می‌افزاید: «این گروه برای اینکه این مقادیر پول را از دید دولت و ماموران مالیاتی پنهان کنند مؤسسه‌ای را تشکیل دادند به عنوان رخت‌شورخانه تا این پول‌های غیرقانونی را موجه جلوه دهند و از آن زمان تاکنون واژه “پولشویی” برای “پول‌هایی که منشاء آن نامشخص است” بکار برده شد.»

به گفته این اقتصاددان مسئله پولشویی در ایران از رانت‌های قدرت و ثروت و رانت‌های اطلاعاتی نشات می‌گیرد، ضمن آنکه این افراد رانتی، معمولا جرایم سنگین بانکی را نیز مرتکب می‌شوند.

او می‌افزاید، فردی که یکباره سه هزار میلیارد تومان بدست می‌آورد مسلما تجارت عادی و قانونی ندارد. این موضوع نیازمند سلسله عوامل و زنجیره‌هایی است که از درون نظام اقتصادی دولتی سرچشمه می‌گیرد.

محمود جامساز درباره اثرات مخرب پولشویی می‌گوید: «پولشویی تخریب بازارهای مالی را در پی دارد و به همان نسبت که اختلاس رشد می‌کند بدلیل اینکه پول را از گردش بخش واقعی اقتصاد خارج می‌کند، در نرخ تولید ناخالص داخلی نیز تاثیر دارد. حتی ریسک اقتصادی را نیز بالا برده و بهره‌وری را کاهش داده و در روند نرخ‌های ارز و بهره بانکی ایجاد اخلال می‌کند.»

این اقتصاددان می‌افزاید طی سالهای گذشته رشد اقتصادی در ایران منفی بوده و ریسک‌های ترکیبی مالی، اقتصادی و سیاسی بالایی نیز داشته و با توجه به اینکه ایران در صدر جدول ریسک پولشویی قرار دارد، سرمایه‌گذاران خارجی نیز از ورود سرمایه‌های خود به ایران منصرف می‌شوند.

دیگربان: محمدرضا باهنر٬ دبیرکل جامعه مهندسین گفته به نفع نهاد ریاست جمهوری و شخص حسن روحانی است که به سرعت به ماجرای اتهامات حسین فریدون رسیدگی کند.

آقای باهنر با بیان اینکه دولت باید «گروهی را مامور به موضوع فریدون کند»٬ افزوده «اگر انتقادات از فریدون برادر رییس جمهور خلاف واقع است، رسما اعلام نظر و خود را مبرا کنند.»

دبیرکل جامعه مهندسین ادامه داده «رئیس جمهور باید گروهی را مأمور کنند تا این مسئله بررسی شود٬ چرا که بعد از سوال‌ها و انتقادات از برادر رئیس‌جمهور هیچ عکس‌العملی از جانب آنها صورت نگرفته است و همین مسئله ظن را قوی می‌کند.»

وی با اشاره به دستیار رئیس جمهور بودن حسین فریدون اضافه کرده «به نفع نهاد ریاست جمهوری و شخص رئیس‌جمهور است که خیلی سریع به این مسئله رسیدگی کند.»

محافظه‌کاران٬ حسین فریدون٬ برادر حسن روحانی را به «رانت‌خواری» و مشارکت در پرونده‌های «فساد اقتصادی» متهم می‌کنند.

بی‌بی‌سی: در پی افزایش انتقادها درباره انحلال تیم زنان باشگاه فوتبال ملوان، یکی از موفق‌ترین تیم‌های فوتبال لیگ زنان ایران، این باشگاه با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد دلایل انحلال این تیم “در یک جامعه اسلامی” و رسانه‌ها قابل بیان نیست.

در این بیانیه گفته شده که باشگاه ملوان مدتی بود در پی واگذار کردن تیم زنان خود بود و مسائل مالی “کوچکترین دلیل انحلال” تیم بوده است.

در این بیانیه آمده است که دلیل اصلی انحلال تیم “همان دلایلی” بوده که که باعث شد تمام تیم‌های لیگ برتر یا تیم فوتبال زنان خود را منحل کنند یا تصمیم به واگذاری آن بگیرند. در این بیانیه گفته شده که از دلایل انحلال نمی‌توان صحبت کرد و رسانه‌ها هم باید از بیان آن خودداری کنند.

اما مینا قنبرزاده، سرپرست فوتبال دختران ملوان امروز در گفتگو با خبرگزاری ایسنا بیانیه باشگاه را “توهین آمیز” خوانده و گفته است که این بیانیه اعضای تیم دختران ملوان را از نظر اخلاقی زیر سوال برده است. خانم قنبرزاده گفت که در سکوت خبری به دنبال پیگرد قانونی این ماجرا هستند.

به گفته او، دلیل اصلی انحلال تیم زنان ملوان مسائل مالی و مصاحبه سارا قمی، بازیکن ملی پوش و کاپیتان این تیم بوده است.

خانم قمی که به “خانم گل لیگ برتر بانوان” ایران معروف است، ۱۲ خرداد در مصاحبه با ایسنا از بی‌مهری مسئولین باشگاه به تیم زنان ملوان گلایه کرده و گفته بود که تنها کمتر از ۲۰ درصد مبلغ قراردادها به اعضای تیم پرداخت شده است. پس از آن مدیر عامل باشگاه ملوان گفت که این مصاحبه “ذهنیت‌های منفی را به وجود آورده و احتمالا در فصل پیش رو تیم بانوان منحل می‌شود.”

بخوانید: انحلال تیم زنان فوتبال ملوان و درخواست کمک از رئیس جمهور ایران

در بیانیه باشگاه ملوان آمده که این باشگاه از ماه‌ها پیش تصمیم گرفته بود در حوزه زنان فعالیتی نداشته باشد و باشگاه به همه مسئولان فوتبال استان گیلان اعلام کرده بود که حاضر است بدون دریافت هیچ وجهی امتیاز تیم زنان را به اسپانسر یا خریدار جدید واگذار کند، اما هیچ‌ سرمایه‌گذاری برای این تیم پیدا نشد. اما در این بیانیه تأکید شده که این مسئله دلیل انحلال تیم نبوده و دلیل آن “همان موضوعاتی است که باشگاه های متمولی همچون سپاهان، ذوب آهن، سایپا، فولاد و پیکان یا تیم‌های پرهواداری مانند استقلال و پرسپولیس را هوشمندانه ترقیب به عدم تیمداری یا انحلال تیم های بانوانشان کرد.”

رضا حسنی‌خو، مدیرکل حراست وزارت ورزش ایران امروز در گفتگو با خبرگزاری فارس از بیانیه باشگاه ملوان انتقاد کرد و گفت: “در مجموع مطرح کردن این موضوع در جامعه کار درستی نیست. ضمن اینکه هیچگاه به خاطر یک بی‌نماز در مسجد را نمی‌بندند. معتقدم شاید یکی دو نفر مشکل داشتند، اما نباید به خاطر آن یک نفر، صورت مسئله را پاک می‌کردند.”

آقای حسنی‌خو گفت که اگر مسائلی در تیم وجود داشته که قابل مطرح شدن در جامعه اسلامی نیست، “مقصر مسئولان تیم هستند. آنها چرا اجازه دادند کار به اینجا برسد؟ این موضوع برای یک روز و دو روز نبوده و بالاخره یک دورانی را گذرانده که دوستان باید توجه می کردند تا این مشکل پیش نیاید.”

بی‌بی‌سی: سه هفته پس از آنکه امیر ترکی بن فیصل رئیس پیشین سازمان اطلاعاتی عربستان سعودی در گردهمایی مجاهدین خلق در پاریس سخنرانی کرد، محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی در همین شهر با مریم رجوی دیدار کرده که در غیاب همسرش، از او با عنوان رهبر سازمان مجاهدین خلق یاد می شود. توالی این دو رویداد این گمانه را تقویت کرده که شاید اراده ای برای برجسته کردن سازمان مجاهدین خلق و سرمایه گذاری سیاسی روی آن در کار باشد.

محتوای دیدار محمود عباس و مریم رجوی را که شنبه شب گذشته (سی ام ژوئیه) انجام گرفت، تنها منابع مجاهدین خلق مخابره کردند و هیچیک از مسئولان فلسطینی توضیحی درباره این دیدار ندادند. در حالی که همه دیگر دیدارهای آقای عباس طبق روال و تشریفات مرسوم اداری به رسانه ها اطلاع داده شد، نه سخنگوی رسمی محمود عباس، نه مسئول تشریفات دفتر او و نه نماینده تشکیلات خودگردان در پاریس با وجود تماسهای پی در پی من برای توضیح در خصوص این دیدار در دسترس قرار نگرفتند. دیگر رسانه ها نیز اطلاعاتی در خصوص این دیدار و دلیل انجام گرفتن آن در بازه زمانی کنونی از مسئولان فلسطینی منتشر نکرده اند.

پیشتر بارها پیش آمده است که دولتمردان یا قانونگذارانی غیرایرانی پس از آنکه دیداری با اعضا یا سران سازمان مجاهدین خلق داشته اند یا بیانیه ای در حمایت از این سازمان امضا کرده اند در پاسخ به رسانه ها گفته اند که از پیشینه این سازمان اطلاع دقیقی نداشته اند، اما محمود عباس که از هنگام پیدایش جنبش فلسطینی فتح از فعالان آن بوده با توجه به همکاری دیرینه این جنبش با سازمان مجاهدین خلق که به پیش از انقلاب ایران باز می گردد، نمی تواند از پیشینه سازمان مجاهدین خلق بی اطلاع باشد.

پیش از انقلاب، شماری از نفرات سازمان مجاهدین در اردوگاههای جنبش فتح در لبنان آموزش می دیدند و افرادی از اعضای سابق این سازمان به من گفته اند که پس از انقلاب و در سالهای جنگ داخلی لبنان در کنار اعضای جنبش فتح در این کشور بوده اند. همچنین بخشی از نیروهای جنبش فتح دوشادوش مجاهدین خلق و تحت حمایت ارتش عراق با ایران می جنگیده اند که حاصل این همکاری، از جمله عملیات موسوم به چلچراغ در واپسین هفته های جنگ بود که در آن، شهر مهران به تصرف مجاهدین خلق درآمد. من با افرادی در لبنان گفتگو کرده ام که هنوز در جنبش فتح در لبنان عضویت دارند و از حضور خود در این عملیات گفتند. برخی از آنها حتی جای گلوله هایی را به من نشان داده اند که در جنگ با نیروهای ایرانی به تن آنها اصابت کرده بود.
Image copyright
Image caption یاسر عرفات، رهبر سازمان فتح در سفر به ایران با مسعود رجوی، رهبر سازمان مجاهدین خلق دیدار کرده بود

در سالهای اخیر نیز مسئولانی از جنبش فتح بیانیه هایی در حمایت از سازمان مجاهدین خلق صادر کرده اند. با وجود چنین پیشینه ای، عملکرد دفتر محمود عباس در خصوص اطلاع رسانی از دیدار وی با مریم رجوی می تواند به این شائبه دامن بزند که وی با توجه به جایگاهی که نه به عنوان عضو قدیمی جنبش فتح، بلکه به عنوان رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی دارد، شاید نه با طیب خاطر که با رودربایستی و احتمالا با ترغیب و تشویق دیگران با مریم رجوی دیدار کرده است. اما ترغیب و فشار از جانب که؟
‘می دانم چه می خواهی اما جواب نمی دهم’

نشانه ای برای رسیدن به این پاسخ را شاید بتوان در رفتار مشابه هفت نماینده مجلس مصر دید که آنها هم در گردهمایی سه هفته پیش مجاهدین خلق در پاریس حضور یافتند. پس از بازگشت این نمایندگان به مصر، یکی از آنان به نام یحیی عیسوی به روزنامه الیوم السابع (روز هفتم) گفت که سلیمان وهدان، نایب رئیس دوم مجلس مصر در گردهمایی مجاهدین سخنرانی هم کرده، اما پس از آن دیگر با وجود پافشاری پی در پی من حاضر نشد به هیچ وجه سخنی در باب حضور خود و همکارانش در این گردهمایی بگوید. در دو دیدار حضوری نسبتا طولانی حتی وقتی از او خواستم درباره حضورش در همایش مبارزه با تروریسم در پاریس که ارتباطی هم با گردهمایی مجاهدین خلق داشت مقابل دوربین سخن بگوید، به من گفت می دانم چه می خواهی از من بپرسی و جوابت را نخواهم داد.

دیگر نمایندگان مصری شرکت کننده در گردهمایی مجاهدین خلق نیز یا در دسترس قرار نگرفتند یا حاضر نشدند سخنی درباره حضورشان در گردهمایی بگویند. یکی از آنان حتی نام مریم رجوی را هم بدرستی به خاطر نداشت که می تواند حاکی از این باشد که چه بسا او اطلاعات چندانی درباره سازمان مجاهدین خلق ندارد. پرسش اینجاست که چرا یک قانونگذار بدون شناخت دقیق از سازمانی که گردهمایی ای را برپا کرده، در این گردهمایی که علنی برگزار و پوشش گسترده رسانه ای به آن داده شده است شرکت می کند، اما سپس حاضر نیست درباره انگیزه خود از این حضور سخنی بگوید؟ اینجا نیز گمانه ترغیب، تشویق و نفوذ احتمالی دیگران خودنمایی می کند.
مریم رجوی و شاهنامه فردوسی

مجاهدین خلق هر ساله در ویلپنت در حومه شمالی پاریس گردهمایی برگزار می کنند و شماری از سیاستمداران غیرایرانی حامی آنان نیز در این گردهمایی حضور می یابند، اما آنچه گردهمایی امسال را برجسته کرد و در توجه رسانه ها قرار داد، شرکت و سخنرانی امیر ترکی بن فیصل در آن بود.
Image copyright Getty
Image caption مریم رجوی در گردهمایی “مقاومت ایران” در پاریس

سه هفته پیش که این گردهمایی برگزار شد، برخی از ناظران بر این باور بودند که حضور امیر ترکی نمی توانسته بدون هماهنگی دربار و دولت سعودی باشد و آن را نشانه ای از این دانستند که اوج گیری تنش با ایران، سعودیها را به فکر سرمایه گذاری روی سازمان مجاهدین خلق انداخته که هنوز سازمانیافته ترین گروه مخالف نظام حاکم بر ایران است.

در مقابل پاره ای دیگر از ناظران معتقد بودند که امیر ترکی هم اکنون هیچ سمت رسمی در عربستان سعودی ندارد و با توجه به تنوع و حتی گاه، اختلاف میان مواضع سیاسی اعضای خاندان بزرگ و پرشمار سلطنتی سعودی، حضور او در گردهمایی مجاهدین خلق و این را که به مریم رجوی گفته است: «تلاشهای تو و شوهر مرحومت برای رهایی مردمتان همچون شاهنامه [فردوسی] در حافظه تاریخ ثبت خواهد شد»، نباید به پای دولت و دربار سعودی نوشت و فراتر از ظرفیت و جایگاه شخصی او دید.

اما اکنون و پس از گذشت سه هفته به نظر می رسد که نشانه های موجود بیشتر حاکی از این است که اگر اراده ای برای سرمایه گذاری سیاسی روی سازمان مجاهدین خلق در کار باشد، این اراده از منبعی فراتر از امیر ترکی بن فیصل سرچشمه می گیرد.
‘مهمترین خبر’

از جمله بارزترین این نشانه ها، پوشش گسترده ای بود که رسانه های عربی وابسته به نهادهای سعودی به گردهمایی مجاهدین خلق در پاریس دادند. الحیات و الشرق الاوسط، دو روزنامه بین المللی اصلی جهان عرب، با این گردهمایی به عنوان مهمترین خبری برخورد کردند که در روز شنبه نهم ژوئیه در جهان رخ داده،‌ گزارش این گردهمایی را در صدر اخبارشان در صفحه نخست نشاندند، شمار شرکت کنندگان گردهمایی را یکصد هزار نفر اعلام کردند و مریم رجوی را رهبر مخالفان جمهوری اسلامی خواندند.
Image copyright
Image caption رسانه‌های نزدیک به دولت عربستان سعودی پوششی گسترده به حضور امیر ترکی فیصل در گردهمایی مجاهدین خلق دادند

سلمان دوسری، سردبیر روزنامه الشرق الاوسط به من گفت که دلیل تصمیم او در قائل شدن چنین ارزش خبری برای گردهمایی مجاهدین خلق این بوده که آن را بزرگترین گردهمایی مخالفان حکومت ایران در خارج تاکنون دانسته و گردآوردن «جمعیت عظیم یکصدهزار نفری» از دید او حاکی از این است که مجاهدین خلق را نباید سازمانی عادی به حساب آورد. آقای دوسری همچنین گفت که پوشش گسترده روزنامه اش به این گردهمایی با مشورت با دو نفر از کارشناسان ایران صورت گرفته است که با این روزنامه همکاری می کنند. وی نامی از این دو «کارشناس ایران» نبرد اما در تماسی که با امیر طاهری، روزنامه نگار باسابقه ایرانی گرفتم که سالهاست ستون ثابتی در روزنامه الشرق الاوسط دارد، وی گفت که در این خصوص هیچ مشورتی با او نشده است.

تلویزیون العربیه نیز که سرمایه گذار سعودی دارد همچون الحیات و الشرق الاوسط به گردهمایی مجاهدین خلق پوششی گسترده داد و شمار دیگری از رسانه های عربی نیز همسو با این رسانه های پرمخاطب عمل کردند تا آنجا که حتی گمانه هماهنگی میان این رسانه ها را به ذهن متبادر می کرد.

اگر این پوشش رسانه ای احیانا با هماهنگی صورت گرفته باشد، برنامه ریزی آن فراتر از جایگاه و امکانات امیر ترکی بن فیصل به نظر می رسد که سهمی در مالکیت و اداره و نقشی در سیاستگذاری این رسانه ها ندارد. همین تحلیل در مورد گمانه ترغیب، تشویق یا اعمال نفوذ برای انجام گرفتن دیداری میان مریم رجوی و محمود عباس و همچنین حضور هفت قانونگذار مصری در گردهمایی مجاهدین خلق نیز می تواند صدق کند.

در شرایطی که رابطه دو کشور چنین تیره است و مسئولان لشکری و کشوری ایران دائما و به تندی علیه عربستان سعودی سخن می‌گویند، طبیعی به نظر می رسد که عربستان سعودی هم که توان مالی و نفوذ سیاسی بسیار بیشتری از ایران دارد، روی گروههای مخالف نظام حاکم بر ایران سرمایه گذاری کند. اما سئوال اینجاست که سیاستگذاران سعودی با چه تحلیل و شناختی از سازمان مجاهدین خلق به اندیشه حمایت از آن افتاده اند؟

بیا ، الله تو دیگر دست بردار از سر ، ما …
این آدم که می بینم ، مسلمانی کج اندیش است …
ترا خواند گهی سبحان …
ترا خواند گهی رحمان …
گهی قادر ، گهی عادل …
نمی داند اگر هستی …
تو خود سلطان استبداد و بیدادی ..
نمی داند اگر بودی ، میان رعیتت فرقی نمی دادی …
همی گویند ، سمعئی و بصیری …
شگفتا ،
ندیدی ان سیه کودک که هردم میدهد جان !؟
ز بهر تکه ای نان …
شنیدی ناله بانوی ازاده به زیر پای دژخیمان …
همان لاله …
ندایی با تن خونین به دام سرب به خاک افتاد…
و سهرابی به نام عشق به سرسبزی ازادی ، سرش را داد…
بصیری تو …؟!
ز هر گوشه ، صدای ناله دادخواهی انسان …
نموده گوش ها را کر …
سمیعی تو …
تو بیرحمی ، نه رحمانی …
تو جباری ، نه مهربانی …
تو ای الله که از مکتوب تو پیداست …شیطانی
همان بهتر که بتخانه ، بنا سازیم …
بساط ظلم را با هم براندازیم …
شبی در گوشه میخانه ای ساغر دراندازیم …
و با اوای ساز و چنگ …
دمی فارغ ز فکر دوزخ و جنت

کنار هم گنه الود بیارامیم …

و در پایان شب با شور و شادی ،
زنیم پیمانه ها برهم ،
و با فریادمان گوئیم ،
الا ای بت سیمین تن …
خدای پاک و روئین تن …
سرت اهن ، تنت از سنگ …
ندادی حکم به قتل و جنگ …
نه حکم دادی به سنگساری …
نه با ملا و کاهن های خود ، ظلم بر سرم باری…
نه جباری ، نه مهربانی …
نه بیرحمی ، نه رحمانی …
تو پایا باشی و مانا …
بت رعنا و تو اما ،
تو الله دست بردار از سر ، ما .
1389 / اصفهان .
نور ایران .