اخبار

عصرایران: تیم قوی دیپلماتیک مورد نظر رئیسی به ریاست جلیلی 7 سال پرونده کرسنت را هم مدیریت کرد که البته نتیجه اش محکومیت شرکت نفت شد.
«بیژن نامدار زنگنه» وزیرنفت، از حجت الاسلام ابراهیم رئیسی نامزد دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری خواست از مشاورش ارشد بپرسد در جلسه شورای امنیت ملی درباره پرونده کرسنت چه گذشته است تا اظهارات نادرست و خلاف واقع بر زبان نیاورد.

به گزارش عصرایران به نقل از ایرنا، وزیر نفت روز گذشته درگفت‎و‎گویی کوتاه درواکنش به سخنان ابراهیم رئیسی درباره پرونده کرسنت، اظهارکرد: این نامزد انتخاباتی از جلیلی مشاور ارشد خود بخواهد که توضیح دهد درجلسه آذرماه 1391 شورایعالی امنیت ملی درباره پرونده کرسنت چه گذشته، چه حرف‌هایی رد و بدل شده و چه تصمیم‌هایی اتخاذ شده است.

وی ادامه داد: همین طور از جلیلی بخواهند در باره نامه ای که در25 اسفندماه سال 88 به رئیس جمهوری وقت در باره کرسنت نوشته است و پاسخ رئیس دولت دهم نیز توضیح دهد تا شاید این نامزد انتخاباتی دربیان هرحرفی کمی محتاط تر عمل کنند.

وزیرنفت درپاسخ به این پرسش که رئیسی نامزد دوازدهمین دوره انتخابات ادعا کرده اند دولت یازدهم به دنبال مذاکره با کرسنت بوده، اظهارکرد: خوب است رئیسی در این باره نیز ازمشاور ارشدشان بپرسند که چه کسی دنبال مذاکره بوده و در چه زمانی و چه مرجعی چنین موردی را تصویب کرده است تا بطورمکرر دچار اشتباه در گفتار نشوند.

زنگنه افزود: البته اگر جلیلی نیز چیزی به خاطرشان نیامد ما آماده ایم که بخشی از این اطلاعات را برای یادآوری ایشان و استحضار ملت ایران منتشر کنیم، اما بعید است که جلیلی ماجرا به خاطر نیاورند.

وزیرنفت اضافه کرد: ما نیز مانند این نامزد انتخاباتی معتقدیم دیناری نباید به کرسنت پرداخت شود، اما به رئیسی توصیه می کنیم از اعضای فعال ستاد خود مانند زاکانی و بذرپاش بپرسند که آن اعداد نجومی را که برخلاف منافع ملی معتقدند به عنوان خسارت باید به کرسنت پرداخت شود، به تحریک چه کسانی و با چه هدفی بیان کرده و می کنند؟

زنگنه درباره این ادعای رئیسی که گفته است «دولت عده ای را که در پرونده کرسنت محکوم و انفصال از خدمت شده اند دوباره به کار گرفته است» نیز گفت: مگر می شود کسی از خدمت منفصل شده باشد و دوباره بتوان او را در دولت به‌ کار گرفت؟ این سخنان نسنجیده توسط کدام دستگاه رسمی نظام تایید شده است؟ کدام حکم قضایی به ما ابلاغ شده که اجرا نکرده ایم؟

وی گفت: این پرونده هنوز مفتوح بوده و توسط ذینفعان تقاضای اعاده دادرسی شده و پرونده در مسیر رسیدگی است و هنوز هیچ حکمی هم به ما ابلاغ نشده و عجیب است که رئیسی به عنوان فردی که سال ها در کسوت قضاوت بوده این چنین سخنی می گوید! آیا ایشان این چنین می خواهد از حرمت اشخاص که پاسداری از آن در قانون اساسی از وظایف رئیس جمهوری است، صیانت کند؟

این عضو کابینه دولت یازدهم ادامه داد: خوب است نامزد دوازدهمین دوره ریاست به این پرسش پاسخ دهد که چگونه وقتی حکمی درباره فردی صادر نشده ایشان خود را محق می داند او را محکوم و از خدمت منفصل کند؟
وزیر نفت گفت: ما به جد مدعی هستیم که عده ای در دوره گذشته مانند موضوع پرونده هسته ای، درکرسنت هم با بی تدبیری عمل کرده و کشور را گرفتار معضلی کرده اند که باید آن را حل کنیم.

زنگنه اضافه کرد: رئیسی حتما به خاطر دارند که تیم قوی دیپلماتیک مورد نظرشان به ریاست جلیلی هفت سال پرونده کرسنت را هم مدیریت کرد که البته نتیجه اش محکومیت شرکت نفت در داوری به عدم اجرای قرارداد شد، البته اگر این نامزد انتخباتی با این توضیحات موضوع برایشان روشن نشد بازهم ایشان را به صورت جلسه مذاکرات جلسه آذرماه 1391شورایعالی امنیت ملی ارجاع می دهیم.

وی تصریح کرد: به زودی مطالب بیشتری را درباره این پرونده درمصاحبه مفصلی بیان خواهم کرد و پرده از روی بسیاری مسائل که در این سال‌ها با سکوت فداکارانه این دولت برای حفظ منافع ملی مکتوم مانده، در حد ممکن و البته با رعایت منافع ملی بر خواهم داشت.

دیگربان: احمد توکلی٬ نماینده سابق مجلس با انتقاد شدید از حسن روحانی٬ به وی هشدار داده که اگر آیت‌الله خمینی بود و «حلم» علی خامنه‌ای نبود٬ وی نمی‌توانست در «هیات یک اپوریسیون تیغ به روی نظام جمهوری اسلامی» بکشد.

اظهارات توکلی که در قالب نامه‌ای سرگشاده مطرح شده٬ بدنبال انتقادهای حسن روحانی از ابراهیم رئیسی و محمدباقر قالیباف درباره سابقه آنها به ترتیب در صدور احکام اعدام برای مخالفان سیاسی و تفکیک جنسیتی بیان شده است.

توکلی خطاب به روحانی نوشته که «اگر شما راست بگویید، با آن سابقه سطوح بالای امنیتی، در خیر و شر کارکرد نظام در بالاترین سطح شریک هستید و نمی‌توانید مدعی کسی باشید.»

وی اضافه کرده «اگر این سخنان تهمت و توهینی بیش نباشد-که چنین است- که برای جلب رأی مخالفان نظام بر زبان جاری میکنید، وای به حال شما.»

این نماینده سابق مجلس خطاب به روحانی افزوده که «اگر امام بود و یا مدارا و حلم رهبری نبود، شما جرئت تیغ کشیدن بر روی نظام را داشتید؟»

توکلی همچنین به روحانی هشدار داده که باید به ه«زینه و فایده این سخنان و اقدامات» خود بیاندیشید.

دیگربان: علی سعیدی، نماینده علی خامنه‌ای در سپاه پاسداران، بار دیگر مدعی شد که سپاه در «هیچ انتخاباتی دخالت نکرده، نمی‌کند و نخواهد کرد.»

آقای سعیدی مدعی شده که «سپاه پاسداران هیچ گاه از اصول انقلابی خود تعدی نکرده است.»

وی در عین حال گفته که «رسانه‌های معاند با فضاسازی‌های تبلیغاتی به دنبال القای دخالت سپاه پاسداران در انتخابات هستند.»

نماینده رهبر جمهوری اسلامی در سپاه با این حال گفته که این نیرو «فقط معیارها را برای پاسداران و بسیجیان» مطرح می‌کند که «این به معنای دخالت در انتخابات نیست.»

اظهارات وی پس از آن مطرح می‌شود که حسن روحانی در جریان سومین مناظره تلویزیونی نامزدهای رقابت‌های ریاست جمهوری٬ گفت که نهادهای امنیتی برای ابراهیم رئیسی با اتوبوس هوادار می‌آورند.

سپاه و بسیج همواره ادعا می‌کنند که در سیاست و انتخابات دخالتی ندارند٬ اما به بهانه «صیانت از دستاوردهای انقلاب» این اقدام را از طرق مختلف انجام می‌دهند.

دویچه‌وله: در پاکستان قبر یک وبلاگ‌نویس جوان، در گورستانی نزدیک پیشاور، به زیارتگاه تبدیل شده است. سرنوشت مشال خان برای بسیاری از رسانه‌های پاکستان موضوعی جالب و در عین حال حیرت‌انگیز است.

مشال خان به نماد جنبش مدنی مقاومت در برابر بنیادگرایان بدل شده است

مشال خان، وبلاگ‌نویسی جوان بود که به خاطر مبارزه با تعصبات دینی، خشم و نفرت افراد “جاهل” را برانگیخت. مشتی از دانشجویان خشمگین در روز ۱۳ آوریل گذشته جوان بی‌دفاع ۲۳ ساله را در گوشه‌ای از کوی دانشگاه شهر مردان، در نزدیکی پیشاور، به دام انداختند و وحشیانه به قتل رساندند. حتی وقتی که دیگر جان داده بود، مهاجمان با فریاد الله اکبر به سر و بدن او ضربه وارد می‌کردند.

هنگامی که مشال خان به قتل رسید، هیچکس با خانواده او همدردی نکرد، حتی ملای محل اجازه نداد که در گورستان مسلمانان دفن شود، زیرا به نظر او مشال خان با کفرگویی از جمع امت اسلام بیرون رفته بود.

چندی پس از مرگ مظلومانه‌ی مشال خان، همه دریافتند که “بی‌ایمانی” او تنها شایعه بوده و او در واقع قربانی بدگویی دشمنانش شده است. از آن پس همان مردمی که خون او را ریخته بودند، او را “شهید” خواندند، زیرا خونش به بی‌گناهی ریخته شده بود.

“قتل یک افشاگر؟”

مشال خان دانشجوی ۲۳ ساله‌ی رشته روزنامه‌نگاری بود که به مشکلات اجتماعی توجه پیرامون خود توجه داشت و از نبود عدالت در جامعه رنج می‌برد. اما او هرگز مزاحم کسی نبود، سرش همیشه گرم درس و مشق بود و همه به او احترام می‌گذاشتند.

آموزشگاهی که مشال خان در آن درس می‌خواند، یکی از بهترین دانشکده‌ها در بالاترین سطح حرفه‌ای است. همین که او در چنین محلی به قتل رسیده، حیرت همگانی را برانگیخته و پرسش‌هایی را مطرح کرده است.

یکی از نکاتی که برای بازپرسان پرونده جالب است، این است که مشال خان تنها دو روز قبل از حمله‌ای که به قیمت جان او تمام شد، در مصاحبه‌ای به رواج فساد در دانشکده حمله کرده بود. درست پس از پخش این مصاحبه بود که این شایعه بر سر زبان‌ها افتاد که او به اسلام توهین کرده و بنابرین “ملحد” است.

امروز همسایگان و همشهری‌های مشال خان پی برده‌اند که اتهام الحاد، تنها دستاویزی برای نابود کردن او بوده است.

افرادی که پس از قتل مشال خان، وجدانی معذب یافته‌اند، اکنون به زیارت گور او می‌روند. از زمان قتل او پلیس ۴۷ نفر را دستگیر کرده، اما کسی گمان ندارد که قاتلان واقعی او دستگیر و مجازات شوند.

در نبشته‌ای که نزدیک گور مشال خان نصب شده، این سخن نقش بسته است: «از افتادن من شادی نکنید؛ روزی که باد از جهتی دیگر بوزد، یکی از شما به زمین خواهد افتاد».

اعدام برای کافران

در پاکستان کفر و الحاد به موجب قانون مجازات اعدام در پی دارد، اما در بسی موارد افراد پیش از رسیدگی حقوقی به اتهام، به دست افراد متعصب و ناشکیبا به قتل می‌رسند. چه بسا کسانی از سر انتقام‌جویی و کینه‌توزی، شایعه “کفر” کسی را بر سر زبان‌ها می‌اندازند.

از سال ۱۹۹۰ تا کنون ۶۵ نفر به اتهام “کفرگویی” در پاکستان به قتل رسیده‌اند، که بیشتر آنها از افراد روشنفکر و تحصیل‌کرده بودند.

بیشتر بخوانید: سلمان رشدی؛ ربع قرن زندگی پس از فتوای قتل

حدود ۶ سال پیش در استان پنجاب یک فرماندار به دست یک بنیادگرای افراطی به قتل رسید. “جرم” فرماندار این بود که از زنی مسیحی، که شایع بود به پیامبر اسلام “دشنام” گفته، حمایت کرده است.

امروزه قاتل مزبور در پاکستان چنان محبوبیتی دارد که طرفدارانش در حومه اسلام‌آباد، پایتخت کشور، برای او گنبد و بارگاه ساخته‌اند. هیچکس هم تا امروز جرأت نکرده به این امر اعتراض کند.

رادیوفردا: در حالی که پس از انتقاد رهبر ایران از اجرای سند ۲۰۳۰ یونسکو، دبیر ستاد راهبری نقشه جامع علمی کشور از توقف اجرای این سند خبر داده بود، حسن روحانی بر پایبندی به این سند «در چارچوب قوانین و فرهنگ ایران» تأکید کرد.

آقای روحانی روز شنبه ۲۳ اردیبهشت، در یک سخنرانی در جمع هواداران خود، به رهبر جمهوری اسلامی و مردم اطمینان داد که دولت او به سند ۲۰۳۰ یونسکو «در چارچوب قوانین و فرهنگ ایران پایبند خواهد بود».

رئیس‌جمهور ایران همچنین از کسانی انتقاد کرد که درباره این سند به گفته او «به ناروا» سخن می‌گویند، و از مردم خواست که «با هوشیاری در برابر توطئه‌هایی که از سوی گروهی طراحی می‌شود در مسیر خود بایستند».

این نامزد انتخابات ریاست جمهوری همچنین از رقبای خود خواست که به «فکر پیشرفت و امید ایران» باشند، «نه به فکر فریب مردم».

پیشتر محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران، نیز روز ۲۰ اردیبهشت گفته بود که مخالفان بحثهایی را درباره این سند مطرح کرده اند که در آن وجود ندارد.

او تأکید کرده بود که جمهوری اسلامی به بخش‌هایی از این سند که با «موازین شرعی و عرف» جمهوری اسلامی مغایر باشد، «هیچ تعهدی» نخواهد داشت.

در دی ماه گذشته هم سعدالله نصیری قیداری، دبیر کمیسیون ملی یونسکو، اعلام کرده بود که هیچ‌کدام از بیانیه‌ها، توصیه‌ها و کنوانسیون‌های یونسکو اجباری و الزام‌آور نیست و صورت مغایرت بیانیه‌ای با «ارزش‌ها و اهداف ملی و اسناد بالادستی کشور» عدم اجرای آن به صورت رسمی اعلام می‌شود.

با این حال منصور کبگانیان دبیر ستاد راهبری نقشه جامع علمی کشور، روز ۱۹ اردیبهشت گفته بود که اجرای این سند در ایران متوقف شده است.

دو روز پیش از آن رهبر جمهوری اسلامی با بیان بر اینکه «سند ۲۰۳۰ یونسکو چیزی نیست که جمهوری اسلامی تسلیم آن شود» از آنچه «اجرای بی سر و صدای» این سند در کشور خواند به شدت انتقاد کرده بود.

انتقادها در شرایطی مطرح شده‌‌اند که هیئت دولت جمهوری اسلامی در نشست ۲۶ مرداد سال ۹۵ تصویب کرده بود که «سند آموزش ۲۰۳۰» در ایران با مدیریت وزارت آموزش و پرورش تدوین شود.

در اجلاس سال ۲۰۱۵ میلادی سازمان ملل متحد، ۱۷ هدف توسعه پایدار موسوم به «طرح ۲۰۳۰» تصویب شد. هدف چهارم این نقشه راه، آموزش بود که اجرای آن بر عهده سازمان یونسکو گذاشته شد.

در این ارتباط، قرار شده است که کشورهای عضو یونسکو سندهای آموزشی خود برای ۱۵ سال آینده را همسو با اهداف توسعه پایدار تدوین کنند.

بی‌بی‌سی: ستادهای انتخاباتی حسن روحانی، ابراهیم رئیسی و محمدباقر قالیباف می‌گویند که آنها آماده برگزاری مناظره رو در رو هستند. یکی از اعضای ستاد آقای رئیسی در نامه‌ای به رئیس صدا و سیما خواهان برگزاری مناظره‌ای بین آقایان روحانی و رئیسی شده است.

برخی مقام‌های دولتی به ادعاهای آقایان رئیسی، قالیباف و میرسلیم در مناظره پاسخ داده‌اند و طرفداران نامزدها هم به ستایش آنان پرداخته‌ و از طرف مقابل انتقاد کرده‌اند.

آقای قالیباف نیز تهدید کرده که از آقای جهانگیری شکایت می‌کند.

مناظره روز جمعه صحنه حملات شدید و اتهام‌های مستقیم نامزدها به یکدیگر بود. شدت حمله‌ها و اتهام‌ها به قدری بود که مصطفی هاشمی طبا گفت “شدیدترین سیاه‌نمایی‌ها” در این مناظره انجام گرفته است.

محمد دهقان، رئیس ستاد آقای قالیباف گفته است: “آقای روحانی در مناظره دیروز حرف‌هایی زد که بایستی به افکار عمومی پاسخ دهد: مناظره دو طرفه! ما آماده‌ایم هر جا و هر زمان.”

محمدعلی وکیلی، سخنگوی ستاد آقای روحانی نیز می‌گوید: “رییس‌جمهور آماده مناظره‌های دو به دو هم هستند و به جز ایشان، نمایندگان آقای روحانی نیز آماده مناظره هستند.”

در عین حال محمد امین توکلی به نمایندگی از ابراهیم رئیسی به رئیس سازمان صدا و سیما و رئیس کمیسیون نظارت بر تبلیغات نامه‌ای نوشته و خواهان برگزاری مناظره‌ای بین آقایان روحانی و رئیسی شده است.

در مناظره سوم پس از آن که آقایان روحانی و جهانگیری به مشکلات ناشی از عملکرد دولت محمود احمدی‌نژاد اشاره کردند، آقای رئیسی گفت باید در تلویزیون بین آقای روحانی و آقای احمدی‌نژاد مناظره‌ای برگزار شود تا بحث مشکلات آن دوره خاتمه یابد.
روحانی و رئیسی حق نشر عکس Mizan
Image caption حسن روحانی و ابراهیم رئیسی صریحتر از دو مناظره قبل به یکدیگر حمله کردند

آقای روحانی در پاسخ گفت حاضر است به جای آقای احمدی‌نژاد با خود آقای رئیسی مناظره کند، چرا که بسیاری از مقام‌های دولت آقای احمدی‌نژاد در ستاد آقای رئیسی حضور دارند و برای او برنامه می‌نویسند.

مطابق قانون انتخابات ایران نامزدهای ریاست جمهوری باید به طور مساوی امکان تبلیغ در رادیو و تلویزیون دولتی را داشته باشند. مشخص نیست اگر مناظره‌ تلویزیونی رو در رو بین آقای روحانی و آقایان رئیسی و قالیباف انجام شود، دیگر نامزدها چه طور فرصت مساوی خواهند داشت.
پاسخ به ادعاها

محمدعلی نجفی، مشاور حسن روحانی، در نامه‌ای به رئیس صدا و سیما خواسته به او فرصتی به او داده شود تا به ادعاهای محمدباقر قالیباف پاسخ بدهد.
قالیباف حق نشر عکس Mizan
Image caption محمدباقر قالیباف حسن روحانی و اسحاق جهانگیری را مستقیما به فساد و دروغگویی متهم کرد

آقای قالیباف در مناظره گفت پس از رسوایی افشای فیش‌های حقوقی مدیران دولتی که حقوق‌ و پاداش غیرمعمول و در مواردی غیرقانونی می‌گرفتند، محمدعلی نجفی برای “معادل‌سازی” ترتیبی داد تا پرونده مشهور به “املاک نجومی” فاش شود.

آقای نجفی در نامه‌اش به رئیس صدا و سیما گفته است که این حرف “تهمت” و “کاملا نادرست” بوده است.

در عین حال آقای قالیباف گفته است آقای جهانگیری را برای بخشی از صحبت‌هایش تحت پیگرد قرار خواهد داد.

او گفته است: ” دیروز آقای جهانگیری عدد و رقمی را در مناظره گفتند و حرفی زدند که دادستان کل کشور و دادستان تهران قبلا آن حرف را رد کرده بودند و گفته بودند که این عدد و رقم وجود ندارد. با این وجود ایشان مجددا آن عدد و رقم را تکرار کردند که طبیعتا یک تخلف آشکار و دروغ بزرگ است.”

آقای جهانگیری در مناظره گفت شهرداری در واگذاری و تخفیف املاک ۵۹ مورد تخلف داشته است.

دادستان کل ایران پاییز گذشته اعلام کرد ۴۵ تخلف قطعی در واگذاری املاک وجود داشته و ۱۵۰ نفر نیز تخفیف بیش از حد گرفته بودند.

مشرق: زمین مورد اشاره در منطقه 2 تهران و محله موسوم به طاهباز بوده که ارزش فعلی با محاسبه کمترین قیمت زمین‌های منطقه، رقمی میلیاردی خواهد خواهد شد.

به گزارش مشرق، در میان تبلیغات کاندیداهای دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، پیشنهادی با عنوان «اعلام عمومی اموال کاندیدا و بستگانش» توسط یکی از کاندیداها اعلام شد.

محمدباقر قالیباف که با شعار نه به دولت 4 درصدی‌ها وارد عرصه انتخابات شده ضمن ارائه این پیشنهاد تأکید کرد که حاضر است اموال خود و خانواده‌اش را اعلان عمومی کند.

بعدازاین پیشنهاد برخی کاندیداها واکنش‌های بعضاً منفی به آن نشان داده و تأکید کردند که به‌هیچ‌وجه حاضر به اعلام عمومی اموال بستگان خود از قبیل همسر، فرزندان و برادران و خواهران خود نیستند.

در این میان اطلاعات منتشرشده از اموال و همچنین اقدامات رانت گونه بستگان برخی کاندیداها در طول سال‌های پس از انقلاب نشان می‌دهد که دلیل نگرانی آن‌ها از اعلام عمومی اموال خود و بستگانشان چیست.

بر اساس سندی که مربوط به سال‌های ابتدایی انقلاب می‌شود حسین فریدون برادر حسن روحانی رییس‌جمهور، زمینی به مساحت 188 متر را بدون پرداخت هرگونه وجهی از بنیاد مسکن انقلاب اسلامی دریافت کرده است.

در این سند که قرارداد فی‌مابین حسین فریدون و بنیاد مسکن انقلاب اسلامی است به‌صراحت قیدشده که نامبرده به‌عنوان متقاضی هیچ‌گونه وجهی برای دریافت زمین پرداخت نکرده است.

زمین مورداشاره در منطقه 2 تهران و محله موسوم به طاهباز بوده که ارزش فعلی با محاسبه کمترین قیمت زمین‌های منطقه، رقمی میلیاردی خواهد شد.

این واگذاری البته با پشتیبانی بنیاد مسکن و ارسال نامه‌ای به شهرداری منطقه‌ای که زمین در آن واقع‌شده جهت تسهیل ارائه مجوز ساخت، ادامه پیداکرده و فریدون با دریافت زمین رایگان در بهترین نقطه شهر توانسته اقدام به خانه‌سازی کند.

با توجه به اینکه بنیاد مسکن انقلاب اسلامی در آن دوران ذیل حساب 100 حضرت امام و در جهت ایجاد مسکن برای محرومین ایجادشده بود، مشخص نیست که با چه معیاری حسین فریدون برادر حسن روحانی را به‌عنوان فرد نیازمند تشخیص داده است؛ این در حالی است که در همان دوران (سال 58) بسیاری از ملت ایران با مشکلات عدیده‌ای ازجمله در حوزه مسکن مواجه بودند.

بر اساس مطلب قیدشده در این سند حسین فریدون از دید هیئت واگذاری زمین بنیاد مسکن «واجد شرایط واگذاری تشخیص داده‌شده است» و مشخص نیست این واجد شرایط بودن با چه معیاری تشخیص داده‌شده است.

با این سند مشخص می‌شود که کدام جریان از افشای اموال خود و خانواده‌اش هراس داشته و چه کسانی در طول سالیان گذشته اموال عمومی را با رانت خانواده‌شان به دست آورده‌اند.

ایران وایر: حسن روحانی در مناظره سوم دو حمله مهم به ابراهیم رئیسی و محمدباقر قالیباف کرد که ظاهرا مانند یک شمشیر دولبه است.

۱) رئيسی دوباره پیشنهاد کرد روحانی با احمدی نژاد مناظره کند تا تکلیف تنش های بین دو دولت روشن شود. روحانی گفت دولت رئيسی همان دولت احمدی نژاد است و باید با خودش مناظره کند. بسیاری از تحلیل گران اعتقاد دارند احمدی نژاد از یک سبد رای پایه قابل ملاحظه در جامعه ایران برخوردار است و اگر به میدان آمده بود، رقیب جدی روحانی می بود. اما آیا انتساب دولت رئیسی به دولت احمدی نژاد می تواند کمک به رئيسی باشد و مردم حامی احمدی نژاد را بیشتر به سمت رئيسی سوق بدهد؟ جواب منفی است، به دلیل اینکه اولا این سبد رای صرفا در انحصار احمدی نژاد است و حتی کاندیداتوری بقایی و تلاش شبانه روزی احمدی نژاد هم نتوانست آن موج مدنظر را برانگیزد. دوم اینکه احمدی نژاد در شرایط کنونی هیچ علاقه ای به اعلام حمایت از رئيسی نشان نداده و ستاد رئيسی هم مانوری بر روی احمدی نژادی بودن نداده، چون نگران تکذیب و واکنش منفی احمدی نژاد است. در روزهای باقیمانده امکان انتقال چنین پیامی برای تیم ارئيسی بسیار دشوار است و نتایجش هم مشخص نیست.

۲) روحانی خطاب به قالیباف گفت سال ۸۴ که در دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی مسئولیت داشته، مانع از افشای یک پرونده مهم که گویا مربوط به قاچاق بوده، شده است. او این کار را به مردانگی تعبیر کرد و گفت اگر چنین نکرده بود، قالیباف اکنون اینجا ننشسته بود. اقدام روحانی غیرقانونی بوده و در یک رقابت انتخاباتی اصل و نسب دار، می تواند یک گاف درست و حسابی برای او باشد، با این حال در انتخابات کنونی تهدید مهمی متوجه او نیست. بخش مهمی از رسانه ها به سود حسن روحانی در حال فعالیت هستند و قرار نیست مچ گیری کنند و تمرکز تیم قالیباف روی این موضوع هم می تواند مانند بهم زدن فاضلاب باشد. کمپین قالیباف اساسا در معنابخشی به این حوادث هم مهارت ندارد. در مناظره دوم قالیباف با طرح پرونده واردات پوشاک دختر وزیر آموزش و پرورش یک نقطه عطف خلق کرد ولی کمپین قالیباف در جریان سازی ناتوان ماند. توان جریان سازی و همپوشانی بین کمپین و کاندیدا خیلی مهم است. دو نمونه روشن، قالیکپی و خالیباف است. مدیران دولت روحانی گفتند قالیباف وعده توخالی می دهد، حامیان او برند خالیباف را باب کردند. حامیان او هشتگ قالیکپی را به اوج رساندند، روحانی در مناظره دوم به کپی کاری قالیباف پرداخت. چنین مهارت و رابطه ای در کمپین قالیباف وجود ندارد. در کمپین رئيسی هم وجود ندارد. روزهای متوالی روی مدرک دکترای روحانی کار کردند ولی در مناظره امشب کاندیدای آنها اشاره ای هم به آن نکرد و تلاش هایشان سوخت شد.

بامداد خبر: سعید قاسمی نژاد

داستان هاله نور محمود احمدی‌نژاد را رسوای خاص و عام کرد (واقعا کرد؟) کاریکاتوریست‌ها تصویر او را هاله بر سر می‌کشیدند و مردم کوچه و خیابان رئیس جمهور محبوب و مردمی را دست می‌انداختند. داستان تعریف کردن محمود در اتاقی کوچک و به صورت خصوصی نزد حضرت آیت الله جوادی آملی آنجایی کار دست محمود داد که فیلم خالی بندی رئیس جمهور مردمی بیرون آمد. اطرافیان رئیس جمهور ادعا کردند که فیلم تطقیع شده است و رئیس جمهور فقط سخنان فرد ثالثی را نقل می‌کند. اینکه آیا فیلم تقطیع شده بود یا نه شاید هرگز مشخص نشود. آنچه مشخص است این است که روحانی معزز اقای جوادی آملی که اهل حوزه مایلند درباره وسعت دانشش در همه علوم نقلی و عقلی خالی بندی کنند نسبت به ادعای نوررسانی عرش به فرش از طریق سر مبارک رئیس جمهور مردمی روی خوشی نشان نداد. روحانیون به طور عام مایل به وصل شدن دائمی ارتباط عرش و فرش نیستند چرا که از همین قطع ارتباط است که نان می‌خورند. گفتار کلی حوزه این است که ۱۴۰۰ سال پیش کابل ارتباطی عرش اعلی و فرش سفلی قطع شد و مومنین برای فهم اینکه آن بالایی چه می‌گوید باید به آن‌ها مراجعه کنند. از این روست که روحانیون عارف منش را در حوزه چندان تحویل نمی‌گیرند، اگر کسانی از میان خود روحانیون از این ادعا‌ها دارند بهتر است آن را علنی نکنند.

طرفداران آیت الله خمینی مایلند ذکر کنند که امام امت به دلیل تبحرش در عرفان و فلسفه مطعون بود و ظرف آب فرزندش را نجس می‌دانستند. به عبارتی حضرت قد سره در حالی فق‌ها را بر جان و مال مردم حاکم کرد که فق‌ها فرزندش را نجس می‌دانستند. کرامات عرفانی فضلای حوزه معمولا بعد از مرگ روحانی صاحب ادعاست که اجازه نشر می‌یابد. در موارد خاصی فضلای حوزه البته اجازه می‌دهند که یکی از میان خودشان نیمچه ارتباطی با عرش اعلی را مدعی شود، معمولا دقت می‌شود که فاضل متصل کسی باشد که اهل ریاست طلبی بر دیگر فضلا نباشد و به نان و ماست خودش قانع باشد در چنین شرایطی ادعای ارتباط نصفه و نیمه برای ارتقای چهره حوزه در میان عموم مومنین که شیفته داستانهای ماوراء الطبیعی هستند مفید هم هست چرا که عوام اگر چه به زبان بیاورند که قطع ارتباط همیشگی عرش و فرش را قبول دارند اما در خفا دلشان برای لسان الغیب‌ها غنج می‌رود. پس چه بهتر که یکی از اهالی بی‌آزار حوزه وظیفه لسان الغیب بودن را بر عهده بگیرد تا صوفیان یا مکلا‌ها.

محمود احمدی‌نژاد از طایفه مکلاهایی بود که در خفا یا در جلا معتقدند برای ارتباط با خدا نیازی به روحانیون نیست. دین منهای روحانیت برای بخش مهمی از کت و شلواریهای ایران بدل به یک وسواس فکری شده است. راه حل محمود احمدی‌نژاد و یارانش در نسخه اسلام منهای روحانیتشان ارتباط مستقیم با امام زمان و وعده نزدیک بودن ظهور و آغاز عصر جدیدی بود که در آن سر نواب عمامه به سر امام بی‌کلاه می‌ماند. پاسخ نواب امام زمان البته همچون باقی مواردی از این دست در طول تاریخ کوبنده بود. بساط نایب قلابی را جمع کردند.

این اما تنها محمود نبود که مایل به «تاچ شدن» توسط نیروهای غیبی بود حسن روحانی هم در کتاب خاطراتش داستان رویت هودج پرنده را روایت می‌کند. اگر محمود نور را احساس می‌کرد حسن روحانی هودج نورانی را به چشم خود دیده است که در آن اولیا و اوصیا به زمینی که او بر آن قدم می‌زد سفر کردند. اینکه کودکی کله سحر به زور دگنک برای نماز صبح بیدار شود (یا نشود؟) و از قضا سر نماز نرود و به جایش هودج پرنده نورانی با مسافرین روحانی ببیند شاید خیلی جای عیب و ایراد نداشته باشد. کودکان زیادی همبازیهای خیالی دارند، آنچه مسئله را مشکل دار می‌کند این است که سال‌ها بعد سر پیری و در هنگام ریاست عالی ترین نهادهای امنیتی و تحقیقاتی کشور این داستان‌ها را با پول بیت المال منتشر کند.

حامیان کلیددار اعتدال در شبکه‌های اجتماعی مدعیند رویت این گونه هودجهای پرنده امری طبیعی است. بسیاری از آنان شهادت می‌دهند که خودشان نیز از این معجزات رویت کرده یا می‌کنند. سخنانی که متاسفانه بیش از هر چیز آمار وزارت بهداشت در دو سال قبل مبنی بر شیوع ۲۱ درصدی بیماریهای روانی در ایران را تایید می‌کند. بسیاری نیز با ذکر منبع و ماخذ و کتاب و سایت به این و آن تشر می‌زنند که در ینگه دنیا بسیاری در کار رویت یوفو هستند و این گونه برخوردهای نزدیک از نوع سوم شایع است. کامنت گذاران البته توجه نمی‌کنند که در ینگه دنیا شکارچیان یوفو یا رئیس جمهور نمی‌شوند یا اگر هم می‌شوند لااقل در خاطراتشان داستان برخوردشان با آدم فضایی‌ها را شرح نمی‌دهند. در مقایسه با رئیس جمهور فعلی و رئیس جمهور سابق، رهبر کنونی و رئیس جمهور اسبق که مدعی بود همچون جیمز باند برای ادای فریضه نماز خود را از قطار در حال حرکت به بیرون پرت کرده آدم عاقل تری به نظر می‌رسد.

رویت این هاله‌های نور البته فقط مختص نواب امام زمان در جمهوری اسلامی نیست. پادشاه سابق ایران نیز ید طولایی در مشاهده معصومین داشت. معصومین و ائمه اطهار و اولیای الهی نظر ویژه‌ای نسبت به او به عنوان پادشاه شیعه داشتند و چندین بار برنامه روزانه زندگیشان در حرم امن الهی را به هم زدند تا شاهنشاه آریامهر را از مرگ نجات دهند. دست آخر اما شاهنشاه آریامهر با یکی از خودشان، حضرت امام، در افتاد و بدون حمایت اولیا و مقربین هم تاجش را از دست داد و هم جانش را.

می‌توان درباره طالع نحس ایرانیان برای داشتن روسای جمهوری نیمه دیوانه و رهبران خرافاتی، اینکه‌شان ملت ایران بالا‌تر از این‌ها و حق ما بیش از اینهاست بالای منبر رفت و سخنرانی کرد. این گونه جلوه‌های ویژه اما نمی‌تواند اصل ماجرا را پنهان کند: اینکه این داستان‌ها در ایران خریدار دارد، اگر خریدار نداشت سیاستمداران حتی نیمه دیوانه نیز پس از رویت هاله نور و هودج پرنده این داستان‌ها را تعریف نمی‌کردند. از جماعتی که به صورت دسته جمعی عکس امام را در ماه دیده بعید نیست که روسای جمهوری انتخاب کند که هاله نور و هودج پرنده می‌بینند.

انصاف باید داشت و گفت اینکه چه کسی بر سر کار است در فراگیر شدن یک خلق و خو سخت موثر است. رضا شاه کوشید با زور سرنیزه و حمایت روشنفکران و بوروکراتهای عصر قاجار ملتی نیمه خواب را بر روی ریل تاریخ به صورت جهشی جلو ببرد. تا همین امروز مهم‌ترین جرم رضاخان قزاق، به قول دشمنانش، این است که در کار گسترش دین مبین اخلال ایجاد کرد و بساط روضه و منبر را بی‌رونق کرد. در مقابل حکومت جمهوری اسلامی در رادیو تلویزیون و رسانه‌هایش صبح تا شب مشغول تعریف کردن داستانهای خوب برای بچه‌های خوب درباره عجایب الغرائبی از این دست است که رهبر معظم به محض تولد یا علی گفت. احتمال اینکه در این فضای دومی موجودات نیمه دیوانه تکثیر بشوند بیشتر است تا درآن اولی اما دولت مستعجل ایدئولوژی رضاشاهی که استثنایی بر قاعده حکومتداری در ایران بود نشان می‌دهد که در ایران جماعتی تمایلی انکارناشدنی به حاکمان نیمه دیوانه دارند چرا که دیوانه چو دیوانه بیند خوشش آید. نکته غم انگیز ماجرا این است که برنامه این نیمه دیوانگان و پیروان ولاییشان در ایران این است که چندان به خیل کثیر عقلا فشار بیاورند که آنان نیز به حریم امن جنون هدایت بشوند. اگر کسی در آینده دور بخواهد تاریخ جنون در ایران را بنویسد انفجار نور و پیامدهای بعدیش فصلی مفصل خواهد شد؛ اینکه در کتاب فوق الذکر این دوران نورانی چه مدت از تاریخ ایران را پوشش داده است پرسشی میلیون دلاری است.

سعید قاسمی نژاد
محقق بنیاد دفاع از دموکراسیها در واشینگتن دی سی
دانشجوی دکترای فایننس در سیتی یونیورسیتی نیویورک

https://twitter.com/SaeedGhassemine

مشرق: در ذهن کودکانه‌ام به نظرم می‌آمد که ارواح مطهر معصومین و فرشتگان با این هودج آمده‌اند و به این تکیه‌ها که محل عزاداری سالار شهیدان بود، سر زدند. این ماجرا خیال نبود، در بیداری اتفاق افتاد و کاملا آن را به چشم دیدم.
گروه تاریخ مشرق- حالات معنوی و روحانی در هر سن و وضعیت ممکن است برای انسان‌ها اتفاق بیفتد. این حالات معنوی برای برخی در حال خواب و برای برخی در بیداری اتفاق می‌افتد. دکتر حسن روحانی در خاطرات خود به یک خاطره معنوی که در بیداری برای ایشان اتفاق افتاده اشاره می‌کند و می‌نویسد:

ماجرای شیء نورانی که روحانی دید

واقعه عجیبی در یکی از ایام ماه محرم سال‌های دبستان، یعنی هنگامی که کلاس سوم یا چهارم تحصیل می‌کردم، برایم رخ داد که هنوز خاطره خوش آن لحظات، در ذهن من باقی مانده است؛ هر چند ماهیت آن حادثه را به طور دقیق نمی‌توانم توضیح دهم.

واقعه از این قرار بود که من در یک ماه محرمی، روز دوازدهم، موقع اذان صبح از خانه خارج شدم و برای نماز صبح به سمت مسجد پشت خندق (مسجد ولی عصر فعلی) رفتم. وارد حیاط مسجد شدم و در کنار حوضی که در سمت چپ قرار داشت، نشستم و مشغول گرفتن وضو شدم. پدرم داخل مسجد رفته بود و نماز جماعت صبح هم شروع شده بود. من همان‌طور که کنار حوض نشسته بودم و در حال وضو بودم، احساس کردم که حیاط یک مرتبه روشن شد، مثل اینکه نورافکنی به تابش درآمده باشد. در آن حال حس کردم نور از بالا می‌تابد، سرم را بلند کردم و یک شیء نورانی را که تقریبا مکعب مستطیل بود و حدود دو متر طول داشت و عرض و ارتفاع آن هم حدود یک متر بود، دیدم که از بالا به سمت داخل حیاط مسجد به آرامی در حال فرود آمدن است. احساس می‌کردم افرادی داخل این هودج نورانی نشسته‌اند، ولی چیزی جز تلألؤ نور نمی‌دیدم. بعد دیدم آن شیء نورانی در شمال شرق حیاط مسجد فرود آمد. آنگاه پس از چند دقیقه توقف، بلند شد و به حرکت درآمد. در هنگام برخاستن هودج، علی‌رغم اینکه برای نماز صبح می‌خواستم داخل مسجد بروم، بی‌اختیار دنبال آن به راه افتادم و دیدم پس از عبور از تکیۀ مسجد پشت خندق به تکیۀ بعدی، یعنی تکیۀ «بیرون دژ» رفت و در وسط آن تکیه فرود آمد. فاصلۀ این دو تکیه شاید حدود دویست متر بود. پس از آن هودج دوباره بلند شد و در فضا به راه خود ادامه داد و من هم در کوچه آن را می‌دیدم. هودج به سمت شرق (سمت مشهد) حرکت کرد و بعد از چند دقیقه از نظرم غایب شد.

در حالی که احساس عجیبی به من دست داده بود و از خود بی‌خود شده بودم، احساس یک شعف بی‌نظیر معنوی توأم با کمی ترس و وحشت داشتم. پس از این ماجرا به سوی مسجد بازگشتم. وقتی به مسجد رسیدم، نماز جماعت صبح تمام شده بود. همان وقت در ذهن کودکانه‌ام به نظرم می‌آمد که ارواح مطهر معصومین و فرشتگان با این هودج آمده‌اند و به این تکیه‌ها که محل عزاداری سالار شهیدان بود، سر زدند. این ماجرا خیال نبود، در بیداری اتفاق افتاد و کاملا آن را به چشم دیدم.[1]

[1]. خاطرات روحانی، صص 48 و 49.